[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 55 : ตอนแถม : แม่บ้านและขวดลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 450 ครั้ง
    25 เม.ย. 59

*เนื้อเรื่องต่อจากตอนพิเศษ










ในวันที่อากาศร้อนอบอ้าวเหมือนทุกที เสียงเครื่องเชื่อมขนาดใหญ่ส่งเสียงดังไปทั่วอู่ซ่อมรถ ขี้เขม่าสีดำจากท่อไอเสียพากันกระเด็นไปคนละทิศละทาง ในช่วงบ่ายที่แดดร้อนแบบนี้คริสไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงต้องมานั่งซ่อมมอเตอร์ไซค์อยู่ในอู่ที่มีแต่ชายฉกรรจ์หน้าเข้มเดินไปเดินมา แถมเงินก็ไม่ได้สักบาทเดียว ชะตากรรมชีวิตของเขาจะต้องผูกอยู่กับของพวกนี้ไปอีกนานเท่าไหร่...

“พ่อ เอารถไปนะ ไปรับอ้วนก่อน”

เสียงทุ้มของเด็กหนุ่มไฟแรงเรียกคริสให้หันไปมองก่อนจะลุกขึ้นไปถอดปลั๊กเครื่องเชื่อมออก เขาเดินไปหยิบเอาบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบด้วยท่าทางเบื่อหน่าย ตอนนี้นาฬิกาในโรงรถบอกเวลาบ่ายกว่าๆ แล้ว ชานยอลยังไม่เลิกหมกมุ่นอยู่กับการทำสีรถคันใหม่ ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นเหมือนทุกที และแน่นอนว่าคริสก็ถูกลากมาเป็นลูกมือเหมือนทุกที ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน

“ชานฮยอนเอารถไป”

“เออ ได้ยินแล้ว”

คำตอบห้วนๆ ทำให้คริสถึงกับต้องทำหน้าเอือมระอา เขาคว้าเอาขวดน้ำเดินออกไปรับลมที่หน้าโรงรถโดยที่ไม่สนใจว่าชานยอลจะเรียกขออะไร วันนี้เสียงเครื่องเชื่อมและเครื่องผ่าทำเขาหูอื้อไปหมด ไหนจะกลิ่นสี กลิ่นแลคเกอร์ กลิ่นน้ำมันเครื่อง บวกเข้ากับอากาศร้อนๆ แค่นี้คริสก็จะตายอยู่แล้ว เมื่อไหร่ชานยอลจะเข้าใจสักทีว่าเพื่อนคนนี้ไม่ใช่ขี้ข้า

นี่มันก็ผ่านมาหลายสิปปีแล้วกับความสัมพันธ์ที่เหนียวแน่น ชานยอลมีลูกชาย 2 คนกับเมียน่ารักๆ มีชีวิตดีๆ ที่ไม่รู้ว่าดีจริงหรือดีหลอก เอาเป็นว่าคริสไม่ค่อยเห็นเพื่อนเขาทะเลาะกับแม่บ้านเท่าไหร่ เจอหน้ากี่ทีๆ ก็กัดกันแต่เรื่องจิปาถะ เดี๋ยวก็ตะขาบ เดี๋ยวก็งู เดี๋ยวก็เรื่องข้าวเย็น เรื่องจิ๊กเงิน เรื่องรถเป็นรอยไม่มีสาเหตุ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรแม่บ้านมักถูกกล่าวหาก่อนทุกสรรพสิ่ง

และเช่นกัน ชานยอลก็มักจะถูกแม่บ้านโทษว่าย้ายของ เอานู่นเอานี่ไปทิ้งก่อนใคร ไม่ว่าอะไรก็ตาม ถ้าถูกเปลี่ยนที่ ย้ายที่ ชานยอลจะถูกด่าก่อนเสมอ ส่วนเบบี๋พัคและเบบี๋ชานก็ดูจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ อาจจะเพราะเคยชินหรือเบื่อหน่าย ไม่รู้ว่าคนบ้านนี้เขาเป็นยังไงกัน มาหาทีไรก็ว่ากันทุกทีแต่ความสัมพันธ์เหนียวแน่นยิ่งกว่าอะไร

“เฮีย!!!!

นั่นไง...

