` {fic exo} 。Bitter Beat ♡ chanbaek

ตอนที่ 30 : 。Bitter Beat - previous track twenty nine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    29 ก.ค. 57

 

 


 

 

  

 29

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

            “ตื่นเต้นจัง” แพคฮยอนพึมพำออกมากับตัวเองเบา ๆ ก่อนที่จะเป่าลมที่เคยอมเอาไว้ในแก้มออกมา ดวงตาเรียวหันกลับไปมองเพื่อนสมาชิกอีกสามคนที่ตอนนี้นั่งรอเวลาอยู่บนโซฟาหลังเวที

 

 

            “เราจะไม่ถูกจับได้แน่นะ ?” แพคฮยอนเอ่ยถามออกมาด้วยความเป็นกังวล เพราะมัวแต่คิดเรื่องซ้อมเสียจนหลงลืมไปว่าที่จริงแล้วพวกเขาทุกคนยังไม่บรรลุนิติภาวะและที่สำคัญการเข้าผับทั้ง ๆ ที่ยังอายุไม่ถึงนั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องผิดกฎหมาย

 

 

“ก็อย่าทำให้พวกนั้นจับได้สิ” เซฮุนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ สำหรับตัวเขาน่ะสบายมาก เพราะพี่ชายของเซฮุนที่ทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ของผับแห่งนี้ทำให้เซฮุนคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี ทางหนีทีไล่ของเซฮุนก็รู้จักมันดีพอ ๆ กับที่รู้จักบ้านของตัวเองนั่นแหละ

 

 

“พวกเราแต่งหน้ากันขนาดนี้แล้วมันก็น่าจะช่วยเพิ่มอายุให้พวกเราไม่น้อยเลยนะ” บยองฮยอนที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยพูดขึ้นบ้างก่อนที่จะหยิบเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเพื่อดูเงาสะท้อนใบหน้าของตัวเองที่ตอนนี้ถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอาง

 

 

“ดูตาฉันสิ ดำปิ๊ดปี๋เลย หวังว่ามันจะล้างออกง่ายนะ” บยองฮยอนบ่นออกมาเบา ๆ ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเมื่อพบว่าตอนนี้ใต้ตาของเขาดำมากเพราะพี่สาวคนเมื่อครู่เอาอะไรก็ไม่รู้มาทาที่ตาของเขาอยู่นานสองนาน

 

 

“แต่นายแต่งแบบนี้แล้วเหมือนผู้หญิงเป็นบ้าเลยว่ะแพคฮยอน” หลังจากที่บยองฮยอนบ่นกับตัวเองอยู่ครู่หนึ่งมือกลองของวงจึงหันกลับไปเอ่ยประโยคเมื่อครู่กับนักร้องนำตัวเล็กที่ทำหน้าเหวอทันทีที่ได้รับคำชมแบบนั้น

 

 

“ผู้หญิงบ้าอะไรล่ะ ฉันเป็นผู้ชายโว้ย!” แพคฮยอนโวยวายออกมาเมื่อถูกเพื่อนร่วมวงชมว่าสวยในขณะที่ชานยอลและเซฮุนหัวเราะออกมาเบา ๆ ที่จริงแล้วพวกเขาทั้งคู่น่ะเห็นด้วยกับคำพูดของบยองฮยอนสุด ๆ เลย เพราะแพคฮยอนในตอนที่ถูกแต่งหน้าแต่งตาแบบนี้ดูไม่เหมือนกับแพคฮยอนคนเดิมที่พวกเขาเจอหน้าอยู่ทุกวัน

 

 

เด็กผู้ชายตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้นดูเหมือนผู้หญิงอย่างที่บยองฮยอนพูดจริง ๆ นั่นแหละ

 

 

“พวกนายไปเตรียมตัวได้แล้ว” เสียงของทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามาบอกพวกเขาทั้งสี่คนที่นั่งรออยู่หลังเวทีก่อนที่ชานยอลจะเดินไปหยิบเอาเครื่องดนตรีประจำตัวของตัวเองมาสะพายเอาไว้ในขณะที่บยองฮยอนลุกขึ้นควงไม้กลองที่อยู่ในมือ และแพคฮยอนเองก็หลับตาลงเพื่อรวบรวมสมาธิของตัวเอง

 

 

“พวกเราต้องทำได้ !

