` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 13 : 。 m e l t ♡ - 1 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    2 เม.ย. 56

m e l t 1 2

.

 

.

 

.

 

แบคฮยอนค่อยๆเปิดประตูที่เชื่อมระหว่างห้องของเขาและชานยอลเบาๆเพื่อไม่ให้น้องชายตัวสูงที่กำลังนั่งจ้องแผ่นกระดาษสีขาวที่ถูกหนีบอยู่กับกระดานวาดภาพรู้สึกตัว พี่ชายตัวเล็กค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้น้องชายตัวสูงที่นั่งอยู่บนเตียง

 

“จ๊ะเอ๋ !” แบคฮยอนกระโดดไปเกาะไหล่ทั้งสองข้างของน้องชายตัวสูงอย่างร่าเริง ส่วนคนที่ถูกทำให้ตกใจสะดุ้งสุดตัวเพราะการกระทำของพี่ชายตัวเล็ก ชานยอลหันหน้ากลับมามองผู้บุกรุกที่เข้ามาในห้องเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาติ

 

“ทำอะไรอยู่หรอ ~” เมื่อพี่ชายตัวเล็กเห็นว่าชานยอลหันมามองเขาด้วยสายตาที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักแบคฮยอนจึงรีบพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่ชานยอลจะบ่นเขา

 

“จะวาดรูป”

 

“วาดอะไรอะ ไม่เห็นมีอะไรเลย”

 

“ก็ตอนนี้ยังคิดไม่ออก” แบคฮยอนพยักหน้ารับชานยอลสองสามทีก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของชานยอลอย่างถือสิทธิ์ เขากลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงของน้องชายตัวสูงที่ยังคงนั่งจ้องกระดาษแผ่นเดิมอยู่ หลังจากวันที่เขาไปช่วยงานโรงเรียนของชานยอล ดูเหมือนว่าชานยอลก็จะปฏิบัติตัวกับเขาดีขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง ถึงแม้จะยังไม่สนิทกันมาก แต่ชานยอลก็ไม่ได้แสดงท่าทีรำคาญเขา และนั่นก็เป็นสิ่งที่ทำให้แบคฮยอนรู้สึกดีมากๆ

 

“นี่ ขอยืมมือถือนายเล่นเกมส์หน่อยนะ” แบคฮยอนที่นอนคว่ำอยู่บนเตียงของเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของชานยอลที่วางอยู่บนหัวเตียงแล้วจึงพลิกตัวนอนหงายดังเดิม น้องชายตัวสูงที่ได้ยินดังนั้น จึงไม่รอช้าชานยอลละสายตาจากกระดาษสีขาวตรงหน้าหันขวับกลับมาโถมตัวใส่แบคฮยอนทันที มือหนาของเขาพยายามเอื้อมมือไปยื้อแย่งโทรศัพท์เครื่องบางที่อยู่ในมือของพี่ชายตัวเล็ก

 

“เห้ยไม่ได้ห้ามเล่น !” ชานยอลแย่งโทรศัพท์ของตัวเองมาจากมือเรียวของแบคฮยอนได้สำเร็จและเมื่อน้องชายตัวสูงรู้สึกตัวอีกที เขาก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของแบคฮยอนที่เป่ารดต้นคอของเขาอยู่ พี่ชายตัวเล็กที่กำลังนอนสบตาอยู่ใต้ร่างของเขาทำให้ชานยอลหยุดการเคลื่อนไหวของตัวเองเอาไว้ ราวกับตกอยู่ในภวังค์อะไรบางอย่างที่ทำให้น้องชายนิ่งค้างอยู่แบบนั้น ชานยอลรู้สึกถึงจังหวะการเต้นหัวใจของเขาที่เต้นเร็วและแรงขึ้นจนเขากลัวว่าคนที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาจะได้ยินมัน

 

