[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 27 : Chapter : 27 แม่บ้านกับวันที่ฝนตก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 806 ครั้ง
    4 พ.ค. 58







ซ่า...ซ่า...ซ่า...

เสียงฝนที่ตกดังกระทบพื้นคอนกรีตอย่างหนักดังไปทั่วพื้นในตอนสายฟ้ามืดเหมือนจะมีพายุ แบคฮยอนรีบปิดประตูหลังบ้านเพื่อป้องกันไม่ให้ฝนเข้ามาเปียกครัวก่อนจะวิ่งไปหยิบกุญแจรถเฮียแล้วออกไปนอกบ้านเพื่อเก็บรถเข้าโรงรถทันที

ลมพายุที่แรงยิ่งกว่าพัดลมเบอร์สี่สาดเม็ดฝนเข้าแบคฮยอนจนแทบจะสำลักน้ำตาย ตัวของเขาเปียกชุ่มไปหมด แค่วิ่งไปเปิดโรงรถก็เปียกไปถึงกางเกงในแล้ว ไหนจะต้องกลับมาเข็นรถบิ๊กไบค์ที่ใหญ่กว่าตัวหลายเท่าเข้าไปเก็บอีก ความจริงแล้วแบคฮยอนไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าเขาควรเอารถไปเก็บหรือเปล่าเมื่อนึกถึงเรื่องคราวนั้น

คราวหลังอย่าจับรถอีกนะ!!’

คนตัวเล็กสะบัดหัวหนีน้ำฝนที่สาดซัดเข้ากระแทกใบหน้าก่อนจะตัดสินใจค่อยๆเข็นรถขยับทีละนิดละหน่อยโดยที่ไม่เอาขาตั้งออก เขาไม่กล้าเข็นมันเข้าไปในโรงรถแบบทีเดียวเหมือนที่เฮียทำแน่ ขนาดแค่เดินชนแฮนด์รถยังโดนด่า 3 วัน 7 วัน ขืนทำรถเฮียล้มมีหวังถูกฆ่า

Kawazaki z800 คันใหญ่ค่อยถูกเข็นไปอย่างช้าๆ ร่างกายของแบคฮยอนเปียกแบบไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว เขาพยายามใช้แรงและความระมัดระวังอย่างมากในการเข็นมอเตอร์ไซค์ขึ้นเนิน เสียงฝนที่ดังสนั่นยิ่งกว่าห่าลงทำแบคฮยอนหูอื้อไปหมด ไม่ได้ยินเสียงอะไรนอกจากซ่าๆ

ดวงตาเล็กๆหยีลงหลบหยดน้ำพร้อมกับมือที่กำแฮนด์แน่น แบคฮยอนใช้แรงเฮือกใหญ่ดันรถขึ้นเนินกระเบื้อง แต่แล้วขาตั้งตัวดีที่ไม่ได้เอาขึ้นก็ดันไปขูดกระแทกขอบพื้นต่างระดับจนเอนไปอีกข้าง

แบคฮยอนหัวใจกระตุกวูบเหมือนจะช็อคให้ได้ในแว๊บแรกที่รู้สึกได้ว่ารถเสียหลัก แต่ก่อนที่รถจะล้มเอนไปกระแทกกระถางต้นไม้ชายชุดดำที่สวมหมวกกันน็อคสีดำสนิทก็เข้ามาประครองท้ายเอาไว้แล้วยกมันขึ้นก่อนจะเดินไปจับแฮนด์รถ เข็นมันเข้าไปในโรงรถโดยทิ้งให้แบคฮยอนยืนงงอยู่กลางสายฝน

ไม่มีเสียงพูดคุยหรือแม้แต่การสนทนา มีเพียงเสียงฝนที่ดังอื้อซ่าและเสียงเบิ้ลรถจากดูคาติที่ดังรถอยู่ด้านหลัง...

ไม่รู้ว่าใคร ตัวสูงใหญ่ ใส่หมวกไม่เห็นหน้า ท่าทางมาดนิ่งสุขุม อยู่ๆก็เข้ามาช่วยประคองรถ...

หล่อจัง...

หมวกกันน็อคสีดำสนิทถูกเปิดกระจกออกในขณะที่ชายชุดดำเดินเข้ามาใกล้ๆเรื่อยๆ แบคฮยอนรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นเมื่อเห็นหน้าคนที่เขารู้สึกเหมือนจะตกหลุมรักอีกรอบ ดวงตากลมโตแต่ฉายแววดุดันตลอดเวลา แม้จะเห็นแค่ดวงตาแบคฮยอนก็รู้ได้ว่าเป็นใคร

“อีเหี้ย!!! กูบอกว่าอย่าจับรถ!!!!

 

-


ภายในบ้านที่มีเสียงฝนกระทบหลังคาดังไปทั่ว เสียงกร่นด่าของเจ้าของบ้านยังคงดังไม่หยุด ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังนั่งนับเงิน วาจาที่แสนเราะร้ายก็ถูกพ่นออกมาด้วยสีหน้าท่าทางดูโมโห ชานยอลไม่รู้ว่าจะหาคำไหนมาด่าแบคฮยอนดีหลังจากที่คนตัวเล็กขัดคำสั่งเด็ดขาดของเขา

สาบานได้ว่าชานยอลไม่ได้ด่าแบคฮยอนมานานมากแล้วตั้งแต่ที่คบกันมาจะหลายเดือน...แต่ครั้งนี้มันอดใจไม่ไหวจริงๆ

“คราวหลังมึงอย่าเดินเข้าใกล้รถกูเลยนะ กูบอกว่าห้ามๆ ถ้ารถเป็นรอยกูจะให้มึงซื้อใช้”

“แล้วจะให้หนูปล่อยรถตากฝนไว้หรอเฮีย! ก็พายุมันเข้าขนาดนี้หนูไม่เก็บเฮียก็ด่าหนู!

