` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 10 : 。 m e l t ♡ - 0 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    27 มี.ค. 56

m e l t 0 9

.

.

.

ชานยอลตื่นขึ้นมาโดยปราศจากพี่ชายตัวเล็กที่ควรจะนอนอยู่ข้างกัน เขาไม่แปลกใจเท่าไหร่นักเพราะตัวเขาเองมักจะเป็นคนที่ตื่นคนสุดท้ายในบ้านอยู่เสมอ แบคฮยอนอาจจะลงไปทำอาหารเช้าอยู่ในครัวหรืออาจจะกำลังนอนดูโทรทัศน์อยู่ในห้องรับแขกก็เป็นได้ ชานยอลเหลือบมองนาฬิกาในห้องของแบคฮยอน เขาพบว่าในตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงแล้ว เขาลุกขึ้นเดินกลับห้องของตัวเอง แต่ก็ต้องขมวดคิ้วแปลกใจนิดหน่อยที่ไม่เห็นเพื่อนสนิททั้งสองนอนอยู่บนเตียงของเขา แต่ถึงอย่างนั้นชานยอลก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก เขาเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วจึงเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวสะอาดผืนเล็กที่พาดคออยู่ ระหว่างที่ชานยอลกำลังจะเดินออกจากห้องของตัวเองไป เสียงเตือนของโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้น้องชายตัวสูงกลับหลังหันแล้วจึงเดินมาหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา ชานยอลใช้นิ้วยาวสไลด์หน้าจอเพื่อปลดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ เขาค้างอยู่ที่หน้าของแอพพลิเคชั่นสำหรับแชทสีเหลืองยอดนิยมอยู่ครู่หนึ่ง รอเพียงไม่นานหน้าจอก็ปรากฏรูปของเซฮุนที่ส่งยิ้มให้กล้องอย่างร่าเริง ถัดไปข้างๆกันปรากฎรูปของแบคฮยอนที่กำลังใส่ผ้ากันเปื้อนสีส้มกำลังยืนทำอะไรสักอย่างอยู่หน้ากระทะ

 

อาหารเช้าที่แสนวิเศษ ตื่นสายอดกินนะโว้ย !

 

นี่คือข้อความที่เซฮุนส่งต่อมาหลังจากที่กดส่งรูปนั้นมาให้ ชานยอลส่ายหัวอย่างเอือมระอากับพฤติกรรมของเพื่อนตัวเอง นี่ก็คงจะอวดว่าถ่ายรูปกับแบคฮยอนอย่างนั้นสินะ ? เขากดออกจากแอพพลิเคชั่นโดยไม่ได้พิมพ์อะไรตอบกลับไป แล้วจึงกดล็อคหน้าจอตามเดิม แต่เมื่อสังเกตดูให้ดีแล้ว รูปหน้าจอโทรศัพท์ของเขากลับไม่ได้เป็นรูปท้องฟ้าสีส้มอย่างเดิม ชานยอลกดปุ่มล็อคหน้าจออีกครั้งเพื่อให้หน้าจอที่ดับไปแล้วสว่างขึ้น และแล้วรูปภาพที่เขากำลังนอนหันหน้าอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับแบคฮยอนก็ปรากฎชัดขึ้น นิ้วเรียวสไลด์หน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองเพื่อปลดล็อคอีกครั้งแล้วขึ้นกดเข้าไอคอนรูปดอกไม้ที่เก็บรูปภาพ รอเพียงไม่นานรูปถ่ายแบบเดียวกับที่เป็นรูปหน้าจอของเขาก็ปรากฎขึ้น เขาจ้องมองรูปนั้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจวางโทรศัพท์ของตัวเองไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือตามเดิมก่อนที่จะเดินออกจากห้องนอนของตัวเองไป หน้าจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนที่สว่างอยู่ค่อยๆหรี่แสงลงก่อนที่ภาพของคนที่กำลังนอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันจะหายไปจนเหลือเพียงแค่หน้าจอโทรศัพท์สีดำสนิท

 

.

 

.

