` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 12 : 。 m e l t ♡ - 1 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    31 มี.ค. 56

m e l t 1 1

 

.

 

.

 

 

ชานยอลนั่งมองแบคฮยอนที่กำลังถูกเพื่อนสาวภายในห้องเรียนของเขาแปลงโฉมจากอลิซสาวน้อยผมทองในนวนิยายให้กลับกลายมาเป็นพยอนแบคฮยอนพี่ชายตัวเล็กของเขาคนเดิม วิกเส้นผมสีทองสลวยถูกถอดออกจากศีรษะของแบคฮยอนอย่างเบามือ รวมไปถึงชุดเดรสสีฟ้าฟู่ฟ่องที่แบคฮยอนใส่ในงานก็ถูกแทนที่ด้วยเสื้อฮู้ดแขนยาวกับกางเกงยีนส์สกินนี่สีดำแบบที่แบคฮยอนชอบใส่ จะหลงเหลือก็คงจะเป็นแค่เพียงเครื่องสำอางบางเบาที่เพื่อนของเขายังไม่ได้ลบออกจากใบหน้าของแบคฮยอน

 

“ฉันมีข่าวดีมากบอกแหละทุกคน !” จุนมยอนหัวหน้าห้องคนเก่งเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวของนักเรียนห้องบีก่อนที่จะป่าวประกาศเสียงดังเพื่อให้สมาชิกในห้องทุกคนได้ยินกันอย่างชัดเจน

 

“มีอะไรหรอ ?”

 

“คณะกรรมการประเมินให้พวกเราทุกคนผ่านกิจกรรมแล้วนะ ! ได้คะแนนเป็นลำดับที่สองของชั้นมอปลายด้วยแหละ !” จุนมยอนพูดพร้อมกับยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ สมาชิกคนอื่นที่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก นักเรียนที่อยู่ในห้องแต่งตัวส่งเสียงเฮลั่นด้วยความดีใจปนโล่งอก นอกจากจะผ่านกิจกรรมของนักเรียนยกห้องแบบนี้แล้ว การที่ห้องบีได้คะแนนที่สูงขนาดนี้ ถึงแม้จะไม่ได้เป็นลำดับที่หนึ่ง แต่นั่นก็หมายความว่าอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเขาจะต้องภูมิใจกับผลงานของนักเรียนในปกครองของตน ซึ่งนั่นอาจจะหมายถึงพวกเขาอาจจะได้คะแนนจากวิชาประวัติศาสตร์เพิ่มขึ้นมาอีกคนละนิดคนละหน่อย

 

“ต้องขอบคุณแบคฮยอนมากๆเลยนะที่มาช่วยงานวันนี้น่ะ เพราะถ้าไม่มีนาย พวกฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้พวกเราจะเป็นยังไง” จุนมยอนเดินเข้าไปแบคฮยอนที่กำลังเก็บของลงกระเป๋าเป้ของตัวเองอยู่พร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร พี่ชายตัวเล็กเมื่อเห็นดังนั้นจึงทำได้เพียงบอกว่าไม่เป็นไรและตัวแบคฮยอนเองก็เต็มใจจะมาช่วยงานนี้ ถึงแม้ว่ามันอาจจะทำให้เจ้าตัวเองดูแปลกตาไปบ้าง

 

 

“และเพื่อเป็นการเลี้ยงฉลองที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี เพราะฉะนั้นวันนี้พวกเรามีปาร์ตี้ต่อ !” จุนมยอนป่าวประกาศเสียงดัง และคำประกาศนั้นก็สามารถเรียกเสียงเฮจากนักเรียนภายในห้องบีได้อีกครั้ง

ชานยอลไม่ได้ส่งเสียงเฮไปกับเพื่อนของเขา แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้แปลว่าน้องชายตัวสูงคนนี้จะรู้สึกแย่หรืออย่างไร หลังจากที่ทุกคนเก็บข้าวของเรียบร้อยกันหมดแล้ว นักเรียนห้องบีทุกคนจึงค่อยๆทยอยเดินออกจากห้องแต่งตัวภายในโรงเรียนแล้วมุ่งหน้าไปยังร้านคาราโอเกะที่จุนมยอนได้โทรไปจองโต๊ะเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ชานยอลที่เดินจากห้องมาพร้อมกับแบคฮยอนพยายามสอดส่ายสายตามองหาเพื่อนสนิทตัวแสบทั้งสองของเขา เพราะถึงยังไงทั้งเซฮุนและจงอินต่างก็ต้องไปร่วมงานเลี้ยงในคืนนี้ด้วยกันเป็นแน่ และนั่นก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ชานยอลพอใจจะทำกับการที่เขาจะเดินทางไปยังร้านที่จุนมยอนจองไว้ร่วมกับพี่ชายตัวเล็กและเพื่อนสนิทอีกสองคนแทนที่เขาจะต้องเดินทางไปกับเพื่อนคนอื่นที่เขาไม่สนิทใจด้วย