 

 

มือเรียวสวยของแพคฮยอนจับเข้าที่ไมค์โครโฟนที่เสียบอยู่กับขาตั้งก่อนที่จะค่อย ๆ เปิดเปลือกตาของตัวเองขึ้นอย่างเชื่องช้า แสงไฟที่มืดลงจนแทบจะมองไม่เห็นอะไรค่อย ๆ ส่องสว่างขึ้นทีละน้อยและในตอนนั้นเองที่ทำให้แพคฮยอนรู้ว่าเวลาของพวกเขามาถึงแล้ว

 

 

เสียงเคาะไม้กลองของบยองฮยอนดังขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณในการเริ่มเล่นดนตรีของพวกเขาทั้งสี่คน ก่อนที่เสียงกีต้าร์ของชานยอลจะดังขึ้น แพคฮยอนไม่ได้หันกลับไปมองชานยอลที่ยืนอยู่ทางด้านขวาของตัวเองแต่เขาเดาว่าในตอนนี้เพื่อนตัวสูงของเขาคงกำลังเอนตัวไปทางด้านหลัง ชานยอลคงกำลังก้มหน้าก้มตาพร้อมกับปลายนิ้วของเจ้าตัวที่กำลังบรรเลงท่วงทำนองของเพลง ๆ นี้ออกมาและแพคฮยอนรู้ดีว่าลีลาการเล่นกีต้าร์ของชานยอลมีเสน่ห์มากแค่ไหน

 

เสียงเบสของเซฮุนที่ดังขึ้นทำให้แพคฮยอนตบปลายเท้าของตัวเองกับเวทีในขณะที่หัวเล็ก ๆ ของเขาโยกไปมาเบา ๆ กับเสียงจังหวะกลองของบยองฮยอนที่แพคฮยอนรู้ดีว่าเจ้าตัวจะต้องควงไม้กลองทั้งสองข้างก่อนที่จะเริ่มตีกลองชุดที่อยู่ตรงหน้า

 

 

นักร้องนำตัวเล็กก้าวเท้าข้างซ้ายขึ้นมาก่อนที่มือเรียวสวยข้างขวาของแพคฮยอนจะยกขึ้นมาวางไว้บนตัวไมค์โครโฟน ริมฝีปากบางของเจ้าตัวขยับอ้าออกก่อนที่น้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของแพคฮยอนจะเปล่งออกมาเป็นเพลงที่พวกเขาตั้งใจซ้อมกันมาเป็นอย่างดี

 

 

널처음본순간머리는핑돌고시간은멈추고

ในตอนที่ผมได้เห็นคุณครั้งแรก ผมสับสนและรู้สึกมึนงงและมันเหมือนกับว่าเวลาหยุดเดิน

 

 

เสียงของแพคฮยอนที่เปล่งออกมาเป็นเพลงในท่อนแรกเรียกให้ผู้คนที่นั่งอยู่ในร้านเริ่มหันมาจ้องมองไปยังบนเวทีที่มีเด็กหนุ่มทั้งสี่คนกำลังบรรเลงเพลง ๆ หนึ่งอยู่

 

 

지금파란불이든설령빨간불이든보이지가않아난

ในตอนนี้ผมไม่สามารถแยกสีเขียวและสีแดงออกได้เลย

 

 

ในตอนนี้แพคฮยอนเองก็กำลังรู้สึกแบบในเนื้อเพลงเมื่อครู่ที่เขาร้องออกมา มันอาจจะเพราะความตื่นเต้นหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้เขาไม่แน่ใจเท่าไหร่นักว่าแสงไฟที่สาดส่องลงมาบนเวทีนั้นเป็นสีเขียว สีแดง หรือสีอะไร เพราะในตอนนี้แพคฮยอนรับรู้เพียงแค่ห้วงความคิดและจิตวิญญาณของเขากำลังล่องลอยไปกับท่วงทำนองที่กำลังบรรเลงอยู่ในตอนนี้

 

 

아무것도다필요없고

ผมไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

 

 

เสียงดนตรีที่สอดประสานกันเป็นอย่างดีกับเสียงร้องของแพคฮยอนสะกดสายตาของผู้คนในร้านได้อย่างอยู่หมัด ทุกสายตาต่างจ้องมองมายังเวทีการแสดงเล็ก ๆ แต่สิ่งที่พวกเขาเหล่านั้นมองเห็นกลับไม่ใช่สิ่งเล็กน้อยเพราะเด็กหนุ่มทั้งสี่ค่อย ๆ แสดงพลังทางด้านดนตรีออกมาผ่านทางท่วงทำนองและเสียงร้องเพราะ ๆ ของแพคฮยอนและแน่นอนว่าการแสดงของพวกเขาทั้งสี่คนสามารถดึงดูดความสนใจของผู้คนที่อยู่ในร้านได้อย่างแยบยล

