[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 9 : Chapter : 9 แฮ่นเป็นเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,009 ครั้ง
    22 พ.ค. 62




Rrrrrrrrrrrrrrr


 

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นใกล้ๆหูในตอนเช้าปลุกคนตัวเล็กให้ตื่นขึ้นจากการหลับไหล ดวงตาเรียวรีกระพริบถี่ๆปรับการมองเห็น แบคฮยอนยันกายขึ้นจากเตียงด้วยท่าทางง่วงงุนพลางกวาดสายตามองไปรอบตัว

เสียงโทรศัพท์เครื่องสีดำของเจ้าของห้องยังคงดังไม่หยุด แบคฮยอนจำได้ว่าเมื่อคืนเขานอนหลับอยู่บนโซฟาแต่ทำไมถึงมาตื่นเอาบนเตียงก็ไม่รู้ แถมคนที่ควรจะนอนอยู่ด้วยกันก็ไม่อยู่ด้วย
 

อ่า... เฮียคริสคงจะไม่ได้เป็นคนอุ้มขึ้นมาหรอกมั้ง
 

แบคฮยอนถลกผ้าห่มขึ้นเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาก่อนที่จะเดินลงจากเตียงเพื่อนำโทรศัพท์ไปให้เจ้าของบ้านที่ไม่รู้ว่าอยู่ไหน ขาเล็กๆก้าวออกจากห้องนอนเดินลงบันไดไปยังชั้นล่างที่เงียบสนิท ไฟในบ้านยังคงถูกเปิดเอาไว้แต่กลับไม่มีใครอยู่ในบ้านเลย อาจจะออกไปข้างนอกกันหรืออยู่ที่โรงรถเหมือนทุกที
 

เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ในมือเงียบไปแล้ว แบคฮยอนเดินไปเปิดประตูบ้านแล้วชโงกหน้าดูโรงรถที่ประตูเปิดอยู่ เขาเห็นบิ๊กไบค์หลายคันจอดเรียงรายกันออกมานอกโรงรถ แถมฝั่งตรงข้ามถนนอีกฟากก็ยังมีรถสวยๆถูกจอดเอาไว้อีกด้วย
 

เสียงคุยกันเจี๊ยวจ๊าวที่ดังออกมาจากในโรงรถทำให้แบคฮยอนเข้าใจได้ว่ามีคนหลายคนอยู่ที่นั่น อาจจะเป็นกลุ่มคนรักมอเตอร์ไซค์เหมือนกันกับชานยอลหรืออะไรก็ตาม แต่ที่แน่ๆมีแต่เสียงผู้ชายล้วน... แถมรถหล่อทุกคัน แทบจะไม่ต้องเดาเลยว่าคนขับจะหล่อขนาดไหน
 

อิอิ
 

คนตัวเล็กเลื่อนปิดประตูกระจกแล้วเดินถือโทรศัพท์ไปที่โรงรถเพื่อนำมันไปส่งให้เจ้าของ แบคฮยอนเห็นผู้ชายใส่เสื้อยืดสีดำสักที่แขนคนนึงเดินออกมาดูดบุหรี่ข้างนอกแถมยังเหลือบตามองเขาด้วยท่าทางเท่ๆทำเอาใจเต้นไปหมด มีความรู้สึกเหมือนนอจะผุดขึ้นมาบนใบหน้า ในใจก็ได้แต่คิดว่า ไม่ได้นะแบคฮยอน ทั้งหัวใจและร่างกายมอบให้พี่ชานยอลไปแล้วต้องห้ามเหล่หนุ่มเด็ดขาดถึงสุดท้ายจะรู้ว่าทำไม่ได้ก็เถอะ
 

“เฮีย มีคนโทรมาหาอะ”
 

เพียงแค่เดินไปถึงหน้าโรงรถที่เต็มไปด้วยผู้ชายและรถคันเท่แบคฮยอนก็รู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นลงตรงนั้น เขาเห็นพี่ชานยอลถอดเสื้อโชว์มัดกล้ามที่สมบูรณ์แบบและรอยสักเท่ๆยืนพิงอยู่กับดูคาติ นิ้วมือยาวๆคีบบุหรี่แบล็คมิ้นขึ้นสูบด้วยท่าทางสบายๆ แถมเพื่อนคนอื่นๆก็ยังหล่อราวกับจะกระชากหัวใจออกมาฉีกเป็นชิ้นๆ
 

“อะไร”
 

“ใครไม่รู้โทรมาหาอะ”
 

สีหน้าเครียดๆและเสียงทุ้มห้วนที่หันมาถามธุระทำให้แบคฮยอนฟินจนต้องกัดปาก เขาเดินนำโทรศัพท์ไปส่งให้เจ้าของก่อนที่จะหันหลังยืนเอาตูดพิงรถเนียนๆทำเหมือนสนใจการซ่อมรถเสียเต็มประดา
 

ในตอนนี้แม้แต่คริสที่นั่งเหงื่อตกงัดยางรถอยู่ด้วยสีหน้าเครียดๆก็ยังดูหล่อ ไม่นับรวมเพื่อนชาวบิ๊กไบค์คนอื่นๆที่ยืนหน้าเข้มอยู่รอบๆ บางคนท่าทางดูเจ้าชู้แพรวพราว บางคนก็นิ่งๆเหมือนพี่ชานยอลแต่จะไปสนใจทำไมเพราะแบคฮยอนชอบทั้งหมด!
 

เขาชอบทั้งหมดไม่ว่าจะรถหรือคนขับ บิ๊กไบค์ ดูคาติหรือออดี้ที่จอดอยู่อีกฝั่งของถนนก็ชอบ ที่สำคัญชอบเจ้าของโรงรถด้วย!
 

“เสร็จแล้วก็ไป” ชานยอลหันไปดุคนข้างตัวเสียงแข็ง เขาเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าโดยที่ไม่คิดจะโทรกับเมื่อรู้ว่าใครโทรมา บุหรี่ในมือถูกยกขึ้นสูบครั้งสุดท้ายก่อนที่มันจะถูกทิ้งลงพื้นโรงรถและเหยียบซ้ำด้วยรองเท้าจนไฟมอด
 

ท่าทางหูตาแพรวพราวของแบคฮยอนทำให้ชานยอลนึกหมั่นไส้จนอยากจะถอดสายเข็มขัดออกมาหวดอีเด็กแรดนี่ให้ร้องจนกว่าจะเลิกทำท่าทางระริกระรี้...

