` {fic exo} 。Bitter Beat ♡ chanbaek

ตอนที่ 2 : 。Bitter Beat - track one

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    29 ก.ค. 57


 


01

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

            แพคฮยอนเดินลงจากเวทีหลังจากที่ท่วงทำนองของเพลงสุดท้ายสำหรับคอนเสิร์ตในวันนี้จบลง มือเรียวสวยส่งไมโครโฟนให้สต๊าฟคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาก่อนที่จะถอดเสื้อแจ็คเก็ตสีดำของตัวเองออกเหลือเอาไว้เพียงเสื้อกล้ามสีดำที่ตัดกับผิวขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใน ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวแรกของชื่อถูกเขียนด้วยอายไลน์เนอร์เนื้อดีเอาที่ต้นคอขาวผ่องเพิ่มลูกเล่นให้กับคนตัวเล็กคนนี้มากยิ่งขึ้นไปอีก

 

 

            “วันนี้ทำได้ดีมากเลยนะแพคฮยอน” เสียงชื่อชมของทีมงานบางคนที่ร่างบางเดินผ่านดังขึ้นเรียกรอยยิ้มที่โชว์เขี้ยวเล็กน่ารักทั้งสองข้างให้เผยออกมาด้วยความยินดี แพคฮยอนโค้งตัวขอบคุณและน้อมรับคำชื่นชมเหล่านั้นเอาไว้ด้วยหัวใจที่เป็นสุข คนตัวเล็กเดินกลับเข้ามาในห้องแต่งตัวพูดคุยกับทีมงานโปรดิวเซอร์อีกเล็กน้อยก่อนที่จะขอตัวออกจากห้องแต่งตัวเพื่อกลับไปพักผ่อนที่คอนโดเพนท์เฮ้าส์ของตัวเอง

 

 

หลังจากเสียงเครื่องยนต์ดับลงเพียงไม่กี่นาที เรือนร่างบอบบางของแพคฮยอนจึงก้าวลงจากรถยนต์ของตนด้วยสภาพที่เหลือเพียงแค่เสื้อกล้ามและกางเกงสกินนี่แนบเนื้อสีดำ มือเรียวข้างขวาถือเอากระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือของตัวเองติดตัวเอาไว้ เสียงล็อครถที่ดังขึ้นก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินหายเข้าไปในกล่องโดยสารสี่เหลี่ยมที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบริเวณนั้นเท่าไหร่นัก

 

 

แพคฮยอนก้าวเดินออกมาจากลิฟท์โดยสารเพ่งสายตามองร่างสูงโปร่งของใครบางคนที่ยืนพิงกำแพงอยู่ตรงข้ามกับห้องที่เขาพักอาศัยอยู่ แต่เมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นอย่างชัดเจนแพคฮยอนจึงไม่ได้ให้ความสนใจใด ๆ อีกจนกระทั่งเสียงคีย์การ์ดที่เสียบลงไปเพื่อปลดล็อคประตูดังขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าตอนนี้เขาสามารถดันประตูเข้าไปในห้องเพื่อพักผ่อนได้แล้ว หากแต่แพคฮยอนกลับไม่ได้ทำอย่างที่ใจหวังเมื่อชายหนุ่มเจ้าของความสูงที่เกินร้อยแปดสิบเซนติเมตรเอ่ยขัดขึ้นมา

 

 

“ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยเหรอ ?” ไร้ซึ่งเสียงตอบรับของแพคฮยอนเมื่อประโยคนั้นจบลง ร่างบางยังคงนิ่งเฉยไม่สนใจคำพูดของอีกฝ่ายราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่คลื่นเสียงที่พัดมาทางสายลมและจางหายไปอย่างรวดเร็ว

 

 

ถึงแม้แพคฮยอนจะไม่ได้สนใจที่คิดจะตอบคำถามจากอีกคนที่ยืนพิงกำแพงอยู่ แต่ร่างบางกลับเลือกที่จะไม่ผลักประตูห้องของตัวเองเข้าไปอย่างที่ควรทำ

