[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 25 : Chapter : 25 แค่หึงพูดไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,079
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 799 ครั้ง
    19 เม.ย. 58






เป้ง!

เสียงเคาะกระทะครั้งสุดท้ายดังขึ้นก่อนที่ข้าวผัดร้อนๆจะถูกตักใส่จานทั้งสองใบ แบคฮยอนตักข้าวผัดที่ส่งกลิ่นหอมใส่จานก่อนจะนำกระทะไปเปิดน้ำใส่แช่ไว้ในอ่างล้างจาน เช้าวันนี้เขาไม่มีตารางต้องไปไหน เฮียคริสก็หยุดงานเฝ้าอีหมวย ส่วนคุณชายวรชาติที่นั่งดูข่าวอยู่ที่โซฟาก็หยุดงานเพราะจะไปดูอุปกรณ์แต่งรถ

ข้าวผัดสองจานถูกยกออกจากครัวไปวางไว้บนโต๊ะกระจกก่อนที่แบคฮยอนจะหยิบรีโมทขึ้นมาปิดโทรทัศน์เมื่อเห็นว่าเฮียหลับไปแล้ว แต่ทว่าไม่ทันไรเสียงทุ้มๆก็ดังขึ้นขัดมาเหมือนตาเห็น ทำเอาเขาต้องรีบเปิดทีวีขึ้นมาใหม่ทันที

“ปิดทำไม ฟังอยู่...”

“ดูที่ไหน ก็เห็นอยู่ว่าเฮียหลับ”

“ก็หูกูฟังอยู่”

สุดท้ายแบคฮยอนก็ต้องยอมแพ้ให้กับคุณพ่อคนแก่ที่นั่งหลับตาดูหนังอยู่ เขาเห็นที่ชานยอลลืมตาขึ้น ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือมาหยิบรีโมทไปเปลี่ยนช่องทั้งๆที่เมื่อกี้ตัวเองบอกว่าฟังอยู่แท้ๆ เป็นคนที่แก่โดยธรรมชาติจริงๆ นั่งหลับคาทีวีแล้วพอจะปิดก็บอกว่าหูฟังอยู่เนี่ย

“วันนี้เฮียจะไปไหนอ่ะ” คนตัวเล็กถามออกไปในขณะที่จัดการบีบซีกมะนาวใส่ข้าวผัดร้อนๆ แบคฮยอนใช้ช้อนคลุกข้าวผัดจนทั่วแล้ววางทิ้งไว้ให้เย็นในขณะที่เฮียเริ่มกินแล้วโดยไม่กลัวว่าข้าวที่เพิ่งผัดเสร็จใหม่ๆจะลวกลิ้นเอา แต่มันก็อย่างว่า พวกคนแก่ชอบกินข้าวร้อนๆกับซุปร้อนๆ

“ไปซื้อของ”

“ที่ไหนอ่ะ หนูอยากไปด้วย”

“ร้อน ไม่ต้องไปหรอก เกะกะ”

เมื่อได้ยินคำตอบปัดที่แสนเย็นชา ริมฝีปากแดงๆก็ยู่ขึ้นเปลี่ยนเป็นใบหน้างอง้ำอันแสดงออกถึงความน้อยใจทันที แบคฮยอนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเมียน้อยรองจากรถเมียหลวงของเฮียยังไงก็ไม่รู้ ถึงจะรักมาก ตัวติดกันมากแค่ไหนแต่พอเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรถทีไรแบคฮยอนก็ถูกปัดให้ออกไปเหมือนส่วนเกินทุกที

ทีตอนเอาเขาไปเก็บเงินกู้ด้วยแดดร้อนเปรี้ยงๆยังเอาไปได้ แต่ขอไปดูอุปกรณ์แต่งรถด้วยเอาไปไม่ได้

บอกเลยว่างอน...

“ก็แดดมันร้อน จะไปทำไม ไปแล้วเดี๋ยวก็บ่นจะกลับๆ” ดูเหมือนชานยอลจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกงอนถึงได้รีบออกปากแก้ตัวก่อนที่แฟนตัวเล็กจะทำหน้ายุ่งไปมากกว่า เขาไม่ได้ไปซื้อของด้วยความสนุกสักนิด ถ้าไม่ติดว่าต้องไปซื้อสีพ่นรถมาเพิ่มชานยอลก็จะไม่ไปหรอก

ไม่รู้ว่าแบคฮยอนกำลังงอนเรื่องอะไร อยู่บ้านก็ดีอยู่แล้วไม่เห็นต้องหาเรื่องลำบาก

“เฮียจะไปขลุกอยู่กับเมียล่ะสิ ทีเฮียเอาหนูไปเก็บเงินยังลากไปได้ แต่พอจะไปดูรถบอกไม่ให้ไปๆเกะกะ” ในขณะที่ปากพูดไปแบคฮยอนก็ไม่ยอมหันหน้าไปมองคนที่รักรถมากกว่าเมียแม้สักนิด เขาหยิบเอาชามข้าวผัดขึ้นมาเป่าแล้วหันหน้าเข้าหาทีวีทันทีไม่ยอมมองหน้าเฮียที่กำลังขมวดคิ้วทำหน้านิ่วมองมาอยู่