แรดนี่มันแรดจริงๆเห็นผู้ชายเป็นไม่ได้ต้องมายืนมอง ต้องชอบ ต้องอ่อย ต้องหยอกกับเขาไปทั่ว แต่ฝันไปเถอะ แบคฮยอนไม่ได้อยู่ตรงนี้นานแน่
 

“หนูอยากอยู่ดูเฮียที่นี่อะ”
 

“ใช่หร๊อ~ ไม่ใช่มึงมายืนอ่อยผู้ชายหรออีบี๋” คริสที่กำลังนั่งเปลี่ยนยางรถอยู่หัวเราะร่วนกับความแถของเด็กกระโปกขี้อ้อย

เขาไม่คิดหรอกว่ามุกเด็กๆของแบคฮยอนจะหลอกชานยอลและคนอื่นๆได้ แต่ถึงจะพูดแบบนั้นคริสเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าชานยอลจะทำยังไงถ้าเด็กในสังกัดที่หวงนักหวงหนามายืนอ้อยผู้ชายอยู่ที่โรงรถ
 

“มั่ว หนูมาให้กำลังใจเฮียหรอก”
 

“เข้าไปทำงานบ้านให้เรียบร้อย”
 

ไม่ต้องรอให้ใครออกคำสั่งแทน ชานยอลรีบหันไปผลักอีเด็กบี๋ออกจากรถมอเตอร์ไซค์เป็นเชิงไล่ให้กลับไปหน้าที่ให้เรียบร้อยก่อนที่จะมาอ่อยผู้ชาย แบคฮยอนอย่าได้หวังเลยว่าจะได้ออกมาที่โรงรถอีกจนกว่างานบำรุงดูแลรถจะเสร็จรวมถึงผู้ชายพวกนี้กลับไปด้วย
 

“เดี๋ยวหนูเอาน้ำออกมาให้”
 

“ไม่ต้อง ยังไม่หิว”
 

“แล้วเพื่อนเฮียอ่ะ”
 

“มันหิวเดี๋ยวมันก็เข้าไปกินเองแหละ”
 

“งั้นเป๊บซี่”
 

“บอกว่าไม่ต้อง”
 

“ขนม”
 

“คริสมึงมีหนังยางไหมวะ”
 

“หนูไปก็ได้!
 

คนตัวเล็กกระแทกเสียงทำหน้ามุ่ย รีบหันหลังเดินออกไปจากโรงรถทันที ก่อนที่เขาจะโดนหนังยางดีดจนเขียวเหมือนกันก่อน เขาก็แค่หวังดีอุตส่าห์อยากยกน้ำยกท่ามาให้แต่พี่ชานยอลดันรู้ทันซะงั้น
 

แบคฮยอนไม่ได้คิดจะนอกใจสักหน่อย เขารักแต่พี่ชานยอลคนเดียวนั่นแหละ แต่ก็อยากเห็นอะไรที่มันกระชุ่มกระชวยหัวใจบ้าง ผู้ชายตัวล่ำกับรถเท่ๆ หน้าตาหล่อเหล่า มีกลิ่นน้ำหอมเคล้ากับกลิ่นบุหรี่ราคาแพง แบคฮยอนอยากได้เป็นผัวทั้งหมด แต่เขาก็ยังรักพี่ชานยอลแค่คนเดียว
 

กรึก
 

ประตูกระจกบ้านเลื่อนถูกปิดอย่างแรง แบคฮยอนรีบตรงไปยังเครื่องดูดฝุ่นเพื่อที่จะรีบจัดการงานบ้านและทำอาหารต่อทันที อย่างน้อยถึงไม่ได้ออกไปยังไงก็ต้องได้มานั่งกินข้าวด้วยกันในบ้านอยู่แล้ว แต่ก่อนจะทำกับข้าวเดินออกไปถามอีกทีดีกว่าเพื่อความชัวร์...
 

“เฮ้อ...”

คนตัวเล็กเดินกลับออกไปนอกบ้านอีกครั้ง และทันทีที่เดินไปยืนอยู่หน้าโรงรถเขาก็ถูกสายตาโหดๆของเจ้าของบ้านจ้องกลับทันทีราวกับจะกินเลือดเนื้อ แบคฮยอนก็แค่จะออกมาถามเองว่าจะให้ทำกับข้าวเผื่อไหม ไม่ได้มาอ่อยสักหน่อย
 

“หนูมาถามว่าจะให้ทำกับข้าวเผื่อไหม...” รีบออกตัวก่อนที่จะโดนสายตาคาดเค้นไปมากกว่านี้

แบคฮยอนใจเต้นจริงๆเวลาที่ผู้ชายหล่อๆรอบตัวเหลือบตามองเขา บางคนก็ยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ แต่นั่นไม่สำคัญ แค่ได้ออกมาโชว์ขาอ่อนนิดเดียวก็ชอบแล้ว
 

“ทำเผื่อด้วย ทำเสร็จแล้วก็กินก่อนเลยไม่ต้องรอ มีอะไรโทรเข้ามาไม่ต้องออกมา”
 

“จ้ะ”
 

“มึงไม่ต้องกลัวอีบี๋ เดี๋ยวได้ไปลองรถชัวร์” คริสตะโกนบอกแม่บ้านตัวน้อยแทนเพื่อนตัวสูงจอมปากแข็งที่ไม่ยอมปริปากบอกเรื่องจะชวนไปออกทริปคนรักซุปเปอร์ไบค์ ยังไงเขาก็มั่นใจว่าชานยอลจะชวนแบคฮยอนไปแน่ พราะแบคฮยอนเป็นตัวจริงมากกว่าน้องกาอินที่เคยไปออกรอบลองรถกับชานยอลบ่อยๆ

“ใครบอกว่ากูจะเอามันไป?” เจ้าของรถที่ยืนค้นลังเครื่องมืออยู่หันมาค้าน ชานยอลไม่ได้พูดสักคำว่าจะพาแบคฮยอนไปออกทริปด้วย
 

“ไม่เอามันไปรถคนอื่นก็มีว่าง เดี๋ยวกูฝากมันติดรถไปเอง” พูดยั่วให้อีกฝ่ายรู้สึกหวงก่อนที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมา

คริสเชื่อว่าถ้าเขาพูดแบบนี้ชานยอลจะต้องเอาแบคฮยอนนั่งรถไปแน่ สำหรับคนขับซุปเปอร์คาร์แล้วผู้หญิงที่ซ้อนหลังก็มีแต่เมียกับเพื่อนสนิทเท่านั้นแหละ ไอ้บ้าขี้หวงอย่างชานยอลที่แม้แต่มองยังไม่ให้มีหรือจะปล่อยให้ไปนั่งรถคนอื่น
 

“เฮียจะเอาหนูไปจริงๆอ่อ? จะไปไหนกันอ่ะ”
 

“ใครบอก มึงเป็นคนใช้ มึงอยู่เฝ้าบ้าน รีบไปทำงาน!