เสียงตวาดแว้ดของบ้านทำให้คริสต้องรีบลุกขึ้นเดินหนีเข้าไปในโรงรถก่อนที่ตัวเองจะถูกลากไปด่าด้วย เขาเห็นแบคฮยอนเดินหน้าบึ้งทำท่าขึงขังมาแต่ไกล สงสัยใครจะไปย้ายอะไรในบ้านอีกแล้ว

“อะไรอีกวะ...” ชานยอลที่กำลังง่วนอยู่กับการเชื่อมประตูรถถอดหน้ากากอ๊อกเหล็กออก เขาย่นหน้าลุกขึ้นไปเช็ดมือกับผ้าขี้ริ้วเก่าๆ ก่อนจะหันไปมองแม่บ้านที่ตะโกนแหกปากมาแต่ไกล ไม่รู้ว่าวันนี้อะไรหายอีก แต่ถ้าด่าไม่ถามล่ะก็ชานยอลจะเอาไขควงแทงตูดเลย

“เฮียเป็นคนทิ้งขวดหนูใช่ไหม!

“ขวดอะไร?!

“ก็ขวดกับหนังสือที่มันอยู่ในกระสอบอ้ะ! ถ้าเฮียไม่ได้ทิ้งแล้วมันไปไหน!” คนตัวเล็กทำหน้าบึ้งพร้อมกับชี้นิ้วไปยังกำแพงที่เป็นตำแหน่งวางกระสอบ แบคฮยอนยิ่งกว่ามั่นใจอีกว่าพี่ชานยอลเป็นคนเอาขวดเขาไปทิ้งเพราะชานฮยอนไม่ขนไปทิ้งแน่

“ขวดหรือขยะ?”

“ขวดหนู! เฮียไม่เห็นหรือไงว่าหนูเก็บไว้อ่ะ!

“โอ้ย! รกบ้าน มึงจะเก็บไว้ทำไม ทิ้งไปกับรถตั้งแต่เช้าแล้ว!” ชานยอลขมวดคิ้วทำหน้านิ่ว เขาโยนผ้าขี้ริ้วในมือทิ้งก่อนจะหันหลังให้กับแม่บ้านที่ยืนทำหน้าบูดอยู่ ของแบบนั้นชานยอลไม่เก็บเอาไว้ให้รกหรอก มีแต่จะเรียกมดเข้ามา พอมดเข้ากินสวนก็ด่า อะไรก็ไม่รู้ คนแก่เนี่ย

“ก็หนูเก็บไว้ขายของหนูอ่ะ! มันวางอยู่ดีๆ เฮียจะไปยุ่งกับมันทำไมล่ะ!” เมื่อเห็นว่าแฟนตัวสูงไม่ใส่ใจกับการกระทำผิดแบคฮยอนก็ยิ่งหน้าบึ้ง เขาอุตส่าห์ไปเก็บหนังสือเรียนของลูกมารวมกับขวดกะว่าจะเอาไว้ขายตอนเย็นแต่ยังไม่ทันจะบ่ายกระสอบก็หายไปซะแล้ว มันอีกแค่แป๊บเดียวเอง

“มันรก! เก็บไว้เองแล้วก็มาบ่นมดเข้าบ้าน คราวหลังจะเก็บก็เอาไปเก็บไว้บนห้องนอนนู่น!” ชานยอลประชดเสียงแข็ง เขาไม่ปฏิเสธเรื่องที่ตัวเองเอาขวดไปทิ้งเพราะความหมั่นไส้

อันที่จริงแล้วกระสอบขวดมันก็วางไว้อยู่ที่เดิมของมัน ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไร แต่ชานยอลก็แค่หมั่นไส้แม่บ้านที่ชอบสะสมขวดไว้ขาย เงินไม่ได้มากเท่าไหร่เลย แค่ 10 บาท 20 บาท แต่ก็ขยันเก็บมันทุกวัน เห็นแล้วมันหมั่นไส้พิลึก

“แล้วทำไมเฮียต้องมายุ่งกับของของหนูล่ะ! เฮียเอาเงินค่าขวดหนูมาเลย!

“ไปหยิบเอาในกระเป๋านู่น!

“หึ่ย! ทีหลังของหนูเก็บไว้เฮียไม่ต้องมายุ่งเลย!

“พูดอยู่นั่นแหละ จะเอาไม่เอา เงินอ่ะ”

“เอา!!

“หยิบไปอย่าให้เกินนะมึง”

“รู้แล่ว!

พอรับปากเสร็จ คนตัวเล็กก็เดินกระแทกเท้าตึงตังหนีหายเข้าบ้านไปทันทีเหมือนไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ชานยอลเองก็เงียบแล้วหันไปสนใจรถต่อราวกับว่าไม่เคยมีใครผ่านมา เป็นอันว่าจบกิจวัตรประจำวันของแม่บ้านและนายจ้าง...

