[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 59 : ตอนแถม : แม่บ้าน AV กับของขวัญวันเกิดของใคร?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 562 ครั้ง
    25 เม.ย. 59








วันที่ 27 พฤศจิกายน เวลาบ่ายเศษๆ...

ในวันศุกร์ที่ไม่มีใครอยู่บ้านแบบนี้ แบคฮยอนใช้เวลาเกือบทั้งวันรื้อเอาหนังสือนิตยสารเก่าๆ ออกมากองรวมกันเพื่อที่จะนำไปขายในวันนี้พรุ่งนี้ กลิ่นฝุ่นและกลิ่นอับจากตู้ไม้ของชั้นวางทีวีทำให้เขาต้องยู่หน้าหลายต่อหลายครั้ง

ตอนนี้แบคฮยอนกำลังนั่งอ่านคอลัมน์ดูดวงในนิตยสารผู้หญิงฉบับหลายปีที่แล้วด้วยท่าทางสุดเอื่อยเฉื่อย เขาเอาแต่เปิดอ่านนู่นนี่ไป พลางกินถั่วคลุกเกลือไปอย่างไม่รีบร้อน ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายเศษๆ กว่าเฮียจะกลับถึงบ้านแบคฮยอนก็มีเวลาเถลไถลอีกนาน

ในวันที่ฟ้าเริ่มครึ้มเพราะฝนจะตกแบบนี้ แบคฮยอนรู้สึกว่าเขาช่างเป็นคนที่ไร้สาระเหลือเกิน แทนที่จะไปดูโรงรถ ปิดหน้าต่างก็เอาแต่นั่งเฉื่อยๆ อย่างเกียจคร้านอยู่หน้าทีวี หนังสือเล่มแล้วเล่มเล่าถูกอ่านผ่านๆ และโยนทิ้งไว้ในลังกระดาษ

เมื่อก่อนนี้ทั้งเขาและพัคฮยอนชอบอ่านนิตยสารแบบนี้มาก แต่หลังๆ มานี้ไม่ค่อยได้อ่านแล้วเพราะพัคฮยอนไปสนใจพวกศิลปินเกาหลี ก็เลยไปซื้อพวกนิตยสารเกาหลีแทน แบคฮยอนก็เลยพลอยไม่ได้อ่านไปด้วย

ฟึบ...

ในขณะที่เปิดหน้าหนังสือไป พาดหัวคอลัมน์ตัวใหญ่บนกระดาษอาร์ตมัน หน้าที่ 42 ก็หยุดสายตาแบคฮยอนเอาไว้ ตัวหนังสือตัวใหญ่ที่เขียนว่า เหตุผลที่ผู้ชายนอกใจ ทำให้มือเล็กๆ ต้องหยุดชะงักลง...

ช่วงนี้แบคฮยอนรู้สึกว่าเขามีความคิดมากมายเหลือเกินเกี่ยวกับหัวข้อนี้ ไม่ว่าจะเรื่องของตัวเอง เรื่องการดูแลเอาใจใส่หรือแม้แต่เรื่องของเฮียเอง แบคฮยอนปฏิเสธไม่ได้ว่าเขากำลังงี่เง่า ไม่มีเหตุผล แต่ว่ามันก็ควบคุมไม่ได้

แบคฮยอนไม่สามารถหยุดตัวเองให้คิดเรื่องเหล่านี้ได้ แม้จะรู้ว่ามันเป็นเพียงแค่อาการข้างเคียงของการมีเจ้าตัวน้อยก็ตาม เขาไม่สามารถสั่งใจให้ไม่รู้สึกกระวนกระวายและห่อเหี่ยวเวลาที่เฮียกลับบ้านช้า ทั้งๆ ที่ปกติจะขึ้นนอนก่อนเลยก็ได้

ตลอดเวลาก็เอาแต่คิดว่าตัวเองจะทำอะไรผิดไหม จะสนใจลูกมากเกินไปหรือเปล่า จะมัวแต่ทำบ้านจนลืมเฮียไหม แบคฮยอนเอาแต่คิดๆๆ ตลอดเวลา จนแม้แต่ตัวเองก็ยังรำคาญตัวเอง...

 

ดวงตาเรียวรีค่อยๆ ไล่สายตาอ่านเนื้อหาในคอลัมน์ที่เขียนถึงเหตุผลที่ทำให้สามีเลือกที่จะนอกใจภรรยาอย่างใจเย็น ในขณะที่อ่านไป แบคฮยอนก็ได้แต่มุ่ยหน้ากับเหตุผลสุดเข้าข้างตัวเองของผู้ชายเจ้าชู้ที่เอาแต่โบ้ยความผิดทั้งหมดให้เป็นของภรรยา

อย่างไอ้เรื่องที่บอกว่า สามีนอกใจภรรยาเพราะว่า ภรรยาไม่เอาใจใส่นี่มันเห็นแก่ตัวสุดๆ บ้างก็อ้างว่าภรรยาพูดจาไม่น่าฟัง พูดไม่ดี ไม่เหมาะสม เซ็กส์น่าเบื่อ หรือแม้แต่ให้ความเอาใจใส่ไม่เพียงพอ อยากเปลี่ยนกลิ่นบ้างล่ะ ชอบความตื่นเต้นบ้างล่ะ นี่มันมีแต่ข้ออ้างทั้งเพ!