 

 

“ฉันเห็นการแสดงวงของนายในข่าวหลายช่อง ... นายทำได้ดีมากเลยนะ” น้ำเสียงนั้นเอ่ยชื่นชมพยอนแพคฮยอนออกมาด้วยความยินดีหากแต่ริมฝีปากบางกลับไม่มีรอยยิ้มเปื้อนอยู่เหมือนตอนที่ได้รับคำชมจากทีมงานคนอื่น ๆ

 

 

“ขอบคุณสำหรับคำชม แต่ฉันคิดว่าไม่ได้รับมันจากคนอย่างนายมันคงจะดีซะกว่า” แพคฮยอนเอ่ยตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งใดทั้งนั้น ในจังหวะที่เขากดน้ำหนักบนฝ่ามือลงไปที่ลูกบิดประตูเพื่อจะดันให้มันเปิดออก ช่อดอกไม้ช่อใหญ่ที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนกลับถูกยื่นมาตรงหน้าด้วยฝีมือของคนที่เขาเพิ่งเอ่ยตอบโต้ไปเมื่อครู่

 

 

“ฉันแค่อยากมาแสดงความยินดีกับนาย” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยบอกจุดประสงค์ของตัวเองที่ต้องทนยืนรอร่างบางกลับมาที่ห้องเป็นเวลาชั่วโมงกว่าด้วยท่าทางสบาย ๆ ดวงตาเรียวสวยละสายตาออกจากลูกบิดประตูหันกลับมามองช่อดอกไม้ช่องามในมือของชายหนุ่มตัวสูงหากแต่ไม่คิดจะรับมันไปถือเอาไว้เสียที

 

 

“เก็บดอกไม้ช่อนั้นกับคำพูดง่อย ๆ ของนายกลับไปเถอะ ฉันไม่อยากได้ยิน” ร่างบางพูดทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านั้นก่อนที่จะผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องของตัวเองแต่ยังไม่ทันที่จะได้ปิดบานประตูที่เปิดออกเพื่อลงกลอนห้องแต่อย่างใด แรงผลักบานประตูจากด้านนอกที่เกิดขึ้นทำให้แพคฮยอนตกใจจนเผลอร้องโวยวายออกมาเสียงดัง ชายหนุ่มตัวสูงคนนั้นไม่ปล่อยให้เสี้ยววินาทีที่เป็นโอกาสทองของตนเองต้องหลุดลอยไป ร่างสูงโปร่งออกแรงผลักประตูอย่างแรงก่อนที่จะพยายามแทรกตัวเข้ามาในเพนท์เฮ้าส์ที่แพค

ฮยอนอาศัยอยู่ ใช้เวลายืดยุดฉุกกระชากประตูกันเพียงครู่หนึ่งฝ่ายของผู้บุกรุกกลับได้ชัยชนะไปเมื่อตนเองสามารถแทรกตัวเข้ามาในห้องของแพคฮยอนได้สำเร็จ

 

 

“ออกไปก่อนที่ฉันจะโทรเรียกยามมาลากคอนายออกไป” ร่างบางเงยหน้าเค้นเสียงพูดออกมาทีละคำอย่างชัดเจน น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองที่เขาต้องพ่ายแพ้ให้พละกำลังของอีกฝ่ายอยู่ร่ำไปยิ่งทำให้แพคฮยอนหงุดหงิดจนแทบจะอยากร้องไห้โวยวายออกมาดัง ๆ แต่เขาก็ไม่ได้อย่างที่ใจหวังเพราะรู้ดีว่าในตอนนี้เขากลายเป็นพยอนแพคฮยอนคนใหม่ไปแล้ว ไม่มีอีกแล้วกับแพคฮยอนคนที่เอะอะก็ร้องไห้ เขาไม่มีทางจะกลับไปเป็นแบบนั้นอีกเป็นอันขาด