เมื่อได้รับคำตอบคนตัวเล็กก็ทำหน้ามุ่ยกระแทกเท้าเดินกลับบ้านทันที ในใจได้แต่นึกตัดพ้อเฮียชานคนใจร้ายที่คิดจะหนีไปออกทริปคนเดียวทั้งๆที่นึกว่าจะได้ไปด้วยแท้ๆ
 

แบคฮยอนเดินไปปิดกระแทกประตูบ้านดังปังจนถูกเจ้าของบ้านตะโกนด่าซ้ำแต่เขาไม่สน แบคฮยอนเสียใจมาก เขาอยากจะไปเที่ยวกับเฮียด้วย!


 

“ใครวะ...” ชายหนุ่มตัวสูงที่นั่งยองอยู่บนม้านั่งตัวเล็กเอ่ยถามพร้อมกับชโงกหน้าไปมองเด็กตัวขาวที่เดินหายเข้าไปในบ้าน คานเคาะนิ้วลงกับกล่องเครื่องมือเป็นจังหวะก่อนที่จะหยิบบุหร่ในกระเป๋าขึ้นมาจุดสูบ

 “อย่าๆๆ คานอย่า ของหวงเจ้าบ้านเค้า อย่าไปแตะ” ไม่ทันที่คนถูกถามจะได้ตอบอะไรคริสก็รีบตอบแทนแถมไม่ลืมตบท้ายแซวไปด้วย

เขาหัวเราะออกมาเบาๆพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่หน้าผาก อย่างชานยอลน่ะหรอจะปล่อยให้แบคฮยอนมานั่งโชว์ขาอ่อนอยู่ที่นี่ ขนาดกับเพื่อนกับฝูงยังไม่ไว้ใจเลย
 

“เมีย?”
 

“ไม่ใช่ๆ มึงนี่ ปากไม่ดี คนใช้เขาเว้ย คนใช้” คริสหัวเราะร่วน แบคฮยอนจะเป็นเมียชานยอลได้ยังไงในเมื่อเจ้าตัวเขายังไม่รู้เลยว่าทุกวันนี้อยู่กันในสถานะอะไร
 

“ยังไงวะ?”
 

“ก็คนใช้ไง คนใช้ที่บ้าน แต่คุณปาร์คเขาเอ็นดูเป็นพิเศษ”
 

“อ๋อ~”
 

พูดเพียงแค่นั้นกลุ่มชายวัยฉกรรจ์ที่ยืนมุงรถกันอยู่ก็ร้องอ๋อออกมาเสียงดังพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ชานยอลเองถึงจะรู้ตัวว่ากำลังถูกแซวแต่ก็สุขุมพอจะไม่ตอบโต้ ถ้ายิ่งปฏิเสธพวกนี้ก็จะยิ่งพูดกันไม่รู้จบแน่เพราะอย่างนั้นก็ให้เข้าใจไปแบบนี้ดีแล้ว
 

“รีบทำเร็วๆ พูดมาก...”

 

-

 

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแล้วที่แบคฮยอนรอให้หนุ่มๆข้างนอกเข้ามากินข้าวกัน ตอนนี้นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงเศษอากาศข้างนอกเริ่มร้อนมากขึ้น แบคฮยอนกำลังแหวกม่านเปิดกระจกมองโรงรถจากภายในบ้าน เขาเห็นผู้ชายตัวล่ำที่ถอดเสื้อโชว์มัดกล้ามสวยงามทั้งสิ้น 3 คน อีกสองคนใส่แต่เสื้อกล้าม ส่วนคนตัวสูงๆทำเพียงแค่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านบนออกเท่านั้น
 

แบคฮยอนนึกอยากจะเข้าไปเลียเหงื่อที่กล้ามแขนให้พี่ชานยอลหากไม่ติดว่าตัวเองถูกขังเอาไว้ข้างใน... ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พอทำงานบ้านเสร็จเดินออกไปเปิดประตูมันก็ถูกโซ่คล้องด้ามจับสำหรับเลื่อนเอาไว้แล้ว เขาก็เลยได้แต่มานั่งมองวิวจากหน้าต่างชั้นล่างที่ติดกับโรงรถ...
 

ผู้ชายที่หน้าออกจีนๆผมตั้งๆกับรอยสักลายมังกรบนแผ่นหลังดูหล่อจนแบคฮยอนจะเป็นบ้า อีกคนก็กล้ามล่ำกว่าใคร ไม่นับรวมผู้ชายอีกหลายชีวิตที่เขาไม่รู้จักแต่อยากจะเข้าไปฟักไข่แถมแต่ละคนรถหล่อทั้งนั้น อาจเป็นทีมคนรักบิ๊กไบค์ทั้งยังท่าทางดูมีเงินซะด้วย แต่ว่าถึงอย่างนั้นแบคฮยอนก็ไม่นอกใจเฮียชานของเขาหรอก
 

ก็แค่ส่องเป็นอาหารตาไม่ได้คิดจะเอาจริงๆสักหน่อย
 

“อู้ยย...”
 

อดอุทานออกมาไม่ได้เมื่อเห็นพี่ชานยอลเดินไปคร่อมดูคาติแล้วสตาร์ทรถเพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง นอกจากไรผมที่ลู่ลงตามความชื้นของเม็ดเหงื่อแล้วร่างกายก็ยังมีหยาดน้ำเกาะอยู่จางๆให้พอพริบพราวด้วย แบคฮยอนไม่คิดว่าจะมีใครหล่อได้เท่านี้อีกแล้ว
 

ผู้ชายหล่อๆเถื่อนๆที่อยู่ในดงคนหล่อและรถหล่อๆกับบุหรี่หล่อๆรวมถึงควันรถหล่อๆ อะไรก็หล่อไปหมด หล่อแบบหล่อ หล่อไม่สามารถนิยามได้ หล่อไม่มีในพจนานุกรม หล่อทุกสรรพสิ่ง เม็ดเหงื่อยังหล่อ ไม่รู้ว่าตัวเองจะได้มีโชคนั่งซ้อนรถไปออกทริปกับเขาบ้างหรือเปล่าแต่แบคฮยอนจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เฮียเอาเขาไปด้วย

 

.
 

.
 

.

