[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 62 : ตอนพิเศษใส่ไข่ของ ปาร์ค ชานอี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,040
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 458 ครั้ง
    16 ส.ค. 59


Ps. ตอนนี้เฮียไม่มาค่า ไปซื้อกุ้งแม่น้ำที่ทะเลอยู่ แฮะๆ 











ในบ้านหลังเดิม กับคนเดิมๆ และบรรยากาศเดิมๆ เสียงกรุ๊งกริ๊งจากกระดิ่งข้อเท้าอันเดิมดังไปทั่วบ้าน...


 ในขณะที่คุณแม่บ้านกำลังง่วนอยู่กับการซักมุ้งลวด พี่คนโตอย่างพัคฮยอนก็ต้องรับหน้าที่ดูแลน้องไปอย่างช่วยไม่ได้ – ในช่วงปิดเทอมที่แสนวุ่นวาน พัคฮยอนไม่มีอะไรให้ต้องทำมากนัก เขาแค่กินๆ นอนๆ เลี้ยงน้องไปวันๆ ส่วนชานฮยอนก็ยังใช้ชีวิตย่างไร้สาระเหมือนเดิม พ่อกับแม่ก็ยังใช้ชีวิตไปแบบเดิมๆ เพิ่มเติมคือมีลูกเพิ่มมาหนึ่งคน...


เมื่อไม่นานนานี้แม่หมูเพิ่งคลอดเด็กชาย ปาร์ค ชานอี ที่เป็นน้องคนสุดท้องออกมา ชานอีเกิดวันที่ 9 มกราคม ราศีมังกร กรุ๊ปเลือด A เหมือนกับพ่อ ในขณะที่พัคฮยอนกับชานฮยอนกรุ๊ปเลือด O เหมือนกับแม่ เดือนนี้ชานอีอายุจะ 7 เดือนแล้ว หน้าตาเขาเหมือนกับชานฮยอนตอนเด็กๆ ไม่มีผิด แถมสีหน้ายังดูเจ้าความคิดตั้งแต่เด็ก


ในช่วงเวลาที่ผ่านมาในบ้านหลังเดิมกับแม่หมูคนเดิม และพ่อกับน้องชาย ชีวิตของพัคฮยอนไม่มีอะไรแปลกใหม่มากนัก น้องชายเขายังไม่มีลูก ที่บ้านก็ยังเหมือนเดิม อย่างเดียวที่เปลี่ยนไปคือเรื่องโรงเรียน ปีนี้พัคฮยอนเข้ามหาลัยแล้ว เขาสอบเข้ามหาลัยใกล้บ้านได้สำเร็จตามที่หวังก็เลยไม่ต้องย้ายไปอยู่หอ


และในขณะที่พ่อยังต้องทำงานหาเงินมาเป็นค่าใช้จ่าย แม่หมูก็อยู่บ้านเลี้ยงลูกทำงานบ้านก๊อกๆ แก๊กๆ เก็บขวดเก็บลังขายหารายได้พิเศษไปวันๆ เป็นแม่บ้านหมูคนขยันที่ทำงานทั้งกะกลางวันและกลางคืน


ทุกเช้าแม่เขาจะตื่นมาทำงานบ้านอย่างขยันขันแข็ง พอตกบ่ายก็ไปเอาขวดที่ข้างบ้านเก็บไว้ให้มารวมกัน แถมกลางคืนก็ยังรับจ๊อบพิเศษบีบนวด เก็บเงินซื้อนมเลี้ยงลูกชายวัยครึ่งขวบอย่างไม่ย่อท้อเพราะพ่อยังไม่ยอมเพิ่มเงินเดือนให้ แต่อนุญาตให้เบิกจ่ายค่าแพมเพิสกับนมผงได้ตามบิล


แม่หมูช่างเป็นแม่บ้านที่สู้ชีวิตเหลือเกิน...


ซ่า... ซ่า... ซ่า....