คนตัวเล็กจัดการปิดหน้านิตยสารที่ทำให้อารมณ์เสียแล้วโยนมันคืนไว้ในกล่องกระดาษทันที แบคฮยอนอดรู้สึกโมโหไม่ได้เมื่อได้อ่านความคิดที่สุดแสนจะเห็นแก่ตัว ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม

เขาจัดการยกย้ายกองหนังสือทั้งหมดไปใส่ไว้ในลังกระดาษก่อนที่จะปิดฝากล่องด้วยการดึงให้ฝามันขัดกันแล้วใช้เท้าถีบไปไว้ข้างชั้น

อันที่จริง... แบคฮยอนก็แค่รู้สึกโมโหแทนคนอื่นๆ เขาไม่ได้จะบอกว่าตัวเองเป็นคู่รักที่ดีหรอก แต่ว่าแบคฮยอนก็ไม่เคยทำอะไรที่เฮียไม่ชอบ เขาไม่เคยตะหวาด ไม่เคยด่า ไม่เคยเจ้ากี้เจ้าการ ทำงานในบ้านหนักยิ่งกว่าคนใช้ พูดทีไรก็ไม่เคยใช้เสียงแข็งๆ ไม่เคยข่มเฮียเลยสักครั้ง

แต่พอคิดว่าผู้ชายบางคนนอกใจภรรยาเพราะแค่อยากเปลี่ยนรสชาติทางกาย พอเบื่อของเดิมแล้ว อยากจะลองของใหม่ก็เลยนอกกายหรือนอกใจไปง่ายๆ แบบนั้นมันก็เห็นแก่ตัวเกินไป มันเหมือนกับว่าต่อให้ภรรยาเป็นคนดีแค่ไหน ถ้าแค่เบื่อก็จะไปหากินของใหม่ง่ายๆ แบบนั้นหรอ?

พอคิดแบบนั้นแล้ว แบคฮยอนก็ได้แต่ย้อนกลับมาดูตัวเองว่า เรื่องอย่างว่าเขาทำได้ดีหรือยัง หรือว่าทำดีแล้วแต่เพราะว่าเป็นคนเดิมๆ ก็เลยยังเป็นกลิ่นเดิมอยู่ แล้วเฮียก็อาจจะเบื่อเข้าสักวัน?

แบคฮยอนไม่เคยปฏิเสธที่จะเล่นของเล่นสัปดนของเฮียที่สั่งซื้อมาจากเน็ต จะเล่นบทซาดิสต์ กระชาก ตรึง ดึงหมออ้อยก็ยอมทำได้ทั้งนั้น เขาเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องของรสนิยม แบคฮยอนจัดให้ได้หมดทุกอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าเฮียจะเบื่อบ้างไหม

เหมือนกับว่าต่อให้ทำดีแค่ไหน ถ้าคนอยากจะไป เหตุผลอะไรก็เอามาอ้างได้ ยิ่งผู้ชายส่วนใหญ่ชอบนอกใจภรรยาตอนท้องด้วยแล้ว เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่เห็นคนแชร์ประสบการณ์บนอินเตอร์เน็ตทีไร ก็มีแต่เรื่องสามีนอกใจตอนท้องทุกที

วันนี้เป็นวันเกิดพี่ชานยอล...

แบคฮยอนยังไม่รู้ว่าเขาจะให้อะไรดี เพราะถ้าเฮียมีของที่อยากได้ก็คงจะซื้อเองไปนานแล้ว คนมีเงินอย่างเฮียอะไรก็ซื้อได้ทั้งนั้น แบคฮยอนก็เลยไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรให้เฮียดี

ในขณะที่นั่งคิดไป ลมพายุจากนอกบ้านก็เริ่มแรงขึ้น แบคฮยอนกำลังคิดว่าเขาจะทำเตาย่างเนื้อกับหมูสามชั้นกินเลี้ยงวันเกิดดีหรือเปล่า หรือว่าจะเป็นหม้อไฟดี พอเริ่มคิดถึงงานเลี้ยงวันเกิด แบคฮยอนก็คิดได้ว่าเขาควรจะหอบลูกดังโงน้อยในท้องซิ่งอีป๊อบออกไปซื้อของข้างนอกก่อนที่ฝนจะตก

วันนี้แบคฮยอนจะจัดทั้งเนื้อย่างทั้งไก่ทอดเลย!!

.

.

.

ปึก!

เวลาสี่โมงเย็นภายในบ้านที่ยังคงเงียบสงัด แบคฮยอนตบฝากล่องพลาสติกที่มีเนื้อโคขุนชั้นดีหั่นสไลด์อยู่เต็มกล่องให้เข้าร่องก่อนที่จะเดินไปเก็บกวาดเขียงที่ยังมีเศษเห็ดหั่นอยู่ประปราย

เขาส่งเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีในระหว่างที่รอให้ลูกชายทั้งสองคนกลับมาถึงบ้าน รวมถึงเฮียที่อีกไม่นานก็คงจะทำธุระเสร็จด้วย แบคฮยอนกวาดเศษขยะทั้งหมดลงถังแล้วตรงไปล้างมือก่อนที่จะเดินส่ายก้นแด๊ดแด๋ไปนั่งดูรายการส่องสัตว์อยู่ที่โซฟา

ตอนนี้แบคฮยอนอารมณ์ดี... เขาคิดออกแล้วว่าอยากจะให้อะไรเป็นของขวัญเฮีย แล้วนอกจากนั้นก็ยังคิดเวลาแก้ปัญหาอาการเบื่อกลิ่นเดิมๆ ได้ด้วย คราวนี้ล่ะ พี่ชานยอลจะ...

Rrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ข้างตัวฉุดแบคฮยอนออกจากห้วงความคิดแสนหวาน เขายิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะหยิบมันขึ้นมากดรับแล้วกรอกเสียงหวานจ๋อยลงไปในลำโพงเมื่อคิดว่าเฮียอาจจะโทรมาถามว่า วันนี้วันเกิดใครเอ่ย~ แล้วก็รีบกลับบ้านมาช่วยกันจัดเตาปิ้งย่างรอรับสองเสือโหยที่กำลังจะกลับมา

แบคฮยอนล่ะมีความสุขจริงจริ๊ง~

“จ๋า~”

[ฮัลโหล อยู่ไหน]

“หนูอยู่บ้าน~ เฮียนั่นแหละอยู่ไหน~”

[อยู่บ้านไอ้เทา วันนี้กลับดึกนะ มีงาน ไม่ต้องคอย]

“...........”

[ได้ยินไหมเนี่ย]

“งานไรอ่ะ”

[ลูกค้า ขโมยรถคนอื่นมาจำ อะไรไม่รู้เนี่ย เคลียร์กันอยู่ ถ้าเสร็จไวเดี๋ยวรีบกลับ]

“เฮียอยู่กับใครอ่ะ”

[อยู่กับไอ้คริส แล้วก็พวกมันแหละ ถ้าเสร็จไวก็กลับไว แต่ยังไม่แน่ กินข้าวไปก่อนเลย]

“..............”

