` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 16 : 。 m e l t ♡ - 1 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    8 เม.ย. 56

 

... m e l t  1 5 ...

.

.

 

สายฝนที่เคยโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าได้หยุดลงแล้ว เหลือทิ้งไว้แค่เพียงท้องฟ้าสีส้มสวยงามในยามเย็น หลังจากที่เล่นน้ำฝนจนพอใจแล้วแบคฮยอนจูงมือชานยอลเดินมาเปิดสายยางเพื่อล้างเท้าที่เปื้อนดินของทั้งคู่ สายน้ำเย็นๆ จากสายยางที่แบคฮยอนถืออยู่ช่วยชะล้างคราบดินสีดำที่ติดอยู่กับฝ่าเท้าของคนทั้งคู่ หลังจากที่ชานยอลล้างเท้าของตัวเองเรียบร้อยแล้ว น้องชายตัวสูงจึงเดินกลับไปหยุดยืนอยู่ตรงที่ม้านั่งที่มีกระเป๋าเป้ของเขาและแบคฮยอนวางเอาไว้ มือหนายกขึ้นหยีผมที่เปียกน้ำฝนของตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง ชานยอลจึงก้มใส่รองเท้าของตัวเอง ระหว่างนั้นแบคฮยอนยังไม่ได้เดินตามชานยอลกลับมาที่ม้านั่งแต่พี่ชายตัวเล็กกำลังจดจ้องสายยางที่มีน้ำไหลออกมาอยู่ราวกับกำลังใช้ความคิดอะไรบางอย่าง

 

“แบคฮยอน ทำไรอยู่” เมื่อชานยอลใส่รองเท้าของตัวเองเสร็จเรียบร้อย เขาจึงเงยหน้าขึ้นมามองพี่ชายตัวเล็กที่ยังคงยื่นนิ่งอยู่อย่างนั้น มือหนาดึงร่มที่วางคลุมกระเป๋าเป้ของเขาออกแล้วจึงยกกระเป๋านักเรียนขึ้นมาสะพาย เตรียมตัวที่จะเดินทางกลับบ้านทั้งๆ ที่แบคฮยอนยังยืนถือสายยางอยู่อย่างนั้น

 

“ชานยอล ฉันมีอะไรจะให้แหละ ถือว่าเป็นของรางวัลสำหรับการที่นายวาดรูปจนเข้าไปโชว์ในหอศิลป์” แบคฮยอนหันกลับมาพูดกับชานยอลด้วยรอยยิ้มกว้าง น้องชายตัวสูงยื่นนิ่งจ้องมองสิ่งที่พี่ชายตัวเล็กของเขากำลังจะทำด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขารอว่ารางวัลที่เขากำลังจะได้รับจากแบคฮยอนนั้นคืออะไร

 

มือเรียวสวยของแบคฮยอนค่อยๆ ยกปลายของสายยางแบบหัวฉีดขึ้น พี่ชายตัวเล็กฉีดสายน้ำนั้นขึ้นไปบนท้องฟ้า ชานยอลจ้องมองละอองน้ำที่กระจายออกมาก่อนที่ละอองน้ำเหล่านั้นจะตกลงสู่พื้นดิน ในตอนแรกชานยอลไม่เข้าใจว่าแบคฮยอนกำลังทำอะไรอยู่ แต่เมื่อเขามองละอองน้ำที่แบคฮยอนเป็นคนฉีดขึ้นฟ้านั้นไปสักพัก น้องชายตัวสูงอย่างชานยอลจึงค่อยๆ เบิกตากว้างขึ้นเรื่อยๆ

 