ถ้าเฮียอยากจะรักเมียหลวงมากกว่าแบคฮยอนก็เอาเถอะ คราวหลังก็ให้รถมันทำกับข้าวให้กิน เอากับรูเติมน้ำมันก็แล้วกัน ขนาดแค่จะขอไปดูด้วยยังไม่อยากให้ยุ่ง เดี๋ยวแบคฮยอนไปสนใจอีหมวยมากกว่าแล้วเฮียจะรู้สึก

“แล้วเป็นอะไรมาหาเรื่องแต่เช้าเนี่ย” ชานยอลขมวดคิ้วว่าเสียงเข้ม เขาใช้สายตาดุๆจ้องมองไปยังแฟนตัวเล็กที่อยู่ๆก็พาลหาเรื่องทะเลาะแต่เช้า ชานยอลไม่รู้จริงๆว่าแบคฮยอนเป็นอะไรอยู่ๆก็พูดจาหาเรื่องทั้งๆน่าจะดีใจที่ได้นอนอยู่บ้านแท้ๆ

“ก็ทีเมื่อคืนเฮียเรียกหนูกลับบ้านมากลางดึก แต่ตอนเช้าหนูจะไปดูรถด้วยเฮียก็บอกไม่ให้ไป เกะกะ เฮียจะให้หนูงอนป่ะ?” พูดไปช้อนในมือก็พาลกระแทกจานข้าวไปด้วย แบคฮยอนไม่ชอบคำว่า เกะกะแค่บอกว่าไม่ให้ไปเขาก็รู้เรื่องแล้วแต่พอได้ยินคำนี้แล้วมันหงุดหงิดหัวใจพิลึก

“ก็บอกมันร้อนๆ”

“แล้วเฮียจะบอกว่าไปเกะกะทำไมล่ะ”

“เออๆ ขอโทษ” ชานยอลนิ่วหน้ารีบกล่าวขอโทษออกไปเป็นการตัดปัญหาก่อนที่แม่บ้านจะหาเรื่องทะเลาะกับเขาไปมากกว่านี้ ชานยอลไม่ได้ตั้งใจจะพูดว่าเกะกะ เขาไม่รู้ว่าแบคฮยอนไม่ชอบ แค่อยากจะสื่อว่าถึงไปก็ไม่ช่วยอะไร ไปเดินบ่นให้รำคาญเปล่าๆ

“เฮียบ้า”

“เดี๋ยวตบปากฉีก” ว่าแล้วก็แกล้งยกมือขึ้นทำท่าจะฟาดด้วยหลังมือจนคนตัวเล็กรีบย่นคอหนี ชานยอลไม่ชอบเวลาที่แบคฮยอนว่าเขาด้วยสีหน้าจริงจังเหมือนอยากจะว่าจริงๆแต่ไม่กล้าด่าคำอื่นไปมากกว่าบ้า และที่สำคัญไม่ชอบเวลาที่คนตัวเล็กทำหงุดหงิดใส่หรือหาเรื่องมางอนด้วย

บางทีก็น่ารักหรอก แต่บางทีก็ดูพยศปนดื้อจนอยากจะทุบหลังสักที

“เดี๋ยววันนี้หนูไปเฝ้าอีหมวยเลย”

“ก็ลองดู”

“ไปค้างคืนด้วย”

“งั้นมึงก็ขนของไปอยู่บ้านอีหมวยเลย” ว่าออกไปด้วยท่าทางไม่ใส่ใจก่อนจะลงมือกินข้าวต่อโดยที่ไม่สนใจว่าคนตัวเล็กจะทำสีหน้าง้ำงอแค่ไหน

ชานยอลรู้ว่าตัวเองผิดที่พูดคำพูดไม่เหมาะสมออกไป เขารู้ว่าแบคฮยอนเป็นเด็กขี้น้อยใจ ช่างตัดพ้อ อาจจะด้วยความที่มีปมด้อยฝังลึกในใจจากการที่ตัวเองมักถูกละเลยหรือกระทำเหมือนคนไม่มีค่าก็ตาม แต่ชานยอลก็ขอโทษไปแล้ว เขาไม่ได้ตั้งใจพูดแล้วก็สัญญาว่าจะไม่พูดอีก แต่ถ้าแบคฮยอนจะงอนก็ช่วยไม่ได้

“ไม่รักเฮียแล่ว”

“ตามใจ”

“เฮียอ่ะ (;_;)” พอไม่ถูกสนใจสุดท้ายก็เป็นคนตัวเล็กเองที่ต้องยอมแพ้ให้กับความเย็นชาที่ละลายไม่ลงของแฟนตัวสูง

แบคฮยอนที่แสนจะโกรธง่ายหายเร็วได้แต่บุ้ยปากก่อนจะก้มหน้าลงสนใจจานข้าวต่อ พยายามทำเหมือนไม่สนใจคนแก่ที่นั่งตีหน้านิ่งอยู่ใกล้ๆ ถึงพี่ชานยอลจะไม่พูดอะไร ทำเหมือนไม่สนใจแต่เขาก็มั่นใจว่าหลังจากที่เฮียกลับมาจากซื้อของจะต้องซื้ออะไรมาฝากแน่เพราะพี่ชานยอลเป็นแบบนี้เสมอ

พอรู้ตัวว่าทำผิดก็ไม่ค่อยขอโทษ แต่ชอบซื้อของมาง้อแทน ทว่าถึงอย่างนั้นบางทีแบคฮยอนก็แค่อยากให้เฮียพูดดีๆกับเขาบ้างไม่ใช่พูดแค่ตอนที่ตัวเองต้องการอะไรสักอย่างหรือเอาใจเพราะเห็นว่าแบคฮยอนกำลังเสียใจ

“ปากดีนะมึงอ่ะ”

“ก็เฮียว่าหนูก่อนอ่ะ!