 

“แล้วแบคฮยอนจะกลับบ้านดึกได้หรอ ?” จงอินหันมาถามแบคฮยอนที่นั่งก้มหน้ากดโทรศัพท์ของตัวเองอยู่ที่เบาะหลังรถ ในตอนนี้พวกเขาทั้งสี่คนกำลังเดินทางไปยังร้านคาราโอเกะที่จุนมยอนบอกเอาไว้โดยใช้บริการรถแท็กซี่แทนการนั่งรถบัสที่อาจจะทำให้เสียเวลามากกว่า

 

“ได้สิ ยังไงก็กลับพร้อมกับชานยอลอยู่แล้ว แม่คงไม่ว่าอะไรหรอก” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์แล้วให้คำตอบกับจงอิน หลังจากนั้นพวกเขาก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกจนเมื่อมาถึงที่ร้านที่จุนมยอนนัดเอาไว้ เพื่อนบางส่วนในห้องเรียนเดินทางมาถึงแล้วจึงเดินเข้าไปในร้านเพื่อสั่งอาหารมาทานและเริ่มงานเลี้ยงสังสรรค์เฉพาะกลุ่มขึ้น

 

เนื่องจากจุนมยอนได้ทำการจองห้องวีไอพีขนาดใหญ่พิเศษที่สามารถจุคนได้มากถึงสี่สิบคนภายในห้องเดียวจึงทำให้ในตอนนี้นักเรียนห้องบีทุกคนต่างก็นั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันอยู่ในห้องนี้ แสงหลากหลายสีสันที่ส่องกระจายไปทั่วห้องช่วยสร้างบรรยากาศคึกครื้นได้เป็นอย่างดี บ้างก็จับกลุ่มนั่งทานอาหารอยู่เงียบๆ บ้างก็รวมกันอยู่บริเวณหน้าจอโทรทัศน์ขนาดนั้น ในมือต่างก็ถือไมโครโฟนเอาไว้ ยามที่ทำนองเพลงที่ตัวเองกดเลือกเอาไว้ดังขึ้น เสียงร้องที่อาจจะไม่ไพเราะเท่าของต้นฉบับแต่กลับแฝงไปด้วยความสนุกสนานก็ดังขึ้นแข่งกับเสียงพูดคุยของคนภายในห้อง เซฮุนกับจงอินกับจงอินเองก็แยกไปนั่งกับอีกกลุ่มหนึ่งเพื่อเล่นไพ่ ส่วนชานยอลได้แต่นั่งดื่มเครื่องดื่มอยู่เฉยๆ แบคฮยอนที่นั่งอยู่ข้างกันก็โยกศีรษะไปตามจังหวะเพลงที่ดังอยู่ภายในห้อง มีบ้างที่อาจจะเปล่งเสียงร้องเพลงตามคลอเบาๆพอให้คนรอบข้างได้ยินเพียงไม่กี่คน

 

“เห้ยพวกมึง กูมีของเด็ดโว้ย ~” เสียงของเพื่อนชายหนึ่งในห้องโห่ร้องขึ้นทำให้สมาชิกในห้องร่วมทั้งชานยอลและแบคฮยอนหันไปมองเป็นสายตาเดียว หนึ่งในสมาชิกในห้องเรียนคนนั้นค่อยๆหยิบขวดแอลกอฮอล์ออกมาจากกระเป๋าของตัวเอง เพื่อนในห้องที่เห็นดังนั้นจึงโห่ร้องออกมา ไม่รอช้าทุกคนต่างก็ช่วยกันรินน้ำสีอำพันใส่แก้วแล้วแจกจ่ายให้กับสมาชิกที่อยู่ในห้อง

 

