wolf II รักอันตรายนายวายร้ายเจ้าเล่ห์

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 ซาฟารี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ม.ค. 58

บทที่ 10

ซาฟารี

วันนี้ฉันรีบตื่นแต่เช้าเลยนะ เดี๋ยวไม่ทัน ^^ วันนี้ฉันใส่เสื้อสีขาวมีระบายน่ารักๆกับกางเกงขาสั้นสีฟ้าอ่อน ก่อนจะตบท้ายกระเป๋าสีน้ำตาล ^___^/ ฉันมาถึงที่ซาฟารีก็ประมาณเจ็ดโมงห้าสิบได้ เมื่อมาถึงก็เห็นสไนท์ยืนคู่กับไชนีสอยู่ ฉันว่าสองคนนี้แต่งตัวคล้ายๆกันนะ แต่งตัวอย่างกะคู่รักที่จะมาเดทกันแน่ะ -0-//

8.00 น.

            แบคโอเดินมาอย่างชิลๆพร้อมกับเล่นเกมส์ไปด้วย ชีวิตของหมอนี่คงมีแต่เกมสน์สินะ แต่งงานกับเกมส์ไปเลยดีมั๊ย -0-*

8.05 น.

            “แฮ่กๆ ถึงแล้วไชนีส มาตรงเวลาด้วยนะ ไม่เลท ></” นายฟินิกซ์พล่ามทันทีที่มาถึง

            “ก็ไม่ได้ว่าอะไรหนิ -*-” ไชนีส

            “ก็ฉันกลัวว่าเธอจะหาว่าฉันเลทนี่นา -0-/”

“ฉันว่าเราไปทำงานได้แล้วล่ะ แบคมันเดินไปนู่นแล้ว” สไนท์พูดขึ้น พอฉันหันไปมองก็เห็นแบคโฮเดินเข้าไปข้างในแล้ว

“แบคโฮ! นายจะศึกษาอะไรอ่ะ” ฟินิกซ์

“...แมงมุม”

“โอเคๆ”

“งั้นเรามาเลือกดีกว่าว่าจะไปศึกษาอะไร ^^” สไนท์

“งั้น มาเป่า ยิง ฉุบ” ฟินิกซ์

“ได้เลย..^^

“เป่า ยิง ฉุบ!

“ฮ่าๆ ฉันชนะล่ะ งั้นฉันเลือกสิงโตแล้วกันนะ ^0^//” นายฟินิกซ์

“โอเค! งั้นเดี๋ยวฉันกับไชนีสจะไปศึกษางู ^^

“อื้ม...” ฟินิกซ์

“เราไปกันเถอะไชนีส...^___^” สไนท์หันไปพูดกับไชนีสก่อนจะจับมือไชนีสเดินเข้าไปข้างใน

“-0-* สองคนนี้แปลกๆแหะ” ฉัน

“เธอนี่ ช่างไม่รู้อะไรจริงเล้ยยยย!!” ฟินิกซ์

“ไม่รู้อะไร??” ฉัน

“ก็เรื่อง.........ไม่บอกดีกว่า” นายฟินิกซ์ทำท่าเหมือนจะพูดแต่สุดท้ายก็ไม่พูด อะไรของหมอนี่เนี่ย!

“เรื่อง...??” ฉัน

“เราไปกันเถอะมีโซ ^^” นายฟินิกซ์เปลี่ยนเรื่องพูด ให้ฉันข้องใจไว้อย่างนั้น มันคงไม่มีอะไรหรอก

: ม้าลาย :

            “นาย! เขาให้ศึกษาสิงโตไม่หรอ?? -0-/

            “ก็อยากดูอ่ะ >_______<” หมอนี่พูดพร้อมกับทำหน้าตื่นเต้น ตอนเด็กไม่เคยมาสวนสัตว์รึไง

            “- -*”

            “ไปทางนู้นกัน~~” นายฟินิกซ์พูดจบก็ลากฉันไปอีกทางทันที อะไรของนายเนี่ย - -*

: ยีราฟ :

            “นี่นาย!! บ้ารึเปล่าห๊ะ?! นี่มันยีราฟไม่ใช่สิงโตตตตตตตต!!” ฉันหันไปโวยวายใส่นายฟินิกซ์

            “มันก็คล้ายๆกันนั่นแหละน่า -0-*” มันเหมือนกันยังไงฟระ!? - -* สิงโตกับยีราฟเนี่ย มันคนละสายพันธุ์เลยนะยะ

            “มันเหมือนกันยังไงห๊ะ?!

