[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 56 : ตอนแถม : เด็กยักษ์ [ชานพัค]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 351 ครั้ง
    25 เม.ย. 59

* อย่าลืมอ่านประกาศด้านล่างนะค้า








เวลาสิบเอ็ดโมงครึ่ง ภายในโรงเรียนมัธยมเทตัน เสียงคุยจ๊อกแจ๊กของเหล่าลูกลิงในคราบนักเรียนดังสนั่นไปทั่วชั้น กริ่งที่ดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกเวลาพักเที่ยง เรียกนักเรียนให้พากันกรูออกไปนอกห้องเรียนที่แสนน่าเบื่อด้วยความหิวโหย พัคฮยอนที่ยังจดรายงานไม่เสร็จได้แต่กวาดตามองห้องเรียนที่ว่างเปล่าด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
 

วันนี้เขาไม่มีตารางต้องไปทำอะไรตอนเที่ยง แค่เรียนก็เบื่อจะตายอยู่แล้ว พัคฮยอนไม่อยากถูกไหว้วานให้ไปทำอะไรทั้งนั้น เขาไม่รู้เลยว่าทำไมชีวิตถึงได้มีแต่เรื่องน่าเบื่อ เดี๋ยวก็เรียน เดี๋ยวก็เรียนพิเศษ แฟนสักคนก็ไม่มี พอจะมีทีไรก็ต้องมีเหตุทำให้ต้องเลิกคุยกันทุกที และแน่นอนว่ามันก็คงไม่ใช่เพราะใคร...
 

“นั่นไง ว่าละต้องอยู่ห้อง...”
 

พอนึกถึงก็โผล่หัวมาพอดี... ตายยากซะจริง ไอ้น้องคนนี้...
 

“มาทำแระ ทำไมไม่ไปกินข้าว” พูดเสียงฉุนตอบกลับไปราวกับว่าเบื่อหน่ายเต็มทีกับการถูกตามรังควาน แม้ในใจจะอดรู้สึกดีใจไม่ได้กับการได้เห็นชานฮยอนอยู่ที่นี่ สำหรับพัคฮยอนที่ชีวิตไม่ค่อยจะมีอะไรแล้ว ชานฮยอนเป็นคนที่สำคัญที่สุดของเขาเลย
 

“ทะแมะ มาหาไม่ได้ไงล่ะ” ชานฮยอนเลิกคิ้วใส่พี่ชายด้วยสีหน้าสุดกวนเท้า เขาเดินไปนั่งเบียดกับก้นใหญ่ๆของพัคฮยอนบนเก้าอี้ตัวเดียวกันทั้งๆ เก้าอี้อีกตัวก็วางอยู่ข้างๆ ถึงแม้ว่าจะถูกดัน ถูกทุบ แต่ชานฮยอนก็ไม่สะทกสะท้าน เขายังคงนั่งกดโทรศัพท์ไปเงียบๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนพัคฮยอนต้องเป็นฝ่ายลุกเขยิบไปนั่งเก้าอี้ตัวข้างๆ แทน

“แม่ง นิสัย” คนตัวเล็กจิ๊ปากอย่างนึกขัดใจก่อนจะเก็บเอากระดาษรายงานลงใต้โต๊ะ ถ้าชานฮยอนมานั่งอยู่แบบนี้เขาจะต้องถูกกวนจนทำอะไรไม่ได้แน่ เพราะอย่างนั้นก็รีบกินข้าวให้มันเสร็จดีกว่า พอท้องอิ่มเดี๋ยวชานฮยอนก็หายไปเอง
 

“นิสัยดี”
 

“ดีอะไรล่ะ หุบปากไปเลย” กล่องข้าวพลาสติกถูกวางกระแทกลงกับโต๊ะอย่างแรง ทันทีที่ฝากล่องถูกเปิดออกกลิ่นข้าวผัดหอมๆ กับเครื่องเคียงที่อยู่ในถุงพลาสติกก็ทำให้คนข้างๆ ท้องร้องทันที
 

พัคฮยอนจัดการเทหมูทอดกับฮอทดอกและผักลงไปบนข้าวผัดที่ถูกอัดเต็มกล่องใบใหญ่ เขาจัดการบีบมะนาวใส่ลงไปแล้วใช้ช้อนคลุกเคล้าจนทั่ว
 

