[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 24 : Chapter : 24 ไขมันลิซึ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 851 ครั้ง
    14 เม.ย. 58








กว่าจะจัดการใบไม้และอึน้องหมาจากบ้านอื่นเสร็จแบคฮยอนก็แทบหมดสิ้นเรี่ยวแรง ตอนนี้เก้าโมงกว่าแล้วเขายังไม่ได้กินข้าวเพราะมัวแต่เก็บใบไม้ คนตัวเล็กเดินนำไม้กวาดทางมะพร้าวไปพิงไว้ที่กำแพงก่อนจะเปิดประตูกระจกลากร่างกายที่ชื้นเหงื่อเข้าไปอยู่ในบ้านที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ

ในขณะที่เฮียนั่งดูทีวีนับเงินจัดการบัญชีลูกหนี้อย่างสบายใจแบคฮยอนกลับต้องไปกวาดล้างเช็ดถูทุกความสกปรก แถมวันนี้ยังต้องล้างรถอีป๊อบและขัดพื้นโรงรถให้เฮียด้วย ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นเมียหรือทาสกันแน่ พี่ชานยอลเนี่ยใช้อะไรไม่เกรงใจสร้อยทองบนคอเขาเลย

“เฮีย~”

“อะไร” ทั้งๆที่พูดจาเสียงหวานใส่แต่อีกฝ่ายกลับตอบมาด้วยเสียงห้วนๆที่ฟังแล้วไม่ชื่นใจเลยสักนิด

แบคฮยอนเดินลากเท้าตัวเองไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาข้างเฮียก่อนจะแกล้งทำตัวอ่อนเนียนล้มลงไปนอนตักด้วยท่าทางสุดแสนจะเหนื่อยหน่าย ดวงตาเล็กๆหรี่ปรือขึ้นเล็กน้อยทำทีเหมือนคนแกล้งหลับ แต่ไม่ทันไรแรงกระแทกที่หน้าผากจากฝ่ามือหนาก็ทำให้แบคฮยอนต้องมุ่ยหน้า

เฮียตบหน้าผากเขาเสียงดังแป๊ะแถมยังผลักหัวให้ลงจากตัก ไหนเมื่อคืนยังปลอบใจด้วยการให้เงินอยู่เลย เฮียนี่เดาอารมณ์ยากจริง

“หนูเจ็บนะเฮีย”

“ถลาเอาหน้ามารับมือเอง” ชานยอลหัวเราะหึในลำคอ เขาใช้ปึกเงินในมือฟาดหน้าผากอีบี๋อ้วนก่อนจะหันกลับไปสนใจบัญชีต่อ วันนี้แบคฮยอนดูสดใสจนน่าหมั่นไส้จริงๆทั้งๆที่เมื่อคืนร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร... แต่แบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ ชานยอลไม่ชอบน้ำตาและเสียงร้องไห้เท่าไหร่ มันทำให้เขารู้สึกไม่ดี

“วันนี้เฮียไปทำงานไหมอ่ะ”

“ไป กำลังจะไปแล้ว กินข้าวไปก่อนเลย”

“หนูจะบอกว่าวันนี้หนูไปนอนกับอีหมวยนะ มันไม่สบายอ่ะ” คนตัวเล็กว่าพลางเหลือบสายตาขึ้นไปมองแฟนตัวสูงที่กำลังนั่งนับเงินอยู่ เขาเห็นพี่ชานยอลขมวดคิ้วทำหน้านิ่วแล้วมองลงมาก่อนจะเอ่ยถามเสียงเครียด แบคฮยอนก็พอจะเดาได้อยู่หรอกว่าเฮียไม่ชอบใจแน่ แต่เขาก็ไม่อยากทิ้งเพื่อนไว้คนเดียว

“มันเป็นอะไร?” ชานยอลถามเสียงขุ่น มือที่กำลังนับแบงค์พันหยุดชะงักลงชั่วครู่ เขายอมรับว่าอดทำใจไม่ให้สงสัยไม่ได้ที่อยู่ๆแบคฮยอนก็นึกอยากจะไปเฝ้าไข้อี้ชิงเอาวันนี้ เมื่อคืนคุยกันไว้แล้วหรือเพิ่งจะคุยกันเมื่อเช้า ทำไมชานยอลไม่เห็นรู้เลยว่าอี้ชิงป่วย

มันก็ไม่ผิดใช่ไหมถ้าเขาจะคิดว่าแบคฮยอนจะหนีไป?