 

ชานยอลนอนดูโทรทัศน์ที่กำลังฉายรายการวาไรตี้ของกลุ่มนักร้องชื่อดังอยู่กับจงอินด้วยท่าทางเบื่อหน่าย เขาเอนตัวพิงพนักพิงโซฟาแล้วเหยียดเท้าออกไปสุดความยาว พาดอยู่บนโซฟาตัวยาวภายในห้องรับแขก สายตาก็เหลือบมองเข้าไปในห้องครัว แบคฮยอนและเซฮุนอาสาจะเก็บทำความสะอาดและล้างจานของอาหารมื้อเช้าในวันนี้ จงอินที่นั่งอยู่ข้างกันกับชานยอลสังเกตเห็นพฤติกรรมของเพื่อนตัวเองจึงหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วจึงหันกลับมาสนใจโทรศัพท์ของตัวเองต่อ

 

“มึงจะกลับบ้านเมื่อไหร่อะ ?”

 

“ยังไม่รู้เลยว่ะ แล้วแต่ไอ้เซฮุนมั้ง” จงอินตอบคำถามของชานยอลโดยไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนถาม สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ภาพในโทรศัพท์มือถือในมือ

 

“คงจะไม่นอนที่นี่อีกคืนใช่ไหม ?”

 

“ทำไมถามงั้นล่ะ ?” จงอินเลิกสนใจเกมส์ตรงหน้าแล้วจึงเลิกคิ้วถามชานยอลด้วยน้ำเสียงติดจะล้อเลียนอยู่เล็กน้อย

 

“ก็แค่สงสัย”

 

“ถามเซฮุนเอาแล้วกัน กูยังไงก็ได้” จงอินยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่ เพียงไม่นานหลังจากนั้นแบคฮยอนก็เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับเซฮุนที่เดินตามหลังมาด้วยท่าทางร่าเริงเป็นพิเศษจนชานยอลต้องขมวดคิ้ว

 

“อารมณ์ดีอะไรขนาดนั้นวะ ?” เซฮุนไม่ตอบคำถามที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจของชานยอล แต่กลับมองตามแบคฮยอนที่กำลังจะเดินขึ้นห้องของตัวเองไป

 

“แบคฮยอนจะไปไหนอะ ?” เซฮุนเงยหน้าถามคนที่กำลังก้าวเท้าขึ้นบันได เรียกความสนใจให้ชานยอลและจงอินที่นั่งอยู่หันกลับมามองตาม

 

“อ่า ว่าจะขึ้นไปนอนเล่นบนห้องน่ะ พวกนายอยู่กันตามสบายนะ” แบคฮยอนเกาท้ายทอยแก้เขินเล็กน้อย ก่อนที่จะตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้ม เซฮุนที่ได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยพูดต่อ

 

“ห้องแบคฮยอนไม่มีทีวีไม่ใช่หรอ ? ลงมาเล่นด้วยกันเนี่ยแหละ แบคฮยอนเล่นเกมส์ไหม ? จะได้ขึ้นไปเอาเครื่องเล่นของชานยอลลงมาต่อกับทีวีข้างล่าง” ชานยอลมองเพื่อตัวเองที่พูดประโยคยาวๆนั่นออกมาด้วยสีหน้าอึ้งๆ เซฮุนทำตัวราวกับว่านี่คือบ้านของตัวเอง แต่เขาก็ไม่ได้เอ่ยขัดอะไรออกไป แบคฮยอนยืนลังเลอยู่บนบันไดบ้านสักครู่หนึ่งแล้วจึงเดินลงมาจากบันได

 

“งั้นอยู่ข้างล่างก็ได้ แต่ไม่เล่นเกมส์นะ ฉันไม่ค่อยถนัดน่ะ”

 

เข็มของนาฬิกายังคงเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆอย่างไม่คิดจะหยุดรอใคร คนที่นอนพิงอยู่กับโซฟาได้ยินเสียงพูดคุยของเซฮุนกับแบคฮยอนอยู่เรื่อยๆ มีบ้างที่จงอินจะร่วมแจมในบทสนทนาเหล่านั้น จะมีก็แต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่นั่งมองโทรทัศน์เครื่องใหญ่เพียงคนเดียว

 

“แบคฮยอนอยากเล่นกีต้าร์หรอ ? ทำไมไม่ลองให้ชานยอลสอนล่ะ ในวงของเราชานยอลเป็นมือกีต้าร์ด้วยนะ” ทันทีที่ได้ยินชื่อของตัวเองจากบทสนทนาของคนที่นั่งอยู่ข้างกันทำให้ชานยอลหันไปมองนิดหน่อยก่อนที่จะกลับมามองหน้าจอสี่เหลี่ยมของโทรทัศน์ตรงหน้าตามเดิม แต่เขาก็ยังแอบฟังเสียงพูดคุยของเพื่อนสนิทและพี่ชายตัวเล็กอยู่อย่างตั้งใจ