 

 

“ฉันแค่อยากมาแสดงความยินดี และฉันก็อยากให้นายรับความยินดีของฉันไป” ชายหนุ่มตัวสูงอธิบายก่อนที่จะยื่นช่อดอกไม้ออกมาด้านหน้าอีกครั้ง มันเป็นช่อดอกไม้ที่เขาไม่ได้ทำเองกับมือ แต่เขาก็ไม่ได้ซื้อมันมาเพื่อแสดงความยินดีแบบส่ง ๆ แน่นอนว่าเขาใส่ใจดอกไม้ช่อนี้ทุกรายละเอียดตั้งแต่พันธุ์ไม้ที่แพคฮยอนชอบ สีริบบิ้นและกระดาษห่อที่เข้ากันอย่างสวยงาม แต่ดูเหมือนคนที่เขาอยากจะมอบดอกไม้ช่อนี้ให้กลับไม่ได้รับรู้ถึงความพยายามเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

 

 

“โอเค ฉันรับเอาไว้ก็ได้” ริมฝีปากบางสวยยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนที่มือเรียวสวยจะเอื้อมมือคว้าเอาช่อดอกไม้ในมือของชานหนุ่มตัวสูงไปถือเอาไว้เสียเอง แพคฮยอนเงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้งก่อนที่จะก้าวเท้าเดินห่างออกจากร่างสูงอย่างเชื่องช้า และเพียงเสี้ยววินาทีดอกไม้ช่องามที่เคยอยู่ในมือเรียวสวยกลับถูกฟาดเข้ากับกำแพงของห้องอย่างแรงจนกลีบดอกไม้บางดอกร่วงหล่นลงบนพื้นพรม ริ้บบิ้นที่เคยผูกเอาไว้อย่างดีค่อย ๆ หลุดร่อนออกจากกันจนในที่สุดช่อดอกไม้ที่เคยสวยงามก็กลายเป็นเพียงเศษดอกไม้ที่ไร้ซึ่งคุณค่าและความงาม

 

 

เหมือนกับหัวใจของใครบางคนที่ถูกทำลายไปเหมือนกับดอกไม้เหล่านั้น

 

 

 

แพคฮยอนยืนหอบหายใจเข้าจนตัวโยนเพราะใช้แรงไม่น้อยกับการฟาดดอกไม้ช่อนั้นเข้ากับกำแพงของห้องอยู่หลายที ดวงตากลมโตของชายหนุ่มที่หยุดยืนนิ่งอยู่กลางห้องว่างเปล่าและมันก็ไร้ซึ่งคำพูดใด ๆ ระหว่างคนทั้งคู่ เสียงหอบหายใจถี่ที่ดังอยู่ภายในห้องค่อย ๆ ปรับระดับความถี่ลงจนกลายเป็นเพียงเสียงลมหายใจจังหวะแบบคนธรรมดาที่ไม่ได้ผ่านการออกกำลังกายมา

 

 

“อย่างน้อยนายก็รับความยินดีของฉันไปแล้ว” น้ำเสียงทุ้มลึกนั้นเอ่ยขึ้นอย่างเนิบนาบ มันไม่ได้แฝงความรู้สึกประชดประชัน โกรธเคือง หรือไม่พอใจอะไรเอาไว้ ชายหนุ่มตัวสูงแค่พูดในสิ่งที่ตนเองคิดออกมา การกระทำง่าย ๆ ของใครคนหนึ่งกลับตอกย้ำใครอีกคนหนึ่งให้รู้สึกราวกับถูกมือปริศนาดึงข้อเท้าให้ล้วงหล่นลงไปในหุบเหวลึกที่ไม่รู้ว่าก้นบึ้งของมันจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน

 

 

 

“ฉันมาแค่นี้แหละ” นั่นคือประตูสุดท้ายก่อนที่ชายหนุ่มตัวสูงคนนั้นจะเดินออกจากห้องของแพค

ฮยอนไป เสียงปิดประตูที่ดังขึ้นเรียกสติสัมปชัญญะของร่างบางกลับเข้ามาอีกครั้ง มือเรียวสวยจิกปลายเล็บของตัวเองลงบนช่อกระดาษที่แทบไม่เหลือรูปร่างเดิมก่อนที่แพคฮยอนจะออกแรงเขวี้ยงช่อดอกไม้เละๆ ในมือของตัวเองออกไปในทิศทางที่ใครบางคนเพิ่งจะเดินออกไป

 

 

 

“แม่งเอ้ย !!!!!