“ก็คุยกันเมื่อเช้าอ่ะ ป๊ามันกลับจีนไปตั้งแต่วันก่อน ไม่มีคนดูหนูก็เลยจะไปเฝ้า เฮียไม่ต้องกลัวหนูหนีหรอก เดี๋ยวให้ไปดูที่บ้านทุกสองชั่วโมงเลย” ว่าแล้วก็ทำหูทำตาชวนน่าหมั่นไส้เหมือนเป็นการล้อเลียนแฟนตัวสูงว่าไม่ต้องมาทำขี้หวงหรอก อย่างแบคฮยอนจะมีปัญญาหนีไปไหนได้ในเมื่อหัวใจของเขาถูกพันธนาการด้วยโซ่รักสุดแสนซาดิสม์ของเฮีย

“ใครจะรู้” สีหน้ากวนบาทาของแบคฮยอนทำให้ชานยอลนึกหมั่นไส้จนต้องส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยท่าทางดูแคลน ที่จริงแล้วเขาก็เชื่อคำพูดแบคฮยอนอยู่หรอก แต่การจะให้แฟนไปนอนค้างที่อื่นชานยอลไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่

“แหนะ ทีเมื่อคืนเฮียยังเปิดเซฟไว้ให้หนูเลย เฮียจะวัดใจกับหนูอะดิ๊ เห็นไหมล่ะ หนูไม่เอาไปสักบาท” คนตัวเล็กพูดอวด ทำปากยืนปากยาวโดยที่ไม่สนใจสีหน้าเอือมระอาของเฮียที่ต้องทนฟังความปากดีของเขา แบคฮยอนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร ทำไมถึงชอบล้อความขี้เก๊กของเฮียนัก ยิ่งเฮียไม่แสดงออกก็ยิ่งอยากพูด

“ดีแล้ว”

“แล้วถ้าสมมติหนูหอบเงินไปหมดเซฟอ่ะ เฮียจะเสียใจไหมถ้าหนูขโมยเงินหนีไปอ่ะ”

“กูตามยิงถึงบ้าน”

ชานยอลว่าออกมาด้วยท่าทางสบายๆแต่ฟังดูจริงจังอย่างน่าประหลาดทำเอาคนฟังถึงกับขำไม่ออก แบคฮยอนค่อยๆยันกายขึ้นแล้วเอนหัวไปซบไหล่เฮียก่อนจะสอดแขนไปกอดกับท่อนแขนหนาเอาไว้ เขารู้ว่าพี่ชานยอลจะทำแน่... แต่ก็แค่หวังว่าจะได้ยินคำพูดหวานๆที่ฟังดูซึ้ง อย่างเช่น ไม่เสียใจถ้าได้ทำเพื่อมึงหรือ ถือซะว่าเป็นค่าตอบแทนความรักอะไรแบบนี้

“เฮียจะยิงพ่อหนูจริงดิ”

“ยิงมึงเนี่ย มึงเป็นคนเอาเงินไปจะไปยิงพ่อมึงทำไม” ชานยอลแกล้งหยิบเอาสมุดบัญชีขึ้นมาฟาดหน้าอีบี๋แฮ่นจนผมหน้าม้ากระจาย ถึงจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ที่เรื่องที่ตัดสินใจทำลงไปเมื่อคืนก็เป็นสิ่งที่ยืนยันชัดเจนแล้วว่าเขาเชื่อใจแบคฮยอนมาก

ไม่ใช่แค่เพราะเชื่อใจว่าแบคฮยอนจะเลือกเขา แต่ชานยอลมั่นใจว่าแบคฮยอนจะไม่กล้าทำ...