เสียงเอฟเฟคหนังไซไฟที่เพิ่งออกจากโรงได้ไม่นานส่งเสียงดังออกมาจากโทรศัพท์มือถือของคนข้างตัว ชานฮยอนไม่คิดแม้แต่จะวางมือถือแล้วหันมากินข้าวด้วยซ้ำ เจ้าตัวยังคงเอาแต่เพ่งสายตาไปยังหนังที่เล่นอยู่บนสมาร์ทโฟนแม้ท้องจะหิวแค่ไหนก็ตาม
 

“มากินข้าว!” กำปั้นเล็กทุบลงบนแผ่นหลังหนาเต็มแรงจนได้ยินเสียงดังตั้บ พัคฮยอนนึกอยากจะอัดไอ้เด็กยักษ์ข้างตัวให้ปลิวไปติดผนังถ้าไม่ติดว่าแรงน้อยกว่า เขาล่ะหมั่นไส้ไอ้นิสัยเด็กๆ ของชานฮยอนจริงๆ หิวก็ไม่ไปหาอะไรกิน พอถึงเวลาจะกินไม่กิน มัวแต่เล่นเกม ดูหนัง ทำโมเดล ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน พอเขากินข้าวกันเสร็จก็เพิ่งจะมาบ่นหิว อย่างกับเด็กๆ ที่สนใจแต่เรื่องเล่น
 

“ป้อนหน่อย”
 

“มึงเป็นเด็กสามขวบหรือไง! เอาช้อนไป กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน!” พัคฮยอนจับช้อนแสตนเลสยัดใส่มือหนาข้างที่ยังว่างก่อนจะเริ่มลงมือกินข้าวในกล่องทันที เขาพยายามจะทำเป็นไม่สนใจไอ้เด็กยักษ์ที่ยังเอาแต่นั่งนิ่งดูหนัง ทั้งๆ ที่รู้ว่าเวลาพักมีไม่มาก เดี๋ยวพอเที่ยงคนก็เริ่มทยอยขึ้นมาแล้ว
 

แต่ทว่าถึงจะพูดอย่างนั้น ในความเป็นจริงมันก็คงไม่ได้ทำให้น้องชายของเขาสะทกสะท้านเท่าไหร่ เพราะว่าชานฮยอนหล่อและเป็นที่นิยมมาก ทำอะไรก็เลยดูดีไปหมด ขนาดมานั่งเป็นควายให้พี่คอยคีบนู่นคีบนี่ให้กินก็ยังดูเป็นคนขี้อ้อนที่แสนจะน่ารักเลย แล้วพวกสาวๆ ก็ชอบนัก ไอ้อะไรที่มันชวนให้คิดลึกแบบนี้
 

“.............”
 

“จะกินไม่กิน...”
 

“กิน.........”
 

“..............”
 

“..............”
 

“มึงนี่มัน....หึ่ย!
 

พัคฮยอนกระแทกช้อนพลางหันไปมองหน้าน้องชายตาขวาง เขาใช้ช้อนตักข้าว ยื่นมันไปส่งถึงปากไอ้จอมขี้เกียจที่เอาแต่สนใจหนังในสมาร์ทโฟน ปากที่เคี้ยวข้าวตุ้ยๆ กับเสียงหัวเราะของมุกตลกในหนังและสีหน้าสบายใจทำให้พัคฮยอนหมั่นไส้จนแทบทนไม่ไหว
 

ใครกันที่เลี้ยงชานฮยอนให้เอาแต่ใจขนาดนี้... ถ้าไม่ใช่ตัวเขาเอง
 

“หมูด้วย”
 

“.............”
 

“ฮอทดอก”
 

“.............”
 

“ไม่เอาผัก”
 

“.............”
 

“อีกคำ”
 

“.............”
 

“ตักมาเยอะๆ ดิ”
 

“.............”
 

“บอกว่าไม่ต้องเอาผักม๊า”

“...........!!!!
 

 

.
 

.
 

.

 

ผ่านไปกว่าสิบห้านาทีแล้วกับการจัดการข้าวในกล่องให้เหลือแต่กล่องเปล่า บนห้องเรียนเริ่มมีคนขึ้นมานั่งอ่านหนังสือบ้างแล้วตามประสาเด็กห้องคิง พัคฮยอนยังอึ้งไม่หายกับความกินจุของชานฮยอนที่กินข้าวเต็มกล่องหมดภายในเวลาสั้นๆ เขาจำได้ว่าตัวเองกินมันไปแค่นิดหน่อยเอง แถมทำมาเยอะมากกว่าทุกครั้งด้วย
 