คริสยังจับเวลาได้ไม่ถึง 5 นาที การมีปากเสียงของสองเสือใหญ่แห่งบ้านปาร์คก็จบลง จบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แบบนี้เค้าเรียกทะเลาะกันหรือเปล่านะ

“อะไรของมันวะ” คริสพ่นควันบุหรี่ออกจากปากก่อนจะปาก้นที่ติดไฟลงกับพื้นแล้วใช้เท้าเหยียบซ้ำ คริสไม่อยากคิดเอาเองว่าแม่บ้านเหงาก็เลยมาหาเรื่องชวนตี ส่วนไอ้เพื่อนซี้ก็ขี้กวน รู้ว่าทำอะไรแล้วเมียจะต้องว่าก็ชอบไปหาเรื่องทำให้ถูกด่า เป็นบ้านที่พิลึกจริงๆ

“ไม่รู้แม่ง เดี๋ยวก็ของหาย เดี๋ยวก็เงินหาย เงินหายของจริงนั่นมันเงินกูทั้งนั้น” ชานยอลหัวเราะหึในลำคอ ช่วงนี้แม่บ้านของเขาเอาแต่บ่นว่าเงินหาย ต้องบอกให้เก็บใบเสร็จซื้อของเอาไว้ถึงจะแก้ปัญหาได้ ที่จริงตัวเองก็แค่ลืมว่าเอาเงินซื้ออะไรไปแล้วก็บ่น

เงินที่มันหายจริงๆ ทุกวันมันคือเงินเขาต่างหาก เผลอแป๊บเดียวไปแล้วร้อยนึง เงินทงเงินทองซื้อของเหลือไม่เคยตกถึงมือ เงินเดือนก็ขึ้นให้ บ้านก็ไม่ได้ยากจนอะไร แต่แม่บ้านก็ยังชอบเก็บเล็กผสมน้อย ขวดน้ำขวดซอสหมดแทนที่จะทิ้งก็เอาไปใส่กระสอบไว้ขาย ไหนจะขวดเบียร์ ลังเบียร์ หนังสือเรียนเก่าๆ เก็บเอาไว้เป็นกระสอบ ขายก็ได้ไม่กี่บาทแต่ก็ยังเก็บไว้

มันเป็นงานอดิเรกหรือยังไงชานยอลก็ไม่เข้าใจ ยังไงของไม่ได้ใช้ก็เป็นขยะอยู่ดี ถึงมันจะถูกเก็บไว้อย่างเรียบร้อยก็เถอะ

“ฮ่าๆๆๆ ไอสัส ไหอาถรรพ์ หยอดมา 20 ปีไม่เต็มสักที ฮ่าๆๆๆๆ” คริสหัวเราะร่วน เขาได้ฟังเรื่องแม่บ้านขโมยเงินในไหมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่ลูกคนแรก 2 ขวบ จนตอนนี้โตกันหมดแล้วคริสก็ยังได้ยินเสียงบ่นนี้ และแทนที่ชานยอลจะเปลี่ยนกระปุกเก็บเงินใหม่ก็ไม่ทำ ยังคงปล่อยให้แม่บ้านมาลักเงินไปแล้วก็ไปว่า

“เดี๋ยวนี้มีการแกล้งทำกุญแจหายด้วยนะ บอกลืมไม่รู้เอาไปไว้ไหน แคะแบงค์พันกูไปแล้วก็เอาแบงค์ยี่สิบมาหยอดคืน อีบี๋นี่มันอีบี๋จริงๆ” พูดไปก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยความเอือมระอา เดี๋ยวนี้แม่บ้านของเขาเล่ห์กลพริบพราว ไม่ใช่แค่แงะไหธรรมดาแต่ยังมีการแกล้งทำกุญแจหายเพื่อที่ชานยอลจะได้ไม่มีกุญแจเปิดดูในไห เพราะถ้าเปิดดูจะรู้ว่ามีแบงค์ยี่สิบที่ไม่ได้หยอดเอาไว้เต็มกระปุก

ชานยอลคิดว่ามันคงเป็นเหตุผลทางใจ ประมาณว่าเอาเงินไปแล้วก็รู้สึกผิดเลยเอาแบงค์ยี่สิบมาหยอดคืนให้แทนที่แบงค์พันที่ตัวเองเอาไป แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ช่วยทดแทนค่าเงินเท่าไหร่เลย

“แล้วมึงไม่เปลี่ยนออมสินใหม่ แล้วก็มานั่งบ่นอยู่เนี่ย”

“กูเปลี่ยนแล้วมันจะเอาเงินที่ไหนใช้”

“แล้วมันก็ขโมยเงินอยู่เนี่ย?”

