[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 39 : Chapter : 38 กิจวัตรประจำวัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 823 ครั้ง
    10 มิ.ย. 58







20 : 10

เวลาสองทุ่มเศษภายในโรงรถใหญ่ เสียงพูดคุยของเหล่าบรรดาพนักงานเซลล์เงินกู้ยังคงดังให้ได้ยินอยู่เป็นระยะ ตอนนี้ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มแดงแล้ว กลิ่นฝนลอยโชยมาแต่เด็กหนุ่มวัยคึกคะนองทั้งหลายก็ยังไม่แยกย้ายกันกลับบ้าน

ในขณะที่ชานยอลกำลังนั่งกินเบียร์ประชุมปรึกษาหาลือเรื่องลูกหนี้กับพนักงาน แบคฮยอนที่มีหน้าที่ดูแลบ้านก็วิ่งเก็บผ้าที่ตากเอาไว้ให้วุ่น เขามั่นใจว่าอีกไม่เกินสิบนาทีฝนจะตกเหมือนฟ้าถล่มแน่ ถ้าหากพวกเซฮุนยังไม่กลับมีหวังได้ค้างที่นี่จนถึงเช้า

“เฮีย ฝนจะตกแล้วนะ จะกลับกันยัง ไม่กลับตอนนี้เดี๋ยวไม่ทันนะ” คนตัวเล็กว่าในขณะที่เดินไปอุ้มลูกชายตัวน้อยขึ้นมาจากตักผู้เป็นพ่อ แบคฮยอนคิดว่าไม่ดีแน่ถ้าจะให้พวกเซฮุนอยู่หลบฝนที่นี่เพราะถ้าเกิดลมแรงฟ้าผ่าขึ้นมาล่ะก็บิบี๋น้อยของเขาได้ร้องไห้ระเบิดแน่

มันคงไม่สะดวกเท่าไหร่ถ้าจะให้ใครมาคอยฟังเสียงลูกร้องกลางดึก

“เออ เดี๋ยวก็กลับแล้ว”

“งั้นหนูพาลูกไปอาบน้ำนะ กินเสร็จแล้วก็เอาขวดไปแอบไว้ข้างประตูด้วย” เมื่อได้รับคำตอบแบคฮยอนก็อุ้มเจ้าตัวเล็กของเขาเข้าบ้านเตรียมตัวพาไปอาบน้ำนอนก่อนที่พายุจะลงหนัก

 

ลมฝนเย็นๆที่พัดผ่านช่องลมขนาดใหญ่ทำให้ชานยอลรู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาแกว่งแก้วเบียร์ที่มีน้ำแข็งลอยอยู่ไปมาก่อนจะวางมันลงแล้วลุกขึ้นบิดขี้เกียจ อีกไม่กี่นาทีฝนกำลังจะตกแล้ว ชานยอลไม่อยากเสียเวลาที่มีค่าไปกับการนั่งกินบรรยากาศและแอลกอฮอล์

ถ้าให้คาดเดาจากสภาพท้องฟ้าชานยอลยิ่งกว่ามั่นใจอีกว่าพายุจะลง แล้วเจ้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบตัวน้อยของเขาก็จะร้องไห้โยเยทั้งคืน... ชานยอลอยากไปอยู่กับลูกมากกว่า พอพัคฮยอนถูกแม่พาตัวไปเขาก็ไม่รู้จะนั่งทำอะไรต่อ

“แหน~ พอลูกไปก็ลุกเลยน้า~”

ไม่ทันที่จะได้ก้าวขาเดินไปไหน เสียงแซวจากลูกน้องก็ดังขึ้นขัดขาทำเอาชานยอลถึงกับอารมณ์ตก เขาไม่ชอบเลยจริงๆกับนิสัยช่างแซวของเซฮุน ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีก็แก้ไม่หายแถมห้ามไม่ได้ ไม่รู้เลยว่าชีวิตนี้จะโดนล้อเรื่องอะไรอีกบ้างหากเซฮุนยังเป็นลูกน้องอยู่ที่นี่

“เดี๋ยวลองให้น้องบี๋มาขูดรถซักสองทีเดี๋ยวก็หายเห่อ” คริสว่าพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นโดยมีลูกน้องคนอื่นๆคอยขำตบท้ายด้วยความคึกคะนองโดยที่ไม่ได้สังเกตว่าคนถูกแซวทำสีหน้าแบบไหน

 

น้ำเสียงที่ฟังดูน่าหงุดหงิดและเสียงหัวเราะของคริสทำเอาชานยอลถึงกับต้องชักสีหน้าก่อนจะหันหลังเดินออกจากวงเหล้าด้วยความขุ่นเคืองใจ เขาไม่ชอบคำพูดของคริสเท่าไหร่ ถึงมันจะเป็นเรื่องจริง