ชานฮยอนกินเยอะเหมือนพ่อไม่มีผิด แถมยังไม่อ้วนอีกต่างหาก ไม่รู้ว่ากินแล้วเอาไปเก็บที่ไหนหมด
 

“กินยังกะควาย ไม่อ้วนสักที” ในขณะที่มือกำลังแกะส้ม พัคฮยอนก็ปล่อยคำพูดลอยๆ ให้หลุดออกมาจากปาก มาจนถึงตอนนี้ชานฮยอนก็ยังนั่งกินขนมปังเผือกกับนมขนาด 50 มิลลิลิตรอยู่ ทำเหมือนกับว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้กินอะไรเลย
 

คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เอานมกับขนมปังเผื่อมาด้วย กะว่าถ้าชานฮยอนไม่กินก็จะเก็บไว้กินเองที่เรียนพิเศษแต่สุดท้ายก็ไม่เหลือแม้แต่ส้มที่กำลังปลอกอยู่
 

“อ่ะ” คนตัวเล็กส่งส้มในมือเข้าปากน้องชายอีกครั้งก่อนจะเริ่มเก็บกวาดของบนโต๊ะ ตอนนี้เพิ่งจะห้าโมงกว่าๆ ยังไม่เที่ยง ห้องเรียนก็เลยไม่ค่อยมีใครเท่าไหร่ ถึงมีก็ไม่สนใจเพราะเด็กที่ขึ้นมาอ่านหนังสือก็มีแต่เด็กเนิร์ดที่ไม่สนใจโลก
 

พัคฮยอนเองก็เบื่อแสนเบื่อกับบรรยากาศและการกวดขันวิชาในห้องเรียน เขาอยากจะเรียนๆ เล่นๆ เหมือนกับเด็กห้องอื่นๆ ตอนเย็นก็อยากจะไปเดินเล่นหาอะไรกินกับเพื่อนแต่ถ้าไม่เรียนพิเศษก็เรียนไม่ทัน แถมเพื่อนในห้องพอเลิกเรียนก็ไปเรียนพิเศษกันทั้งนั้นก็เลยไม่รู้จะไปไหนกับใคร
 

เขาเองก็ไม่ได้อยากจะสอบติดห้องเรียนที่ดีที่สุด แต่เพราะว่ามันสอบได้มาแล้วก็ต้องทนเรียนกันไป ยิ่งเห็นแม่ดีใจมากก็ยิ่งอยากทำให้ดีขึ้น เหมือนกับว่าอยากเรียนให้ได้สูงๆ ทำงานดีๆ ตามที่แม่คาดหวังเอาไว้ ชานฮยอนจะได้สบายไม่ต้องมาคอยแบกรับหน้าที่ดูแลครอบครัว ยิ่งเป็นเด็กโตไวก็คงจะไปได้เร็วจนตามไม่ทัน
 

สักวันชานฮยอนก็จะออกจากบ้านไปทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ ไปมีครอบครัว ส่วนพัคฮยอนก็ต้องอยู่บ้านและทำในสิ่งที่สมควรทำ เพราะอันที่จริงแล้วเขาเป็นคนโง่มาก ไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร ไม่มีความฝันว่าโตไปอยากจะเป็นอะไร ตอนนี้เป้าหมายเดียวที่กำลังทำอยู่คือเรียนให้จบสูงๆ เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง
 

ทั้งพ่อและแม่ของเขาไม่ได้จน แถมที่บ้านก็ไม่เคยบีบบังคับให้ต้องทำอะไร เพราะอย่างนั้นเรื่องการหางานที่เงินเดือนสูงจึงไม่ใช่เป้าหมาย ตอนนี้พัคฮยอนเค่อยากเรียนให้สูงให้แม่สบายใจ แต่หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าอยากจะทำอะไร
 

เพราะอย่างนั้นชานฮยอนถึงได้เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะว่าเป็นเด็กที่มีความฝัน มีความทะเยอทะยาน มีสิ่งที่อยากจะทำ พัคฮยอนก็เลยอยากจะให้ชานฮยอนเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุด ได้ทำในสิ่งที่อยากจะทำ ได้มีครอบครัวที่ดี โดยที่ไม่ต้องกังวลว่าใครจะคอยดูแลพ่อแม่เพราะพัคฮยอนจะทำเอง
 