“นี่แหน่ะ ! ทำไมขี้งกกับพี่แบบนี้แหละ ยังไงฉันก็จะเล่น แบร่ !” เมื่อแบคฮยอนเห็นว่าชานยอลนิ่งค้างอยู่อย่างนั้น เขาจึงไม่รอช้าใช้โอกาสนี้ยกมือขึ้นโขกศีรษะของน้องชายตัวสูงจนเกิดเสียงดัง พี่ชายตัวเล็กแย่งโทรศัพท์มือถือจากชานยอลกลับมาได้อีกครั้ง ไม่รอช้ามือเรียวสวยของพี่ชายตัวเล็กสไลด์หน้าจอเพื่อปลดล็อคเพื่อจะเล่นเกมส์อย่างที่ตัวเองตั้งใจในตอนแรก แต่แล้วแบคฮยอนกลับต้องชะงักเมื่อเห็นรูปภาพบนหน้าจอโทรศัพท์ของชานยอล

 

มันคือรูปที่เขาและชานยอลนอนหันหน้าเข้าหาอยู่ภายในผ้าห่มผืนเดียวกันอยู่บนเตียงในห้องนอนของเขา

 

“นี่นายมีรูปนี้ด้วยหรอ” แบคฮยอนหันมาถามชานยอลที่นิ่งค้างเพราะโดนจับได้ว่ารูปภาพบนหน้าจอโทรศัพท์ของเจ้าตัวเป็นรูปคู่ของเขาและชานยอล

 

“ก-ก็ตอนนั้นจงอินกับเซฮุนมันแกล้งอะ” ชานยอลลนลานลุกขึ้นจากเตียงแล้วตอบกลับแบคฮยอนด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก ขายาวๆของชานยอลก้าวลงจากเตียงแล้วทำท่าเหมือนจะเดินออกไปที่ระเบียงห้องของตัวเอง

 

“อ่า โดนเพื่อนแกล้งสินะ แต่น่ารักดีอะ ฉันส่งเข้าเครื่องฉันนะ จะได้เอาไปตั้งเป็นหน้าจอโทรศัพท์บ้าง ~” แบคฮยอนหัวเราะคิกคักกับรูปคู่ของเขาและน้องชายตัวสูง นิ้วเรียวยาวของพี่ชายตัวเล็กจิ้มลงบนหน้าจอด้วยความชำนาญ โดยไม่ได้หันมามองชานยอลที่ดูเหมือนว่าเสียการควบคุมร่างกายเพราะประโยคเมื่อครู่ของแบคฮยอนจนทำให้ร่างของน้องชายตัวสูงที่กำลังจะเดินออกไปสูดอากาศที่ระเบียงในห้องของตัวเองชนกับประตูกระจกเข้าอย่างจัง

 

“เห้ย !” แบคฮยอนหันขวับไปมองชานยอลที่กุมหน้าผากของตัวเองอยู่แล้วจึงหัวเราะออกมาเสียงดัง

 

“ชานยอลทำอะไรอะ” พี่ชายตัวเล็กพยายามกลั้นหัวเราะแล้วเอ่ยถามน้องชายตัวสูงของเขาที่ดูจะสติหลุดออกจากร่างไปเสียแล้ว

 

“ป-เปล่าไม่มีอะไร” ชานยอลตอบแบคฮยอนกลับไปแล้วจึงเดินกลับมานั่งลงที่ปลายเตียงของตัวเองอีกครั้ง

 

“วาดรูปๆ” แบคฮยอนที่นอนมองท่าทางแปลกๆของน้องชายตัวเองจึงหัวเราะออกมากับท่าทางที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน จะว่าไปแล้วชานยอลเองก็มีมุมที่ดูน่ารักแบบนี้อยู่เหมือนกัน ดวงตาเรียวละความสนใจจากน้องชายตัวสูงกลับมาจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ของชานยอลอีกครั้ง เขาจัดการกดส่งรูปคู่ของเขาและชานยอลไปยังรายชื่อของเขา แบคฮยอนเพิ่งรู้ว่าในโทรศัพท์ของชานยอลมีทั้งรูปที่เขานอนด้วยกัน เต้นรำด้วยกันแถมด้วยคลิปวิดีโอที่เขาร้องเพลงกับชานยอลในวันนั้นด้วย พี่ชายตัวเล็กเผยยิ้มออกมาเมื่อรู้สึกว่าเขาได้เข้าใกล้ชานยอลมากขึ้นอีก