ก่อนหน้านี้รถคือทุกอย่างของชานยอล เขารักมันเหมือนลูกในไส้ เป็นสิ่งที่อยู่คู่กันมานานหลายปี เรียกได้ว่ารักมากจนใครๆก็แซวว่าเป็นลูกเป็นเมียซึ่งชานยอลไม่เคยโกรธ แต่พอเป็นตอนนี้เขากลับรู้สึกไม่ดีกับคำพูดนั้น

คริสพูดเหมือนกับว่าถ้าพัคฮยอนมาพังรถเขาแล้วความรักที่เคยมีจะลดลง ซึ่งมันก็ตลกร้ายตรงที่ทุกคนเข้าใจแบบนั้น แต่ใครจะรู้ว่าชานยอลรักลูกมากแค่ไหน เขารักพัคฮยอนมากกว่าอะไรบนโลก เป็นคนเดียวที่ชานยอลรู้สึกว่าเขายอมแลกได้ทุกอย่างเพียงเพื่อรอยยิ้มเดียว

ความรักที่ชานยอลมีให้ลูกเทียบกับรถไม่ติดเลย ไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวเดียว พอได้ยินคำพูดแบบนั้นแล้วมันก็เลยรู้สึกเหมือนความรักของตัวเองโดนดูถูก...

“มึงเก็บขวดเบียร์กันด้วย” ชานยอลตะโกนสั่งทั้งลูกน้องและเพื่อนสนิทให้เก็บกวาดซากความเมาก่อนที่ตัวเองจะเปิดประตูเดินเข้าบ้านไป

เขาได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าวและเสียงหัวเราะดังออกมาจากประตูห้องน้ำบานใหญ่ มันเหมือนเสียงเรียกจากความสดใสที่ดึงชานยอลให้เดินเข้าไปหา

คนตัวสูงเดินไปชะโงกหน้าดูลูกชายตัวน้อยที่กำลังนั่งอาบน้ำอยู่ในกะละมังอาบน้ำ ก่อนจะเคาะมือลงกับพนังเบาๆ และทันทีที่เจ้าตัวเล็กเห็นหน้าเขาเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากก็ดังลั่น พร้อมกับน้ำที่กระเฉาะตามแรงตีของมือน้อยๆ

“โอ้ย~ แม่เปียกหมดแล้ว พอเลย ไปให้พ่อปะแป้งไป” คนตัวเล็กที่กำลังง่วนอยู่กับการใช้ฝักบัวล้างสบู่ให้ลูกชายบ่นพึมพำ แบคฮยอนจัดการปิดน้ำแล้วใช้ผ้าขนหนูนิ่มๆห่อพันตัวเจ้าตัวเล็กจนแทบจะกลายเป็นดักแด ก่อนจะอุ้มขึ้นนำตัวไปส่งให้คุณพ่อตัวสูงที่ยืนอยู่ด้านหลัง

เสียงฟ้าร้องที่ดังสนั่นอีกครั้งทำให้เขาเริ่มใจไม่ดี อีกไม่ถึงสิบนาทีฝนจะตกแน่ พี่ชานยอลเตรียมตัวรับศึกหนักได้เลย

“วันนี้เอาลูกนอนด้วยนะ”

ชานยอลว่าในขณะที่อุ้มเจ้าตัวเล็กของเขาไปวางไว้บนโซฟาเตรียมผลัดแป้งและเปลี่ยนชุดให้ เขาค่อยๆคลายผ้าขนหนูผ้าฝ้ายออกแล้วโรยแป้งเด็กลงไปบนตัวและซอกขาที่มีกล้วยไข่ใบน้อยซุกอยู่ตรงกลางระหว่างไข่นกกระทา

วันนี้ชานยอลจะยอมงดทำกิจกรรมเข้าจังหวะก็ได้ เขาไม่อยากให้พัคฮยอนนอนอยู่คนเดียวในเปลไกวตอนที่ฝนตกหนัก

“เอานอนบนห้องอ่ะหรอ”

“เออ”

“งั้นเฮียดูลูกก่อน หนูไปอาบน้ำปูที่เสร็จแล้วแล้วเฮียค่อยไปอาบ” พอว่าแล้วแบคฮยอนก็เดินขึ้นไปบนชั้นสองเพื่อจัดการกับตัวเองและที่นอนให้พร้อมก่อนที่คุณหนูบี๋น้อยจะเสด็จ ปล่อยให้พ่อลูกอ่อนแต่งตัว สวมถุงมือ ถุงเท้าเล่นกันอยู่ข้างล่างรอเวลา