“ถ้าไม่หยุดพูดจะตบปากเดี๋ยวนี้แหละ” ชานยอลตวัดตาเหลือบไปมองแม่บ้านที่ทำปากดีใส่เขาพร้อมกับวางจานข้าวในมือลงทำท่าจะหันไปตีปากเด็กจอมดื้อจริงๆจังๆ แทนที่จะพูดขอโทษแล้วจบแบคฮยอนก็ยังไม่ยอมหยุดสักที เห็นทีจะต้องลงไม้ลงมือจริงๆซะแล้ว

“คราวหลังเฮียก็พูดกับหนูดีๆดิ หนูก็เสียใจนะ ถ้าหนูบอกว่าเฮียเกะกะเฮียจะเสียใจไหมอ่ะ”

“เออ รู้แล้ว”

“แล้วเฮียจะกลับตอนไหนอ่ะ”

“ซื้อของเสร็จก็กลับเลย เดี๋ยวซื้อขนมมาฝาก” ตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนที่นัดกันเอาไว้ อีกเหตุผลนึงที่ชานยอลไม่อยากเอาแบคฮยอนไปด้วยก็เพราะเขามีเพื่อนไปช่วยเลือกของ ถ้าเอาคนที่ไม่รู้เรื่องรถไปด้วยก็ดีแต่จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเป็นส่วนเกินเสียเปล่าๆ

“เฮียไม่ต้องเอาขนมมาปะเหลาะหนูเลย หนูอยากไปด้วย หนูไม่ได้อยากกินขนม” ริมฝีปากเล็กๆยังคงง้ำงออยู่แม้ในปากจะเต็มไปด้วยข้าวผัด แบคฮยอนไม่ได้อยากกินขนมสักหน่อย เขาแค่อยากไปซื้อของกับเฮียด้วย อีรถบ้านั่นจะได้ไม่แย่งความรักจากเฮียไป

“รบเร้าว่ะ”

“งั้นเฮียก็ไปกินไปนอนกับมันเลยไป รถอ่ะ แค่ไปด้วยก็ไม่ได้”

ชานยอลได้แต่ส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างนึกรำคาญในขณะที่รอให้เพื่อนรับสายโทรศัพท์ เขาคิดเอาเองว่าเดี๋ยวสักพักแบคฮยอนก็คงจะเลิกงอแงไปเองเพราะชานยอลจะไม่ง้อแน่ หรือต่อให้ตัดพ้อเขาให้ตายชานยอลก็ไม่สนใจหรอกเรื่องงี่เง่าแบบนี้

“มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย?”

“ก็เฮียไม่ยอมให้หนูไปด้วยอ่ะ“

“งั้นมึง....”

Rrrrrrrrrrrr

ไม่ทันจะได้พูดอะไรเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นแทรกสายโทรออกก็เรียกความสนใจจากชานยอลไปจนหมด สายตาดุๆตวัดไปมองหน้าจอที่กำลังโชว์สายเรียกเข้าก่อนที่เจ้าตัวจะกดรับแล้วลุกขึ้นจากโซฟาเดินออกไปคุยโทรศัพท์ที่นอกบ้านทันที ปล่อยให้แบคฮยอนได้แต่มองตามแผ่นหลังไปด้วยความสงสัย

ตั้งแต่ที่คบกันมาจะเดือนกว่าแบคฮยอนไม่เคยเห็นเฮียรับโทรศัพท์แล้วออกไปคุยกับใครข้างนอกแถมทำสีหน้าเคร่งเครียดราวกับเป็นธุระสำคัญที่เขาจะรู้ไม่ได้ แบคฮยอนไม่ได้อยากยุ่งกับเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัวของเฮียแต่สีหน้าเคร่งเครียดระหว่างที่อีกฝ่ายกำลังคุยโทรศัพท์ทำให้เขาอดเป็นห่วงไม่ได้

สุดท้ายแล้วคนที่รักเฮียมากที่สุดก็คือแบคฮยอนใช่ไหมล่ะ... เขาไม่อยากให้เฮียเป็นอะไรไปหรือเกิดอะไรขึ้นกับเฮียโดยที่ตัวเองไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลย

ดวงตาเรียวรียังคงจับจ้องออกไปยังนอกประตูกระจก คอยสังเกตสีหน้าของแฟนตัวสูงที่ดูเหมือนจะซีเรียสมากขึ้นไปทุกที เฮียทำท่าเหมือนจะขึ้นเสียงก่อนที่จะกดตัดสายไปแล้วเดินหน้ายุ่งผลักประตูกลับเข้ามาในบ้านทั้งๆที่ใช้เวลาคุยแค่ไม่ถึง 5 นาที แบคฮยอนไม่รู้ว่าควรถามดีหรือเปล่า มันจะเป็นการสอดเสือกมากไปไหมกับเรื่องที่ทำให้เฮียเดือดได้มากขนาดนี้