 

หลังจากที่แบคฮยอนเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ของชานยอลจนเบื่อแล้ว ร่างของพี่ชายตัวเล็กจึงลุกขึ้นแล้วเดินลงไปนั่งลงข้างๆชานยอลที่ยังคงนั่งมองกระดาษสีขาวแผ่นเดิมอยู่

 

“เห็นนั่งมองกระดาษจนมันจะเปื่อยอยู่แล้ว คิดไม่ออกหรอว่าต้องวาดอะไร ?”

 

“อื้ม ก็ประมาณนั้น” แบคฮยอนพยักหน้าเบาๆกับคำตอบที่ได้รับก่อนที่จะหันหน้าไปถามชานยอลต่อ

 

“ได้หัวข้อมาว่าอะไรล่ะ ?”

 

“ความฝัน”

 

“ความฝันหรอ ? ดูไม่น่ายากนะ โตขึ้นแล้วนายอยากเป็นอะไรล่ะ ?”

 

“ไม่รู้สิ . . . ฉันยังไม่ได้คิด” พี่ชายตัวเล็กขมวดคิ้วนิดหน่อยกับคำตอบที่ได้ยิน มันคงเป็นเรื่องที่ไม่ดีเท่าไหร่นักสำหรับเด็กมอปลายปีสามอย่างชานยอลที่ยังไม่รู้ว่าความฝันในอนาคตของตัวเองอยากเป็นอะไรหรืออยากเรียนอะไร

 

“ถ้าอย่างนั้น อะไรที่นายชอบล่ะ ? อะไรที่นายถนัด ชานยอลวาดรูปสวยแล้วก็เล่นดนตรีได้ด้วย ชอบทางด้านนี้หรือเปล่า ?”

 

“ฉันเล่นกีต้าร์แก้เบื่อเฉยๆ ส่วนเรื่องวาดรูปนี่ก็ไม่รู้สิ บางทีฉันก็ชอบ แต่บางทีก็รู้สึกเบื่อๆ” ชานยอลตอบคำถามของแบคฮยอนแล้วจึงถอนหายใจออกมา

 

“อ่า งั้นลองวิธีนี้ดู” พี่ชายตัวเล็กปีนขึ้นเตียงแล้วจึงคลานเข่าไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของชานยอล เขาชันเข่าขึ้นก่อนที่จะยกมือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นมาปิดตาของชานยอลเอาไว้

 

“หลับตาลงแล้วลองนึกถึงภาพตอนที่นายเป็นเด็กดูสิ ตอนนั้นนายอยากทำอะไร ชอบอะไร เคยวาดฝันของตัวเองในอนาคตเอาไว้แบบไหน ~” น้ำเสียงอ่อนโยนของแบคฮยอนทำให้ชานยอลยอมปิดเปลือกตาของตัวเองลงแม้ว่าเบื้อหน้าของเขาจะเห็นเป็นแค่ภาพสีดำเพราะถูกมือของแบคฮยอนปิดเอาไว้ก็ตาม

 

ชานยอลลองจินตนาการตามคำพูดของแบคฮยอนที่ดังอยู่ข้างหู เขาเริ่มเปิดกล่องความทรงจำของตัวเองในตอนที่ปาร์คชานยอลเป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ได้ไม่มากนัก ภาพความทรงจำที่ถึงแม้จะเลือนหายไปบ้างแต่ก็ยังพอหลงเหลือเอาไว้ให้เขาจดจำค่อยๆฉายขึ้นมาในมโนภาพของเขา 

 