“แล้วทำไมมึงไม่หาอะไรไปคลุม! ถ้ารถกูล้มกระแทกขึ้นมาจะทำไง! มึงเข็นไหวหรือไงรถคันใหญ่บะเร้อ!

เสียงตะคอกด่าจากเจ้าของบ้านทำเอาแบคฮยอนถึงกับหน้าบึ้ง มือเล็กๆทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอกเหมือนเป็นการแสดงออกว่ากำลังงอนอยู่นะ แบคฮยอนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ทั้งๆที่เฮียเป็นคนจอดรถทิ้งไว้ พอพายุฝนเข้าเขาก็แค่จะเอามันไปเก็บไว้ในโรงรถ แบคฮยอนกำลังทำความดีความชอบต่างหาก

“อะไรหนูก็ผิดหมดแหละ! เฮียจอดรถขวางหน้าบ้านหนูเดินชนเฮียยังด่าหนูเลย!

“แล้วมึงเป็นใครทำไมด่าไม่ได้!

คำตอบที่ฟังดูวางอำนาจทำให้แบคฮยอนนึกโมโหเข้าไปใหญ่ ดูเหมือนว่าเฮียของเขาจะไม่เคยยอมรับความผิดใดๆของตัวเองเลยจริงๆ เอาแต่ความคิดตัวเองเป็นใหญ่ เอะอะอะไรก็โยนความผิดให้แม่บ้านตลอด ตัวเองงี่เง่าก็โทษคนอื่น จอดรถขวางทางเดินเข้าออกพอเดินชนก็ด่าคนชน อะไรๆก็ไม่เคยผิดสักอย่าง มีแต่แบคฮยอนที่ถูกโบ้ยขี้ให้ตลอด

“เออ! เฮียอะไรๆก็ด่าหนู แล้วเฮียเคยทำอะไรผิดมั่ง!

“แล้วไง”

“ถ้าหนูด่าเฮียมั่งเฮียจะรู้สึกยังไง!

“มึงก็ลองดู”

สุดท้ายก็จบลงที่ประโยคเดิมๆ แบคฮยอนได้แต่บุ้ยปากเชิดหน้าหนีเฮียใจโฉดที่ชอบทำตัววางอำนาจบาทใหญ่ เอะอะอะไรก็ด่า เอาแต่พูดจาข่มอยู่ได้ สมแล้วที่เป็นพวกหัวโบราณเหมือนติดอยู่ในยุคบางระจัน

ตอนแรกที่เห็นใครเดินมาช่วยพยุงรถแบคฮยอนก็คิดว่าจะเป็นคนหล่อที่ไหนมาช่วยให้รอดพ้นจากการถูกด่าสาปส่งซะอีก แต่ที่ไหนได้ดันเป็นเฮียซะเอง สุดท้ายก็เลยโดนด่าจนหูชาเพราะแค่รถจะล้มทับกระถางต้นไม้...

“หนูไปคุยกับกิ๊กแล่ว!” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นจากโซฟาเตรียมเดินหนีเฮียทันที แต่ไม่ทันไรก็ถูกมือใหญ่ๆกระชากอย่างแรงจนตัวเอนล้มลงไปบนโซฟา แบคฮยอนได้แต่มุ่ยหน้าปล่อยให้เฮียใช้แขนล็อคคอก่อนที่แบงค์พันปึกใหญ่จะฟาดลงบนปากแรงๆ

“พูดว่าไงนะ”

“จะไปคุยกับกิ๊ก!” คนตัวเล็กพูดย้ำคำเสียงดังฟังชัดอีกครั้งด้วยสีหน้าขุ่นเคือง แบคฮยอนชักจะโมโหเฮียจริงๆแล้ว ในเมื่อพี่ชานยอลรู้ทั้งรู้ว่าแบคฮยอนไม่เคยมีกิ๊กเกิ๊กที่ไหน โทรศัพท์ก็ไม่มีใช้แต่เฮียก็ยังจะพยายามเอาชนะคำพูดเล็กๆน้อยๆอยู่อีก เป็นคนที่น่าเบื่อจริงๆ

“กิ๊กไหนของมึง ห้ะ”

“อื้อออ!