“ก่อนจะมานี่พวกกูแวะซื้อเหล้าติดมือมาด้วยเพราะคิดว่างานแบบนี้มันก็น่าจะมีกันบ้าง เพราะฉะนั้น . . . พวกเราชน !!!~~~” เสียงร้องเฮดังขึ้นพร้อมกับเสียงของแก้วที่กระทบกัน แบคฮยอนและชานยอลเองก็เช่นกัน มือเรียวยกกระดกแก้วใสที่ใส่น้ำสีอำพันขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ชานยอลที่นั่งอยู่ข้างๆกันหันมามองพี่ชายตัวเล็กที่ดูเหมือนจะติดใจในรสของแอลกอฮอล์ด้วยสายตาที่ตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าพี่ชายตัวเล็กที่ดูใสซื่อของเขาจะใจกล้ากระดกเครื่องดื่มมึนเมานั่นภายในรวดเดียวจนหมดแก้ว เท่านั้นยังไม่พอ ทันทีที่แบคฮยอนวางแก้วลงกับโต๊ะเพื่อนตัวดีของเขาก็ไม่รอช้า รินเหล้าใส่ในแก้วของแบคฮยอนต่อทันที พร้อมกับพูดเร้าให้แบคฮยอนยกแก้วกระดกขึ้นดื่มอีกครั้ง และพี่ชายตัวเล็กของเขาก็ดันบ้าจี้ทำตามคำยุของเพื่อนทั้งหลาย คนตัวเล็กยกแก้วกระดกโดยไม่พูดไม่จาอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว ชานยอลนึกสงสัยนิดหน่อยเพราะเขาไม่คิดว่าแบคฮยอนที่เป็นคนแพ้ควันบุหรี่ดูจะติดอกติดใจการดื่มมากขนาดนี้ หรืออาจจะเป็นเพราะบรรยากาศโดยรอบที่เร้าให้แบคฮยอนเริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้ ? แล้วถ้าอย่างนั้นในตอนที่แบคฮยอนออกไปกินเลี้ยงสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนของเจ้าตัวเองล่ะ ? แบคฮยอนจะมีพฤติกรรมเหมือนกับตอนนี้หรือเปล่านะ ?

 

หลังจากนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยชานยอลจึงเริ่มรู้สึกว่าพี่ชายตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างเขาค่อนข้างที่จะประคองสติของตัวเองไม่ไหวเสียแล้ว ร่างเล็กๆของแบคฮยอนโอนเอนไปมาราวกับคนที่ไม่สามารถทรงตัวอยู่ได้ มีเพื่อนบางคนเดินเข้ามาชวนให้แบคฮยอนเดินออกไปร้องเพลงด้วยกัน พี่ชายตัวเล็กที่พยักหน้ารับทำท่าจะลุกขึ้นเดินตามเพื่อนของเขาไป แต่เพียงแค่ได้ลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งอยู่ ร่างกายของแบคฮยอนก็เซไปเซมา จะก้าวเท้าเดินก็ทำไม่ได้ จึงทำให้ชานยอลตัดสินใจดึงตัวแบคฮยอนให้นั่งลงที่เดิม ถึงแม้แบคฮยอนจะดูดื่มเก่งแต่แท้ที่จริงแล้วพี่ชายตัวเล็กของเขาคนนี้กลับคออ่อนและเมาง่ายกว่าที่เขาคิดเอาไว้เยอะ

 

“ชานยอล ~” แบคฮยอนหันกลับมากกอดแขนข้างหนึ่งของชานยอลเอาไว้แน่น เอนหัวของตัวเองลงซบบนไหล่กว้างของน้องชายตัวสูงอย่างเผลอไผล แบคฮยอนเงยหน้าช้อนตาขึ้นมองชานยอลที่ก้มลงมองท่าทางของพี่ชายตัวเล็ก

 

“มีอะไร ?”

 

“แบคฮยอนอยากร้องเพลงอ่า ชานยอล ~” ดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำใสๆทำให้ดวงตาของแบคฮยอนเป็นประกายมากกว่าที่เคยเป็น ชานยอลชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้สบสายตากับพี่ชายตัวเล็กที่นั่งเบียดเขาอยู่ แบคฮยอนในตอนนี้ดูขี้อ้อนและน่ารักมากขึ้นไปอีก เพื่อนชายที่นั่งอยู่โต๊ะเดียวกับเขาหันมามองเขาและแบคฮยอนด้วยสายตาแปลกๆ ก่อนที่จะหันไปสนใจอย่างอื่นต่อ

 

“เมาแล้ว กลับบ้านเลยไหม”

 

