[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 3 : Chapter : 3 แรดอนุบาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,100 ครั้ง
    29 ม.ค. 58










ในช่วงสายของวันรุ่งขึ้น เสียงดังโครมครามที่ดังมาจากห้องข้างๆปลุกชานยอลให้ลืมตาตื่นพร้อมกับอาการหัวเสียเล็กๆ เสียงยกของที่ดังมาจากห้องคริส ทำให้เขานอนไม่หลับมาเกือบสิบห้านาทีแล้ว ไหนจะแรงสะกิดจากคนตัวเล็กด้านหลังที่เอาแต่ผลัก ดันและใช้เท้าเตะก้นชานยอลไม่เลิก

ทั้งๆที่วันนี้เขาควรจะได้พักเต็มที่แต่ทำไมถึงได้มีแต่คนที่จ้องจะกวนแต่เช้า....

“เฮียตื่นแล้วทำไมไม่ลุกอ่ะ” คนตัวเล็กเอื้อมมือไปสะกิดไหล่แน่นๆของเจ้าของห้องเบาๆจากด้านหลังก่อนที่จะลุกขึ้น เขยิบตัวเอาคางไปพาดกับท่อนแขนแกร่ง ตอนนี้มันเกือบจะสิบโมงกว่าแล้วแต่ชานยอลยังไม่ตื่น แบคฮยอนที่ตื่นมาตั้งแต่เจ็ดโมงก็ได้แต่นั่งรอให้อีกฝ่ายตื่นขึ้นมาเล่นด้วย เขาไม่ได้จงใจจะปลุกพี่ชานยอลจริงๆ
 

“เรื่องของกู ตื่นแล้วก็ให้ไอ้คริสไปส่ง” ชานยอลตอบปัดพร้อมกับหยิบเอาหมอนขึ้นมาบังหน้า เขาไม่สนหรอกว่าแบคฮยอนจะมาลูกอ้อนไหนแต่วันนี้ชานยอลจะนอน
 

“ยังไม่อยากกลับอ่ะ”
 

“ทำเป็นบ้านมึงเลยนะ... ไม่อยากกลับก็นอนเฉยๆ”
 

“ไม่อยากนอน”
 

“มึงจะเอายังไงเนี่ย” ชานยอลยกหมอนออกหันไปทำหน้านิ่วใส่อีบี๋จอมกวนที่ยังเอาแต่ลวนลามหน้าท้องเขาไม่เลิก ชานยอลไม่ได้บังคับให้แบคฮยอนนอนอยู่ที่นี่หรือไล่ไปไหนเลยด้วยซ้ำ แต่ถ้าอะไรก็ไม่เอาแบบนี้เขาก็ไม่รู้จะทำยังไง
 

“เฮียก็ตื่นดิ เมื่อคืนอุตส่าห์ให้นอนด้วย เดี๋ยววันนี้ทำกับข้าวเลี้ยง” ปากว่าอีกอย่างแต่มือกลับเลื่อนไปซุกซนกับกระบอกไฟฉายที่ตื่นตัวอยู่นิดหน่อยตามปกติของร่างกายผู้ชายในตอนเช้า สาบานได้ว่าแบคฮยอนแค่อยากปลุกให้ชานยอลตื่นขึ้นมาจริงๆ เขาไม่ได้คิดอะไร
 

“จะทำกับข้าวก็ไม่ต้องมายุ่งกับของกู” สุดท้ายชานยอลก็ทนไม่ไหว เขายันตัวขึ้นนั่งก่อนที่จะเอี้ยวตัวไปหยิบเอาผ้าขนหนูที่ถูกถอดทิ้งไว้ที่พื้นขึ้นมาคลุมหน้าขา ในเช้าวันหยุดแบบนี้ทำไมชานยอลต้องมาวุ่นวายอยู่กับเด็กนี่ด้วย เขาอารมณ์เสียจริงๆ
 

“ทีเมื่อคืนยังให้จับอยู่เลย”
 

“ทำไมมึงเป็นเด็กที่แก่แดดแบบนี้เนี่ย” หันไปด่าเสียงแข็งพร้อมกับทำหน้าดุหวังให้อีกฝ่ายนึกกลัวแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาเป็นเพียงแค่รอยยิ้มทะเล้นกับตาตี่ๆที่หยีจนแทบจะปิดเท่านั้น ชานยอลคงจะลืมไปว่าเขาด่าแบคฮยอนมานานมากจนคนตัวเล็กมีภูมิต้านทานคุ้มกันที่แน่นหนาแล้ว
 

“หนูโตขนาดนี้แล้วนะเฮีย ไม่เด็กสักหน่อย”
 

“เห่อหม-ยล่ะสิไม่ว่า แม่มึงรู้ไหมว่าลูกมานอนค้างกับผู้ชายเนี่ย” ชานยอลหยิบเอาหมอนตีหน้าคนตัวเล็กที่นอนทำปากจัดเถียงคำไม่ตกฟากอยู่ข้างๆด้วยความหมั่นไส้ เขาไม่รู้เลยว่าพ่อแม่แบคฮยอนเป็นคนแบบไหนกันแน่ที่ลูกหายไปไหนต่อไหนทั้งคืนก็ไม่โทรหาเลยสักกริ๊งเดียว
 

“เห่อที่ไหน หนูยังไม่มีขนเลยดูดิ มีแต่มินิแฮร์ของเฮียอ่ะแหละมาพันกับอะไรของหนู”
 