“เฮีย...ใครโทรมาอ่ะ” เอ่ยถามออกไปเสียงอ่อยด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก แบคฮยอนเห็นคนรักของเขาเหลือบตามองมาแค่แว๊บเดียวแล้วก็หันไปสนใจข้าวในจานต่อ

“พ่อมึง”

“โทรมาว่า”

“บอกว่าจะไปแจ้งตำรวจมาจับกู”

“อ้าว เรื่องอะไรอ่ะ”

“ก็เรื่องที่เอามึงมาอยู่นี่ไง ตอนแรกบอกจะเอาเงินพอไม่ให้ก็จะเอาตำรวจมาจับ พ่อมึงนี่สงสัยไม่อยากแก่ตาย” ชานยอลว่าด้วยท่าทางหงุดหงิด เขาไม่ชอบให้ใครมาข่มขู่และแน่นอนว่าถ้าไม่ใช่พ่อแบคฮยอนชานยอลจัดการเก็บทิ้งไปแล้ว กับอีแค่คนแก่วิ่งเต้นคนเดียวไม่จำเป็นต้องสนใจด้วยซ้ำ

“แล้วจะจับเรื่องอะไรอ่ะ”

“พรากผู้เยาว์ อายุไม่ถึง 20 อะไรก็ไม่รู้”

“แล้วเฮียจะทำไงอ่ะ”

“โว๊ะ อยากจะจับก็ให้แม่งมาจับเหอะ” สบถออกไปอย่างหัวเสียก่อนจะกดมือถือต่อสายหาเพื่อนใหม่อีกครั้งโดยที่ไม่สนใจสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยของแฟนตัวเล็ก

ชานยอลทำงานสายมืดมานานพอสมควร เรื่องตำรวจ อำนาจ เส้นสายมันก็ต้องมีแน่อยู่แล้ว ถ้าคิดจะมาจับกันง่ายๆก็คงต้องบอกว่ายังเร็วไปร้อยปี เขามันเป็นพวกจ่ายหนัก เลี้ยงคน ถ้าคิดจะจับคนอย่างชานยอลก็คงต้องมีเงินมากพอจะซื้อตำรวจทั้งเขตกังนัมซะก่อน

ลำพังตัวเองจะกลับบ้านยังไม่รอดเพราะมีเจ้าหนี้รออยู่มากมายแล้วมาเที่ยวขู่ชาวบ้านเขาว่าจะเอาตำรวจมาจับ สาบานได้ว่าชานยอลไม่เคยได้ยินอะไรขำมากขนาดนี้...

“แล้วถ้าพ่อเค้าจะมาจับจริงๆล่ะเฮีย ยังไงเฮียก็ต้องให้เค้าเอาหนูไปนะ ก็เค้าเป็นพ่ออ่ะ”

“พ่อแล้วไง ก็เมียกูเหมือนกัน ไม่ใช่พ่อกูด้วย จะอยู่จะตายกูไม่สนหรอก” ชานยอลว่าด้วยสีหน้าจริงจัง เขาไม่ได้พูดเล่นแล้วก็ไม่ได้ขู่ด้วย ตอนพ่อแม่แบคฮยอนทิ้งลูกตัวเองไปทำไมทิ้งได้ พอคนอื่นเขาเก็บเลี้ยงดูอยู่ๆจะมาทวงสิทธิ์คืนกันง่ายๆถ้าคุยกันด้วยศาลสูงไม่ได้ ชานยอลก็จะใช้ศาลเตียจัดการเอง

“โหดอีกและ... คราวก่อนก็ตบแม่หนู คราวนี้จะฆ่าพ่อหนูอีก” คนตัวเล็กบ่นพึมพำออกมาอย่างไม่ค่อยจริงจังนักก่อนจะหัวเราะเบาๆในลำคอ แบคฮยอนแค่รู้สึกขำเมื่อคิดว่าตัวเองมีค่าพอที่เฮียจะต้องเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางเพื่อชิงตัวเขามาจากพ่อแม่เลยหรอ

ถ้าเป็นกับแฟนคนอื่นเฮียจะทำหรือเปล่า แค่ทำไปเพราะไม่อยากเสียหน้าหรือเพราะว่าแบคฮยอนมีค่าจริงๆกันแน่

“ถ้ามึงหนีจะฆ่ามึงด้วย”

“เฮียก็เอาหนูไปด้วยดิ... เดี๋ยวหนูก็หนีหรอก นะๆ”

ชานยอลได้แต่ถอนหายใจออกมากับเสียงรบเร้าที่ยังคงดังไม่เลิกลา เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้างตัวก่อนจะหันไปมองหน้าแม่บ้านแสนน่ารำคาญที่เอาแต่ส่งสายตาปริ๊งๆมาให้ ดูท่าท่างแล้วสงสัยวันนี้จะต้องหอบตัวยุ่งไปเป็นภาระในภารกิจซะแล้วสิ

“กูบอกแล้วนะว่าร้อน ถ้าร้องจะกลับบ้านกูจะให้มึงเดินกลับเอง...”

“โอเค!


.

.

.