ตั้งแต่ที่เฮียคริสย้ายออกไปจากบ้านก็ดูเหมือนว่าภาระเรื่องการทำความสะอาดของเขาจะเบาลงเยอะ ถ้าไม่นับภาระเรื่องลูกที่เพิ่มเข้ามาแทนที่ มาจนถึงตอนนี้พี่ชานยอลก็ยังไม่ได้ซื้อบ้านใหม่ บ้านที่ดูเอาไว้แล้วทำท่าว่าจะซื้อก็ไม่ซื้อ สุดท้ายก็เดือดร้อนเฮียคริสต้องเป็นคนย้ายออกแถมยังต้องต่อเติมห้องกันยกใหญ่

ห้องของเบบี๋น้อยพัคฮยอนอยู่ถัดจากห้องนอนของเขาไปติดๆกันโดยต่อเติมจากด้านบนของโรงรถที่เป็นที่ว่าง ส่วนประตูก็อยู่ในห้องนอน ถ้าจะเข้าห้องลูกก็ต้องผ่านห้องเขาก่อนแล้วถึงจะไปห้องพัคฮยอนได้ เป็นอันมั่นใจได้ว่าเบบี๋น้อยจะไม่คลานออกไปตกบันดงบันไดกลางดึก

ทุกครั้งที่เอาลูกนอนพี่ชานยอลก็จะเปิดประตูแง้มไว้แล้วตัวเองก็ออกมานอนที่ห้อง ไม่ว่าแบคฮยอนจะบอกกี่ครั้งว่าให้ปิดประตูก็ไม่เคยฟัง สุดท้ายก็เป็นเฮียเองนั่นแหละที่ทำเสียงดังจนลูกตื่น...

ทั้งๆที่ถ้าปิดประตูไว้ก็จะไม่ได้ยินแท้ๆ เป็นคุณพ่อที่ไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ


.

.

.

 

21  45


 

เปรี้ยง!!

เวลาสามทุ่มกว่าภายในห้องนอนใหญ่ เสียงฝนตกและฟ้าร้องยังคงดังระงมให้ได้ยินเป็นระยะ แบคฮยอนโยนหมอนใบเล็กและหมอนข้างจิ๋วไปไว้บนโซฟาก่อนจะเดินไปหยิบผ้าห่มผืนน้อยและขวดนมมาวางไว้บนหัวเตียง

ตอนนี้นาฬิกาบอกเวลาใกล้สี่ทุ่มแล้ว เมฆฝนที่ตั้งเค้ามาตั้งแต่บ่ายเปลี่ยนสถานะกลายเป็นพายุลมและฝนห่าอย่างที่คิด เบบี๋น้อยของเขาเริ่มงอแงร้องไห้ตั้งแต่ฝนลงเม็ดเป็นภาระให้พ่อต้องอุ้มพาเดินรอบบ้านเป็นการกล่อมนอนก่อนที่จะเอามานอนจริง

เสียงแท่งกรุ๊งและเสียงร้องไห้อึกๆที่ดังมาจากหน้าประตูเรียกแบคฮยอนให้เดินไปรับลูกมาอุ้มแทนคุณพ่อที่เริ่มทำหน้าเครียด มาจนถึงตอนนี้พัคฮยอนน้อยของเขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะง่วงเลย ถึงจะร้องไห้เบาลงมากแล้ว สงสัยว่าคืนนี้จะได้นอนฟังเสียงแท่งกรุ๊งกริ๊งกันทั้งคืน

“เอานอนเลย ให้กินนมเดี๋ยวก็หลับ” ชานยอลว่าพร้อมกับเดินไปหยิบขวดนมส่งให้แม่บ้าน พัคฮยอนน้อยของเขาเริ่มตาปรือแล้ว อัดนมไปเดี๋ยวไม่เกินสิบนาทีก็คงจะหลับ ชานยอลเลี้ยงลูกด้วยตัวเองมาจะห้าเดือน เขาค้นพบแล้วว่าเบบี๋น้อยตกใจเสียงฟ้าร้องและแสงที่แว้บเข้ามาจากหน้าต่าง

ถ้าหากว่าให้นอนตรงกลางระหว่างพ่อกับแม่ยังไงก็ไม่งอแง มันจะมีที่ไหนอุ่นใจไปมากกว่าตรงนี้ไม่มีอีกแล้ว

“เอานอนไหน กลางหรือริม”

“กลาง”

“แล้วเฮียจะไม่ทับลูกหรอ?” คนตัวเล็กนิ่วหน้าถามออกมาเสียงฉงน แบคฮยอนก็มั่นใจหรอกว่าพี่ชานยอลของเขาดูลูกได้ แต่เตียงสำหรับนอนสองคนมันค่อนข้างแคบ อีกอย่างเฮียก็ตัวสูงใหญ่เก้งก้างมาก ถ้าเอาลูกนอนกลางจะแน่ใจได้ยังไงว่าเฮียจะไม่ทับลูกตาย

“เออว่ะ”

