Don't need [MarkBam]

ตอนที่ 10 : Chapter 9 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 799 ครั้ง
    18 มี.ค. 62

               



              ประตูห้องหมายเลขเก้าศูนย์สาม กับใครบางคนที่กำลังถือช่อดอกกุหลาบสีแดงฉ่ำอยู่ในมือ เขาลังเลว่าจะกดกริ่งหน้าประตูแต่สุดท้ายมือมันก็พาไปจนได้ นิ้วยาวค่อยๆ กดมันเป็นจังหวะอยู่สองครั้ง รอให้คนข้างในที่คาดว่าน่าจะตื่นแล้วมาเปิดประตูเพื่อที่เขาจะได้มอบดอกกุหลาบที่แสนพิเศษนี้ให้กับเจ้าตัว แล้วถ้าถามว่ามาร์ครู้ได้ยังไง ..

               หึ .. มีอะไรที่เขาจะไม่รู้บ้างถ้าเกิดเขาได้สนใจใครมากๆ ไปแล้ว

               เจบีบอกกับเขา ว่าถ้าอยากให้อีกฝ่ายยอมคืนดีด้วยเขาก็ต้องทำดีให้มากๆ เขาเสริร์ชอินเตอร์เน็ตดูข้อมูลและวิธีการต่างๆ อยู่นาน ก็พบว่าวิธีเซอร์ไพรส์มันก็น่าจะเป็นเรื่องที่อีกฝ่ายหน้าจะประทับใจมากที่สุด มาร์คยกยิ้มออกมาน้อยๆ รอเวลาให้บางคนออกมาเปิดประตู

 

               “ คิดถึงจะแย่  


 

               ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาในวันหยุดเพราะเสียงสัญญาณกริ่งหน้าห้อง ผมบิดขี้เกียจเล็กน้อยเพราะง่วงจนไม่อยากงัดตัวออกจากที่นอน แต่ใคร .. ใครที่บังอาจมาขโมยวันหยุดที่ไม่ค่อยจะมีของผม !

ผมลุกขึ้นนั่ง โยนผ้าห่มออกจากตัวแล้วลุกออกจากเตียง เดินไปยังประตูหน้าห้องโดยที่ไม่ได้ส่องตาแมว มือเล็กเปิดมันออกอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านด้วยใบหน้ายุ่งๆ ที่ตายังเปิดไม่ดีเลยด้วยซ้ำ

               และ..

               “ พี่มาร์ค !!

               “ เดี๋ยวแบม !

               ผมกำลังจะปิดประตูแต่อีกฝ่ายกลับใช้แรงดันมันเข้ามา แล้วผมที่เพิ่งตื่นนอนมาหมาดๆ จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปสู้วะ ! สุดท้ายอีกคนก็เข้ามาให้ห้องผมสำเร็จจนได้พร้อมกับประตูที่ปิดลงไป ผมเซถลาเพราะหน้ามืดจนเกือบจะล้มหัวฟาด

               “ แบม !

               “ พี่ ! ปล่อยผมเดี๋ยวนี้เลยนะ !

               ผมพยายามดิ้นให้หลุดออกจากอ้อมแขนของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันตาของผมที่ก่อนหน้ามันเกือบจะปิดเพราะง่วงนอนแต่ตอนนี้กลับสว่างขึ้นมาทันตา แถมยังได้กลิ่นฉุนๆ คล้ายกับกุหลาบ

               “ ฮัดชิ้วว ”

               “ เป็นอะไร ทำไมจมูกแดงขนาดนี้ ”

               “ ผมแพ้ดอกกุหลาบ !

                

               ไม่ว่าเปล่ายังใช้อุ้งมือน้อยๆ ดันอกแกร่งให้ออกห่างจากตัว จมูกแดงเป็นปื้นน่ากัดเพราะแพ้เกสรของดอกกุหลาบทำให้ต้องจามออกมาอีกรอบ

               “ ฮ ฮัดชิ้วว ”

               “ เอาออกไปได้ไหม กะจะฆ่ากันให้ตายเลยหรือไง !

               “ ใครจะกล้าฆ่าเมียในอนาคตกัน ”

               มาร์คกระซิบ รู้สึกว่าการมาเซอร์ไพรส์อีกฝ่ายในครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะพังไม่เป็นท่า แต่จะโทษใครได้เพราะเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแบมแบมเลย

            “ ใครจะยอมเป็นเมียของพี่ฮะพี่มาร์ค !

“ เราไง เมียพี่ ”

ไม่ว่าเปล่า จมูกโด่งยังแอบกดจูบลงบนขมับของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาโดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว มาร์คยิ้มเห็นเขี้ยวออกมา สายตาก็สำรวจร่างกายที่เพิ่งจะนึกได้เพราะมัวแต่จ้องใบหน้าน่ารักของเจ้าตัวตั้งแต่เข้ามา เสื้อตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นเห็นเรียวขาสวยทำให้มาร์คเผลอใช้มือลูบมันเบาๆ จนโดนมือเล็กตีกลับมาเสียงดัง

เพี้ยะ !!