ภายในตลาดรถที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศร้อนอบอ้าว แบคฮยอนถูกจูงมือให้เดินตามไปเรื่อยๆโดยที่ไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางอยู่ที่ตรงไหน สองเท้าเล็กๆยังคงก้าวเดินตามแผ่นหลังแฟนตัวสูงไปอย่างไม่ย่อท้อ แบคยอนต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเตือนตัวเองไม่ให้บ่นออกไปว่าร้อนหรือหิวแม้จะรู้สึกแสบผิวเต็มที

วันนี้เฮียบอกว่านัดเพื่อนเอาไว้แบคฮยอนก็หวังว่าจะเป็นผู้ชายหล่อๆที่มากับรถบิ๊กไบค์ อย่างน้อยให้เขามีอาหารสายตาบ้างก็ยังดี

“รออยู่นี่แหละ ห้ามทำหน้างอด้วย” ชานยอลหันไปสั่งแม่บ้านเสียงแข็ง เขาควักเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเพื่อนที่นัดเอาไว้ทันทีแต่ไม่ทันที่เสียงรอสายจะได้ดังสายตาก็เหลือบไปเจอกับเพื่อนตัวสูงที่กำลังยืนโบกมือให้อยู่ไม่ไกลนัก

เพียงแค่ไม่กี่ก้าวขายาวๆของจินยองก็เดินเข้ามาถึง ชานยอลไม่ได้พูดอะไรมาก เขาทำเพียงแค่เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงแล้วปล่อยมือแบคฮยอนให้เดินตามมาเองเท่านั้น ก็บอกแล้วว่าถ้ามาจะช่วยอะไรไม่ได้มากแบคฮยอนก็ไม่เชื่อ มันก็ช่วยไม่ได้...

“นั่นใครวะ” จินยองผู้มาใหม่ที่ยืนหยีตาท้าแดดอยู่ ชี้นิ้วไปยังเด็กผู้ชายตัวเล็กที่ยืนเหงื่อซึมอยู่ด้านหลังเพื่อนตัวสูงก่อนจะถอดเอาหมวกออกมาพัด เขาไม่เห็นรู้เลยว่าชานยอลจะพาใครมาด้วย จากที่ตอนแรกบอกจะมาคนเดียว

“แฟน บอกไม่ให้มาก็อยากจะตามมา กูบอกว่าร้อนก็ไม่เชื่อ”

“ฮ่ะๆ ยืนหน้าเครียดเลย อ่ะ เอาหมวกพี่ไปใส่ไป” คนตัวสูงนำหมวกแก๊ปที่ถืออยู่ในมือไปวางแปะไว้บนหัวเด็กตัวเล็กก่อนจะหันหลังเดินนำเพื่อนซี้ไปยังร้านพ่นสีที่เปิดใหม่ทันที จินยองยังคงความเป็นเฟรนด์ลี่ตัวพ่อเอาไว้ได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายไม่ว่ากับใครก็ตาม...

ในขณะที่ขายาวๆก้าวเดินตามหลังเพื่อนสนิทไป ในใจชานยอลก็ยังคอยพะวงหันไปมองแฟนตัวเล็กที่เดินตามอยู่ด้านหลังไม่ห่าง ตอนนี้เขาเริ่มจะหงุดหงิดแล้วกับการทำอะไรได้ไม่เต็มที่ ในวันที่คนเยอะแบบนี้ชานยอลอยากจะจับมือแบคฮยอนเอาไว้ แต่อีกใจก็อยากเดินคุยกับเพื่อนเรื่องรถไปด้วย

ไหนจะท่าทางมีความสุขของแบคฮยอนนั่นอีก ทีตอนแรกยังทำหน้างอไม่พูดไม่จาอยู่เลย พอได้ผู้ชายใส่หมวกให้หน่อยก็เริงร่าเดินตามต้อยๆเหมือนได้แรงใจชั้นดี ชักจะรู้สึกจะหมั่นไส้ขึ้นมาแล้วสิ...

ถึงชานยอลจะเชื่อใจจินยองแต่เขาไม่เชื่อใจแบคฮยอนเลยสักนิด ชานยอลรู้ว่าจินยองเป็นพวกเฟรนด์ลี่ ใจดี ชอบเอาใจใส่และเป็นกันเองไม่ว่ากับใครก็ตาม แต่แบคฮยอนจะดูออกหรือเปล่านั่นมันอีกเรื่อง ไม่ใช่ถูกเขาตามใจ ส่งยิ้มให้หน่อยก็ไหลตามเป็นสายน้ำ ถ้าเป็นแบบนั้นวันนี้ชานยอลคงไม่ได้เลืกชุดสีอย่างมีความสุขแน่

“ระริกระรี้เชียวมึง...” กล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบพร้อมกับเอื้อมแขนไปดึงแฟนตัวเล็กให้ขยับมาเดินข้างกัน ชานยอลบีบแขนแบคฮยอนเอาไว้แน่นเหมือนเป็นการบอกว่าห้ามเดินห่างออกไปไหน ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับปั้นหน้ายุ่งทันที

แบคฮยอนไม่ชอบเลยเวลาที่เฮียว่าเขาทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด หึงก็บอกสิว่าหึงไม่ใช่ป้ายความผิดให้คนอื่นเขาไปทั่วแล้วก็มาหาเรื่องว่า