[เข้าใจไหมเนี่ย]

“อื้อ.... เดี๋ยวหนูรอนะ”

[เออ แค่นี้แหละ...]


ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด....


พูดเพียงแค่นั้นสายก็ถูกตัดไป... แบคฮยอนรู้สึกเหมือนตัวเองถูกดูดลงไปในหลุมดำขนาดใหญ่ เขายู่ปากขึ้นด้วยความน้อยใจก่อนจะกระแทกตัวลงกับเบาะโซฟานุ่มๆ เต็มแรง พี่ชานยอลไม่ถามสักคำว่า วันนี้วันเกิดมีอะไรให้หรือเปล่า หรือที่บ้านมีอะไรกิน แค่โทรมาบอกว่าจะกลับช้าแล้วก็วางสายไป แถมพูดเหมือนแกรมบังคับให้เข้าใจ

เหอะ... วันเกิดทั้งทีก็เลือกที่จะอยู่กับไอ้พวกลูกน้องชั้นแรงงานทั้งหลาย

ใช่ซี๊... วันดีๆ แบบนี้อะไรมันจะดีไปกว่าการได้อยู่กับกิ๊กกล้ามบึกบึนและฝูงเด็กหนุ่มหล่อเข้ม อะไรมันจะไปเร้าใจเท่ากลิ่นน้ำมันเครื่องกับกลิ่นเหงื่อแรงๆ แบบชนิดที่ว่าเลียทีเค็มจนแสบไปถึงคอหอย อย่างเฮียก็คงจะเบื่อกลิ่นหอมๆ แล้ว เลยหันไปสนใจอะไรที่มันเร้าใจกว่า

เพราะว่าหุ่นไขมันนุ่มนิ่มของแม่บ้านมันน่าเบื่อก็เลยหันไปฟัดอะไรที่มันแข็งๆ อย่างกล้ามหรือกระดูกแทน ลูกชายที่น่ารัก ก็ไม่น่ารักสู้เด็กโข่งอย่างจงอินหรือเซฮุน

หึ๊ย! แบคฮยอนโมโหที่สุดเลย!!!

เขาอุตส่าห์เตรียมของไว้กินฉลองวันเกิดเฮีย แต่เฮียกลับไม่สนใจซะงั้น แถมยังไม่ถาม ไม่พูดถึงของขวัญเลยสักนิด แบบนี้ของที่แบคฮยอนเตรียมเอาไว้ทั้งหมดก็คงจะเก้อ ไม่มีทั้งชาบู ไม่มีทั้งปิ้งย่าง ไม่มีแม้แต่เจ้าของวันเกิด แบคฮยอนเสียใจมากที่สุด!!

เขาจะไม่ให้อภัยพี่ชานยอลเลย!!!

แกร๊ก

“โอย~ หนาวๆๆๆ”

ในขณะที่กำลังหงุดหงิดกับตาลุงหนวดบ้างาน เสียงเปิดประตูบ้านกับเสียงบ่นของชานฮยอนก็เรียกสติแบคฮยอนให้กลับคืนเข้าสู่ร่าง เขาลุกขึ้นหยิบเอาผ้าขนหนูที่วางพาดอยู่บนโซฟาไปห่มให้กับลูกชายคนเล็กที่เดินตัวเปียกโชกเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางหนาวสั่น

สงสัยว่าตอนขี่มอเตอร์ไซค์ออกมา ฝนที่อื่นคงจะตกเพราะว่าที่นี่ก็ทำท่าจะตกเหมือนกัน

“ทำไมตัวเปียกกันมาเนี่ย ฝนตกหรอ ไปเข้าห้องน้ำเลย พื้นเปียก” แบคฮยอนใช้มือดันหลังลูกชายทั้งสองคนที่เดินหัวสั่นด๊อกแด๊กตามกันเข้ามา ให้ไปเข้าห้องน้ำเพื่อถอดเสื้อผ้าที่เปียกออก เขาใช้เท้าเขี่ยเอาผ้าขี้ริ้วให้ถูไปตามหยดน้ำก่อนที่จะปิดประตูบ้านเมื่อรู้สึกว่าฝนจะตกลงมาในอีกไม่ช้า

ในขณะที่กำลังจะเดินไปงับหน้าต่าง อยู่ๆ แบคฮยอนก็นึกขึ้นมาได้ว่าถ้าพี่ชานยอลไม่สนใจวันเกิดจนไม่กลับมากินข้าวที่บ้านก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เขากินกับลูกชาย 3 คนก็ได้ ชานฮยอนกับพัคฮยอนต้องชอบแน่ ทั้งเนื้อ ทั้งหมูสามชั้น ย่างบนเตาถ่านหอมๆ

ถึงไม่มีเฮียก็ไม่เห็นเป็นไร คนพรรณ์นั้นปล่อยให้อยู่กับกิ๊กกล้ามกลิ่นใหม่ไปเถอะ แบคฮยอนไม่อยากจะสนใจหรอก เขาจะรอดูสีหน้าสองเสือชานพัคตอนที่บอกว่าวันนี้มีเนื้อย่างดีกว่า...

แต่ว่าถึงจะคิดอย่างนั้นมันก็อดเสียใจไม่ได้... ก็แบคฮยอนตั้งใจทำมาให้เฮียนี่หน่า...

 

.

.

.


ในเวลาหลังฟ้ามืด บริเวณหน้าบ้านที่มีลมพัดแรง เสียงจ๊อกแจ๊กวุ่นวายดังสลับกับเสียงร้องไม่หยุด

ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่มตรงแล้ว แบคฮยอนจัดการตั้งเตาเนื้อย่างเอาไว้ที่หน้าบ้าน เขาแทบไม่ต้องใช้พัดพัดถ่านให้ลุกไฟเลย เพราะแค่ลมพายุก็มากพอแล้ว ทั้งชานฮยอนและพัคฮยอนต่างพากันวิ่งหยิบกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ปลิวกันให้ว่อน ส่วนแบคฮยอนก็มีหน้าจัดการกับเนื้อและหมู