 

“พอแค่นี้ก่อนก็ได้ ไปกินข้าวก่อนแล้วค่อยมาทำต่อ”
 

ไขควงเหล็กถูกโยนลงกล่องเครื่องมือก่อนที่ชานยอลจะเดินไปหยิบเสื้อที่ถอดทิ้งไว้มาสวม ตอนนี้ท้องของเขาเริ่มร้องเรียกหาข้าวแล้วและแบคฮยอนก็คงจะทำกับข้าวเสร็จแล้วเช่นกัน กลุ่มมนุษย์ผู้คลั่งไคล้บิ๊กไบค์ทั้งหลายต่างเดินผละออกจากโรงรถที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่อง อากาศร้อนๆแบบนี้การทำงานใต้หลังคาที่ไม่บุฉนวนกันร้อนช่างทรมานจริงๆ
 

“เอากุญแจไปไขโซ่หน้าประตูด้วย” ชานยอลล้วงกุญแจโยนให้ฮันเกิงที่กำลังจะเดินไปบ้านก่อนที่จะหันไปจัดการกับเครื่องมือที่ถูกวางทิ้งไว้บนพื้น
 

ไม่ต้องถามเลยว่าใครเป็นคนเอาโซ่ไปล็อค คงจะมีแค่ชานยอลคนเดียวนั่นแหละที่ไม่อยากให้แบคฮยอนออกมายืนอ่อยเสืออ่อยตะเข้ข้างนอก
 

“อ้าว ล็อคทำไมวะ น้องคนเมื่อกี้มันอยู่ไม่ใช่อ่อ” ฮันเกิงว่า
 

“ขังแรด”
 

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” คริสถึงกับหัวเราะออกมากับคำพูดที่แสนตรงไปตรงมาของเพื่อนรัก
 

เขาเตะเอากล่องเครื่องมือไปไว้ที่ข้างชั้นวางอะไหล่ก่อนที่จะเดินไปเช็ดมือกับเศษผ้าดำๆที่มีแต่คราบน้ำมันเครื่อง ป่านนี้แบคฮยอนอาจจะงอนตุ้บป่องไปแล้วก็ได้เพราะคิดว่าชานยอลไม่ให้ไปทริปด้วย แต่ถึงยังไงคริสก็มั่นใจว่าแบคฮยอนจะได้ไปเพราะอี้ชิงก็จะไปด้วย
 

ถ้าแบคฮยอนไม่ไปอี้ชิงก็ไม่ไปเพราะอย่างนั้นไม่ว่าชานยอลจะเอาแบคฮยอนไปหรือไม่คริสก็จะหาทางฝากแบคฮยอนไปกับรถของใครสักคนให้ได้

แกร๊ก
 

เสียงเปิดประตูบ้านเรียกคนตัวเล็กให้รีบผละตัวออกจากหน้าต่างพร้อมกับรูดม่านมาปิดไว้ แบคฮยอนแกล้งทำเป็นเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นมาดื่มโดยที่ตาก็ยังมองไปยังแขกใหม่ที่เดินเข้ามาในบ้านซึ่งเขาไม่รู้จักสักคน แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปไกลคนที่แสนคุ้นตาก็เดินเข้ามาแผ่รังสีใส่จนจิตใจห่อเหี่ยวไม่กล้าเหล่มองผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น

“มึงกินข้าวหรือยัง” ชานยอลเดินนำกุญแจรถไปวางไว้บนโต๊ะก่อนที่จะตรงไปยังตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำมาบริการเพื่อนฝูง ตอนนี้คงถึงเวลาที่ต้องส่งแบคฮยอนขึ้นไปอยู่บนห้องแล้วก่อนที่จะถูกเสือตะเข้แถวนี้งับเอา
 

“ยังอ่ะ หนูรอกินพร้อมเฮีย”
 

“กูบอกให้กินไปก่อน...”
 

“ก็ยังไม่หิว กินพร้อมกันไม่เห็นเป็นไร”
 

สีหน้าที่เหมือนกับไม่เข้าใจอะไรของแบคฮยอนทำให้ชานยอลรู้สึกหงุดหงิด เขาถอนลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปนั่งบนโซฟาด้วยท่าทางเมินเฉยโดยมีเพื่อนๆนั่งล้อมรอบ
 

ชานยอลไม่อยากจะสนใจแบคฮยอนแล้ว... เขาไม่อยากสนใจเด็กที่ระริกระรี้ไม่ยอมฟังคำสั่งทั้งยังดื้อรั้นเพียงเพราะแค่เห็นผู้ชายที่เป็นของโปรด ถ้าแบคฮยอนอยากจะนั่งอยู่ที่นี่ชานยอลก็จะไม่ใส่ใจ เดี๋ยวแบคฮยอนก็เข้าใจเองว่าการเป็นอากาศและไร้ตัวตนในสายตาชานยอลมันน่าอึดอัดแค่ไหน
 

“หนูไปเอาข้าวมาเลยนะ”
 

“..........................”
 

เมื่อไม่ได้รับคำตอบแบคฮยอนก็รีบกลับเข้าไปในครัวเพื่อขนอาหารออกมาทันทีเพราะคิดว่าชานยอลคงจะเหนื่อยเกินกว่าจะพูด เขาเดินนำหม้อซุปหมูดำออกมาตั้งกลางวงแล้วกลับไปหยิบหม้อหุงข้าวกับพวกถ้วยชามออกมาอีกครั้ง
 

บรรยากาศในวงข้าวถือว่าค่อนข้างดีแต่ดูเหมือนชานยอลจะเงียบผิดปกติเพราะทุกทีจะต้องสั่งนู่นนี่แต่ทว่าตอนนี้กลับไม่พูดอะไรเลย
 

“น้อง พี่ขอแก้วเปล่าใบนึงด้วย”

“พี่รอแป๊บนึงนะ” เมื่อถูกไหว้วานคนตัวเล็กก็รีบลุกขึ้นวิ่งไปหยิบแก้วมาบริการตามคำสั่งพี่ล่ำ ปล่อยให้คริสเป็นคนตักข้าวแจกจ่ายให้ทุกคน
 

ท่าทางแปลกๆของชานยอลทำให้แบคฮยอนเริ่มรู้สึกแปลกใจแต่เขาไม่รู้ว่าคนตัวสูงกำลังมีเรื่องที่ต้องคิดอยู่ในใจหรือว่าเหนื่อยกันแน่ แต่ก่อนที่จะได้ตัดสินใจอะไรอยู่ดีๆชานยอลก็ลุกขึ้นจากโซฟาเดินออกจากวงข้าวหนีขึ้นบันไดไปทันทีท่ามกลางความสงสัยของแต่ละคน
 

“มันไปไหนวะ?”
 