“อะไรอ่ะ หนูยังไม่ได้ทำไรเลย”

“ทียืนกะกูทำหน้างอ ผู้ชายมานี่อารมณ์ดีเชียวนะ”

“เอ้า ก็เค้าให้หมวกเฮียจะให้หนูทำหน้ายังไงอ่ะ”

“ตอแหล” ว่าแล้วผลักหัวแม่บ้านตัวเตี้ยเบาๆด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะรีบเดินตามไปยืนขนาบเพื่อนตัวสูงทันที ทิ้งให้แบคฮยอนเดินตามหลังมาโดยที่ไม่คิดจะหันไปสนใจดูแล ชานยอลจำได้ว่าเขาเคยบอกแล้วว่าถ้าแบคฮยอนให้ท่าใครก็จะไม่ได้รับความสนใจ

วันนี้ชานยอลจะปล่อยให้แบคฮยอนเป็นอากาศไปเลย จะได้จำไว้ว่าคราวหลังห้ามทำตัวอ่อนปวกเปียกเรียกผู้ชายให้เข้ามาประคบประหงมอีก

“เฮีย รอหนูด้วย!

-

ใช้เวลาเดินเลือกของที่ต้องซื้อแค่ไม่ถึง 45 นาที ชานยอลก็ได้สีพ่นรถตัวใหม่กับน้ำยาขัดเงาที่รุ่นพี่ฝากซื้อ ตอนนี้นาฬิกาข้อมือของเขาบอกเวลาเที่ยงกว่าๆ ยังมีเวลาเหลืออีกมากในการเลือกซื้อชุดสีให้ลูกชายคนโตอย่าง Kawazaki z800 และหมวกกันน็อค แต่ดูเหมือนว่ายิ่งอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่อาการแม่บ้านของเขาก็ยิ่งหนักมากขึ้นเท่านั้น

แบคฮยอนทั้งหน้าแดง ผิวแดง ตัวแดงไปหมดเพราะอากาศร้อนๆในตอนเที่ยง ไหนจะอาการออเซาะผิดปกติเดี๋ยวหิวน้ำ ปวดท้อง เมื่อยขา ทุก 10 นาที เป็นภาระให้จินยองต้องพาไปนู่นมานี่ พอเห็นแบบนี้ไปนานๆเข้าชานยอลเองก็พาลจะหงุดหงิดไปด้วยเหมือนกัน

ยิ่งทำตัวไม่สนใจมากเท่าไหร่แบคฮยอนก็ยิ่งเรียกร้องความสนใจมากขึ้นเท่านั้น และเมื่อชานยอลไม่ดูแลจะเป็นใครไปได้ที่คอยพาแฟนเขาไปซื้อน้ำ ไปทำธุระถ้าไม่ใช่จินยอง ตกลงแล้วใครเป็นแฟนใครกันแน่ ถึงจะมีเวลาเหลือให้เดินอีกมากแต่ชานยอลไม่มีกระจิตกระใจจะเดินไปไหนต่อเลย

เขาอยากจะรีบกลับบ้าน จับแบคฮยอนขังไว้ในห้องไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันจะได้ไม่ต้องไปส่งสายตาเรียกร้องให้ใครอีก

พอเห็นว่าคนอื่นเขาตามใจก็เลยนึกว่าจะขอให้ช่วยทำอะไรก็ได้หรือไง เห็นหัวชานยอลที่ยืนอยู่ตรงนี้มั่งหรือเปล่า...

“กูจะกลับแล้ว” ชานยอลยืนขึ้นหลังจากที่นั่งพักเป็นเพื่อนแฟนตัวเล็กมาเกือบ 10 นาที เขาเห็นใบหน้าของแบคฮยอนบูดบึ้งเมื่อได้ยินคำว่ากลับบ้านทั้งๆที่เมื่อกี้ยังบ่นร้อนอยู่แท้ๆ สงสัยจะรู้ตัวว่ากลับไปแล้วจะเจออะไร แต่ถึงรู้ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก

“อ้าว แล้วไม่ซื้อชุดสีให้ลูกชายหรอ” จินยองว่า

“ไม่...”

“เออๆ ตามใจ งั้นกูอยู่ต่อ กลับบ้านดีๆ” เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมอันไม่ชอบมาพากลของผู้เป็นเพื่อน จินยองก็รีบตัดการสนทนาด้วยการโบกมือบ๊ายบ่ายแล้วเดินเข้าร้านสติ๊กเกอร์ติดรถไปทันทีก่อนจะถูกแรงอาฆาตฆ่าเอาเสียก่อน

เขาไม่รู้ว่าวันนี้ตัวเองเผลอทำอะไรเยอะเกินไปหรือเปล่าแต่สาบานได้ว่าจินยองไม่ได้ตั้งใจ แฟนเพื่อนอยากไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเพื่อนไม่พาไปจินยองก็อาสาไปให้ ถ้าชานยอลจะพาไปเองเขาคงไม่เสนอหน้า...