เสียงฝนที่สาดกระทบหลังคากับอากาศเย็นๆ ภายในบ้านทำให้พัคฮยอนรู้สึกง่วงเต็มที ตอนนี้นาฬิกาบนผนังบอกเวลาเที่ยงครึ่งแล้ว แต่ฟ้ายังครึ้มอย่างกับช่วงเช้ามืด พัคฮยอนอ้าปากหาววอดก่อนที่จะค่อยๆ หลับตาลงอย่างช้าๆ ผัดมาม่าที่เริ่มอืดในท้องเขาเป็นตัวเร่งเร้าความง่วงได้เป็นอย่างดี


ในวันที่แสนธรรมดาแบบนี้ พัคฮยอนได้ยินเสียงกระดิ่งข้อเท้าดังกริ๊งๆ เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่สติสัมปะชัญญะจะหลุดลอยหายไป....


 

ในความฝัน...


หรือความเพ้อฝัน...


ณ สถานที่ที่ไม่รู้จัก... พัคฮยอนกำลังยืนอยู่ในถนนมืดๆ ที่ไหนสักแห่ง เขายืนอยู่ตรงข้ามของฝั่งถนนที่ชานฮยอนยืนอยู่ ความรู้สึกบางอย่างทำให้พัคฮยอนรู้สึกหดหู่และกลัวอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ว่าผู้ชายที่ยืนอยู่บนถนนอีกฟากจะหน้าตาเหมือนกับชานฮยอนมากแต่พัคฮยอนสัมผัสความรู้สึกในแบบที่เขารู้สึกกับชานฮยอนไม่ได้เลย


เด็กผู้ชายที่สะพายกีตาร์ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงหน้าทำให้พัคฮยอนรู้สึกกลัวและเหงาอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกับว่ารอบตัวเขามีแต่ออร่าสีดำแผ่ออกมาตลอดเวลา ไหนจะผมสีแดงที่ชานฮยอนเคยบอกว่าเขาจะไม่มีวันทำมัน ทุกอย่างที่มองเห็นอยู่ตรงหน้าทำให้พัคฮยอนรู้สึกสับสนไปหมด


“ชานฮยอน!” คนตัวเล็กตัดสินใจตะโกนเรียกน้องชายที่ยืนอยู่บนถนนฝั่งตรงข้ามก่อนที่จะรีบวิ่งเข้าไปหา แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับทำเพียงแค่เหลือบตาขึ้นมองแล้วก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงบนพื้นเท่านั้น


ยิ่งวิ่งเข้าไปใกล้คนตรงหน้ามากเท่าไหร่พัคฮยอนก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงความกลัวในใจเขา ทั้งท่าทีนิ่งเฉย สีหน้าที่ดูราบเรียบไร้อารมณ์จนดูไม่ออกว่ากำลังรู้สึกยังไง


นี่ไม่ใช่ชานฮยอนเลย... ไม่ใช่เลย...


“พี่!!


เสียงเรียกที่ดังมาจากด้านหลังทางฝั่งถนนที่วิ่งจากมาเรียกพัคฮยอนให้ต้องหันกลับไปมองอีกครั้ง เขามองเห็นชานฮยอนที่ขับรถบิ๊กไบค์คันประจำมาจอดรออยู่อีกฟาก ผมสีดำกับเสื้อแจ๊คเกตตัวเก่งทำให้พัคฮยอนรู้ว่านั่นคือชานฮยอนของเขา


ชานฮยอนทั้งสองคนที่แตกต่างกันและยืนอยู่คนละฝั่งของถนนทำให้พัคฮยอนรู้สึกสับสน เขาเห็นเด็กผู้ชายปริศนาท่าทางเย็นชามองมาแล้วก็ยิ้มให้ก่อนที่จะเดินขึ้นรถยนต์คันสีดำไปทันที ส่วนชานฮยอนตัวจริงที่นั่งรออยู่บนรถก็ขมวดคิ้วทำหน้านิ่วเหมือนสงสัย หรือไม่พอใจอะไรสักอย่าง


ความรู้สึกกลัวของพัคฮยอนถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกปลอดภัย เขาวิ่งกลับไปหาชานฮยอนก่อนที่จะขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ทันที


“มาทำอะไรแถวนี้” ชานฮยอนว่าพร้อมกับสวมหมวกกันน๊อคให้กับพี่ชาย เขาสตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที พัคฮยอนรู้สึกเหมือนโลกหมุนกลับไปกลับมาก่อนที่จะมาถึงที่บ้าน


