[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 40 : Chapter : 39 แฟมิลี่แมนตัวจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 898 ครั้ง
    15 มิ.ย. 58








ป๊อก ป๊อก ป๊อก ป๊อก...


เป็นเวลาบ่ายกว่าภายในโรงรถที่คลายไอร้อนออกมาจากหลังคาจนเกิดบรรยากาศอบอ้าว เสียงดังป๊อกจากค้อนพลาสติกป๊อกแป๊กยังคงดังขึ้นเป็นระยะตามจังหวะการตี ตอนนี้แผ่นหลังหนาๆ ของปาร์คชานยอลถูกเปลี่ยนเป็นแท่นรับค้อนพลาสติกเรียบร้อยแล้ว

ในขณะที่เขากำลังนั่งง่วนอยู่กับการเคาะรถที่บุบเพราะถูกหินเขวี้ยงใส่ เจ้าตัวการตัวน้อยก็มานั่งเคาะค้อนป๊อกๆอยู่ด้านหลัง ชานยอลไม่รู้เลยว่าเขาทนไปได้ยังไงกับความซนของเบบี๋ที่นับวันจะเพิ่มมากขึ้นทุกวัน ไหนจะเอาชอล์คมาเขียนหลัง ไหนจะเอาน้ำมันเครื่องมาหยอดใส่ร่องตูดจนต้องรบกันไปยกใหญ่

และตอนนี้พัคฮยอนก็กำลังใช้ค้อนลงทัณฑ์ ลงโทษเขาอย่างไร้ซึ่งความปราณี...

ตั้งแต่ตื่นเช้ามานี้ชานยอลยังไม่เห็นเบบี๋ที่น่ารักของเขาเลย เจอแต่เด็กจอมทำลายล้างที่เขวี้ยงหินใส่รถจนบุบ พอออกมานั่งซ่อมก็ตามมากวน เอาสีชอล์คมาเขียนหัว เอาน้ำมันเครื่องมาหยอดใส่กางเกง  ต้องรบกันหลายยกกว่าจะได้ค้อนพลาสติกมาแทนที่เครื่องมือในโรงรถ

ไม่รู้ว่าวันนี้มันวันอะไร สงสัยพัคฮยอนจะกำลังแอบแก้แค้นให้แม่บี๋ใหญ่ที่ถูกด่าเมื่อเช้า เรื่องปล่อยให้ลูกออกมาเล่นในโรงรถจนทำรถบุบ

คิดแล้วมันก็น่าเศร้า... คนอุตส่าห์ไว้ใจ นอนกอด นอนหอมกันทุกวัน เห็นมาตีซี้ มาอ้อนตั้งแต่อ้อนแต่ออก ที่แท้ก็แอบฮั๊วกันกับแม่บ้าน หารื่องปั่นหัวเขาทั้งแม่ทั้งลูก มันน่าฟาดให้เข็ดทั้งคู่จริงๆ


ป๊อก ป๊อก ป๊อก ป๊อก ป๊อก


“แฮ่ะๆ”

“ไม่ต้องมาหัวเราะเลย” ชานยอลแกล้งดุเสียงแข็งก่อนจะเอี้ยวตัวหันหลังไปยีผมบางๆของเจ้าจอมวายร้าย เขาทำได้แค่ส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆกับรอยยิ้มหวานโชว์ฟันสองซี่เล็กๆที่ลูกชายส่งมาให้

ไม่ว่ายังไง สุดท้ายแล้วชานยอลก็ไม่สามารถทำใจลงโทษพัคฮยอนได้ เขาไม่อยากเห็นลูกชายร้องไห้โยเยเหมือนตอนถูกแม่บ้านลงโทษ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่าชานยอลไม่รู้ว่าแบคฮยอนไม่เคยตีลูกเขาแรงเลยสักครั้ง แต่บางทีเขาก็แค่รู้สึกหงุดหงิดที่เห็นพัคฮยอนเสียใจแต่ทำอะไรไม่ได้

มันเป็นความรู้สึกเหมือนถูกเหยียบย่ำ ย่ำยีหัวใจ รู้ว่านิสัยไม่ดี แต่ก็ยังเลือกที่จะดุแม่บ้านแทนที่จะเห็นว่าลูกชายตัวเองสมควรถูกลงโทษ ถ้าหากจะบอกว่าชานยอลรักลูก หลงลูกมากจนมองไม่เห็นความผิดมันก็ไม่ถูกนัก  เขาแค่ไม่เข้าใจว่าการลงโทษเด็กอายุ 6 เดือนจะช่วยอะไร

ความผิดอย่างการทำแก้วน้ำตก ทำกาแฟหกมันร้ายแรงตรงไหน ในเมื่อจริงๆแล้วมันไม่ได้มาจากเจตนา ถึงจะบอกว่าอย่าก็คงฟังไม่รู้เรื่อง มันมีวิธีอีกตั้งมากมายที่จะบอกให้เด็กรู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ ไม่ใช่การตี...

สาบานได้ว่า ชานยอลไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนต่อต้านความรุนแรงมากเท่านี้มาก่อนในชีวิต...

