` {fic exo} 。Bitter Beat ♡ chanbaek

ตอนที่ 8 : 。Bitter Beat - track seven

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    29 ก.ค. 57


 




 

 

07

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

            การแสดงโชว์พิเศษในงานประกาศรางวัลจบด้วยดีท่ามกลางความตื่นเต้นและเสียงชื่นชมมากมายของเหล่าแฟนคลับหากแต่การแสดงเมื่อครู่กลายเป็นเหมือนความทรงจำที่แสนเลวร้ายสำหรับพยอนแพคฮยอน

 

 

            นักร้องนำตัวเล็กเดินลงจากเวทีการแสดงด้วยใบหน้าเรียบเฉย แพคฮยอนเดินตรงไปยังห้องเปลี่ยนชุดและลงมือเปลี่ยนชุดการแสดงให้กลายเป็นชุดสูทเพื่อนั่งรอการประกาศรางวัลในค่ำคืนนี้ละตลอดระยะทางลงเวทีมา เขาไม่ได้เอ่ยพูดกับสมาชิกวงฟีนิกซ์เลยแม้แต่คำเดียว

 

 

จีฮยอกและมินซอกดูจะงุนงงเล็กน้อยกับเหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พวกเขาทำหน้าไม่ถูกเมื่อต้องสบตากับแพคฮยอนในตอนที่นักร้องนำตัวเล็กคนนั้นเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนชุดในขณะที่พวกเขายืนรออยู่ในห้องแต่งตัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

 

 

“วันนี้ทำได้ดีมากเลยแพคฮยอน ฉันชอบเสียงร้องของนายจัง” มือเรียวสวยที่กำลังปลดตะข้อสร้อยข้อมือที่ใส่อยู่อีกข้างหนึ่งหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แพคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนในกระจกเงา เขาเห็นโด

คยองซูยืนอยู่ข้าง ๆ และส่งยิ้มอย่างยินดีพร้อมกับเอ่ยคำชมออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง

 

 

แพคฮยอนไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาไม่แม้จะเอ่ยปากขอบคุณสำหรับคำชมที่อีกฝ่ายมอบให้ ไม่มีรอยยิ้มมุมปาก ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ตอบรับกลับมาจากพยอนแพคฮยอน นักร้องนำตัวเล็กของวงไนท์แมร์มองโดคยองซูเป็นเพียงธาตุอากาศที่เขาไม่อยากจะมองเห็น

 

 

“แพคฮยอนไปกันเถอะ” เสียงเรียกของบยองฮยอนที่ดังขึ้นในขณะที่แพคฮยอนถอดสร้อยของตัวเองเสร็จพอดี เขาเก็บสร้อยข้อมือเส้นนั้นลงในกล่องก่อนที่จะหยิบชุดและเครื่องประดับของตัวเองเดินออกไปรวมกับสมาชิกในวงของตัวเองเพื่อคืนชุดให้กับทีมงานสไตลลิส ทิ้งให้คยองซูยืนนิ่งอยู่กับคำพูดของตัวเองไว้เพียงลำพัง

 

 

ในตอนนี้สมาชิกของวงไนท์แมร์และฟีนิกซ์กลับมาเข้ามานั่งรอในงานอีกครั้งเพื่อรอให้ถึงช่วงเวลาประกาศผลรางวัลที่ทุกคนรอคอย หากแต่ในครั้งนี้ข้างกายของแพคฮยอนกลับไม่ใช่ปาร์คชานยอลอย่างก่อนหน้านี้ หากแต่เป็นเกิร์ลกรุ๊ปอีกวงหนึ่งที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน แพคฮยอนไม่ได้สนใจว่าวงฟีนิกซ์จะไปนั่งอยู่ตรงไหนของงาน มันไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องไปใส่ใจกับวงดนตรีวงนั้น ต่อให้เกิดความรู้สึกดี ๆ ในระหว่างการซ้อมมากแค่ไหน แต่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ก็ตอกย้ำให้แพคฮยอนเข้าใจเป็นอย่างดีว่า

 

 

ศัตรูต่อให้ดีอย่างไรก็ยังเป็นศัตรูอยู่วันยังค่ำ

 

 

รางวัลแรกของงานคือรางวัลมิวสิควิดีโอยอดเยี่ยมและรางวัลนี้ก็ตกเป็นของนักร้องเดี่ยวคนหนึ่งที่แพคฮยอนไม่ค่อยได้สนใจติดตามผลงานของเขามากเท่าไหร่นัก รางวัลแล้วรางวัลเล่าที่ประกาศออกมายิ่งทำให้แพคฮยอนรู้สึกตื่นเต้นมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม เขานับถอยหลังรอให้ถึงเวลาที่จะประกาศผลรางวัลของวงดนตรีหน้าใหม่ยอดนิยมประจำปี และแน่นอนว่าวงของไนท์แมร์ก็ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานี้ด้วยเช่นกัน