 

“ที่จริงก็อยากจะเล่นเป็นอยู่นะ เวลาร้องเพลงจะได้ไม่ดูเงียบเกินไปน่ะ แต่ก็ยังไม่ได้ลองเล่นแบบจริงๆจังๆสักที”

 

“อ่า แล้วแบคฮยอนไม่เคยเห็นชานยอลเล่นกีต้าร์เลยหรอ ?” เซฮุนถามต่อด้วยความสนใจ เขาเหลือบเห็นว่าเพื่อนตัวสูงที่นอนทำเหมือนไม่สนใจอะไรอยู่ข้างๆพี่ชายตัวเล็กอย่างแบคฮยอนเหลือบมามองเขาเล็กน้อยก่อนที่จะทำเป็นไม่สนใจตามเดิม

 

เก๊กไปเถอะ เดี๋ยวจะทำให้มาดหลุดเลยคอยดู

 

“อ่า  . . . ฉันเพิ่งรู้ว่าชานยอลเล่นกีต้าร์เป็นเมื่อไม่นานมานี้เอง” แบคฮยอนตอบเสียงเบาแต่ถึงอย่างนั้นคนที่นอนอยู่ข้างๆเขาก็คงได้ยินอย่างชัดเจนอยู่ดี เขาไม่เคยร้องขอให้ชานยอลสอนเขาเล่นกีต้าร์เพราะกลัวว่าน้องชายตัวสูงจะรำคาญตนเอง

 

“งั้นแบคยอนอยากเล่นกีต้าร์ใช่ไหม ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นมือเบสของวง แต่ว่าจริงๆแล้วฉันก็เล่นกีต้าร์เป็นนะ ฉันสอนให้เอาไหม ?” เซฮุนเอ่ยข้อเสนออย่างกระตือรือร้น ก่อนที่จะลุกขึ้นจากโซฟาแล้ววิ่งขึ้นบ้านของชานยอลไปโดยไม่รอคำตอบจากแบคฮยอน ร่างขาวๆกลับลงมาอีกครั้งพร้อมกับกีต้าร์โปร่งตัวเก่งของชานยอล

 

“มานี่สิ เดี๋ยวจะสอนให้” เซฮุนนั่งลงบนโซฟาก่อนที่จะตบลงที่เบาะข้างๆตัวเอง จงอินขยับตัวหลีกให้นิดหน่อย แบคฮยอนจึงลุกจากที่นั่งข้างชานยอลแล้วเดินไปนั่งลงข้างเซฮุน น้องชายตัวสูงมองตามพี่ชายตัวเล็กที่เพิ่งลุกออกไปอย่างไม่วางสายตา เสียงหัวเราะจากโทรทัศน์ไม่สามารถดึงความสนใจของเขาได้อีกต่อไป ชานยอลแสร้งยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาก่ายหน้าผากของตัวเองเอาไว้เพื่อทำให้คนที่นั่งอยู่ในบริเวณนั้นคิดว่าเขากำลังหลับหรือไม่ได้สนใจจะมองไปยังคนสองคนที่กำลังสอนและเรียนการเล่นกีต้าร์กันอยู่ แต่ความจริงแล้วชานยอลแอบยกแขนของตัวเองเพื่อใช้สายตามองไปที่แบคฮยอนผ่านทางช่องวางระหว่างแขนของตัวเอง

 

จงอินที่เห็นท่าทางแปลกๆของชานยอลก็หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เขาส่ายหัวเอือมระอากับเพื่อนตัวเองก่อนที่จะลุกขึ้นนั่งแล้วร่วมมือกับเซฮุนกลั่นแกล้งชานยอลต่อไป

 

“เห้ย แบคฮยอนจับผิดคอร์ดแล้ว เซฮุนจับมือแบคฮยอนดีๆดิวะ” จงอินชี้นิ้วไปที่มือของแบคฮยอนก่อนที่จะเอ่ยสั่งเซฮุนออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆทั้งที่ในใจของเขาแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ คนตัวขาวที่ได้ยินดังนั้นจึงเข้าใจความหมายของเพื่อนต่างสีผิวทันที เซฮุนจับมือของแบคฮยอนวางลงในตำแหน่งของคอร์ดที่ถูกต้องอย่างไม่เกรงกลัวสายตาที่แอบจ้องมองเขาอยู่เลยสักนิด ผ่านไปครู่ใหญ่ๆ ชานยอลที่นอนนิ่งเริ่มขยับตัวบ่อยและแรงมากขึ้นจนโซฟาที่จงอินนั่งอยู่เริ่มสะเทือน แบคฮยอนที่กำลังก้มหน้าก้มตาตั้งใจฝึกกีต้าร์อยู่ไม่ทันสังเกตเห็นพฤติกรรมนั้นของชานยอล ต่างกับเซฮุนและจงอินที่ส่งสายตาสื่อความหมายให้กันอย่างสนุกสนาน