“เป็นไงพ่อลูกอ่อน~ แหม~ อยู่กับลูกมีความสุขเชียวน้า~”

เสียงทักคุ้นหูที่ดังมาจากหน้าโรงรถ เรียกชานยอลให้หันไปมองกลุ่มผู้มาใหม่ที่บุกรุกเข้ามาในบ้านโดยที่ไม่ให้สุ่มให้เสียง เขาเห็นคริสกับลูกน้องและพี่ชายคนสนิทเดินยิ้มหน้าบานเข้ามาในโรงรถ โดยมีบิ๊กไบค์คันใหม่ถูกเข็นตามหลังเข้ามาติดๆ

ดูท่าทางว่าวันนี้โรงรถจะกลายเป็นแหล่งมั่วสุมของพวกว่างงานที่คลั่งไคล้รถมอเตอร์ไซค์อีกแล้ว ชานยอลล่ะสงสัยจริงๆว่าไอ้พวกนี้ให้ลูกน้องไปทำงานแทนหรืออู้งานมา

“อ้าวพี่ หวัดดีครับ กลับมาอีกแล้วอ่อ เอาอะไรมาให้ทำอีกอ่ะ” ชานยอลโค้งหัวน้อยๆให้กับพี่อินซองที่เขาเคารพรัก ก่อนจะยืนขึ้นเดินไปรับรถมอเตอร์ไซค์ต่อจากลู่หานมาจอดแบบตั้งบนขาหยั่ง

INDIAN CHIEF CLASSIC ที่ดำสนิทที่ขึ้นเงาวับ ส่องแสงสะท้อนกับหลอดไฟนี่ออนที่อยู่เหนือหัวชวนให้รู้สึกหลงไหลเพียงแค่ได้จับ ดูเหมือนว่าวันนี้ชานยอลจะได้เล่นของเล่นชิ้นใหม่ที่มีราคาอยู่ในหลักล้านอีกแล้ว พี่อินซองของเขาช่างเป็นรุ่นพี่ที่รู้ใจจริงๆ

“ติดเป๋าข้าง ทำสีตะกั่ว งบเต็มที่” อินซองเดินไปตบมือลงกับถังน้ำมันรถก่อนจะหันไปรับเบียร์จากจงอินที่เปิดฝามาให้เรียบร้อย เขาเดินไปแหย่เด็กน้อยที่เซฮุนอุ้มอยู่ก่อนจะหันกลับมาสนใจชานยอลที่กำลังยืนมองรถด้วยสีหน้าครุ่นคิด

ในขณะที่ชานยอลกำลังคิดว่าจะต้องใช้อุปกรณ์อะไรบ้างในการทำสีรอบบนี้ อินซองก็กำลังคิดถึงเรื่องหุ่นของรุ่นน้องที่ดูสมบูรณ์ขึ้นผิดหูผิดตา เรียกได้ว่าดูมีเนื้อหนังมากกว่าตอนที่เจอกันครั้งล่าสุดอีก

มาทีไรก็สังเกตเห็นแต่เรื่องนี้ทุกที ไม่รู้ทำไม แต่มันก็อย่างว่า คนมีลูกมีเมีย...

“สีตะกั่วไม่มีว่ะพี่”

“กูซื้อมาให้เรียบร้อย”

“พี่นี่รู้ใจผมจริงๆ” ชานยอลหันไปยกนิ้วให้พี่ชายก่อนจะหัวเราะออกมา แล้วหันไปดึงแก้มลูกน้อยที่ถูกอุ้มโดยลูกสมุนมือขวา เขาเห็นแม่บ้านบี๋เดินออกมาชะโงกหน้าดูว่าใครมา ก่อนจะหายกลับเข้าบ้านไป อีกไม่นานแก้วน้ำและน้ำแข็งจะต้องถูกยกออกมาแน่

ชานยอลรู้สึกเหมือนตัวเองมีภาพลักษณ์เป็นคุณพ่อขี้เมายังไงก็ไม่รู้

“ไหนคนเค้าลือกันทั้งซอยว่าเฮียมีลูกแล้วไม่ออกจากบ้านเลย ใช่แน่ป้าววะ”  อินซองหัวเราะร่วนในขณะที่เดินไปเล่นกับเจ้าตัวน้อยที่ส่งเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากให้เขาแม้จะเพิ่งเจอกันครั้งแรก

เพียงแค่เห็นหน้าอินซองก็รู้เลยว่าเด็กคนนี้เป็นลูกจากใคร ที่เขาเคยคิดเอาไว้เมื่อเกือบปีที่แล้วไม่มีผิดพลาดเลย พอเห็นหน้าลูกชานยอลก็นึกถึงเมียคนที่เคยเห็นขึ้นมาทันที มันจริงอย่างที่คิดจริงๆด้วย แฟนที่คบนานหลายปียังไม่เท่าแฟนที่ชานยอลปล่อยมีลูกด้วย

เดาเอาไว้ไม่ผิดจริงๆว่าต้องเป็นคนนี้

“อย่าว่าแต่ออกไปเก็บเงินเลยพี่ หน้าบ้านยังไม่โผล่ให้เห็น” คริสหัวเราะหึในขณะที่นำถุงอุปกรณ์ทำสีไปวางไว้ข้างๆรถ ตั้งแต่ที่ชานยอลมีลูกอย่าว่าแต่ออกไปทำงานเลย ขนาดขับรถผ่านหน้าบ้านยังไม่เห็น