 

 

ในวันแรกที่เขารู้ว่าวงของตัวเองมีชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาแพคฮยอนและสมาชิกวงอื่น ๆ ของวงไนท์แมร์ต่างก็โห่ร้องออกมาด้วยความดีใจจนดังก้องไปทั้งห้องซ้อมใต้ดินของพวกเขา ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่พิเศษมากจริง ๆ กับการมีชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาที่ยิ่งใหญ่ของงานประกาศรางวัลในวันนี้ และแน่นอนว่าเมื่อมีชื่อเข้าชิง ความหวังของพวกเราที่อยากจะได้ถ้วยรางวัลมานอนกอดให้ชื่นใจหลังจากที่พวกเราทั้งสี่คนต้องผ่านเรื่องต่าง ๆ มากมาย ทั้งอุปสรรคที่คอยกีดขวางไม่ให้พวกเขาได้เดินตามทางฝัน หากแต่สุดท้ายพวกเราก็ต่างลุกขึ้นสู้จนสามารถก้าวมายืนอยู่ในจุดนี้ได้สำเร็จ

 

 

แพคฮยอนกำมือของตัวเองแน่นเพราะเขารู้สึกตื่นเต้นอยู่ไม่น้อยเมื่อรางวัลต่อไปที่จะประกาศนั่นคือรางวัลที่มีชื่อวงของเขาเข้าชิงร่วมกับวงดนตรีวงอื่น ๆ อีกสามวง และหนึ่งในสามวงนั้นก็มีชื่อของฟีนิกซ์รวมอยู่ด้วยเช่นเดียวกัน

 

 

ถ้าถามว่าแพคฮยอนหวังที่จะได้รางวัลในวันนี้มากไหม ? เขาก็ตอบเลยว่ามาก เพราะนั่นหมายถึงความสำเร็จก้าวแรกสำหรับพวกเขา มันห้ามไม่ได้จริง ๆ ที่แพคฮยอนจะรู้สึกอยากให้วงของเขาคือวงดนตรีที่ได้ครอบครองรางวัล ๆ นี้ แต่ถึงจะหวังอย่างนั้นแพคฮยอนก็รู้ดีว่าวงคู่แข่งอย่างฟีนิกซ์เป็นวงที่น่ากลัวอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ถึงแม้ว่าจะหวังมากแต่แพคฮยอนก็ยอมรับความจริงที่เป็นไปว่าวงของเขามีโอกาสที่จะได้รางวัลนี้น้อยกว่าวงฟีนิกซ์ที่มีฐานแฟนคลับและมีเพลงที่ตีตลาดได้มากกว่า สังเกตได้จากผลโหวตออนไลน์ก่อนหน้าที่จะมีงานประกาศผลรางวัล วงของฟีนิกซ์มีคะแนนนำที่หนึ่งมาตลอดในขณะที่เขาก็ได้แต่ตามมาเป็นที่สอง แม้ว่ามันจะน่าเจ็บใจอยู่บ้าง แต่แพคฮยอนก็เฝ้าภาวนาให้คณะกรรมการท่านอื่น ๆ ได้มองเห็นถึงความตั้งใจและความสามารถที่แท้จริงของพวกเขาทั้งสี่คน มากกว่าชื่อเสียงที่โด่งดังไปทั่วอย่างวงของฟีนิกซ์

 

 

“รางวัลต่อไปคือรางวัลวงดนตรีหน้าใหม่ยอดนิยมค่ะ เราไปดูรายชื่อศิลปินที่มีชื่อเข้าชิงรางวัลนี้กันเลยค่ะ” หัวใจของแพคฮยอนและสมาชิกคนอื่น ๆ ของวงไนท์แมร์เต้นรัวเมื่อบนหน้าจอขนาดใหญ่บนเวทีฉายภาพมิวสิควิดีโอของวงพวกเขาหลังจากวงของฟีนิกซ์ แพคฮยอนจับมือของตัวเองแน่นยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อหน้าจอที่เคยแสดงรายชื่อวงที่เข้าร่วมได้เปลี่ยนไปเป็นรูปถ้วยรางวัลของงาน

 

 