 

 

그냥내가슴이너를향한다

หัวใจของผมมันเพียงแค่อยากจะไปหาคุณ

 

 

อาจจะฟังดูแปลกและไม่น่าเชื่อหากจะบอกว่าในตอนนี้หัวใจของเด็กหนุ่มทั้งสี่คนได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวและมันก็กำลังเดินไปตามทางที่พวกเขาวาดฝันเอาไว้ อาจจะไม่มีใครรู้สึกหรือสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแสนพิเศษเหล่านั้น หากแต่เด็กหนุ่มทั้งสี่คนที่กำลังส่องประกายอยู่บนเวทีนั้นย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่าในตอนนี้พวกเขากำลังทำอะไรอยู่และสิ่งไหนที่วิ่งวนอยู่ในห้วงความคิดของพวกเขา

 

 

และมันจะมีเพียงแค่พวกเขาทั้งสี่คนเท่านั้นที่รู้

 

 

บทเพลงของแพคฮยอนและผองเพื่อนยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงในช่วงท้ายของเพลง ใบหน้าที่ถูกเครื่องสำอางแต่งเติมของแพคฮยอนหันไปทางขวาในขณะที่คนตัวเล็กโน้มตัวและขาไมค์ของตัวเองมาด้านหน้าเล็กน้อยและในตอนนั้นเองที่ชานยอลเองก็เงยหน้าขึ้นมาจากกีต้าร์ที่อยู่ในมือและสบสายตากับนักร้องนำที่หันมาทางเขาพอดี

 

 

รอยยิ้มมุมปากของชานยอลปรากฏขึ้นพร้อม ๆ กับแพคฮยอนที่ยกยิ้มขึ้นแม้ว่าปากของเขาจะขยับร้องเพลงอยู่ก็ตาม ความผูกผันและความรู้สึกบางอย่างที่เชื่อมหัวใจของพวกเขาทั้งสองคนเอาไว้ค่อย ๆ เรียงร้อยและถักทอจนมันเริ่มที่จะชัดเจนและแน่นหนามากยิ่งขึ้น

 

 

ความรู้สึกที่เคยเบาบางในตอนนี้มันเริ่มชัดเจนมากยิ่งขึ้น และการได้สบสายตากันเพียงเสี้ยววินาทีก็สามารถเป็นคำตอบของคำถามมากมายที่เกิดขึ้นในใจของพวกเขาทั้งคู่

 

 

และแน่นอนว่ามันมีเพียงแค่ปาร์คชานยอลและพยอนแพคฮยอนเท่านั้นที่รู้ว่าในตอนนี้พวกเขารู้สึกอย่างไร

 

 

내가슴이턱

หัวใจของผมมันสั่นไปหมดเลย

 

 

ท่อนร้องสุดท้ายของเพลงจบลงพร้อมกับเสียงปรบมือจากผู้คนที่ชมอยู่ด้านล่างเรียกรอยยิ้มกว้างจากเด็กหนุ่มทั้งสี่คนได้เป็นอย่างดีและในระหว่างที่พวกเขาทั้งสี่คนกำลังพักดื่มน้ำเพื่อเตรียมการแสดงโชว์ในเพลงต่อไป เสียงของความวุ่นวายที่เกิดขึ้นตรงหน้าประตูทางเข้าของผับทำให้ผู้คนในร้านต่างก็หันไปมอง

 

 

“นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ทุกคนกรุณาอยู่ในความสงบและแสดงบัตรประชาชนด้วยครับ!” สิ้นเสียงประกาศของนายตำรวจคนหนึ่งความวุ่นวายภายในผับก็เกิดขึ้นทันที เด็กวัยรุ่นที่ยังอายุไม่ถึงต่างวิ่งวุ่นเพื่อหาทางหนีเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังเดินเข้าทางประตูทางเข้า เสียงตะโกนโวยวายของผู้คนดังกลบเสียงอื่น ๆ ไปจนหมด และเป็นเพราะความวุ่นวายที่เกิดขึ้นนั่นเองที่ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ยาก

 

 

“ฉิบหายแล้ว พวกเราเอาไงกันดี ?” แพคฮยอนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรนเมื่อเขาเห็นว่าผู้คนด้านล่างกำลังวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น

 

 