“ขอร้องเพลงก่อนน้า ~ อยากร้องเพลงอ่า ชานยอลอา ~” พี่ชายตัวเล็กยู่หน้าเล็กน้อยเพราะถูกขัดใจ เขาพยายามเกาะแขนของชานยอลให้แน่นกว่าเดิม ซุกหัวกลมๆของตัวเองกับท่อนแขนของน้องชายตัวสูง ไถแก้มนิ่มของตัวเองกับแขนของชานยอลอย่างออดอ้อน บ่อยครั้งที่แบคฮยอนให้วิธีอ้อนแบบนี้กับแม่ของตัวเอง แล้วมันก็มักจะได้ผลอยู่เสมอๆ

 

“ไม่ต้องเลย กลับบ้านกันเถอะ นี่ดึกแล้ว” ชานยอลยังยืนยันคำเดิม เขาหันไปบอกลาเพื่อนคนอื่นเล็กน้อย ก่อนที่จะพยายามดึงตัวให้แบคฮยอนลุกขึ้นยืน แต่ดูเหมือนพี่ชายตัวเล็กของเขาจะควบคุมตัวเองไม่ได้เลยแม้แต่น้อย พอลุกขึ้นยืนได้ร่างเล็กๆนั่นก็เซไปเซมาทนแทบจะล้มหัวทิ่มอยู่ตรงนั้น เดือดร้อนถึงชานยอลต้องคอยพยุงแบคฮยอนออกจากร้านไป

 

 

อาจจะเป็นเพราะร้านที่จุนมยอนนัดเอาไว้ในครั้งนี้อยู่ในสถานที่ที่ไม่ค่อยมีรถพลุกพล่านมากเท่าไหร่นัก ชานยอลจึงตัดสินใจพยุงตัวของแบคฮยอนขึ้นรถบัสสายที่เขาจำได้ว่าผ่านบริเวณแถวบ้านของเขา แทนที่จะยืนรอรถแท็กซี่ที่ไม่มีวี่แววจะผ่านมาเลยสักคัน แต่ที่ทำให้ชานยอลต้องแปลกใจมากไปกว่านั้นก็คือในเวลาเกือบเที่ยงคืนอย่างนี้ แต่กลับมีผู้คนบนรถบัสคันนี้อยู่เยอะพอสมควร น้องชายตัวสูงตัดสินใจค่อยๆพยุงพี่ชายตัวเล็กนี่พึมพำร้องเพลงออกมาเบาๆให้ไปนั่งลงที่เบาะที่ว่างอยู่เพียงเบาะเดียวภายในรถ ส่วนตัวของชานยอลเองก็ทำได้เพียงยืนโหนราวรถบัสอยู่ข้างๆที่นั่งของแบคฮยอนเพื่อค่อยจับตัวของแบคฮยอนไม่ให้ล่วงลงมาจากเบาะ

 

“ชานยอล ~~ ง่วงจังเลย ~” แบคฮยอนยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาจับชายเสื้อของน้องชายตัวสูงเอาไว้แน่น เงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆเบาะที่ตัวเองกำลังนั่งอยู่

 

“ง่วงก็นอนไป ถึงบ้านแล้วเดี๋ยวจะปลุก”

 

“ไม่อยากพิงหน้าต่างอ่า ~ รถมันสั่นแรงมากเลย ~” แบคยอนส่ายหัวไปมาเพื่อบอกให้ชานยอลรู้ว่ายังไงเขาก็ไม่อยากนอนพิงศรีษะไว้กับกระจกของรถ เพราะแรงสั่นของรถบัสมันทำให้ศีรษะของเขาโขกกับกระจกรถอยู่บ่อยครั้ง

 

“แล้วจะเอายังไงล่ะ” ชานยอลก้มหน้าลงมามองพี่ชายตัวเล็กของตัวเองที่ดูเหมือนจะอยู่ในโหมดงี่เง่าเอาแต่ใจ

 

“ขอนอนตรงนี้น้า ~” ว่าแล้วแบคฮยอนก็ใช้นิ้วชี้เรียวยาวของตัวเองจิ้มลงไปบริเวณหน้าท้องของชานยอล

 

“เนี้ย นอนแบบนี้แล้วสบายกว่าพิงกระจกเยอะเลย ~” แบคฮยอนเอนหัวของตัวเองไปพิงกับหน้าท้องของชานยอลที่ยืนอยู่ข้างเบาะของตัวเองเอาไว้ เขาไสแก้มของตัวเองกับเสื้ออุ่นๆของชานยอลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะรู้สึกเคลิบเคลิ้มจนหลับไปในที่สุด

 