“กลับ”

เสียงทุ้มอันแสนทรงพลังดังขึ้นเรียกเมียบ้านที่นั่งอ่อนปวกเปียกเป็นขี้ผึ้งถูกแดดเผาให้ลุกขึ้นเดินต่อเพื่อจะกลับไปที่รถ ชานยอลมั่นใจว่าวันนี้แบคฮยอนจะต้องสุกคารถแน่ๆเพราะการขับมอเตอร์ไซค์ตากแดดหลายสิบนาทีไม่ใช่เรื่องตลกเลย

ก็บอกแล้วว่าอย่ามาๆก็ไม่เชื่อ...

“เฮีย~ หนูร้อน~”

“ห้ามบ่น”

ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้พูดอะไรชานยอลก็รีบเอ่ยปากขึ้นย้ำคำพูดที่เคยบอกไว้ก่อนหน้าทันที ถึงแม้ว่าแบคฮยอนจะเดินโซเซเอาหัวมาพิงหลัง หรือใช้แขนกอดเอวเอาไว้ด้วยท่าทางสุดอ้อนก็เถอะ ชานยอลก็จะไม่สนใจหรอก เขาบอกแล้วว่าถ้ามาจะร้องกลับไม่ได้ วันนี้ชานยอลจะไม่ใจดี

“หนูร้อน~”

“บอกแล้วว่าร้อนไม่ต้องมา มาแล้วก็ห้ามบ่น”

“หนูร้อน...”

“เงียบ”

“หนูแสบแขน...”

เสียงบ่นหงุงหงิงที่ดังให้ได้ยินซ้ำๆเหมือนกับน้ำที่เทรดลงบนหัวใจให้อ่อนยวบ สุดท้ายชานยอลก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาก่อนจะถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวใหญ่ส่งให้อีแม่บ้านจอมจุ้นจ้านที่ทำเขาปั่นป่วนหัวใจมาตลอดทั้งวัน มันเป็นเพราะความแรดของแบคฮยอนแท้ๆ ที่บอกให้ใส่เสื้อคลุมมาก็ไม่ใส่ ทีนี้จะมาบ่นแสบนู่นแสบนี่ แล้วก็เป็นชานยอลเองที่ต้องขับรถตากแดดกลับบ้าน

“คราวนี้หุบปากไปเลย กูไม่ใช่ไอ้จิน มึงไม่ต้องอ่อย” ชานยอลว่าก่อนจะคว้าแขนแม่บ้านให้เดินตามไปติดๆเพื่อกลับไปยังลานจอดรถ เขาไม่ใช่จินยองและแน่นอนว่าชานยอลไม่สรรหาทุกอย่างมาให้ได้อย่างที่เพื่อนสนิทเขาทำแน่ แบคฮยอนไม่ต้องหวังไปหรอก

“ใครอ่อย หนูอ่อยเฮียนั่นแหละแต่เฮียอ่ะไม่มาสนใจดูแลเลย” คนตัวเล็กทำมุ่ยในขณะที่พับแขนเสื้อใหญ่ๆให้พอดีกับข้อแขน เขาไม่ได้อ่อยพี่จินยองอะไรนั่นสักนิด แบคฮยอนอ่อยเฮียตางหากแต่เฮียนั่นแหละไม่ยอมสนใจกันเลย

“แก้ตัว”

“เอ้า พูดจริงก็หาว่าแก้ตัว”

“มึงไม่ต้องเถียง สันดานมึงอ่ะ”

“หึงก็บอกว่าหึงสิเฮีย ไม่ต้องมาโยนให้เป็นความผิดคนอื่นแล้วก็มาหาเรื่องว่าเค้าอ่ะ” กำปั้นเล็กๆทุบลงกลางแผ่นหลังกว้างอย่างไม่จริงจังนัก แบคฮยอนไม่เห็นว่ามันจะเสียหายตรงไหนเลยแค่บอกว่าหึง

เฮียก็เป็นซะแบบนี้ โทษแต่เขาว่าทำตัวแรดแบบนั้นแบบนี้ตลอดแต่ไม่เคยจะโทษความใจแคบของตัวเอง เอะอะก็หาว่าส่งสายตา ตัวเองหวงจนจะเป็นบ้าแค่ยืนเฉยๆก็หาว่าอ่อยยังไม่เคยยอมรับ แบคฮยอนล่ะเพลียจริงๆ

“ก็มึงทำตัวสลิดเอง มีที่ไหน เดี๋ยวขอให้เขาพาไปห้องน้ำ พาไปนู่นไปนี่” ชานยอลยังคงเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ ถึงแม้ในใจจะยอมรับว่าตัวเองขี้หึงและขี้หวงจนแทบเป็นบ้า

เอาเป็นว่าเขามีสิทธิ์จะโยนความผิดให้แบคฮยอนเพราะแค่ไม่อยากยอมรับว่าหึงก็แล้วกัน มันก็ช่วยไม่ได้ แบคฮยอนเองก็มีส่วนผิดเหมือนกันนั่นแหละ แค่ยืนเฉยๆทำหน้าเหมือนจะเป็นลมใครต่อใครก็อยากเข้ามาช่วยไปหมดทั้งๆที่ในความเป็นจริงแบคฮยอนอึดยิ่งกว่าอะไร ไม่เห็นต้องแสดงสีหน้าออเซาะขนาดนั้น

“หนูอ่อยให้เฮียพาไปนั่นแหละ! แต่เฮียอ่ะไม่สน!