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

พยอนแพคฮยอนเดินเข้ามาในบริษัทด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทั้ง ๆ ที่คอนเสิร์ตเมื่อวานของเขามันควรจะทำให้เขามีความสุขและยิ้มได้แต่มันเป็นเพราะใครบางคนที่เขาพบเป็นคนสุดท้ายก่อนที่จะเข้านอนคนนั้นต่างหากที่ทำให้อารมณ์ของแพคฮยอนแปรปรวนราวกับลมพายุที่ไม่รู้จะสงบหรือปั่นป่วนขึ้นมาเมื่อใด

 

 

“เฮ้ !” เสียงร้องทักที่แสนคุ้นเคยดังมาจากด้านหลังเรียกให้แพคฮยอนหันกลับไปมองและได้พบกับ โอเซฮุนเพื่อนร่วมวงของเขาที่เดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าเรียบเฉยที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใด ๆ ของตัวเองอย่างเช่นเคย

 

 

“ไง”

 

 

“ไม่ไงอะ นี่จะเข้าไปหาบอสใช่ไหม ?” แพคฮยอนพยักหน้าแทนการเอ่ยปากตอบเพราะรู้สึกเอือมระอากับน้ำเสียงกวนประสาทของเพื่อนร่วมวงคนสนิทอย่างโอเซฮุน

 

 

“แล้วนี่ลู่หานกับบยองฮยอนไปไหนซะล่ะ ?” ร่างบางเอ่ยถามถึง ลู่หานสมาชิกชาวจีนตำแหน่งมือเบสของวงและอีบยองฮยอนตำแหน่งมือกลองของวงที่แพคฮยอนคิดว่าน่าจะเข้าบริษัทมาพร้อมกับเซฮุนเพราะเมื่อคืนนั้นสามคนนี้ไปปาร์ตี้หลังจบคอนเสิร์ตด้วยกัน

 

 

“ไงแพคฮยอน” แพคฮยอนชะโงกหน้าไปมองเจ้าของเสียงทักทายสดใสที่ดังขึ้นจากด้านหลังของเซฮุนก่อนจะพบกับสมาชิกชาวจีนของวงเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

 

“แล้วบยองฮยอนล่ะ ? ถ้ามากับครบขนาดนี้เข้าไปหาบอสทีเดียวพร้อมกันเลยก็แล้วกัน”

 

 

“บยองฮยอนมาถึงแล้วนี่ วันนี้ฉันเข้ามากับเซฮุนน่ะ” แพคฮยอนยักไหล่สบาย ๆ และไม่ได้เอ่ยตอบสมาชิกในวงอีก พวกเขาทั้งสามคนเข้าเข้าไปในตัวบริษัทเพื่อมุ่งหน้าตรงไปยังห้องของผู้บริหารของค่ายเพลงที่เรียกพวกเขาเข้าพบด่วนในวันนี้

 

 

“คอนเสิร์ตเมื่อคืนพวกนายทำได้ดีมาก” นั่นคือประโยคแรกที่ท่านประธานของบริษัทเอ่ยบอกกับสมาชิกของวงไนท์แมร์ด้วยน้ำเสียงชื่นชม หากแต่ประโยคต่อมากลับทำให้รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของชายหนุ่มทั้งสี่คนกลับเลือนหายไปอย่างง่ายดาย

 

 