ทั่วทั้งฮอลล์การแสดงเงียบกริบราวกับว่าทุกคนกำลังจดจ่ออยู่กับผลรางวัลที่กำลังจะประกาศออกมาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้ นักแสดงสาวสวยในชุดราตรีสีดำยาวส่งยิ้มหวานให้ผู้ชมทุกคนก่อนที่จะเธอจะก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อเอ่ยประกาศชื่อวงดนตรีที่จะได้รางวัลวงดนตรีหน้าใหม่ยอดนิยมไปครอบครอง

 

 

“และวงดนตรีที่ได้รับรางวัลวงดนตรีหน้าใหม่ยอดนิยมได้แก่ ” แพคฮยอนหลับตาแน่นในใจเฝ้าภาวนาให้รายชื่อที่อยู่ในแผ่นกระดาษประกาศผลรางวัลที่อยู่ในมือของหญิงสาวคนนั้นเป็นชื่อวงของเขา 

 

 

“วงฟีนิกซ์ค่ะ ! ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ” สิ้นเสียงประกาศของหญิงสาว จังหวะการเต้นของหัวใจของแพคฮยอนที่เคยเร็วและรัวกลับค่อย ๆ เต้นช้าลง ๆ จนกลับมาเต้นเป็นจังหวะปกติดั่งเดิม แพคฮยอนบอกไม่ถูกว่าในตอนนี้เขารู้สึกอย่างไรกันแน่ มันมีทั้งความผิดหวัง แต่ในความผิดหวังนั้นเขาก็ทำใจมาในระดับหนึ่งแล้วว่าวงของเขาอาจจะไม่ได้รางวัลดังกล่าว

 

 

แพคฮยอนปรบมือเบา ๆ เพื่อเป็นการแสดงความยินดีตามมารยาทที่ควรจะทำหากแต่ใบหน้าของเขากลับเรียบเฉยและไม่มีรอยยิ้มของความยินดีปรากฏอยู่เลยสักนิดเดียว พยอนแพคฮยอนก็เป็นคนแบบนี้ ถ้าเขารู้สึกอย่างไรเขาก็มักจะแสดงมันออกมาทางสีหน้าอย่างไม่ปิดบัง

 

 

ในตอนนั้นเองที่แพคฮยอนเพิ่งรู้ว่าแท้ที่จริงแล้งวงฟีนิกซ์นั่งอยู่เก้าอี้แถวหลังของเขา เพราะเสียงลากเก้าอี้ที่ดังขึ้นจากด้านหลังที่ดังขึ้นทำให้เขารู้ว่ามันถึงเวลาที่สมาชิกของวงฟีนิกซ์ต้องขึ้นไปรับรางวัลบนเวที แต่ถึงจะรู้อย่างนั้น แพคฮยอนก็ไม่คิดจะหันกลับไปพูดแสดงความยินดีเหมือนกับศิลปินคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่แถวนั้นเช่นเดียวกับสมาชิกทุกคนของวงไนท์แมร์

 

 

ปาร์คชานยอลเดินตามสมาชิกคนอื่น ๆ ออกมาจากที่นั่งของตนเองทั้ง ๆ ที่ในใจยังคงรู้สึกพะวักพะวงกับพยอนแพคฮยอนที่นั่งอยู่ตรงหน้าของเขา เสียงของโดคยองซูที่เอ่ยขอบคุณทีมงานและแฟนคลับในตอนที่ยืนอยู่บนเวทีนั้นไม่ได้เข้าไปในโสตประสาทของชานยอลเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตของมือกีต้าร์หนุ่มจับจ้องไปที่ใบหน้าเรียบเฉยของแพคฮยอนที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องการแสดงพิเศษ เขาเองก็ยังไม่ได้พูดคุยกับคนตัวเล็กคนนั้นเลยแม้แต่คำเดียว แม้ว่าอยากจะทำตามใจตัวเองมากแค่ไหน แต่คำว่าหน้าที่และชื่อเสียงของเขามันกักขังเขาเอาไว้ไม่ให้สามารถทำตามที่ใจหวังได้

 

 

คยองซูและสมาชิกวงอื่น ๆ ของฟีนิกซ์โค้งตัวขอบคุณแฟนคลับและทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องให้เขาได้รับรางวัลนี้ ดวงตากลมโตที่แฝงความรู้สึกมากมายกว้างสายตามองไปทั่วทั้งเวทีก่อนที่จะไปหยุดอยู่ที่คน ๆ หนึ่งที่จ้องมองมาที่พวกเขาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย คยองซูสิ่งยิ้มกว้างไปให้พร้อมกับยกถ้วยรางวัลในมือขึ้นราวกับจะบอกให้ใครคนนั้นรู้สึกยินดีไปกับเขาด้วยที่ได้รางวัลนี้มาครอบครอง ในสายตาของคนอื่นอาจจะมองว่าสิ่งที่