“ปากหาเรื่อง” ชานยอลใช้ปึกแบงค์พันฟาดหน้าแม่บ้านแรงๆหนึ่งทีก่อนจะปล่อยตัวอีกฝ่ายให้เป็นอิสระแล้วหันไปคิดเงินต่อ เขาไม่ชอบความปากเก่งของแบคฮยอนเลย นอกจากจะเป็นเด็กที่ชอบพูดเพ้อเจ้อเรื่อยเปื่อยแล้วก็ยังชอบจิกกัดประชดประชันอีก ได้ยินแล้วหมั่นไส้ชะมัด

“เฮียอ่ะชอบว่าหนู อะไรก็ไม่เคยทำผิดสักอย่างโทษแต่หนูๆ บ้าอำนาจ” ในขณะที่พูดไปใบหน้าก็งอง้ำอย่างแสนงอน แบคฮยอนหลุบตาลงต่ำไม่กล้าสบตาเฮียเพราะกลัวว่าตัวเองจะถูกจกลูกตาออกมาจากเบ้า

พี่ชานยอลไม่ชอบให้ใครว่า... เป็นคนที่ถึงผิดก็ห้ามพูดถ้าอยู่ในบ้าน อยู่ในสถานะหรืออาณาเขตที่ชานยอลเป็นคนควบคุม ถึงแม้เวลางานผิดพลาดจะสามารถบอกได้แต่ถ้าเป็นการวิจารณ์ที่ตัวชานยอลโดยตรงเจ้าตัวจะไม่ชอบมากๆถึงขนาดที่ผิดใจไม่เข้าหน้ากันเลยก็มี

“ไม่พอใจก็ลาออก”

“เออ เดี๋ยวหนูลาออกไปทำร้านคาราโอเกะเลย อายุ 15 ก็มาเป็นสาวรำวง มาใส่กระโปรงวับๆแวมๆ”

“หยุดพูดเถอะ รำคาญ” ชานยอลใช้ปากกาเคาะหัวอีบี๋แฮ่นที่แหกปากร้องเพลงเสียงดังพลางใช้มือสะบัดผ้าขนหนูที่คลุมขาส่ายไปมาทำเป็นกระโปรง เขาจะคิดเงินไม่รู้เรื่องก็เพราะเสียงร้องเพลงของแบคฮยอนนี่แหละ

“เนี่ย หนูร้องเพลงเพราะนะ ผู้บ่าวเฒ่ากับสาววัยทีน~ ปีนอายุขึ้นไปหาบ่ได้ นอกจากตายแล้วไปเกิดใหม่~ นี่ไง เพลงที่เฮียชอบ” ปากร้องเพลงไปมือก็จับผ้าผืนใหญ่ที่ต้นขาสะบัดไปมาด้วยความสลิด แต่ก่อนที่จะได้อ้าปากร้องเพลงท่อนต่อไปแบงค์พันที่ถูกพับลวกๆก็ถูกยัดเข้ามาในปาก ทำเอานักร้องสาวคาราโอเกะหยุดพูดแทบไม่ทัน

“กูจ้างหุบปาก”

“หนูไม่พูดและ...” พอล้วงแบงค์พันออกมาเหน็บใส่ขอบกางเกงเสร็จ แบคฮยอนก็รีบหุบปากเงียบกริบเหมือนลำโพงถูกปิดสวิตช์ แต่ถึงอย่างนั้นความกวนก็ยังไม่สิ้นสุด เขายังคงพยายามทำหน้าทำตาบูดเบี้ยวให้เฮียนึกรำคาญต่อไปเผื่อจะได้อีกสักพันบาท

“อย่ากวนตีน”

“เฮียอ่ะ ไม่เล่นกับหนูเลย”

“บอกให้หุบปาก...”

“หนูเหงานะเฮีย เฮียอ่ะเอาแต่นั่งเงียบเป็นเป่าสาก หนูก็เบื่อดิ”

“...............”

“เฮียเกิดวันที่เท่าไหร่ มา หนูดูดวงให้” คนตัวเล็กยันกายขึ้นนั่งก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหนังสือที่ตัวเองซื้อติดมือมาจากกร้านสะดวกซื้อมากรีดผ่านๆ แบคฮยอนนำเอาหมอนอิงไปวางไว้บนตักเฮียแล้วล้มตัวลงไปนอนอีกครั้งพร้อมกับกางสมุดออก

อยากรู้จังเลยว่าเฮียจะเป็นคนแบบไหน จะแม่นตามที่ตำรานี้บอกหรือเปล่า

“ปัญญาอ่อน” ชานยอลได้แต่ส่งเสียงหัวเราะเบาๆในคออย่างนึกขันกับการกระทำเด็กๆของแฟนตัวเล็ก บางครั้งแบคฮยอนก็ชอบทำอะไรไร้สาระไม่มีเหตุผล แต่มันไม่ได้น่ารำคาญเสมอไป เขาแค่รู้สึกเอ็นดูปนตลกเท่านั้นกับการเล่นเกมทายใจที่ไม่เคยเชื่อถือได้

“เร็ว เฮียเกิดวันที่เท่าไหร่เดือนอะไร”

“27 พฤศจิกา” ชานยอลตอบส่งไปอย่างไม่ใส่ใจ สัมผัสอุ่นๆที่ตักในวันที่ฝนตกหนักจนอากาศหนาวทำให้เขารู้สึกดีอย่างประหลาดถึงแม้จะมีตัวกวนอย่างแบคฮยอนมาคอยจุ้น

ชานยอลยอมรับว่าวันที่ฝนตกทำให้เขารู้สึกเหงาได้มากกว่าวันธรรมดาที่มีอะไรให้ทำเยอะแยะ เมื่อก่อนถ้าเป็นวันปกติเขาคงจะไปหาเพื่อนฝูง ทำงาน คิดเงิน จัดการบัญชีหรือซ่อมรถอยู่ที่บ้าน แต่พอเป็นวันที่ฝนตกมันก็ทำอะไรไม่ได้มากนอกจากเล่นเกม กินเหล้า หรือถึงมีคริสนั่งหัวโด่อยู่ด้วยมันก็ไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่

แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นคำว่า เมื่อก่อนมันก็ไม่ได้นานนัก แค่ 2 – 3 เดือนก่อนที่จะมาคบกับแบคฮยอนโดยมีตำแหน่งแม่บ้านพ่วงท้ายด้วย แต่มันก็ดีตรงที่ชานยอลไม่เคยรู้สึกเบื่อหรือกังวลว่าแบคฮยอนจะเบื่อ แฟนเขาหาเรื่องนู้นเรื่องนี้มาพูดได้ตลอดเวลาเหมือนคนไม่เคยคุยมาเป็นสิบปี

ชานยอลรู้ว่าตัวเขาเป็นคนน่าเบื่อ พูดก็น้อยแถมไม่ค่อยยิ้มแย้ม บางทีก็ทำตัวแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ ทำเป็นไม่สนใจอะไรในขณะที่แบคฮยอนใส่ใจทุกอย่าง

 แต่ว่ามันก็นั่นแหละ... ชานยอลรู้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่เอาแต่ใจ แต่เขาชอบเวลาที่แบคฮยอนอยู่ข้างๆ อยู่ใกล้ๆโดยที่ไม่คิดหนีไปไหนแม้ตัวเขาจะทำตัวน่าเบื่อเกินกว่าที่ใครจะทนไหวก็ตาม...

“อา นี่ไง เฮียเกิดราศีพิจิกอ่อ พวกแมงป่อง นิสัย...”

“อะไร ทำไม”

“เนี่ย เค้าเขียนไว้เต็มเลย ราศีพิจิกเนี่ย แก่ก็แก่ ขี้บ่น พูดจาก็ไม่ค่อยดี ทะลึ่ง มีเกณฑ์ผมร่วงในช่วงนี้อย่าใส่หมวกกันน๊อคบ่อย”

“มั่วแล้ว” ไม่ทันที่แบคฮยอนจะได้อ่านจบชานยอลก็หันไปหยิบหมอนอิงจากโซฟาอีกข้างมาอุดหน้าอีบี๋จอมกวนด้วยความหมั่นไส้ มันมีที่ไหนกันล่ะที่ว่าคนราศีพิจิกแก่เนี่ย อันนี้แบคฮยอนพูดเองชัดๆ

“อื้ออ หนูล้อเล่นอ่ะ มา คราวนี้หนูพูดจริงและ” คนตัวเล็กพ่นลมหายใจออกมาเมื่อรู้สึกฉุนจมูกคล้ายกับมีฝุ่นผ่านเข้าไปในปอด เขากางหนังสือออกหน้าเดิมแล้วกวาดสายตาตรวจวันที่ผ่านๆก่อนจะอ้าปากอ่านออกเสียงดังราวกับต้องการย้ำชัดให้เฮียได้ยินและจำฝังลึกลงไปในหัวว่าตัวเองมีข้อเสียอย่างไรบ้าง

ถึงท้ายที่สุดแล้วพี่ชานยอลจะบอกว่าเชื่อไม่ได้และไร้สาระก็ตาม แต่เท่าที่อ่านผ่านๆตานี่มันคือเฮียชัดๆ!

“เค้าบอกว่าคนเกิดราศีพิจิก เป็นคนอารมณ์แปรปรวน เอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ มีความเป็นตัวของตัวเองสูงเวลาคิดว่าอะไรถูกจะเปลี่ยนใจยาก มีความคิดอะไรไม่ค่อยจะเหมือนกับชาวบ้านสักเท่าไร เป็นพวกฝืนโลก ฝืนสังคมแต่ถ้าสนิทกับใครจริงๆก็จะเป็นคนน่าคบหาสมาคมด้วย เนี่ย เห็นไหม แค่เริ่มก็เฮียแล้วเนี่ย”

 แบคฮยอนหยุดคำพูดไปพักนึงพร้อมกับเหลือบตามองดูสีหน้าของเฮียที่ยังคงทำเป็นไม่สนใจอะไรแม้หูจะได้ยินทั้งสองข้าง พี่ชานยอลของเขาเนี่ยช่างเป็นคนที่ไม่ยอมรับอะไรจริงๆเลย

“ว่ามาต่อ...”

“เค้าบอกว่าเฮียเป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง มีความรอบรู้ เป็นคนค่อนข้างเก็บตัวทำให้คนรอบข้างมองว่าไม่ค่อยเข้าสังคม การพูดการจาก็ออกแนวพูดตรงๆเป็นคนรักแรงเกลียดแรง ดื้อรั้นหัวแข็งกว่าชาวบ้าน ก็ประมาณเนี้ยแหละ เห็นแมะ นี่เฮียชัดๆเลยเนี่ย แบบเค้าลอกนิสัยเฮียไปเขียนเลย” คนตัวเล็กย้ำคำพูดเสียงหนักแน่น ไม่ว่าตะแคงหนังสืออ่านหรือหลับตาอ่าน สิ่งที่พิมพ์อยู่บนบนหน้ากระดาษมันก็คือนิสัยเฮียชัดๆ

ไอ้นิสัยดื้อรั้น เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ ไม่ยอมรับความผิด เก็บตัวแล้วก็ฝืนโลกนี่มันเฮียตัวจริงเสียงจริง