“ ปล่อย ผม เดี๋ยว นี้ .. ” ผมกดเสียงเย็น รู้สึกว่าเริ่มจะหมดความอดทนเต็มทีแล้วนะ !

มาร์คพยักหน้าอย่างว่าง่าย ละมือออกจากต้นขาเนียนแล้วเปลี่ยนมาโอบเอวคอดแทน ไม่ใยดีกับดอกกุหลาบช่อละเกือบแสนที่เขาอุตส่าหามาให้คนตรงหน้าที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น ตอนนี้อะไรก็สวยไม่เท่ากับเด็กที่ดูแล้วน่าจะเพิ่งตื่นนอน ทั้งปากอิ่มเจ่อๆ แก้มบวมๆ เสื้อที่ไหล่เผลอตกลงมาอีกข้างโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว

แต่มาร์ครู้ ..

“ อื้อออ เจ็บ !

เขี้ยวคมๆ ฝังลงบนไหปลาร้าขาวๆ คล้ายกับทั้งเนื้อตัวของแบมแบมมีแรงดึงดูด หลังจากนั้นก็ปล่อยให้เจ้าตัวเป็นอิสระ มาร์คมองคิสมาร์กกรุ่นๆ ของตัวเองที่เพิ่งทำสดใหม่อย่างพึงพอใจ

ปัก !

“ โอ้ยแบม ”

“ ไอบ้าเอ้ย !

ผมใช้รีโมทแอร์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ มือ ปาใส่หัวของอีกฝ่ายที่มันโดนหัวของเจ้าตัวพอดีเป๊ะราวกับจับวาง ผมหมดคำจะพูดกับพี่มาร์คแล้ว ..


“ ออกไป .. ”


“ ถ้าไม่ออกจะทำยังไง .. หรือถ้าแบมแบมโกรธเรื่องที่พี่ทำคิสมาร์กเมื่อกี้ .. ”


มือหนาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดจนเผยให้เห็นไหปลาร้า เขี้ยวคมเผยออกมาเมื่อมาร์คส่งยิ้มกว้างให้กับอีกคน

“ เข้ามาทำคืนตรงนี้สิคะ ” นิ้วยาวจิ้มไปตรงจุดที่ตัวเองต้องการ ก่อนจะวนนิ้วไปมารอให้อีกฝ่ายเข้ามาทำคืน

 

ผมพูดไม่ออก ได้แต่ยืนนิ่งเพราะไม่รู้ว่าจะด่าอีกฝ่ายยังไงแล้วดี ผมเป็นฝ่ายเสียหาย ถ้าจะให้ไปกัดคืนอีกฝ่ายก็ได้กำไรพอดีสิ !

“ แก้มแดงขนาดนี้ เขินพี่อยู่ใช่ไหมเรา ”

“ มะ .. ”

ผมเงียบเสียงลง เพราะคิดว่าไม่พูดจะดีกว่า แถมถ้ายิ่งพูด คนกวนประสาทแบบพี่มาร์คคงไม่มีทางยอมหยุดง่ายๆ แล้วก็นะ ไม่ได้เขิน ! แต่ไอ้หน้าที่มันเห่อร้อนขึ้นมาเนี่ยสิ มันคืออะไรกัน ..

“ ไม่รู้ว่าแพ้ดอกกุหลาบ ”

มาร์คที่คิดว่าแกล้งอีกฝ่ายพออิ่มแล้วพูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจังที่รู้สึกผิด เขาผิดเองที่ไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับคนตรงหน้านี้เลย ทั้งที่จะมาง้อเขาแท้ๆ แต่กลับไม่เตรียมความพร้อมมาเลย


“ ขอโทษ .. พี่มาง้อเรานะครับ ”


สุดท้ายแล้วมาร์คก็เลือกพูดตามสิ่งที่เจบีเคยสอน ไม่ใช่เพราะเจบีบอกให้พูดแต่เขาอยากพูดมันออกมาเอง พูดออกมาจากใจ ถึงเขาจะไม่ค่อยถนัดแถมยังไม่เคยพูดจาแบบนี้กับใครมาก่อน แต่เพราะเขาอยากเป็นคนดีบ้างในสายตาของแบมแบม อยากให้เจ้าตัวยอมรับ เพราะเขาจะเอาเมีย

 

“ ผมยกโทษให้ แต่ผมคงให้โอกาสพี่ไม่ได้ ”

 

นั่นคือคำขาดของผม เพราะผมจะแน่ใจได้ยังไงในเมื่อก่อนที่ผมจะเปลี่ยนไป พี่มาร์คเป็นคนละคน ผมจะมั่นใจได้ยังไงถ้าวันนึงนิสัยแบบนั้นของผมมันกลับมาอีก พี่เขาจะรับมันได้แล้วจะไม่ทิ้งให้ผมอยู่กับความเจ็บปวดอีกเหมือนแต่ก่อน ผมไม่อยากเสี่ยงหรอก เพราะแค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว

 

“ แล้วทำยังไงถึงจะให้โอกาสพี่ ”

 

“ ผมว่ามันคงไม่มีวันนั้น “ ผมพูดอย่างใจเย็น “ พี่เปลี่ยนไปเพราะว่าผมเปลี่ยนไป นี่อาจจะไม่ใช่ตัวตนจริงๆของผมเลย ตัวตนจริงๆ ของผมมันคือเมื่อก่อน พี่รับได้หรอครับ ผมถามแค่นี้ ”


“ .... ”


มันก็จริง ที่มาร์คเคยรับไม่ได้


แต่ ..