ในขณะที่พี่ชายตัวเล็กของเขากำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ชานยอลกลับรู้สึกถึงความรู้สึกแปลกๆที่วิ่งพล่านอยู่ในหัวใจและห้วงความคิดของเขา น้องชายตัวสูงยกมือข้างหนึ่งขอตัวเองที่ไม่ได้จับราวของรถบัสเอาไว้ขึ้นมาโอบไหล่ของแบคฮยอน คอยประคองไม่ให้ตัวของแบคฮยอนเคลื่อนไปตามแรงกระชากของรถบัสที่กำลังวิ่งอยู่ ใบหน้าที่เคลื่อนไถอยู่กับหน้าท้องของเขาหยุดเคลื่อนไหวไปแล้ว นั่นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีกว่าแบคยอนคงจะเข้าสู่ห้วงของนิทราไปแล้ว เหลือทิ้งเอาไว้เพียงความรู้สึกแปลกๆที่ยังคงค้างคาอยู่ในจิตใจของน้องชายตัวสูง

 

.

 

.

 

.

 

ท่ามกลางความเงียบสงบยามค่ำคืนที่มีเพียงแสงไฟจากหลอดไฟข้างทาง ชานยอลกำลังเดินกลับบ้านโดยที่มีร่างของพี่ชายตัวเล็กขี่หลังของเขาอยู่ พยอนแบคฮยอนเมาไม่ได้สติจนควบคุมร่างกายของตัวเองไม่ได้ แม้แต่แรงจะก้าวเท้าเดินเองยังแทบไม่มี ชานยอลจึงจำใจต้องแบกร่างเล็กๆของแบคฮยอนขึ้นหลังแล้วค่อยเดินจากป้ายรถเมล์ไปยังบ้านของตนเอง ตลอดทางแบคฮยอนยังคงพึมพำเพลงออกมาอย่างไม่รู้จักเหนื่อย ชานยอลคิดในใจว่าวันนี้แบคฮยอนอาจจะอยากร้องเพลงมากจริงๆ เพราะตั้งแต่ออกจากร้านมาแบคฮยอนก็ร้องเพลง ขึ้นรถก็หลบพอตื่นขึ้นมาอีกทีก็เริ่มพึมพำเนื้อเพลงที่เขาพอจะคุ้นหูอยู่ออกมาอีกครั้ง มือเรียวของแบคฮยอนประสานกันเอาไว้อยู่บริเวณช่วงอกของเขา ใบหน้าของแบคฮยอนแนบอยู่กับแผ่นหลังของเขา น้องชายตัวสูงรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของแบคฮยอนที่บางทีก็เป่ารดช่วงต้นคอของขา ส่วนแขนทั้งสองข้างของชานยอลก็ช้อนอยู่ที่ข้อพับขาของพี่ชายตัวเล็กเพื่อป้องกันไม่ให้แบคฮยอนร่วงตกลงจากหลังของเขาไป หลังจากนี้ชานยอลบอกกับตัวเองว่าเขาจะไม่ปล่อยให้พี่ชายตัวเล็กคนนี้ดื่มเครื่องดื่มมึนเมาจนเมาไม่ได้สติอย่างเช่นวันนี้อีก

 

“แบคฮยอนร้องเพลงเพราะไหมชานยอล ~~” เมื่อหยุดร้องเพลงแบคฮยอนจึงพยายามชวนน้องชายของตัวเองคุย มือเรียวที่เคยประสานกันอยู่ตรงหน้าอกของชานยอลเปลี่ยนมาเป็นเกาะอบู่บนไหล่กว้างทั้งสองข้างของชานยอล

 

“ก็ดี”

 

“จริงหรอ งั้นแบคฮยอนจะร้องเพลงให้ชานยอลฟังทุกวันเลย ~” แบคฮยอนหัวเราะออกมาเสียงใส ในยามที่เมาแบบนี้ชานยอลรู้สึกว่าคำแทนตัวเองด้วยชื่อของแบคฮยอนดูจะน่ารักมากกว่าปกติ ชานยอลแอบขำกับการพูดคนเดียวของคนบนหลังของเขา

 

“นี่ ที่หลังอย่าดื่มเยอะจนเมาแบบนี้อีกนะ” ชานยอลเอ่ยเตือนถึงแม้จะไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นักว่าแบคฮยอนจะฟังที่เขาพูดรู้เรื่องหรือเปล่า

 