คยองซูทำเป็นเรื่องปกติของศิลปินที่จะส่งยิ้มและยกถ้วยรางวัลขึ้นมาโชว์ให้แฟนคลับที่ส่งเสียงเชียร์อยู่ร่วมกันยินดี แต่แพคฮยอนไม่ได้คิดแบบนั้น

 

 

เขารู้ดีว่าท่าทางแบบนั้นของคยองซูมันหมายความว่าอย่างไร และต่อให้เขาไม่พอใจมากแค่ไหน สิ่งเดียวที่แพคฮยอนทำได้ก็คือการเปลี่ยนไฟแห่งความแค้นและความอิจฉาให้กลายเป็นแรงผลักดันให้ตัวเขาต้องก้าวให้เร็วกว่าเดิม ก้าวให้ไกลกว่าเดิม

 

 

เพื่อให้แพคฮยอนและวงไนท์แมร์ของเขา ก้าวไปให้ได้ไกลกว่าศัตรูที่กำลังส่งยิ้มมาให้

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

หลังจากงานประกาศรางวัลจบลง ศิลปินต่างก็แยกย้ายกันกลับไปเช่นเดียวกับวงฟีนิกซ์ที่พวกเขามีอาฟเตอร์ปาร์ตี้กันต่อเพื่อเฉลิมฉลองให้กับรางวัลที่เพิ่งจะได้มาครอบครองสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาคยองซูดูจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในวันนี้ เพราะมีแต่เรื่องดี ๆ เกิดขึ้นกับตัวของเขา ถ้วยรางวัลที่อยู่ในมือบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าพวกเขาประสบความสำเร็จในก้าวแรกสำหรับหนทางบนการเป็นวงดนตรี จีฮยอก และมินซอกเองก็พลอยดีใจไปด้วยที่วงของตัวเองได้รางวัลเป็นของตอบแทนจากการฝึกซ้อมที่หนักหน่วงตลอดสามปีที่ผ่านมา แต่คนที่ดูจะมีความสุขน้อยที่สุดก็คงจะหนีไม่พ้นปาร์คชานยอลที่เอาแต่นั่งเงียบ ไม่พูดไม่จากับใคร นอกจากส่งยิ้มบางเบาเป็นมารยาทเพียงเท่านั้น

 

 

คนตัวสูงไม่ได้แตะแอลกอฮอล์ที่วางอยู่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อยในขณะที่คนอื่นกำลังมัวเมากับอบายมุขต่าง ๆ ที่อยู่รอบกาย ในความคิดของชานยอลตอนนี้มีเพียงสิ่ง ๆ เดียวที่ติดค้างอยู่ตั้งแต่โชว์พิเศษโชว์นั้นจบลง เขาอยากคุยกับแพคฮยอน แต่สีหน้าและท่าทางของเจ้าตัวก็เป็นคำตอบอย่างดีว่าแพคฮยอนยังไม่พร้อมที่จะคุยกับเขา เพราะแม้แต่ใบหน้าของเขา แพคฮยอนก็ยังเลี่ยงที่จะไม่มองเลยแล้วจะนับประสาอะไรถ้าเขาอยากจะอ้อนวอนขอให้แพคฮยอนพูดด้วย

 

 

ชานยอลหันไปมองคยองซูที่มีถ้วยรางวัลวางอยู่ข้างกาย นักร้องนำของเขากำลังหัวเราะร่าเริงอยู่กับทีมงานและสมาชิกคนอื่น ๆ ถ้ามันเป็นไปได้ ชานยอลก็อยากจะเอ่ยปากขอถ้วยรางวัลถ้วยนั้นแล้วมอบให้แพคฮยอนเสียเอง หากแต่เขารู้ดีว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด ถ้วยรางวัลนั้นก็เป็นของตอบแทนให้กับพวกเราหลายคนที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อผลักดันให้วงฟีนิกซ์ก้าวมาถึงจุดนี้ มันเป็นไปไม่ได้ที่ชานยอลจะยึดครองรางวัลนั้นเอาไว้เพียงคนเดียวแล้วจะยกมอบให้ใครก็ได้

 

 

“ชานยอล เดี๋ยวฉันกลับก่อนนะ เริ่มไม่ไหวแล้วว่ะ” จีฮยอกเดินมาตบไหล่เรียกเพื่อนตัวสูงของตัวเองที่วันนี้ดูจะเงียบมากกว่าปกติ

 

 