มากี่ทีก็เจอแต่แม่บ้านยืนตากผ้า กวาดใบไม้ ล้างรถ อยู่คนเดียว ส่วนเจ้าของบ้านกับนายใหญ่ก็เล่นตุ๊กตากันอยู่ในบ้าน เป็นครอบครัวที่มีความสุขจนน่าหมั่นไส้จริงๆ

“งี้แหละ เค้าเรียกเสือสิ้นลาย จะไปไหมล่ะ คืนนี้ บอกเมียขอวันนึง เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง” อินซองว่าพลางล้วงบุหรี่และไฟแช็กในกระเป๋าเสื้อขึ้นมาจุดสูบ

เขารู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่ชานยอลสามารถมีชีวิตที่แสนราบเรียบได้ทั้งๆที่อายุห่างกับแฟนก็มาก ไหนจะนิสัยเอาแต่ใจ ยึดเอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ ซึ่งดูยังไงก็น่าจะมีปัญหากระทบกระทั่งกับเมียบ้าง

อินซองไม่เคยคิดเลยจริงๆว่าจะมาเจอภาพชานยอลเลี้ยงลูก ซุกหัวอยู่ในบ้าน ไม่มีใครพูดหรือบ่นให้ฟังเลยว่าเจ้าตัวทะเลาะกับเมีย บอกแค่มีลูกแล้วหายไป ไม่ค่อยออกมาให้เห็นหน้า เช้ามาเจอเมียที่ตลาด ชีวิตดูมีความสุขแบบไม่มีอะไรเลย

เรื่องมันง่ายขนาดนั้นจริงๆหรอ?

“ขอบคุณครับพี่ ตามสบายเลย ผมไม่เที่ยวละ พี่ไปสูบบุหรี่ข้างนอกหน่อยนะ ไอ้ตัวเล็กมันแพ้ควัน”

ชานยอลหัวเราะหึกับมุกชวนใจแตก ก่อนจะชี้นิ้วออกไปนอกโรงรถเป็นเชิงบอกให้รุ่นพี่คนสนิทออกไปสูบบุหรี่ข้างนอก เขาเดินไปอุ้มพัคฮยอนมาจากอกเซฮุนแล้วใช้มือบีบแพมเพิสเบาๆเพื่อเช็คของเหลว

ดูเหมือนว่าแพมเพิสเบบี๋น้อยจะเต็มแล้ว เดี๋ยวแบคฮยอนเดินออกมาค่อยฝากให้เอาลูกเข้าบ้านไปนอนก่อนที่จะงอแงเพราะอาการตาค้าง

“นี่~ แฟมิลี่แมนซะด้วย~”

“เมื่อก่อนลูกน้องเจ็บนี่โทรตามกริ๊งเดียว เดี๋ยวนี้ใครโทรหาเฮียหลังสามทุ่มไม่รับแล้วครับ ปิดบ้านนอน” จงอินว่าพลางกลั้วหัวเราะออกมาด้วยความขำ เขาเชื่อเลยจริงๆเรื่องที่พี่ชานยอลผันตัวไปเป็นคนรักครอบครัวแบบไม่คิดหันหลัง

เมื่อก่อนเวลาใครมีปัญหาสามารถโทรตามเฮียได้เสมอ แต่เดี๋ยวนี้ไล่ไปจัดการกันเอง ซึ่งนั่นมันก็ถูกต้องแล้ว จงอินไม่คิดว่ามันเป็นการเสียหน้า ในเมื่อคนเรามีของที่สำคัญกว่า เรื่องอะไรจะต้องไปเสี่ยงชีวิต เอาตัวไปยุ่งกับปัญหาที่ตัวเองไม่ได้สร้าง

เรื่องของเราก็ไม่ใช่ จะเอาหน้าไปออกรับแทนให้มีศัตรูเพิ่มทำไม เมื่อก่อนถ้าตายก็ตายคนเดียว แต่เดี๋ยวนี้มีทั้งลูกทั้งเมียรัก ถ้าหากว่าจงอินเป็นพี่ชานยอล เขาก็คงไม่ยุ่งเหมือนกัน

“แล้วงี้เวลาเจอพวกกวนตีนทำไงวะ”

“ให้ไอ้คริสไปจัดการเลยพี่ ผมไม่ยุ่งละ”

“นี่~ เค้าเรียกคนจริงเว้ย!” อินซองหัวเราะร่วนพลางปรบมือสรรค์เสริญรุ่นน้องคนสนิทที่สามารถละทิ้งเขี้ยวเล็บออกไปได้อย่างหมดจด

เขาไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลย เรื่องที่ชานยอลสามารถละทิ้งความบ้าเลือดของตัวเองไปได้ภายในเวลาสั้นๆ คนที่ใช้ชีวิตมาอย่างบ้าระห่ำมาตั้งแต่สมัยเรียน ตอนนี้ถูกหยุดแล้ว ไม่ว่าจะด้วยฝ่าเท้าน้อยๆของเจ้าตัวเล็กหรือเพราะบ่วงที่ผูกเต็มตัวก็ตาม