เขาเห็นชานฮยอนผมแดงกำลังนั่งเล่นกีตาร์อยู่บนเตียงด้วยสีหน้านิ่งเฉย แววตาที่ดูเย็นชาไร้ความรู้สึกทำให้พัคฮยอนไม่กล้าที่จะเอ่ยทัก เขาตรงไปนั่งลงข้างๆ น้องชายอีกคนอย่างเงียบๆ แล้วอยู่ๆ ชานฮยอนเวอร์ชั่นดำมืดก็หันหน้ามาพูดอะไรสักอย่างด้วยน้ำเสียงที่นุ่มทุ้มฟังดูสุภาพขัดกับท่าทีเย็นชา


ทันทีที่เขาพูดออกมาความรู้สึกของพัคฮยอนที่มีต่อน้องชายตรงหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ชานฮยอนผมแดงไม่ได้ดูเย็นชาเหมือนอย่างที่มองเห็น คำพูดและแววตาของเขาดูไร้เดียงสา น้ำเสียงนุ่มทุ่มที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นทำให้พัคฮยอนรู้สึกประทับใจอย่างบอกไม่ถูก


พอลองมองงดูดีๆ แล้วบนกีตาร์ของเขามีสติ๊กที่เขียนนว่า ชานอี แปะอยู่ด้วย พัคฮยอนกำลังถามตัวเองว่าชานอีโตมากขนาดนี้แล้วหรอ เขาหล่อจังเลย หน้าตาเหมือนชานฮยอนเปี๊ยบแต่ดูท่าทางเรียบร้อยกว่าเยอะเลย


ในขณะที่ชานฮยอนมีภาพลักษณ์เหมือนกับเด็กผู้ชายซนๆ ชานอีก็ดูเหมือนกับเจ้าชายที่หลุดออกมาจากหนังสือนิยาย ถึงแม้ว่าใบหน้าของเขาจะดูเย็นชาไร้ความรู้สึก แต่ท่าทางการแสดงออกและวิธีพูดกลับดูอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ


พัคฮยอนใช้เวลาที่ยาวนานตรงนั้นมองดูน้องชายคนเล็กของเขาเล่นกีตาร์จนจบเพลง  แล้วอยู่ๆ ชานฮยอนที่มาจากไหนไม่รู้ก็เข้ามาเล่นเกมเสียงดังในห้องนอน แต่ชานอีก็ไม่ได้ว่าอะไร


พัคฮยอนยังรู้สึกเหมือนเสียงนั้นดังก้องอยู่ในหัว น้ำเสียงที่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย และอบอุ่นใจ...


“อ้วน ไปกินข้าวกัน!


เสียงเรียกดังๆ ของชานฮยอนเหมือนมือที่ยื่นเข้ามาฉุดสติพัคฮยอนให้กลับเข้าร่าง ตอนนี้กำลังเขานั่งอยูในห้องเรียนชั้น ม.6 ในโรงเรียนเก่า ความรู้สึกของชานอีที่ยังติดค้างอยู่ในใจทำให้พัคฮยอนเริ่มจิตตก และเสียงของชานฮยอนก็ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอีกครั้ง


ตอนนี้พัคฮยอนกำลังคิดว่าเขาอยากกลับบ้าน อยากกลับไปหาพ่อกับแม่ ความแปลกประหลาดของบุคลิกชานอีทำให้พัคฮยอนรู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก เขาดูน่าหลงใหลและอันตรายไปพร้อมๆ กัน พัคฮยอนรู้สึกเหมือนถูกชานอีดึงดูดเข้าไปในวังวนก่อนที่จะถูกเขากลืนกินความรู้สึกไปจนหมด


ในขณะที่ความรู้สึกพิศวงกำลังพุ่งเข้ากัดกินจิตใจ มือเล็กๆ ก็เอื้อมไปคว้าแขนเสื้อแจ๊คเก็ตของน้องชายที่แสนร่าเริงเอาไว้แน่น พัคฮยอนจับแขนชานฮยอนไม่ปล่อยตอนที่เดินออกจากห้องเรียน เขาพบน้องชายที่ชื่อชานอียืนอยู่ตรงหัวบันไดอีกครั้ง และมันก็ทำให้พัคฮยอนกลัวจนต้องเดินไปหลบอยู่หลังชานฮยอน


“ผมไปกินข้าวด้วยได้ไหม” เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูสุภาพและน่าเห็นใจ มันทำให้พัคฮยอนเริ่มใจอ่อนอีกครั้ง แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไรออกไปชานฮยอนก็รีบปฏิเสธเสียงแข็ง เขาบอกเพียงแค่ว่าไม่ให้ไป