หลังจากที่เก็บรวบรวมเอากระดาษที่ปลิวออกไปกลับมาได้หมด สองเสือปาร์คผู้หิวโหยก็นั่งประจำที่พร้อมกับตะเกียบคู่ใจ กลิ่นหอมของถ่านไม้และกลิ่นของเนื้อย่างทำให้ชานฮยอนสูญเสียการเป็นตัวเอง เขาแทบจะคีบเนื้อดิบเข้าปาก ไม่คิดเลยว่าจะได้กินเนื้อย่างวันนี้

“แม่ แล้วพ่อไม่มาจริงดิ?” พัคฮยอนที่กำลังง่วนอยู่กับการเอาไม้เสียบเห็ดถามขึ้นมาลอยๆ เหมือนไม่ต้องการคำตอบ เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมแม่ไม่โทรไปบอกพ่อว่า วันนี้มีเตาย่าง เชื่อเถอะว่าต่อให้พ่อติดงานสำคัญขนาดไหนถ้าบอกว่าทุกคนรออยู่ยังไงพ่อก็ต้องมา

“ปล่อยแกไปเหอะ ทำให้แล้วก็ไม่สนใจ”

“พ่อลืมป่าว” ชานฮยอนว่าพร้อมกับหัวเราะหึ เขาไม่เชื่อหรอกว่าพ่อไม่ใส่ใจ ถ้าบอกว่าพ่อลืมวันเกิดตัวเองยังจะน่าเชื่อซะกว่า

“ลืมแล้วทำไมจำวันเกิดคนอื่นได้”

“ก็มันแจ้งเตือนในโทรศัพท์อ่ะ ” พัคฮยอนว่า

“รู้ได้ไง พ่อเนี่ยหรอบันทึกวันเกิดในปฏิทิน”

“ก็คราวที่แล้วพ่อก็เอาของขวัญวันเกิดมาให้ผิดวัน มันแจ้งเตือนจากเฟสบุ้กอ่ะ แล้วหนูไม่ใส่วันเกิดจริง นี่งงเลย อยู่ๆ พ่อมาถามเฉยว่าวันเกิดอยากได้อะไร หนูก็บอกวันเกิดหนูผ่านไปแล้ว แล้วหนูเข้าเฟสบุ้กเห็นคนอื่นมาอวยพรก็เลย เออ สงสัยพ่อดูจากแจ้งเตือนโทรศัพท์”

“เอ้า แล้วมันไม่แจ้งเตือนวันเกิดตัวเองหรอ”

“ไม่แจ้ง~ แต่ถ้าเห็นคนมาอวยพรคงรู้อ่ะ ป่านนี้คงรู้แล้วมั้ง เดี๋ยวก็มาเชื่อเหอะ” พัคฮยอนตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจ ถึงพ่อจะไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดตัวเองแต่เชื่อเถอะว่าอย่างน้อยจะต้องมีคนจำได้ เดี๋ยวก็คงรู้ตัว

“โทรศัพท์ไม่เตือนเดี๋ยวอาคริสก็บอก” ชานฮยอนว่า

“เดี๋ยวก็พากันกินเหล้าดึกดื่น”

 

บรื้น...


 

พูดยังไม่ทันจะขาดคำดี เสียงรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ที่จอดอยู่หน้าบ้านก็ทำให้แบคฮยอนต้องหน้าบึ้ง เขาเห็นพี่ชานยอลถอดหมวกกันน๊อควางไว้บนรถก่อนที่จะเดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางเร่งรีบ แถมหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่รู้สึกผิดอะไรเลยสักนิด

เฮียอย่าได้หวังเลยว่าแบคฮยอนจะยอมยกโทษให้ง่ายๆ เขายกเตาเนื้อย่างให้ลูกไปแล้ว แล้วก็ยกเลิกของขวัญคืนนี้ไปแล้วด้วย เชิญเฮียไปเลียกล้ามเด็กๆ ในฮาเร็มเลย

“นั่นแงะ... เห็นแมะ”

“ทำไรกัน” คนตัวสูงทำเพียงแค่เดินไวๆ ผ่านเตาหมูย่างเข้าไปในบ้านเพื่อหยิบเอาของที่วางไว้หน้าทีวีเท่านั้น

ชานยอลคว้าเอากระดาษที่พับซ้อนกันสองสามใบใส่กระเป๋าเสื้อแจ๊คเกตแล้วก็เดินผ่านลูกเมียกลับไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ทันทีด้วยท่าทางรีบร้อน เหมือนกับว่าแค่ต้องการกลับมาเอาของแล้วก็ออกไปเท่านั้น ปล่อยให้แบคฮยอนทำหน้าบึ้งตึง แต่สุดท้ายคนตัวเล็กก็ต้องพ่นลมหายใจออกมาเมื่อได้ยินเสียงรถขับออกไป

เฮ้อ....

แบคฮยอนไม่รู้ว่าเขาควรจะโกรธหรือว่าอะไรดี อันที่จริงใจมันก็เหมือนจะโกรธอยู่หรอก แต่พอเห็นว่าเฮียกำลังตั้งใจทำธุระก็โมโหไม่ลง พี่ชานยอลก็เอาแต่ทำงานทั้งปี หาเงินเลี้ยงต้อยตัวเป็นเกรียว แล้วต้อยที่ว่าก็ไม่ใช่ต้อยอื่นไกล มันก็ต้อยสองตัวที่บ้านนี่แหละ

ความจริง แบคฮยอนก็น่าจะรู้ตั้งนานแล้วว่าคนอย่างเฮียไม่สนใจเรื่องยิบย่อย ไม่เตือน ไม่บอกก็คงไม่รู้ นี่เขากำลังคาดหวังอะไรกันเนี่ย...