“ไม่ใช่เลย มั่ว” ชานยอลว่าปฏิเสธออกไปทั้งๆที่ในใจยอมรับสิ่งที่ได้ยินทั้งหมดอย่างไร้ซึ่งข้อกังขา แต่ถึงจะบอกว่ายอมรับเขาก็ยังแอบคิดว่าทำไมในหนังสือเล่มนี้มันถึงมีแต่ข้อเสียเขียนเอาไว้ล่ะ ไม่เห็นมีบอกเลยว่าชานยอลเป็นคนขยัน ตั้งใจทำงาน ชอบหาเงิน อะไรทำนองนี้

“นี่ไง ไม่ยอมรับอยู่เห็นๆ”

“ไปเอาอะไรมากินไป หิวข้าวว่ะ” เมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังจะถูกบีบคั้น ชานยอลก็รีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่แบคฮยอนจะไล่ต้อนเขาไปมากกว่านี้ ยิ่งไม่มีงานบ้านให้ต้องไปทำต่อชานยอลก็มั่นใจเลยว่าแฟนเขาจะตามติดตามกวนไปทุกที่เหมือนผีเฝ้าหลุม

“แหนะ รีบเปลี่ยนเรื่องเลยนะ”

“บอกให้ไปเอาอะไรมากิน”

“ไม่มี ไม่ได้ทำ”

“แล้วทำไมไม่ทำ”

“ไม่อยากทำ” คนตัวเล็กพลิกตัวเอาหน้าอุดหมอนทำเป็นไม่อยากได้ยินเสียงเฮียที่เอาแต่สั่งๆๆเป็นเจ้านาย แบคฮยอนเองก็ขี้เกียจเป็นเหมือนกันนะ ขนาดตอนที่อยู่บ้าน พ่อกับแม่ยังไม่สั่งมากขนาดนี้เลย

“หักเงินเดือน”

“หักอะไร หนูไม่ได้เงินเดือนสักหน่อย เฮียอ่ะ” มือเล็กๆฟาดลงบนต้นขาหน้าหนาๆดังเพลี๊ยะ ก่อนที่แบคฮยอนจะเลื้อยตัวเองขึ้นไปนอนทับตักเฮียจากที่ตอนแรกแค่เอาหัวหนุน ยิ่งพี่ชานยอลนั่งนิ่งมากเท่าไหร่ แบคฮยอนก็ยิ่งเลื้อยขึ้นไปทับมากเท่านั้น

“งั้นไปทำมาให้กินเร็ว ทิปก็ให้ไปแล้ว อย่าขี้เกียจ” ชานยอลถกกางขาสั้นของแบคฮยอนลงแล้วฟาดมือลงกับตูดกลมๆที่เด้งสั่นรับมือเป็นพุดดิ้ง เขาดีดขอบกางเกงลงกับบั้นเอวก่อนจะใช้เท้าถีบโต๊ะกระจกตรงหน้าให้ถอยห่างแล้ดันแบคฮยอนลงไปข้างล่างจนคนตัวเล็กตกโซฟา

“โอ้ย!

“ไปเอาข้าวมา ถ้าไม่มีออกไปยืนตากฝนนอกบ้าน” ว่าแล้วก็แกล้งใช้เท้าเขี่ยเป้ากางเกงที่มีจูดี้ซุกซ่อนตัวอยู่จนแฟนตัวเล็กรีบใช้มือตะครุบก่อนจะลุกขึ้นวิ่งไปเข้าครัวทันที

ชานยอลได้แต่ส่งเสียงหัวเราะตามหลังแม่บ้านไปก่อนจะหยิบเอาสมุดบัญชีและเงินขึ้นไปเก็บที่ชั้นสอง ในวันที่ฝนตกแบบนี้จะทำอะไรดีนะ ระหว่างเล่นเกม กินข้าว กับแหย่อีอ้วน...

.

.

.

ในวันที่ฝนตกพรำๆ เสียงช้อนกระทบกับจานยังคงดังไปเรื่อยๆ ชานยอลตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปากก่อนจะหยิบน้ำขึ้นมาดื่มแล้ววางจานทิ้งไว้รอให้แม่บ้านนำไปเก็บ ในตอนที่ฝนตกจนไม่สามารถทำอะไรได้แบบนี้นอกจากเล่นเกม อ่านหนังสือ ดูหนัง ก็ไม่รู้จะทำอะไรได้อีก

ชานยอลหยิบเอาบุหรี่ที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมาจุดสูบคั่นเวลารอให้แบคฮยอนกินข้าวเสร็จ แต่ทว่าไม่ทันจะได้พ่นควันออกมาแม่บ้านก็หันมาส่งสายตาเขียวปั๊ดให้จนเจ้าของบ้านต้องคีบบุหรี่ออกจากปาก

“ฝนตก”

“ออกไปสูบไม่ได้ก็อย่าสูบสิเฮีย!” คนตัวเล็กหันไปดึงบุหรี่ออกจากมือแฟนตัวสูงก่อนจะจัดการขยี้มันลงกับที่เขี่ยอย่างไม่ใยดี ปกแล้วติเฮียก็ไม่ได้สูบบุหรี่จัดมากขนาดนั้นสักหน่อย ตอนนี้ก็แค่ไม่ต้องสูบ ไว้ฝนหยุดตกค่อยออกไปสูบก็ได้