ละอองน้ำที่กระจายอยู่บนอากาศรวมตัวกับแสงสีส้มของท้องฟ้าทำให้เกิดสิ่งที่เรียกกันว่าสายรุ้ง  . . . เส้นสายรุ้งทั้งเจ็ดสีปรากฎขึ้นชัดในสายตาของชานยอล เจ้าของรางวัลไม่กล้าก้าวเท้าหรือแม้แต่ขยับตัวแม้แต่น้อย เพราะเขากลัวว่าถ้าหากเขาขยับตัวแล้วเส้นสายรุ้งสีสวยเหล่านั้นจะหายไป . . . ในขณะที่แบคฮยอนเองก็เผยยิ้มกว้างออกมาเมื่อความพยายามของเขาประสบผลสำเร็จ เส้นสายรุ้งที่แบคฮยอนต้องการสร้างมันขึ้นเองเพื่อเป็นของรางวัลให้ชานยอล ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งของที่ดูไร้ค่าและจับต้องไม่ได้แต่พี่ชายตัวเล็กคนนี้ก็อยากที่จะมอบสิ่งนี้ให้กับชานยอลอยู่ดี แบคฮยอนมองว่าสิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้มันไม่สามารถประเมินค่าออกมาเป็นราคาได้ และสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อถึงน้องชายตัวสูงของเขาจริงๆ ก็คือ ชานยอลที่มีความทรงจำที่เลวร้ายในอดีตเปรียบเสมือนกับกลุ่มเฆมฝนสีเทา แต่เมื่อใดที่น้องชายของแบคฮยอนคนนี้สามารถผ่านพ้นช่วงเวลาเลวร้ายเหล่านั้นไปได้แล้ว สิ่งที่กำลังรอชานยอลอยู่ก็คงจะเป็นความสุขสดใสที่เปรียบเหมือนกับเส้นสายรุ้งสีสวยเหล่านี้

 

“ชอบมั้ย ~” แบคฮยอนหันกลับมาถามชานยอลด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เพราะนี่คือสิ่งที่เขาเต็มใจจะทำให้ชานยอลและเขาก็แอบลุ้นอยู่ไม่น้อยกับปฏิกริยาตอบรับของน้องชายตัวสูงว่าจะออกมาเป็นแบบไหน แต่เมื่อชานยอลที่สบตากับเขาอยู่ส่งยิ้มกลับมาพร้อมกับพยักหน้าเล็กน้อย นั่นก็ทำให้แบคฮยอนถอนหายใจโล่งอกอกมาทันที

 

“ดีจังที่นายชอบ ~” แบคฮยอนส่งยิ้มกลับมาให้ชานยอลแล้วจึงเดินไปปิดน้ำจากสายยาง คนตัวเล็กวิ่งกลับมาใส่รองเท้าของตัวเองแล้วหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นสะพาย พับร่มเก็บแล้วหันไปกวักมือเรียกให้ชานยอลเดินกลับบ้านพร้อมกัน รองเท้าผ้าใบสองคู่ที่เหยียบย่ำลงบนน้ำที่เจิ่งนองอยู่บนพื้นถนนช่างดูเข้ากับบรรยากาศของภาพท้องฟ้าสีส้มสวยที่กำลังจะจางหายไปและถูกแทนที่ด้วยความมืดมิด . . .

 

.

 

 

.

 

 

.

 

เป็นเพราะว่าวันนี้ฝนตกเลยทำให้การจราจรบนท้องถนนติดขัดกว่าที่เคยเป็น พยอนยูนาจึงโทรบอกให้พี่ชายตัวเล็กและน้องชายตัวสูงที่เดินทางกลับถึงบ้านแล้วรับประทานอาหารมื้อเย็นโดยไม่ต้องรอ แบคฮยอนที่ได้ยินดังนั้นจึงรู้สึกโล่งอกในระดับหนึ่งเพราะนั่นหมายความว่าในวันนี้ชานยอลและพ่อของเขาจะไม่ได้เจอหน้ากัน เหตุการณ์รุนแรงเมื่อคืนยังคงสร้างความกดดันให้คนในบ้าน แบคฮยอนจึงมองว่าการที่ปล่อยให้คนทั้งสองคนได้ใช้เวลาอยู่กับความคิดและการกระทำของตัวเองโดยไม่ต้องพบหน้ากันน่าจะทำให้คนทั้งคู่ใจเย็นลงและบรรยากาศเลวร้ายนั้นก็จะค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ

 

หลังจากอาหารมื้อเย็นระหว่างเขาและชานยอลจบลง น้องชายตัวสูงของเขาก็หายกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ในขณะที่แบคฮยอนเป็นคนทำหน้าที่เก็บกวาดทำความสะอาดโต๊ะอาหาร พี่ชายตัวเล็กกลับขึ้นห้องของตัวเองในช่วงเวลาสองทุ่มของวัน พยอนยูนาและปาร์คแจฮยอนยังไม่มีใครกลับถึงบ้าน แบคฮยอนเดาว่าถ้าไม่มีงานด่วนเข้ามาในบริษัทก็คงจะเป็นเพราะการจราจรที่ติดขัดทำให้พ่อและแม่ของเขาต้องใช้เวลาบนท้องถนนนานกว่าปกติ