“ตอแหล” ว่าแล้วก็ถลกผ้าห่มขึ้นหวังแกล้งให้คนตัวเล็กที่นอนแก้ผ้าอยู่ข้างใต้รู้สึกอับอาย แต่ทว่าพอดึงผ้าออกกลับกลายเป็นแบคฮยอนเองที่ดึงกางเกงในลงพรีเซ้นต์ความเนียนของโหนกนูนระดับก้นเด็กของตัวเอง ชานยอลรู้สึกว่าตัวเองพลาดจริงๆที่คิดจะแกล้งแบคฮยอนด้วยเรื่องจัญไร เพราะที่สุดแห่งความจัญไรคือตัวแบคฮยอนเอง
 

“เห็นป่ะ ไม่ได้โกหก เมื่อคืนเอาหน้าซุกไม่รู้ไง” คนตัวเล็กหัวเราะคิกคักก่อนที่จะเขยิบตัวไปกอดเอวหนาๆที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ แบคฮยอนซบหน้าลงสูดกลิ่นโฟโรโมนประจำตัวด้วยชายหนุ่มด้วยสีหน้าสุดฟิน แถมยังไม่ลืมประทับรอยจูบเล็กๆไว้ด้วย
 

ตอนนี้ตัวชานยอลไม่มีกลิ่นครีมอาบน้ำแล้ว เหลือเพียงแค่กลิ่นหอมสะอาดจากร่างกายจริงๆที่ดมแล้วชวนขนลุกแปลกๆ...
 

“ทำไมมึงเป็นเด็กทะลึ่งแบบนี้ห้ะอีบี๋” ชานยอลหันหน้าไปใช้มือบีบแก้มอีเด็กแรดจอมปากดีก่อนที่จะสะบัดหน้าแบคฮยอนไปด้านข้างพร้อมกับออกแรงผลักจนคนตัวเล็กล้มลงแล้วตามไปพลิกตัวแบคฮยอนให้นอนคว่ำ
 

กางเกงชั้นในสีชมพูที่ใส่มาเมื่อวานถูกคนด้านบนดึงรั้งจนเป็นเส้นพาดหายไปในร่องก้นก่อนที่มือหนาจะฟาดลงบนก้นเนียนนุ่มที่เด้งกลมรับมือเหมือนกับมาร์ชเมโล่ดังเพลี๊ยะ

เสียงเพลี๊ยะของเนื้อที่ถูกตบอย่างแรงดังสะท้านไปทั่วห้องทึบสี่เหลี่ยมปลุกอารมณ์ซาดิสต์ให้แตกซ่าน
 

ถ้าเกิดว่าพ่อแม่แบคฮยอนไม่ยอมสั่งสอน ชานยอลคนนี้ก็จะสั่งสอนให้เอง...
 

“งื้อ... เจ็บอ่ะ” แบคฮยอนมุดหน้างุดลงกับหมอนที่วางอยู่ตรงหน้า ปากก็ส่งเสียงร้องเบาๆแต่ร่างกายกลับไม่มีปฏิกิริยาต่อต้านแม้แต่นิด เขายังคงปล่อยให้พี่ชานยอลตีตูดพร้อมกับออกปากสั่งสอนไปด้วยเหมือนเด็กที่สำนึกผิดแล้วยอมรับโทษจากคุณพ่อ
 

ซึ่งอันที่จริงแล้วแบคฮยอนชอบม๊ากมากเวลาที่นายหัวทำซาดิสต์กับเขา โหด เถื่อนแบบนี้แหละที่ชีวิตมองหามานาน...
 

อ่าห์....
 

ฟิน...

“ซาดิสต์อีก มึงนี่มันครบเครื่องเรื่องจัญไรจริงๆ ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวพาไปส่งที่บ้าน” ฟาดมืออย่างแรงครั้งสุดท้ายลงกับบั้นท้ายขาวเนียนจนขึ้นสีก่อนที่จะก้มลงไปกัดก้นกลมๆด้วยความหมั่นเขี้ยว ฝากรอยฟันเอาไว้เป็นที่ระลึก ที่จริงชานยอลอยากจะสั่งสอนเด็กดื้อของเขาให้มากกว่านี้อีกถ้าไม่เกรงใจพ่อแม่ที่เป็นเจ้าของร่างกายแบคฮยอน
 

“เฮียทำกางเกงในหนูยานหมดแล้วนะ... พาไปซื้อใช้ก่อนดิแล้วจะกลับ” คนตัวเล็กพูดเสียงอู้อี้ใส่หมอน ก่อนที่จะพลิกตัวดึงกางเกงในที่ขอบยางยืดเสียหายให้นายหัวดู เมื่อคืนชานยอลทำการประทุษร้ายกางเกงในเขาจนเป้ายาน วันนี้ก็มาดึงเล่นให้ขอบมันยืดอีก ซึ่งนอกจากเกงในตัวนี้แล้วแบคฮยอนก็ไม่มีกางเกงในใส่กลับบ้านอีก
 

“เออ เดี๋ยวซื้อใช้ให้” ชานยอลตอบปัดอย่างไม่ใส่ใจนัก เขาไม่อยากจะเสวนากับแบคฮยอนแล้วจริงๆ ไม่ว่าจะใช้ไม้ไหนก็ไม่สามารถทำให้ความแรดของคนตัวเล็กลดลงได้เลย สงสัยทางแก้วิธีเดียวคงจะมีแต่การส่งแบคฮยอนไปเกิดใหม่...
 