แววตาของชานอีเปลี่ยนไปทันทีเมื่อถูกพี่ชายปฏิเสธ ดวงตาที่แสนเศร้าสร้อยบนใบหน้าเย็นชาทำให้พัคฮยอนรู้สึกผิดเกินกว่าจะปล่อยให้มันผ่านไปได้ เขาเดินไปจับมือชานอีแล้วบอกว่าจะไปด้วยกันก็ได้ แต่อยู่ๆ ชานฮยอนก็โกรธขึ้นมา


พัคฮยอนไม่รู้ว่าเขากำลังฝันเรื่องบ้าอะไรอยู่กันแน่ ความรู้สึกเดียวที่ชัดเจนอยู่ในใจของคนเป็นพี่ก็คือมันมีเรื่องที่ไม่ถูกต้องเกิดขึ้น


พัคฮยอนแค่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม...


ทำไมชานอีถึงได้ดูไม่น่าไว้ใจ ไม่น่าคบหาเพียงเพราะแค่เขาแสดงความรู้สึกไม่เก่ง พัคฮยอนไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย ทำไมเขาถึงเลือกชานฮยอนทั้งๆ ชานอีก็เป็นน้องเหมือนกัน...

 


อีหมู!


!!!


เสียงเรียกดังๆ ของชานฮยอนปลุกพัคฮยอนให้ตื่นขึ้นจากความฝัน เขาเห็นน้องชายกำลังง่วนอยู่กับการหาอะไรบางอย่างอยู่แถวโซฟาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนชานอีตอนนี้ก็ไม่ได้นอนอยู่ที่เปลแล้ว แม่กำลังอุ้มน้องไปที่หลับคาอยู่บนบ่าไปชงนม การถูกปลุกขึ้นมาจากความฝันอย่างกระทันหันทำให้พัคฮยอนรู้สึกงงไม่น้อย และตอนนี้เขาก็ทั้งตกใจ ทั้งหงุดหงิด


“ลุกขึ้นดิ จะหารีโมต อ้วนแล้วยังนอนขวางอีก” ชานฮยอนตีตูดพี่ชายของเขาพร้อมกับดึงตัวอีกฝ่ายให้พลิกลงจากโซฟา สีหน้ามึนงงของพัคฮยอนทำให้ชานฮยอนอดขำไม่ได้ เขาหยิบรีโมตที่ยัดอยู่ตรงซอกพนักออกก่อนที่จะกลับไปนั่งที่เดิม


“พูดกันเบาๆ สิลูก น้องจะหลับ” แบคฮยอนที่กำลังชงนมใส่ขวดอยู่หันไปดุลูกชายอย่างไม่จริงจังนัก เขาเหลือบตาลงมองชานอีตัวน้อยที่นอนพิงหัวซบไหล่ดูดนิ้วจุ๊บๆ อยู่อย่างไม่สนใจผู้ใด ก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งบนโซฟา


เสียงพูดคุยเอะอะของลูกชายทั้งสองคนทำให้แบคฮยอนต้องหันไปหลิ่วตาใส่เพราะกลัวว่าลูกน้อยจะตื่นขึ้นมาร้อง เขาวางชานอีลงเปลโยกที่ตั้งอยู่บนพื้นก่อนที่จะดึงนิ้วน้อยๆ ออกแล้วจับจุกนมใส่ปากแทน และทันทีที่หัวนมยางเข้าไปอยู่ในปากชานอีก็ดูดนมจ๊วบๆ ทันที


“แม่ เมื่อกี้หนูฝันเห็นน้องอีกและ เนี่ย กำลังจะได้คุยกันแท้ๆ มันมาปลุกหนูตื่น” ทันทีที่ตั้งสติได้พัคฮยอนก็ฟ้องแม่ทันทีเรื่องที่ถูกปลุกขึ้นมาโดยไม่จำเป็น เขากล่าวโทษชานฮยอนว่าเป็นคนทำเสียเรื่องทั้งๆ ที่ในฝันชานฮยอนเหมือนจะกำลังไปช่วยพัคฮยอนแท้ๆ