“สงสัยยุ่ง” ชานฮยอนยักไหล่ยึกยักด้วยท่าทางสุดกวน เขาไม่สนใจหรอกว่าพ่อจะมาร่วมวงหรือไม่มา ชานฮยอนสนใจเนื้อมากที่สุด

“เอาไว้รอเป่าเค้กให้พ่อตอนกลับมาดีกว่า ถ้ายังจำไม่ได้ก็เอาบัตรประชาชนให้ดูเลย” พัคฮยอนว่า

“เฮ้อ... อะไรๆ ก็ทำแต่งาน บ้านช่องไม่ค่อยจะสนใจ” แบคฮยอนบ่นอุบพร้อมกับคีบเนื้อชิ้นใหญ่เข้าปาก เขารู้ตัวว่า นับวันตัวเองยิ่งขี้บ่นแต่มันก็อดพูดไม่ได้ ทั้งๆ ที่เฮียมีเงินมากขนาดนี้แล้วก็ยังเอาแต่ทำงานหนักขนาดที่แม้แต่วันเกิดของตัวเองก็ยังจำไม่ได้

แบคฮยอนไม่ได้กลัวว่าลูกจะเหงาหรอก ลูกชายเขาไม่มีใครติดพ่อแม่สักคน คนที่เหงาน่ะมันแบคฮยอนต่างหาก หึ่ม! พูดทีไรอารมณ์มันก็ขึ้นทุกที!

“ก็ดีดิ ทำงานจะได้มีเงินเยอะๆ ผมจะได้มีเงินใช้” ชานฮยอนว่า

“ตกลงวันนี้รอเป่าเค้กพ่อกันนะ ตกลงนะ” พัคฮยอนรบเร้า เขากระตือรือร้นอย่างมากที่จะจุดเทียนให้พ่อเป่าเค้ก ถึงจะรู้ว่าพ่อไม่ได้ชอบอะไรพวกนี้เท่าไหร่

ซึ่งอันที่จริงแล้ว หลังจากเซอร์ไพร์สวันเกิด พัคฮยอนแค่อยากบอกพ่อว่าเขาจะเป็นเด็กดี แล้วจากนั้นพ่อก็จะแจกเงินให้คนละพันก่อนสิ้นวันเกิด...

เป็นอันจบ...

เค้กก้อนละ 300 บาท หาร 3 คนก็ตกคนละร้อย พอจบงาน ได้เงินกันคนละพัน กำไร 900 เหนาะๆ สุขสันต์กันถ้วนหน้าในงานวันเกิด แถมได้กินเนื้อย่างและหมูสามชั้นแบบอิ่มอร่อย

พัคฮยอนรักพ่อกับแม่ของเขามากที่สุด เพราะว่าทั้งพ่อและแม่ของเขาเป็นผู้ให้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด...

“เออ เป่าก็เป่า เดี๋ยวออกไปซื้อเค้ก” ชานฮยอนว่า

“เดี๋ยวออกไปด้วย จะไปเขียนหน้าเค้กเอง”

“กินเสร็จค่อยไปก็ยังทันหรอก...”


.

.

.

.


ภายในบ้านที่เงียบสนิท... เสียงเข็มนาฬิกาบนฝาผนังยังคงดังติ๊กต๊อก...

 ตอนนี้เป็นเวลาตี 2 กว่าแล้ว เค้กที่ซื้อมายังนอนเป็นหมันอยู่ที่เดิมในกล่อง บ้านทั้งหลังเงียบสนิท พัคฮยอนกับชานฮยอนชิงหลับไปตั้งแต่ตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ส่วนแม่บ้าน ที่บอกว่าจะรอจนกว่าเจ้าของวันเกิดจะมาก็นอนหลับคร่อกอยู่บนโซฟา

เสียงรถมอเตอร์ไซค์และเสียงปิดรั้วบ้านเรียกแบคฮยอนที่กำลังนอนหลับฝันดีให้ลืมตาตื่นขึ้น เขายันตัวขึ้นจากโซฟาช้าๆ ก่อนที่จะลุกเดินโซเซไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำมาดื่ม เพียงไม่นานเสียงเปิดและปิดประตูบ้านก็ดังขึ้น

แบคฮยอนยกมือขยี้ตาพร้อมกับอ้าปากหาววอดใหญ่ ก่อนที่จะเดินไปหาเจ้าของวันเกิดที่เพิ่งจะกลับถึงบ้านหลังผ่านวันเกิดไปแล้ว กลิ่นเหล้าหนักๆ ที่แผ่ไอออกมาจากร่างกายและลมหายใจของคนตัวใหญ่กว่าทำให้แบคฮยอนต้องยู่หน้า

ดูเหมือนว่า พี่ชานยอลของเขาจะกินเหล้ามาแถมเยอะซะด้วย ไม่ต้องถามเลยว่าที่หายไปข้ามวันนี่ไปทำอะไรมา คงจะฉลองกับลูกน้องหลังเสร็จงานจนลืมไปแล้วว่าวันนี้ที่บ้านเขามีงานกัน

“เฮีย... อื้อ...”

ไม่ทันที่จะได้อ้าปากพูดอะไร อยู่ๆ กลีบปากก็ถูกจู่โจมด้วยริมฝีปากที่อุ่นร้อน การกระทำที่แสนรวบรัดทำให้แบคฮยอนตกใจจนเผลอปล่อยขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือออก เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์จำนวนมากที่อยู่ในลมหายใจของคนตรงหน้า มันทั้งหนักหน่วงและคละคลุ้งอยู่ในโพลงปาก ไหนจะรสขมปร่าแบบเหล้าเพรียวๆ ด้วย

แบคฮยอนพยายามจะยกมือขึ้นผลักอกเฮียให้ถอยออกห่าง แต่ไม่นานมือทั้งสองข้างของเขาก็ถูกรวบเอาไว้ สุดท้ายก็ทำได้แค่เดินถอยหลังไปเรื่อยๆ จนชนเข้ากับชั้นวางทีวี


 

CUT :D












 

เขาหอบหายใจแรงก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งแล้วดึงเอาแฟนตัวเล็กให้ขึ้นมานั่งทับอยู่บนตัก ชานยอลอดที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้เมื่อเห็นเบาะรองโซฟาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำแห่งความเสียวของแม่บ้าน เขาใช้มือจับคางแบคฮยอนให้หันหน้ามารับจูบที่แสนหิวโหย ในขณะที่มือก็ลูบไล้หน้าขาไปด้วย

“อื้อ... เฮียทะลึ่ง...” แบคฮยอนผละใบหน้าออกจากริมฝีปากที่ร้อนรุ่มพร้อมกับเบือนหน้าหนีสายตาหยาบโลนที่เอาแต่จ้องมองเขาตั้งแต่หัวไปจนถึงปลายเท้า