“ ที่ผมไม่ได้ตามหึงเพราะผมไม่ได้รักพี่ แต่ถ้าวันนึงที่ผมเปิดใจให้พี่ใหม่ ผมก็ต้องรักพี่ ”

ผมเดินเข้าไปหาเขา จูงมือเขาเนียนๆ แล้วพาเขาเดินออกมาหน้าห้อง ผมไม่รู้ว่าพี่เขาลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าผมกำลังทำอะไร เพราะเจ้าตัวไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อยเลย

“ แบม .. ”

ผมใช้นิ้วชี้ทาบที่ปากของเขา เป็นเชิงบอกว่าให้ฟังกันก่อน

“ แล้วพอผมรักพี่ใช่มั้ย ผมก็จะหึงพี่ ผมก็จะกลายเป็นคนเดิม ซึ่งผมเชื่อว่าพี่รับมันไม่ได้ ”

พูดแบบนั้นก็ยิ้มบางๆ ส่งไปให้เหมือนกับที่ผ่านมาที่ผมเคยทำ ผมให้อภัยเขาได้ทุกอย่าง แต่เรื่องขอโอกาส ผมคงให้ไม่ได้จริงๆ

“ กลับบ้านไปคิดมาก่อนนะครับ ว่าพี่รับมันได้จริงๆ หรอ ”

 

ประตูห้องปิดลง พร้อมๆ กับคนข้างในที่ส่งยิ้มจริงใจกลับมา มีเพียงความเงียบที่เริ่มปกคลุมพื้นทางเดินรอบๆ คำพูดที่มีเหตุผลเสมอของอีกฝ่ายมันกำลังทำให้เขาฉุกคิดได้ว่า ถ้าอีกฝ่ายกลับมาคอยตามหึงเขาเหมือนเมื่อก่อน ที่ถึงแม้มันจะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย เป็นเรื่องที่ไม่จริง

 

เขาจะรับมันได้จริงๆ หรือ

 

แบมแบมอาจจะคิดแบบนั้น แล้วมันก็ไม่ผิด ความเชื่อใจของคนเรามันเปราะบาง แล้วเขาก็เป็นคนทำลายมันลงกับมือ แต่ทว่าเขากลับคิดว่าในตอนนี้เขารับมันได้ ..

 

เพราะเขาเข้าใจแล้ว และเขาเองก็หึงแบมแบม

 




               บานประตูปิดลง ผมกลับเข้ามานั่งลงบนโซฟาในห้องพลางครุ่นคิดกับสิ่งที่เพิ่งพูดออกไป ผมไม่อยากใจร้าย แต่ผมแค่เซฟตัวเองไม่ให้เหตุการณ์เดิมๆ กลับเข้ามาทำร้ายเราได้อีก เหมือนกับหนังสือนิทาน มันจบแบบไหนคนที่เคยอ่านย่อมรู้ดี และแน่นอนว่าผมเลือกอ่านมันครั้งเดียวก็เกินพอ

 

แต่จะให้หานิทานเรื่องใหม่มาอ่านในตอนนี้ ผมก็ยังไม่พร้อม

 

ยูคยอมชอบผม

 

               แต่ ... ผมไม่ได้ชอบเขา

 

               ผมเคยลองคิดว่าถ้าผมลองเปิดใจ และแน่นอนว่าผมพยายามเปิดใจ ผมกลับรู้สึกว่ามันยิ่งฝืน นั่นทำให้ผมรู้ว่าผมให้เขาได้แค่เพื่อน ผมบอกเขาไปตามตรงในวันที่เขามาสารภาพความจริง

 

               “ เราเป็นเพื่อนกันดีกว่านะยูคยอม ”

 

            “ แบม .. แต่ผมชอบแบมจริงๆ นะ ”

 

            “ ขอโทษ.. ที่ให้มากกว่าเพื่อนไม่ได้ เราขอโทษนะ ”

                                                             

               ผมพูดกับเขา และดูเหมือนกับว่าคำเหล่านี้มันคงจะทำให้คนฟังนั้นเจ็บปวด แต่ถ้าผมเลือกที่จะให้ความหวังต่อไป มันก็คงไม่ดี ผมอยากให้เขาตัดใจก่อนที่ความรู้สึกมันจะมากเกินไปกว่านี้

 

            “ แบมมีคนในใจหรอ “

 

               ยูคยอมถามผม ผมได้แต่ส่ายหน้าเพราะผมไม่ได้มีใครในใจทั้งนั้น เพียงแต่ ..