“งั้นน้องบี๋นอนใน หนูนอนกลาง แล้วพ่อนอนนอก”

“เออ งั้นก็ได้”

เมื่ออีกฝ่ายตอบตกลงแบคฮยอนก็คลานขึ้นไปบนเตียง จัดการวางเจ้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบของเขาให้นอนลงกับหมอนใบเล็กฝั่งติดกำแพงก่อนจะจับเอาขวดนมใส่ปากปล่อยให้เจ้าตัวเล็กถือกินเอง

แพรขนตาหนาๆที่มีหยาดน้ำตาเกาะพราวอยู่ทำให้แบคฮยอนอดรู้สึกสงสารลูกขึ้นมาไม่ได้ เขาใช้ผ้าอ้อมเช็ดเอาคราบน้ำตาออกก่อนจะขยับหมอนมาไว้ตรงกลงแล้วทิ้งตัวลงนอน ปล่อยให้เฮียเป็นคนปิดไฟ หรี่แอร์แล้วตามมานอนทีหลัง

“แอะ...แอ๊~!

ไม่ทันที่จะได้ทำอะไร ทันทีที่ไฟดับลงเสียงร้องอ้อแอ้ก็เริ่มดังขึ้นอีกครั้งเป็นเหตุให้แบคฮยอนต้องคอยใช้มือตบก้นสลับกับเกาแผ่นหลังพัคฮยอนเบาๆ ในขณะที่ลำคอก็คอยส่งเสียงเอื้อนกล่อมไปด้วย  เขาได้ยินเสียงลูกชายตัวน้อยเริ่มขยับตัวอีกครั้งจากกระดิ่งข้อเท้าแต่แล้วก็เงียบไป

เพียงแค่ไม่นานเสียงดังฟืดจากจุกนมและเสียงลมหายใจก็เริ่มเข้ามาแทนที่เสียงร้องไห้ พี่ชานยอลขยับตัวเข้ามาใกล้เขาจนแผ่นอกเปลือยเปล่าแนบชิดกับแผ่นหลัง ท่อนแขนหนาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อพาดผ่านเอวมาจับมือน้อยๆของลูกชายเอาไว้ด้วยความห่วงใย

ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดระหว่างกกหูและลำคอทำเอาแบคฮยอนรู้สึกเขินจนใบหน้าร้อนเห่อ เขาไม่รู้เลยจริงๆว่ามาจนถึงป่านนี้แล้วทำไมเฮียถึงยังไม่คิดจะแสดงความรักในแบบที่คนทั่วไปเขาทำกันสักที

ปกติแล้วพี่ชานยอลเป็นคนไม่หวาน น้ำตาลไม่ต้องมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้ ซึ่งแบคฮยอนก็รู้ดี จนกระทั่งมีลูก ช่วงหลังๆ เฮียถึงได้เริ่มยิ้มบ่อยขึ้น พูดมากขึ้น ใส่ใจเรื่องในบ้านมากขึ้นแม้จะเป็นแค่กับลูกก็ตาม

สำหรับคนเป็นแม่แล้วพอเห็นแบบนั้นมันก็อดดีใจไม่ได้ แบคฮยอนไม่เคยอิจฉาเบบี๋น้อยของเขา กลับกันยิ่งเฮียรักลูกมากเท่าไหร่แบคฮยอนก็ยิ่งรู้สึกว่าเฮียรักเขามากเท่านั้น

พูดไปมันก็เหมือนเข้าข้างตัวเอง แต่แบคฮยอนอดรู้สึกไม่ได้จริงๆ ว่าสาเหตุที่พี่ชานยอลแสดงออกว่ารักลูกจนโอเวอร์มันเกิดจากความรู้สึกต้องการแสดงความรักจากภายในจิตใจ เพราะว่าพัคฮยอนเป็นเด็กไร้เดียงสาที่ไม่รู้เรื่องอะไร ไม่ว่าจะแสดงออกมาว่ารักแค่ไหนเจ้าตัวน้อยก็จะมีแต่ปฏิกิริยาด้านบวกตอบกลับมา

ซึ่งมันต่างจากแบคฮยอนตรงที่เขาโตแล้ว พูดรู้เรื่อง มีความรู้สึกนึกคิด พี่ชานยอลมักมีอีโก้กับเขาตลอดเวลา จะทำอะไรต้องไม่ให้เสียหน้า ต้องเหนือกว่า และด้วยความที่เฮียเป็นคนไม่ชอบคำวิจารณ์ ไม่ชอบคำติติง ทั้งยังเป็นคนคิดมากจึงทำให้เป็นกลายเป็นคนเข้าถึงยากและปิดกั้นตัวเองไปอย่างไม่สมเหตุสมผล

แบคฮยอนไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะอธิบายความซับซ้อนของพี่ชานยอลได้ทั้งหมด แต่เขามั่นใจว่าตัวเองเข้าถึงรูปแบบความคิดนั้นหมดแล้ว

จากตอนนั้นมาจนถึงตอนนี้พอนึกย้อนไปถึงเรื่องในอดีตมันก็อดขำไม่ได้ หลายสิ่งหลายอย่างที่แบคฮยอนเคยไม่เข้าใจ การกระทำที่อ้อมค้อม ไม่ตรงไปตรงมา ทุกเรื่องราวของพี่ชานยอลที่แบคฮยอนเคยคิดว่าน่าสับสนตอนนี้เขาเข้าถึงมันหมดแล้ว

รวมถึงเรื่องที่เฮียชอบแสดงความรักกับลูกมากกว่าก็ด้วย โดยรวมแล้วมันก็มีนัยความประมาณว่า รักนะ ก็รักนั่นแหละแต่เขิน เลยไปรักลูกแทนเพราะถ้ารักลูกมันก็ดูสมเหตุสมผล และเป็นข้ออ้างที่มีน้ำหนักมากกว่า เพราะเป็นลูก เป็นสายเลือด ก็เลยรัก แต่จริงๆแล้วแบคฮยอนก็รู้สึกว่าเฮียรักทั้งเขาและลูกนั่นแหละ

พี่ชานยอลเป็นคนชอบด่าที่ไม่ว่าจะด่ายังไงก็ไม่เคยหนีไปไหน พอนอนกอดกันทีไรแบคฮยอนก็รู้สึกทุกทีว่าจริงๆแล้วในความรู้สึกส่วนลึกเฮียรักเขา ทั้งรัก ทั้งห่วง แต่ปากมันแข็ง แถมแสดงออกไม่เก่งมันก็เลยออกมาดูไม่ดีเท่าไหร่

ทุกครั้งที่ตัวเขาพูดตัดพ้อไปก็แค่พูดไปอย่างนั้น พูดแซว พูดหยอก แบคฮยอนไม่เคยเสียใจที่ต้องทำงานบ้านหนักขึ้น เขาไม่เคยอิจฉาลูก เฮียเองก็ต้องทำงานให้หนักขึ้น ไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสบายๆได้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ทุกคนต่างต้องปรับตัวให้พร้อมกันทั้งนั้น และแบคฮยอนคิดว่าเฮียมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบหนักมากกว่าเขา ต้องเป็นคนสร้างความมั่นคงและสร้างอนาคตซึ่งถ้าหากนำมันมาเทียบกับงานกวาดบ้านต๊อกต๋อยแล้วยังถือว่าห่างกันหลายขั้นนัก

แบคฮยอนน้อยเกิดมาพร้อมกับความรักและหน้าที่ และคำว่าครอบครัวของแบคฮยอนไม่ใช่การรับบทพ่อแม่ลูกเหมือนที่เขาเคยเข้าใจอีกต่อไป

มันคือการรับผิดชอบทุกอย่างร่วมกัน สำหรับเขางานแค่นี้ถือว่าสบายมาก แค่เด็กๆและคนโตกินอิ่มนอนหลับก็เพียงพอแล้ว...


 

-


 

กรุ๊ง...กริ๊ง... กรุ๊ง... กริ๊ง... กรุ๊ง... กริ๊ง...

 
 

เสียงแท่งกรุ๊งกริ๊งที่ดังอยู่ข้างหูปลุกแบคฮยอนให้ลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางความมืด เขาขยับตัวเล็กน้อยเพื่อจะลุกขึ้นเปิดไฟแต่ก็ถูกดันไหล่เอาไว้ให้นอนลงกับเตียงอีกครั้ง ความมืดและอาการง่วงงุนดึงสติแบคฮยอนให้เหลือเพียงแค่ครึ่ง เขาได้ยินแค่เสียงพี่ชานยอลพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่สามารถจับใจความได้

“พี่ดูเอง...” ชานยอลกดตัวแบคฮยอนให้นอนลงกับเตียงก่อนจะหยัดกายขึ้นก้าวขาคร่อมร่างเล็กๆไปอุ้มเจ้าตัวน้อยที่ส่งเสียงหัวเราะแฮ่ๆ เขย่าแท่งกรุ๊งกริ๊งไปมาอย่าอารมณ์ดี

ตอนนี้ฝนด้านนอกเริ่มซาแล้ว แต่มันก็ดึกมากเช่นกัน เขาอยากให้แบคฮยอนได้นอนต่อส่วนลูกชานยอลจะเอาไว้เอง

ร่างเล็กๆของเจ้าตัวน้อยถูกอุ้มขึ้นลอยหวือกลางอากาศ ชานยอลอุ้มเบบี๋ของเขาเดินลงจากเตียงแล้วพาออกไปจากห้องเพื่อลงไปข้างล่าง ชานยอลมีเกมที่อยากเล่นต่อ และในเมื่อเจ้าตัวน้อยตื่นแล้วเขาก็ไม่อยากให้มันเสียเปล่า ไหนๆก็พากันตื่นกลางดึกแล้วก็อยู่เล่นด้วยกันซะเลย

เผลอๆอีกไม่นานแม่ก็จะลงมาหาอะไรกินด้วยอีกคน...