ในตอนนี้ แม้แต่เสียงลมหายใจของพี่ชานยอลก็ยังดูลามกเลย ไม่ต้องนึกไปถึงเสียงหัวเราะและสีหน้า ไหนจะท่าดึงขึ้นมานั่งตักใช้แขนกอดเอวเอาไว้แล้วป้อนจูบให้อีก เฮียนี่มัน... เป็นคนที่พิลึกจริงๆ

“ทะลึ่งอะไร”

“ทะลึ่งหมดแหละ วันเนี้ยอ่ะ” พูดไปใบหน้าก็เบือนหนีริมฝีปากที่เอาแต่ไล่จูบไปทั่ว ไม่เว้นแม้แต่สันกราม แบคฮยอนไม่รู้ว่าเฮียไปกินเหล้าแล้วมีอารมณ์มาจากไหน อยู่ๆ ก็เข้ามาปลุกปล้ำ คุกเข่ามุดกระโปรงแล้วก็จัดการจนตัวเองเสร็จสมอย่างกับคนไม่ได้ทำเรื่องแบบนั้นมาสัก 10 ปี

“วันนี้แต่งตัวน่ารัก”

“อะแระ ชุดเนี้ย?” แบคฮยอนยกชายเสื้อชุดนอนคลุมท้องสุดน่ารักขึ้นดูอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก ชุดนี้เฮียเป็นคนซื้อให้เขาเมื่อไม่นานมานี้ แต่แบคฮยอนยังไม่มีโอกาสได้ใส่เพราะท้องเขามันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น

มันเป็นแค่ชุดแขนตุ๊กตา ปกเสื้อคอบัวธรรมดาๆ เป็นชุดชิ้นเดียวยาวไปจนถึงหัวเข่า ไม่ได้สั้นเร้าอารมณ์ตรงไหน สีขาวไม่ฉูดฉาด เป็นเสื้อทรงเอน่ารักๆ กับถุงเถ้าลายหมี ปกติแบคฮยอนไม่ใส่ถุงเท้านอน แต่เพราะว่าวันนี้ฝนตก อากาศเย็น เขาก็เลยนำมันมาใส่

“อือ” ส่งเสียงครางงึมงำออกมาพร้อมกับซุกหน้าลงกับซอกคอขาวๆ ชุดนี้ที่แบคฮยอนใส่เนี่ยแหละน่ารักมากที่สุด

“เฮียชอบอ่อ”

“อือ"
 

“หนูก็ชอบอ่ะ”

“ใส่ละเหมือนเ-็ดเด็ก”

“เฮีย~ ทะลึ่ง~ ไอ้บ้า~ เฮียโรคจิต” แบคฮยอนนิ่วหน้าพร้อมกับใช้มือดันหัวตาเฒ่าโรคจิตให้เอาหน้าออกจากซอกคอเขา

แบคฮยอนกล้าสาบานได้เลยว่าเขาไม่เคยรู้เจตนาที่เฮียซื้อชุดนี้มาให้ เอาจริงๆ แบคฮยอนคิดว่าพี่ชานยอลแค่อยากจะซื้ออะไรน่ารักๆ มาให้เขาเป็นการปลอบใจตอนที่แพ้ท้องหนักๆ แต่ก็อย่างที่บอก แบคฮยอนไม่ได้ท้องใหญ่มากขนาดนั้น ถึงแม้ว่าชุดจะสามารถเอามาใส่นอนได้ แต่แบคฮยอนก็คิดว่าจะเก็บไว้ใช้ทีหลัง

จนกระทั่งวันนี้ พอเห็นว่าเป็นวันเกิดเฮียก็เลยอยากใส่ชุดที่เฮียซื้อให้ แต่ก็ไม่ได้คิดว่าไอ้เฮียบ้าจะซื้อชุดมาให้เขาเพราะหวังกระทำชำเราเมียเด็กที่อยู่ในชุดน่ารักๆ เหมือนเด็ก

ไม่ใช่แค่พี่ชานยอลที่คิดหรอกว่าชุดนี้ใส่แล้วมันเหมือนเด็ก ตอนแบคฮยอนเห็นตัวเองในกระจกเขาก็คิดเหมือนกันว่าชุดนี้มันน่ารัก ใส่แล้วเหมือนกับได้ย้อนวัยเลย

“หึๆ”

“ไม่ต้องมาหงมาหึ หนูว่าละ ก็ว่าทำไมแปลกๆ มาทำซื้อชุดนงชุดนอนให้ เฮียโรคจิต หนูไม่น่าไว้ใจเฮียเลย”

“อือ...”

“ไม่ต้องมาอือ วันนี้เฮียก็ลืมวันเกิดตัวเอง ลูกรอเป่าเค้กตั้งแต่สามทุ่ม แต่เฮียออกไปฉลองกับลูกน้อง” คนตัวเล็กว่าในขณะที่ถีบขาสะบัดกางเกงในที่ข้อเท้าให้หลุดออก แบคฮยอนไม่อยากจะบอกหรอกว่าเขาโกรธพี่ชานยอลแค่ไหนที่ทำให้ลูกรอ

“อือ... เพิ่งนึกออก...” ชานยอลส่งเสียงครางงึมงำในลำคอ เขาไม่คิดจะปฏิเสธสิ่งที่แบคฮยอนกล่าวว่า แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะละเลยความหวังดีของครอบครัวเหมือนกัน

วันนี้ชานยอลยุ่งมาก เขาเอาแต่เครียดเรื่องรถเรื่องหนี้จนไม่ทันจะได้คิดเรื่องอื่น รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แบคฮยอนส่งข้อความไปหา แต่ว่าตอนนั้นเขากำลังขับรถกลับจากชานเมืองพอดี พอขับผ่านทะเลลูกน้องก็ชวนแวะกินเหล้าเลี้ยงวันเกิด เพียงแค่ 2 ชั่วโมงก็ขับรถกลับกันต่อ แล้วพอมาถึงบ้านชานยอลก็รีบกลับทันที

เขาไม่คิดว่ากลับบ้านมาจะเจอแจ๊คพอร์ตเป็นของขวัญเมียเด็กในกระดาษห่อของขวัญสีขาวสะอาด ดูบริสุทธิ์น่าขยี้ขย้ำให้ขาดใจ