 

               “ เราไม่อยากให้ความหวังใคร ไม่อยากให้ความหวังเพื่อน เราไม่อยากให้ยูคยอมต้องมาเสียใจ ถ้าวันนึงเราเจอใครที่รู้สึกว่ารักแล้วเราต้องบอกเลิก เราคงรู้สึกผิดไปตลอดที่ยื้อเวลาคนดีๆ แบบยูคยอมไว้กับเรา ”

 

               ผมพูดแค่นั้น ยูคยอมก็เงียบไป ผมสงสารเขานะ แต่ผมก็ให้ความรู้สึกจอมปลอมกับเขาไม่ได้ ผมหลอกเขาไม่ได้

 

            “ ยูคยอมยังสามารถเจอคนที่ดีมากกว่าเรา .. เพราะฉะนั้น ”

 

            “ .. ผมเข้าใจแล้ว ขอโทษนะแบม ที่คิดเกินเพื่อนแบบนี้ แบมจะไม่เกลียดผมใช่ไหม ”

              

               รอยยิ้มบางๆ ที่ผมมองแล้วสบายใจมาตลอดตั้งแต่ที่รู้จักกันมา มันทำเอาผมจุกอยู่หน่อยๆ  แต่ก็รู้สึกโล่งใจที่อีกฝ่ายดูเหมือนจะเข้าใจอะไรได้ง่ายๆ ผมชอบยูคยอมที่เป็นแบบนี้ เป็นยูคยอมที่เข้าใจผมและไม่เคยทำให้อึดอัดใจเลยสักครั้ง ถึงแม้เราจะเป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน แต่ผมกลับรู้สึกว่าเขาคือเพื่อนที่ดีและรู้สึกว่าไว้ใจ

 

               “ เราไม่เคยมีความคิดแบบนั้นกับยูคยอมเลย เราจะเกลียดยูคยอมไปทำไม ในเมื่อยูคยอมเป็นเพื่อนที่ดีขนาดนี้ ”

                                                         

ผมยิ้มให้กับเขา ดูเหมือนว่าเขาจะเลิกหงอยขึ้นมานิดหน่อย ผมคิดว่ายูคยอมแค่ชอบ ผมเชื่อว่ามันยังไม่ได้ถลำลึกไปไกล และบางทีมันอาจเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบๆ หนึ่ง ที่เจอใครบางคนแล้วถูกชะตา

 

“ คิดไปคิดมา ผมว่าผมก็ไม่ได้รู้สึกแย่เท่าไหร่ที่แบมปฏิเสธผม “ ยูคยอมเกาหัวแก้เก้อ ถึงจะหน่วงหน่อยๆ แต่มันก็ไม่ได้รู้สึกแย่จนอยากจะร้องไห้ออกมา ” ขอบคุณนะแบมที่พูดความจริงกับผม ”

 

และนั่นไง ..

 

“ อื้อ ”

 

“ ทีนี้ก็เป็นเพื่อนกับผมเหมือนเดิมนะครับ ”

 

“ เราก็เป็นมาตลอดอยู่แล้ว ”

 

ผมได้เสียงหัวเราะกลับคืนมา

 

ผมเชื่อว่าบนโลกใบนี้ เราไม่จำเป็นต้องใจดีไปหมดทุกเรื่องก็ได้ เพราะถ้ายิ่งใจดี ยิ่งถนอมน้ำใจ บางครั้งมันก็ยิ่งจะทำร้ายและสร้างความเจ็บปวดให้กับคนที่เราใจดี

 

 

วันนี้โรงอาหารของคณะวิศวะก็ปกติเหมือนกับทุกวัน ผมนั่งลงตรงข้ามกับยองแจที่บ่นเรื่องรสชาติของมะนาวบนข้าวผัดที่เจ้าตัวไม่ชอบ

“ เราอุตส่าบอกป้าแล้วนะเนี่ย ว่าไม่ต้องโปะมะนาวมาก็ได้ ” เจ้าตัวว่าอย่างเซ็งๆ ก่อนจะใช้ช้อนเขี่ยไปข้างๆ ขอบจาน “ เออนี่ แบม รู้มั้ยว่าดาวคณะเราหายไปไหน ”

 

จู่ๆเขาก็ถามผมขึ้น นั่นสิ ผมก็สงสัยเหมือนกัน เพราะไม่นานมานี้ไอรีนหายตัวไป

 

“ ไม่เลย กำลังจะถามเหมือนกัน ”

“ เรารู้ ” ยองแจป้องปากกระซิบ “ ยัยนั่นย้ายไปเรียนที่อื่น แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยด้วย กระทบทั้งคณะเลยนะเพราะยัยนั่นน่ะเป็นดาว ซึ่งตอนนี้เหลือแค่เดือนแล้ว ”

“ ย้ายกลางคันได้หรอ ”