“เอ้อ~ ก็คุยกันเบาๆ สิ น้องนอน เดี๋ยวถ้าน้องตื่นจะให้เอาไปเลี้ยงกันเองเลย” แบคฮยอนว่าพร้อมกับโยกเปลไปมาเบาๆ เขาหยิบเอารีโมตทีวีที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมากดเบาเสียงก่อนที่จะวางมันเอาไว้ที่เดิม


ริมฝีปากของชานอีที่ขยับขมุบขมิบไปมาตอนดูดนมทำให้แบคฮยอนอดยิ้มออกมาไม่ได้ ลูกชายคนเล็กของเขาหน้าตาเหมือนพี่คนกลางอย่างกับแกละ จะต่างกันก็ตรงที่แค่อีกคนกินเก่ง ส่วนอีกคนนอนเก่งมาก


เมื่อก่อนชานฮยอนเป็นนักกินทีมชาติ ทันทีที่ได้ยินเสียงเขย่าขวดนมเขาจะตื่นทันที ส่วนชานอีเป็นนักนอนที่นอนได้ทั้งวัน เขาไม่ค่อยเล่นซน หรือถ้าได้เล่นก็เล่นได้ไม่นาน แป๊บเดียวก็ร้องจะหลับ ลูกที่ซนที่สุดของแบคฮยอนก็คงจะมีแต่พัคฮยอนนั่นแหละ


“ให้ชานฮยอนเลี้ยงน้องเดี๋ยวมันก็ทำน้องตาย”  พัคฮยอนบ่นอุบ เขาทิ้งตัวนอนลงกับโซฟาอีครั้งแล้วถลกผ้าห่มขึ้นคลุมหวังจะหลับฝันถึงน้องชายปริศนาอีกคนที่มาพร้อมกับความมืดมิด


ออร่ามืดมนที่แผ่ออกมาจากตัวชานฮยอนคนที่สองทำให้พัคฮยอนรู้สึกติดใจอย่างบอกไม่ถูก เขาเคยฝันถึงฝาแฝดของชานฮยอนหลายครั้ง และทุกครั้งก็ไม่เคยได้คุยกัน พัคฮยอนแค่หวังว่าเขาจะได้คุยกับน้องชายอีกคนในความฝันสักครั้ง


“แล้วไหนเมื่อกี้บอกว่าฝันถึงน้องอีก ฝันว่าอะไร” คุณแม่ตัวเล็กที่นอนจับขวดนมให้ลูกชายอยู่หันไปถามลูกคนโตด้วยความสงสัยก่อนที่จะละสายตากลับไปมองที่เดิม


ช่วงนี้พัคฮยอนบอกว่าฝันถึงชานฮยอนคนที่สองบ่อยๆ แล้วก็บอกแต่ว่ารู้สึกแปลกๆ ทุกครั้ง แบคฮยอนไม่ได้เชื่อหรือไม่เชื่อเรื่องความฝันเหมือนตอนที่เฮียฝันถึงพัคฮยอน เขาแค่อยากฟังไปสนุกๆ เฉยๆ