 

“เห้ย ชานยอลถ้ามึงจะนอนดิ้นแรงจนโซฟาสะเทือนแบบนี้ กูว่ามึงขึ้นไปนอนบนห้องเลยดีกว่าไหมวะ ?” จงอินใช้เท้าเขี่ยขายาวๆของเพื่อนตัวสูงอย่างหาเรื่อง แต่ชานยอลกลับไม่พูดอะไรออกมา เจ้าตัวพลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าไปทางที่แบคฮยอนและเซฮุนเล่นอยู่แล้วจึงค่อยๆปิดเปลือกตาลง แต่พอแบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาจากคอร์ดกีต้าร์แล้วบอกกับเซฮุนว่าเขาไม่อยากเล่นกีต้าร์แล้ว ขอเปลี่ยนเป็นร้องเพลงแทนได้ไหม ชานยอลที่ทำท่าเหมือนจะหลับก็ค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งทันที

 

 

“แบคฮยอนจะร้องเพลงให้พวกเราฟังหรอ ?” จงอินถามออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เหลือบมองชานยอลที่ลุกขึ้นนั่งพิงโซฟาอย่างเงียบๆ

 

“อื้อ ฉันอยู่ชมรมดนตรีน่ะ ได้รับหน้าที่ให้เป็นนักร้องอยู่บ่อยๆ ก็เลยพอจะร้องเพลงได้บ้าง ให้ฉันร้องเพลงแล้วเซฮุนเล่นกีต้าร์ดีไหม ?” แบคฮยอนตอบจงอินก่อนที่จะหันมาถามเซฮุน เพื่อนซี้ต่างสีผิวที่ได้ยินดังนั้นจึงเผยยิ้มออกมา พวกเขาทั้งสองคนต่างก็อยากได้ยินเสียงของแบคฮยอนบ้างซะแล้วสิ

 

“เอาสิๆ แล้วแบคฮยอนมีคอร์ดกีต้าร์ไหม ? เอามาสิ เดี๋ยวฉันเล่นกีต้าร์ให้เอง” เซฮุนเอ่ยรับด้วยน้ำเสียงร่าเริง แบคฮยอนเอ่ยขอตัวขึ้นไปเอาโน้ตเพลงบนห้องแล้วจึงลุกขึ้นไป เซฮุนนั่งปรับสายกีต้าร์ต่ออีกนิดหน่อยในขณะที่จงอินเดินเอาโทรศัพท์มือถือของตัวเองไปตั้งไว้บนโต๊ะ จัดหามุมที่แสงสวยอยู่นิดหน่อยแล้วจึงนั่งลงบนพื้นรอให้แบคฮยอนเดินลงมาและเขาก็จะทำการอัดวิดีโอเก็บเอาไว้

 

“อะไรมึง” เซฮุนที่ก้มหน้าปรับสายกีต้าร์อยู่เงยหน้าขึ้นมามองขายาวๆของชานยอลที่ยื่นมาเตะที่ขาของเขา

 

“เอากีต้าร์มา” ชานยอลที่ลุกจากที่นั่งของตัวเองแล้วเดินมายืนค้ำหัวของเพื่อนตัวขาวอยู่ยื่นมือมาตรงหน้าหมายจะเอากีต้าร์โปร่งตัวโปรดของเขากลับคืน เซฮุนขมวดคิ้วงุนงงเล็กน้อยแต่ในใจกลับรู้ความหมายกับการกระทำของชานยอลเป็นอย่างดี แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ขอแกล้งเพื่อนตัวสูงต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน 

 

“เดี๋ยวก่อนดิวะ ก็จะเล่นกีต้าร์ให้แบคฮยอนเนี้ย” เซฮุนปัดมือของชานยอลออก กำลังจะก้มหน้าปรับสายอีกครั้ง แต่ชานยอลก็ยกเท้าเตะหน้าแข้งของเพื่อนอีก