“ ไม่รู้สิ แต่ถึงจะไม่ได้ก็ย้ายไปแล้วอะ ” ยองแจตอบเพื่อนตัวเองที่ทำหน้าสงสัย เขารู้สึกดีมากที่ยัยนั่นไปๆ ได้สักที แต่มันก็น่าแปลกที่คนอย่างไอรีนจะมาย้ายออกกลางคัน

 

               ผมครุ่นคิดนิดหน่อย ก่อนจะเลิกสนใจเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมแล้วหันมาสนใจข้าวในจานต่อ หิวจะแย่เพราะเพิ่งเลิกเรียน ฟิสิกส์ดูดพลังของผมไม่หมดแล้ว ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

 

            กรี้ดด ~

 

               “ พี่มาร์คมาได้ไงอะ ”

               “ พี่มาร์คหล่อมากกกแกรรรรร๊  ฉันอยากถวายตัว ”

            “ โอ้ย หล่ออะไรขนาดนั้นอะ ก็คืออยากนอนด้วยเลยจ้า ”

               “ มาหาใครอะ มาหาแบมแบมคณะเราหรอ ไหนบอกว่าถอนหมั้นกันแล้วไง ”

 

 

               ทันใดนั้นเองเสียงรอบๆ ตัวของผมก็ดังขึ้น เสียงกรี้ดเบาๆ ในโรงอาหารที่ผมนั่งอยู่ ผมได้ยินเสียงพูดแว่วๆ ของชื่อใครสักคนที่ผมคุ้นเคยดังมาจากหลายโต๊ะรอบๆ ตัว ผมพยายามไม่สนใจเสียงเหล่านั้น ภาวนาว่าขอให้ไม่ใช่อย่างที่คิดเพราะผมอยากกินข้าวแบบสงบสุข แต่ทว่าคำขอของผมมันไม่เคยเป็นจริง

               พี่มาร์คกำลังเดินตรงมาทางนี้ เขามองผมแล้วส่งยิ้มมาให้ซึ่งผมไม่ได้ยิ้มตอบ ก่อนจะก้มหน้าจัดการกับข้าวในจานต่อเพราะไม่อยากสนใจ

 

               มาทำไม

 

               ผมไม่อยากเห็นหน้า

 

               “ ขอนั่งด้วยสิ .. ”

               “ ไม่ได้ครับ ตรงนี้ที่ผม ”

               ผมแทบจะขำพรืดออกมาในจังหวะที่ยูคยอมเดินเข้ามาพอดี พี่มาร์คหน้าเหวอเล็กน้อย หลังจากที่ยูคยอมแทรกตัวมานั่งข้างๆ ผมจนไม่เหลือที่

               วันนี้ยูคยอมมากินข้าวกับผม

               เราเคลียร์กันแล้วและเป็นเพื่อนกันแบบเดิม ผมเล่าบางเรื่องให้กับเขาฟัง แน่นอนว่าเรื่องของพี่มาร์คก็ด้วย

              

               มาร์คชะงักหลังจากที่รุ่นน้องที่ตัวสูงเกินกว่าวัยเดินเข้ามาแทรกตรงที่เขากำลังจะนั่ง เขาจ้องเขม็งใส่อีกฝ่ายที่ทำหน้ามึนจนเผลอกระแทกจานข้าวเสียงดังที่อุตส่าไปต่อคิวซื้อมาลงบนโต๊ะ ทั้งที่ปกติแล้วเขาไม่เคยกินข้าวที่โรงอาหารคณะเลยสักครั้งเดียว แต่เขายอมร้อนเพราะอยากจะมากินข้าวกับบางคน แด่ดันมีมารผจญเนี่ยสิ ..

               มาร์คเลยแทรกตัวลงนั่งข้างๆ กับเพื่อนของแบมแบมอีกคนที่นั่งมองเขาตาไม่กระพริบ หลังจากที่เอาที่นั่งข้างแบมแบมกลับคืนมาไม่ได้ เขามองกลับไปนิ่งๆ อีกฝ่ายก็หลบสายตาแล้วหันไปจัดการกับข้าวตรงหน้าต่อแบบเดิม

 

               อากาศก็ร้อน แถมตอนนี้ใจเขายังร้อนเป็นไฟเพราะเห็นไอ้เด็กหน้าอ่อนนี่มันนั่งข้างแบมแบม

 

               แต่พอเลิกสนใจแล้วมองหน้าคนที่อยู่ตรงข้ามกับเขา ใจมันก็เย็นลงมาหน่อย

 

               “ พี่มากินข้าวด้วย คิดถึงกันมั้ยคะ ”

 

               “ ผมเพิ่งรู้นะครับว่าคณะบริหารกับวิศวะมันอยู่ใกล้กัน ”

 

               และยังไม่ทันที่แบมแบมจะได้ตอบ ไอ้เด็กขี้เสือกที่เขาไม่เคยชอบหน้ามันก็พูดแทรกขึ้นมา

 

ไอ้เด็กเวร

 

               “ เสือก “

 

               “ พี่มาร์ค !