“เออ งั้นเดี๋ยวกลับด้วยเลย” ชานยอลเงยหน้าขึ้นตอบเพื่อนร่วมวงก่อนที่จะลุกออกจากโซฟาช่วยพยุงจีฮยอกที่เดินไม่ตรงทางเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ให้เดินออกไปหน้าร้านอาหารกึ่งผับก่อนที่จะโบกรถแท็กซี่แล้วส่งจีฮยอกขึ้นรถ

 

 

ชานยอลเดินกลับมาที่รถของตัวเองก่อนที่จะสตาร์ทรถแล้วขับออกไปโดยไม่ได้มองป้ายทางว่าตอนนี้เขากำลังบังคับทิศทางของรถไปมุ่งตรงไปยังที่ไหน ใช้เวลาราวสี่สิบห้านาที เมื่อมารู้ตัวอีกทีชานยอลก็จอดรถอยู่ฝั่งตรงข้ามของคอนโดเพนท์เฮ้าส์ที่เขาเคยมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน มันอาจจะเป็นไปเองโดยความตั้งใจในส่วนลึกของหัวใจเพราะในวินาทีนี้เรื่องที่วิ่งวนอยู่ในห้วงความคิดของเขามีเพียงแค่เรื่องของคน ๆ นั้นเพียงคนเดียว

 

 

นักกีต้าร์หนุ่มตัวสูงหมุนโทรศัพท์มือถือของตัวเองเล่นไปมาราวกับกำลังลังเลในสิ่งที่เขาอยากจะทำ ที่หน้าจอโทรศัพท์ปรากฏเบอร์โทรศัพท์สิบหลักที่เขาไม่ได้เมมชื่อเอาไว้หากแต่เจ้าของเครื่องกลับรู้ดีว่าเบอร์นี้มันเป็นเบอร์ของใคร เพราะเขาเองคือคนที่ขโมยมันมาจากการแอบปลดล็อครหัสโทรศัพท์ของใครคนนั้นดูเมื่อครั้งที่แล้ว

 

 

ชานยอลกลั้นใจกดโทรออกไปยังเบอร์ ๆ นั้น มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจ่อที่ใบหูของตัวเองฟังเสียงรอสายที่ดังเป็นจังหวะชวนให้ใจสั่นไหว และหลังจากนั้นเพียงไม่นานเสียงรอสายที่เคยดังก็เงียบหายไป หน้าจอสว่างขึ้นเมื่อชานยอลยกโทรศัพท์ออกมาดูแล้วพบว่าในส่วนที่แสดงให้เห็นถึงเบอร์ที่โทรออกมันมีตัวเลขที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ บ่งบอกให้รู้ว่าในตอนนี้ปลายสายได้กดรับสายของเขาแล้ว

 

 

แพคฮยอนไม่ได้พูดอะไรออกมาหลังจากที่เขากดรับสายของชานยอล มันคงเป็นเรื่องบังเอิญที่เขาเดินออกมายืนรับลมที่ระเบียงห้องของตัวเองและหลังจากนั้นไม่นาน รถยนต์คันหรูก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดอยู่ในฝั่งตรงข้ามของคอนโดเพนท์เฮ้าส์ของเขา มันเป็นอีกครั้งที่แพคฮยอนยืนมองหลังคาสีดำของรถชานยอลอยู่โดยที่เจ้าของรถคันนั้นไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย ในระหว่างที่นักร้องนำตัวเล็กจ้องมองไปยังรถคันนั้นราวกับรอว่าเมื่อไหร่ที่ร่างสูงจะก้าวลงจากรถเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นก็เรียกให้แพคฮยอนก้มลงมองเบอร์โทรศัพท์สิบหลักที่ปรากฏเป็นสายเรียกเข้าที่หน้าจอ

 

 

คนตัวเล็กนับหนึ่งถึงห้าอยู่ในใจก่อนที่จะสไลด์หน้าจอเพื่อรับสายจากใครคนนั้น คนที่เขารู้ดีว่าเป็นทั้งเจ้าของเบอร์ที่โทรมาและเป็นเจ้าของรถคันงานที่จอดนิ่งสนิทอยู่เบื้องล่าง

 

 

เสียงลมหายใจคือสิ่งที่เขาได้ยินจากปลายสายเช่นเดียวกับปลายสายที่ได้ยินเพียงแค่เสียงลมหายใจของเขา มันไม่มีบทสนทนาอะไรระหว่างเราเลยแม้แต่ประโยคเดียว หากแต่เขาทั้งคู่ก็ไม่คิดจะกดวางสายใส่กัน ต่างคนก็ต่างเงียบ ราวกับเฝ้ารอให้ใครสักคนเป็นคนเอ่ยขึ้นมาก่อน

 

จนในที่สุด แพคฮยอนก็ทนไม่ไหว

 