“เอ้า โถ่ หนูนึกว่าเฮียจะแบบใจๆแมนๆ ยกเงินให้ซะอีก”

“เงินก็เงินกู เรื่องอะไรจะปล่อยให้หายไป ถ้ามึงซื่อสัตย์อยากได้เท่าไหร่ก็จะได้ แต่ถ้าไม่รักดีกูก็ไม่เอาไว้”

ชานยอลยังคงความเป็นชานยอลเอาไว้เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน แบคฮยอนไม่เคยรู้สึกว่าเฮียเป็นคนพูดจริงมากเท่านี้มาก่อน เขารู้ว่าพี่ชานยอลไม่ใช่คนโง่หรือยอมคน ประเภทที่ถูกเมียทรยศแล้วจะปล่อยให้ไปใช้ชีวิตสุขสบาย มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีและหน้าตาด้วย แต่แบคฮยอนไม่คิดว่าเฮียจะเป็นคนพูดจริงขนาดนี้

 เมื่อคืนเขาเลือกที่จะไม่เอาเงินไปและตื่นมาก็ได้พบกับเงินก้อนใหญ่และของมีค่า ซึ่งแน่นอนจะได้อีกมากกว่านี้ตราบใดที่แบคฮยอนยังอยู่ที่นี่...

พี่ชานยอลช่างเป็นคนที่ใจกล้าและน่าหลงใหลจริงๆ

“เฮียโหดอ่ะ”

“เพิ่งรู้ไงล่ะ”

“แล้วตกลงวันนี้เฮียให้หนูไปนอนบ้านอีหมวยได้ไหมอ่ะ ให้เถอะนะ มันไม่มีเพื่อน สงสารมัน” คนตัวเล็กไถศีรษะไปมากับไหล่กว้างในขณะที่ปากก็พูดเสียงหงุงหงิงไปด้วย แบคฮยอนไม่อยากให้อี้ชิงมองว่าเขาติดแฟนจนลืมเพื่อนหรือเป็นคนทิ้งเพื่อนในยามยาก เพราะอย่างนั้นก็เลยตั้งใจจะไปให้ได้

“ไปกี่โมง”

“ก็เดี๋ยวหนูล้างรถเสร็จ ล้างโรงรถแล้ว ก็จะขับรถไปเลย ไปนอนค้างคืนเดียวตอนเช้าก็กลับ”

“แล้วจะกลับตอนไหน”

“หกโมงเจ็ดโมงหนูก็กลับและ เฮียยังไม่ตื่นหรอก ก็กลับมาทันทำกับข้าวเช้าพรุ่งนี้พอดี” ว่าไปมือเล็กๆก็สอดเข้าไปบีบกับฝ่ามือหนาเป็นจังหวะ เอาจริงๆถ้าให้แอบกระซิบกันเบาๆแบคฮยอนคิดว่าเฮียเป็นคนติดเมียพอสมควรเลย สังเกตจากการพาออกไปทำงานด้วย ตกดึกต้องนอนพร้อมกันอะไรทำนองนี้

แต่ก็นั่นแหละนะ...ก็พี่ชานยอลไม่มีแฟนมาตั้งหลายปี มีเมียทั้งทีไม่ติดสิแปลก

“จะไปก่อนเย็นนี้ใช่ไหม”

“อื้อ! ก็ถ้าเฮียให้ไปก็ไปเลย แต่จะให้หนูกลับมากินข้าวเย็นด้วยก็ได้”

“งั้นเอาโทรศัพท์ไปด้วย เดี๋ยวโทรหา”

“โอเค๊!” เมื่อได้รับอนุญาตแบคฮยอนก็ชูมือขึ้นแล้วรีบลุกจากโซฟาเพื่อไปเอาข้าวมาบริการคุณชายทันที ยิ่งอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเฮียจะเหมือนพ่อมากขึ้นทุกวัน จะไปไหน ทำอะไรก็ต้องขออนุญาตก่อน ต้องเชื่อฟังแถมยังได้ค่าขนมจากเฮียด้วย เผลอๆเฮียดุกว่าพ่อซะอีก

ในขณะที่ความคิดเรื่องครอบครัวกำลังจะไหลเข้ามาในหัวคนตัวเล็กก็รีบสะบัดศีรษะแล้วเปลี่ยนไปคิดถึงเรื่องเพื่อนแทนก่อนที่ตัวเองจะเผลอปล่อยใจให้เศร้าไปมากกว่านี้