“อย่างฉันตอนเด็กๆน่ะ ฝันว่าอยากเป็นนักร้อง ฉันชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็กๆแล้วล่ะ” แบคฮยอนที่เห็นว่าชานยอลเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยเล่าความฝันในวัยเด็กของตัวเองขึ้นมา

 

“จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังชอบร้องเพลงอยู่ และคิดว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้ดี ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้เรียนทางด้านการร้องเพลงมาโดยตรง แต่ทุกครั้งที่ฉันได้ร้องเพลง ฉันรู้สึกดีกับมันมากๆเลยล่ะ ชานยอลลองคิดถึงสิ่งที่ทำให้ชานยอลมีความสุขดูนะ นั่นอาจจะเป็นความฝันของนายก็ได้” เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของแบคฮยอนดังนั้นภาพๆหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของชานยอลทันที พี่ชายตัวเล็กที่เหมือนจะรู้ว่าน้องชายของเขาต้องการใช้ความคิดอยู่กับตัวเองจึงค่อยๆละมือทั้งสองข้างที่ปิดตาของชานยอลเอาไว้ออกเบาๆ แล้วค่อยๆก้าวเท้าลงจากเตียง เดินไปเปิดประตูห้องของชานยอล

 

“ฉันไม่กวนนายแล้วดีกว่า ขอให้นึกถึงความฝันของตัวเองให้ได้เร็วๆนะ” เสียงประตูที่ปิดลงทำให้ชานยอลค่อยๆเปิดเปลือกตาของตัวเองขึ้นมา มือเรียวของชานยอลหยิบดินสอขึ้นมาจับเอาไว้แล้วค่อยๆบรรจงร่างลายเส้นลงบนกระดาษสีขาวตรงหน้า ชานยอลสันสร้างรูปภาพที่อยู่ในห้วงความคิดของตัวเองลงบนกระดาษสีขาวที่อยู่ตรงหน้าอย่างตั้งใจ

.

 

.

 

.

 

ลายเส้นดินสอสีดำที่ถูกร่างขึ้นมาเป็นรูปใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งที่มีผมยาวสลวย โครงหน้าที่สวยงามลงตัวราวกับเทพธิดาถูกวางจัดสัดส่วนอย่างเหมาะสมกับขนาดความกว้างยาวของกระดาษ ภาพใบหน้าของหญิงสาวที่มีหยาดน้ำตาเปรอะเปื้อนอยู่บนใบหน้า ริมฝีปากที่ไร้รอยยิ้มแลดูไร้ชีวิตชีวา ความเศร้าหมองถูกส่งผ่านมาทางดวงตาด้านซ้ายแสดงออกมาอย่างชัดเจน แสงและเงาที่ถูกระบายอย่างสมจริงยิ่งทำให้ภายใบหน้าของหญิงสาวนี้ดูสวยงามมากยิ่งขึ้น . . . แต่ถ้าหากมองให้ลึกลงไปกว่านั้น ก็จะพบเรื่องราวที่ถูกสื่อผ่านออกมาจากทางดวงตาทั้งสองข้างของหญิงสาวผู้นั้น . . . ในแววตาข้างซ้ายที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตา ปรากฎภาพสะท้อนของผู้ชายคนหนึ่ง หญิงสาวคนหนึ่งพร้อมกับเด็กผู้ชายตัวเล็กที่ยืนอยู่เคียงข้างกัน ภาพสะท้อนของครอบครัวครอบครัวหนึ่งที่ไร้รอยยิ้มปรากฎชัดอยู่ในแววตาข้างซ้ายที่ดูเศร้าหมองของหญิงสาวผู้นั้นอย่างชัดเจน ผิดกับดวงตาอีกข้างที่ไร้หยาดน้ำตาของหญิงสาวคนเดียวกัน ถึงแม้ว่าริมฝีปากจะไม่ได้ส่งยิ้มออกมา แต่แววตาด้านขวาของหญิงสาวกลับดูสดใสและมีชีวิตชีวามากกว่าดวงตาข้างซ้ายอยู่มากนัก ภาพสะท้อนของครอบครัวครอบครัวหนึ่งที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและดูมีความสุขสะท้อนอยู่ในดวงตาข้างขวาของหญิงสาวผู้นั้น ถึงแม้จะเป็นรูปวาดบนกระดาษใบเดียวกัน แต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับสะท้อนความรู้สึกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง . . .

 

แบคฮยอนจ้องมองภาพที่อยู่ตรงหน้าอย่างละเอียดแล้วจึงก้มลงอ่านคำบรรยายของภาพวาดนั้น

 

สิ่งที่เกิดขึ้นจริง . . . และสิ่งที่อยากให้เป็น มักจะอยู่ด้วยกันไม่ได้แม้ว่าจะใกล้กันมากสักแค่ไหนก็ตาม . . .

ความฝัน = ความสุข

ปาร์คชานยอล

 

แบคฮยอนถอนหายใจออกมาเมื่ออ่านคำบรรยายของรูปวาดตรงหน้า เขาจ้องมองภาพวาดในหัวข้อความฝันของชานยอลอีกครั้งหนึ่งอย่างละเอียด ในตอนนี้แบคฮยอนเริ่มจะหาเหตุผลได้แล้วว่าเพราะอะไรทำไมชานยอลในวันแรกที่เขารู้จักถึงได้ดูเย็นชานักเพราะจากรูปวาดที่ถูกถ่ายทอดออกมาจากความคิดของน้องชายตัวสูงของเขาทำให้แบคยอนเข้าใจว่าในอดีตที่ผ่านมานั้น ชานยอลคงจะมีปัญหาฝังใจเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวเป็นแน่ . . . ถ้าหากให้เขาตีความหมายในรูปของชานยอลแล้วล่ะก็ แบคฮยอนคิดว่ารูปภาพที่สะท้อนอยู่ในดวงตาข้างขวาของหญิงสาวคนนั้นคงจะเป็นสิ่งที่ชานยอลฝันอยากให้เป็นอยากให้มีเพราะนั่นอาจจะทำให้ชานยอลมีความสุขมากกว่าที่เป็นมา เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตของชานยอลถูกสะท้อนอยู่ในดวงตาข้างซ้ายของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาและไร้สึกความสุขสดใส ชานยอลอาจจะเคยจมปลักอยู่กับความทุกข์ในช่วงวัยเด็ก และสิ่งเดียวที่ชานยอลนึกฝันในตอนที่ยังเป็นเด็กน้อยก็คงจะเป็นความสุขของครอบครัวที่บุตรคนหนึ่งพึงจะได้รับ

 

เพราะความฝันในวัยเด็กของชานยอล คือการได้มีความสุข . . .

 

“กลับกันเถอะ” แบคฮยอนเงยหน้าจากภาพวาดตรงหน้าหันมามองน้องชายตัวสูงที่เดินเข้ามาหาเขา ในตอนนี้เขาและชานยอลอยู่ในหอศิลป์ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในเมือง เป็นเพราะว่าผลงานภาพวาดของชานยอลสวยสะดุดตาอาจารย์ผู้สอนที่เป็นหุ้นส่วนของหอศิลป์แห่งนี้ ภาพวาดของชานยอลที่ได้คะแนนในเกณฑ์ดีเยี่ยมจึงถูกนำมาจัดแสดงโชว์ให้กับผู้ที่มีใจรักทางด้านศิลปะได้เข้ามาเชยชม

 

“ฉันเพิ่งรู้ว่านายวาดรูปเก่งขนาดนี้” แบคฮยอนเอ่ยชมน้องชายพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง ก่อนที่จะยกมือขึ้นลูบผมของชานยอลอย่างเบามือ ถึงแม้จะเริ่มรู้ว่าในอดีตชานยอลคงปมอะไรบางอย่างที่ฝั่งอยู่ในใจจนทำให้ชานยอลเติบโตมาพร้อมกับความเย็นชา แต่ในตอนนี้ชานยอลดูจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย ความเฉยชาและสายตาที่ดูไม่เป็นมิตรที่เขาเคยสัมผัสได้ค่อยๆจางหายไปทีละเล็กทีละน้อย และนั่นก็เป็นสิ่งที่แบคฮยอนหวังเอาไว้

 

“ก็แค่วาดมันตามที่คิด” ชานยอลยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก

 

“แล้วนายต้องเอารูปนี้กลับเมื่อไหร่ล่ะ ?”   