ที่จริง ชานยอลอยากจะทรมานแบคฮยอนให้ต้องการมากกว่านี้อีก เขาอยากจะทำให้แม่บ้านกลายเป็นคนลามกสัปดนไปเลย แต่ว่าแอลกอฮอล์ในเลือดมันก็สูงมากเกินไป

เขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะสามารถควบคุมตัวเองได้ พอหื่นมากๆ ก็จัดหนักทันที แต่ว่ามันก็แค่เริ่มต้นเท่านั้นแหละ ชานยอลยังมีเวลาฉลองวันเกิดของเขาย้อนหลังไปอีกนาน

“ลูกอุตส่าห์รอเป่าเค้ก ลงมาถามกันทุกชั่วโมงว่าพ่อมายัง เดี๋ยวคราวหน้าเขาไม่จัดวันเกิดให้ เฮียก็ไม่ต้องมางอนแล้วกัน”

“จะรอเอาเงินกันอ่ะดิ”

“เอ้า หรือเฮียจะให้ลูกแจกเงินเฮีย ก็เฮียบอกว่าไม่ต้องซื้อของขวัญแพงๆ มาให้ ลูกก็รออวยพร อวยพรเสร็จเฮียก็ต้องแจกซองอยู่แล้ว”

“มันจะเอาเงินใครมาแจก ก็เงินกูทั้งนั้น ซื้อของขวัญก็เงินกู เค้กนี่ก็เงินกู”

“แล้วเฮียจะให้เอาเงินมาจากไหนอ่ะ” แบคฮยอนมุ่ยหน้า มันก็ต้องแน่อยู่แล้วที่ว่าเงินเป็นของเฮีย ยิ่งซื้อของขวัญแพง 3 – 4 พัน เฮียก็ยิ่งหมดเงินเยอะ เพราะอย่างนั้นก็เลยให้ลูกๆ อวยพรแทน แล้วตัวเองก็ให้ซองแทนคำขอบคุณ เป็นอย่างนี้ไปทุกปี

ซึ่งอันที่จริง พี่ชานยอลจะไม่ให้ซองก็ได้ ถึงไม่ให้ ไอ้สองเสือก็ใช่ว่าจะอดอยากแต่ตัวเองก็ให้ทุกทีด้วยเหตุผลงี่เง่าที่ว่า ไม่อยากจะรับคำอวยพรเอาไว้อย่างเดียว ลูกเป็นเด็กกว่า ตัวเองโตกว่า ได้อะไรต้องให้คืน ดูเหมือนพวกรักษาหน้ายังไงก็ไม่รู้

“ก็บอกว่าไม่ต้องจัด ไม่ต้องจัด”

ชานยอลสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนจะเอนตัวพิงหลังลงกับโซฟาด้วยท่าทางผ่อนคลาย เขาไม่ได้อยากจะได้ของขวัญหรืองานเลี้ยงซักหน่อย วันเกิดทั้งที ชานยอลแค่อยากได้คำอวยพรเล็กๆ อยากรู้ว่าทุกคนในบ้านยังรักเขา ยังเป็นคนสำคัญที่ทุกคนจะมากอดและอ้อนขอเงินค่าขนมในวันสำคัญ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

ชานยอลไม่อยากได้ของขวัญราคาแพง... ไม่ใช่ว่ามันไม่ซึ้ง แต่มันเปลืองเงินเขามากๆ เพราะไม่ว่าใครจะเป็นคนซื้อ เงินก็มาจากกระเป๋าชานยอลอยู่ดี และบางทีก็เป็นของแพงที่ไร้สาระด้วย...

ที่แสบกว่าคือการซื้อของที่ตัวเองอยากได้มาเป็นของขวัญวันเกิด รู้ทั้งรู้ว่าพ่อไม่ใช้ แล้วสุดท้ายหลังจากผ่านวันอันสุดซึ้งไป ของชิ้นนั้นก็จะไปอยู่ในห้องของคนที่ซื้อมันมา

เหมือนกับปีก่อนที่ชานฮยอนซื้อโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดมาเป็นของขวัญ ด้วยราคาแพงเกินจำเป็น ทั้งๆ ที่รู้ว่าพ่อเล่นไม่เป็น แล้วเมื่อชานยอลไม่ได้ใช้ สุดท้ายชานฮยอนก็ได้มันไปด้วยเหตุผลที่ว่าโทรศัพท์เครื่องเก่าพัง...

เพราะอย่างนั้น ชานยอลถึงไม่อยากได้อะไรนอกจากคำอวยพร... เขาจะไม่เปิดโอกาสให้ตัวแสบทั้งหลายได้ใช้เงินอย่างสิ้นเปลืองในวันที่ 27 พฤศจิกายนของทุกปี...

“ก็หนูอยากจัดให้อ่ะ คนเขาอุตส่าห์ทำเตาปิ้งย่าง นึกว่าเฮียมาเห็นจะจำได้ แต่เฮียก็ไม่รู้อ่ะ”

“เดี๋ยวค่อยตั้งเตาพรุ่งนี้อีกวันก็ได้”

“เดี๋ยวถ้าพรุ่งนี้เฮียลืมแล้วออกไปข้างนอกอีก หนูจะแกล้งลืมวันเกิดเฮียทุกปีเลย”

คนตัวเล็กว่าก่อนจะลุกขึ้นหยิบเอาเบาะลองโซฟาที่เปียกชุ่มออก แล้วเดินนำมันไปวางไว้ในห้องน้ำเพื่อรอซัก เขาฉีดน้ำลงไปบนรอยเปียกจนทั่วเบาะแล้วปล่อยทิ้งไว้เพราะยังง่วงเกินกว่าจะมาซักอะไรแคว่กๆ กลางดึก

ตอนนี้นาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีสามเศษๆ แล้ว อากาศทั้งข้างนอกและข้างในหนาวมากเพราะฝนเริ่มโรยตัวลงมาอีกแล้ว แบคฮยอนหยิบเอาขวดน้ำที่หล่นอยู่บนพื้นไปวางไว้บนโต๊ะก่อนที่จะเดินไปฉุดมือแฟนตัวสูงให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำข้างบน

ตลอดทางเดินพี่ชานยอลเอาลวนลามเขาไม่เลิก ทั้งเปิดชุดกระโปรงขึ้น ตีตูด เข้ามากอดมาหอมจนน่ารำคาญ

แบคฮยอนลืมไปแล้วว่าเขากำลังโกรธเฮียอยู่... แต่ว่าก็ช่างเถอะ คนแบบเฮียเนี่ย ถึงโกรธก็คงไม่รู้หรอก

เฮ้อ...