“แต่มันก็ยังดีไม่พอที่เราจะตีตื้นให้ทันคู่แข่งอย่างพวกฟีนิกซ์” ท่านประธานของบริษัทเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“บัตรที่นั่งในคอนเสิร์ตของพวกนายยังเหลือที่ว่างอยู่อีกเยอะแยะในขณะที่บัตรคอนเสิร์ตของพวกนั้นขายหมดตั้งแต่ยี่สิบนาทีแรก” น้ำเสียงตึงเครียดของท่านประธานที่เอ่ยออกมาพาลทำให้สมาชิกในวงคนอื่น ๆ รู้สึกกดดันไปด้วย แต่ดูเหมือนคนที่จะเก็บเอาคำพูดเหล่านั้นมาใส่ใจมากที่สุดก็คงจะเป็นนักร้องนำของวงอย่างพยอนแพคฮยอน

 

 

“พวกนายลองกลับไปคิดทบทวนดูก็แล้วกันว่ากับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ พวกนายควรจะแก้ไขมันอย่างไรให้ดีขึ้น” ข้อความทิ้งท้ายที่ชวนให้คิดของประธานของบริษัททำให้ชายหนุ่มทั้งสี่คนเดินออกมาจากห้องประชุมห้องนั้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกดดันที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

 

แพคฮยอนยอมรับว่าสถานการณ์ในตอนนี้วงดนตรีของพวกเขาตกเป็นรองคู่แข่งทางผลงานดนตรีอย่างวงฟีนิกซ์อยู่หลายก้าว ถึงแม้จะให้เหตุผลได้ไม่แน่ชัดเท่าไหร่นักว่าเพราะเหตุใดมันถึงเป็นแบบนั้นในเมื่อแพคฮยอนเองก็มั่นใจว่าวงดนตรีของพวกเขามีความสามารถและศักยภาพมากพอ ๆ กับวงของคู่แข่ง

 

 

“นี่พวกเรากำลังเล่นดนตรีเพื่ออะไรกันแน่ ?” ท่ามกลางความเงียบเชียบภาพในห้อง เสียงหวานของลู่หานเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัยและนั่นกลับกลายมาเป็นจุดสนใจของทุกคนที่ได้ยินประโยคเมื่อครู่

 

 

“ไม่ใช่ว่าเราเล่นดนตรีเพราะอยากเล่น เพราะมีความสุขเวลาที่ได้ทำมันหรอกเหรอ ?” เสียงคำอธิบายของลู่หานที่เอ่ยออกมาทำให้บยองฮยอนที่นั่งอยู่เริ่มคิดตาม จริงอยู่ที่เขาเข้ามาฝึกฝนอย่างหนักและทนลำบากฝ่าฝันอุปสรรคทุกอย่างเพราะเขามีความฝันและต้องการจะไปคว้ามันเอาไว้ให้ได้

 

 

“เราก็แค่เล่นดนตรีเพราะตอบสนองความสุขของเราไม่ใช่หรือไง ? ทำไมถึงต้องมาคิดเรื่องที่ต้องพยายามดันตัวเองให้ดูสูงกว่าคนอื่นด้วย ?” ลู่หานตั้งคำถามให้สมาชิกที่เหลือในวงด้วยความสงสัย เขาเองก็เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่หลงรักในการเล่นดนตรี แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่ดีในการที่เราได้ทำในสิ่งที่เรารัก หากแต่ในตอนนี้ลู่หานเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่พวกเขาทำอยู่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นเพียงแค่การเล่นดนตรีอีกต่อไป

 

 

 

“พวกเรายังไปได้ไกลกว่านี้ลู่หาน” เจ้าดวงตาหวานหันกลับไปมองใบหน้าขาวใสของคนที่เพิ่งเอ่ยประโยคเมื่อครู่ออกมา

 

 

“แล้วเราต้องไปให้ไกลอีกมากแค่ไหนมันถึงจะพอสำหรับนายแพคฮยอน ?”