ชานยอลเดินลงบันไดมาอย่างเงียบเชียบ เขาอุ้มพัคฮยอนไปวางไว้บนโซฟาก่อนจะเดินไปเปิดเครื่องเล่นเกมแล้วลากจอยกลับไปนั่งที่ เพียงไม่นานหน้าจอเกมแอคชั่นไซไฟก็ถูกโหลดขึ้นมา

และเมื่อเกมพร้อมแล้วก็ต้องนั่งเข้าท่า ชานยอลอุ้มเจ้าตัวน้อยของเขาให้ขึ้นมานอนทับบนอกโดยที่ตัวเองนอนเอนหลังพิงพนักโซฟาเอาไว้ เขาก้มลงหอมกลุ่มผมบางเบาๆก่อนจะมุ่งความสนใจไปที่เกมในจอ

 

การเล่นเกมไล่ฆ่าฟันเลือดสาดดูเหมือนจะไม่น่ากลัวอีกต่อไปเมื่อมีรอยยิ้มเล็กๆคอยส่งให้เป็นกำลังใจอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าพัคฮยอนจะแค่ยิ้มเพราะอารมณ์ดีแต่ชานยอลก็ชอบ เขาก้มลงจูบปลายจมูกเล็กๆในขณะที่มือก็กด super combo ในจอยเกมไปด้วย

ใครบอกกันว่าเด็กนอนเป็นเวลา ชานยอลขอเถียงขาดใจ จริงๆแล้วเด็กแทบไม่เคยนอนเลยต่างหาก ซึ่งถ้าให้ดูจากอาการตาค้างกลางดึกของเบบี๋แล้วมันก็คงจะมาจากการนอนเมื่อช่วงบ่าย ท่าทางพัคฮยอนของเขาจะนอนนานเกินไป คืนนี้เลยนอนไม่หลับ

ขอแค่ชานยอลเล่น mission นี้เท่านั้นแหละ พอถึงเวลานั้นเจ้าตัวเล็กก็คงจะหลับพอดี...

 

.

.

.


 

......

“เฮีย.... เฮีย...”

แรงเขย่าเบาๆที่ไหล่และเสียงเรียกข้างใบหูปลุกชานยอลให้ลืมตาตื่นขึ้น สิ่งแรกที่เขามองเห็นจากดวงตาคือใบหน้าของแบคฮยอนและทีวีที่ขึ้นจอฟ้า อาการปวดจี๊ดที่ต้นคอและแผ่นหลังทำให้ชานยอลต้องเบ้หน้าก่อนจะเอนตัวลงนอนลงโซฟาอีกครั้ง

ป่านนี้แบคฮยอนคงเอาเจ้าตัวเล็กกลับขึ้นไปนอนบนห้องแล้ว ชานยอลไม่รู้เลยว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่จากที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะงีบแค่ 15 นาทีเท่านั้น...

“จะนอนก็ขึ้นไปนอนข้างบนดิ นอนตรงนี้มันปวดหลังนะเฮีย”

“อือ...”

“อือแล้วก็ลุก” คนตัวเล็กตีมือลงกับไหล่หนาแรงๆเป็นการปลุกแฟนตัวสูงให้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง พี่ชานยอลของเขาไม่ขยับตัวเลยถึงแม้จะส่งเสียงครางตอบรับก็ตาม

“กี่โมงแล้ว”

“ตีห้าครึ่ง”

“มานอนมา” ชานยอลส่งเสียงครางงึมงัมพร้อมกับเอื้อมมือไปฉุดแขนแบคฮยอนให้ลงมานอนด้วยกันบนโซฟา

เขาจับมือคนแฟนตัวเล็กให้จับเข้าบกับเป้ากางเกงที่แข็งชันขึ้นตามธรรมชาติก่อนจะใช้แขนทั้งสองข้างของตัวเองกอดรัดร่างเล็กๆเอาไว้ ตอนนี้มันเพิ่งจะตีห้าเอง แบคฮยอนยังมีเวลาอยู่กับเขาอีกนานกว่าลูกจะตื่น ไหนๆในเมื่อมันแข็งแล้วก็คิดบัญชีรวมยอดกับเมื่อคืนไปเลย

สาบานได้ว่าชานยอลไม่ได้คิดหื่น อาการแข็งตัวของผู้ชายในตอนเช้าใครๆก็เป็นกันทั้งนั้น ที่จริงเขาจะเมินมันก็ได้แต่ก็ไม่ทำ

เอาเป็นว่าวันนี้หื่น อยากทำตอนเช้าให้ร่างกายสดชื่นหลังจากที่เก็บอาการมาทั้งคืน...