“ไปเอาของเปล่า?”
 

“มั้ง เดี๋ยวคงลงมา” คริสตอบคำถามเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างตัวพร้อมกับยักไหล่ ชานยอลก็แค่เดินขึ้นไปบนห้อง อาจจะไปทำอะไรเดี๋ยวสักพักก็คงจะกลับลงมาเองไม่ใช่เรื่องที่ต้องแปลกใจสักหน่อย

“เฮียกินไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวหนูมา” แบคฮยอนหันไปบอกกับเจ้าของบ้านอีกคนก่อนที่จะรีบลุกขึ้นเดินตามพี่ชานยอลที่เดินหายขึ้นชั้นสองไปทันที
 

ท้าวเล็กๆก้าวรัวไปตามขั้นบันไดก่อนที่จะตรงไปยังห้องนอนที่แสนคุ้น แบคฮยอนผลักประตูเข้าไปเบาๆและพบกับคนที่เขาเดินตามมากำลังถอดเสื้ออยู่ แถมยังมีผ้าขนหนูผูกอยู่ที่เอวทำท่าเหมือนจะไปอาบน้ำทั้งๆที่เพื่อนๆรอกินข้าวอยู่ข้างล่าง
 

“เฮียไม่ลงไปกินข้าวก่อนอะ”
 

“ยังไม่หิว” ชานยอลโยนเสื้อที่เพิ่งถอดออกลงตะกร้าก่อนที่จะนำกางเกงยีนส์ไปใส่ไว้ในอีกตะกร้าหนึ่ง
 

ตอนแรกเขาคิดว่าแบคฮยอนจะอยู่เริงร่ากับพวกเสือตะเข้ข้างล่างซะอีก พอบอกให้ขึ้นไปอยู่ข้างบนไม่อยากจะขึ้น แต่พอให้อยู่ข้างล่างคนเดียวสมใจดันตามขึ้นมาซะอย่างนั้น แบคฮยอนช่างเป็นเด็กที่ระริกระรี้จริงๆ
 

“แล้วจะลงไปกินเมื่อไหร่อ่ะ”
 

“ไม่รู้ จะกินก็ลงไปกินก่อน” ตอบปัดพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง หวังนอนหลับตาสักห้านาทีให้ใจสงบลงแล้วค่อยไปอาบน้ำต่อ สภาพอารมณ์ของเขา ณ ตอนนี้ไม่พร้อมคุยเรื่องไปเที่ยวกับใครทั้งสิ้น เผลอๆคุยไปคุยมาชานยอลจะขอถอนตัวจากทริปเอาซะง่ายๆ
 

“งั้นหนูรอลงไปพร้อมเฮียดีกว่า” คนตัวเล็กงับประตูแล้วเดินเข้ามานั่งในห้อง มันคงรู้สึกประหม่าพิลึกถ้าเขาไปนั่งกินข้าวคนเดียวในวงคนที่ไม่รู้จัก
 

“รอทำไม? ไม่ลงไปคุยกับเขาไงล่ะ มึงจะไปเที่ยวด้วยหนิ”
 

“อือ...หนูอยากไปอะ แต่ไม่ไปก็ได้ ไม่รู้จะไปยังไง เฮียไปเที่ยวเหอะ เดี๋ยวหนูอยู่เฝ้าบ้าน”
 

คำพูดที่เหมือนกับจะแขวะกัดของชานยอลทำให้แบคฮยอนเริ่มทำตัวไม่ถูก เขาทำเพียงแค่ยกเล็บขึ้นกัดระบายรู้สึกอึดอัดที่เกิดขึ้นในใจเท่านั้น ทั้งๆที่โดนว่ามาก็มากแต่แบคฮยอนกลับรู้สึกว่าครั้งนี้มันจริงจัง แดกดัน และมาจากความรู้สึกไม่ใช่แค่พูดเล่น
 

แบคฮยอนไม่รู้ว่าพี่ชานยอลโกรธเขาเรื่องอะไรกันแน่ แต่ถ้าพูดถึงเรื่องไปทริปก็คงจะเป็นเพราะแบคฮยอนเองที่ทำท่าเหมือนอยากจะไปด้วยจนออกหน้าออกตา บางที่พี่ชานยอลอาจไม่ได้คิดว่าจะให้เขาไปด้วยตั้งแต่แรก ถ้าเอาคนนอกไปคงอึดอัด
 

“ตอนแรกทำท่าจะไปๆที่นี้บอกไม่อยากไป ตกลงคือไม่ไป? แต่ไม่ไปก็ดีแล้วแหละ เบาะข้างหลังเขาเอาไว้ให้เมียซ้อน สงสารเพื่อนกูจะโดนมองว่าเมียบ้าผู้ชาย”
 

คำพูดร้ายกาจตามฉบับชานยอลเหมือนหินก้อนใหญ่ที่ถ่วงใจแบคฮยอนจนหนักอึ้ง เขาไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูดอะไรเมื่อถูกว่าอย่างจริงจังด้วยคำพูดที่เสียดแทงยิ่งกว่าคมมีด แบคฮยอนไม่รู้ว่าท่าทางที่เขาแสดงออกไปจะดูทุเรศมากขนาดนั้นในสายตาชานยอลแต่ก็ทำไปด้วยความไม่คิดอะไรแท้ๆ
 

บางทีเขาอาจจะได้ใจมากเกินไปจนลืมไปว่าจริงๆแล้วตัวเองไม่ได้อยู่ในสถานะอะไรเลย...
 

“อือ... งั้นเฮียไปเที่ยวเหอะ หนูไม่ไปละ”
 

“ถ้ามึงอยากจะไปก็ไปแต่กูไม่ไป...” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำทันทีปล่อยคนตัวเล็กทิ้งไว้กับความรู้สึกจากบทลงโทษแห่งการเมินเฉย

ชานยอลถอนลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ พยายามสะบัดไล่ความคิดไร้สาระออกจากหัวก่อนที่จะตรงไปเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย
 

เขาไม่ชอบเวลาที่แบคฮยอนทำเหมือนอยากหยอก อยากเล่นกับผู้ชายไปทั่ว แถมแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอยากจะไปเที่ยวกับคนพวกนั้น ซึ่งถ้าหากว่าแบคฮยอนอยากจะไปก็ไปได้ อย่างน้อยก็มีคริสกับอี้ชิงที่เป็นคนรู้จักแต่เขาจะไม่ไปแน่ ทริปที่ทำให้หงุดหงิดตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มแบบนี้...