“ไม่เมาหรอก ~~~ แบคฮยอนไม่เมาน้า ~~” น้ำเสียงอ้อนๆที่ติดจะยานคางของแบคฮยอนยิ่งทำให้ชานยอลรู้สึกเอ็นดูพี่ชายตัวเล็กคนนี้มากขึ้นไปอีก หลังจากนั้นชานยอลก็ไม่ได้ตอบคำถามอะไรของแบคฮยอนอีก เพราะเจ้าตัวเอาแต่บ่นพึมพำกับตัวเอง เรื่องของเพื่อนที่โรงเรียนบ้าง เรื่องในงานวันนี้บ้าง แล้วก็ยังไม่ลืมที่จะร้องเพลงออกมาอีกสองสามเพลงอีกด้วย จนเมื่อชานยอลเดินมาถึงหน้าบ้านของเขา น้องชายตัวสูงจึงค่อยๆย่อตัวลงแล้วให้แบคฮยอนลงจากหลังของเขานั่งพิงกำแพงที่เป็นรั้วของบ้านแล้วตัวเขาเองจึงไขประตูบ้านก่อนที่จะรีบพาร่างของแบคฮยอนขึ้นไปวางไว้บนเตียงนุ่มๆในห้องนอนของเจ้าตัว

 

“ไปอาบน้ำนอนซะ ฉันจะไปปิดประตูบ้านก่อน” ชานยอลวางแบคฮยอนลงกับเตียงแล้วจึงเดินออกจากห้องของพี่ชายตัวเล็กไป เมื่อจัดการปิดล็อคประตูบ้านทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชานยอลจึงเดินกลับขึ้นมาในห้องของตัวเอง ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายของตัวเอง เมื่อสายน้ำเย็นๆไหลผ่านตัวของเขาไป ชานยอลรู้สึกว่าในห้วงความคิดของเขาในวันนี้มันไม่มีใครอยู่ในนั้นเลยนอกจากพยอนแบคฮยอน แอบนึกเสียดายอยู่นิดหน่อยที่วันนี้เขากับแบคฮยอนไม่ได้ถ่ายรูปคู่กันเอาไว้ ขนาดว่าได้เดินอยู่ด้วยกันตลอดงานแล้วแท้ๆ ชานยอลสะบัดหัวเอาความคิดทั้งหลายที่ตีกันยุ่งในความคิดของตัวเองทิ้งไปแล้วจึงเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

“แฮร่ ~~~ ชานยอล ~~~~ คืนนี้ขอนอนด้วยน้า ห้องแบคฮยอนเป็นอะไรก็ไม่รู้อ่าแอร์ไม่เย็นเลย ~” ชานยอลมองพี่ชายตัวเล็กของตัวเองที่อาบน้ำเรียบร้อยแล้วเพราะเขาได้กลิ่นสบู่อ่อนๆจากตัวของแบคฮยอน แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะยังไม่ได้สระผม และเขาก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนใส่เสื้อกลับตะเข็บ

 

“จะนอนก็รีบไปนอน ฉันง่วงแล้ว” ถึงแม้ว่าจะอยากขำออกมาแค่ไหน แต่ต่อหน้าแบคฮยอนแบบนี้ชานยอลก็ไม่อยากที่จะหลุดมาดที่ตัวเองเคยวางเอาไว้ เขาเดินไปปิดไฟห้องนอนของตัวเองแล้วเดินไปทิ้งตัวลงนอนข้างๆแบคฮยอนที่นอนอยู่บนเตียงของเขาเรียบร้อยแล้ว

 

“ชานยอลใจดีจังเลย มามะ แบคฮยอนจะให้รางวัลน้า ~” แบคฮยอนกลิ้งตัวเข้ามาหาชานยอลที่นอนอยู่อีกฝั่งของเตียงก่อนที่จะซุกตัวเองกับอ้อมอกของชานยอล คนตัวเล็กพงกหัวของตัวเองขึ้นมาจ้องมองชานยอลอยู่คู่หนึ่ง ถึงแม้ในห้องจะมีเพียงแสงจากหลอดไฟข้างทางด้านนอกแต่มันก็ทำให้เขาพอที่จะมองเห็นใบหน้าของน้องชายตัวสูง

 