แบคฮยอนพยายามจะไม่กดดันตัวเองให้รู้สึกเจ็บปวดด้วยการนึกถึงครอบครัวแต่ก็ใช่ว่าเขาจะล้มเลิกเรื่องที่ตั้งใจจะเก็บเงินใช้หนี้ให้พ่อแม่ แบคฮยอนอยู่ที่นี่และพี่ชานยอลดีกับเขามาก เขาควรจะให้เกียรติเฮียด้วยการไม่นึกถึงคนอื่นแล้วเอาความทุกข์ใจมาทำให้เฮียกังวล ยังไงซะถ้าอยู่กับเฮียเก็บเล็กผสมน้อยไปเรื่อยๆมันก็ต้องครบแสนสักวัน

แต่เหนือสิ่งอื่นใดแบคฮยอนจะไม่เอาทองไปขายแน่

สร้อยทองที่อยู่บนคอเขาไม่ใช่แค่ของมีค่าแต่ยังเป็นสิ่งที่ใช้บ่งบอกสถานะด้วย เพราะฉะนั้นไม่ว่ายังไงแบคฮยอนจะไม่เอามันออกจากคอเด็ดขาด

“เฮีย หนูขอยืมรถไปด้วยนะ เผื่อได้ใช้เอาไว้ไปซื้อของอ่ะ”

“เออ เอาไปแล้วจอดในบ้านด้วย อย่าให้หาย”

“จ้า~”


.

.

.


20:37

เวลาสองทุ่มกว่าๆภายในอู่รถเก่าที่มีเสียงพูดคัยดังไปทั่ว โครงรถแลมโบกินี่คันหรูยังคงถูกพ่นสีไปเรื่อยๆโดยช่างใหญ่อย่างชานยอลและลูกน้องอีก 3 – 4 คนที่คอยอยู่เป็นลูกมือ ตอนนี้สองทุ่มครึ่งเศษๆแล้วชานยอลยังไม่กลับบ้านอาบน้ำกินข้าวหรือเตรียมตัวนอน

เขาส่งคริสกลับไปคิดเงินกับลูกน้องที่บ้านตอนเย็น ส่วนตัวเองก็มาขลุกอยู่กับรถที่นี่ตั้งแต่บ่ายแก่ๆ เพราะวันนี้แม่บ้านไม่อยู่ชานยอลก็เลยไม่รู้จะกลับไปทำอะไรที่บ้านดี เขาเกือบจะลืมไปเลยว่าก่อนมีแบคฮยอนตัวเองทำอะไร แล้วพอวันนี้แบคฮยอนไม่อยู่ รถก็ยังเป็นสิ่งเดียวที่ชานยอลใช้เวลาว่างอยู่กับมัน

“วันนี้เฮียบอกอีบี๋ไม่อยู่หรอเฮีย ถึงว่ามาอยู่นี่ตั้งแต่บ่าย ไม่กลับบ้านกลับช่อง” เซฮุนที่กำลังขัดเงาล้อแม็กอยู่เอ่ยถามผู้เป็นนายด้วยสีหน้ากึ่งทะเล้น เขาได้ยินจากคริสแล้วว่าวันนี้แม่บ้านส่วนตัวนายหัวไม่อยู่เจ้าตัวถึงได้มาขลุกอยู่กับแฟนเก่าอย่างรถทั้งวัน

พอนึกไปถึงแม่บ้านพยอนแล้วเซฮุนก็อดขำไม่ได้ เขากับจงอินคงถูกกระทืบตายถ้าเฮียรู้ว่ามีรูปนมแม่บ้านอยู่ในมือถือ

“เออ มันไปเฝ้าอีหมวยไม่สบาย”

“อ้าว งี้คืนนี้ก็นอนคนเดียวดิ”

“เออ” ชานยอลตอบปัดอย่างไม่ใส่ใจนัก เมื่อคืนเขาก็มาทำรถจนถึงตีสองแล้วถึงกลับบ้าน วันนี้ก็เลยกะว่าจะอยู่จนกว่าจะเพลียแล้วค่อยกลับไปนอน ถึงกลับบ้านไปก็ว่างเปล่าๆ อยู่นี่มีมีทั้งเบียร์และงานสุดรักให้ทำ ทำไมชานยอลจะต้องรีบกลับด้วย