เหนือสิ่งอื่นใดชานยอลไม่ได้จงเกลียดจงชังแบคฮยอนอะไรนักหนา... เขาแค่หมั่นไส้นิสัยแรดแก่แดดที่คนตัวเล็กวอนนาบีพยายามจะเป็นผู้ใหญ่แบบผิดๆ แต่สุดท้ายมันก็แค่เด็กน้อยคนนึงที่ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเซ็กส์และความรักจริงๆคืออะไร ผสมเข้ากับนิสัยขี้อ้อนหน่อยๆออกมาเป็นแรดอนุบาลสายซาดิสต์ ซึ่งทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรที่ทำให้แบคฮยอนดูโตเป็นผู้ใหญ่สักนิด
 

“แต่ตอนนี้ไม่มีเกงในใส่อ่ะ หนูไม่ใส่นะ”
 

“ไม่ใส่ก็เรื่องของมึง มานอนแล้วก็ทำตัวให้มีประโยชน์ ไปทำกับข้าวให้กูแดกเดี๋ยวคิดบัญชีเสร็จจะพาไปซื้อของ” ชานยอลบิดคอไปมาก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องนอนทันที เขากำลังคิดว่าจะพาแบคฮยอนไปห้างใหญ่เพื่อซื้อของตอบแทนเล็กๆน้อยๆให้เป็นค่าทำขวัญกับเรื่องเมื่อคืนนี้
 

ไหนๆคนตัวเล็กก็มาให้ปลดปล่อยทั้งคืนแถมยังรับงานโหดไม่มีบ่นสักคำ มันก็ต้องมีของตบรางวัลกันบ้าง อย่างแบคฮยอนคงไม่เรียกร้องของแพงอะไร... สาบานได้จากใจจริงว่าเขาไม่ได้เห็นแบคฮยอนเป็นเด็กแบบนั้น ประเภทที่นอนกับคนมีเงินเพราะอยากได้ทรัพย์สิน แต่ชานยอลแค่อยากจะให้จริงๆเป็นเหมือนค่าขนมเล็กๆหลังจากที่เด็กสักคนทำเรื่องถูกใจ
 

“โอเค๊!!

 

-

 

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ตอนนี้ชานยอลกำลังใช้สมาธินั่งตรวจบัญชีเงินกู้ลูกค้าในระหว่างที่รออีบี๋แรดไปทำกับข้าวมาให้ เขาปิดสมุดบัญชีเล่มสุดท้ายลงก่อนที่จะโยนมันไว้บนโต๊ะแล้วเอาเอกสารส่วนตัวลูกค้ามาเปิดดูแทน ชานยอลเบื่อจริงๆพวกที่คิดจะกู้เงินแล้วหนีหาย... ทั้งๆที่รู้ว่าไปไหนไม่ได้แต่ก็ยังทำ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ชานยอลยอมรับความพยายามของคนหน้าด้านพวกนี้จริงๆ
 

บนโลกนี้ชานยอลมั่นใจว่าไม่มีทีมงานเก็บเงินกู้ที่ไหนมีประสิทธิภาพเท่าทีมงานอู๋ฟานการเงินอีกแล้ว
 

“เฮีย กินแกงเต้าหู้ป่ะ หนูทำมาแล้วอ่ะ ถ้าไม่กินก็ไม่รู้ด้วยแล้วนะ” แบคฮยอนเดินถือชามแกงเต้าหู้อุ่นๆไปวางไว้บนโต๊ะกระจกข้างหมูผัดกิมจิ ตอนนี้นาฬิกาบนฝาผนังบอกเวลาเกือบจะเที่ยงแล้ว พี่คริสก็ออกไปทำธุระเหมือนทุกทีเหลือแค่ชานยอลที่อยู่เฝ้าบ้าน เขารู้สึกว่านี่เป็นโอกาสดีๆที่ทุกอย่างเป็นใจจริงๆ
 

“กิน วางไว้”
 

“โถ่ เฮียก็เงยหน้าขึ้นมาดูกับข้าวหนูมั่งดิ คนอุตส่าห์ทำมาให้นะ” ส่งเสียงหงุงหงิงเรียกร้องความสนใจหวังให้อีกฝ่ายหันมามองก่อนที่จะยกเท้าข้างนึงเหยียบบนโซฟาโดยปล่อยให้ขาอีกข้างห้อยลงพื้นเป็นท่าประจำเวลากินข้าว แบคฮยอนเบื่อจริงๆเวลาที่เฮียไม่ยอมคุยกับเขาและเอาแต่ทำหน้านิ่ง
 

“ก็ตักข้าวสิ แล้วก็นั่งขาหุบๆหน่อย หวอออกแล้วอีห่า”
 

“วี๊~ หว่อ~ วี๊~ หว่อ~ วี๊~ หว่อ~”
 

นอกจากจะไม่ทำตามคำสั่งแล้วแบคฮยอนยังส่งเสียงล้อเลียนเสียงไซเรนท์รถหวอของโรงพยาบาลอีกด้วย ต่อให้เขานั่งถ่างขากว่านี้รถพยาบาลก็ไม่มาหรอก แบคฮยอนมีหวอที่ไหนกัน มีแต่ขวดซอสทาคูมิน่ารัก ชื่อนายมิสเตอร์จูดี้ที่เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เกิด
 

“.................”
 