 

เพราะความรู้สึกต่าง ๆ มากมายที่ประดังประเดเข้ามาในวันนี้ทำให้เขากลายเป็นพยอนแพคฮยอนคนเก่าที่แสนจะอ่อนแอและไม่สามารถห้ามน้ำตาและเสียงสะอื้นของตัวเองได้เลย ยิ่งภาพเหตุการณ์ที่ไมค์ของเขาถูกปิด เวทีของเขาถูกดับไปทั้ง ๆ ที่การแสดงของเขายังไม่จบยิ่งทำให้แพคฮยอนรู้สึกว่ามันยากเหลือเกินที่จะทำใจยอมรับมัน บทเพลงที่เขาอยากร้องกลับไม่ได้ร้อง ความสามารถที่เขาพยายามจะแสดงมันออกมากลับถูกตัดหนทางที่จะแสดงออก และก็เป็นอีกครั้งที่พยอนแพคฮยอนพ่ายแพ้อย่างราบคาบ

 

 

ชานยอลเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเขาได้ยินเสียงสะอื้นที่ดังมาจากปลายสาย เสียงร้องไห้ของแพคฮยอนมันกำลังกรีดหัวใจของเขาให้เป็นแผลอย่างช้า ๆ แม้ว่าน้ำตาที่แสดงถึงความอ่อนแอจะเป็นของแพคฮยอนแต่ชานยอลที่รับรู้มันนั้นกลับรู้สึกว่าตัวเขาเองอ่อนแอเสียยิ่งกว่าคนที่กำลังร้องไห้อยู่ เพราะเขาไม่สามารถทำอะไรให้มันดีขึ้นมาได้เลยสักนิดเดียว

 

 

สามนาทีที่ชานยอลนั่งฟังแพคฮยอนร้องไห้อยู่เงียบ ๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไร แต่ความรู้สึกของเขามันอัดอั้นอยู่เต็มอกเสียจนชานยอลไม่รู้ว่าเขาควรจะเอ่ยพูดอะไรออกมา

 

 

“ชานยอล” เสียงเรียกชื่อจากปลายสายที่แตกต่างไปจากทุกครั้งทำให้ลมหายใจของคนตัวสูงสะดุดไปครู่หนึ่ง

 

 

“มาหาฉันได้ไหม

            





จากคอมเม้นท์ตอนก่อนมีคนสาปคยองซูเยอะมากเลย ฮ่า
เดี๋ยวเรามารอดูกันนะว่าสุดท้ายแล้วคยองซูจะเป็นยังไงกันแน่ กิ ___ กิ

ยังไงก็ฝาก #ฟิคบทบ เรื่องนี้เอาไว้ด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์และทุกแท็กในทวิต เราจำได้ทุกคนนะคะ <3

ขอเพิ่มเติมนิดหน่อยคือเรามีเรื่องจะมาประกาศนิดหน่อยคือเราจะเอา #ficmate และ #ficmelt
ไปงานฟิคในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 นี้ด้วยน้า มาเจอกันได้ที่บูธ G 10 นะคะจ๊ะ มาอุดหนุนกันเยอะ ๆ น้า ~ 
แต่ถ้าใครไม่สะดวกไปงานฟิคแต่อยากได้ฟิคทั้งสองเล่มก็ยังสั่งจองเข้ามาได้เรื่อย ๆ นะ
หมดแล้วหมดเลยน้า เราไม่แน่ใจว่าจะได้รีปริ้นอีกหรือเปล่า .___. 
แล้วเจอกันตอนหน้าจย้า เลิ้บน้า 