 

“มึงเล่นกีต้าร์ห่วยแตก ลุกไปแล้วส่งกีต้าร์มาได้แล้ว” เมื่อได้ยินดังนั้นจงอินจึงหลุดขำก๊ากออกมา เซฮุนที่โดนเตะหน้าแข้งทำเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจนิดหน่อยแต่ก็ยอมส่งกีต้าร์โปร่งในมือให้ชานยอลแบบเดิม ร่างขาวๆของเซฮุนจำใจต้องย้ายที่นั่งของตัวเองไปอีกฝั่งของโซฟารูปตัวยูที่ตั้งอยู่ในบ้าน เป็นเวลาเดียวกับที่แบคฮยอนเดินลงมาจากชั้นบนพอดี

 

“อ่าว . . . ชานยอลจะเล่นกีต้าร์หรอ” แบคฮยอนเดินเข้ามาพร้อมกับโน้ตเพลงใบเดิมที่ชานยอลจำได้ดี

 

“แบคฮยอนไม่เคยเห็นชานยอลเล่นกีต้าร์ใช่ไหมล่ะ ให้มันเล่นให้ดูนั่นแหละดีแล้ว” จงอินที่นั่งอยู่บนพื้นเอ่ยขึ้น แบคฮยอนพยักหน้ารับก่อนที่จะเดินไปนั่งลงข้างๆชานยอลที่มีกีต้าร์วางอยู่บนตัก มือเรียววางโน้ตเพลงแผ่นเดิมกับที่เคยให้ชานยอลดูลงบนตักของตัวเอง

 

“เขยิบมาหน่อย มันมองไม่ค่อยชัด” แบคฮยอนเขยิบตัวเข้าไปใกล้ชานยอลจนขาทั้งสองข้างของทั้งคู่ติดกันในขณะที่เซฮุนอมยิ้มกับตัวเองเมื่อได้ยินประโยคนั้นจากปากของเพื่อนตัวสูง แค่นี้เขาก็พอจะดูออกแล้วจากท่าทางของชานยอล ว่าเจ้าเพื่อนตัวสูงคนนี้ขอเขารู้สึกยังไงกับพี่ชายตัวเล็กที่แสนน่ารัก

 

“เดี๋ยวฉันถ่ายวิดีโอให้นะ เอายัง 1 2 3 เริ่มเลย” จงอินเอ่ยขึ้นแล้วจึงกดปุ่มอัดวิดีโอในมือถือของตัวเอง เซฮุนเอนตัวลงนอนกับโซฟาตัวยาวรอฟังเพลงที่มีชานยอลเป็นคนดีดกีต้าร์และแบคฮยอนเป็นคนร้อง รอเพียงไม่นานหลังจากนั้น เสียงกีต้าร์เบาๆของชานยอลก็ดังขึ้น ท่วงทำนองน่ารักและฟังสบายจากเสียงกีต้าร์ของชานยอลดูเข้ากันได้เป็นอย่างดีกับเสียงร้องหวานๆของแบคฮยอน เซฮุนและจงอินเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงหวานๆของแบคฮยอนที่เปล่งเสียงร้องเพลงที่ดูละมุนละไมนั้นออกมา มือเรียวสวยของแบคฮยอนตบลงเบาๆที่หน้าตักของตัวเองเพื่อเป็นการให้จังหวะ เช่นเดียวกับมือของชานยอลที่ดีดกีต้าร์โปร่งด้วยท่าทางสบายๆ จงอินที่มองภาพในหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองแล้วจึงอมยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่ามีช่วงหนึ่งที่ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากโน้ตเพลงตรงหน้าแล้วหันไปมองใบหน้าน่ารักของแบคฮยอนที่กำลังตั้งใจร้องเพลงอยู่

 

you know that I love you baby I need you every day I wanna make you smile ~

 