“ไร... มองหน้าทำแมะ”
 

“มึงจะกวนตีนอีกนานไหม บอกให้ตักข้าว...” กล่าวเสียงเข้มอีกครั้งทั้งยังทำสีหน้าดุเป็นการตักเตือนคนตัวเล็กที่เอาแต่เล่นไร้สาระไม่เลิก ชานยอลมั่นใจเลยว่าถ้าแบคฮยอนยังเอาแต่กวนประสาทเขาไม่เลิกเจ้าตัวจะได้กินอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแน่

“แค่นี้ก็ทำเป็นเครียด” คนตัวเล็กยู่ปากก่อนที่จะหันไปเปิดหม้อข้าวที่ยกมาแล้วจัดการตักข้าวสวยใส่ถ้วยเล็กๆเสิร์ฟให้คุณชายกลางที่นั่งง่อยคิดบัญชีเงินล้านอยู่ใกล้ๆ แบคฮยอนไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมชานยอลถึงต้องทำเป็นดุและเอาแต่พูดจาออกคำสั่งไปทุกเรื่องทั้งๆที่เป็นคนใจดีแท้ๆ
 

แต่จะว่าไปแล้วเขาก็คิดว่าพี่ชานยอลเป็นคนออกแนวโบราณหน่อยๆ เหมือนพวกหัวเก่า ชอบใช้คำพูดโบราณ ด่าแบบโบราณหรือใช้วลีที่คนสมัยนี้เค้าไม่ใช้กันแล้ว อย่างเช่นคำว่า ช็อคการี ที่ตอนแรกแบคฮยอนก็ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร นอกจากนั้นก็ยังไม่เล่นเฟสบุ้กหรืออะไรก็ตามที่คนสมัยใหม่เขาทำกัน ยกเว้นไลน์ที่แบคฮยอนคิดว่าชานยอลน่าจะเล่นอยู่

แต่ทว่าถึงจะพูดอย่างนั้นนายหัวของเขาก็ดูเป็นคนอบอุ่นในแบบของตัวเอง ติดบ้าน ใจดี แล้วก็ยังมีมุมที่ทะลึ่ง และมีอารมณ์ขันอีกด้วย สรุปได้ว่าชานยอลเป็นคนแปลกๆที่นึกอยากจะอยู่ในโหมดไหนก็อยู่ เป็นคนโบราณๆที่ใช้ภาษาแนวพ่อขุน ออกแนวดิบเถื่อนแต่ตัวตนไม่ใช่คนหยาบคาย แล้วก็ยังมีรสนิยมหยาบโลนในเรื่องนั้นอีกด้วย
 

อร๊างงงง~
 

“เฮีย หนูถามจริงๆนะ เฮียคริสมันบอกว่าเฮียไม่มีแฟนมาหลายปีละ หนูอยากรู้อ่ะว่าทำไม” ถามออกไปในขณะที่ตักข้าวคำโตเข้าปาก แบคฮยอนไม่เชื่อหรอกว่าชานยอลจะไม่มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงเลย อย่างน้อยก็น่าจะมีครั้งคราวกับสาวอ่างบ้าง แต่ถ้าบอกว่าไม่เคยมีอะไรกับใครมาตลอด 2-3 ปี แบคฮยอนจะไม่เชื่อ
 

“ไม่รู้” ตอบสั้นๆห้วนๆเหมือนต้องการตัดบทสนทนา ชานยอลดันกองเอกสารทั้งหมดไปยังโต๊ะกระจกอีกฟากก่อนที่จะหยิบถ้วยข้าวกับช้อนขึ้นมาถือไว้ เขาไม่ได้ไม่พอใจ แต่ชานยอลเบื่อที่จะตอบคำถามนี้ เขาจำไม่ได้เลยว่าทั้งเพื่อนและคนรอบตัวถามคำถามนี้กับเขาไปกี่ครั้งตั้งแต่ที่เลิกกับแฟนเมื่อ 4 ปีก่อน

“หนูว่าหนูรู้นะ... เฮียดุอ่ะ ชอบสั่ง ชอบจู้จี้ หน้าก็บึ้งเหมือนควาย ทำอะไรก็จริงจังไป คำก็ด่าสองคำก็ด่า แบบนี้ไงผู้หญิงถึงไม่มาหา”
 

“ตั้งแต่เกิดมา กูก็ด่าแค่มึงนี่แหละ...”
 

“อ้าว งั้นคนอื่นไม่ด่าอ่อ ทำไมเฮียทำแบบนี้อ่ะ (; _ ;)” คนตัวเล็กนิ่วหน้าเหลือบตาไปมองนายหัวที่นั่งซดซุปเต้าหู้อยู่บนที่นั่งเยื้องๆกัน ถ้าชานยอลไม่ได้เป็นคนดุโดยสันดานแล้วทำไมถึงต้องมาเฆี่ยนเขาเหมือนวัวเหมือนควายด้วย แบคฮยอนก็เป็นคนนึงที่เข้ามาจีบชานยอลเหมือนกันนะ
 

 “มึงมันดื้อด้าน กูพูดอะไรไม่เคยฟังสักอย่าง มึงทำตัวสมควรให้กูพูดดีด้วยไหมล่ะ” ชานยอลตอบอย่างตรงไปตรงมา เขากล้าพูดได้เต็มปากเลยว่าตั้งแต่เกิดมาก็มีแค่แบคฮยอนนี่แหละที่ชานยอลหยาบคายด้วยเหมือนเพื่อนสนิท เขาไม่สามารถใช้ภาษาดอกไม้กับแบคฮยอนได้ อย่างเช่น น้องครับ ไม่ต้องมาหาพี่ที่โรงรถนะครับ อย่าโดดเรียนนะครับ ไม่ต้องซื้อขนมมาฝากเพราะแบคฮยอนจะไม่ฟังทั้งสิ้น

ขนาดบอกว่าเกะกะ รำคาญ แบคฮยอนยังมาหาเขาได้ทุกวัน แล้วต่อไปจะให้ชานยอลพูดภาษาอะไรนอกจากเอาตีนถีบออกจากโรงรถ
 

“ใจร้ายอ่ะ (; _ ;)
 

“งั้นถ้าพี่พูดดีๆด้วยหนูจะยอมให้พี่ไปส่งที่บ้านไหม?”
 