 

 

 

            “ฉันขอแค่ให้ฉันได้ไปไกลกว่าปาร์คชานยอล แค่นั้นก็พอ...”

 

 

 

 

 

 



 


นี่อะไร เปิดเรื่องใหม่เฉยเลย ชูบี้ยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง ฮ่า
ฟิลกำลังมาอะ อิอิ ฝากติดตามด้วยนะคะ <3
#ฟิคบทบ
@mmeawchy








© Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1,440 ความคิดเห็น

  1. #1370 HUNHUN. (@korawan333) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 21:18
    ชานแบคเป็นคู่เเข่งกัน..?
    ชานยอลกับแบคฮยอนเคยคบกัน?
    งง่าาา .. สงสารใครดี;^;
    #1370
    0
  2. #1347 cat_casper (@cass_per) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 17:18
    ทำไมรู้สึกหน่วง ง่า.__.
    #1347
    0
  3. #1207 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 16:45
    มีประเด็นอะไรกันนะสองคนนี้...

    แล้วผู้ชายที่แบคเจอนั่นก็คือชานยอลใช่มะ?
    #1207
    0
  4. #1173 pandatao' (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 16:09
    ชานยอลเป็นใครกัน ทำไมแบคฮยอนถึงได้แค้นใจขนาดนั้น = [] =
    #1173
    0
  5. #1127 คุมะนารายณ์ (@mnemosynechi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 16:04
    แบคไม่ค่อยจะกดดัน งื้อออทำไมบอสพูดงี้อ่ะ._.
    #1127
    0
  6. #1124 StarFireLightNii (@wanisa38cb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 20:52
    สองคนนี้มีอะไรกันมาก่อนรึเปล่า
    #1124
    0
  7. #859 e_nongnid (@e-nongnid) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 02:34
    แบคมีความหลังอะไรกับปาร์ค
    ปาร์คเคยไปทำไรให้แบคช่ะ
    แบคถึงรึ้สึกอยากเอาชนะ อยาเหนือกว่า
    #859
    0
  8. #792 kysheart (@peacelove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 17:07
    ร้องไห้ก่อนได้มั้ยคะ? .____. เศร้าไงไม่รู้
    เป็นคู่แข่งกันใช่มั้ย? ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นหรอ?
    หน่วงดีจัง .___.
    #792
    0
  9. #739 UEchan. (@xxxxxxxxxxxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 10:12
    อ่านแค่ตอนแรกก็ชอบเลย
    เราเป็นคนชอบวงดนตรีด้วย
    เลยถูกใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ
    น้องป๋ายต้องมีเรื่องอะไรที่เคืองชานยอลมากแน่ๆ
    ไม่งั้นไม่อืมครืมกันขนาดนี้
    ถ้าไม่หักหลังก็คงนอกใจป่ะ ไม่อยากคาดเดา
    แต่อ่านแล้วรู้สึกดีจริงๆแล้วก็สะเทือนอารมณ์
    เหมือนเราไปยืนดูสองคนนี้อืมครึมใส่กันจริงๆ
    เขียนเก่งมากเลยค่ะ ภาษาก็ดี บรรยายละเอียดดี สู้ๆน๊า

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 พฤษภาคม 2557 / 22:22
    #739
    0
  10. #714 sungsangjoon (@sungsangjoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 13:14
    เบื้องหลังและลึกกว่านี้ชานแบคต้องมีอะไรที่มันบาดหมางกันมาก่อนแน่เลยอ่ะ อาจจะเป็นแฟนเก่ากันหรือเปล่า ต้องติดตามตอนต่อไป เพราะแค่คู่แข่งไม่น่าจะทำให้แบคแค้นและทำอะไรรุนแรงกับยอลได้ขนาดนี้นะ มันดูเหมือนแค้นอะไรมากกว่านั้นอ่ะ แต่แอบสงสารยอล อุตส่าห์เอาดอกไม้มาให้ โดนยำซะเละเลย งือออ ขอบคุณมากนะคะไรท์เตอร์ สนุกมากเลยค่ะ
    #714
    0
  11. #711 uzosou (@uzosou) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 13:32
    แบคกับชานคงเคยสนิทกันมาก่อน