ในช่วงท่อนฮุคของเพลง แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาจากกระดาษโน้ตเพลงที่วางอยู่บนตักของตัวเองแล้วหันไปมองชานยอลที่กำลังนั่งไขว่ห้างดีดกีต้าร์อยู่ด้วยความเพลิดเพลิน หัวเล็กๆของแบคฮยอนโยกไปมาตามจังหวะของกีต้าร์อย่างน่ารัก เช่นเดียวกันกับเซฮุนที่นอนโยกหัวไปตามเสียงเพลงที่กำลังดังอยู่ จงอินเองก็เช่นกัน เขานั่งมองพี่น้องสองคนที่กำลังร้องและเล่นกีต้าร์อยู่อย่างสบายอารมณ์ ทั้งเซฮุนและจงอินต่างก็เห็นตรงกันภายในใจว่าเสียงกีต้าร์ของชานยอลช่างดูเหมาะสมกับเสียงหวานๆของแบคฮยอนเสียยิ่งกว่าเสียงของนักร้องหลักภายในวงของพวกเขาเสียอีก ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่พวกเขาได้ฟังเพลงที่แสนละมุนและทำให้หัวใจอบอุ่นอยู่ตรงนั้น

 

เพื่อนสนิทของชานยอลทั้งสองคนไม่รู้สึกแปลกใจเลยว่าทำไมท่าทางที่ดูแข็งกระด้างและไม่แคร์ใครของชานยอลกำลังจะค่อยๆหายไปทีละน้อย . . . ก็เพราะเพื่อนตัวสูงของเขามีพี่ชายตัวเล็กน่ารักคนนี้ที่ค่อยๆละลายพฤติกรรมด้านลบของชานยอลให้จางหายออกไปทีละนิดๆ ส่วนในด้านของความรู้สึก จงอินและเซฮุนไม่รู้แน่ชัดว่าชานยอลมองแบคฮยอนหรือรู้สึกกับแบคฮยอนในมุมมองแบบไหน แต่ที่เขามั่นใจแล้วในตอนนี้ก็คือชานยอลเริ่มที่จะรู้จักการเปิดใจให้พยอนแบคฮยอนพี่ชายตัวเล็กคนนี้ค่อยๆเข้ามาอิทธิพลต่อการใช้ชีวิตและความทรงจำของปาร์คชานยอลเสียแล้ว

 

.

 

.

 

หลังจากที่เพื่อนตัวแสบทั้งสองคนแยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเองไปในช่วงหัวค่ำ เขาและแบคฮยอนช่วยกันล้างจานที่ใช้เป็นภาชนะใส่อาหารมื้อเย็นแล้วจึงแยกย้ายเข้าห้องของตัวเอง และตอนนี้ชานยอลที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วกำลังนั่งมองโทรศัพท์ของตัวเองอยู่ เขาสไลด์ดูรูปที่อยู่ในเครื่องไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่รูปถ่ายล่าสุดนั่นก็คือรูปของเขาและแบคฮยอนที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน น้องชายตัวสูงนอนพิงหัวเตียงมองรูปนั้นอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกดปุ่มตัวเลือกตั้งเป็นภาพหน้าจอ นิ้วเรียวขยับสัดส่วนของภาพให้เข้าที่เล็กน้อยแล้วจึงกดตั้งให้รูปนั้นเป็นภาพหน้าจอโฮมสกรีนก่อนที่จะใช้นิ้วจิ้มลงบนไอคอนของแอพพิเคชั่นแชทยอดนิยม เลื่อนดูรายชื่ออยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงจิ้มนิ้วเลือกรายชื่อของเพื่อนสนิทหนึ่งในสองคนของเขา

 

. . . .

 

อะไรของมึง ?

 

ชานยอลจิ้มนิ้วลงบนแป้นตัวอักษรบนหน้าจอก่อนที่จะลบข้อความทั้งหมดทิ้งแล้วจึงพิมพ์ใหม่อีกครั้ง

 

จงอิน . . .

 

อะไรของมึงล่ะ ?

 

ส่งไฟล์มา

 

ไฟล์ไรวะ ?

 

อันนั้นอะ ส่งมาให้หน่อย

 

อันนั้นอะอันไหนละวะ โทรศัพท์กูมีไฟล์เป็นร้อย มึงจะเอาหนังโป๊หรือไง

ของวันนี้อะ

 

ชานยอลกลั้นใจพิมพ์ข้อความนั้นก่อนที่จะกดส่งไปแล้วนั่งจ้องโทรศัพท์ของตัวเองอยู่อย่างนั้น หมายเลขถึง 1 หน้าข้อความที่หายไปบ่งบอกว่าจงอินอ่านข้อความของเขาแล้วแต่กลับไม่ได้ตอบอะไรกลับมาทำให้ชานยอลเริ่มรู้สึกหงุดหงิดใจ

 

ส่งไฟล์มาดิ

 

ไฟล์อะไรน้า ~ ของวันนี้ . . . ใช้อันที่มึงเล่นกีต้าร์แล้วแบคฮยอนร้องเพลงหรือเปล่า ~

 

เออ รู้แล้วก็ส่งมาสักที ทำเป็นลีลา ไอ้ห่า

 

พูดไม่เพราะแบบนี้เดี๋ยวกูไม่ส่งให้เลยแม่ง !