ยังไงคนที่จะอยู่กับเราจนถึงวินาทีสุดท้ายก็ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่ลูกน้องหรือเงินทอง มันเป็นเรื่องธรรมดามากที่คนเป็นพ่อจะเลือกลูกเลือกเมียตัวเอง

“ฮ่ะๆ”

เสียงปรบมือแบบทีเล่นทีจริงจากพี่อินซองทำให้ชานยอลได้แต่ส่งเสียงหัวเราะแหยในลำคอ เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่รุ่นพี่พูดมันเป็นการล้อเลียนหรือเจ้าตัวหมายถึงแบบนั้นจริงๆ ชานยอลแค่รู้สึกว่าช่วงนี้เขาถูกแซวบ่อยเหลือเกินจนแทบจะแยกไม่ออกแล้วว่าใครพูดจริงพูดเล่น

กับบางคำพูดชานยอลเองก็ไม่อยากถือสา แต่ว่าบางครั้งมันก็ทำให้เขาอารมณ์ตกได้ง่ายๆเหมือนกัน ไม่ว่าจะคริสหรือลูกน้องคนไหน ทุกคนต่างไม่มีครอบครัว อย่างมากสุดก็แค่แฟน แล้วจะให้เขาถือสาอะไรกับคำพูดของคนที่ไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกนี้

ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายของชานยอลมันหมดไปตั้งแต่เห็นหน้าลูกครั้งแรกแล้ว

เขาแค่รู้สึกว่าอยากจะใช้ชีวิตเพื่อครอบครัว ไม่อยากทำให้แบคฮยอนเสียใจ ชานยอลรู้ว่าใครรักเขามากที่สุด ใครคือคนที่หวังดีที่สุด และใครจำเป็นจะต้องพึ่งเขาในอนาคต

เมื่อก่อนเป้าหมายของชานยอลคือการขยายอำนาจและเป็นที่หนึ่ง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เป้าหมายใหม่ของเขาคือใช้ชีวิตเพื่อคนอื่น และมีความสุขอยู่ที่บ้าน...

“แล้วเมียเมอเป็นไงมั่งวะ มานี่ยังไม่เห็นเลย”

“เดี๋ยวก็ออกมาเอาลูก ก็อยู่บ้านนี่แหละ”

ชานยอลว่าด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะพาพัคฮยอนน้อยเดินไปยืนจ่อหน้าพัดลมตัวใหญ่จนไรผมปลิวว่อน – เพียงแค่พูดยังไม่ทันขาดคำดี เสียงแหลมๆของแม่บ้านก็ดังมาให้ได้ยินแต่ไกล

เขาเห็นแบคฮยอนเดินถือแก้วน้ำสี่ใบออกมาวางไว้บนโต๊ะพร้อมกระติกน้ำแข็ง ก่อนจะเดินตรงมาอุ้มเอาพัคฮยอนน้อยไป โดยที่ไม่ลืมพาเจ้าตัวเล็กเดินไปทักทายพี่อินซองด้วยการเอาค้อนพลาสติทุบหน้าดังแป๊ก

และทันทีที่อาวุธร้ายดิ่งลงไปกระแทกสันจมูกจนเกิดเสียง เสียงหัวเราะแฮ่ๆ ที่ดังเบาๆ ด้วยความชอบใจจากเจ้าตัวน้อยก็ชักนำรอยยิ้มของเหล่าเซลล์เถื่อนทั้งหลายให้คลี่คลายออกมาตามกันอย่างช่วยไม่ได้

สุดท้ายแล้วรอยยิ้มหวานที่มาพร้อมกับฟันหน้าซี่เล็กๆ ก็เอาชนะทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความร้อนที่น่าหงุดหงิดของอากาศหรืออารมณ์ขุ่นมัว

พัคฮยอนเป็นเหมือนนางฟ้าและแสงสว่างแห่งโต๊ะเงินกู้ ถ้าหากอยากทำงานอยู่ที่นี่ก็ต้องทำตัวเป็นลูกน้องพัคฮยอนด้วย...

“ฮ่าๆๆๆ น่ารักชิบหายเลยว่ะ” อินซองถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะแฮ่ๆจากเจ้าตัวน้อย เขายกมือขึ้นยีผมบางๆ ก่อนจะปล่อยให้แบคฮยอนพาเข้าบ้านไปเพื่อหลีกเลี่ยงกลิ่นบุหรี่และอากาศที่ไม่น่าพิสมัย

อินซองไม่สงสัยเลยว่าทำไมชานยอลถึงรักลูกมากขนาดนี้ ยิ่งพอเห็นแบคฮยอนอุ้มพัคฮยอนแล้วก็ยิ่งมั่นใจว่าตัวเองคิดไม่ผิด

ถึงมันจะฟังดูไม่เกี่ยวกันนัก แต่เชื่อเถอะว่าความรู้สึกที่พ่อแม่มีให้กันมันส่งผลต่อลูก ยิ่งชานยอลรักแบคฮยอนมากเท่าไหร่ เจ้าตัวก็จะรักลูกที่เกิดจากแบคฮยอนมากเท่านั้น เหมือนกับที่เขาพูดกันว่า ผู้ชายมีเมียน้อย ถ้าอยากรู้ว่าเขาจะรักลูกใครมากกว่า ให้ดูจากความรู้สึกที่มีให้กับผู้เป็นแม่