 

แบคฮยอนเดินเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง เขาเดินไปเปิดสมุดจดการบ้านเล่มเล็กๆ ของตัวเองแล้วก็พบว่าวันนี้เขาไม่มีการบ้านอะไรที่ต้องสะสาง พี่ชายตัวเล็กจึงนึกสนุกด้วยการค่อยๆ ก้าวเท้าไปแง้มประตูที่เชื่อมระหว่างห้องของเขาและชานยอลให้เปิดออก แบคฮยอนค่อยๆ ชะโงกหน้าของตัวเองเข้าไปในห้องของชานยอล กวาดสายตาเพื่อมองหาน้องชายตัวสูงของเขาแล้วก็พบว่าชานยอลกำลังยืนอยู่นอกระเบียง

 

“นี่ออกมายืนตากลมทำไม วันนี้เพิ่งจะเปียกฝนมานะ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” ชานยอลหันกลับมามองพี่ชายตัวเล็กที่ก้าวมาหยุดยืนข้างๆ กัน

 

“ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น”

 

“แต่มันก็เสี่ยงที่จะเป็นหวัดนะ แล้วนี่เล่นน้ำฝนมาอะ ได้สระผมหรือเปล่า ?”

 

“ไม่อะ เพิ่งสระไปเมื่อวาน” ชานยอลยักไหล่ตอบแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก ผิดกับแบคฮยอนที่ได้ยินคำตอบของน้องชายตัวสูง มือเรียวจึงตีไปที่แขนของน้องชายทันที

 

“เพิ่งสระเมื่อวานก็ไม่ได้ ยังไงวันนี้นายก็ต้องสระผม ไม่อย่างนั้นนายจะไม่สบาย ตากฝนตั้งนานกล้าดียังไงไม่สระผมกันฮึ ?”

 

“แล้วใครมาชวนเล่นน้ำฝนล่ะ” แบคฮยอนหันขวับกลับมามองสีหน้าที่ค่อนข้างจะกวนประสาทของน้องชายตัวสูง

 

“จะโทษฉันหรอ !? โอเคงั้นฉันสระผมให้เป็นการไถ่โทษแล้วกันนะ เอาล่ะไปกันเถอะน้องชายสุดหล่อของพี่แบคฮยอน ~~~” แบคฮยอนเกี่ยวแขนทั้งสองข้างเข้ากับแขนข้างหนึ่งของชานยอลแล้วจึงออกแรงดึงให้น้องชายตัวสูงเดินกลับเข้ามาภายในห้อง ชานยอลเอ่ยปากโวยวายกับการกระทำของแบคฮยอนนิดหน่อย แต่ก็ยอมให้พี่ชายตัวเล็กลากเขาเข้ามาในห้องน้ำอยู่ดี

 

“นายอาบน้ำแล้วงั้นก็สระผมแค่อย่างเดียวก็แล้วกัน อะลงไปนอนในอ่างสิ” แบคฮยอนดันหลังของชานยอลให้ก้าวเท้าลงไปในอ่างน้ำ แล้วหันกลับไปมองหาขวดแชมพูในห้องน้ำ ชานยอลยอมก้าวลงในนั่งรอในอ่างน้ำราวกับเด็กน้อยที่เชื่อฟังคำของผู้ใหญ่ แบคฮยอนหันกลับมาส่งยิ้มให้กับท่าทางเชื่อฟังของน้องชายตัวสูง มือเรียวสวยเอื้อมไปหยิบฝักบัวที่แขวนติดอยู่กับผนังห้องน้ำ ก่อนที่จะหันมาบอกให้ชานยอลนอนราบลงกับอ่างให้ศีรษะพาดพิงกับขอบอ่าง

 