“ก็ฝันว่าเห็นชานอี ตอนแรกหนูไม่รู้หรอกว่าเป็นชานอี คือฝันเห็นคนหน้าเหมือนชานฮยอน แต่ความรู้สึกตอนเห็นนี่อย่างกับคนละคนเลย แบบดูยังไงหนูก็ว่าไม่ใช่มันอะ หนูอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ เป็นถนนตอนกลางคืนนี่แหละ แล้วเห็นชานฮยอนยืนอยู่ตรงถนนฝั่งตรงข้าม ยืนสูบบุหรี่อยู่สะพายกีตาร์ด้วย หนูก็เรียกมันแล้วก็วิ่งไปหา แต่มันก็ไม่ตอบ แค่เหลือบตามามอง หนูก็ว่างไปหามัน แล้วพอจะวิ่งไปถึงหนูก็ได้ยินเสียงคนเรียกพี่! ตะโกนเสียงดัง หนูก็หันไป เอ้า เจอชานฮยอนขับรถมารอตรงถนนฝั่งที่หนูวิ่งมาอะ หนูก็งงเลย แล้วหนูก็หันไปมองคนที่หนูวิ่งไปหา มันก็แค่ยิ้มให้แล้วก็เปิดประตูขึ้นรถสีดำไปเลย หนูก็วิ่งกลับไปหาชานฮยอนที่ขับรถมารับ แล้วก็ไปโผล่ที่บ้าน อยู่ๆ ก็ไปอยู่ที่ห้องนอน แล้วหนูก็เห็นคนที่หนูเห็นที่ถนนอะ นั่งเล่นกีตาร์อยู่บนเตียง บนกีตาร์แปะชื่อไว้ว่าชานอี หนูก็ไม่กล้าทักก็เลยไปนั่งข้างๆ แล้วมันก็หันมาพูดกับหนู พูดอะไรสักอย่างเนี่ยแหละจำไม่ได้ แต่เสียงนุ่มมาก~ แบบพอพูดแล้วอย่างกับคนละคนเลยแม่ หน้าคือนิ่ง ดูเย็นชา ดูอันตรายมาก มองเห็นนี่คือน่ากลัว แต่พอพูดแล้วแบบ เหมือนเป็นเด็กสุภาพธรรมดาๆ ที่แสดงความรู้สึกไม่เก่งอะ หนูหลงเลย อย่างกับเจ้าชายในซีรีส์” พัคฮยอนเล่าออกไปทั้งๆ ที่ยังหลับตา เขายังจำความรู้สึกตอนที่ได้เห็นรอยยิ้มของชานฮยอนคนที่สองได้อยู่เลย


“ตอนเจอที่ถนนเห็นทะเบียนรถไหม”


“ไม่เห็นอะ หนูไม่ได้ดู”


“น่าจะจำทะเบียนรถมา เผื่อน้องมาใบ้หวย”


“เออว่ะ หนูน่าจะจำทะเบียนรถมา...นี่ก็ลืมเลย ในฝันหนูมัวแต่กลัวอะ แบบบอกไม่ถูก ไม่ได้กลัวแบบกลัวผีนะ ตอนแรกที่เห็นชานฮยอนมันดูน่ากลัวไงไม่รู้ แบบนิ่งๆ ดาร์กๆ ดูน่าหลงใหลแบบบอกไม่ถูก เหมือนจะเรียบร้อยแต่ก็น่ากลัว แบบพวกคิดอะไรเดาไม่ออกงี้อะ แต่ก็ดีนะที่เค้ายิ้มให้หนู ไม่งั้นหนูคงนึกว่าเขาจะมาฆ่าหนู” พัคฮยอนบ่นยาวเหยียด เขาอ้าปากรับไอศครีมเมื่อรู้สึกได้ถึงช้อนเย็นๆ ที่เขี่ยโดนริมฝีปาก


ชานฮยอนคนที่สองทำให้พัคฮยอนรู้สึกกลัวและสงสารอย่างน่าประหลาด เขาไม่อยากจะให้ชานอีเป็นแบบนั้นเลยถ้ามันเป็นฝันบอกเหตุ พัคฮยอนไม่อยากจะให้ชานอีเป็นคนเย็นชาที่ชอบคิดอะไรคนเดียวเหมือนกับพ่อ พัคฮยอนอยากให้ชานอีร่าเริงเหมือนกับชานฮยอน


อย่างน้อยก็ไม่อยากให้เขาดูเป็นคนปิดกั้นตัวเองเหมือนที่ฝันถึง


“เพ้อเจ้อว่ะ อะ กินซะ จะได้ไม่คิดมาก” ชานฮยอนตักไอติมรสมิ้นท์ไปเขี่ยปากพี่ชายจอมเพ้อเจ้อของเขาก่อนที่จะตักมันเข้าปากตัวเองบ้าง ความฝันเลอะเทอะของพัคฮยอนไม่ได้ทำให้ชานฮยอนสนใจเท่าไหร่นัก


เขาไม่เห็นว่าชานอีจะมีเค้าของคนที่โหดร้ายตรงไหนเลย วันๆ ชานอีเอาแต่นอน นอน นอน แล้วก็นอน น้องชายของเขาเหมือนเด็กที่เกิดมาเพื่อนอนแล้วก็ทำตัวน่ารักเท่านั้น


“เอ้า ก็เล่าให้ฟังเฉยๆ ไง แต่ในฝันตอนมึงมานี่กูโคตรอุ่นใจเลย เหมือนมีคนมาช่วยเงี้ย ตอนแรกนึกว่าจะถูกฆ่าซะแล้ว”