“เออ กูใส่เผื่อไว้ให้มันแงะแล้ว เงินหมดก็ไม่เคยมาขอ กลัวว่าลูกว่าใช้เงินเปลือง สุดท้ายแม่งก็เงินกู”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ ใส่ไว้ให้ใช้แล้วจะบ่นทำไมวะ มึงนี่ก็หาเรื่องกวนมัน” คริสหัวเราะร่วน เขาไม่เข้าใจคนบ้านนี้เลย ก็ในเมื่อตัวเองเป็นคนใส่เงินไว้ให้ขโมยแล้วจะมาบ่นกันทำไม หรือที่จริงแค่หาเรื่องให้ได้คุยกันเท่านั้นเอง

“ถ้ามาขอดีๆ ก็จะได้อยู่หรอก” ลมหายใจเฮือกใหญ่ถูกถอนออกมาพร้อมกับควันบุหรี่ ชานยอลขยี้ก้นบุหรี่ติดไฟลงกับพื้นที่เปื้อนคราบน้ำจนมันดับมอด เขาไม่เคยไม่ให้เงินแบคฮยอนเลยสักครั้ง มีแต่แบคฮยอนนั่นแหละที่ไม่ยอมมาขอ บอกแต่ว่าเดี๋ยวเฮียก็บ่นๆๆๆ แล้วก็หันไปทำอาชีพลักขโมย

“มึง.. ไอ้ขี้งก เลี้ยงเมียยังไงให้เก็บขวดขาย เสียชื่อเสี่ยเงินกู้หมด”

“มันเก็บของมันเอง กูบอกกี่รอบแล้วว่าให้เอาไปทิ้ง มันเคยฟังไหม”

“ฮ่ะๆๆ กูขำว่ะ งั้นมึงก็ปล่อยให้เก็บไปเหอะ ดีซะอีก บ้านไม่รก มันคงไม่มีไรทำ”

คำพูดของคริสทำให้ชานยอลฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเรื่องคุ้นๆ แบบนี้ก็เคยเกิดขึ้นกับแม่ของเขาเหมือนกัน เมื่อก่อนเวลารับของเข้ามาขายก็มีพวกอุปกรณ์ก่อสร้างบางชิ้นที่ต้องถอดกล่องออก แล้วแม่ก็จะเก็บสะสมไว้ที่หลังร้าน พอถึงวันอาทิตย์ก็จะเอาไปขายให้รถรับซื้อของเก่า

ตอนนั้นชานยอลไม่เข้าใจเลยว่าเงิน 50 – 60 บาท มันสำคัญยังไง ขวดเหล้าขวดเบียร์ที่ซื้อเลี้ยงพนักงานก่อสร้างก็ถูกเก็บหมด ถึงจะถามแล้ว แต่คำตอบก็ไม่ได้ทำให้เขากระจ่างใจนัก ชานยอลรู้ว่ามันขายได้ แต่ก็ได้ไม่เยอะถึงขนาดหลักร้อย แถมบ้านเราก็ไม่ได้จนขนาดนั้น ถ้ามันเยอะมากๆ แล้วขายได้ทีเป็น 10 โลฯ ก็ยังว่าไปอย่าง

เอาเป็นว่าชานยอลไม่ได้มีนิสัยชอบเก็บของ แล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจคนที่ชอบเก็บขวดเก็บลังขายด้วย แต่ว่าก็ไม่คิดว่าแบคฮยอนก็จะเป็นไปกับเค้าด้วย หรือว่าอันที่จริงแล้วมันเป็นงานอดิเรก

การเก็บสะสมของเก่าไว้ขายของแบคฮยอน เข้าใจยากพอๆ กับการปลูกพืชสวนครัวไว้กินเอง ทั้งๆ ที่ราคามันก็ไม่ได้แพงนักหนา กว่าจะได้กินก็ต้องรอเป็นเดือนๆ แค่ค่าน้ำที่รดทุกวันก็แพงกว่าออกไปซื้อที่ตลาดแล้ว แล้วมันเพื่ออะไรกัน

“งี้แหละ แก่แล้วชอบสะสม...”

 

.

.

.