ริมฝีปากบางแตะลงบนแก้มข้างซ้ายของชานยอลอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะย้ายไปยังแก้มอีกฝั่งหนึ่ง ชานยอลนอนตัวแข็งทื่อกับการกระทำของแบคฮยอน พี่ชายตัวเล็กของเขาหัวเราะออกมาอย่างร่าเริงแต่ก็ยังไม่เลิกที่จะจุ๊บลงเบาๆที่หน้าผากของเขา จุ๊บลงมาอีกครั้งที่ช่วงหัวคิ้ว และปิดท้ายด้วยจุ๊บลงมาเบาๆที่ริมฝีปากของน้องชายตัวสูง แบคฮยอนที่ระดมจุ๊บลงทั่วใบหน้าของชานยอลหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริงก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนข้างๆชานยอล กระชับผ้าห่มขึ้นมาถึงอก แล้วเข้าสู่ห้วงนิทราไปก่อนอีกคนที่นอนอยู่ข้างกัน ชานยอลได้แต่นอนเบิกตากว้างจ้องมองเพดานห้องสีดำของตัวเองราวกับคนสติหลุด สัมผัสเบาๆจากริมฝีปากของแบคฮยอนยังคงสร้างความปั่นป่วนให้ตัวเขาถึงแม้ว่าแบคฮยอนจะหลับไปแล้วก็ตาม ชานยอลพยายามสะกดจิตตัวเองว่าที่แบคฮยอนทำไปแบบเมื่อครู่นั้นคงเป็นเพราะพี่ชายตัวเล็กนั้นเมาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ . . .

 

แต่ถึงอย่างนั้นชานยอลก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเองก็แอบรู้สึกดีกับสัมผัสเหล่านั้นของแบคฮยอนอยู่และในใจลึกๆก็เฝ้าภาวนาให้สิ่งที่พี่ชายตัวเล็กเพิ่งทำไปกับเขาไม่ได้เกิดขึ้นจากความมึนเมา

 

หลังจากที่พี่ชายตัวเล็กและน้องชายตัวสูงได้พากันเข้าสู่ห้วงนินทาไปแล้ว แสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์ของชานยอลก็สว่างขึ้น รายการแจ้งเตือนโชว์หราอยู่บนหน้าจอที่ส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิดของห้องนอน

 

รู้นะว่าคงไม่ได้ขอแบคฮยอนถ่ายรูปคู่ใช่ไหมล่ะ อะนี่เป็นรูปที่ฉันแอบถ่ายตอนที่แกไปเต้นรำกับแบคฮยอน ถึงจะไม่มีใครมองกล้องแต่ก็ถือว่าเป็นคู่ของแกกับแบคฮยอนได้อยู่นะ – จงอิน

 

ตัวอักษรที่เรียงกันเป็นข้อความที่ถูกส่งมาจากเพื่อนสนิทหนึ่งในสองคนของชานยอลปรากฎขึ้น ก่อนที่รูปภาพของคุณกระต่ายสุดหล่อปาร์คชานยอลที่กำลังเต้นรำอยู่กับสาวน้อยผมทองพยอนแบคฮยอน จะถูกส่งเข้ามาในเครื่องของชานยอล

 

ในตอนเช้าที่ชานยอลตื่นขึ้นมา ความรู้สึกที่เขาได้เห็นมัน จะเป็นความรู้สึกแบบไหนกันนะ ?

 

 
















มาแล้วค่ะ ช้าไปนิดนึงขอโทษด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกการติดตามและทุกคอมเม้นท์เหมือนเดิมนะคะ
มีคนกดแฟนพันธ์เพิ่มขึ้นด้วย ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
เวิ่นในทวิตอย่าลืมแท็ก #ficmelt นะคะ
แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ ^ - ^ <3
@mmeawchy

:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6838 Rain (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 16:55