“จะฆ่าอะไรล่ะ ลองดูหน้าชานอีดิ มันเหมือนคนโหดร้ายตรงไหนวะ หน้าตาน่ารักจะตาย ตาโตแกล้มป่องเชียะ ดูดิ นอนเคี้ยวหัวนมยางแจ๊บๆ มันเหมือนคนเย็นชาตรงไหนวะ”


“เอ้า โตมาใครจะไปรู้ ตอนเด็กๆ มึงก็น่ารักแบบนี้แหละชานฮยอน แล้วดูตอนนี้ดิ มึงเหมือนเด็กน่ารักตรงไหนวะ” พัคฮยอนเหลือบตามองเจ้าน้องชาย Eat machine ของเขาก่อนที่จะถอนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อก่อนชานฮยอนก็น่ารักแบบชานอีนี่แหละ แก้มป่องๆ ตาโตๆ ขนตายาวๆ พัคฮยอนถึงได้หลงนักหลงหนา


แต่ใครจะรู้ว่าพอโตมาแล้วจะเป็นคนยังไง อย่างชานฮยอนเองเวลาออกนอกบ้านทีนี่ก็อย่างกับราชสีห์ แต่พออยู่บ้านกลับทำตัวเหมือนควายเคี้ยวเอื้อง กินๆ นอนๆ ไม่ทำอะไร เดินไปเดินมาให้เกะกะชาวบ้านแล้วก็เล่นเกมให้เปลืองค่าไฟไปวันๆ


“แล้วผมไม่น่ารักตรงไหนล่ะคร้าบ~” น้องชายที่ถูกกล่าวหาโอดครวญด้วยน้ำเสียงยานคาง ก่อนจะตักไอติมคำสุดท้ายเข้าปากแล้วเอนตัวนอนทับลงบนก้นพี่หมูคนดีที่เลี้ยงดูอุ้มชูตัวเองมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก


ชานฮยอนไม่เห็นว่าเขาจะไม่น่ารักตรงไหน ถึงพัคฮยอนจะพูดอย่างนั้น แต่ชานฮยอนก็ยังคิดอยู่ดีว่าเขาเป็นน้องชายที่น่ารักที่สุดในโลก


“มึงก็ไม่น่ารักทุกตรงแหละ”


“หนู ดูน้องให้แม่ด้วยนะ เดี๋ยวจะไปโทรหาพ่อก่อน เอ้านี่ จับขวดนมไว้ด้วย” แบคฮยอนเข็นเปลเข้าไปใกล้โซฟาแล้วบอกให้ลูกชายคนโตของเขาจับขวดนมเอาไว้ก่อนที่จะลุกขึ้นไปหยิบเอาโทรศัพท์ที่หน้าทีวีขึ้นมากดโทรหาฝาชีที่ไม่ยอมโทรมารายงานตัวว่าถึงไหนแล้ว


วันนี้พี่ชานยอลของเขาขับรถออกจากบ้านไปพร้อมกิ๊กคริสตั้งแต่ตีห้า เมื่อเช้าโทรมาแค่แป๊บเดียวก็วางสายไปเพราะจะไปทำธุระต่อ บอกแค่ว่าจะโทรกลับ แต่จนถึงป่านนี้แล้วก็ยังไม่โทรมาสักทีไม่รู้ไปถึงไหนกัน


ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด...


ติ๊ด


“เอ้อ~ พ่อนี่ก็โทรไปไม่ค่อยอยากจะรับ ไปถึงไหนกันแล้วก็ไม่รู้เนี่ย~” 






















ประกอบจินตนาการ









หายไปซะน๊านนนนน นานาาาา นานนนนนนน แอบมาลงตอนพิเศษไว้ในทวิตหน่อยนึง วันนี้ได้ว่างเอามาลงเด็กดี ที่จริงคือแม่บ้านหนีไปออกลูกมาค่ะ เฮียก็งานเย๊อะ ลูกสามแล้ว ทำงานหาเงินตัวเป็นเกรียวหัวเป็นน็อค (น่าสงสารเขานะคะ) แฮ่ เอ็นจอยรีดดิ้งค่า ตอนแรกเราว่าจะลงพร้อมแม่บ้านกับเฮียน่ะค่ะ แต่คิดว่าแม่บ้านอาจจะยังไม่ได้มาเร็วๆ นี้ เพราะช่วงนี้เฮียออกไปเก็บเงินต่างจังหวัดบ่อยๆ ไม่ค่อยว่าง ขอบคุณที่อ่านค่า อย่าลืม #ฟิคแฮ่น นะค้า :D :D ☺








SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 458 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15418 My Little G. (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 12:48
    อยากเห็นตอนโตแล้ววว
    #15,418
    0
  2. #15242 siriya18072545ff (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 18:17

    ออยากเจอชานอี5555

    #15,242
    0
  3. #14988 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:36
    น่ารักกกกกก
    #14,988
    0
  4. #14853 popychadatip (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 19:27
    รอตอนพิเศษตลอด นี่เคยยืมฟิคเรื่องนี้เพื่อนมาอ่านแล้ว แต่ก็กลับมาอ่านในนี้อีกรอบ คือชอบ แล้วแบบนี่รอตอนพิเศษตลอด คือชอบมากกก ชอบจริงๆ อยากให้มีตอนพิเศษบ่อยๆ
    #14,853
    0
  5. #14300 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 00:49
    อยากให้กลับมาแต่งต่อค่ะ ใจบาปไปหมดแล้ว อยากให้ชานฮยอนกับอีอ้วนได้กัน อุ๊ป!!!!
    #14,300
    0
  6. #14298 heykiki (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 00:04
    อยากจะเห็นน้องตอนโต ตอนมาอ้อนพัคฮยอนแล้วชานฮยอนกลายเป็นหมาหัวเน่าอะ 555555555555555
    #14,298
    0
  7. #14297 heykiki (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 00:04
    ชานอีนี่แซ่บ ๆ ปะ ถ้าโตมาเนี่ยยยยยยยย ฮือ ดีไปหมด
    #14,297
    0
  8. #14232 Power (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:40
    ใจบาปไปหมดแล้ว5555555
    #14,232
    0
  9. #14195 Mild Pitchakarn (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:02
    อยากได้ตอนโตอะงื้ออออ
    #14,195
    0
  10. #14194 ALY1308 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:43
    คิดถึงง~
    #14,194
    0
  11. #14178 somruethai1307 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 02:07
    หล่อทับ้าน
    #14,178
    0
  12. #14165 DS_KK_ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 22:24
    อยากอ่านต่อ มาต่อเถอะน้าาา
    #14,165
    0
  13. #14135 rungkaw79 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 19:10
    สนุกมากๆเลยค่ะ เป็นฟิคที่ดีต่อใจมากๆ;^;
    #14,135
    0
  14. #14113 PiazerPersia (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 13:13
    คิดถึงอ่านี่กลับมาอ่านซ้ำอีกเเน้ววว
    #14,113
    0
  15. #13956 stamcheeva (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 08:45
    คิดถึงครอบครัวนี้ แฟนน้องชานอีชื่อแบคฮีในอนาคตชัวๆ
    #13,956
    0
  16. #13872 c9us6n4 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 06:19
    กลับมาได้ไหมมมคะคิ้ดถึ้ง คิดถึง
    #13,872
    0
  17. #13871 c9us6n4 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 06:19
    ;-; หล่อ
    #13,871
    0
  18. #13866 domo za (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:40
    คิดถึงนะคะ😍
    #13,866
    0
  19. #13851 waranyapp (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:08
    ชานอีโตขึ้นคงจะแบดๆ และแซ่บมากๆ
    #13,851
    0
  20. #13838 krislayxingfan (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:00
    ทำไมมีความรุ้สึกอยากให้พัคฮยอนกะชานอีคู่กัน?
    #13,838
    0
  21. #13837 bebyun (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:20
    ฮื่อออรอชานอีโตเลยยคงโซแบดน่าดูววว
    #13,837
    0
  22. #13827 st_nl (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 00:41
    นี่อ่านนี่ยังกลัวชานอีเลย5555
    #13,827
    0
  23. #13802 iiyio (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 08:15
    สนุกมากกกฟิคเรื่องนี้ต้องไม่มีวันจ๊บบ55555
    #13,802
    0
  24. #13796 creammiishopping (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 11:59
    งื้อกลับมาเถอะคิดถึงงง
    #13,796
    0
  25. #13778 AummSamranwong (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 20:53
    คิดถึงจังงงง
    #13,778
    0