 

ในเวลาเย็นที่แสนสงบ เสียงข่าวรอบหกโมงจากโทรทัศน์ยังคงดังถึงแม้ว่าจะไม่มีใครดูก็ตาม แบคฮยอนที่เพิ่งเดินออกมาจากครัววางชามข้าวต้มลงหน้าทีวีก่อนจะยกเอาจานผัดหัวไชโป๊ไปร่อนอยู่ตรงหน้าแฟนตัวสูงที่กำลังนั่งหลับตาอยู่ และเพียงแค่ได้กลิ่นหอมของไชโป๊ผัดไข่ ชานยอลที่เหมือนจะหลับไปแล้วก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งทันทีด้วยท่าทางงัวเงีย ทำเอาแม่ถึงกับหัวเราะออกมา

มันก็แบบนี้แหละน้า... ทำเป็นเก่งไปเถอะ ไม่มีคนทำกับข้าวสักคนจะเดือดร้อนกันไปหมด

“โป๊ไหมเฮีย เอาโป๊ไหม”

“ถอยดิ” ชานยอลดันจานกับข้าวของแม่บ้านออกก่อนที่มันจะบินมากระแทกหน้า สองแขนหนาชูขึ้นบิดสวนกับลำตัวด้วยความเกียจคร้าน ไอร้อนจากชามข้าวต้มทำให้ชานยอลท้องร้องโครกคราก เขาเอื้อมแขนไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ตกอยู่ที่พื้นขึ้นมาพาดคอก่อนจะเหล่ตาไปมองแม่บ้าน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมวันนี้กับข้าวถึงมีแค่อย่างเดียว แถมผลไม้ก็ไม่มีในตู้เย็น  มันก็คงจะเป็นเพราะเรื่องขวดอะไรนั่นอีกนั่นแหละ

“คิก ตื่นเร็ว เฮียไปอาบน้ำก่อนเลย เหม็นเน่า” แบคฮยอนหัวเราะคิก เขาวางจานกับข้าวลงก่อนจะหยิบรีโมทขึ้นมาเปลี่ยนช่องจากข่าวไปดูละครน้ำเน่าแทน วันนี้พัคฮยอนกับชานฮยอนไม่กินข้าวเพราะพากันไปหาอะไรกินมาแล้ว แถมยังต้องช่วยกันทำรายงาน ชั้นล่างก็เลยมีแค่คนแก่สองคนกับทีวีและข้าวต้ม

เย็นนี้แบคฮยอนไม่ได้ทำกับข้าวอะไรเพราะมัวแต่วุ่นวายอยู่กับการถอนวัชพืช พอมองนาฬิกาอีกทีก็ห้าโมงแล้ว ออกไปตลาดไม่ทัน พอคิดได้ว่าขืนชักช้าเฮียด่าแน่นอน ก็เลยเนียนเอาหัวไชโป๊ที่เหลือมาผัดแล้วทำข้าวต้มแทน แต่ก็ดูเหมือนว่าสุดท้ายก็ไม่พ้นโดนด่าอยู่ดี

“ทำไมไม่ทำกับข้าว” ชานยอลพูดทั้งๆ ที่ยังหลับตา วันนี้เขาเหนื่อยทั้งวัน อุตส่าห์คาดหวังกับอาหารมื้อเย็นแต่ไหงกลับมีแค่ไข่เค็มและผัดผักกาดแถมแม่บ้านยังกวนเท้าตั้งแต่ตะวันไม่ตกดิน แบบนี้สงสัยมันต้องหักเงินเดือน

“หนูไม่มีเงิน เฮียเอาขวดหนูไปทิ้ง หนูก็เลยไม่มีเงินไปซื้อกับข้าว”

“กวนนะมึงเนี่ย เงินก็ให้ไปแล้ว”

“ไม่รู้อ่ะ ก็ถ้าเฮียไม่ทิ้งขวดหนู หนูก็มีเงินไปซื้อกับข้าว” พูดออกมาด้วยท่าทางลอยหน้าลอยตาราวกับว่าไม่สนใจสิ่งใด แบคฮยอนแกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจสีหน้าหาเรื่องของแฟนตัวสูงก่อนที่จะเริ่มลงมือจัดการกับข้าวต้มของตัวเอง

ขวดทุกใบที่เก็บไว้เขาอุตส่าห์ล้างน้ำอย่างดี ไม่ว่าจะหนังสือหรือกล่องลังก็มัดเก็บแยกไว้เป็นระเบียบ อยู่ๆ ถูกขนเอาไปทิ้ง ถ้าไม่โกรธสิแปลก แบคฮยอนไม่ได้หวังจะได้เงินก้อนโตอะไรจากของเก่าพวกนั้นสักหน่อย ถ้าทิ้งมันก็เสียเปล่า แต่ถ้าเก็บไว้ขายอย่างน้อยก็ได้สัก 20 – 50 บาท แล้วจะทิ้งทำไม

อันที่จริงขวดมันวางอยู่ข้างบ้านก็ไม่เกะกะอะไรเพราะไม่มีใครไปทำอะไรแถวนั้นอยู่แล้ว มีแต่เฮียนั่นแหละกวน อยู่ๆ เดินไปหามันเองแล้วก็บอกว่ารก ที่จริงก็แค่อยากหาเรื่องมาแกล้งกันมากกว่า