“หึ ยังไม่อยากกลับ”
 

“อีห่า”
 

...สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเพราะไม่ว่าจะใช้ภาษาน่ารักแค่ไหนแบคฮยอนก็ยังไม่ยอมฟังคำพูดเขา ชานยอลเองก็จนปัญญาจะหาคำศัพท์สวยหรูมาคอยป้อแบคฮยอน งานการเขามีเยอะแยะจะให้มาเกลี้ยกล่อมเด็กคนเดียวให้ทำนู่นทำนี่คงไม่ใช่เรื่อง
 

กับคนทั่วไปชานยอลคงจะพูดเพราะๆด้วยแต่ไม่ใช่กับแบคฮยอนแน่ เพราะแบคฮยอนไม่เคยฟังคำขอร้องเขา แต่จะทำตามก็ต่อเมื่อมันเป็นคำสั่งเท่านั้น แบคฮยอนจะไม่เชื่อถ้าเขาบอกว่า น้องอย่าทำนะครับแต่ถ้าเปลี่ยนเป็น กูบอกว่าอย่าทำคนตัวเล็กจะรีบหยุดทันที ทั้งๆที่มีความหมายเดียวกัน เขาถึงได้บอกว่าแบคฮยอนพูดจาภาษาดอกไม้ไม่รู้เรื่อง
 

“เห้ย...แต่เฮียหล่อมากเลยนะถ้าเฮียพูดเพราะๆอ่ะ หล่อจริงๆนะ แบบโคตรหล่อ โคตรอบอุ่น เฮียพูดเพราะๆกับหนูดิ”
 

“มึงก็เลิกแรดสิ”
 

(; 3 ;)
 

เป็นอันเข้าใจกันว่าทำไม่ได้...แบคฮยอนได้แต่ทำหน้ามุ่ยจัดการอาหารแสนอร่อยของตัวเองต่อไปในขณะที่คนตัวสูงก็เอาแต่นั่งกินข้าวไปเงียบๆโดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อ แบคฮยอนคงจะยอมสละสถานะอันเป็นศักดิ์สำคัญของตัวเองไม่ได้ เขาเกิดมาเพื่อแต่งตัวสวยและทำตัวสะดิ้ง คาวาอี้ เบอร์รี่ เฌอแตม เพราะมันเป็นเอกลักษณ์สำคัญมากถึงได้ทิ้งไปไม่ได้ แต่แบคฮยอนก็สามารถน่ารักในแบบของตัวเองได้
 

“รีบกินให้เสร็จไวๆจะพาไปซื้อเกงในแล้วไปส่งบ้าน...”
 



 

*
 

*
 

*

 

 

เวลาบ่ายโมงกว่า ณ ห้างสรรพสินค้าเล็กๆประจำจังหวัด แบคฮยอนกำลังเดินนวยนาดอยู่ในแถบเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายโดยมีมาเฟียเงินกู้เดินคุมตามหลัง ถึงแม้ว่าชานยอลจะเอาแต่ทำหน้านิ่งและเดินตามเงียบๆแต่แบคฮยอนก็รู้สึกสนุกที่ได้มาเที่ยว เขาไม่ค่อยได้เข้าห้างบ่อยนักแล้วก็ไม่คิดว่าจะได้มาเดินกับพี่ชานยอลด้วย
 

“เฮีย มานี่เร็ว” คนตัวเล็กชะงักเท้ารอให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ ก่อนที่จะเอื้อมมือไปคล้องท่อนแขนหนาเอาไว้แถมยังกอดรัดซะแน่น เขาพยายามออกแรงดึง ยื้อยุดฉุดกระชากให้ชานยอลเดินตามมาเนียนๆเหมือนคนเป็นแฟนกัน แต่คนตัวสูงก็ยังเอาแต่ยื้อตัวแล้วสบถด่าเงียบๆให้ได้ยินกันสองคน แต่ฝันไปเถอะ... เรื่องหน้าด้านแบคฮยอนถนัด
 

“ปล่อยแขนกู...”
 

“ไม่”
 

“ปล่อย”
 

“ไม่”
 

เถียงกันไปขาก็เดินไปตามแรงฉุดดึงด้วย ชานยอลนึกอยากจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนีกับท่าทางสะดิ้งน่าอายของอีเด็กแรด เขาได้แต่เดินก้มหน้าหลบสายตาคนรอบตัวถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มองมาแต่ชานยอลก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่ดี
 

จะให้คนทั่วไปคิดยังไงกับผู้ชายหน้าตาเถื่อนๆตัวสูง 180 กว่าเซนต์กับเด็กผู้ชายตัวเล็กๆที่สูงประมาณ 155 เดินเกาะแกะกันเหมือนคู่ผัวตัวเมีย แถมยังผลักดันกันตลอดเวลา... ชานยอลไม่อยากถูกมองเหมือนเป็นคนโรคจิต เขาอาจจะเลวแต่ไม่ได้มีรสนิยมรังแกหรือข่มเหงเพศที่อ่อนแอกว่า แล้วใครจะมาคิดว่าชานยอลกำลังตกเป็นเหยื่อแรด ไม่ใช่เด็กนี่ถูกเขาบังคับ
 

“ไปซื้อกางเกงในกัน” คนตัวเล็กไม่รอช้า เขาลากนายหัวที่ยังเอาแต่ทำหน้าอึดอัดไปยังกองกางเกงในที่มีพนักงานหญิงยืนเฝ้าอยู่ แบคฮยอนหยิบเอากางเกงในวาโก้ลายลูกไม้สีดำและสีชมพูน่ารักขึ้นมาสะบัดดูก่อนที่จะหันไปถามกับพนักงานว่าราคาเดียวกันทุกตัวไหม
 

ในขณะที่กองกางเกงในขนาดใหญ่มหาศาลกำลังถูกคุ้ย ชานยอลก็ได้แต่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดดูอีเด็กแรดเลือกกางเกงชั้นในสตรีด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเข้าใจ ที่จริงแบคฮยอนควรจะไปที่แผนกเครื่องแต่งกายชายแล้วรีบซื้อกางเกงในซะ ไม่ใช่มาอยู่ที่นี่ ยกเว้นเสียแต่ว่าตอนนี้แบคฮยอนกำลังซื้อกางเกงในผู้หญิงให้ตัวเอง...