ชานยอลสัมผัสได้ถึงสายน้ำอุ่นๆ ที่ไหลรดบนเส้นผมของตัวเอง แบคฮยอนค่อยๆ ไล่ฝักบัวที่เปิดน้ำไม่แรงมากนักจนทั่วศรีษะของน้องชายตัวสูง มือเรียวสวยอีกข้างของพี่ชายตัวเล็กที่ไม่ได้ถือฝักบัวอยู่ยกขึ้นมากันไม่ให้น้ำจากฝักบัวไหลไปโดนใบหน้าของชานยอล ดวงตากลมโตของน้องชายตัวสูงปิดลงอย่างช้าๆ หลังจากนั้นไม่นานชานยอลจึงได้กลิ่นของแชมพูที่เขาใช้อยู่เป็นประจำ มือนุ่มของแบคฮยอนที่กำลังทำความสะอาดเส้นผมสีเข้มอยู่นั่นทำให้ชานยอลรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสนุ่มนวลของพี่ชายตัวเล็ก เขาไม่เคยรู้สึกสระผมแล้วสบายเท่านี้มาก่อน แน่นอนว่าไม่เคยมีใครมาสระผมให้เขาแม้แต่ผู้ที่เป็นแม่ หลายครั้งในตอนเด็กที่ชานยอลต้องพยายามสระผมของตัวเองจนฟองสีขาวของแชมพูไหลเข้าตาจนแสบไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเขา ชานยอลจึงเรียนรู้ที่จะต้องช่วยเหลือตัวเองอยู่บ่อยครั้ง

 

“นี่แอบหลับหรือเปล่า เคลิ้มเชียวนะ”

 

“เปล่าสักหน่อย สระๆ ไปเถอะน่า”

 

“นี่ ผมนายแข็งมากเลย ได้ใช้ครีมนวดผมบ้างหรือเปล่าเนี่ย ?”

 

“ไม่อะ ไม่เห็นจำเป็นต้องใช้เลย”

 

“ได้ไงล่ะ ต้องใช้ครีมนวดผมบ้าง ผมจะได้ไม่เสียไง งั้นรอแป๊ปนึงนะ” หลังจากที่แบคฮยอนล้างฟองแชมพูออกจากเส้นผมของชานยอลแล้ว เจ้าตัวจึงเดินออกจากห้องน้ำไป ชานยอลรู้สึกสงสัยนิดหน่อยว่าแบคฮยอนหายไปไหน แต่แบคฮยอนที่เพิ่งหายออกไปก็กลับเข้ามาในห้องน้ำอีกครั้งพร้อมกับขวดอะไรบางอย่างที่ชานยอลคิดว่าคงจะเป็นครีมนวดผม

 

“นวดผมก่อนก็แล้วกัน ~” ชานยอลพยักหน้าตอบรับเบาๆ แบคยอนจึงบีบครีมนวดผมสีขาวออกมาใส่ฝ่ามือของตัวเอง แล้วจึงค่อยๆ นวดครีมนวดผมนั้นกับเส้นผมของชานยอลจนทั่ว

 

“นี่ ใต้ตานายคล้ำมากเลยอะ นอนดึกแล้วต้องหัดดูแลตัวเองบ้างสิ” หลังจากที่หมักครีมนวดผมเสร็จเรียบร้อยแล้ว แบคฮยอนจึงสังเกตเห็นว่าใบหน้าของน้องชายตัวสูงของเขาดูหมองลงเพราะรอยคล้ำที่ใต้ตา

 

“ฉันไม่ได้เจ้าสำอางแบบนั้น” ชานยอลตอบกลับมาทั้งที่ยังคงหลับตาอยู่ ถ้าให้เขาเดาตอนนี้แบคฮยอนคงกำลังจ้องใบหน้าของเขาอยู่เป็นแน่

 

“เนี่ยดูดิ ปากก็แห้งอะ ทำไมไม่ทาลิปมันบ้าง ถ้าปากแตกขึ้นมานายจะเจ็บปากนะ” นิ้วเรียวของแบคฮยอนแตะลงบนริมฝีปากแห้งผากของชานยอล น้องชายตัวสูงสะดุ้งตัวนิดหน่อยกับสัมผัสของแบคฮยอน เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาและพบว่าใบหน้าของแบคฮยอนอยู่ใกล้กับเขามากเสียจน ชานยอลสามารถมองเห็นรายละเอียดต่างๆ บนใบหน้าของแบคฮยอนได้อย่างชัดเจน ใบหน้าขาวใสที่ไร้ซึ่งสิวและรอยคล้ำทุกอย่าง รวมไปถึงริมฝีปากบางสีชมพูธรรมชาติ ทุกอย่างที่เป็นแบคฮยอนตรึงสายตาของชานยอลเอาไว้อยู่ครู่ใหญ่

 

“ล้างผมเสร็จแล้วต้องทาครีมแล้วก็ทาลิปมันด้วยนะ”