              

               มาร์คไม่ได้สะทกสะท้านอะไรที่แบมแบมเสียงดังใส่ ก่อนจะมองหน้าน้องแล้วส่งยิ้มบางเบาไปให้ แต่เจ้าตัวกลับไม่ยิ้มตอบ แบมแบมจ้องเขาเขม็งและดูเหมือนจะกำลังไม่พอใจ ซึ่งเขาคิดว่ามันน่าน้อยใจขนาดไหน เพราะเขาก็ไม่พอใจที่ไอ้เด็กนี่มันมากินข้าวด้วย

 

               หวง..

 

               ดูก็รู้ว่าเด็กนี่มันเป็นเพื่อนที่คิดไม่ซื่อ

              

               “ ครับ ”

               “ มาทำไมครับ ” ผมถามพี่มาร์คที่ตอนนี้นั่งอยู่ตรงหน้า ร้อยวันพันปีเจ้าตัวเคยกินข้าวในมหาลัยที่ไหนกัน

               “ มากินข้าว ”

               “ ผมขอความจริง ”

 

               น้ำหน้าอย่างพี่มาร์คนะหรอแค่มากินข้าว

 

               “ พี่อยากเห็นหน้าเรา ”

               “ .... ”

               ผมนิ่งไปหลังจากที่พี่เขาพูดจบประโยค ผมไม่น่าถามเขาเลยเพราะคนอย่างพี่มาร์คมันเจ้าเล่ห์ แล้วคิดว่าแค่นี้ผมจะใจอ่อนหรอ


               ไม่...


               “ แต่ผมไม่อยากเห็นหน้าพี่ ”

               “ แบม .. ”

               “ ได้ยินที่เพื่อนผมบอกแล้วนี่ครับ ”

               มาร์คตวัดสายตามองยูคยอมที่พูดขึ้นมาอีกรอบ เขาล่ะเกลียดขี้หน้าไอ้เด็กนี่นักล่ะ คิดจะขัดเขางั้นหรอ รอไปก่อนซักสิบชาติเถอะ เพราะคนอย่างเขาจะไม่แพ้มัน


             

               M : แทค

               TK : ?

               M : ทำยังไงก็ได้ให้ไอ้เด็กที่ชื่อยูคยอมนี่ออกไปจากแบมแบม

               M : ตอนนี้อยู่โรงอาหารคณะวิศวะ

               TK: โอนเงินมาก่อน

               M : sent a photo

               TK : โอเชชชชช เดี๋ยวจัดให้เลยเพื้อนนนน

 

               “ แบม เราไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ เจอกันในห้องเรียนเลยก็ได้ สงสัยท้องจะเสีย ” ยองแจลุกขึ้นยืน สีหน้าที่ไม่ค่อยดีทำให้เจ้าของชื่อที่พูดถึงพยักหน้า ก่อนจะทำสีหน้าเป็นห่วง


               “ ถ้าไม่ไหวกลับบ้านดีมั้ย เป็นหนักหรือเปล่า ”

               “ นั่นสิครับ ถ้าเป็นหนักต้องไปหาหมอนะครับ ”


               มาร์คมองเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะกระตุกยิ้มออกมา เห็นสีหน้าที่ดูเป็นห่วงเพื่อนมากๆ ของเจ้าตัวแล้วก็รู้สึกว่ามันน่ารักอย่างบอกไม่ถูก เป็นเด็กดีจังเลยนะ เหมาะที่จะเป็นของเขาที่สุด ..


“ ไม่เท่าไหร่ ยังไหว ”


“ ถ้าไม่ไหวยังไงเดี๋ยวผมพาไปที่ศูนย์แพทย์ ”


ไอ้ว่าที่คุณหมอ เดี๋ยวตัวเองก็ได้ไปกับเขาแล้ว


“ ไม่เป็นไร ไปก่อนนะ ”


แล้วยองแจก็เดินออกไปด้วยท่าทีรีบๆ ซึ่งผมก็เข้าใจ ตอนนี้ทั้งโต๊ะเหลือแค่ผม พี่มาร์ค แล้วก็ยูคยอม พี่มาร์คทำสีหน้ากวนประสาทแบบที่ผมอยากจะต่อยเขาสักทีให้เลิกทำหน้าแบบนี้ แถมเจ้าตัวยังมองยูคยอมตาไม่กระพริบด้วยหน้าตาหาเรื่องสุดๆ


“ ฮัลโหลครับพี่ ... ว่าไงนะครับ ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย ”


สักพักผมก็ได้ยินยูคยอมรับโทรศัพท์ ก่อนเขาจะบอกผมว่ามีเรื่องด่วนที่คณะแล้วขอตัวก่อนแบบงงๆ


“ แบม ผมมีธุระที่คณะด่วนมาก แล้วเจอกันนะครับ ” ถึงยูคยอมจะไม่อยากไปเท่าไหร่แต่ธุระมันดันค้ำคอ ถึงเขาจะอยากนั่งอยู่กับแบมแบมให้บางคนอกแตกตายแต่ก็ทำไม่ได้


“ โอเค เจอกันเย็นนี้นะยูค ”

“ เจอกันครับ ”


แต่คำพูดของแบมแบมที่เจ้าตัวตอบกลับมาก็ทำให้เขาคิดว่า มันน่าจะทำให้ใครบางคนดิ้นได้แน่ๆ

หึ

 

กลายเป็นในตอนนี้ก็เหลือผมกับพี่มาร์คแค่สองคน

ไม่อยากอยู่ ..