“หนีเร็ว !” เซฮุนตะโกนขึ้นก่อนที่ทุกคนจะละทิ้งเครื่องดนตรีของตัวเองเอาไว้เพื่อวิ่งลงจากเวทีแล้วหลบหนีเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ด้านล่าง

 

 

“เฮ้ย ! จับเด็กพวกนั้นเอาไว้” เสียงของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ดังขึ้นทำให้พวกเขาทั้งสี่คนตัดสินใจวิ่งแยกกันไปคนละทิศละทาง แพคฮยอนพยายามเบียดตัวหาทางออกจากผับให้เร็วที่สุด หากแต่ความวุ่นวายและจำนวนผู้คนในผับกลับไม่เอื้ออำนวยให้เขาทำแบบนั้น

 

 

“ไปทางไหนดีวะเนี่ย” นักร้องนำตัวเล็กบ่นพึมพำกับตัวเองอย่างร้อนรน มือเรียวสวยของเจ้าตัวสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่ แพคฮยอนหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาทางออกหากแต่เจ้าตัวกลับหามันไม่พบ เสียงของเจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งที่กำลังเข้าใกล้ทำให้แพคฮยอนตัดสินใจวิ่งหนีทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ว่าเขาจะหนีพ้นหรือไม่

 

 

“แพคฮยอน ! ทางนี้” แต่แล้วแรงฉุดที่ข้อมือของแพคฮยอนทำให้คนตัวเล็กหันกลับไปมองก่อนที่จะออกแรงวิ่งตามแรงดึงของเพื่อนตัวสูงที่วิ่งนำอยู่ด้านหน้า ชานยอลตะโกนโวกเวกขอทางก่อนที่จะพยายามพาแพคฮยอนวิ่งออกจากผับในทางประตูหลัง

 

 

“วิ่งออกไปจากแถวนี้ก่อนแล้วกัน” แพคฮยอนพยักหน้าก่อนที่จะหันหลังกลับไปมองประตูที่เขาเพิ่งวิ่งออกมาพร้อมกับชานยอลในขณะที่ขาทั้งสองข้างกำลังวิ่งอยู่ เขารู้สึกเหนื่อยและจุกเพราะน้ำที่เพิ่งดื่มเข้าไปหากแต่แพคฮยอนก็รู้ดีว่าในตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เขาจะหยุดพัก ถ้าเขาไม่อยากถูกจับได้ เขาก็จำเป็นจะต้องหนีไปให้ไกลจากแถวนี้

 

 

“ทนหน่อยนะ” ชานยอลเอ่ยบอกทั้ง ๆ ที่ยังไม่หันกลับมามอง หากแต่แรงกระชับที่ฝ่ามือของแพคฮยอนกลับแน่นขึ้นเสียจนอาการตื่นกลัวของแพคฮยอนเริ่มจางหายไป เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรแต่ในยามที่แพคฮยอนรู้ว่ายังมีชานยอลอยู่เคียงข้าง ความหวาดกลัวที่เคยมีกลับหายไปอย่างง่ายดาย

 

 

“นายขึ้นไปก่อน เร็ว ๆ” ชานยอลดันตัวแพคฮยอนให้ขึ้นไปบนรถแท็กซี่ที่เขาเพิ่งโบกมือเรียกเมื่อครู่ก่อนที่ตัวเองจะรีบก้าวเท้าตามขึ้นมา

 

 

 

“ขับตรงไปก่อนเลยครับ!” ชานยอลเอ่ยบอกคนขับทั้ง ๆ ที่ยังหอบหายใจอยู่ และแพคฮยอนเองก็เช่นกัน คนตัวเล็กถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อหันกลับไปมองที่ด้านหลังแล้วพบว่าไม่มีใครตามหลังพวกเขามา

 

 

“เหนื่อยเป็นบ้า” คนตัวเล็กบ่นพึมพำออกมาในขณะที่ยังคงเหนื่อยหอบจากการวิ่งเมื่อครู่

 

 

“แต่ก็สนุกดีนะ” แพคฮยอนหันไปมองชานยอลที่เอ่ยออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะก่อนที่เขาเองจะยิ้มออกมาบ้าง

 

 

“ถ้าโดนจับได้ก็ไม่สนุกหรอกใช่ไหมล่ะ”

 

 

“แต่ก็จับไม่ได้นี่นา ฮ่าๆ” และแล้วชานยอลกับแพคฮยอนก็หัวเราะออกมาด้วยกันทั้งคู่

 

 