 

“คงเป็นอาทิตย์หน้ามั้ง เดี๋ยวอาจารย์คงบอกอีกที รีบกลับเถอะเดี๋ยวรถไฟจะหมด” แบคฮยอนพยักหน้ารับคำของน้องชายตัวสูงก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกมาจากหอศิลป์แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังสถานีรถไฟเพื่อเดินทางกลับบ้าน

 

ท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเข้มบ่งบอกว่านี่เป็นเวลาเลิกงานของเหล่ามนุษย์เงินเดือนเสียแล้ว ผู้คนในขบวนรถไฟที่ชานยอลและแบคฮยอนอยู่จึงแน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากมาย สถานีแล้วสถานีเล่าที่มีคนก้าวเท้าเข้ามาในขวบนรถไฟขบวนนี้ทำให้ร่างของแบคฮยอนและชานยอลถูกเบียดเข้าไปจนแผ่นหลังเล็กๆของแบคฮยอนติดกับผนังของรถไฟอีกฝั่งหนึ่ง

 

“อีกสี่สถานีก็ถึงแล้ว ทนหน่อยนะ” แบคยอนพูดออกมาเมื่อเห็นว่าชานยอลใช้มือข้างขวาจับราวรถไฟเอาไว้แล้วยืนหันหน้าเข้าหาเขาถูกเบียดจากผู้คนมากมาย มีบ้างที่ชานยอลถูกกระแทกด้วยกระเป๋าเป้ของนักท่องเที่ยวต่างชาติจนร่างสูงเซเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ถึงแม้ว่าแอร์ภายในรถไฟยังคงทำงานอยู่แต่เพราะจำนวนคนที่แน่นขนัดจึงสามารถทำให้บนหน้าผากของน้องชายตัวสูงมีหยาดเหงื่อเกาะอยู่บ้าง แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นสบสายตาของชานยอลที่อยู่เหนือกว่า เขาค่อยๆใช้มือข้างหนึ่งดึงปลายแขนเสื้อตัวในที่ยาวเลยข้อมือออกมาจับเอาไว้แล้วยกขึ้นบรรจงซับเหงื่อที่เกาะอยู่ตามไรผมของชานยอลอย่างเบามือ

 

“ร้อนไหม ? หื้ม ?” แบคฮยอนครางถามพร้อมกับโบกมือพัดไปมาให้ชานยอลที่พยักหน้าเป็นคำตอบ เพราะว่าร่างสูงๆของชานยอลช่วยบังไม่ให้เขาต้องไปเบียดกับคนอื่นที่อยู่บนขบวนรถไฟแบคฮยอนจึงพยายามที่จะช่วยซับเหงื่อที่ไหลออกมาของชานยอลให้ เพราะมันคงเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้ชานยอลได้ในเวลานี้

 

“หิวน้ำไหม ?” ไม่ต้องรอคำตอบจากปากของน้องชายตัวสูง แบคฮยอนเอื้อมมือไปดึงขวดน้ำที่เสียบอยู่ข้างกระเป๋าเป้ของเขาออกมาก่อนที่จะหมุนฝาเพื่อเปิดออกแล้วดึงหลอดที่อยู่ภายในขึ้นมา ยื่นหลอดไปจ่ออยู่ที่ริมฝีปากของชานยอล น้องชายตัวสูงเมื่อเห็นดังนั้นก็ไม่ปฏิเสธความหวังดีของพี่ชายตัวเล็ก เขายื่นหน้าเข้าไปงับหลอดที่แบคฮยอนยื่นให้ดูดน้ำขึ้นมาหลายอึก ระหว่างที่เขากลืนน้ำลงคออยู่นั้น อาจจะเป็นเพราะความใกล้ชิดระหว่างร่างกายของขาและคนใจดีที่ยื่นหลอดน้ำมาให้ มันทำให้เขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของแบคฮยอน นับวันเขายิ่งรู้สึกว่าเขาได้กลิ่นประจำตัวของแบคฮยอนบ่อยขึ้นจนจำได้แล้วว่าตัวของแบคฮยอนมีกลิ่นแบบไหน