 


น้ำตาหยดเล็กๆดิ่งลงกระทบกับหน้าขาก่อนที่มันจะถูกเช็ดออกอย่างว่องไว แบคฮยอนไม่ได้รู้สึกเสียใจถึงขนาดจะร้องไห้แต่ความรู้สึกมันอัดแน่นจนอธิบายออกมาไม่ถูก เขาไม่รู้ว่าตลอดเวลามานี้ตัวเองทำอะไรให้เฮียรู้สึกไม่ชอบบ้าง แบคฮยอนไม่รู้จริงๆ
 

เขาที่ซื่อตรงต่อความต้องการของตัวเองและค่อนข้างจะสะเหล่อ เพราะอย่างนั้นบางทีก็เผลอทำเรื่องที่ไม่สมควรลงไปอาจจะด้วยความเหลิงหรืออะไรก็ตาม แต่แบคฮยอนก็ไม่อยากทำให้ทริปขับรถไปเที่ยวของพี่ชานยอลพังลงเพราะความโง่และความไม่เจียมตัวของตัวเอง
 

มันก็เพราะแบคฮยอนเองนั่นแหละที่คิดไปเองว่าจะถูกพาไปด้วยถึงจะโดนว่าในตอนแรก ซึ่งมันก็เหมือนคำพูดเจ็บๆคันๆที่โดนเหมือนทุกครั้ง แต่กลับกลายเป็นว่าตัวเองเป็นตัวปัญหาเข้าจริงๆในครั้งนี้ แบคฮยอนอยากจะขอโทษเพราะว่าเขาผิดเองที่ทำอะไรล้ำเส้นซึ่งนั่นก็มาจากการไม่รู้สถานะตัวเอง
 

อันที่จริงแล้วแบคฮยอนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรได้บ้างและมีอะไรที่ทำไม่ได้ แบคฮยอนไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ทุกครั้งถึงเฮียจะปากร้ายกับเขาแต่การกระทำก็มักจะตรงกันข้ามเสมอ คงจะมีแต่ครั้งนี้ที่โกรธจริงและแบคฮยอนก็จะจำไว้ว่าเขาไม่ควรเสนอตัวเขาไปยุ่งกับทุกกิจกรรมของชานยอลหากไม่ถูกชวน
 

แบคฮยอนแค่อยากให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม ไม่ใช่ว่ากลัวตัวเองจะไม่ถูกรักแต่เขาแค่ไม่อยากติดอยู่ในสภาวะที่น่าอึดอัดนี้ อย่างน้อยก็ในฐานะคนที่อยู่ร่วมบ้านกันหรือนายจ้างกับคนใช้ ก็แค่หวังว่าชานยอลจะไม่ติดใจและยอมให้พูดคุยด้วยเหมือนเดิม
 

-
 

แกร๊ก
 

ใช้เวลาแค่สิบนาทีเศษในการอาบน้ำ ชานยอลก็เดินเช็ดหัวกลับเข้ามาในห้องนอน เขาเห็นแบคฮยอนยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่ลุกไปไหน สีหน้าเศร้าหมองแถมแววตายังดูหดหู่อย่างเห็นได้ชัด... ชานยอลไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรแรงไปหรือเปล่าแต่ตอนนี้เขาอารมณ์เย็นลงมากแล้ว ก็หวังว่าแบคฮยอนจะไม่ติดใจอะไรเหมือนทุกที
 

“ทำไมยังไม่ลงไปกินข้าวอีก”
 

“หนูรอเฮีย”
 

“รอทำไม”
 

“หนูอยากขอโทษ หนูไม่ได้ตั้งใจทำให้เฮียอึดอัด หนูไม่รู้ว่าเฮียไม่ชอบแต่คราวหลังหนูจะไม่ทำแล้ว” กลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ลงคอ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าที่ยังคงยืนนิ่งก่อนที่จะพูดต่อ... อย่างน้อยถ้าแบคฮยอนทำผิดเขาก็กล้าขอโทษ และสัญญาว่าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
 

“หนูอยากให้เฮียไปเที่ยว หนูไม่ได้ตั้งใจทำให้เฮียรู้สึกไม่ดีนะ ถ้าเฮียไม่ไปหนูก็รู้สึกแย่อะ แต่หนูขอโทษ”
 

“.....................”
 

“หนูไม่อยากให้เฮียไม่พูดกับหนู หนูอึดอัด หนูสัญญาว่าจะไม่ทำอีก เฮียก็บอกได้ว่าหนูห้ามทำอะไรหนูจะได้ไม่ทำ แต่ถ้าหนูทำไปเพราะหนูไม่รู้หนูก็ขอโทษ” แบคฮยอนไม่รู้ว่าทำเขาถึงได้พูดเน้นย้ำสิ่งเดิมซ้ำไปซ้ำมาราวกับต้องการให้อีกฝ่ายเชื่อ แบคฮยอนหวังจริงๆว่าเฮียจะไม่โกรธเขาแล้วก็กลับไปคุยกันเหมือนเดิม เขาไม่มีคำแก้ตัวอื่นนอกจากก้มหน้ายอมรับความผิด
 

“มึงรู้หรอว่ามึงผิดเรื่องอะไร...” ชานยอลโยนผ้าเช็ดหัวไปไว้บนเตียงก่อนที่จะเดินไปยืนประจันหน้ากับคนที่เอาแต่พูดขอโทษ
 

เขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองจริงๆที่เห็นเด็กอย่างแบคฮยอนจะพูดขอโทษด้วยสีหน้าจริงจังแถมยังแสดงออกถึงความจริงใจในคำพูด ดูเหมือนว่าคำพูดของเขาจะทำร้ายคนตัวเล็กเข้าจริงๆซะแล้ว... ถ้าย้อนไปได้เมื่อยี่สิบนาทีก่อนชานยอลคงจะไม่พูดออกมา...
 

“รู้ เฮียไม่อยากให้หนูยุ่งเรื่องเพื่อน เรื่องส่วนตัวแต่คราวหลังหนูจะไม่ยุ่งแล้ว” แบคฮยอนกัดฟันแน่นพยายามจะไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมาก่อนที่การสนทนาจะจบ เขากำลังปลอบใจตัวเองว่าการขอโทษและการยอมรับผิดมันเป็นเรื่องน่าเสียใจตรงไหน อย่างน้อยก็ได้พูดออกไปแล้ว

“...............”
 