“แต่วันนี้เขามีนัดเล่นไพ่กันนะ เดี๋ยวสามทุ่มจะไปแล้วเนี่ย เฮียจะอยู่คนเดียวอ่อ”

“กูอยากกลับเดี๋ยวก็กลับเองแหละ” ทำท่าทีเหมือนไม่ใส่ใจก่อนจะเดินไปหยิบเอาเบียร์ขึ้นมาดื่ม ชานยอลไม่สนใจหรอกว่าลูกน้องเขาจะไปไหน ทำคนเดียวก็ไม่วุ่นวายดี ยกเว้นแต่ว่าบรรยากาศมันจะแย่เกินทน

อู่รถเก่าท้ายซอยที่เหลือเพียงแค่โรงรถแถมยังอยู่ติดป่า ตกกลางคืนบรรยากาศก็วังเวงเหมือนกัน มันไม่เหมือนทำสีรถในโรงรถที่บ้านเขา ถ้าไม่ไหวชานยอลก็จะกลับเอง มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับใครทั้งนั้น

“ตามใจเลยครับพี่ ไม่ขัด”

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ที่ร้องดังอยู่บนโต๊ะพร้อมกับแสงบนหน้าจอที่แสดงชื่อสายเรียกเข้าเรียกชานยอลให้หันไปหยิบมันขึ้นมากดรับ เขาวางแก้วเบียร์ลงแล้วหยิบเอากระป๋องเบียร์เดินถือออกไปนอกโรงรถแทน อากาศหนาวๆเย็นๆและลมที่พัดมาจากป่าทำให้ชานยอลนึกอยากกลับบ้านนอน แต่ถึงกลับไปตอนนี้ก็นอนไม่หลับอยู่ดี

“ว่า”

[ฮาโหล~ เฮียทำไรอยู่~ กลับบ้านยัง~]

“ยัง อยู่โรงรถ”

[ยังไม่กลับอีกอ่อ แล้วจะกลับตอนไหนอ่ะ]

“ไม่รู้ เรื่อยๆ มีอะไร”

[เปล่า ก็โทรมาหาเฉยๆอ่ะ เฮียอยู่กับลูกน้องปะหรืออยู่คนเดียว]

“อยู่กับพวกไอ้ฮุน”

[ทำไรกันอยู่]

“ทำสีรถ กินเหล้า”

[เฮียเมายัง ห้ามเมานะ อย่ากลับบ้านดึก เดี๋ยวห้าทุ่มหนูโทรหา]

“เออ แล้วอีหมวยเป็นไงมั่ง”

[ก็ไม่ยังไง มันหลับแล้วอ่ะ ไข้ลงแล้วแต่ยังตัวร้อนๆอยู่]

“แล้วกินข้าวกันหรือยัง...”

เสียงสนทนายังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆด้วยเรื่องจิปาถะ ชานยอลเดินไปนั่งยองๆลงที่ใต้ต้นไม้แล้วหยิบเอาบุหรี่กับไฟแช็คในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาจุดสูบ เขาพิงก้นลงกับรากต้นไม้ใหญ่ในขณะที่คุยโทรศัพท์กับแฟนไปด้วย จำไม่ได้เลยว่าไม่ได้คุยมือถือเกิน 5 นาทีด้วยเรื่องที่ไม่ใช่ธุระมานานเท่าไหร่แล้ว

ชานยอลไม่ใช่พวกชอบคุยเรื่อยเปื่อย แต่เขาก็ไม่อยากวางสายจากแบคฮยอน แค่อยากจะคุยด้วยเรื่องอะไรก็ได้ไปเรื่อยๆถึงมันจะไม่สำคัญและไม่เกี่ยวกับเรื่องของเราเลยสักนิด ถึงชานยอลจะพูดไม่เก่งทำได้แค่ตอบอืมๆงืมๆแล้วถามกลับไปบ้างเล็กน้อยแต่ก็มีแบคฮยอนที่พูดไปได้เรื่อยๆเหมือนคนเกิดมาไม่เคยคุย

ซึ่งมันก็ดีแล้ว... เพราะถ้าต้องถือสายโทรศัพท์คุยกับคนที่ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกันมันคงอึดอัดทั้งๆที่ใจอยากจะคุย...