 

“อิ่มแล้ว” ชานยอลละริมฝีปากของตัวเองออกจากหลอดที่แบคฮยอนจับอยู่ก่อนที่จะเช็ดน้ำที่ปากด้วยแขนเสื้อของตัวเอง รถไฟที่แล่นเข้าสู่สถานีโค้งตามลางที่ได้วางเอาไว้จนทำให้ผู้โดยสารบนขบวนรถไฟเซตามแรงเหวี่ยงของขบวนรถ ชานยอลที่โดนเบียดจึงแนบชิดกับร่างของแบคฮยอนากขึ้นไปอีก ปลายจมูกของพี่ชายตัวเล็กจรดอยู่บนลาดไหล่ของเขาอย่างเหมาะเจาะ หัวใจของชานยอลแทบหยุดเต้นเมื่อเขาก้มลงมามองใบหน้าของแบคฮยอนที่ยืนอยู่ในอ้อมกอดของเขา ถึงแม้ว่าบรรยากาศภายในรถไฟจะดูอึดอัดและชวนโมโหมากสักเพียงไหน แต่ในวันนี้ปาร์คชานยอลกลับรู้สึกว่ามันคือช่วงเวลาดีๆที่เขาไม่อยากให้มันผ่านเลยไปเลยสักนิดเดียว . . .

 

เขาอยากจะให้บ้านของเขาอยู่เลยไปอีกสักสองสามสถานีจะได้ไหมนะ . . . ขอเวลาให้ได้อยู่แบบนี้อีกนานสักหน่อย

 

 

 






ขอบคุณทุกคนที่คลิกเข้ามาอ่านนะคะ
ดีใจมากๆที่มีคนพูดถึงฟิคละลายเรื่องนี้ ประทับใจจนไม่รู้จะพูดยังไงดี
แอบเห็นในทวิตเตอร์ทั้งที่ติดแท็ก #ficmelt บ้างหรือไม่ติดบ้าง
ดีใจมากๆเลยค่ะ ขอตอบแทนด้วยการรีบแต่งฟิคเอามาลงแบบวันเว้นวันแล้วกันนะคะ ^ - ^
ขอบคุณสำหรับทุกการติดตามและทุกกำลังใจมากๆเลยค่ะ
มีคนกดแฟนพันธ์แท้ครบสามร้อยคนแล้ว ปริ่มมากๆเลยตอนนี้ ฮ่า
อยู่ติดตามฟิคละลายเรื่องนี้จนจบต่อด้วยนะคะ <3
ปล. ขอบคุณน้องไชวัดคนน่ารักที่ช่วยพิสูจน์อักษรด้วยนะจ๊ะ เลิ้บ
@mmeawchy

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6839 Rain (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 17:08