#ฟิคบทบ @mmeawchy








© Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,441 ความคิดเห็น

  1. #1376 HUNHUN. (@korawan333) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 21:45
    หน่วงหน่วงหน่วงหน่วงหน่วงหน่วงหน่วงหน่วง... 
    #1376
    0
  2. #1353 cat_casper (@cass_per) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 21:21
    น้อ~ ฮุนฮาน มีซัมติง ชัว!!!
    #1353
    0
  3. #1133 คุมะนารายณ์ (@mnemosynechi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 16:58
    ชอบเเบคในเวอร์ที่อ่อนแอรู้สึกไงก็ระบายออกมามากกว่าเเบคที่ดูเข้มเเข็งแต่เย็นชาอีก'^'
    #1133
    0
  4. #1089 I'm SonE ... B2utY ...Cassi!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 08:32
    เอออ แบคกับคยองนี่ร้ายพอๆกันเลย เรื่องนี้คงต้องสงสารชานยอลอ่ะเหมือนเป็นหมากบนกระดานให้เขาเล่นกับความรู้สึก ยอลตกหลุมแบคง่ายๆเลยคือชอบเจาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วมาเจอเขาทำแบยนี้ใส่ ร้อยทั้งร้อยไปไหนไม่รอดอ่ะ แบคฉลาดที่เลือกทำแบบนี้นะ
    #1089
    0
  5. #881 sungsangjoon (@sungsangjoon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 14:03
    สงสารแบคอ่ะ เรียกหาชยอลแล้วสินะ ไม่รู้อยากทำจริงๆ หรือทำตามแผนกันแน่ แต่ยังไงตอนนี้ก็ยังโมโหคยองอยู่ดีอ่ะ จะเยาะเย้ยกันไปถึงไหน ดูเหมือนไร้เดียงสาไม่คิดอะไรนะจ๊ะ แต่เยาะเย้ยแบคเต็มๆ อ่ะ อยากรู้จริงๆ ว่าคยองทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร แล้วความจริงคยองเป็นยังไงกันแน่ ติดตามค่ะ ขอบคุณมากนะคะ สนุกมากเลยค่ะ
    #881
    0
  6. #869 e_nongnid (@e-nongnid) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 14:06
    รู้สึกแบบ อ่านตอนนี้ละดราม่าเลย 
    ความรู้สึกคือ แบคน่าสงสารมากกก
    เหมือนอะไรที่พยามพังไปต่อหน้าต่อตา 
    เจ็บสุดก้ตอนเปลีย่นการแสดงอะ ไมค์โดนปิด 
    ไม่ได้โชว์อะไรที่พยามมา คือเจ็บนะเว่ย
    ไม่เป้นไรนะ ไม่เป้นไร T___T
    #869
    0
  7. #705 Minikyeol (@hokoy-sg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 16:11
    ชานยอลที่มาก็ห่วงเเบครีบขึ้นไปปลอบแบคนะ ;wwwwwwwwwww;
    หน่วงงงงง สงสารน้องแบคคคคค ;www;
    #705
    0
  8. #683 park-cb (@satangar) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 15:37
    ฌอ้ววว แบคนายร้ายกาจจ เบาๆ #เพราะรักฉันจึงไม่กล้าว่าเธอ T T
    #683
    0
  9. #666 smokybaek (@nunanumja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 20:46
    เราพูดอะไรไม่ออก แบคมายังไงเราก็แค่ตามน้ำไป 
    คยองซูซ่อนความร้ายกาจไว้ได้แนบเนียบมาก 
    จะว่าแบคก็เจ็บ ทั้งถูกฉีกหน้า ทั้งไม่ได้รางวัล 
    เห็นใจชานยอลมาก 
    พาร์ทนี้คือหน่วง...หน่วงระดับสูง
    #666
    0
  10. #482 iphone-pp (@iphone-pp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 20:15
    โอ้ว่าว คยองซูที่แท้ไม่ได้ดังด้วยความสามารถนี่หว่าาาาา ละมาทำให้แบคกี้ของเราต้องผิดหวัง โถ่ๆ
    #482
    0
  11. #470 bluerabbit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 16:07
    พยอนแพคฮยอนนนนนน อย่าร้องไห้



    เข้มแข็งเอาไว้นะ ฮึบๆๆๆ



    ไหนบอกจะเป็นคนใหม่ไงคะ อย่าร้องไห้เลยน้าาาาาาา



    ชานยอลลลลลล มาถึงขนาดนี้แล้วขึ้นไปหาเลยสิคะ



    ขึ้นไปปลอบแพคฮยอนแทนเราที TT^TT
    #470
    0
  12. #401 kkoy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:06
    ฮรืออออออออออ ไหนจะเข้มแขงง้ายยยย โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ หนูแบคคคค นี่ถ้าเหตุผลที่ต้องเลีกหรึอไม่ได้คบกันเพราะหยอยไม่สามารถที่จะปกป้องแบคจากการกระทำของคยองได้ล่ะก็ คือสมแล้วที่จะปล่อยแบคไป ถ้ามีหยอยอยู่ใกล้ๆแบค คยองก็จะมีวิธีที่จะฉีกหน้าแบคอีก ฮรือออออ
    #401
    0
  13. #361 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 14:45
    สงสารแพคฮยอนอ่า T^T
    #361
    0
  14. #341 『 BLACK PEARL』 (@04177) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 01:33
    เกลียดคยองซูได้แมะ ดูทำตัว เตะไปหาจงอินด่วนๆ
    สงสารแบคมากแบบมากㅠㅠ คือรู้เลยว่าชานยอลห่วงรักแบคมากแต่แบบทำไรไม่ได้เพราะหน้าที่ ฮอลลลล เศร้า
    #341
    0
  15. #323 LUSEE - 루시 (@bbbluesky) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 12:56
    ต่อสายหาจงอินด่วนนนนนนนนนนนน
    คยองใจร้ายกับน้องแบคเกินไปแล้วนะ
    หรือมันจะมีอะไรแฝงในความร้ายกาจนั้น...
    เราสัมผัสได้ว่าคยองอาจจะไม่ได้มีเจตนาทำร้ายแบค
    เหมือนเป็นแรงผลักดันแต่ใช้วิธีนี้หรือเปล่า
    เดาเอาอีกเหอๆ