 

“ฉันไม่มีของพวกนั้นหรอก”

 

“งั้นเดี๋ยวฉันเอามาให้” หลังจากที่หมักผมเอาไว้จนครบสามนาทีแล้วแบคฮยอนจึงค่อยๆ ล้างครีมนวดผมออกจากเส้นผมของชานยอลจนสะอาดหมดจด น้องชายตัวสูงรู้สึกเสียดายเล็กน้อยเพราะเขายังอยากให้มือนุ่มนิ่มของแบคฮยอนสัมผัสกับเส้นผมของเขา

 

“เสร็จแล้ว ไปเช็ดผมกัน ~” ชานยอลลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำเมื่อแบคฮยอนสะกิดเรียกเขา ชานยอลนั่งลงบนเตียงห้อยเท้าลงกับพื้นโดยที่มีแบคฮยอนนั่งชันเข่าอยู่บนเตียงด้านหลังของเขา แบคฮยอนใช้ผ้าสีขาวสะอาดผืนเล็กซับน้ำบนเส้นผมของชานยอลอย่างเบามือ มือเรียวขยี้เส้นผมของชานยอลด้วยผ้าขนหนูผืนนั้นเบาๆ ซับเอาหยดน้ำที่เกาะอยู่บนเส้นผมของน้องชายตัวสูงออก ชานยอลนั่งนิ่งให้แบคฮยอนเช็ดผมอยู่อย่างนั้นอย่างสบายอารมณ์ เขาเห็นว่าโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่อยู่บนหัวเตียงสั่นเล็กน้อย ชานยอลจึงไม่รอช้าเอื้อมตัวไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมา เลื่อนปลดล็อคโทรศัพท์แล้วจึงได้เห็นข้อความที่จงอินเป็นคนส่งมา

 

มึงเปิดคอมดิ้

 

เปิดทำไมวะ

 

เล่นเกมส์กัน เบื่ออะ

 

ตอนนี้ไม่ว่างว่ะ

 

อ่าว ทำไรอยู่วะ ? นี่มึงอยู่ไหนอะ

 

นั่ง . . . อยู่หน้าแบคฮยอน

 

ห๊ะ ? นั่งหน้าแบคฮยอน ? นี่พวกมึงทำไรกันอะ ?

 

สักเรื่องนะเพื่อน . . .

 

โหเดี๋ยวนี้มีความลับ ปาร์คชานยอลร้ายกาจมากๆ . . .

 

คนเราก็ต้องมีกันบ้าง

 

แต่เดี๋ยวนะ มึงนั่งหน้าแบคฮยอนนี่มึงนั่งตักแบคฮยอนหรอ ? ตุ๊ดสัส

 

แบบนั้นก็เหี้ยแล้วจงอิน กูนั่งให้แบคฮยอนเช็ดผมอยู่

 

อ๋อพอมีพี่ชายน่ารักเข้าหน่อยละเป็นง่อยเลยนะอีตุ๊ด

 

ตุ๊ดพ่อมึงสิ !

 

เอองั้นกูไม่กวนละ เชิญมึงเสพสุขกับพี่ชายตัวเล็กของมึงต่อไปละกันบาย ~  

 

ชานยอลนึกขำกับข้อความที่จงอินส่งมา จนแบคฮยอนที่อยู่ด้านหลังสงสัยว่าน้องชายของเขากำลังขำอะไรอยู่

 

“ทำไรอะ” แบคฮยอนชะโงกหน้าก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ของชานยอล โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำแบบนั้นของตัวเองทำให้ชานยอลที่นั่งอยู่สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดที่ต้นคอของเขา

 

“คุยกับเพื่อน”

 

“อ่าวหรอ ผมเริ่มแห้งแล้วล่ะ เดี๋ยวไปเอาครีมมาให้นะ” แล้วแบคฮยอนก็ก้าวลงจากเตียงเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเองแล้วกลับเข้ามาพร้อมกับกระปุกครีมและแท่งลิปมันในมือ พี่ชายตัวเล็กเดินมายื่นสิ่งเหล่านั้นให้เขา แต่ชานยอลกลับมายอมรับเอาไว้

 

“ทาครีมไม่เป็นอะ”

 