            “ก็มันอยู่ทวีปเดียวกันไง ฮ่าๆ >0</” นายฟินิกซ์

            “นั่นมุกหรือเปลือกหอย ไม่ขำเลยนะ =____=;;” ฉัน

            “ฮ่าๆ ฮ่ะ....ฮะ ^^;;

            “งั้นเชิญนายขำกับยีราฟไปเถอะย่ะ” ฉันพูดก่อนจะเดินออกไปยังโซนที่จัดแสดงสิงโต

            “อะ อ้าว! รอด้วยๆ ”

: โซนจัดแสดงสัตว์เลื้อยคลาน :

            “ไนท์ เราจะศึกษางูอะไรกันดีอ่ะ” ไชนีสพูดพร้อมกับดูงูที่จัดแสดงในตู้ต่างๆไปรอบๆ

            “งูทะเลทรายดีมั๊ย น่าสนใจดี ^^

            “อื้ม...ก็ดี” ไชนีสพยักหน้าเบาๆก่อนจะหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้

            “สวยเหมือนเธอเลย....ไชนีส”

            “??? นายว่าฉันสวยเหมือนงูหรอหะ?!

            “ก็สวย.........ดุยังไงล่ะ ^___^

            “สะ สะ สวยดุ......ก็แล้วไป-///-”

            “จริงมั๊ยล่ะ ^^

            “ปะ ปะ ไปกันเถอะ...-///-” ไชนีสพูดก่อนจะเดินนำออกไปอย่างเขินๆ

            “^___^

: โซนแมงมุม :

[1]*Now I’m feelin so fly like a G6

                       Like a G6, Like a G6…..

                       Now I’m feelin so fly like a G6……~~

            ร่างสูงเดินมายังโซนที่จัดแสดงแมงมุม เขาเดินดูรอบๆอย่างสนใจก่อนจะมาหยุดที่แมงมุมแม่หม้ายดำ ที่แลดูจะสนใจเป็นพิเศษ เขาถ่ายรูปแมงมุมตัวนั้นก่อนจะไม่ลืมถ่ายรูปเนื้อหาด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะเคยเห็นพวกนี้มาบ้าง แต่ก็ไม่เคยได้ศึกษาอย่างจริงจังเท่าไหร่นัก

: โซนแสดงสัตว์แอฟริกา :

            “เดินเร็วชะมัดเลย >0<//” ฟินิกซ์โวยวาย

            “=____=;;” หมอนี่ชอบโวยวายแฮะ ทันทีที่มายังที่จัดแสดงสิงโตฉันก็ถ่ายรูปสิงโตกับป้ายอธิบายต่างๆทันที ส่วนนายนั่นน่ะหรอยืนดูแรดแอฟริกาอยู่ทางฝั่งนู้น -0-/ ฉันมาคนเดียวดีกว่าเถอะถ้าจะเป็นแบบนี้ - -* พอถ่ายรูปเสร็จฉันก็หันไปเรียกฟินิกซ์เพราะว่าฉันจะไปแล้ว เดี๋ยวจะได้แยกย้ายกันกลับบ้าน

            “นี่! นาย!..” ขณะที่ฉันกำลังตะโกนเรียกนายฟินิกซ์อยู่นั้น ทว่ากลับมีป้ายกำลังจะร่วงลงมาใส่ฉัน

“กรี๊ดด..ดด!! X0X” ฉันกรี๊ดด้วยความตกใจพร้อมกับหลับตา

            “X__O” ฉันค่อยๆลืมตา แต่ปรากฏว่าฉันไม่เป็นอะไร ตะ ตะ แต่นายฟินิกซ์กำลังกอดฉันอยู่ -//- นายฟินิกซ์มากอดฉันได้ยังงายยยยยย - -*

            “ปะ ปะ ปล่อยฉันได้แล้ว -//-” ฉันบอกนายฟินิกซ์ที่กำลังกอดฉันอยู่

            “อ้อ ^^

            “ขะ ขะ ขอบใจนะ...ที่ช่วยฉัน” ฉันพูดขอบใจนายฟินิกซ์ ก่อนจะมีพนักงานวิ่งเข้ามาท่าทางตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้ไม่น้อยเลยทีเดียว (เป็นใครก็ตกใจย่ะ -0-*)

            “เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ?? OoO

            “ไม่เป็นไรค่ะ ^^;;

            “ทางเราต้องขอโทษด้วยนะครับ เมื่อกี้เกิดเหตุการณ์ผิดพลาดทางอุปกรณ์น่ะครับ ทางเราต้องขอโทษจริงๆ (_ _)” พนักงานคนนั้นพูดพร้อมกับโค้งตัวประมาณมากกว่าเก้าสิบองศาเห็นจะได้

            “ไม่เป็นไรค่ะ ^^;” ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้ามันตกลงมาทับฉัน ฉันก็แค่แบนเป็นกล้วยปิ้งเท่านั้นเอง -*- เท่านั้นเองงง..!