“หน้าเหมือนแม่เปี๊ยบเลย ถึงว่าหวงชิบหาย”

“โอ้ย หวงกว่าแม่มันอีก แม่นี่ใช้งานสารพัด แต่กับลูกนี่แตะไม่ได้เลย” คริสว่า

“อ้าว ได้ไงวะ ระวังนะมึง รักแต่ลูกเมียหนีไปมีชู้”

คำพูดของคริสและเสียงหัวเราะจากพี่อินซองทำให้ชานยอลได้แต่ยิ้มแหยออกมาอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าควรจะตอบกลับไปยังไง แล้วก็ขี้เกียจจะพูดอธิบายด้วย

ชานยอลไม่ได้รู้สึกดีที่ต้องอยู่กับความเข้าใจผิดและเสียงแซวที่ต้องได้ยินทุกครั้ง แต่เขาก็ไม่อยากเสียเวลาอธิบายอะไรให้ไอ้พวกลิงสมาธิสั้นฟัง มันเป็นความรู้สึกเซ็งกึ่งฉงนใจนิดๆ เวลาที่ได้ยินคำพูดที่บอกว่า ชานยอลรักลูกแต่ไม่ค่อยรักเมีย

มาจนถึงตอนนี้ชานยอลก็ยังสงสัยว่า มันจะใช้คำว่ารักแต่ลูกแต่ไม่รักเมียได้ยังไง ในเมื่อเขารักพัคฮยอนเพราะว่าพัคฮยอนเป็นลูกของแบคฮยอน แล้วแบบนี้ชานยอลจะไม่รักแบคฮยอนตรงไหน?

โอเค เขาไม่ปฏิเสธว่าตัวเองแสดงความรักกับแบคฮยอนน้อยกว่า แต่คริสไปถามเจ้าตัวหรือยังว่างอนไหม หรือกำลังคิดอะไรอยู่

พ่อแม่คนไหนๆก็รักลูกมากกว่าผัวเมียตัวเองทั้งนั้น ซึ่งมันเป็นความรักคนละแบบกัน แล้วแบบนี้จะเอามาเปรียบเทียบกันได้ยังไง... สุดท้ายแล้วคริสมันก็แค่ตัวอิจฉาที่ขาดความอบอุ่นจากสองเต้าของอีหมวย เลยเที่ยวหาเรื่องก่อกวนชาวบ้านเขาไปเรื่อยเพราะเมียไม่สนใจ...

ชานยอลล่ะเบื่อจริงๆไอ้พวกมีปัญหาเนี่ย...

“อีบี๋ไม่มีหร๊อก แต่ถ้าเฮียก็ไม่แน่” เซฮุนว่าพลางเหลือบตาไปมองหน้าเจ้านายตัวสูงด้วยสายตามีเลศนัย

ถ้าหากเป็นเรื่องเจ้าชู้มากกามล่ะก็ เซฮุนไว้ใจแม่บ้านมากกว่าพี่ชานยอลเป็นไหนๆ อย่างแบคฮยอนคงไม่กล้ามีใครเพราะผัวดุยิ่งกว่าหมา แต่ถ้าเป็นเฮียที่ทั้งหล่อและมีเงินมากมันก็ไม่แน่

ต่อไปในอนาคตแม่บ้านบี๋อาจจะขี้บ่น จุกจิก พุงพลุ้ยก็ได้ อยู่ด้วยกันไปนานๆก็อาจจะเบื่อเข้าสักวัน ใครมันจะไปรู้...

 “ไอ้สัส ปากหมา กูรักครอบครัว”

“นี่~ รักแม่บ้านก็ไปบอกแม่บ้านครับ ไม่ต้องมาบอกผม”

เซฮุนหัวเราะร่วนพร้อมกับปรบมือเสียงดังด้วยท่าทางชอบใจ ถ้าหากว่าเฮียพูดขนาดนี้แล้วเขาจะยอมเชื่อก็ได้ ยังไงซะตอนนี้เฮียก็ยังไม่ไปไหน ขนาดจะดึงตัวออกจากลูกทีนึงยังลำบาก คงไม่มีเวลาเฟดตัวเองไปหากิ๊กเล็กกิ๊กน้อย

“กูอยากบอกเดี๋ยวกูบอกเองแหละ” ชานยอลว่าก่อนจะเดินไปหยิบขวดเบียร์ที่ถูกเปิดเอาไว้แล้วรินใส่แก้ว

ถ้าหากว่าเขาอยากจะบอกรักแม่บ้าน เขาก็มีวิธีการของตัวเองนั่นแหละ อย่างตอนนี้ชานยอลก็เตรียมของขวัญเอาไว้แล้ว แต่ไม่ใช่สำหรับโอกาสพิเศษอะไรทั้งนั้น เขาแค่รู้สึกว่าอยากให้ อยากตอบแทน โดยที่ไม่จำเป็นต้องรอวันพิเศษ

ของที่ชานยอลมั่นใจว่าชีวิตนี้เขาไม่เคยมอบให้ใคร เป็นของที่จะมอบให้ทั้งแบคฮยอนและพัคฮยอนด้วย...