    มันดีจริงๆมันดีไปหมดแค่ได้อยู่กับคนที่เรารัก ฉันหลงรักพวกเธอออ

    #6,839
    0
  2. #6816 pbcy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 00:30
    มีคนเสียอาการหนึ่งอัตรา แงงงงงง
    #6,816
    0
  3. #6795 Moma momint (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 07:34
    งื้อออละแบคคชอบชานไหมมมมอะะ
    #6,795
    0
  4. #6769 ลู่ เเบคหมิน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 23:40
    อิจฉาปาร์คชานยอลเขานะคะ แบคฮยอนดูแลดีขนาดนี้
    #6,769
    0
  5. #6753 Me_onyourmind (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:59
    โง้ยยยย ตอนนี้ก็คือถึงเนื้อถึงตัวกันมากๆ ฮือออ
    #6,753
    0
  6. #6723 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 03:49
    ชานยอลลลลล แบคคิดไรกับน่้องชานบ้างๆหมมมม
    #6,723
    0
  7. #6707 cuttt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 15:56
    แบคคิดไรกับชานป่าว~~ชานคิดไปไกลแว้ว
    #6,707
    0
  8. #6680 11507416p (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 13:24
    นายมันร้ายยยย ㅋㅋㅋㅋ
    #6,680
    0
  9. #6654 Sea121 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:11
    ชานยอลคนร้ายกาจจจ
    #6,654
    0
  10. #6626 mookkrismeba (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 18:03
    อะร้ายยยยยย มีซงมีซบ อร้ายยยย ฟิน
    #6,626
    0
  11. #6602 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 02:16
    เท่าทีเห็นคือส่วนใหญ่เล่าจากมุมมองชานยอล แล้วถ้าเล่าจากมุมมองแบคฮยอนบ้างหละจะเป็นยังไงนะ แบคจะรู้สึกกับชานยอลเหมือนที่ชานยอลรู้สึกกับแบคหรือเปล่า ถ้าผลออกมาว่าคิดแค่น้องชายนี่เราตายเลยนะอุตสาหเชียร์ตั้งนาน
    #6,602
    0
  12. #6564 pim pimmi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 07:08
    อยากรู้แค่ว่าแบคได้คิดกับชานยอลเกินน้องบ้างไหม
    #6,564
    0
  13. #6505 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 15:15
    แล้วแบคล่ะคิดกับชานยอลแบบไหนกันน้อ~
    #6,505
    0
  14. #6460 little daffodil (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 14:09
    ชานยอลคิดกับแบคเกินพี่ไปมากแล้ว แล้วแบคล่ะ?????
    #6,460
    0
  15. #6429 pakjeejan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 12:29
    ฟินนนนนนน
    #6,429
    0
  16. #6371 มนุษย์ไอศกรีม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 00:14
    เป็นคนซึนที่ตกหลุมรักก่อน คือดีอ่ะ ><
    #6,371
    0
  17. #6324 Emmy Jindapun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:26
    ฟิน.....มากๆ
    #6,324
    0
  18. #6273 aimmiry (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 20:43
    น่ารักอ่ะคู่นี้

    #6,273
    0
  19. #6245 THE.JUNG SOORI♔ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 18:05
    ละมุมจุงเบยยย>O< 
    #6,245
    0
  20. #6167 StarFireLightNii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 10:28
    อ้ากกกกกกก! ฟิน
    #6,167
    0
  21. #6159 Aomdmsh' (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 10:25
    ง่อววว ชานยอลลลลลหลงรักพี่ชายซะแล้ว >_<
    #6,159
    0
  22. #6106 spbx_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 19:20
    มันเป็นไรที่ฟินมากงื้ออออ >////<
    แบคกับชานยอลคือละมุนมากกกกกกกก
    พี่แบคจะรู้ไหมน้า ว่าทำให้หัวใจดวงน้อยๆของ
    น้องชายตัวเองเตลิดไปถึงไหนและมีความสุขมากแค่ไหน
    เวลาอยู่ใกล้พี่ >^<
    #6,106
    0
  23. #6080 mindsa123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:33
    ไรเตอร์กำลังจะทำให้เราขาดอากาศหายใจตาย คือมันฟินมากค่ะ ไม่ไหวแล้ว อร๊ายยย ชานแบคน่ารักที่สุด>__
    #6,080
    0
  24. #6048 secret_me (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 07:21
    ชอบแบคคอ่ะดี้
    #6,048
    0
  25. #6018 Pornpawee_zZ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 09:59
    ย้ายบ้านไหมล่ะชานยอล~
    #6,018
    0