.

.

.

.

แถม

 

“ชานยอน”

“ห้ะ?”

“มึงว่าพ่อกลับมายัง”

“ไม่รู้ว่ะ ยังมั้ง”

“กูว่ากูได้ยินเสียงรถนะ ลงไปดูไม่เห็นหรอ”

“เออ ยังไม่มาหรอก นอนไปเหอะ ค่อยไปอวยพรพรุ่งนี้ก็ได้”

ชานฮยอนกดหัวพี่ชายขี้สงสัยให้นอนลงกับหมอนอีกครั้ง เขาพลิกตัวหันหลังให้พัคฮยอนแล้วแกล้งหลับทันทีก่อนที่พี่ชายตัวดีจะซักไซ้อะไรไปมากกว่านี้

เสียงรงเสียงรถอะไรกันล่ะ ชานฮยอนไม่เห็นจะเห็นใครเลย เขาไม่เห็นทั้งพ่อ ไม่เห็นทั้งแม่ ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น... ไม่เห็นจะได้ยินเสียงอะไรเลย....









 

จบปิ๊ง! :D

สุขสันต์วันเกิดชานยอลและเฮียย้อนหลังค่า :D

#ฟิคแฮ่น







SQWEEZ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 562 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15380 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:04
    ขำ

    เเม่บ้านโดนคนเมาข่มขืนเเต่พยานปากเอกดันไม่ยอมพูดอะไรทำไม่รู้ไม่ชี้555555555555555
    #15,380
    0
  2. #15202 pounger (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:07
    ชานฮยอนอะตัวดีเลยยย
    #15,202
    0
  3. #15115 pineB (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 02:27
    -ครอบครัวนี้นี่55555555555555 ลูกเห็นหมดแล้วเฮียว่ากระทำชำเราใส่แม่บ้าน
    #15,115
    0
  4. #14985 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:48
    ชานเห็นแน่ๆๆ 55555
    #14,985
    0
  5. #14294 heykiki (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 23:20
    ลูกเห็นหมดแล้ว 555555555555555555555555555
    #14,294
    0
  6. #14068 Niicee (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 19:57
    ชานฮยอนหนูเห็นใช่มั้ยลูกกกก
    #14,068
    0
  7. #13709 Yehet ~ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 22:51
    ชอบความหื่นของเฮียมากค้าาา แม่บ้านบี๋ก็แซ่บ เขินตอนนี้มากเลย
    #13,709
    0
  8. #13694 pearlsh1294 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 15:17
    เฮียยยยยยยย ><
    #13,694
    0
  9. #13665 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 17:03
    หื่นจริงๆเลยคุณพ่อเนี่ยยยย
    ลูกเห็นแน่ๆ 555
    #13,665
    0
  10. #13571 areenachesani (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 19:20
    อะหือออ เฮียเนี่ย...สุดไรสุด
    ชานฮยอนอ่าาา ไม่เห็นจิงง่ะ? คึคึคึ
    #13,571
    0
  11. #13496 mini_6 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 16:44
    แหน่ะ 5555555
    #13,496
    0
  12. #13401 sweetpss (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 12:16
    ไม่เห็นจริงหรอลูกชานฮยอนหึหึหึ
    #13,401
    0
  13. #13271 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 22:15
    พ่อก็สนใจแต่จะใส่แม่อย่างเดียว ไม่คิดถึงลูกสองคนที่รออวยพรวันเกิดเลย~
    #13,271
    0
  14. #13176 NewLoly PanTanyakit (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 03:49
    55555 คือแสบทั้งบ้านอะ ชานฮยอนไม่เห็นอะไรเลยยยยย 555ชอบทุกตอนที่มีลูกเลยอะ ชอบครอบครัวแบบนี้
    #13,176
    0
  15. #12626 gonjung (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 15:20
    แหมมมมน่ารักอ่ะบ้านนี้เฮียสอนลูกดี แล้วที่สำคัญชานฮยอนแอบเห็นคนแก่ทำลูกอีกละ ไหนว่าเค้าเป็นเด็กเลี้ยงแกะชอบทะเลาะกันแต่ก็ไปแอบทำกันไงเห็นชัดๆแล้วใช่ไหม55555เค้าไม่แอบละนะ
    #12,626
    0
  16. #12602 KIMSO.ZYX (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 11:05
    ชานฮยอนมันร้ายยน
    #12,602
    0
  17. #12387 Meannie Sirichon (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 21:16
    ชานฮยอนมันร้ายนะค้ะหัวหน้า 5555555555555555555
    #12,387
    0
  18. #12299 เคแอล9091 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 11:40
    ไม่เห็ยแน่ๆเลยยย5555
    #12,299
    0
  19. #12230 _boba9490 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 02:47
    ชานฮยอนคงจะนอนหลับฝันดีเลย 55
    #12,230
    0
  20. #12164 BlackJee_Black (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 08:32
    ชานฮยอนหนูไปเห็นอะไรมาลูก!!!!!
    #12,164
    0
  21. #12163 Bell kijt (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 03:44
    ฮรือออออ น่ารักง่ะ ดูเป็นครอบครัวอบอุ่นสุขสันต์มาก ชอบง่ะ
    #12,163
    0
  22. #12159 minnie (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:00
    แฮ่นจ๋า ฉันคิดถึงเธอมากกกกกก มาอัพอีกได้มั้ยค่ะ คิดถึงใจจะขาด TT
    #12,159
    0
  23. #12158 qndax_ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 09:19
    อ่ะจ่ะ ไม่เห็นอะไรเลยยนนยยย
    #12,158
    0
  24. #12157 littlebigthings (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 12:39
    ชานฮยอนไม่เห็นแน่เร้อออออ 555555
    #12,157
    0
  25. #12156 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 01:22
    ไม่เหนนนนนน555555
    #12,156
    0