“...............”
 

“จะลงไปกินข้าวไหม”
 

“หึ เฮียรับปากหนูก่อนว่าจะไม่โกรธ”
 

ชานยอลได้แต่ยืนนิ่งจ้องมองดวงตาเศร้าสร้อยเหมือนกับลูกหมาถูกทิ้งด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปและแบคฮยอนเข้าใจไปแบบไหนแต่มีเหตุผลมากมายที่อยู่ในความคิดชานยอลคนนี้
 

ร่างเล็กๆถูกผลักลงบนเตียงก่อนที่คนตัวสูงด้านบนจะตามเข้าไปปล้นประกบจูบอย่างรุนแรง ผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันเอวอยู่ถูกกระตุกออก พร้อมกับร่างกายหนาๆที่ตามเข้าไปบดเบียดร่างเล็กข้างใต้ด้วยแรงอารมณ์
 

ชานยอลไม่รู้ว่าจะอธิบายเป็นคำพูดยังไงดี เขาตั้งใจตั้งแต่แรกแล้วว่าจะพาแบคฮยอนไปเที่ยวด้วยและแน่นอนว่าต้องซ้อนรถของเขาอยู่แล้ว แต่อยู่ๆพอแบคฮยอนทำท่าเหมือนอยากจะไปเที่ยวเพราะมีผู้ชายหล่อชานยอลก็ไม่อยากไปขึ้นมาซะอย่างนั้น แถมคนตัวเล็กยังขัดคำสั่งเขาไม่ยอมขึ้นไปอยู่บนห้องเพราะอยากจะอยู่กินข้าวกับผู้ชายวัยกลัดมันข้างล่าง
 

ชานยอลไม่พอใจแค่นั้นจริงๆ แต่ทำไมเขาถึงได้พูดแรงขนาดนั้นก็ไม่รู้ อาจจะด้วยเพราะอารมณ์โกรธหรืออะไรก็ตามแต่ถ้ากลับไปแก้ไขได้ชานยอลจะไม่พูด
 

“อือ...”
 

“มึงฟังให้ดีแบคฮยอน กูไม่ได้ไม่อยากให้มึงไปเที่ยว แต่กูไม่ชอบเวลามึงทำสะดิ้งเหมือนอยากจะไปให้เพื่อนกูลงแขก กูไม่ชอบ”
 

ละริมฝีปากออกมาพูดเพียงครู่ก็ก้มลงไปบดขยี้จูบใหม่อีกรอบ ชานยอลจะสั่งสอนให้แบคฮยอนได้รู้ว่าการทำให้เขารู้สึกโกรธมันเป็นไง ในขณะเดียวกันก็อยากให้ความสัมพันธ์ทางเพศเป็นเครื่องหมายของความสัมพันธ์ที่ยังคงเหมือนเดิมด้วย
 

“อื้ออ... หนู...อืออ... หนูไม่ได้อยากไปเพราะเพื่อนเฮียซะหน่อย หนูแค่อยากไปเที่ยวกับเฮียเฉยๆ อือ...” แบคฮยอนพยายามอธิบายในขณะที่มือทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นเหนือหัวและกดตรึงลงกับเตียง แบคฮยอนกล้าสาบานจริงๆว่าเขาแค่อยากทำทุกกิจกรรมร่วมกับชานยอล เพื่อนหล่อๆที่เหลือเป็นแค่ของแถม
 

“หุบปาก” ชานยอลไม่ยอมให้คนที่ทำให้เขาโกรธจนไฟจะลุกได้พูดอะไรอีก เขาจัดการจูบปิดปากคนตัวเล็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าแบคฮยอนจะให้เหตุผลว่าอะไรก็ตามแต่ยังไงโกรธก็คือโกรธ ชานยอลโกรธ...เขาโกรธมากด้วย
 

“อื้ออ....”
 

.
 

.
 

.
 

ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วที่ยังไม่มีใครเดินลงกินข้าวข้างล่าง ตอนนี้บ่ายสองกว่าๆหลังจากเสร็จกิจชานยอลก็นอนแผ่หราอยู่บนเตียงทำเหมือนจะหลับแต่ก็ไม่หลับ ส่วนแบคฮยอนคงไม่ต้องพูดถึง คนตัวเล็กแทบไม่อยากกระดิกตัวไปไหนตอนที่ตัวเองถูกกอดอยู่แบบนี้...
 

สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าคุยกันรู้เรื่องหรือเปล่า มันเหมือนจะรู้เรื่องแต่ก็ไม่ได้ชัดเจน แบคฮยอนรู้แค่ว่าเขาจะจำตลอดไปว่าเฮียไม่ชอบให้เล่นกับผู้ชาย ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของๆตัวเองไม่ว่าอะไรก็ตาม ชานยอลเป็นคนขี้หวงมากและมากกว่าที่คิด เพราะฉะนั้นหลังจากนี้แบคฮยอนจะพยายามไม่พรีเซนต์ตัวเองทุกกรณี
 

“เฮีย แล้วตกลงเฮียจะไปเที่ยวไหมอะ” เอ่ยถามออกไปในขณะที่ใบหน้ายังซุกอยู่ที่อก แบคฮยอนอยากให้ชานยอลไปเที่ยวจริงๆเพราะเขารู้ว่าพี่ชานยอลชอบขับรถมาก แบคฮยอนไม่อยากทำมันพังแล้วก็ไม่อยากให้คนอื่นๆต้องขาดคนสำคัญด้วย
 

“ไป”
 

“จะไปวันไหนอ่ะ ไปกี่วัน”
 

“พรุ่งนี้ แต่ไม่รู้จะไปกี่วัน”
 

“อ๋อ แล้วไปที่ไหนอะ”
 

“ยังไม่รู้ แต่มึงไม่ต้องหวังว่าจะได้ไปอ่อยผู้ชายเลย กูไม่ได้ไปกับพวกมัน อย่าดีใจไป” พูดดักทางเอาไว้กันไม่ให้คนตัวเล็กเพ้อฝันว่าจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในดงผู้ชายกล้ามล่ำ
 

ไหนๆก็ไหน ถ้าเกิดเขาไม่ไปเที่ยวแบคฮยอนคงจะรู้สึกผิด แต่ถ้าไปกับพวกนั้นก็จะเป็นชานยอลเองที่หงุดหงิด เพราะอย่างนั้นเลยคิดว่าไปเที่ยวที่ใกล้ๆกันแต่พักคนละที่ ต่างคนต่างเที่ยวดีกว่าไม่ต้องลำบากใจทุกฝ่าย แบคฮยอนก็จะได้ไปเที่ยวด้วย
 

“จะเอาหนูไปด้วยอ่อ?”
 