“วันนี้พวกเราทำได้ดีมากเลยเนาะ” หลังจากที่พวกเขาหยุดหัวเราะแล้วแพคฮยอนจึงเอ่ยขึ้นมาเมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ในตอนที่พวกเขากำลังแสดงโชว์กันอยู่บนเวที

 

 

“ถึงจะได้เล่นไปแค่เพลงเดียว แต่มันก็สนุกมากจริงๆ” ชานยอลเองก็พยักหน้ารับคำของแพคฮยอนเพราะเขาเองก็รู้สึกสนุกและมีความสุขที่ได้แสดงโชว์เมื่อครู่ร่วมกับแพคฮยอน เซฮุนและบยองฮยอน

 

 

“โอ๊ะ เซฮุนโทรมา” นักร้องนำตัวเล็กอุทานออกมาเบา ๆ เมื่อรับรู้ถึงแรงสั่นของโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงและเมื่อเขาหยิบออกมาจึงพบว่าคนที่โทรเข้ามานั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน

 

โอเซฮุนมือเบสประจำวงของพวกเขาเอง

 

 

“พวกนายอยู่ไหน ?” น้ำเสียงของเซฮุนเอ่ยขึ้นทันทีที่แพคฮยอนกดรับสาย

 

 

“อยู่บนแท็กซี่”

 

 

“หนีได้ใช่ไหม ? แล้วชานยอลล่ะ ?”

 

 

“อยู่ด้วยกันเนี่ยแหละ แล้วนายกับบยองฮยอนล่ะ ?”

 

 

“ไม่ต้องห่วง ฉันหนีออกมาได้ บยองฮยอนก็เหมือนกัน แต่ตอนนี้หมอนั่นแยกกลับบ้านไปแล้วล่ะ พวกนายสองคนก็กลับบ้านเลยแล้วกัน เอาไว้เจอกันพรุ่งนี้”

 

 

“โอเค งั้นเจอกันพรุ่งนี้” แพคฮยอนเอ่ยตอบเซฮุนกลับไป แต่แล้วก่อนที่อีกฝ่ายจะวางสายไป นักร้องนำตัวเล็กกลับเอ่ยแทรกขึ้นมาเสียก่อน

 

 

“เซฮุน ! เดี๋ยวก่อน !

 

 

“มีอะไร ?”

 

 

แพคฮยอนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด ดวงตาเรียวของนักร้องนำตัวเล็กหันไปสบสายตากับมือกีต้าร์หนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ราวกับจะสื่อให้ชานยอลรู้ว่าคำพูดที่เขากำลังจะพูดต่อไปนี้นั่นก็หมายถึงชานยอลด้วยเช่นเดียวกัน

 

 

เซฮุนเงียบไปเพื่อรอฟังคำพูดของแพคฮยอนที่เจ้าตัวกำลังจะเอ่ยขึ้นมา เข็มนาฬิกาเดินไปข้างหน้าหนึ่งจังหวะก่อนที่ริมฝีปากบางของนักร้องนำตัวเล็กจะขยับและเอื้อนเอ่ยออกมา

 

 

“พวกเราทั้งสี่คน ... อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ เลยนะ”

 

 

 

 
















สกรีมกันได้ที่แฮชแท็ก #ฟิคบทบ นะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์เช่นเดิมค่ะ <3  



© Tenpoints!
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1,441 ความคิดเห็น

  1. #1401 sungsangjoon (@sungsangjoon) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 12:12
    เง้อออ เศร้าไปกับแบคที่ในอนาคตยอลแยกตัวออกไป อยากรู้เหตุผลจริงๆ แล้วว่าทำไมต้องทำแบบนั้น อ๊ากกก ใกล้ที่จะได้รู้แล้วสินะ ขอบคุณมากเลยค่ะไรท์เตอร์ ตอนนี้ใจระทึกไปด้วยอย่างแรง เกรงว่าจะหนีกันไม่ทัน 555 ขอบคุณอีกครั้งค่ะ สนุกมากๆ เล้ยยย ^O^
    #1401
    0
  2. #1397 HUNHUN. (@korawan333) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 22:50
    เกิดอะไรขึ้น.. 
    #1397
    0
  3. #1298 LADYGIFTZY (@ladygiftzy0107) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 07:49
    อ้าวน้องแบคยุให้ชานยอลไปออดิชั่น และเกิดไรขึ้นละ เลยโกรธชานยอล ลุ้นนน
    #1298
    0
  4. #1159 คุมะนารายณ์ (@mnemosynechi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 20:47
    คิดภาพตอนที่ทั้งสี่คนเล่นดนตรีด้วยกันมันเป็นอะไรที่สุดยอดมากอ่ะ มิตรภาพกำลังเบ่งบานเลยสินะ *กระซิก*
    #1159
    0
  5. #1080 mmungkut (@nutz-twentysix) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 16:30
    ตลอดไปมันไม่มีจริงนี่เนาะ 
    #1080
    0
  6. #1079 ♥kaejaa♥ (@ilove-kz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 15:59
    อดีตคือสี่คน แต่ทำไมปัจจุบันเหลือสาม มันเป็นเพราะเหตุใด เหตุผลอะไรที่อีกคนถึงไม่ได้อยู่ด้วยกัน
    #1079
    0
  7. #1078 IamChocoBerry (@aehoh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 15:19
    ดีใจที่ได้อยู่ด้วยกันจริงๆนั้นแหละ....
    ได้ทำสิ่งที่รักด้วยกันมันดีจริงๆ