 


         -

 

จ๊อก...

เสียงน้ำไหลออกจากผ้าผืนเล็กที่ถูกบิดดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ผ้าอุ่นๆผืนน้อยจะถูกนำไปโปะลงบนหน้าผากมน ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าจะห้าทุ่มแล้ว อี้ชิงอาการดีขึ้นเพราะการเช็ดตัวและกินยาตามเวลา เดี๋ยวตอนเที่ยงคืนตรงแบคฮยอนก็ต้องมาปลุกเพื่อนซี้ให้ลุกขึ้นไปกินยาอีก

คนตัวเล็กลุกขึ้นหยิบเอากะละมังน้ำเดินออกไปเททิ้งที่นอกหน้าต่างติดกระถางต้นไม้ก่อนจะวางมันทิ้งไว้แล้วเดินกลับมาหาเพื่อนตัวเล็กที่นอนซมอยู่ สีหน้าอี้ชิงดูไม่ดีเท่าไหร่ ครางอื้ออยู่ตลอดเวลา คงจะรู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังจะหล่นลงมาทับอกเหมือนที่เขาเคยเป็น

“มึง กูอยู่ห้องมึงนะ มีอะไรก็เรียก เดี๋ยวมา”

“อือ...”

เมื่อได้รับเสียงครางตอบรับจากอี้ชิงแบคฮยอนก็หยิบเอาโทรศัพท์มือถือตัวเองเดินออกไปนอกห้องนอนใหญ่ เพราะว่าบ้านนี้มีห้องนอนแค่สองห้องคือห้องป๊าม๊าและห้องเพื่อนเขา อี้ชิงก็เลยต้องย้ายไปนอนห้องพ่อแม่แล้วให้แบคฮยอนนอนห้องอี้ชิงแทน

อันที่จริงแล้วตอนแรกเขาก็ตั้งใจว่าจะนอนรวมห้องกับเพื่อนซี้นั่นแหละ เพราะไม่ได้ห่างเหินอะไรกันแต่พอคิดได้ว่าตัวเองจะต้องคุยโทรศัพท์นานแน่ก็เลยขอให้เพื่อนย้ายห้องแทนไม่งั้นจะกลายเป็นว่ามากวนอี้ชิงเปล่าๆ หรือจะให้ตัวเองไปนอนห้องพ่อแม่คนอื่นเขาก็ยังไงอยู่

แบคฮยอนเปิดประตูเดินเข้าไปห้องแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงโดราเอมอนสีฟ้า ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาแฟนตัวสูงทันที ไม่รู้ว่าป่านนี้เฮียจะนอนไปหรือยัง นี่ก็ห้าทุ่มแล้วหรืออาจจะยังไม่กลับ เขาเองก็ง่วงแล้วด้วยแต่ขอโทรไปหาก่อนแล้วค่อยนอนดีกว่า

ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...

[ว่า...]

“เฮียกลับบ้านยัง...”

เริ่มสายสนทนาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูง่วงงุนพิลึก แบคฮยอนพลิกตัวหันหน้าไปกอดหมอนข้างใบใหญ่แล้ววางโทรศัพท์ไว้บนหู เขาหลับตาลงคุยโทรศัพท์กับเฮียโดยที่จิตใจยังจดจ่ออยู่กับการฟัง

เฮียกำลังรอสายแบคฮยอนอยู่หรือเปล่านะ อาจจะหลับไปแล้วตื่นขึ้นมารับหรือถือมันไว้ในมือรอให้เขาโทรไป...

[ยัง]

“ทำไรอยู่อ่ะ”

[กำลังจะนอน รอไอ้คริสมาปิดโรงรถ]

“เฮียคริสไปไหนอ่ะ กลับเมื่อไหร่”

[อีกสักพัก ไปเล่นไพ่ เดี๋ยวหกทุ่มคงกลับ]

“หกทุ่มนั่นคนแก่เค้าเรียกกันนะเฮีย... พ่อหนูยังเรียกเที่ยงคืนเลย”

[เรื่องของกูเหอะ]