ผมลุกขึ้นเตรียมจะก้าวขาออกจากเก้าอี้

“ แบมจะรีบไปไหน จะทิ้งพี่ให้กินข้าวคนเดียวหรอครับ ”

“ พี่มาร์คกินคนเดียวที่ไหนครับโต๊ะข้างๆ ก็มีคน “


มาร์คชะงัก กับคำพูดของคนที่กำลังก้าวออกไปจากโต๊ะ คำพูดที่กวนประสาทของเจ้าตัวในตอนนี้ทำให้เขาคิดว่าอีกฝ่ายน่ะเป็นจอมดื้อที่ไม่มีใครเกิน 


แถมแบมแบมกับท่าทียียวนแบบนี้นี่มัน .. น่าจับมาตี

 

แต่ไม่เป็นไร เขาให้อภัย เพราะถ้าแบมแบมยอมใจอ่อนเมื่อไหร่ เขาค่อยคิดบัญชีตอนนั้นก็ยังไม่สาย  

แต่เดี๋ยวก่อน ..


เย็นนี้น้องจะไปไหนกับมัน


“ แบมจะไปไหนกับมัน ”

“ พี่ ! อย่าเรียกเพื่อนผมว่ามันนะ ”

“ ก็มั..”

“ ผมจะไปไหนมันก็เรื่องของผม พี่อย่ามายุ่งได้มั้ยครับ ”

“.....”

 

มาร์คนิ่งงันไป ก่อนจะช้อนสายตาเหมือนลูกหมาที่ถูกเจ้าของทิ้ง มองบางคนที่เพิ่งพูดบางประโยคที่ทำให้เขาใจแป้ว แต่ไม่นานก็กลับมาเป็นปกติ

 

“ ไม่ได้หรอก .. ของใคร ใครก็หวง ”

 

และนั่นทำให้แบมแบมเห็นแววตาวูบไหวของคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะเสียใจอยู่หน่อยๆ กับประโยคบางประโยคที่เพิ่งพูดออกไป





****************************************************


          11/03/62


 เบลอมากแม่ คำผิดเยอะมาก55555


          13/03/62

    มาอัพค่าาาาา ช่วงนี้ไม่รู้จะทอล์คอะไรเลย เอาเป็นว่าเอ็นจอยกับการอ่านนะคะ และขอบคุณสำหรับรีดทุกคนที่ชอบนิยายของไรท์ ราตรีสวัสดิ์ค่าาาา

          

 

 

 

 

 

 

                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 799 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

977 ความคิดเห็น

  1. #965 jaokorn07 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 13:06
    เพิ่งได้มาอ่านเรื่องนี้ ชอบๆๆๆ เรายังรอคุณไรท์อยู่เสมอนะคะ T-T
    #965
    0
  2. #964 BADGIRL_9191 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 23:18
    ไรท์เมื่อไหร่จะมาต่อ รอนานแล้วนะ T^T
    #964
    0
  3. #958 myallmark (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 14:42

    รอนะคะ T^T

    #958
    0
  4. #864 Chachaaim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 13:33
    รอไรท์อยู่นะคะ
    #864
    0
  5. #862 G-Demon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 03:28
    มาต่อเร็วๆน่ะไรท์เรารออยู่น่ะ 555
    #862
    0
  6. #861 BADGIRL_9191 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 09:15
    แย้งรออยู่น้าาาาาาาาาา
    #861
    0
  7. #852 kaespicy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:43
    ไรท์เมื่อไหร่มาต่อคะอยากอ่านแร้วรออยู่นะจ๊ะ
    #852
    1
    • #852-1 Aton7(จากตอนที่ 10)
      3 พฤษภาคม 2562 / 16:51
      I wait you.. ..
      #852-1
  8. #851 pukkie02 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 10:11
    รออยู่นะคะไรท์

    อ่านตอนเก่าวนไปวนมาอยู่ค่ะตอนนี้55555😂
    #851
    0
  9. #850 t... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:58
    นี้คิดว่าแทคกับยูคน่าจะลงเอ่ยกัน555
    #850
    0
  10. #848 amwaysone (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 09:01

    ไรทททท์มาต่อเร็วๆน้าาาา อยากอ่านต่อล้าวววววว งือออออ คิดถึงแย้ววววว
    #848
    0
  11. #847 Namnam_Got7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 01:05
    รอนะคะ