            “ขอโทษจริงๆนะครับ”

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ คราวหลังก็ช่วยระวังด้วยนะครับ ^^” นายฟินิกซ์พูดตัดบท

            “ครับๆ ^^;;” พนักงานคนนั้นพยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินออกไป

            “ส่วนเธอ คราวหลังก็ระวังมั่งสิ มัวแต่ยืนเอ๋อมองป้ายอยู่นั่นแหละ?!” พอนายนี่พูดกับพนักงานจบ ก็หันมาว่าฉัน ฉันผิดเรอะ?! ไม่ได้ยินหรือไงห๊ะว่าเขาบอกว่าเป็นอุบัติเหตุทางอุปกรณ์น่ะ -0-//  อีกอย่างฉันไม่ได้ยืนมองป้าย คนบ้าอะไรจะไปยืนเอ๋อมองป้ายตอนที่ป้ายกำลังที่หล่นทับตัวเอง >0<// ฉันแค่ตกใจเลยทำอะไรไม่ถูกต่างหากหรอกย่ะ -0-/

-0-////

“แต่เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วล่ะ ^^” นี่มันตบหัว แล้วลูบหลังกันชัดๆ -*-

“-0-////”

“ไปกันเถอะ เดี๋ยวพวกนั้นจะรอนาน ^^” ฟินิกซ์พูดก่อนจะเดินนำไป หมอนี่โคตรกวนประสาทเลย!! นายว่าฉันเอ๋อเรอะ?! L

พอฉันเดินไปถึงที่ลานน้ำพุ ที่เรานัดเจอกันไว้ ก็ปรากฏว่าไม่เห็นมีใครมากันสักคน - -*รู้สึกว่าจะนัดกันตอนเที่ยงครึ่งนะ แล้วนี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย? พอฉันก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือก็พบว่าตอนนี้พึ่งสิบเอ็ดโมงง!! ให้ตายเถอะ! ฉันต้องรออีกชั่วโมงครึ่งเลยเรอะ!? >0</

“นายรีบรึไง ดูเวลาสิ” ฉันหันโวยวายใส่นายฟินิกซ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ

“ก็นึกว่าเที่ยงแล้ว -0-/” แก้ตัวได้เยี่ยมมากเค่อะ -*-

“นายนี่มัน....!!

“มันทำไมหรอ ^____^

“ฮึ่ย..!L” ฉันเกลียดหมอนี่ชะมัด!

12.15 น.

            ฉันลืมตาขึ้นมา หลังจากที่ตัวเองนั่งหลับไปเกือบชั่วโมงได้ แต่ทว่าตอนนี้ฉันกำลังนอนซบนายฟินิกซ์อยู่ o__O! ฉันไปซบหมอนี่ได้ยังเนี่ย?!

            “เฮ้ย!” ฉันอุทานออกมา ก่อนจะทุบนายฟินิกซ์เข้าไปเต็มแรง

            “โอ๊ย! อะไรของเธอเนี่ย!? คนอุตส่าห์หวังดี เห็นเธอหลับหัวโงนเงนไปมา ก็เลยให้นอนซบตรงไหล่....”

            “-0-//”

            “ทำคุณบูชาโทษแท้ๆเลย L

            “คะ คะ..ใครไปรู้กับนายล่ะห๊ะ ว่านายหวังดีน่ะ -0-ก็นายมันดู...”

            “ดูอะไร..”