“กวนตีน” ชานยอลยกขาขึ้นหนีบคอแม่บ้านแล้วงอเข่าล๊อคคอจนแบคฮยอนตัวเอียง ยิ่งถูกกำปั้นเล็กๆ ทุบขาแรงมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งหนีบหน้าขาให้แน่นขึ้นมากเท่านั้น

“อื้อ! ปล่อยหนู!” คนตัวเล็กใช้มือต่อยท่อนขายาวเป็นพัลวัน โดยที่มืออีกข้างก็พยายามจะงัดเอาขายาวๆ ที่หนีบคออยู่ให้คลายออกแต่ทว่าแรงมันช่างมหาศาลเหลือเกิน ยิ่งดิ้น ยิ่งทุบก็ยิ่งหนีบแน่น

เดี๋ยวก็จะฟ้องชานฮยอนซะเลย ไอ้เฮียบ้าชอบใช้กำลังกับคนในครอบครัว!

“ไหนใครปากดี” ชานยอลหนีบขาล็อคคอแม่บ้านเอาไว้แน่น ในขณะที่เลื่อนปลายเท้าลงไปเขี่ยจูดี้เบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับต้องงอตัวหนี แต่ไม่ทันไรเสียงเดินลงบันไดทำให้ชานยอลต้องปล่อยแม่บ้านให้เป็นอิสระ

เขายังมีเวลาคิดบัญชีอีกมาก ถ้าไม่มีใครชิงตายไปซะก่อน ชานยอลก็มีเวลาทั้งชีวิตเลย

“เฮียใช้ความรุนแรง เฮียออกจากบ้านไปเลย หนูไล่ออกจากบ้าน!” แบคฮยอนหันไปคว้าหมอนอิงที่วางอยู่ข้างตัวมาฟาดใส่แฟนตัวสูงไม่ยั้งโดยที่สนใจลูกชายที่เดินทำหน้าตายลงมาจากชั้นสองเลยสักนิด

เสียงเจี๊ยวจ๊าวและภาพการใช้ความรุนแรงในครอบครัวไม่ได้ทำให้ชานฮยอนคิดใส่ใจ เด็กหนุ่มทำเพียงแค่เดินไปรื้อหาอะไรกินในตู้เย็นแล้วก็เดินเลยไปเข้าครัวเท่านั้น ทำเป็นว่ามองไม่เห็นแม่ที่กำลังไล่พ่อออกจากบ้าน ไหนจะการทำร้ายร่างกายที่เกิดขึ้นอีก

เรื่องพวกนี้ชานฮยอนเห็นมันทุกวันจนชินตาและเขาไม่เคยคิดใส่ใจ พ่อเองก็พูดจาไม่ค่อยจะดี แม่ก็ขี้กวน อยู่ด้วยกันมาเป็นสิบปี 3 วัน ดี 4 สี่วันทะเลาะแต่ไม่เห็นจะเลิกรักกันสักที ไม่รู้คนบ้านนี้เขาเป็นยังไง

“บ้านใคร”

“บ้านหนู! เฮียเก็บเสื้อผ้าออกไปเลย!

“เออ งั้นไปละ”

“ก็ลองออกไปดู!

“เอ้า”

เสียงคุยกันที่ดังมาจากห้องโถงทำเอาชานฮยอนถึงกับสำลักน้ำ เขาได้ยินแม่ไล่พ่อออกจากบ้านเป็นครั้งที่ร้อยของปี ขนาดแค่พ่อกลับบ้านช้ายังให้เก็บของไปนอนนอกบ้านเลย ทำรถจนดึกก็ไล่ไปนอนโรงรถแต่ก็ไม่เคยเห็นได้ไปจริงๆ สักที ทำเป็นไล่เขาอย่างนู้นอย่างนี้ พอตกกลางคืนก็ไปบีบนวดให้เขา ไปขอตังค์เขา ช่างเป็นแม่บ้านที่ย้อนแย้งจริงๆ

“เฮียออกจากบ้านใครจะจ่ายค่าไฟ”

“ก็เก็บขวดขายไปดิ”

“เฮียไม่ต้องมาประชดหนูเลย เฮียนั่นแหละผิด ต่อไปเฮียห้ามยุ่งกับกระสอบหนู เงินหนู ของหนู ห้ามเอาไปทิ้ง”

“เออ ขายขวดได้แล้วก็เลิกขโมยเงินซักที ชอบจังกระเป๋าตังค์กูเนี่ย”