    แต่ที่แน่ๆคนที่จอดรถอยู่ตรงนั้นน่ะสี่คูณขึ้นไปได้แล้วนะครัช
    น้องแบคเค้าเปิดทางให้แล้ว
    ช่วงเวลาที่นางเอกอ่อนแอนี่แหละง้อง่าย
    ติดตามต่อปายยยย
    #323
    0
  16. #263 deereastsea (@Naana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 11:58
    ก็ยังคงสาปต่อไป
    ร้ายกาจ คนคนนี้ 
    จะร้ายจะดียังไง นายก็ทำร้ายแบคของชั้นน ชิ!

    สงสารบยอนน้อยยยยยยยยยยยย ร้องไห้โฮเลย
    ปาร์ครีบไปปลอบเลยนะ
    ถึงมันจะเป็นกับดักให้นายหลงแบคขึ้นไปอีก
    แต่อย่างน้อยก็ยังได้แสดงความรู้สึกตัวเองออกไปนะ
    สู้ๆ 
    #263
    0
  17. #248 sasi1234 (@jennaloveu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 10:10
    ทำไมไรต์ต้องทำให้คยองร้ายด้วยอ่ะ อยู่ดีๆคนจะร้ายอย่างไม่มีเหตุผลได้ยังไง ขอให้มีเหตุผลดีๆที่ทำให้คยองร้ายด้วยเถอะ คยองลูกเเม่ T^T
    #248
    0
  18. #239 Park Yahjin (@parkyaji) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 21:49
    น้ำตาไหลตามแบค...
    คยองต้องการอะไรกันแน่!
    #239
    0
  19. #228 babemay (@maylovelovekz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 19:11
    สงสารบยอนอ่ะ ; ;  คยองต้องหารอัลไร .. 
    #228
    0
  20. #225 BelyP (@proppy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 18:18
    คิอสงสารแบคฮยอนนน
    แต่ไม่อยากให้คยองร้ายเลยอ่ะ
    ชานยอลขึ้นไปปลอบด่วนจ้ะ
    ติดตามนะคะ พี่ไรต์สู้ๆ
    #225
    0
  21. #216 อิ อิ (@fds_513) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 19:45
    สงสารแบคฮยอนอ่าาาาาาา ชานยอลรีบขึ้นไปหาแบคเร็วเข้า
    ไปกอดปลอบนางให้อ่อนโยนสุดๆเลยนะ
    #216
    0
  22. #202 polypaloy (@pppoiploy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 19:19
    ฮืออออT T สงสารแบคอ่า ไรท์รีบมาต่อนะ
    #202
    0
  23. #200 ColourBLIND_Penny (@colourblind) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 17:37
    คยองซูนิสัยไม่ดีอ่ะะะสงสารแบค
    #200
    0
  24. #199 ♥kaejaa♥ (@ilove-kz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 14:17
    ตอนโทรศัพท์หานี่คือแบบ มันหน่วง คนโทรก็ำไม่พูด คนรับก็ไม่พูด คือไม่รู้จะพูดคำอะไรออกไปอ่ะ หน่วงมาก

    ยิ่งแบคร้องไห้ใส่อีก ถ้าเราเป็นชานยอลนะ เราร้องไห้ตามไปแล้ว แค่นี้ก็น้ำตาคลอแหละอ่ะ 

    แบคคงเก็บอาการอัดอั้นมาตลอดงาน โชว์ของตัวเองถูกตัดออก รางวัลก็ไม่ได้

    แถมถูกคยองเยาะเย้ยใส่อีก ตอกย้ำความรู้สึกพ่ายแพ้เข้าไปอีก

    มันคงสุด ๆ แหละ ไม่งั้นแบคมันคงไม่ร้องไห้ให้พี่ชานได้ยินหรอก ไหนจะบอกให้ไปหาอีก

    สงสารแบคมาก ณ จุดนี้ T T
    #199
    0
  25. #198 vyochi (@vyochi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 13:23
    แบคสู้นะ 
    #198
    0