“งั้นเดี๋ยวทาให้ก็ได้” ชานยอลเอนตัวลงนอนกับเตียงทันทีที่แบคฮยอนพูดจบ พี่ชายตัวเล็กรู้สึกหมั่นไส้น้องชายของตัวเองนิดหน่อยกับท่าทางที่ดูเหมือนคุณชายของบ้านโดยมีเขาเป็นคนรับใช้ที่ต้องทำให้ทุกอย่างตั้งแต่สระผม นวดผม แถมด้วยการทาครีมและลิปมันให้เจ้าตัว

 

“จะสอนแค่ครั้งเดียวนะ แล้วจำเอาไว้ด้วย” แบคฮยอนเดินขึ้นมานั่งขัดสมาธิเหนือศีรษะของชานยอล เปิดฝากระปุกครีมออกแล้วจึงใช้นิ้วปาดเนื้อครีมออกมา แต้มลงบนใบหน้าของชานยอล โดยเริ่มจากหน้าผากของน้องชายตัวสูง

 

“ขั้นตอนแรกคือเราต้องป้ายครีมลงบนหน้าของเรา ไม่ต้องเยอะมากนะเดี๋ยวมันจะเยิ้ม”แบคฮยอนเอ่ยอธิบายพร้อมกับค่อยๆ แต้มครีมลงบนใบหน้าของชานยอลทีละจุด

 

“เวลาทาครีมใช้แค่นิ้วกลางกับนิ้วนางนะ ค่อยๆ  นวดให้เนื้อครีมกับหน้าของเรา ไม่ต้องนวดแรงนะเบาๆ ก็พอ” ชานยอลนอนฟังสิ่งที่แบคฮยอนพูดอย่างตั้งใจ นิ้วเรียวของแบคฮยอนที่กำลังนวดครีมกับใบหน้าของเขาทำให้ชานยอลเคลิบเคลิ้มจนเกือบจะเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง

 

“พอนวดทั่วหน้าแล้วก็ตบเบาๆ ให้ครีมซึมลงผิว” แบคฮยอนตบใบหน้าของชานยอลเบาๆ ตามสิ่งที่เจ้าตัวอธิบาย

 

“พอทาครีมเสร็จแล้วก็ต้องทาลิปมันก่อนนอนด้วย ปากจะได้ไม่แห้ง เข้าใจไหม” ชานยอลพยักหน้าเบาๆ ทั้งๆ ที่เขารู้สึกง่วงเต็มที แบคฮยอนเปิดฝาลิปมันแล้วค่อยๆ ทาลงบนริมฝีปากของชานยอล การกระทำที่แสดงถึงการดูแลเอาใจใส่เหล่านั้นของแบคฮยอนทำให้ชานยอลเริ่มรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นคนง่อยอย่างที่จงอินพูด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยอมให้เพื่อนล้อด้วยคำพูดเหล่านั้น เพราะถ้าการที่เขาโดนให้เพื่อนล้อด้วยถ้อยคำแบบนั้น แล้วเขาได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างนี้จากแบคฮยอนแล้ว ชานยอลก็ยอม . . .

 

เพราะในตอนนี้ ชานยอลรู้สึกว่าเขาเริ่มเสพติดสัมผัสที่อ่อนโยนจากแบคฮยอนเข้าเสียแล้วสิ . . .







ตอนนี้ฟิคเม้ลดำเนินมาถึงครึ่งเรื่องแล้วนะคะ
^ - ^  มีหลายคนที่ถามเราว่าเราจะรวมฟิคเรื่องนี้ไหม ?
วันนี้เราเลยอยากจะสอบถามคนอ่านทุกคนว่ามีใครสนใจจะซื้อฟิคเรื่องนี้แบบรูปเล่มเก็บเอาไว้ไหมคะ ?
รบกวนที่คนสนใจตอบคอมเม้นท์เอาไว้ในกระทู้นี้น่า เราจะได้นับยอดคนที่สนใจ
ถ้ามีคนอยากได้เยอะ เราก็จะรวมเล่มฟิคเม้ลค่ะ
รายละเอียดตอนนี้ยังสรุปให้ไม่ได้ทั้งหมด เพราะว่าเรายังแต่งไม่จบ
ยังไม่รู้ว่าฟิคเรื่องนี้จะประมาณกี่ร้อยหน้า แต่เราจะพยายามไม่ให้ฟิคเกินสี่ร้อยบาทนะคะ
ขอบคุณทุกคนที่คลิกเข้ามาอ่าน คอมเม้นท์ทั้งในกระทู้ฟิคและติดแท็ก #ficmelt ในทวิตเตอร์นะคะ <3
@mmeawchy