คำพูดของพ่อทำให้ชานฮยอนได้แต่นึกขำ เขาเดินออกจากห้องครัวผ่านมวยคู่อมตะเลยขึ้นชั้นสองไปทันทีโดยที่ไม่คิดจะหยุดทักทาย เพราะขืนอยู่นานมากกว่านี้มีหวังถูกพาดพิงให้เป็นต้นเหตุของอาชญากรรมเล็กๆ ภายในบ้านแน่

พวกคนแก่เนี่ยไม่มีหัวข้อสนทนาที่มันดีกว่าเรื่องพวกนี้แล้วหรอ มีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจทั้งนั้นเลย...

“อะแระ มั่ว หนูไม่เคยขโมยเงิน หนูหยิบไปเฉยๆ หรอก” คนตัวเล็กทำหน้าบู้  แบคฮยอนกล้าสา
บานว่าเขาไม่เคยแอบลักขโมย ก็แค่เดินไปหยิบออกมาจากกระเป๋าโดยที่ไม่ได้บอกก่อนเอง แบคฮยอนไม่เคยขโมยเงินสักบาท


“และตังค์ที่วางไว้บนทีวีหายไปไหน แบงค์ห้าสิบอ่ะ”

“เอาไปซื้ออาหารปลา”

“ทีปลาเลี้ยงดีอย่างกับอะไร ผัวให้กินน้ำซาวข้าว เดี๋ยวจะโดนหักเงินเดือน” ชานยอลสอดเท้าเข้าไปเขี่ยตูดแม่บ้านด้วยความหมั่นไส้ ทีกับปลาแบคฮยอนขับมอไซค์ออกไปซื้อมาให้กินได้ แต่กลับไม่มีเวลาขับรถออกไปซื้อกับข้าวมาทำให้ลูกกิน แบบนี้มันต้องหักเงินเดือนสถานเดียว

“ถ้าคิดว่าปลามันกินดีเฮียก็ไปกินอาหารปลาเลยไป แหมะ”

“ปากดี”

“เฮียนั่นแหละจะถูกหักเงินเดือนไม่รู้ตัว!

“เงินเดือนอะไร เอาที่ไหนมาหัก?” ถามออกไปพร้อมกับเลิกคิ้วสูง อย่างแบคฮยอนเนี่ยมีเงินเดือนให้เขาด้วยหรอ จะเอาอะไรมาหักกัน

“หนูมีก็และกัน เดี๋ยวถ้าเฮียทิ้งของหนูอีกทีคราวนี้หนูหักทั้งเดือนเลย” กำปั้นเล็กทุบลงกับท่อนขาหนาเต็มแรง ไอ้เฮียขี้หื่นมันต้องถูกหักเงินเดือนโทษฐานที่แอบเอาของแม่บ้านไปทิ้ง

ต่อไปนี้จะเป็นยุคทองของแม่บ้านแล้ว ช้างเท้าหลังอะไรไม่มี มีแต่ควาญช้าง ยุครุ่งเรืองของแม่บ้านมันเริ่มขึ้นแล้ว!!













 

#ฟิคแฮ่น !









 



 

แหะๆ หนีมาต่อซีรีส์เล็กๆ ค่ะ อันเนื่องจากสาเหตุความเครียดบางประการ เฮียและแม่บ้านคือยาดี ฮี่ ;v; ภาคที่แล้วขายเฮียไปเยอะ คราวนี้ขอขายแม่บ้างค่ะ LOL ได้โปรคอย่าคาดหวัง ที่จริงแค่อยากจะให้ความสำคัญกับมนุษย์แม่น่ะค่ะ โฮะๆๆ เนื้อเรื่องต่อจากตอนพิเศษทั้งหมดเลยค่ะ ชานฮยอนโต พัคฮยนโต เฮียแก่แล้ว แม่บ้านก็เช่นกัน ขอบคุณที่อ่านค่า เอนจอยรีดดิ้ง :D