“ไม่ต้องมาให้จับเลย ทะลึ่งว่ะ”

“ขึ้นให้หน่อย เร็ว” เขาว่าพร้อมกับรั้งท่อนขาสั้นๆขึ้นมาเกี่ยวเอวก่อนจะพลิกตัวใช้แขนยกช้อนร่างเล็กๆให้ขึ้นมานอนทับอยู่ด้านบน อากาศเย็นๆหลังฝนตกแบบนี้มันจะมีอะไรดีไปกว่าการได้สัมผัสอุ่นๆจากร่างกายที่ร้อนรุ่ม

แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นมันก็ฟังดูเหมือนอ้าง ทั้งโทษร่างกาย โทษอากาศ ทั้งๆที่ในความเป็นจริงแล้วชานยอลก็หื่นทุกเช้าเป็นเรื่องปกติ เพียงแค่ส่วนใหญ่แบคฮยอนมักลงมาทำงานบ้านข้างล่างก่อนที่เขาจะตื่น แต่ถ้าวันไหนได้นอนฟัดกันอยู่ข้างบนก็ไม่รอด

“ไม่”

“งั้นอมให้หน่อย”

“เฮียแม่ง ทะลึ่งว่ะ สะลึมสะลือแล้วยังจะมีอารมณ์อีก” คนตัวเล็กบ่นอุบ ในขณะที่เขยื้อนตัวลงไปนั่งที่ปลายเท้า

แบคฮยอนล่ะเบื่อจริงๆไอ้นิสัยเอาเช้าเย็นของเฮียเนี่ย เขาเองก็เข้าใจหรอกว่าผู้ชายมักจะมีอาการแข็งตัวตอนเช้า แต่มันก็ไม่ได้มาจากความรู้สึกอยากทำเรื่องอย่างว่าไม่ใช่หรือไง เขาเองก็เป็นแต่บางทีมันก็แค่ปวดฉี่หรือแข็งตามธรรมชาติ ปล่อยเอาไว้เดี๋ยวก็หาย ยิ่งถ้าง่วงๆไม่ต้องไปนึกถึงเรื่องนั้นเลย

มีแต่พี่ชานยอลนั่นแหละที่แข็งแล้วก็ชอบเอามาสี ชอบเอามือไปจับ ถ้าให้กระซิบกันเบาๆเหตุผลที่เขาตื่นก่อนเฮียแล้วรีบลงมาข้างล่างมันก็เพราะเรื่องนี้แหละ

ตอนกลางคืนแบคฮยอนจัดให้ได้เต็มที่ แต่บางทีตอนเช้าเขาง่วงมากจนไม่มีอารมณ์ ทำไปมันก็เหมือนลากเรือที่ไม่มีใบพัดเข้าฝั่ง ง่วงก็ง่วง อารมณ์ก็มี คนข้างบนก็โยกอยู่ได้ เป็นความรู้สึกที่สับสนจริงๆ

เป็นแม่บ้านของเฮียเนี่ยเหนื่อยชะมัด เวลาตื่นก็ต้องตื่นก่อนเขา แต่พอถึงเวลานอนดันนอนก่อนไม่ได้ ถ้าลูกไม่หลับแบคฮยอนหลับไม่ได้

และถึงลูกหลับ แต่ถ้าเฮียยังไม่หลับแบคฮยอนก็นอนไม่ได้อยู่ดี...

เกิดเป็นเมียเฮียนั้นยากลำบากแสนเข็ญ ถ้ารู้แบบนี้แบคฮยอนขอเกิดไปเป็นลูกเฮียดีกว่า อะไรก็ไม่ต้องทำแถมพ่อรักยิ่งกว่าอะไร

เกิดเป็นพัคฮยอนน้อยผู้เป็นดวงใจของพ่อและแม่นี่มันดีจริงๆเลยน้า...

“อ้ะ... อ่า...”

 

 

 

 

 



#ฟิคแฮ่น

 

 




 

ฉึบ ไม่มีคัทนะคะ แหะๆ ตอนนี้บรรยายเยอะจุง ดูเป็นกิจวัตประจำวันที่ไม่ค่อยมีอะไรแต่รู้สึกชอบยังไงก็ไม่รู้ค่ะ ฮ่า แม่บ้านของเรานี่ขยันจริงๆ งานดีทั้งงานราษฎ์และงานหลวงไม่เคยขาดตกบกพร่อง แบบนี้เฮียจะไปไหนได้

ขออภัยที่ล่าช้านะคะ Orz เนื่องจากเราค่อนข้างเถลไถล บวกกับดองงานไปทำนู่นทำนี่ เลยต้องใช้เวลาสะสาง กร๊ากกกกกกกกกกกกก ขอบคุณที่อ่านคะ :3 อย่าเพิ่งเบื่อกันนะคะ 5555555555 เอนจอยรีดดิ้งค่ะ!