    เมาทุกวันเลยได้มั้ยยยง่าา

    #6,838
    0
  2. #6794 Moma momint (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 07:29
    โอ้ยยยเขินๆๆๆๆๆๆๆละมุนมากกกกก
    #6,794
    0
  3. #6778 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 23:57
    โอ้โห่ ตอนนี้คือเขินหนักมากกก ช่วยด้วยย แบคฮยอนเมาแล้วน่ารักเกินไปปป
    #6,778
    0
  4. #6768 ลู่ เเบคหมิน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 23:29
    รักกันๆๆๆๆ
    #6,768
    0
  5. #6752 Me_onyourmind (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:03
    ก็เธอน่ารักตอนเมา แบคฮยอนเบาๆ5555555
    #6,752
    0
  6. #6722 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 03:35
    แบคทำให้ทุกอย่างเขินไปหมดดีไปหมด แต่จะคิดแค่ไหน สำหรับชานนี่ไปแล้ว ฮือออออ รักพี่ชายเข้สแล้ว
    #6,722
    0
  7. #6706 cuttt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 15:04
    อยากเป้นชานยอล55555
    #6,706
    0
  8. #6679 11507416p (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 13:18
    โอ้ยยยยแบคคค น้องชายหัวใจจะวายเอานะ5555
    #6,679
    0
  9. #6601 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 02:05
    จงอินนี่ดีแท้ อยากได้อะไรเรียกหาจงอินค่ะ ชานแบคเค้าจุ๊บกันแล้วค่ะแม่
    #6,601
    0
  10. #6563 pim pimmi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 06:58
    งื้ออออออ เค้าจุ๊บกันแหละ โคตรน่ารักเลย งุ๊ยยย ><
    #6,563
    0
  11. #6504 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 15:04
    ได้ไปหลายจุ๊บแบบนี้หลับฝันดีทั้งคืนแน่เลยนะคะชานยอล ><
    #6,504
    0
  12. #6459 little daffodil (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 19:08
    จงอิน มันร้ายนะคะ 555555
    #6,459
    0
  13. #6428 pakjeejan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 12:20
    แบคเมาน่ารักมากเมาบ่อยๆนะฮ่าๆๆๆๆ ส่วนเพื่อนๆนี้รู้ใจดีจริงๆ
    #6,428
    0
  14. #6370 มนุษย์ไอศกรีม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 00:08
    มีเพื่อนแบบไคฮุนคือดีอ่ะ
    #6,370
    0
  15. #6272 aimmiry (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 20:25
    แบคอย่ายั่วชานสิ
    #6,272
    0
  16. #6243 THE.JUNG SOORI♔ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 18:00
    พี่แบคคคคกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด>O<
    อร้ายยยยยยระดมจูบทั่วใบหน้า? หื้มมม>O< 
    #6,243
    0
  17. #6217 PINKLAND (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 15:47
    แบคขี้อ้อนน่ารักอ่ะ งื้ออออออ -//-
    #6,217
    0
  18. #6166 StarFireLightNii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 10:26
    แบคแกเมาทั้งเรื่องเลยไม่ได้เหรอ น่ารักไปนะ ขี้อ้อนนน
    #6,166
    0
  19. #6105 spbx_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 19:10
    ถ้าแบคจะขี้อ้อนและมุ้งมิ้งขนาดนี้เวลาเมา
    ก็เมาบ่อยๆน้าาา ~~ ชอบอะตอนนี้ #เหมือนเธอจะชอบทุกตอน
    555555 ฟินมากงื้อออ ชานยอลเขินเลยอะเด้
    ตอนที่แบคจุ๊บไปทั้งหน้าแบบนั้นอะ ><
    #6,105
    0
  20. #6079 mindsa123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:21
    กรี๊ดอ๊าก โอ้มายก็อด ชั้นอยากดิ้นตายยยยยยย มันเป็นอะไรทีฟิน ฟิน และฟินมาก >____
    #6,079
    0
  21. #6047 secret_me (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 22:05
    เมาบ่อยๆนะแบคคค
    #6,047
    0
  22. #6017 Pornpawee_zZ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 09:29
    เมาได้น่ารักมากกก

    แกกกกกกกกก

    แกจุ๊บชานยอลด้วย
    #6,017
    0
  23. #5941 oummy-boice (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 12:03
    อยากให้แบคเมาบ่อยๆ  55555
    แบคเมาแล้วน่ารัก ขี้อ้อนแถมยังจุ๊บชยอลไปเยอะด้วย  -/////-
    ขอบคุณจงอินที่ถ่ายรูปไว้ให้ชยอลน้าาา
    #5,941
    0
  24. #5908 ilaaaaaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 19:29
    น่ารักมุ้งมิ้งมากกกกกกกก>
    #5,908
    0
  25. #5899 bumbim1924 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 20:38
    เซย์ซอรี่ก่อน เพราะไม่ได้เม้นเลย ขอโต๊ดๆๆๆ

    เรื่องนี้น่ารักค๊อตๆอ่ะ แบบเขินจนจุกอ่ะ แบบ อ่านไป เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย!!!

    โดยเฉพาะตอนนี้ มายก็อต "ระดมจุ๊บ" อกอีแป้นจะแตก ฉันจะบ้านตายทำไม

    มันฟินได้ขนาดนี้นะ !!!!!! ชอบเรื่องนี้มากๆอ่ะ แบบ ประทับใจเวอร์ ตอนแรกอ่าน

    คอมเมนต์ ก็พอจะรู้ว่เป้นแนวละมุน แต่ไม่คิดว่าไอคนละมุนจะเป็นแบค ตอนนี้

    ติดใจละชอบอ่ะ สู้ๆนะไรท์ ><

    #5,899
    0