            “ก็ดูเจ้าเล่ห์น่ะสิ -*-”

            “ใช่สิ! ฉันมันเจ้าเล่ห์ L

            “อะไรของนาย - -*” ขณะที่ฉันกำลังเอือมกับอาการของหมอนี่สายตาก็เหลือบไปเห็นไชนีสกับสไนท์เดินกินไอติมคู่กันมา - -* เธอสองคนมาเดทกันรึไง ไม่สิ! สองคนนี้ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยไม่ใช่หรอ จะเดทกันได้ไงเนอะ? พอมองไปทางด้านหลังของสไนท์กับไชนีสก็เห็นแบคโฮที่เดินเล่นเกมส์พร้อมกับฟังเพลงเหมือนตอนขามาไม่มีผิด - -* หมอนี่ไม่มีอะไรทำนอกจากสองอย่างนี้หรือไงกันนะ? สักวันนายแบโฮต้องได้แต่งงานกับเกมส์แน่ๆ เชื่อฉันสิ - -*

            “เดี๋ยวฉันเอากลับไปทำสไลด์ที่บ้าน เดี๋ยวส่งไปให้ละกันนะ” ไชนีสพูดขึ้น

            “โอเคๆ” ฉันพยักหน้าตอบไชนีสเบาๆ เป็นอันเข้าใจ

            “งั้นก็แยกย้ายกลับบ้านละกันนะ”

            “อื้มๆ บาย ^^/” ฉันโบกมือลาทุกคนตรงนั้น ก่อนเดินออกมา นี่ฉันต้องไปจ่ายค่าโทรศัพท์ก่อนนี่นา

: ห้าง ABC :

            “ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ ^^” หลังจากที่ฉันจ่ายค่าโทรศัพท์เสร็จ ก็เดินดูเสื้อผ้านู่นนี่เรื่อยเปื่อย ก็มีเสียงเรียกชื่อฉันมาจากด้านหลัง

            “มีโซ ^^” ฉันหันไปยังต้นเสียงก็พบว่าเป็นยูซองนั่นเอง

“อ้าว! ยูซอง” ฉันบอกไปรึยังว่ายูซองผมสีน้ำตาลอ่อนๆ บวกกับผิวเนียนๆอีก มันทำให้เขาดูดีมากเลยล่ะ ^^

“เธอมาทำไรที่นี่ล่ะ ^^

“มาเดินเล่นน่ะ เดี๋ยวก็จะกลับแล้ว ^^ แล้วนายมาทำอะไรหรอ??” ฉันถามยูซอง

“มาเดินเล่นเหมือนกันน่ะ กะว่าจะไปเล่นไอซ์สเก็ต ไปด้วยกันมั๊ย?? ^^

“ก็อยากไปอ่ะนะ แต่ฉันไม่เป็นหรอก ^^” ถึงแม้ว่าฉันจะไปเที่ยวต่างประเทศบ่อยก็จริงๆ แต่ฉันก็ไม่เคยเล่นไอซ์สเก็ทเลย เคยเล่นแต่สกีแค่นั้นก็ยากจะแย่อู่แล้ว -0-/

“ไปด้วยกันสิ เดี๋ยวฉันสอน ^^

“จะดีหรอ?

“ดีสิ ^^” ยูซองพูดก่อนจะจับมือฉันไปยังชั้นบนที่มีลานไอซ์สเก็ทอยู่

:Ice Skect:

“ยูซอง! ฉันทรงตัวได้ ไม่เป็นไรๆ” ฉันพูดกับยูซองขณะที่ตัวเองยืนอยู่อย่างเก้ๆกังๆ แต่มียูซองประคองฉันอยู่

“แน่ใจนะ ว่าโอเค?

“โอเคๆ” ฉันพยักหน้าเบาๆ

“งั้นฉันปล่อยล่ะนะ ^^” ทันทีที่ยูซองปล่อยฉัน ฉันก็ทรงตัวไม่ได้จนเกือบจะล้มแต่ดีที่ยูซองช่วยประคองฉันเอาไว้ ฉันเลยไม่ล้มหน้าทิ่มฟาดพื้นน้ำแข็งไป -0-/

“เป็นไรรึป่าว ^^” ยูซองถามฉัน ตอนนี้หน้าเขาใกล้ฉันมากเลย -//-

“ไม่เป็นไรๆ ฉันโอเคๆ นายปล่อยฉันได้แล้วล่ะ -*-” ฉันพูดกับยูซอง เพราะว่าตอนนี้ฉันกับเขาเราจะสิงกันอยู่แล้ว - -*

“อ้อๆ โทษทีๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ^^;;” ยูซองพูดก่อนจะยิ้มให้

“ไม่เป็นไรๆ ^^” ฉันพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่เราสองคนจะเล่นไอซ์สเก็ทด้วยกัน

“อื้มๆ” หลังจากนั้นฉันกับยูซองก็เล่นไอซ์สเก็ตไปได้เกือบชั่วโมง

“ยูซอง ฉันต้องไปแล้วล่ะ”

“ให้ฉันไปส่งไหม??”