“เอ๊อ อย่าปากแข็งให้นานนักนะเฮีย เดี๋ยวเมียจะเหี่ยวใจ”

“ฮ่าๆๆๆๆ”

เสียงหัวเราะพูดคุยหยอกล้อยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ ภายในโรงรถที่บรรยากาศอบอ้าวเสียยิ่งกว่าเตาถ่าน ในขณะที่ลูกน้องหลายคนเริ่มลงมือถอดชิ้นส่วนรถ ชานยอลก็นั่งแกว่งแก้วเบียร์ชิลๆรอขัดสีตามประสานายช่างใหญ่

มันอีกไม่นานหรอกที่คำพูดสบประมาทเหล่านี้จะถูกลบไป... เดี๋ยวไอ้ลิงพวกนี้จะได้รู้สักทีว่าตำแหน่ง แม่บ้านของชานยอลนั้นพิเศษแค่ไหน และแน่นอนว่าจะมีแค่แบคฮยอนคนเดียวที่ได้สัมผัสความ Special of maid นี้….


.

.

.


21 : 30


แกร๊ก... ปัง...

เป็นเวลากว่าสองชั่วโมงแล้วที่เสียงดังก๊อกแก๊กจากการเปิดรื้อตู้โชว์และชั้นเก็บของต่างๆยังคงดังไม่หยุด แบคฮยอนที่กำลังเดินหาสมุดบัญชีเงินฝากรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยหลังจากที่เดินหาสมุดบัญชีที่ตัวเองเก็บไว้จนทั่วบ้านแต่ก็ยังไม่พบ

ตอนนี้เขากำลังเริ่มสงสัยเจ้าตัวเล็กอีกแล้ว คนที่ชอบทำของหายอยู่เป็นประจำก็มีแค่พัคฮยอนคนเดียว ไม่ว่าจะโทรศัพท์ กระเป๋าเงิน หรือแม้แต่บัญชีลูกค้าพ่อก็เอาไปทิ้งขยะมาแล้ว แบคฮยอนจำได้ว่าเขาเก็บมันเอาไว้ที่ชั้นบนหัวเตียง แล้วก็เอาออกไปฝากอีกครั้งนึงแต่จำไม่ได้ว่าวางทิ้งไว้หรือเก็บไว้ตรงไหน

นี่เขาก็พิ่งจะอายุ 16 นิดเองๆ ไม่น่าแก่ขนาดเลอะเลือนจำอะไรไม่ได้เหมือนเฮีย...

“เฮีย... เฮียเห็นสมุดบัญชีธนาคารหนูไหมอ่ะ” ในขณะที่เดินหาไปปากก็เอ่ยถามกับคุณพ่อที่กำลังทาแป้งให้ลูกชายไปด้วย แบคฮยอนเริ่มคิดจริงๆแล้วว่าพัคฮยอนเอาสมุดบัญชีเขาไปเล่นทิ้งไว้ที่อื่น ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่ต้องเค้นกันเลย คงต้องเดินหาเอาเองทั้งบ้าน

“สมุดบัญชีไร”

“สมุดเงินฝากธนาคารหนูอ่ะ เล่มสีฟ้าๆอ่ะ”

“หึ ไปหาดูบนห้องยัง”

“หาแล้ว หนูหาทั้งบ้านแล้วเนี่ย น้องบี๋เอาไปเล่นแน่เลยอ่ะ” คนตัวเล็กบ่นพึมพัมพลางทำหน้านิ่วเมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องรื้อบ้านทุกซอกทุกมุมอีกแล้ว

คราวที่แล้วเบบี๋พัคฮยอนน้อยของเขาก็เอากระเป๋าเงินป๊าไปหย่อนทิ้งไว้หลังโซฟา ทำเอาวุ่นวายกันไปหมดเพราะคิดว่าตกอยู่นอกบ้าน ช่างเป็นเด็กที่น่ารักและซุกซนจริงๆ...

“มีเงินไปฝากกับเค้าด้วยไง”

“มีสิเฮีย หนูก็ทำงานนะ”

“เอาเงินที่ไหนไปฝากวะ”

“ก็เงินเฮียแงะ เก็บในกระเป๋ากางเกงตอนซักผ้า เวลาเฮียวางเหรียญทิ้งไว้ หนูก็เก็บไว้ มันได้เยอะนะเฮีย เก็บไว้ไปฝากให้ลูก” ในขณะที่ปากพูดไป สายตาก็กลาดไปเจอกองเหรียญที่เฮียเพิ่งจะนำมาวางทิ้งเอาไว้หยกๆ

อันที่จริงแล้วแบคฮยอนก็ไม่อยากยอมรับว่าบางครั้งเขาก็แอบจิ๊กจากกระเป๋าสตางค์บ้าง แอบเปิดไหออมสินเฮียบ้าง ตามจำนวนเงินขาดเหลือ ปกติพี่ชานยอลมักชอบลืมแบงค์ยี่สิบกับเหรียญไว้ในกระเป๋ากางเกง แล้วก็ชอบวางเงินทิ้งไว้ซึ่งแบคฮยอนก็จะเป็นคนตามไปเก็บตลอด