 

ส่งมาเร็วๆ

 

มึง ไฟล์มันใหญ่เกินไปว่ะมันส่งไม่ได้อะ เดี๋ยวกูส่งให้ทางคอมนะ

 

เออ อัพไฟล์แล้วส่งลิ้งก์ให้กู

 

ชานยอลวางโทรศัพท์ไว้บนเตียงแล้วจึงเดินไปหยิบโน้ตบุ้คของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะหนังสือขึ้นมากดเปิดเครื่อง ก่อนที่จะเดินมานั่งลงบนเตียงตามเดิม รอเพียงไม่นานหน้าจอคอมพิวเตอร์แจ้งเตือนว่าเขาได้รับอีเมล์จากเพื่อนผิวสีแทน ชานยอลไม่รอช้าคลิกเข้าไปในกล่องขาเข้าแล้วจึงคลิกลิงค์ที่จงอินให้มา ระหว่างที่เขากำลังรอคลิปนั้นโหลดลงเครื่อง น้องชายตัวสูงเปิดหน้าเว็บขึ้นมาแล้วจึงพิมพ์เนื้อเพลงที่แบคฮยอนร้องที่เขาจำได้ลางๆลงบนเว็บที่เอาไว้สำหรับค้นหาข้อมูล เพียงไม่นานเขาก็ได้รู้ชื่อเพลงและคนร้อง ชานยอลกดซื้อเพลงนั้นแล้วจึงต่อโทรศัพท์ของตัวเองเพื่อลากเพลงที่เพิ่งซื้อมาใหม่ลงไว้ในโทรศัพท์ของตัวเองเมื่อลงเพลงนั้นในโทรศัพท์ของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว คลิปวิดีโอของวันนี้ก็โหลดเสร็จพอดี ชานยอลไม่รอช้าเขารีบกดเปิดวิดีโอนั้นดูทันที . . .

 

 

เจ้าของกีต้าร์โปร่งในคลิปยิ้มออกมาเมื่อได้เห็นวิดีโอที่จงอินเป็นคนถ่ายในวันนี้ เสียงหวานๆของแบคฮยอนยังคงติดอยู่ในหัวของเขา ชานยอลกดเล่นวิดีโอวนไปวนมาจนเขาเริ่มจะร้องเพลงนั้นคลอตามเบาๆ และเมื่อฟังเพลงที่เขาเป็นคนเล่นกีต้าร์และแบคฮยอนเป็นคนร้องจนพอใจแล้ว ชานยอลจึงตัดสินใจกดปิดวิดีโอนั้น แล้วเปิดโปรแกรมตัดเสียงเรียกเข้าขึ้นมา เขาเลือกชื่อไฟล์ที่เป็นชื่อเพลงที่เขาเพิ่งซื้อมาเมื่อครู่ตัดต่อทำเป็นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ของตัวเอง










ละลายตอนที่เก้ามาแล้วค่ะ
~
จะบอกว่าวันนี้แอบปริ่มคลิปไอวี่คลับแหละ ไม่คิดว่าจะมีตอนที่ชานแบคเล่นกีต้าร์กันด้วย
หลายคนพร้อมใจกันเมนชั่นและติดแท็กมาว่าพอดูคลิปแล้ว นึกถึงฟิคเรื่อง melt เลย
โอ้โหอยากจะบอกว่าตอนเราได้ยิน ดีใจมากๆเลยค่ะ กิ ____ กิ
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์และการติดตามฟิคเรื่องนี้นะคะ
ใครที่เวิ่นในทวิตอย่าลืมติดแท็ก #ficmelt นะคะ แล้วเราจะไปคุยด้วย <3
เจอกันตอนหน้าค่ะ ^ - ^ เลิ้บ
@mmeawchy


 

 

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6836 Rain (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 21:15