    ทำไมกลายมาเป็นแบบนี้ได้นะ
    #711
    0
  12. #699 Minikyeol (@hokoy-sg) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 04:18
    แบคแค้นอะไรพี่ชานนนนนนนน 
    #699
    0
  13. #690 Haru_mind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 10:26
    อะไรนะ ขอแค่ไปไห้ได้ ไกลกว่า ปาร์คชานยอล ก็พอ งั้นหรอ

    555555555 พี่แบคของเรานี่ท่าจะแค้าน ฝั้งหุ่นเจ๊งงงงงง!!!!

    #690
    0
  14. #660 smokybaek (@nunanumja) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 20:06
    อะไรคือ...แบคไม่ใช่คนเดิม 
    อดีตคืออะไร ฮื่ออออออ ไรท์ TT____TT
    มาตอนแรกมีคำถามเต็มหัวเลยยยยย >< 

    #660
    0
  15. #653 zephyr (@blz73) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 22:37
    ฟิคนี้มีพลังงานอะไร ไรท์เล่นของป้ะคะ? คือเปิดเข้ามาสิ่งแรกที่เข้ามาในหัวคือ "น่าอ่านแอนิมอลแอนิมอล" (?)
    อ่านไปก็เออ ชอบภาษาค่ะอ่านแล้วรู้สึกดีนะ อิอิ
    สู้ต่อปายยยยยยยยย (เพิ่งมาอ่านง่ะ แหงะ -^-)
    #653
    0
  16. #579 SNW&BOICE (@sweetty-lily) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 23:57
    เราไม่ชอบฟีลนี้เลย แต่ก็จะอ่าน 555555555
    #579
    0
  17. #550 CBsea (@exosea) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 15:32
    ยอลทำไรแบคอ้ะ ???
    #550
    0
  18. #499 leaffy (@bmworld) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 17:31
    เกร้ดดดดดดด พี่ปาร์คคค
    #499
    0
  19. #464 ิbluerabbit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:27
    bitter จริงๆนะเรื่องนี้ แค่ตอนแรกก็ขมแล้ว



    งื้อออออออ แบคฮยอนกับชานยอลเคยมีเรื่องอะไรกัน



    ต้องเป็นคู่แข่งกันด้วยเหรอเนี่ย



    ผู้ชายตัวสูงคนนั้นคงเป็นชานยอลสินะ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นนนนนน



    คนหนึ่งเหมือนจะรักจะห่วงใย แต่อีกคนกลับผลักไส เฮ้ออออออออ
    #464
    0
  20. #458 Melyn-B (@violetzzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:13
    เหมือนแบคเป็นฝ่ายโกรธชานยอล
    หรืออดีตชานยอลจะร้ายมาก เดาเอาอีก
    #458
    0
  21. #379 เนี่นฮิเร็ม (@elf-parnly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:15
    ปาร์คชานไปทำอะรปาร์คบยอนละนั่น ...
    #379
    0
  22. #357 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 12:03
    ยอลไปทำอะไรแบคไว้ป่าวหว่า ?
    #357
    0
  23. #348 tiew4 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 18:55
    แบคคิดว่ายอลเป็นศัตรูสินะ

    แต่ต้องแบบชอบกันเปล่า
    #348
    0
  24. #346 คิม คยองซู♡ (@pikpicook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 00:06
    ชานเเบค
    มีซัมทริงงงงงง ;^;
    #346
    0
  25. #335 『 BLACK PEARL』 (@04177) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 00:14
    ชานยอลอยู่วงฟินิกซ์นั่นสินะ
    โอ้ยยย อยากรู้ความหลัง>< ต้องเคยรักกันมาก่อนรึป่าว;-;
    #335
    0