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6818 pbcy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 06:59
    อบอุ่นมากๆเลยค่ะ แงงงงงง
    #6,818
    0
  2. #6756 Me_onyourmind (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 22:14
    โหยย รู้ใจแล้วเอาใหญ่นะค่าา
    #6,756
    0
  3. #6709 cuttt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:23
    โอ้ยยยชอบ
    #6,709
    0
  4. #6683 11507416p (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 13:51
    งื้ออออแบค
    #6,683
    0
  5. #6657 Sea121 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:40
    จูบทางอ้อนชัดๆ พิชานคนร้ายกาจจ
    #6,657
    0
  6. #6632 Pseewhy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 18:32
    ทาลิปของแบคหรออ อิอิ
    #6,632
    0
  7. #6604 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 18:54
    เสพติดซะแล้ว ชานยอลลลล แล้วถ้าชานยอลเจอกับพ่ออีกชานยอลจะทำไงเนี่ย
    #6,604
    0
  8. #6567 pim pimmi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 12:23
    ดีงามมากกกกก ><
    #6,567
    0
  9. #6547 bjokbvxzz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 20:29
    ดีต่อใจ5555
    #6,547
    0
  10. #6531 teete2535 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 04:34
    น่ารักกก
    #6,531
    0
  11. #6508 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 16:09
    เนียนเชียวนะคะชานยอล >.<
    #6,508
    0
  12. #6463 little daffodil (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 21:46
    ต้องการแบคขึ้นทุกวันๆแล้วสิ
    #6,463
    0
  13. #6432 pakjeejan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 15:11
    น่ารักอีกแล้วววว
    #6,432
    0
  14. #6348 Chanpor (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 21:20
    ชานเคลิ้มก้อบอกแบคก้อได้
    #6,348
    0
  15. #6329 Kream.k (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:56
    อยากได้อิแบคมาดูแล~ ต้องติดต่อขอซื้อที่ไหนค่ะ 555
    #6,329
    0
  16. #6314 moo.12345xxx94 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 20:18
    ถถถถถ ชานยอลคนง่อย
    #6,314
    0
  17. #6249 THE.JUNG SOORI♔ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 18:15
    มีการสอนใส่ครีมด้วยว้ายยยตายละอิตุ๊ดด5555-,,- 
    #6,249
    0
  18. #6219 PINKLAND (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 16:26
    ละมุุ๊นละมุนนนน 
    #6,219
    0
  19. #6131 MiSO_SMiNE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 20:48
    ขนาดถึงยอมง่อยเลย น่ารักนักนะ
    #6,131
    0
  20. #6109 spbx_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 22:01
    เท่าที่อ่านฟิคนี้มานะละมุนแทบจะทุกตอน
    ไม่มีตอนไหนไม่ฟิน ไม่เขินอะงื้อออ
    ตอนนี้ก็ฟินมากมีสระผมให้ ทาครีม ทาลิปให้
    คือแม่ยกจะแดดิ้นตายแล้วงับบ >////<
    #6,109
    0
  21. #6082 mindsa123 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 02:27
    กรี๊ด นี่มันเข้ากับเพลงoverdoseเลยนะเนี่ย โมเม้นที่2คนนี้อยุด้วยกันเป็นอะไรที่น่ารักมากกกก แล้วชานยอลยังบอกอีกวว่า เสพติดสัมผัสอันออนโยนของแบคฮยอน โอ๊ย จะละลาย>///
    #6,082
    0
  22. #6051 secret_me (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 07:57
    แหมชยอลลลล
    #6,051
    0
  23. #6021 Pornpawee_zZ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 10:48
    ว๊ากกกกกกก

    เขรินนนนนนน

    งิ้ง~
    #6,021
    0
  24. #5977 Isabella >_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 14:55
    อ้อนใหญ่เลยยย น่ารักกก 
    #5,977
    0
  25. #5945 oummy-boice (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 12:44
    ดูจงอินด่าชยอลสิ 'อิตุ๊ด' ฮาลั่นบ้านจริงๆนะเห้ย  555555555555
    อยากมีพี่ชายแบบนี้  ว้ากกกกกกกกกกก
    #5,945
    0