“มึงนี่วุ่นวายจริงๆ”

“ว่าหนูวุ่นวายเฮียก็ไม่ต้องสูบสิ เลิกสูบไปเลยยิ่งดี สูบบุหรี่ในห้องแอร์มันเหม็นจะตาย” พอว่าแล้วก็หยิบเอาซองบุหรี่โยนไปไว้ที่อีกฟากของโซฟากันไว้เผื่อว่าเฮียจะเผลอหยิบมันขึ้นมาสูบอีก แบคฮยอนไม่อยากให้เฮียติดบุหรี่ นานๆทีสักมวนพอไหว แต่ถ้าสูบทุกวันเขากลัวว่าเฮียจะตายไว ยิ่งอายุเยอะๆอยู่ด้วย

“ว่าจะเลิกแล้ว” ชานยอลพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจในขณะที่มือยังเปิด – ปิดซิปโป้สลับกับจุดไฟไปมาอย่างรู้สึกเบื่อ เขากำลังคิดจริงๆว่าจะเลิกสูบบุหรี่แล้วเพราะหลังๆมานี้ชานยอลสูบบุหรี่น้อยลงเพราะขี้เกียจเดินออกไปนอกบ้าน

จากเมื่อก่อนที่สามารถหยิบมันขึ้นมาสูบได้ตลอดเวลา พอต้องเปลี่ยนเป็นออกไปสูบข้างนอกมันก็รู้สึกขี้เกียจจนไม่อยากสูบ แล้วจำนวนการสูบในแต่ละวันก็ลดลงไปเองเรื่อยๆตามธรรมชาติ มันทำให้ชานยอลคิดว่าถ้าลดจำนวนบุหรี่ไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็คงเลิกสูบหรือไม่อยากสูบไปเอง

“ดีเลย เปลืองค่าบุหรี่ เอามาเป็นเงินเดือนหนูนี่” คนตัวเล็กว่าพร้อมกับเหลือบสายตาไปมองเฮียที่นั่งเอนหลังพิงโซฟาอยู่ด้วยท่าทางเบื่อหน่าย แบคฮยอนมั่นใจจริงๆว่าพี่ชานยอลจะทำได้ถ้าเจ้าตัวอยากจะเลิก

ยิ่งเป็นพวกที่ทะเยอทะยานชอบเอาชนะเป้าหมายแล้ว ไม่เกินเดือนเฮียจะต้องเลิกบุหรี่ได้แน่ๆ

“อ่ะ...”

ซิปโป้สีเงินถูกยื่นให้กับคนข้างตัวด้วยท่างหมดอาลัยก่อนที่แบคฮยอนจะรับมันไว้อย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก

ชานยอลตัดสินใจให้แบคฮยอนเป็นคนเก็บไฟแช็กไว้เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่เผลอใจหยิบมันขึ้นมาจุดสูบบ่อยๆเพราะถ้าหากให้คนตัวเล็กเก็บบุหรี่ ชานยอลก็มั่นใจว่าเขาจะซื้อมันมาสูบใหม่เรื่อยๆแน่

“ไว้จะสูบจะไปเอา” ว่าแล้วก็เอนตัวไปหยิบเอาบุหรี่มาเก็บไว้ที่ตัวเองเหมือนเดิม

ถ้าให้พูดอย่างไม่รู้สึกขำชานยอลรู้สึกจริงๆว่าเวลาที่เขาได้ยินแบคฮยอนบ่นเรื่องบุหรี่แล้วความอยากในการสูบมันลดลงมาก เป็นอารมณ์แบบว่า อะไรนักหนาวะ ไม่สูบละแม่งเพราะอย่างนั้นเขาก็เลยคิดว่าถ้าให้แบคฮยอนเก็บไฟแช็กไว้เวลาจะไปเอามาสูบต้องโดนบ่นแน่ก็เลยเลือกใช้วิธีนี้...

ถึงมันดูเป็นวิธีที่งี่เง่าไปหน่อยแต่ชานยอลไม่ชอบให้ใครบ่นว่าเขาจริงๆ

“ดีมาก”

“ปากดี”

“อ่ะ หนูให้รางวัล” แบคฮยอนตักหมูชิ้นใหญ่คำสุดท้ายในจานไปป้อนแฟนตัวสูงที่นั่งทำหน้าเซ็งอยู่ข้างๆ ก่อนจะลุกขึ้นหยิบจานทั้งหมดเดินนำไปเก็บไว้ในครัว

ชานยอลได้แต่นั่งเฉยๆฟังเสียงฝนตกโดยที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี เขากำลังรู้สึกเบื่อ จะเปิดโทรทัศน์ดูหนังก็กลัวฟ้าลงเหมือนครั้งที่แล้ว แต่รอบตัวก็ไม่มีอะไรให้ทำเลย ยกเว้นนอน...

เปรี้ยง!

พรึบ

ทันทีที่เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นอยู่ๆไฟในบ้านก็ดับลงอันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าไฟดับ... ชานยอลเหลือบมองดูไฟแอร์ที่ยังทำงานอยู่กับไฟแดงๆของปลั๊กพ่วงทีวี เขาได้ยินเสียงดังแคร๊งจากในครัวกับเสียงร้องแต๋วแตกของแม่บ้าน ทั้งๆที่บรรยากาศมันก็ไม่ได้มืดขนาดนั้นสักหน่อย ดูเหมือนว่าตอนนี้แม้แต่ทีวีก็ไม่มีให้ดูแล้ว...