“เฮีย ตัวนี้ชอบป่ะ?” คนตัวเล็กยื่นกางเกงในลายลูกไม้สีขาวส่งให้นายหัวที่ยืนหน้าเครียดอยู่ใกล้ๆกันดู เขาคิดว่าชานยอลจะต้องชอบตัวนี้แน่ ถ้าดูจากรสนิยมดิบเถื่อนอะไรทำนองนั้น หรือไม่ก็อาจจะชอบแนวจีสตริงหรือกางเกงหนัง แต่ถ้าเป็นแบบจีสตริงแบคฮยอนคงต้องใช้แบบจีสตริงชาย ไม่งั้นเป้าแบบผู้หญิงคงเก็บพวงเครื่องปรุง น้ำพริก น้ำปลาเขาไม่มิด
 

“แล้วแต่มึง ไม่เกี่ยวกับกู”
 

“เฮียเป็นคนถอดอ่ะ เมื่อคืนยังบอกอยู่เลยว่าก้นหนูกลมน่ารัก น่าจะใส่กางเกงในผู้หญิง” ไม่รู้ว่าซื่อจริงๆหรือว่าจงใจแกล้งพูดให้อีกฝ่ายรู้สึกอายกันแน่ แบคฮยอนทำเหมือนกับตัวเองกำลังพูดเรื่องฝนฟ้าอากาศโดยที่ไม่สนใจพนักงานหญิงที่ยืนอยู่จนกระทั่งเธอเฟดตัวเองออกไปช้าๆจากการเลือกกางเกงในของคู่รัก
 

คำพูดของแบคฮยอนทำเอาชานยอลแทบควันออกหู เขาตวัดตาไปมองพนักงานหญิงที่ยืนอยู่จนเธอต้องเนียนเดินหนีออกไป สาบานได้ว่าแบคฮยอนไม่ได้จงใจแกล้งให้เขาอาย ตอนนั้นคนมันหื่นอะไรก็พูดได้ทั้งนั้น แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ควรเอามาพูดในที่สาธารณะตอนนี้!
 

“นี่มึงจงใจแกล้งกูใช่ไหม”
 

“แกล้งไรอ่ะ? ก็เฮียเป็นคนพูดเองอ่ะ นี่ก็อุตส่าห์ให้เลือกแล้วไง?” คนตัวเล็กยังคงทำไม่รู้ไม่ชี้ แบคฮยอนก็พอจะเข้าใจว่าชานยอลไม่พอใจเรื่องอะไรแต่เขาไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอายเลยสักนิด คนที่ไม่ใส่กางเกงในต่างหากที่น่าอายกว่า...
 

“มึงรีบเลือกเกงในมึงให้เสร็จภายในห้านาทีก่อนที่กูจะทิ้งมึงไว้ที่นี่” ชานยอลว่าเสียงเข้ม ทำสีหน้าจริงจังก่อนที่จะเดินไปนั่งลงบนที่นั่งสำหรับลองรองเท้าที่ชั้นใกล้ๆ เขาไม่อยากจะยืนใกล้แบคฮยอนเลยให้ตาย ทำไมเด็กนี่ถึงทำแต่เรื่องน่าอับอายตลอด
 

-
 

ใช้เวลาเพียงแค่ไม่ถึงห้านาทีในการเลือกหยิบกางเกงในสีที่ชอบที่เป็นสีชมพูล้วนทั้งลูกไม้ ลายน่ารัก แบบเปิดก้นหน่อยๆหรือแม้แต่แบบเว้าเข้าง่ามเขื่อน ชานยอลยังคงมาเดินวนเวียนอยู่ใกล้ๆตัวเขาแต่ก็ไม่ยอมเข้ามาใกล้หรือเปิดปากพูดคุยด้วย ถามอะไรก็ไม่ตอบสักอย่าง
 

ทั้งๆที่เมื่อคืนชานยอลเป็นคนพูดเองแท้ๆว่าแบคฮยอนตัวเล็กมาก เอวก็เล็กด้วยแต่ก้นงอนกลม อยากจับเอวกับก้นบ่อยๆ แล้วก็พูดทะลึ่งสารพัดแต่พอตื่นมากลับเป็นอัลไซเมอร์จำไม่ได้ซะงั้น... แบคฮยอนไม่เห็นคิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอายเลย ใครๆก็มีรสนิยมทางเพศในแบบของตัวเองทั้งนั้น ไม่เห็นจะเป็นไร
 

“เฮีย เสร็จแล้วอ่ะ”
 

“เสร็จแล้วก็ไปคิดตังค์” ชานยอลลุกขึ้นจากที่นั่ง เอามือซุกกระเป๋าแจ็คเกตเอาไว้กันไม่ให้คนตัวเล็กเข้ามาเกาะแกะ เขาเดินไปที่เคาน์เตอร์แล้วปล่อยให้แบคฮยอนส่งกางเกงในหวือหวาให้พนักงานโดยที่ตัวเองก็ยืนรอจ่ายตังค์อยู่ห่างๆทำเหมือนไม่รู้จักกัน ชานยอลไม่อยากให้ใครมองว่าเขาเป็นพวกพิลึกโรคจิตที่นอกจากจะเบี่ยงเบนแล้วยังมีรสนิยมพิศดารอีกด้วย