“ทำตัว... เรียกร้องความสนใจนักเดี๋ยวกูจะจัดให้ร้องเลย”

“ร้องยังไงอ่ะ... หนูคิดนะเฮีย...” ฟันเล็กๆขบกัดริมฝีปากแดงบางเอาไว้แน่นเมื่อได้ยินคำพูดทะลึ่งๆสองแง่สองง่ามจากปากแฟนตัวสูง แบคฮยอนกล้าสาบานว่าเขาไม่ได้ลามกเอาแต่คิดเรื่องอย่างว่า แต่พอได้ยินคำว่าจะร้อง มันก็นึกไม่ออกว่าร้องแบบไหนนอกจากแบบนั้น...

“น่ะ มึงมันจังไรแบบนี้ไง เดี๋ยวถึงบ้านก่อน เดี๋ยวรู้เอง...”

 




 

 

 

#ฟิคแฮ่น

 


 

 

ช่วงนี้เราห่างหายจากการบริจาคเลือดไปนานเหลือเกิน...

เมื่อวานไม่ได้มาลงเนื่องจากอาหารเป็นพิษแล้วก็ไม่สามารถกระเดียดัวมาจับคอมได้เลย ฮือ เจอคำผิดบอกไว้ได้ค่ะ ตอนหน้าจะรีบมาเลย :D ขอบคุณที่อ่านค่ะ เอนจอยรีดดิ้ง! :D

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 799 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15521 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:18
    เฮียนี้นะ55
    #15,521
    0
  2. #15453 Vibrance (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 20:32
    555555555555555อย่าคิดว่าไม่รู้นะเฮียยย
    #15,453
    0
  3. #15209 winnie_377 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:28
    แง้งงง หมั่นไส้นังไขมัน55555555
    #15,209
    0
  4. #15192 pounger (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 14:59
    มีผิดคำว่าเลือดนิดนึงค่ะ
    #15,192
    1
    • #15192-1 pounger(จากตอนที่ 25)
      12 มิถุนายน 2562 / 14:59
      เลือก*
      #15192-1
  5. #15191 nok2004nok (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:05
    ฮั่นเเน่่
    #15,191
    0
  6. #15144 xxxlilly (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 03:58
    ก็ตัวเองไม่สนใจเขาเองนี่
    #15,144
    0
  7. #14941 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 04:55
    หวงเก่ง
    #14,941
    0
  8. #14255 heykiki (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    เฮียแม่งดุจริง หึงหวงเก่งงงงงงงงง
    #14,255
    0
  9. #14129 somruethai1307 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 12:30
    ผัวโหด
    #14,129
    0
  10. #13899 BezT25 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 13:21
    ช่างเป็นมวยที่ถูกคู่เหลือเกิน5555555
    #13,899
    0
  11. #13746 neay60 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 15:10
    เสร็จแน่ๆๆๆ
    #13,746
    0
  12. #13635 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 13:13
    เด็กอรดกะเฮียขี้หึง วุ้ยยยน
    #13,635
    0
  13. #13575 Yehet ~ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 02:57
    เดี๋ยวรู้เลย เฮียเกรี้ยวกราด ชอบบบ
    #13,575
    0
  14. #13453 imfade (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:13
    รู้แล้วแหละเนี่ย5555555555
    #13,453
    0
  15. #13396 firstiepd (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 05:52
    เฮียขึ้หึง
    #13,396
    0
  16. #13350 sweetpss (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 18:23
    เดี๋ยวรู้เลยยย รู้ไรหรอชานยอลลล
    #13,350
    0
  17. #13236 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 00:53
    น่ะ..หื่นทั้งคู่อ่ะแหละ..
    #13,236
    0
  18. #13023 DreamBH (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 08:01
    ชอบตอนปิดทีวี5555555ใช่เลย
    #13,023
    0
  19. #12991 diamonside (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 00:58
    เราอ่านเรื่องนี้หลายรอบมากเลยยยย
    ชอบมากกก สนุกกกก เฟบไว้ในใจเลยอ่ะ555555
    #12,991
    0
  20. #12366 gonjung (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 20:49
    ทำไงให้ร้องอ้าาาาาเราคิดลึกนะ555555แหมมมมแค่หึงก็ไม่ยอมรับ
    #12,366
    0
  21. #10509 Ferry-eiei-za (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 22:51
    ร้องไรอ่ะ หึๆ
    #10,509
    0
  22. #9940 hunhun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 23:28
    นังแบคมันดื้อจริงงๆเรยจร้าๆๆ ชานยอลจะทำอะไรเหรอตัวเองงงงงงง
    #9,940
    0
  23. #8731 BiBam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 23:13
    แหมเฮีย หึงก็พูด ห่วงก็บอก 5555 มาโทษบี๋มัน บี๋ก็อ่อยจนไม่รู้อ่อยไงละน่ะ กลับบ้านเจอแน่ๆ
    #8,731
    0
  24. #7677 ppkw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 06:49
    เดี๋ยวจัให้ร้องเลย 55555
    #7,677
    0
  25. #7083 Fearless_BYUNNie (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 08:07
    โอ่ยยยย เฮียนี่ก็หวงจังแต่ไม่เคยแสดงออกอ่ะ หึงก็บอกว่าหึงดิเฮีย >////////<
    #7,083
    0