    ชานยอลลลผู้คลั่งรักกกกก

    #6,836
    0
  2. #6793 Moma momint (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 04:14
    งื้ออออน่ารักกกช
    #6,793
    0
  3. #6750 Me_onyourmind (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:12
    รู้ตัวรึยังคะชานยอลล ทุกอย่างตอนนี้จะกลายเป็นแบคฮยอนไปหมดแล้วน้าา
    #6,750
    0
  4. #6720 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 02:58
    ละมุนนน่ารักกก
    #6,720
    0
  5. #6704 cuttt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 11:38
    ชานยอลลลล
    #6,704
    0
  6. #6677 11507416p (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 13:04
    ตกหลุมแล้วม้างงงงพี่ชาน หลุมรักน่ะ
    #6,677
    0
  7. #6652 Sea121 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 18:43
    นี่มันเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดชัดๆอ่ะ
    #6,652
    0
  8. #6635 Puiii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 13:31
    ฮาจงอินกับเซฮุน 55555555 ขำจนเมื่อยอะ 5555555
    #6,635
    0
  9. #6620 Aelywolf (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 22:44
    ชอบก็บอกว่าชอบสิ55555
    #6,620
    0
  10. #6613 Mommam_Mungming (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 09:45
    ฮืออออออออ ยิ้มจนเมื่อยหน้าไปหมดแล้ว ชานยอลดูมีความสุขกับแบคฮยอนมากเลยอ่ะ ;//////;
    #6,613
    0
  11. #6599 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 01:32
    ชานยอล อบอุ๊นอบอุ่นอ่า แบคก็น่ารัก ไคฮุนนี่เหมือนพ่อสื่อ ชานเริ่มเปิดใจให้แบคแล้ววววแต่เปิดใจรับแบคมาในรูปแบบไหนกันนะพี่น้อง หรืออะไรน๊าาาา
    #6,599
    0
  12. #6560 pim pimmi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 22:35
    อะไรจะน่ารักขนาดนี้
    #6,560
    0
  13. #6522 beagle_baek (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 02:26
    โอเซฮุน ประธานชานแบคชิปเปอร์ คิมจงอิน รองประธานชานแบคชิปเปอร์ ร้ากสองคนนี้อ่ะ ><
    #6,522
    0
  14. #6502 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 14:34
    อะไรคือการแอบมองแบคกับเซฮุนระหว่างช่องว่างของแขนคะชานยอล 555 น่ารักจริงๆ เลยค่าพ่อคนซึน
    #6,502
    0
  15. #6485 แพนกวิ้น. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 22:32
    น้อวววววว
    #6,485
    0
  16. #6457 little daffodil (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 16:12
    เห่อพี่เค้ามากมั้ย?? ถึงกลับตัดเป็นเสียงเรียกเข้า
    #6,457
    0
  17. #6426 pakjeejan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 11:59
    ฮือออออออน่ารักอีกแล้วววว
    #6,426
    0
  18. #6368 มนุษย์ไอศกรีม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 23:45
    ชอบแบคแล้วล่ะสิไอ้คนซึน ยกความดีความชอบให้ไคฮุนค่ะ #ปรบมือรัวววววววววว
    #6,368
    0
  19. #6304 'Wife Tuan'? (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 07:27
    ยอลแม่งซึนว่ะ ชอบเค้าก็บอกเค้าไปเท้ออ
    #6,304
    0
  20. #6270 aimmiry (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 19:37
    ชานค่ะรักเค้าชอบเค้าก็รีบบอกเค้าเถอะ

    #6,270
    0
  21. #6240 THE.JUNG SOORI♔ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 17:44
    ขำอ.ิพี่ชานอ่ะ555555555555555555
    โถ่เอ้ยยยยยย
    #6,240
    0
  22. #6216 PINKLAND (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 15:20
    ชานยอลแพ้ทางให้แบคแล้วใช่มั้ยยยย -//-
    #6,216
    0
  23. #6180 Masoleen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 21:58
    ละลายไปกับความฟินนนนน
    #6,180
    0
  24. #6128 MiSO_SMiNE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 15:44
    แหม่ เพื่อนชานยอลนี่ช่างสรรหาให้เราฟิน มีเพื่อนประเสริฐจังเลยนะน้องชานยอล
    #6,128
    0
  25. #6103 spbx_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 15:08
    ชานยอลกำลังละลายกับความน่ารักของแบคใช่ไหม >^<
    น่ารักมากเลยตอนนี้ ชานยอลก็มีมุมนี้เหมือนกันนะเนี่ย >///<
    ฮาาจงอินและเซฮุนมากคิดแผนการชั่วร้ายได้ทุกวินาทีและยี่สิบสี่ชม.จริงๆ..
    #เว่อร์ไป 5555555555
    #6,103
    0