 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 823 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15481 ppthx26 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 15:44
    เฮีย555555
    #15,481
    0
  2. #15467 Vibrance (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 22:32
    555555555556555555เฮียเอ้ยยย เอาน่าาาาต้องมีวันที่เปนของเรา รอลูกโตนะ
    #15,467
    0
  3. #15392 PCB614 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 00:22
    เฮียนะเฮียย55555
    #15,392
    0
  4. #15317 Dreamers_L (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 05:09
    แอบอยากเห็นตอนพี่ชานเลี้ยงลูกตอนลูกพูดได้แล้ว ประมาณ สามสี่ขวบ คงน่ารักพิลึก
    #15,317
    0
  5. #15158 xxxlilly (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 04:21
    เวลาเอาลูกไปดูเฮียก็อยากให้แบคพักน่ะแหละ
    #15,158
    0
  6. #14956 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 04:53
    หื่นสม่ำเสมอจริงๆๆ
    #14,956
    0
  7. #14837 tuntiiz (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 11:05
    คิดว่าอิพี่จะเลิกทำกับน้องละ สม่ำเสมอจริงๆ 5555
    #14,837
    0
  8. #14270 heykiki (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 20:56
    เฮียคือได้ทุกอย่างงง ส่วนแม่บ้านก็สารพัดประโยชน์ของจริง 5555555555555555 สงสารแต่ก็ตลก
    #14,270
    0
  9. #14149 somruethai1307 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 02:01
    แม่บ้านจิงๆทำทุกอย่าง
    #14,149
    0
  10. #13649 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 07:53
    เป็นเมียเฮียชานต้องอดทน สิบล้อชนต้องไม่ตาย 5555 สายหื่นก็งี้
    #13,649
    0
  11. #13596 Yehet ~ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 01:37
    เป็นเมียเฮียชานต้องอดทนค่ะ
    #13,596
    0
  12. #13551 areenachesani (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:04
    คึคึคึ สงสารแบคฮยอนดีมะ555
    #13,551
    0
  13. #13467 imfade (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 10:00
    ตอนรุ่งสางผู้ชายเค้าจะมีอารมณ์ป่ะอ่ะ5555555 เง้ย เฮียนี่
    #13,467
    0
  14. #13366 sweetpss (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 15:27
    แต่เช้าเลยนะ5555
    #13,366
    0
  15. #13251 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:19
    น่าสงสาร ตอนแรกนึกว่าคลอดลูกแล้วจะสบาย.. ไหงเป็นทาสในเรือนเบี้ยยิ่งกว่าเดิมอีก
    #13,251
    0
  16. #13161 PINKLAND (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:07
    โถ่ แม่บ้าน 55555
    #13,161
    0
  17. #12564 Kimji_sag (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:40
    โอยยยสงสารแม่บ้าน 55555555
    #12,564
    0
  18. #12382 gonjung (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 18:19
    ใช่ๆๆๆแม่บ้านเราขยันมากทำได้ทุกอย่าง55555แต่พ่อบ้านก็น่ารักช่วยเลี้ยงลูกอ่ะ รู้สึกเลยว่าแบคเข้าใจเฮียมากๆ แม้เฮียจะไม่ค่อยพูดแต่แบคก็เข้าใจ
    #12,382
    0
  19. #10948 Jammie-Lee (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 01:49
    แหม่~ จัดแต่เช้า ถถถถถถถ
    #10,948
    0
  20. #10671 Ferry-eiei-za (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 06:34
    แต่เช้าเลยเนอะ
    #10,671
    0
  21. #9956 Koapai44 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 11:19
    555ก็นึกว่าพ่อชานและแม่บี๋จะไม่ทำกัน รักกันดีจริงๆ
    #9,956
    0
  22. #9235 Nook Kra (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 20:56
    สงสารอิบี๋ดีไหม55555
    #9,235
    0
  23. #8717 นู๋ปลา ซู่ซ่า (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 09:51
    โอ่ยยย เฮียคนหื่น มาองมาอม โอ่ยย หลง 5555 แอบหวังว่าจะมี nc นิดๆ
    #8,717
    0
  24. #8312 chanbaekjan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 23:34
    แหม่ ทำเป็นหน่าแบค สุดท้ายก็จัดให้อยู่ดี น้อววววว! ใจเย็ดนะชาน 555555555
    #8,312
    0
  25. #8271 pondpopo (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 11:38
    เฮียทะลึ่งว่ะ -//////-
    #8,271
    0