“ทั้งหมด 780 บาท ค่ะ”
 

คนตัวสูงควักกระเป๋าเงินออกมาจากเสื้อแล้วส่งแบงค์พันให้พนักงานก่อนที่จะรับถุงกางเกงในนั้นไปถือไว้เอง เขาหันไปสั่งให้คนตัวเล็กว่าให้รอรับเงินทอนและใบเสร็จก่อนที่ตัวเองจะเดินออกไปจากเคาน์เตอร์ทันทีอย่างไม่คิดจะรอใคร

“จะไปห้องน้ำ เอาใบเสร็จแล้วไปรอที่มอไซค์” พอว่าเสร็จก็เดินตัวปลิวเนียนหายเข้าไปหลังเชลล์วางของ
 

ชานยอลก้าวขายาวๆไปหาห้องน้ำทันทีโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องเดินไปทางไหน เขาเดินลัดเลาะไปตามทางแคบๆที่อยู่เกือบติดประตูหนีไฟก่อนที่จะตรงเข้าไปในห้องน้ำชายทันที
 

พอเปิดประตูเข้าไปก็เดินไปเข้าห้องส้วม ปิดล็อคประตูแน่นหนาแล้วค่อยๆหยิบเอาของที่ขโมยมาจากกองกางเกงในใส่ลงไปในถุงชั้นในที่แบคฮยอนเลือกมา... ชานยอลก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าเขาขโมยกางเกงในลูกไม้สีดำมาทำไม แต่พอคิดว่าไหนๆก็มาแล้วก็เอาติดกลับบ้านไปด้วยซะเลย ครั้นจะเดินไปบอกให้แบคฮยอนซื้อก็ดูพิลึก สุดท้ายก็เลยก่ออาชญากรรมเล็กๆจนได้
 

แต่ว่ามันคงไม่เป็นอะไรหรอก แค่กางเกงในตัวเดียว...
 

ชานยอลเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำธุระอะไร เขาได้แต่ถอนหายใจให้กับเรื่องราวน่าอดสูของตัวเองในวันนี้ ทั้งถูกมองว่าเป็นพวกโรคจิต มีรสนิยมแปลกประหลาดแล้วก็ยังต้องมาตามซื้อของให้อีเด็กแรดที่ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย ชีวิตชานยอลมันน่าอดสูจริงๆ
 

“อ้าว มาแล้วหรอ หนูนึกว่าเฮียจะอดใจไม่ไหวเอากางเกงในไปxใส่ซะอีก” แบคฮยอนที่ยืนดักรออยู่หน้าห้องน้ำชายเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตัวสูงเดินออกมาแล้ว ตอนแรกเขาคิดจริงๆว่าชานยอลจะเอากางเกงในไปช่วยตัวเองในห้องน้ำ แต่พอเห็นออกมาไวแบบนี้ก็โล่งใจ
 

“กูไม่ได้อุบาทว์ขนาดนั้น”
 

“ก็เห็นถือถุงกางเกงในเข้าไป เฮียใจเย็นๆนะ เดี๋ยวคืนนี้หนูใส่ให้ดู” ว่าแล้วก็ตรงเข้าไปคล้องแขนล่ำๆอย่างถือวิสาสะพร้อมกับก้าวขาออกเดินทันทีโดยที่ไม่คิดจะสนใจความสมัครใจของคนข้างกายเลยสักนิด แบคฮยอนอมยิ้มจนแก้มแทบปริ วันนี้เฮียตามใจเขามาก แค่เป็นเมียคืนเดียวชีวิตยังดีขนาดนี้ แบคฮยอนไม่อยากนึกเลยว่าถ้าเกิดคบกันไปอีกหลายๆปีชีวิตตัวเองจะดีขนาดไหน
 

แต่ว่าตอนนี้ก็ไม่ได้คบกันนี่หว่า...

“วันนี้กูจะไปส่งที่บ้าน” ชานยอลกล่าวเสียงนิ่ง วันนี้ดูเหมือนว่าเขาจะปล่อยให้อีเด็กแรดนี่หลงระเริงมากเกินไปแล้ว ยังไงคืนนี้ชานยอลก็จะพาแบคฮยอนกลับบ้านให้ได้ ไม่ว่าจะก่อนหรือหลังเสร็จกิจก็ตาม
 

“แม่ไม่อยู่อ่ะ พ่อก็ไม่อยู่”
 

“มึงนอนคนเดียวไม่ได้หรือไงล่ะ โตเป็นควายขนาดนี้”
 

“แต่แถวนั้นเซลล์มันเยอะนะเฮีย...” เอนหัวเอาแก้มแนบกับต้นแขนหนาด้วยท่าทางออดอ้อน ทั้งยังไสหน้าไปมาถึงแม้ว่าจะโดนสะบัดแขนใส่ก็ตาม แรงขัดขืนเล็กๆแบบพอเป็นพิธีของชานยอลไม่สามารถพังพลังปลาหมึกของแบคฮยอนได้
 

เรื่องนี้เขาเองก็ไม่ได้คิดว่ากำลังล้อเล่น แต่แบคฮยอนไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวจริงๆเขากลัวเซลล์บ้านข้างๆที่ชอบกินเหล้าดึกดื่น ยังไม่รวมบ้านฝั่งตรงข้ามที่ชอบพาพวกเด็กโรงเรียนอาชีวะมาเล่นกันดึกๆด้วย
 

“มึงไม่ได้ชอบแบบนั้นหรอ”
 

“เฮีย!
 