แบคฮยอนได้แต่ส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้ยินเสียงเหวี่ยงๆของคนรัก เขาไม่ได้ตั้งใจหาเรื่องเลยนะ แต่มันอดพูดไม่ได้ แบคฮยอนไม่ได้ยินคนใช้คำว่าหกทุ่มแทนเที่ยงคืนมานานมากแล้วตั้งแต่เคยได้ยินตาใช้ตอนอยู่บ้านนอก ก็เพิ่งจะเคยได้ยินเฮียใช้นี่แหละ

“เฮียเมาปะเนี่ย อาบน้ำยัง”

[เมาที่ไหนล่ะ อาบแล้ว]

“เฮียง่วงยัง”

[ยัง]

“หนูง่วงแล้วอ่ะ หนูจะโทรมาบอกฝันดี”

[โทรมาแค่เนี้ย?]

“งือ...”

 [ถ้าโทรมาแค่นี้จะโทรมาทำไมวะ]

“เอ้าก็อยากโทรหาอ่ะ เดี๋ยวหนูตื่นมาแล้วโทรหาใหม่นะ”

[ไม่ให้วาง...]

คำพูดที่ฟังดูเอาแต่ใจทำเอาแบคฮยอนถึงกับต้องมุ่ยหน้า พอร่างกายได้สัมผัสกับเตียงตาเขามันก็ปิดลงเรื่อยๆแต่อีกฝ่ายที่อยู่ในสายกลับไม่ยอมให้วางซะอย่างนั้น ถ้าไม่วางแล้วจะให้แบคฮยอนทำยังไงล่ะ ปล่อยสายคาไว้จนกว่าจะหลับแล้วปล่อยให้มันตัดไปเองหรอ

“เฮีย... หนูง่วงอ่ะ...”

[................]

“เดี๋ยวหนูงีบแป๊บนึงแล้วโทรหาใหม่ได้ไหม”

[ถ้าจะแค่โทรมาถามก็ไม่ต้องโทรมาให้เปลืองค่าโทรศัพท์กู]

“เฮียหงุดหงิดไรอ่ะ”

ถึงจะไม่เห็นสีหน้าแต่ฟังดูจากน้ำเสียงและคำพูด แบคฮยอนมั่นใจเลยว่าเฮียต้องขมวดคิ้วทำหน้าอมทุกข์อยู่แน่ๆ ทั้งๆที่แรกๆยังคุยกันดีๆอยู่เลยแท้ๆ แป๊บเดียวพี่ชานยอลก็หงุดหงิดซะแล้ว สงสัยเฮียจะเข้าวัยทองของจริง

[..................]

“ได้ยินหนูป่ะ”

[..................]

“เฮีย~”

[..................]

“แหนะไม่ตอบอีก หนูรู้ว่าเฮียได้ยิน”

[..................]

“ทำไมวันนี้เฮียดื้อจังเลยอ่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูก็กลับและ”

[...................]

“งอนอ่อ....”

พูดไปดวงตาก็ใกล้จะหลับเต็มที แบคฮยอนแทบไม่มีสติจะฟังแล้ว เขารู้สึกเหมือนจะหลับให้ได้แต่พออีกฝ่ายไม่ยอมตอบอะไรใจมันก็หลับไม่ลง แบคฮยอนไม่เชื่อหรอกว่าพี่ชานยอลลืมวางสายโทรศัพท์หรือเผลอหลับไปคาหู เสียงเฮียยังใสแจ๋วอยู่เลยไม่เหมือนคนง่วงสักนิด สงสัยจะถูกงอนซะแล้ว

[ง่วงก็ไปนอน]

“ผมบางแล้วยังขี้ใจน้อยอีกอ่ะ...”

ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด....ตู๊ด....

พูดยังไม่ทันขาดคำดีปลายสายก็กดตัดสายไปเหมือนไม่อยากจะเสวนาด้วย แค่ล้อเรื่องผมนิดเดียวเฮียก็ชิงงอนไปซะแล้วแบคฮยอนยังไม่ทันได้บอกฝันดีเลย แต่ว่าพี่ชานยอลเนี่ยนะ... อายุตั้ง 27 อีกไม่กี่ปีก็จะสามสิบแล้วนึกยังไงอยากจะคุยโทรศัพท์จนสายตัด