“เออ”
 

“ดีอ่ะ ได้ไปเที่ยวด้วย” ขาเล็กๆตีไปมาใต้ผ้าห่มแสดงท่าทางดีใจเมื่อได้ยินว่าตัวเองจะถูกหิ้วไปเที่ยวด้วย แบคฮยอนคิดว่ามันดีกว่าการไปเป็นกลุ่มใหญ่ๆซะอีก ก็จะไม่ดีได้ยังไงในเมื่อไปกันแค่สองคน
 

“อย่าระรื่นให้มาก มึงมีความผิด ห้ามลืม”
 

“หนูไม่ได้ตั้งใจอะ (;_;)”
 

“ฟังพี่นะ... ถ้ายังทำตัวแบบนี้อีกจะไม่พูดดีด้วยเลย ไม่ต้องมาคุยกันด้วย”
 

“งื้อ...”
 

คำพูดเหมือนหลอกเด็กของชานยอลทำให้แบคฮยอนอดไถหน้าลงกับแผ่นอกที่เปลือยเปล่าไม่ได้ ถึงเขาจะรู้ว่าชานยอลจะพูดดีด้วยแค่เฉพาะตอนที่หยอด หว่านล้อมหรือต้องการอะไรบางอย่าง แต่มันก็ฟังลื่นหูและคุ้มค่ากับการทำตัวดี เพราะอย่างนั้นแบคฮยอนจะเป็นเด็กดี
 

“ถ้ามึงดื้อมึงจะโดนแหกท่อ จำไว้”
 

“อ้าว ตะกี้ยังเรียกพี่อยู่เลย?”
 

“หมดโปร เรียกได้วันละครั้ง”
 

“เฮียเขินอะดิ”
 

“ใครบอก”
 

“หนูบอกเองแหละ เฮียอะปากแข็งยิ่งกว่าสากกะเบือตำข้าวอีก หวงคำเดียวก็พูดไม่ได้ โรงเรียนไม่สอนคำนี้หรือไง”
 

“ปากดีจริงๆ มึงนี่ไม่เคยสลดได้นาน พูดมากเดี๋ยวจะโดนสากตีปาก...”

 

 







 

 

#ฟิคแฮ่น

 




 







 

COCO:']MUSiC CA'fe
©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.009K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15618 Chanmlwmol (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 15:59
    ร้องไห้ตามอะแงง
    #15,618
    0
  2. #15580 bbaekbhyun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 00:21
    แงงง้ น้ำตาซึมตอนน้องบี๋ร้องไห้ㅠㅠ
    #15,580
    0
  3. #15566 AAnnAnny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 20:54
    ชั่นน้ำตาไหล
    #15,566
    0
  4. #15504 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:26
    หวงเค้าและหึงสะกดแบบนี้พี่ชาน
    #15,504
    0
  5. #15437 Vibrance (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 11:58
    ฮืออร้องไห้แน้ววว เฮียโหดอะน้องร้องเลยยย
    #15,437
    0
  6. #15366 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:40
    น้ำตาไหลตอนเเบคพูดขอโทษเฉยเลย งง อินจัดๆๆ กลัวเฮียมากๆ
    #15,366
    0
  7. #15349 weiliin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:20
    หวงมาก แงงงง แรงอยู่น้าตอนนี้ ปากแข็งมากที่สุดในโลก
    #15,349
    0
  8. #15319 Onkets (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 17:28
    หูยยย พ่อด่าทีใจกุลงไปตาตุ่มนุ่นนนน กัววว
    #15,319
    0
  9. #15188 Jinji_10 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:10
    แลงมากพ่อ
    #15,188
    0
  10. #15123 xxxlilly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 05:10
    พูดแรงไปแถมไม่ขอโทษอีก
    #15,123
    0
  11. #15059 mayyamcc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:06
    หวงแรงมากพ่อ
    #15,059
    0
  12. #14972 CB-614 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:36
    เนี่ย ถ้าพูดกับน้องดีๆ น้องก็เข้าใจ
    #14,972
    0
  13. #14925 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:01
    หวงก็บอกไป
    #14,925
    0
  14. #14915 postme661 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 15:26
    เอาสากตีปากกกกก งื้อออ ใจบางเลยยยย 😱
    #14,915
    0
  15. #14868 RedMellow9397 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 22:53
    เฮียทำน้องหงอแล้วยังจะแหกท่ออีก นิสัยไม่ดี!
    #14,868
    0
  16. #14239 heykiki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 19:10
    เฮียยยยยย ทำมาปะเหลาะน้องงง พูดไม่ดีกับน้องโกรธนะ !
    #14,239
    0
  17. #14180 kiku_zz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 02:16
    ร้องไห้สงสารบี๋อ่ะ ตาพี่พูดแรงไปนะ
    #14,180
    0
  18. #14173 tinkerbell.n12 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 17:40
    ยัยบี๋เอ๊ยยยย
    #14,173
    0
  19. #14141 tuntiiz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 12:28
    โอ้ยยยยยยวยย อิพี่ น่ารักมาก คือแบบเขิน 5555
    #14,141
    0
  20. #14118 somruethai1307 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:08
    หวงโหดขนาดสงสารน้อง วันหน้านะเอาคืนเลย ถ้าพี่มีใครนะเงียบใส่เลย
    #14,118
    0
  21. #14099 miaJongin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 03:44
    อะโหตอนนี้ร้องไห้เลยสงสารยัยบี๋ ᅲᅲ
    #14,099
    0
  22. #14028 &CREEPIN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 09:18
    น้ำตาเล็ดไปแล้ว
    #14,028
    0
  23. #13974 IMeMoRyU (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 03:54
    สงสารแบคฮยอน แบคฮยอนอาจจะผิดที่แสดงพฤติกรรมออกไปแบบนั้น แต่ชานยอลก็พูดเตือนน้องได้นะ ทำไมต้องด่าด้วย สำหรับฉัน ชานยอล...นายผิด!!
    #13,974
    0
  24. #13954 บี.เหลือง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 09:43
    เฮียเอ้ยยย หึงแรงงงหวงแรงไปแล้ววว สงสารยัยบี๋ แต่ทุกปัญหานั้นสามารถจบได้ที่เตียง5555
    #13,954
    0
  25. #13924 Kondiao ~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:02
    เฮียพูดแรงง่ะ น้ำตาคลอเลยสงสารบี๋
    #13,924
    0