พ่อเองก็มีเงินเก็บเยอะให้พอใช้สบายเมื่อถึงคราวทำงานไม่ไหว แต่กว่าจะถึงตอนนั้นลูกชานฮยอนก็คงโตแล้วเพราะพ่อแข็งแรงเหลือเกิน ไม่รู้ได้ยาอะไรดี ไม่ยอมแก่สักที มีแต่แม่ที่เพิ่งอายุไม่เท่าไหร่ก็บ่นปวดนู่นปวดนี่แล้ว
 

“อิ่มละ”
 

“อิ่มสิ มึงกินข้าวทั้งกล่อง” พัคฮยอนย่นคิ้วทำหน้ามุ่ย ชานฮยอนจะไม่อิ่มได้ไง ก็เล่นซัดข้าวซะขนาดนั้น ไม่อิ่มสิแปลก
 

“ง่วงอ่ะ”

 

Rrrrrrrrrrrrrrr


ไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ชานฮยอนรีบกดรับแล้วยกมันขึ้นแนบหูก่อนจะเอนตัวนอนลงบนตักพี่ชาย ขายาวๆ เหยียดพาดเก้าอี้ออกไปจนเท้าเลยไปถึงทางเดิน ดวงตากลมโตหลับลงด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ชานฮยอนอยากจะดูหนังต่อ เขาไม่ได้อยากคุยโทรศัพท์
 

“โหล...”
 

[............]

“อยู่ห้องคิง มาหาพี่”

[.............]

“มากินข้าว ดูหนัง”

[.............]

“หึ ยังไม่กลับ เข้าคาบนู่น”

[.............]

“อือ... กินข้าวยังอ่ะ”

[............]

“อือ งั้นแค่นี้นะ จะดูหนัง.....

[..............]

“อือ...”
 

การสนทนาจบลงอย่างรวดเร็ว ชานฮยอนรีบตัดสายแล้วกดให้หนังที่หยุดค้างอยู่กลางเรื่องเล่นต่อทันที เขาได้ยินเสียงพัคฮยอนกำลังคุยกับใครเรื่องรายงานแต่ไม่ได้สนใจเพราะขี้เกียจลุกขึ้นไปดู ชานฮยอนไม่สนใจหรอกว่าใครจะมองเขาเป็นยังไงเพราะทุกคนรู้ดี ชานฮยอนไม่ได้เป็นแบบนี้กับทุกคน
 

“ฮ่าๆๆๆ มึง เพื่อนกูถามว่าคนที่คุยเนี่ย แฟนคนที่เท่าไหร่”
 

เสียงหัวเราะของพัคฮยอนและคำถามจากเพื่อนร่วมชั้นทำให้ชานฮยอนต้องเหลือบตาขึ้นไปมอง เขาทำเพียงแค่ส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะตอบออกไป
 

“หึๆ ไม่รู้ ไม่ได้นับ”
 

“มันบอกไม่รู้ ไม่ได้นับ” พัคฮยอนเบะปากคว่ำ เขาใช้มือตีหน้าผากน้องชายด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะดึงโต๊ะให้เขยิบเข้ามาหาตัวเพื่อที่เพื่อนจะได้หันเก้าอี้เข้ามานั่งทำรายงานด้วยกันได้ เด็กที่ไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องการเรียนอย่างชานฮยอนนี่น่าอิจฉาจริงๆ วันๆ มีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าวิ่งออก
 

“เคยรักใครจริงมั่งไหมเนี่ย เดี๋ยวเจอคนที่รักจริงๆ เค้าก็ไม่รักหรอก” ดงฮยอกถามพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ เขาหลงรักสองพี่น้องคู่นี้จริงๆ ดูเป็นพี่น้องที่สนิทกันอย่างเหลือเชื่อ ถึงแม้พัคฮยอนจะชอบบ่นว่าพอชานฮยอนมีแฟนแล้วก็ชอบหายไป แต่สำหรับดงฮยอกแล้ว ความสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นมากขนาดนี้ น่าอิจฉาที่สุดเลย

“เออ สมน้ำหน้ามัน พอมันรักใครจริงเดี๋ยวเค้าก็ทิ้ง ปล่อยมันร้องไห้เสียใจ” พัคฮยอนรีบสมทบด้วยความหมั่นไส้
 

“ระวังนะ เดี๋ยวสักวันจะโดนหักอกเอา”
 

“ไม่กลัวหรอก ผมรักพี่ผมคนเดียว...”
 

ตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจราวกับไม่ห่วงว่าแฟนเก่าแฟนใหม่จะมาได้ยิน ชานฮยอนก็แค่พูดตามจริง เขารักพัคฮยอนมากที่สุด และพัคฮยอนจะไม่มีทางหักหลังน้องที่ตัวเองรักมาก จะบอกว่าเห็นแก่ตัวก็ได้ แต่พัคฮยอนเป็นคนในครอบครัวที่ชานฮยอนรักและห่วงมาก 
 

ชานฮยอนจะไม่เสียใจถ้าผู้หญิงที่เขารัก ทิ้งไปมีคนใหม่ เพราะถ้ามันเกิดขึ้นก็แปลว่าเธอไม่ได้รักเขาเลย มันมีไม่ค่าพอให้เสียใจ แต่อย่าเพิ่งพูดไปไกลถึงตอนนั้นเลย 

 

ชานฮยอนรู้ว่าเขามันโลกส่วนตัวสูงยิ่งกว่าอะไร กว่าใครจะเข้ามาได้คงยาก เอาเป็นว่าพัคฮยอนเป็นคนที่ชานฮยอนจะรักมากที่สุดไม่ว่าจะคบกับใครอยู่ก็ตาม เพราะบนโลกนี้ไม่มีใครรักเขามากไปกว่าครอบครัวและพี่ชายอีกแล้ว
 

“มันก็พูดแบบนี้ทุกทีแหละ แต่ไม่เห็นเคยสนใจเลย วันๆ เล่นแต่เกม ทำแต่รถ”
 

“..............”
 

“ใช่แมะ?”
 

“เล่นอ้วนด้วย”
 

“เล่นอะไรของมึง ลามก”
 

“ก็หมายถึงเล่นด้วยไง อ้วนทะลึ่งว่ะ”
 

“พูดก็พูดให้มันดีๆ ไอ้บ้า”
 

หนังสือเล่มหนาถูกจับฟาดหน้าเต็มแรง พัคฮยอนหยิบเอากระดาษรายงานขึ้นมาทำต่อทันทีหลังจากที่เช็ดโต๊ะเสร็จโดยปล่อยให้ชานฮยอนนอนดูหนังต่อไปอย่างหน้าด้านๆ โดยที่ไม่สนใจเลยว่าแข้งขามันจะยาวขวางชาวบ้านเขา
 

ไอ้ตัวโตๆ เนี่ย มีไว้ทำไมก็ไม่รู้ นอกจากทำให้หล่อแล้วก็แทบไม่มีคุณสมบัติอื่นๆ ซ่อนอยู่เลยแล้ว สุดท้ายก็เป็นแค่เด็กที่ตัวโตกว่าชาวบ้านเขานั่นแหละนะ แค่หน้าตาดีกว่าใครก็มั่นใจซะเหลือเกิน
 

ชานฮยอนเป็นคนที่น่าหมั่นไส้จริงๆ










 

#ฟิคแฮ่น








 

แฮ่ สวัสดีค่ะ หายไปแพ็คฟิคมาค่ะ ใกล้จะส่งแย้ว ;v; ไม่พูดพร่ำทำเพลงล่ะ เราจะบอกว่ามินิซีซั่นที่ออกมาเราจะแต่งคู่ไปกับชานพัคค่ะ เป็นแม่บ้านกับเฮียหนึ่งตอน คู่พี่น้องหนึ่งตอน สลับไปเรื่อยๆ และเนื่องจากมันเป็นเดอะ ซีรีส์ ที่ไม่ได้มีไทม์ไลน์ต่อกัน จะข้ามอ่านก็ได้ค่า ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่อง จะอ่านแค่แม่บ้านก็ได้ จะพยายามอัพให้เร็วเลยค่ะ! เพราะว่าบางคนก็ไม่ได้อ่านชานพัคอาจจะรอแม่บ้านนานก็เลยจะพยายามอัพให้เร็วค่ะ แต่ขอเป็นหลังส่งฟิคนะคะ LOL ขี้เกียจทำงานจังเลยค่ะ (ลามมาบ่นยันในฟิค) แฮ่ อย่าลืมแท็กและคอมเม้นนะคะ

สุดท้ายแล้วก็เอนจอยรีดดิ้งค่ะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ! :D