อย่างเงินทอนซื้อของเขาก็เป็นคนเก็บ พอถึงสิ้นเดือนเอามารวมกันก็ได้ 300 – 500 ตลอด ขาดเหลือจากนั้นก็คงต้องแงะไหออมสินของเฮียท่าเดียว ขาดเท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น เพื่อที่จะได้ครบพันแล้วเอาไปฝากทุกเดือน

“ไม่ใช่ไปแงะกระปุกกูหรอ”

“ก็นิดนึง”

“กูถึงว่า หยอดเท่าไหร่ไม่เต็มสักที”

“แหม หนูเอานิดเดียวหรอก”

“ป่านนี้หมดไหแล้วมั้ง” ชานยอลได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆกับการกระทำที่แสนจะน่ารักของแม่บ้าน


เขาเองก็รู้หรอกว่าแบคฮยอนไม่ค่อยทอนเงินซื้อของยกเว้นแต่ว่ามันจะเหลือเยอะมากๆ แล้วก็ชอบตามเก็บเศษเหรียญในบ้านแต่ไม่คิดว่าจะเปิดบัญชีธนาคารฝากไว้ให้เบบี๋น้อย

พอได้ยินแบบนี้แล้วมันก็รู้สึกน่ารักแปลกๆ...

อันที่จริงชานยอลเองก็มีบัญชีเงินฝากสำหรับพัคฮยอนเหมือนกัน แต่มันเป็นก้อนใหญ่ที่นอนกินดอกเบี้ยอยู่ในบัญชีโดยที่ไม่ต้องทำอะไร ยิ่งพัคฮยอนโตมากขึ้นเท่าไหร่เงินก็จะงอกเงยมากขึ้นเท่านั้น แต่ถึงแม้จำนวนเงินมันจะมากกว่าของแม่บ้านหลายเท่า แต่เขากลับรู้สึกว่าความพยายามของแบคฮยอนทำให้มันดูมีค่าขึ้นมาอย่างพิลึก

เงินเดือนก็ไม่ได้ยังจะเก็บเงินไว้ให้ลูกอีก ช่างเป็นแม่บ้านที่ไม่เจียมตัวจริงๆ

“ไม่หมดหรอก หนูไปแงะมาเมื่อกี้ยังเต็มไหอยู่เลย”

“แงะมาเท่าไหร่”

“สามร้อย”

“มึงนี่มัน... สมุดอยู่กับกูเองแหละ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอาไปฝากให้ จะออกไปข้างนอก เอาเงินมาด้วย” สุดท้ายชานยอลก็ต้องยอมสารภาพว่าเป็นคนเก็บสมุดบัญชีนั้นไว้กับตัวเอง

ตอนแรกเขาว่าจะแอบไปฝากเงินให้เพราะคิดว่าเป็นว่าเป็นบัญชีของแบคฮยอน แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไปฝากด้วยกันซะเลย

“เอ้า แล้วเอาไปทำอะไร หนูก็หาไปเถอะ พรุ่งนี้เฮียจะไปไหน”

“ออกไปทำธุระ”

“ไปหาเด็กอ่ะดิ”

“เออ เอาเด็กไปด้วย” ชานยอลว่าพร้อมกับตบก้นพัคฮยอนเบาๆก่อนจะจัดการสวมแพมเพิสให้

เขาพูดไม่ผิดล่ะ เด็กที่ว่าก็คือพัคฮยอนนี่แหละ ชานยอลจะพาลูกชายออกไปเลือกของขวัญให้แม่บ้านด้วย ของชิ้นใหญ่ก็ต้องให้เจ้านายใหญ่เลือกเองถึงจะถูก

“อย่าไปทำลูกไม่สบายนะเฮีย หนูทุบเลยนะ”

“เออ ไปแป๊บเดียว อ่ะ เอาขึ้นไปนอน จะออกไปทำรถต่อ” พอจัดการผลัดแป้ง ใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ชานยอลก็อุ้มเจ้าตัวน้อยไปส่งให้แบคฮยอนก่อนที่ตัวเองจะเดินไปหยิบเสื้อมาใส่เตรียมออกไปทำสีรถต่อ

ดูเหมือนว่าเดือนนี้เขาจะเสียเงินเยอะเหลือเกินจากทั้งค่าใช้จ่ายประจำเดือนและค่าของกำนันของแม่บ้าน แต่ว่ามันก็นั่นแหละ... เขามีเงินเก็บไว้สำหรับครอบครัว และตอนนี้ชานยอลมีครอบครัวแล้วจะนำมาใช้มันก็สมควร

ขอให้แม่บ้านปิดตารอรับของขวัญได้เลย....