“เออ งั้นให้นอนอีกวัน แต่ต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์ ทำงานบ้านด้วย ถ้ามึงบ่นกูจะจับมึงส่งให้เซลล์” ออกปากขู่ไปอย่างไม่จริงจังนัก ชานยอลไม่ได้คิดจะจับแบคฮยอนส่งให้เซลล์จริงๆอย่างน้อยในฐานะคนรู้จักกันเขาก็ไม่ได้เลวขนาดนั้น อีกอย่างชานยอลเชื่อว่าแบคฮยอนเอาตัวไม่รอดแน่ถ้าเกิดโดนอะไรขึ้นมาจริงๆ
 

“เย้! วันนี้เฮียโคตรใจดีเลย เดี๋ยวคืนนี้หนูจะแถมโชว์จ้ำบ๊ะให้ดูด้วย!
 

สัส อุบาทว์ กูไม่อยากดู...”

 










 










 

 

 

-TBC-

 

 










 

ตอนนี้มันจะถูกหิ้วไหมคะ 555555555555555555 แง่มม ใครเห็นคำตกบอกไวได้นะคะ ตอนนี้มาอย่างรวดเร็วว่องไว ขอบคุณที่อ่านค่ะ :D อย่าลืมคอมเม้น แอดเฟบ กดโหวต และแท็ก #ฟิคแฮ่น นะคะ เอ็นจอยรีดดิ้ง! :D

 

 

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.1K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15613 Fearlessb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:08

    ใครร้ายกว่าใคร เฮียนี่ปากร้ายใจดีอะ มีการขโมยกางเกงในด้วย 555555555555

    #15,613
    0
  2. #15590 Fangfang5555 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 18:32
    อ่านกี่รอบก็ขำ555โชว์จ้ำบ๊ะ555
    #15,590
    0
  3. #15498 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 08:58
    เจ้าแบคขี้กวน555
    #15,498
    0
  4. #15431 Vibrance (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 09:06
    55555555อิบี๋นี่มัรแสบจริงๆนะ เฮียก็แหมะะะเอาน่าาาตัวเองได้แต่กำไรละยังทำมาเปงงปะติเสดดดดดน้าาาา
    #15,431
    0
  5. #15364 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:20
    บ้าบอมากกกกก ชอบตอนพูดเพราะ เเต่คำว่า อี(ห่)าทำลายทุกสิ่งงงงง
    #15,364
    0
  6. #15342 weiliin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:21
    โอ้ยยยย มันเกินกันทั้งคู่นั่นแหะ
    #15,342
    0
  7. #15338 Noina00 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:59
    คุณตำหนวด!!มีคนขโมยกางเกงในค่ะ!!
    #15,338
    0
  8. #15213 RaineyRainn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 23:08
    ขโมยกางเกงใน โอ้ยยยยยยยยยยยย
    #15,213
    0
  9. #15189 Daddymeanchanyeol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 12:07

    5555555555555555555

    #15,189
    0
  10. #15117 xxxlilly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 03:03
    คุณตำรวจขาาา มีคนขโมงกางเกงในค่า
    #15,117
    0
  11. #15093 psirikwan43 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 01:47
    อิพี่ขโมยกางเกงใน5555555555
    #15,093
    0
  12. #15072 TodsawanS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:35
    แงงง เค้าพึ่งมาอ่านละหาทวิตอันเก่าไม่เจอ
    #15,072
    0
  13. #15056 juraiporn_inpha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:24
    ไรท์ขาาา ขอทวิตหน่อยค่ะ หาcutไม่เจอ
    #15,056
    0
  14. #15026 the_u (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 21:43
    ขอทวิตไรด์หน่อย
    #15,026
    0
  15. #14919 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 05:25
    เกลียดดดด มีขโมยกางเกงใน
    #14,919
    0
  16. #14896 CB-614 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 19:25
    เกลียดความขโมยกางเกงใน555555555
    #14,896
    0
  17. #14721 ThippawanUdomsak (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:56
    อีบี๋นี้มันอีบี๋จริงๆ 5555 กลับมาอ่านอีกแล้วสนุกกกก
    #14,721
    0
  18. #14233 heykiki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:54
    ดูเฮียทำดิ๊ 55555555555555555 ชอบก็บอก
    #14,233
    0
  19. #14201 ohtao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 21:21
    อ่านเป็นสิบรอบแล้วม้างงงงง55555ยังฮาเหมือนเดิม ฟิคในตำนานมากค่ะ รักกกก
    #14,201
    0
  20. #14094 benai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 07:59
    อ่านกี่รอบก็ฮา มันต้องแบบนี้ดิความจังไรที่แท้ทรู5555555555
    #14,094
    0
  21. #14088 NatchaPanamke (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 23:25
    ชอบคำว่าน่าบึ้งเหมือนควายอ่ะ
    #14,088
    0
  22. #14087 NatchaPanamke (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 23:24
    เรื่องนี้เป็นเรื่องในตำนานเลย ชอบมาก
    #14,087
    0
  23. #14086 NatchaPanamke (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 23:23
    อ่านมาเกือบสิบรอบอ้ะ
    #14,086
    0
  24. #14056 Minny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 13:00

    รอบที่5อ่านกี่ทีก็ขำ ไม่เบื่อเลยชอบบบบบบบบบบ

    #14,056
    0
  25. #14052 ขี้ชิป (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 23:47
    ขโมยเกงใน อ่านกี่ครั้งก็ฮา55555555555555
    #14,052
    0