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 450 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15541 Callmeyou (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 00:54
    ขำจะบ้า สองคนนี้ตีกันแต่เรื่องตลกๆแต่มันจริงมากอะเจอตลอด
    #15,541
    0
  2. #15030 tuntiiz (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 15:03
    ข่าวเดทไคออก เลยอยากมีฮีทตัวเอง ชานแบค ดีที่สุดแล้ว 55555
    #15,030
    0
  3. #14980 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:10
    น่ารักกกกกก
    #14,980
    0
  4. #14290 heykiki (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 21:20
    ฮือ คิดถึง เฮียกับแม่บ้านก็ยังน่ารักเหมือนเดิม เหมือนเวลามามันผ่านมานานแล้วจริง ๆ อบอุ่น
    #14,290
    0
  5. #13992 IMeMoRyU (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 16:48
    หักเงินเดือนนี่หมายถึงพักกิจกรรมเข้าจังหวะทั้งเดือนปะ?? หรือเรามันคนบาป??
    #13,992
    0
  6. #13705 Yehet ~ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 14:07
    แม่บ้านบี๋น่ารักจริง ๆ เฮียชานก็น่ารักกก
    #13,705
    0
  7. #13661 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 15:25
    555 บ้านนี้ยังคงตลกอย่างต่อเนื่อง
    #13,661
    0
  8. #13568 areenachesani (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 14:35
    โอ้ยยยย น่ารักว้อยยย เหมือนไม่ได้ผ่านมาสิปปีอ่ะ เหมือนสิบวันน555
    #13,568
    0
  9. #13393 sweetpss (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 01:10
    นี่อายุ40 30กันแล้วจริงหรอ555555
    #13,393
    0
  10. #13268 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 21:11
    จะทำได้จริงอ่อ? ยุคทองของแม่บ้านเนี่ย??
    แล้วคืออยู่กินกันมาสิบกว่าปี นี่ยังไม่เลิกทะเลาะกันอีก แต่ละเรื่องที่ทะเลาะกันนี่ ไร้สาระสุดๆ.. แต่ก็ดีที่ทะเลาะแต่ไม่แตกแยก
    #13,268
    0
  11. #13170 pondmay (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 22:21
    ชอบง่าา.......อ่านไปยิ้มไป55555
    #13,170
    0
  12. #13067 GaFiww9490_ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 19:33
    อ่านแล้วยิ้มไม่หยุดเลย น่ารักมาก ทะเลาะกันทุกวันแต่ก็รักกัน ไม่ต้องมีคำหวานๆก็รู้ว่ารักกัน เง้อออออ~
    #13,067
    0
  13. #12665 Lukshin (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 13:55
    เป็นฟิคที่ถึงนายเอก พระเอกจะทะเลาะกัน ไม่พูดคำหวานให้กัน แต่แบบอ่านไปยิ้มไปเขินไป โอ้ย แม่บ้าน กะนายหัวทำไมน่ารักขนาดนี้????????
    #12,665
    0
  14. #12606 gonjung (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 19:57
    อ่านเรื่องนี้แล้วมีความสุขทุกทีเลยอ่ะ มันดีกะใจเรียกรอยยิ้มได้ตลอดอ่ะ
    #12,606
    0
  15. #12598 KIMSO.ZYX (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 09:44
    ประชดกันไปประชดกันมา น่าร้ากกกก
    #12,598
    0
  16. #12273 ภรรยาแบค♡ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 18:29
    ชอบบบบบ สนุกกก
    #12,273
    0
  17. #11792 PrincessNoName05 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 16:49
    ฮื่อออ คิดถึงอ่ะ เพิ่งเห็นว่าอัฟแล้วว ขอบคุณมากนะคะ คิดถึงจริงๆ นะ  *^*
    #11,792
    0
  18. #11780 PiPoTweeTy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 23:28
    55555 น่ารักอ่าไรท์ อารมณ์นี้ละคนแก่เค้าสวีทกันทะเลาะกันไปมางุ้งงิ้งๆ แต่ก็รักกันหวานลื่นตลอด >< คิดถึงเฮียกับแม่บ้านบี๋จริงๆ
    #11,780
    0
  19. #11516 0925307047 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 03:00
    ครอบครัวอบอุ่น งื้อออ
    #11,516
    0
  20. #11494 คนรักแบคฮยอน (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 13:21
    คนแก่นี่เถียงกันน่ารักดีเนอะ 555
    #11,494
    0
  21. #11491 88 gay (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 07:50
    อันนี้ไม่มีในหนังสือที่ซื้อใช่มั้ยค่ะพี่
    #11,491
    0
  22. #11470 MiniHL (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 23:14
    ลูกโตแล้วยังตีกันไม่เลิกเลย 55555 อิบี๋นี่มันอิบี๋จริงๆ ชอบๆ
    #11,470
    0
  23. #11468 ireney (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 22:02
    น่ารักมากกก
    #11,468
    0
  24. #11463 wahnp (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 17:46
    โอ้ยฺฮาาาา 55555
    #11,463
    0
  25. #11437 ^0^ 5 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 10:02
    น่ารักกกกกก น่ารักมากกกก ไม่อยากให้จบเลย ชอบครอบครัวนี้มากกกกก ??
    #11,437
    0