    ทำไมไม่เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆเนี่ย....
    #1078
    0
  8. #1077 Namsoya90 (@lovestrawberry90) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 14:55
    เพิ่งได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้หลังจบ melt กับ mate ไป 
    เจอเรื่องนี้ถึงกะงงว่าทำไมแบคถึงแค้นอะไรยอลนักหนา

    ยอลคงต้องทำอะไรให้แบคผิดหวังมากแน่ๆ
    แนวดนตรีไม่ตรงกันรึป่าวถึงแยกวงกันแบบนี้

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่าาาา
    #1077
    0
  9. #1076 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 14:00
    อยู่กันไปนานๆเลยนะ ......
    #1076
    0
  10. #1075 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 13:06
    ไปแสดงวันแรกก็เหนื่อยซะแล้ว
    #1075
    0
  11. #1074 Delight.PN (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 01:10
    ดีนะที่หนีทัน แบครักวงนี้มากเลยใช่ไหม? ชานยอลทำอะไรนะแบคถึงโกรธ อยากรู้เร็วๆ จังเลย
    #1074
    0
  12. #1073 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 23:44
    เย้ๆรอดๆ ชานแบครอด ดีใจๆ
    #1073
    0
  13. #1072 t-t-thn (@thn-56) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 22:17
    จะว่าไปก็สงสารแบคนะ แบคตั้งความหวังกับวงไว้มากๆ คงรักวงมากๆจริงๆ
    แล้วยอลทำอะไร ทิ้งวงไปหรอ ทำให้แบคโกรธขนาดนี้เนี่ยยย ;3;
    #1072
    0
  14. #1071 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 22:17
    แบคน่ารักจัง
    #1071
    0
  15. #1070 *Aphorist* (@beloved_yeye13) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 21:28
    กรี๊ดดดด ตำรวจมา แบคจะหนีทันรึเปล่า
    #1070
    0
  16. #1069 DuckingSunshine (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 20:01
    อ้าว ตำรวจมา ซวยแล้ว.....
    #1069
    0
  17. #1068 ♥kaejaa♥ (@ilove-kz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 13:40
    อะไรมันจะมาซวยตอนนี้ 
    #1068
    0
  18. #1067 Delight.PN (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 12:05
    ซวยแล้ว!! ตำรวจมาซะงั้น วันแรกก็เจอเลย หนีกันให้ทันนะทุกคน
    #1067
    0
  19. #1066 ukri (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 11:00
    เหยยยยยย ตำรวจ หนีเร้วววว
    #1066
    0
  20. #1065 sherline (@numtiii) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 09:19
    อ่าวงานงอก หนีให้ทันนะะะ
    #1065
    0
  21. #1064 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 07:38
    โธ่ถัง เด็กเริ่มวันแรกเจอตำรวจซะงั้นอ่า ขอให้หนีทันเถอะนะ
    #1064
    0
  22. #1062 『 BLACK PEARL』 (@04177) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 01:36
    ซวยแล้ว! โหยค้าง T^T
    พี่มินาทำลุ้นมากเลยค่ะ 5555 สตอรี่แบบน่าติดตามฮื่อ
    #1062
    0
  23. #1060 t-t-thn (@thn-56) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 23:54
    เวรแล้ววววววววว
    #1060
    0
  24. #1059 อิ อิ (@fds_513) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 23:49
    ชิบหายยยยยยยยยยยยยยยย
    #1059
    0
  25. #1057 P a я m ' m (@pear2222) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 16:00
    นานๆเลยนะ นานๆเลยน้าาา
    #1057
    0