“เฮีย! ไฟดับหรอ!

“เปล่า ตกเฉยๆ” ว่าออกไปราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟา ชานยอลเห็นเงาตะคุ่มๆของแม่บ้านที่รีบวิ่งจู๊ดออกจากครัวตรงมานั่งลงบนโซฟาแล้วทิ้งตัวนอน เนียนซุกทำท่าเหมือนกลัวไฟดับเสียเต็มประดา ไหนจะแขนเล็กๆที่อยู่ไม่สุข เกาะก่ายนู่นนี่ไปเรื่อย...

“มืดตึ๊ดตื๋อเลยเฮีย” คนตัวเล็กหลับตาปี๋ทำเป็นมองไม่เห็นแสงที่รอดผ่านประตูกระจกและช่องลมผ่านเข้ามาในบ้าน เขาซุกหน้าลงกับอกเฮียแน่นทั้งยังใช้มือกอดเอวเอาไว้ ที่จริงแบคฮยอนก็แอบหวังว่าไฟจะดับเหมือนกัน แต่มันดันพลาดตรงที่มีแสงส่องเข้ามาในบ้านนี่สิ...

น่าจะดับตอนมืดกว่านี้สักหน่อยแฮะ...

“มืดพ่อมึง ลืมตาขึ้นมาดูแสง”

“เฮียก็หลับตาดิ จะได้มืดๆ”

ชานยอลได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆกับความเพี้ยนของแม่บ้านที่หลับตาเองแล้วก็มาบอกว่าไฟมืด เขาค่อยๆล้วงมือเข้าไปบีบพุงนิ่มๆของแบคฮยอนด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะเลื่อนขึ้นไปบีบนมแล้วตามด้วยฟาดตูดแรงๆหนึ่งที

“ตอแหล”

“งื้อ...”

“เมื่อไหร่จะท้อง ตูดออกแล้วมึงเนี่ย” ชานยอลแกล้งใช้มือบีบก้นนุ่มๆเป็นจังหวะสลับกับหยิกตูดเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว ตูดของแบคฮยอนมันนุ่มเด้ง กลม น่าตบน่าตีไปหมดแถมช่วงนี้ดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นด้วย สงสัยจะท้อง

“แหมะเฮีย พูดเป็นเล่น เฮียปล่อยมาเยอะขนาดนี้ใครจะรู้”

“หึๆ”

“อยากให้หนูท้องแงะ เฮียทำบ่อยๆดิหนูจะได้ท้อง” ว่าแล้วก็เลื่อนมือไปคลำรุงรังแถวเป้ากางเกงบ๊อกเซอร์ของเฮียพลางหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ก็ถ้าหากว่าเฮียอยากให้แบคฮยอนท้องไวๆเฮียก็แค่ต้องทำบ่อยๆ เดี๋ยวพอปล่อยเข้ามาเยอะๆเข้า ไม่นานแบคฮยอนก็จะท้อง(เสีย)เอง

“มึงนี่มัน แรดเกินใครจริงๆ”

“เดี๋ยวหนูไปทำนมก่อน เฮียชอบแมะ ชอบนมเล็กหรือนมใหญ่”

“ไม่ต้องสะเหล่ออ่ะ ตุ๊ดว่ะ”

“เอ้า ก็อยากมีอึ๋มๆให้เฮียจับอ่ะ” คนตัวเล็กไถหน้าลงกับแผ่นอกในขณะที่มือยังไม่หยุดลูบไล้แผ่นหลังแน่นๆไปด้วย ที่จริงแล้วแบคฮยอนก็แค่พูดเล่นเฉยๆ เขาไม่ได้อยากมีหน่มน๊มสักหน่อย แต่ถ้าเฮียนึกอยากจับอึ๋มแล้วไปมีสาวใหม่ขึ้นมา แบคฮยอนก็จะไปทำมาให้ใหญ่กว่าเลย!

“มา กูเสริมให้ บีบบ่อยๆเดี๋ยวก็ใหญ่”

“เฮียบีบแต่ตูดหนูอ่ะ มันใหญ่หมดแล้วเนี่ย”

“อะไร ใครบีบ”

“แต่เค้าบอกว่าถ้าดูดนมบ่อยๆมันจะใหญ่นะเฮีย”

“ไปเอาเครื่องดูดฝุ่นมา มึงดูดแล้วเปิดไว้ทั้งคืนเลย...”

ชานยอลแกล้งใช้นิ้วบีบหัวนมเล็กๆจนคนตัวเล็กร้องงื้อเสียงดัง เขารู้สึกขำจริงๆ ไม่รู้ว่าตัวเองเพี้ยนตามแฟนตัวเล็กไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีก็ไม่ค่อยเข้มเหมือนเดิมแล้ว ท่าทางขี้อ้อนน่าหมั่นไส้ของแบคฮยอนทำให้ชานยอลรู้สึกอยากกอดอยากฟัดแรงตลอดเวลาจนบางครั้งก็ดูเหมือนคนติดเมีย

แต่เอาจริงๆแล้วชานยอลเสพติดความนุ่มนิ่มมากกว่า แบคฮยอนตัวเตี้ย ตัวเล็กกระทัดรัด กอดแล้วไม่อึดอัดเก้งก้าง นอนบนตัวยังได้แถมนิ่มไปหมดทุกส่วน

“เฮียบ้า เอาเครื่องดูดฝุ่นมาดูดนมหนูได้ไง เดี๋ยวเลือดคั่งพอดี”

“เลือดคั่งหรือไขมันคั่ง”

“เลือดคั่งสิ แต่ถ้าไขมันคั่งก็เอาไฟจุดหัวนมทำเป็นเทียนเลย หนูเป็นแม่บ้านสารพัดประโยชน์”

“ฮ่าๆๆ อีบ้าเอ้ย...”