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 351 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15387 baronas_jasmine (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:25
    ชานพัคนี่น่ารักจิงๆเล้ยยยย
    #15,387
    0
  2. #15048 mimiik24 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:31
    รักเรื่องนี้อ่ะฮือ กลับมาอ่านรอบที่4เเล้ว ยังขำกะมุกเดิมร้องไห้ซึ้งกับทุกตอนเลยยยย ขอบคุณไรท์ที่เเต่งนิยายดีๆให้อ่านเด้อออออออรักทุกเรื่องเลย ขอเรื่องใหม่หน่อยย555555
    #15,048
    0
  3. #14981 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:19
    น่ารักกกกกก
    #14,981
    0
  4. #14291 heykiki (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 21:34
    โถ่เอ้ย มีน้องแบบนี้ไม่ต้องมีแฟนก็เหมือนมี น่ารักจริง ๆ โว้ยยยยยยยยยยย ฮือจาล้อง ประทับใจ
    #14,291
    0
  5. #14026 ArySohot (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 00:07
    พี่ชอบคู่นี้ บาปก็ยอม!!!
    #14,026
    0
  6. #13957 family1485 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 21:42
    จิ้นพี่น้องคู่นี้อ่ะ ยอมจัยบาป
    #13,957
    0
  7. #13825 st_nl (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 00:15
    อยากอ่านเรื่องพี่น้องสองคนนี้อีก ขอหวานๆ เพราะใจชั้นนั้นบาปไปแล้ววววว ฮื่อออ น่ารักมากเลย
    #13,825
    0
  8. #13762 MUAYLYYY (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 22:26
    กลับมาได้รึเปล่า!!!!!
    #13,762
    0
  9. #13729 BaEk_1992 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 15:21
    คนมันบาปไปแร้ว55555555
    #13,729
    0
  10. #13706 Yehet ~ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 14:22
    น่ารักอ้ะพี่น้องคู่นี้
    #13,706
    0
  11. #13577 MixMeatBallFromPluto. (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 19:01
    ชอบบคู่นี้อยากให้รักกันจริงๆๆ
    #13,577
    0
  12. #13398 sweetpss (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 10:43
    โง๊ยยหมั่นไส้โว๊ยยน
    #13,398
    0
  13. #13266 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 00:18
    จ่ะ รักพี่คนเดียว~ โถ่วววว อะไรจะขนาดนั้น~
    #13,266
    0
  14. #13075 BEE MILK (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 14:56
    น่าหมั่นไส้
    #13,075
    0
  15. #13056 LongMak (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 01:38
    โอ้ยชอบคู่นี้555555555555
    #13,056
    0
  16. #12950 แก้มชิมชิม (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:03
    โรงเรียนมัธยมเทตันนี่โรงเรียนของโคนันใช่มั้ย5555555
    #12,950
    0
  17. #12629 Park Baekhyun (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 16:29
    ฉันล่ะจิ้นคู่พี่น้องจริงๆเลย ชานพัค
    #12,629
    0
  18. #12607 gonjung (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 20:22
    เป็นพี่น้องที่รักกันเหนียวแน่นมาก น่าร้ากกกกกก
    #12,607
    0
  19. #12599 KIMSO.ZYX (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 09:52
    รักพี่คนเดียว หยี๊~~~~
    #12,599
    0
  20. #12304 EXO<3 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 18:48
    ชอบมาก ปริ่มมาก แต่งอีกนะคะไรท์ ชอบสองคนนี้เคมีเข้ากันสุดๆ5555

    ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่น้องเนี่ยเชียร์ให้ครบกันแล้ว 55555 #ยังมีศีลธรรม
    #12,304
    0
  21. #11969 เทวดามิวเว้ย55 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 12:43
    โรงเรียนมัธยมเทตัน? นี่นึกว่าโคนัน เรียนโรงเรียนเดียวกับคุโด้ ชินอิจิ โมริ รันด้วย 55555
    #11,969
    0
  22. #11928 NamPSBBH (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 16:01
    ชอบอ่านทั้งพาร์ท เฮียชานกับแม่บ้านบี๋ และพี่น้องชานพัคเลยค่า น่ารักลและฮาได้เชื้อพ่อแม่
    #11,928
    0
  23. #11789 Sakunna Phosapopha (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 09:16
    พวกแกสองคน ไม่น่าเกิดม่เป็นพี่น้งกันจริงๆนะ 5555 เสียดายว่ะ
    #11,789
    0
  24. #11785 sepad (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 07:08
    เราชอบชานพัคค่ะ ชอบมาก55555555555
    #11,785
    0
  25. #11769 SpicyEiEi (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 07:32
    เอาแค่นี้แหละได้แระ ยังไงซักวัน-สองคนนี้ก็ต้องมีแฟน ถึงจะได้กันเองไม่ได้ก็ขอแค่โมเม้นน่ารักๆแค่นี้แหละ
    #11,769
    0