 

 

 

#ฟิคแฮ่น





 

 

สวัสดีค่ะ ฮือออ มาช้าที่สุดในรอบของการอัพฟิคเลย เนื่องจากช่วงนี้เราติดอยู่ในสภาวะหัวสมองเอเร่อค่ะ Orz ถ้าอ่านแล้วรู้สึกสับสนอย่าเพิ่งเครียดไปนะคะ ฮือ ไปลุ้นกันเถอะว่าแม่บ้านจะได้ของขวัญอะไร LOL เอนจอยรีดดิ้งนะคะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ :D

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 898 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,651 ความคิดเห็น

  1. #15495 KaRToon_HH (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 10:14
    ตุ่นเต้นแทน
    #15,495
    0
  2. #15482 ppthx26 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 19:07
    เฮียน่ารักมากกกก
    #15,482
    0
  3. #15468 Vibrance (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 22:37
    มีเซอร์ไพรส์แน่นวลลลแบบนี้
    #15,468
    0
  4. #15393 PCB614 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 00:40
    แงงง เฮียจะให้อะไรแม่บ้านน้าาา
    #15,393
    0
  5. #15159 xxxlilly (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 04:52
    น่ารักอบอุ่นมากอ่ะ
    #15,159
    0
  6. #14957 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 05:12
    ลูกป่วยนี้โดยเมียทุบแน่ๆๆๆ
    #14,957
    0
  7. #14838 tuntiiz (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 11:25
    มีอีกคนไปเลยนย มีเยอะๆๆๆๆ
    #14,838
    0
  8. #14271 heykiki (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 21:09
    เป็นครอบครัวมี่อบอุ่นมากกกกกก ชอบมาก น่ารักมาก ๆ เลยอะ
    #14,271
    0
  9. #14220 Real__Belle (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 00:12
    อย่าไปทำลูกไม่สบายนะเฮียปาร์ค เมียทุบเลยนะเว่ย555555
    #14,220
    0
  10. #14154 somruethai1307 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 00:54
    ครอบครัวสุขสันมาก
    #14,154
    0
  11. #13650 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 08:16
    ของขวัญอะไรเนี่ยยยย เด็กอายุ 16 ปีกว่าเป็นแม่คนที่ดีมาก คิดทำเพื่อลูกได้ จากครอบครัวที่ไม่เคยรัก กลับได้รับความรักความอบอุ่นที่ดี และมอบความอบอุ่นนั้นให้ลูกมากขึ้น ขอบคุณเฮียชานจริงๆที่รักทั้งสองบี๋ ^^
    #13,650
    0
  12. #13601 Yehet ~ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 00:58
    อยากมีแฟนแบบเฮียชานมากกก อบอุ่นรักครอบครัว
    #13,601
    0
  13. #13552 areenachesani (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:39
    รักเฮีย..เพราะเฮียรักครอบครัว
    #13,552
    0
  14. #13468 imfade (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 10:04
    รักครอบครัวม้ากกกก
    #13,468
    0
  15. #13415 firstiepd (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 06:26
    พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดจัยยยย
    #13,415
    0
  16. #13367 sweetpss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 15:46
    แฟมิลี่แมนตัวจริงอิจฉาน้องบี๋เขานะคะ
    #13,367
    0
  17. #13298 ฮยอนบีค (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 08:53
    ฮื่อ น่ารักอ่ะ โคตรแฟมิลี่แมน แงงงง เป็นครอบครัวที่โคตรน่ารัก
    #13,298
    0
  18. #13252 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:49
    ง่อลลลลล อยากรู้แล้ววว special of maid ของเฮียคืออะไรอ่ะ?
    #13,252
    0
  19. #13162 PINKLAND (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:27
    ชานยอลนี่หลัวมากเลยยย
    #13,162
    0
  20. #13124 Hyuk.Tong (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 02:12
    ความจริงแบคฮยอนต้องอายุ17ละไม่ใช่หรอคะ เพราะตอนเริ่มเรื่องอายุ 15 ละใช่ป่ะ ละก่อนท้องยังมีตอนที่ไปเที่ยวกับเฮียวันเกิด ก็อายุ16 ละใช่มะ จากนั้นท้อง 9 เดือน บวกกับ อายุลูก 5 เดือนก็ปีเศษ ละทำไมในเรื่องเขียน 16 นิดๆอะ หรือว่าเราเข้าใจผิดไรไปอะ งงจริงๆ
    #13,124
    0
  21. #12760 Sopimzize (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 00:38
    เพิ่งได้กลับมาอ่านอีกรอบ มันน่ารักทั้งๆที่ไม่มีคำหวานหรือคำหยอดด้วยซ้ำ ดีกับใจ อ่านไปก็นึกถึงวิชาที่เคยเรียน มันจะมีทฤษฏีนึงจำไม่ได้ว่าของใคร ถ้าลูกเป็นหญิงจะเลียนแบบแม่เพื่อให้พ่อรัก ถ้าลูกเป็นชายจะเลียนแบบพ่อแทน แต่ในกรณีที่พัคฮยอนเป็นผู้ชาย โคโมโซนแม่เยอะกว่าพ่อ มีความจิ้มลิ้มและน่ารักเหมือนแม่ เพราะงี้ละมั้งเฮียถึงได้หลงนักหนา
    #12,760
    0
  22. #12585 Benja (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:34
    สามี แบบนี้มีอีกไหม 55555



    เฮียขาาาาา
    #12,585
    0
  23. #12565 Kimji_sag (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:54
    ไม่หวานแต่ได้ใจมาก
    #12,565
    0
  24. #12383 gonjung (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 18:40
    น่ารักอ่ะครอบครัวนี้ไม่ได้ขยันหวานใส่กันจนคนรอบข้างสงสัยแต่ดูเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากกกกกก
    #12,383
    0
  25. #11931 MK1234567890 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 17:03
    หุบยิ้มไม่ได้อ่ะ เป็นครอบครัวที่น่ารักก
    #11,931
    0