 

 

 

 

#ฟิคแฮ่น




 

ฮ่า~สวัสดีค่ะ แอบมาลงช้าไปหน่อยเนื่องจากเมื่อวานไปมีตแล้วเหนื่อยร่างแหกมาก Orz แต่ว่าวันนี้ก็มาลงจนได้ ขอบคุณที่อ่านมากเลยค่ะ :D เห็นคำผิดบอกไว้ได้เลยนะคะ เดี๋ยวเรากลับมาแก้อีกรอบงับ เอ็นรอยรีดดิ้ง :D

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 806 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15524 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:57
    ขำอะ5555555
    #15,524
    0
  2. #15455 Vibrance (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 21:15
    โอ้ยยยยเนี่ยยยมันจะต้องตลกตลอดเลยนังบิบี๋เนี่ยย อ้อร้อ แป้นแล้นจริงๆๆ
    #15,455
    0
  3. #15388 weiliin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:25
    หมดมาดไปหมดกับแม่บ้านเลย
    #15,388
    0
  4. #15174 mamypoko_c (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    5555555555โอ้ยตลก
    #15,174
    0
  5. #15146 xxxlilly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 06:15
    ดีมากกมีความเลิกบุหรี่ด้วย
    #15,146
    0
  6. #14943 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 05:31
    น่ารักกกกก
    #14,943
    0
  7. #14257 heykiki (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 23:35
    คือเฮียตอนนี้แทบไม่เหลือมาดละ เพี้ยนไปกับแม่บ้านตัวแสบ น่ารักจังวะ เอ็นดูอะ แงงงงง
    #14,257
    0
  8. #14214 bang-SP28 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 06:14
    แม่บ้านสารพัดประโยชน์5555
    #14,214
    0
  9. #14190 NatchaPanamke (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:24
    ชอบเพลงผู้บ่าวเฒ่ากับสาววัยทีนคือตอนเด็กๆชอบฟังมาก55 ดังมากในภาคเหนือ
    #14,190
    0
  10. #14130 somruethai1307 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 17:45
    แม่บ้านตลกได้ทั้งวัน เมียแบบนี้น่าหมั่นเขี้ยวจิงๆ
    #14,130
    0
  11. #14076 kabodkt (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:54
    อีบี๋นี่แฮ่นสุดๆละ5555555
    #14,076
    0
  12. #14044 &CREEPIN (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 08:56
    ดูสิ่งที่ยัยคิดแต่ละอย่าง 55555
    #14,044
    0
  13. #13901 BezT25 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 13:47
    ฮึยยยยน่ารักกกกก เนี่ยแหละความขี้อ้อนที่น่าหมั่นไส้ของอีบี๋
    #13,901
    0
  14. #13769 พชรพล ประทุมรัตน์ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 09:34
    อหหหหหห ขำไม่ไหวแล้ววว
    #13,769
    0
  15. #13752 S25_S9 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:04
    คิดถึงบี๋ คิดถึงความจ้อของบี๋ อิบี๋ของพี่ 55555
    #13,752
    0
  16. #13637 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 13:54
    ยัยบี๋เนี่ยจริงๆเลยยยน
    #13,637
    0
  17. #13579 Yehet ~ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 01:57
    อิจฉาแบคจริง ๆ อยากมีแฟนแบบเฮียจัง 55
    #13,579
    0
  18. #13537 areenachesani (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 20:50
    อร้างงง~
    ชอบอ่ะ มีความสุขตามเฮียกับบี๋ไปด้วยเลยย
    #13,537
    0
  19. #13530 filmyeol94 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:12
    อ่านมาแต่ละตอนนี่ขำทุกตอนอ่ะ โคตรฮา โอ้ย5555555555555555555555ทั้งขำทั้งยิ้มกับโทรศัพท์จนแม่ถามว่า-คุยกับแฟนหรอ55555
    #13,530
    0
  20. #13455 imfade (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:29
    โคตรฮา5555555
    #13,455
    0
  21. #13405 firstiepd (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:56
    ท้องแล้วววว(?)
    #13,405
    0
  22. #13352 sweetpss (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 19:17
    ตลกไรขนาดนั้นอ่ะ55555
    #13,352
    0
  23. #13239 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 18:21
    สาระของแบคฮยอนเรื่องนี้อยู่ตรงไหนอ่ะ.. คือดูเป็นมนุษย์ไม่ค่อยมีสติเลย.. 55555
    #13,239
    0
  24. #13213 Melinoa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 02:17
    ตลกกกกกกก
    #13,213
    0
  25. #13155 PINKLAND (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 21:47
    บี๋เป็นคนตลก55555555
    #13,155
    0