“ไม่เป็นไรหรอก ^^

งั้นก็กลับดีๆนะ อ้อ! มีโซ อาทิตย์นี้เราต้องทำฉากให้โรงเรียนด้วยนะ”

“ฉากอ่ะหรอ??

“ใช่ๆ ทางโรงเรียนจะเอาไปทำกิจกรรมนอกสถานที่น่ะ บางฉากมันพังแล้ว เลยต้องทำใหม่”

“อ้อๆ โอเคๆ” ฉัน

“เดี๋ยววันอังคาร เธอไปห้องชมรมเลยละกันนะ เดี๋ยวฉันทำเรื่องให้ ^^

“ได้ๆ ^^

“รถฉันมาพอดีเลย ฉันไปก่อนนะมีโซ โชคดี บาย ^___^” ยูซองหันมายิ้มให้ฉันก่อนจะขึ้นรถไป

“บาย~~ ^^/” ฉันโบกมือให้ยูซอง

ขณะที่ฉันกำลังยืนรอรถอยู่ ก็มีรถคันหนึ่งมาจอด ก่อนจะบีบแตรเหมือนไล่ใครบางคน -0-/ รถข้างหน้าก็ไม่มี มองซ้ายมองขวาก็ไม่มี มีฉันอยู่คนเดียวเนี่ยล่ะ -*- บีบไล่ครายยยยยคะ?!! ฉันหรอ? ไม่น่าใช่?

ปิ๊น ปิ๊นนนน..น

ชักจะรำคาญแล้วนะ!  บีบอยู่นั่นแหละ นี่สรุปจะไล่ฉันใช่มั๊ย - -*

ปิ๊น ปิ๊นนนน..น

            เอาเข้าไป บีบได้บีบดี แหม..ทำไมไม่บีบเป็นจังหวะร็อคไปเลยล่ะยะ ถ้าจะบีบซะขนาดนี้อ่ะนะ โอ๊ย!! ฉันล่ะปวดหัวกับคนขับจริงๆ - -* ไม่มีอะไรทำรึไงยะ เดี๋ยวเขวี้ยงด้วยรองเท้าซะเลยนี่!! บีบจังเลย กลัวคนเขาไม่รู้เรอะว่ารถมีแตรน่ะห๊ะ!? ขณะที่ฉันบ่น(ในใจ) กระจกก็ถูกเลื่อนลงมาอย่างช้าๆ มาๆไหนขอดูซิหน่อยสิ หน้าตาจะเป็นยังไง?! ทันทีที่กระจกรถเลื่อนลงมาก็เห็นหน้าตาของเจ้าทันที

 “มีโซ ^^”  เจ้าของรถเรียกชื่อฉัน ก่อนจะยิ้มบางๆให้ หล่อจังงงงง!! ><//  ว่าแต่ทำไมดูคุ้นๆ

o_O” ฉัน

^^” ชัดเลยหน้าตาแบบนี้ พี่เลย์’!! แอบด่าไปซะเต็มที่เลย แหะๆ ^^;;

“มีโซกลับบ้านด้วยกันมั๊ย? ^^” พี่เลย์ถามฉัน

“อ่อ อะค่ะ ^^;;” รู้สึกผิดจังเลยยยยย

“มีโซ มาทำอะไรที่นี่หรอ? ^^

      “.....” หนูกำลังสำนึกผิดอยู่ค่า พี่เลย์ T^T หนูไม่ได้ตั้งใจน้า~~~ (คิดในใจ)

       “มีโซ..มีโซ”

       “มีโซไม่ได้ตั้งใจนะคะ! ><//

       “เมื่อกี้ มีโซพูดว่าอะไรนะ??” อ๊ะ! เมื่อกี้ฉันพูดอะไรออกไปน่ะ O_O! ดีนะที่พี่เลย์ที่ไม่ได้ยิน

       “อ๋อๆ เมื่อมีโซบอกว่า มาทำงานกันค่ะ ^^;;

       “อ้อๆ แล้วผู้ชายคนเมื่อกี้เพื่อนหรอ?

       “อ๋อค่ะ เขาชื่อยูซองน่ะค่ะ เป็นหัวหน้าชมรมที่มีโซอยู่น่ะค่ะ ^^

       “อ้อๆ ^^

       “พี่เลย์มีอะไรรึเปล่าคะ?

       “ไม่มีอะไรหรอก แค่คุ้นๆหน้าน่ะ^^



[1] เพลง Like a G6 ของ Far East Movement 

 


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น