    สู้ๆค่ะ
    #847
    0
  12. #846 Iicezazu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 03:17
    แบมๆหนี้ไปลูก555
    #846
    0
  13. #845 >>หวานเย็น<< (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 04:54
    ไรท์มาต่อไวๆน้าาาา
    #845
    0
  14. #844 SsnnookK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:53
    น้องไม่ใช่ของเธอมาก เลิกทะนงตนได้แล้ว ถ้าเลิกนิสัยนี้ไม่ได้เราไม่ยอมให้น้องแบมไปรักนายหรอก คนที่คิดแบบนี้คือคนที่จะไม่รักษาน้ำใจใคร เพราะคิดว่าตัวเองเหนือกว่าทุกคน ถ้าเลิกคิดแบบนี้ไม่ได้ก็จะโดนด่าโดนแช่งไปเรื่อยๆนะมาร์ค คนโดนแช่งจากหลายๆคนไม่มีทางได้ดีนะมาร์ค(ขู่555555) นี่ไม่สนับสนุนให้น้องแบมเอาคืนใครนะ แต่สนับสนุนให้น้องมีใหม่ไปเลย น้องควรเจอคนที่ดีกว่านี้ ทำไมคนดีๆต้องได้คนไม่ดีเป็นแฟนด้วย ทั้งๆที่ส่วนใหญ่ถ้าศีลไม่เสมอกันมันอยู่กันไม่ได้ด้วยซ้ำ อยากให้น้องมีความสุขมากๆ ในตอนที่ลืมความรักที่ทำให้เจ็บปวดไปหมดแบบนี้ เราเลยอยากให้น้องมีความสุขมากๆ เก็บเกี่ยวความสุขนี้เอาไว้ รับรู้สิ่งที่เป็นความสุขจริงๆ และพี่มาร์คควรไปตรวจเลือดก่อน พี่มั่วมากพี่ ไปตรวจเลือดด่วนๆ 55555555555555 ตอนนี้น้องแบมไม่จำเป็นต้องใจแข็ง เพราะตั้งแต่อ่านมาน้องไม่ใช่คนใจอ่อน ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ อย่างที่ปฏิเสธยูคยอม นั่นก็แสดงให้เห็นแล้ว ว่าน้องไม่ใช่คนใจอ่อน หรือต้องยอมฝืนใจเพื่อรักษาคสพ. พี่รักหนูตรงนี้มากกกกกกก เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่แต่งให้น้องแบมมีความสุขได้โดยที่ตัดสินใจเลือกเองด้วยความเป็นตัวเองอ่ะ เข้าใจที่เราสื่อไหม555555 รักมาก กดเฟบแล้ว ต่อบ่อยๆน๊าา ฮื่อออ
    #844
    0
  15. #840 Almondmild (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:47
    เอาให้หนัก ทำน้องไว้เยอะขนาดนั้น เอาให้สำนึกจนถึงขั้นร้องไห้เลยนะไรท์ พี่มันต้องโดนหนักๆ รูกเราต้องใจแข็ง ปล.อินมาก5555
    #840
    0
  16. #839 Kibibiza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:35
    ใจแข็งเข้าไว้ลูก
    #839
    0
  17. #838 Baby-G (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:35
    ขอให้มาร์คสู้ อยากรู้เหมือนกันว่าจะรักน้องจริงมั้ย ทนได้รึป่าว คิ้กค้ากกก
    #838
    0
  18. #829 P2WRrr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 10:29

    ชอบๆๆๆๆๆๆ
    #829
    0
  19. #828 chocila_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:04
    ลึกๆแล้วสงสารมาร์คเอาใจช่วยนะ
    แต่อีกใจนึง....แบมเอ้ยยอย่าใจอ่อนนะลู้กกกก
    #สรุปชั้นทีมใคร😂
    #828
    0
  20. #827 ฟัคทองเมกัน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 18:11
    เอาเป็นว่าเอาใจช่วยแล้วกันนะพี่
    #827
    0
  21. #826 praneekukku (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 14:10
    ใจแข็งไว้นะแบม 555+
    #826
    0
  22. #825 ppploycb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:19
    โดนไปเยอะเลย55555555555555
    #825
    0
  23. #824 56096315 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:33
    สมน้ำหน้าเป็นไงพี่เจ็บมากไหม
    #824
    0
  24. #822 embrace (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 11:37
    แต่ก่อนแทนตัวเองว่าฉัน ตอนนี้มาพี่ เรียกแบมว่าเด็กนั่น ตอนนี้มาน้องงง มาร์คชอบพูดว่าค่ะเพราะติดมาจากนิสัยเจ้าชู้ใช่ไหม แบมเป็นผู้ชายหนิ😂 แต่ก่อนแบมปกป้องตัวเองจากผู้หญิงของมาร์ค มาร์คว่าแบมรังแกคนอื่นบ้าง ไม่ควรทำบ้าง ทั้งที่แบมทำถูก มาทีนี้แค่พูดเป็นห่วงเพื่อน(ที่ยูคยอมก็ทำ) มาบอกว่าน่ารักยังงั้นอย่างงี้ ความหลงนี้!!!
    #822
    0
  25. #821 nana-ly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 11:16
    รอจ้าาา มาต่อเร็วๆน้าาา
    #821
    0