ปกติเฮียเป็นที่แสดงอารมณ์ทางสีหน้ามากกว่าคำพูดอยู่แล้ว โกรธแล้วก็จะไม่พูดด้วยชอบเมินตลอด แต่พอมาเปลี่ยนจากการเจอหน้าเป็นการคุยโทรศัพท์มันก็สัมผัสได้ชัดเลยว่าเฮียกำลังงอนตุ๊บป่องเลยไม่พูดด้วย แบคฮยอนไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย เขาแค่ง่วงเอง

ไว้ดึกๆตื่นจากงีบค่อยแอบขับรถไปหาก็แล้วกัน จะได้แวะซื้อขนมที่เซเว่นด้วย แต่ตอนนี้เขาไม่โทรไปง้อหรอก ให้เฮียรู้ซะบ้างว่าขาดแม่บ้านไปความเหงามันเป็นยังไง...

-

ปริ๊นๆๆ

เสียงเบิ้ลรถและเสียงบีบแตรที่ระคายปลุกแบคฮยอนที่ยังไม่ทันจะได้หลับดีให้ลืมตาตื่นขึ้น คนตัวเล็กทำหน้ายุ่งคว้าเอามือถือขึ้นมาดูเวลาก่อนจะยันกายลุกขึ้นจากเตียงเดินออกไปดูว่าใครมาเบิ้ลรถบีบแตรอยู่หน้าบ้าน ตอนนี้มันเพิ่งห้าทุ่มกว่าเขางีบยังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ ถ้าเฮียขับรถมากวนแบคฮยอนจะทุบให้เลย

ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออกอย่างแรง แบคฮยอนทำหน้ามุ่ยเดินไปเปิดรั้วเหล็กบ้านเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนมา เขาเห็นเฮียคริสเบิ้ลรถอยู่ 2 – 3 ที ก่อนจะดับเครื่องเข็นเข้ามาในรั้วทำเสมือนเป็นบ้านตัวเอง มาเอาดึกป่านนี้สงสัยเพิ่งเล่นไพ่เสร็จ ดูท่าเฮียคงรู้แล้วว่าพ่อแม่อี้ชิงไม่อยู่ ไม่งั้นคงไม่กล้าถ่อมา

“เฮียมาทำไรเนี่ย! อีหมวยมันนอนแล่ว!” พูดออกไปเสียงดังพลางทำสีหน้าหงุดหงิดใส่ ดูเหมือนเฮียจะไม่สะทกสะท้านกับคำด่าของเขาเลยสักนิด แถมยังทำเป็นหูทวนลมหมือนแบคฮยอนไม่มีตัวตน

“มาหาเมีย”

“อีหมวยมันนอนแล้ว”

“มาเฝ้ามันด้วย ผัวมึงบอกให้กลับบ้าน เดี๋ยวนี้ อย่าให้ต้องมาตาม อย่าให้ช้าด้วย” คริสถ่ายถอดทุกคำพูดของเพื่อนสนิทให้แม่บ้านฟังอย่างครบถ้วนแถมยังทำสีหน้าจริงจังเหมือนตอนที่ชานยอลพูดด้วย เขาเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร กลับไปถึงบ้านชานยอลก็บอกให้มาเฝ้าอี้ชิงแทนแล้วให้ส่งแม่บ้านกลับไปหา

นึกแล้วก็หมั่นไส้ จะขาดกันสักคืนเดียวไม่ได้เลยหรือไง...

“ตอนนี้เนี่ยนะ?”

“เออ ถ้าไม่ไป กูจะบอกมันว่ามึงไม่เก็บรถ” คริสชี้นิ้วไปยังรถอีป๊อบคันเก่าที่ถูกจอดทิ้งไว้หน้าบ้านก่อนจะก้าวขาลงจากรถ หิ้วหมวกกันน็อคเดินเข้าบ้านไปทันทีโดยที่ไม่สนใจสีหน้าหงุดเงี้ยวของแบคฮยอน เรื่องนี้คริสจะไม่ยุ่ง เขาแค่มาทำตามคำสั่งและมาหาเมียเท่านั้น

“เฮียเค้ายังไม่นอนอีกไง๊!

“กูจะไปรู้มันไหมล่ะ รีบไปเหอะ เดี๋ยวมันมาตามแล้วเรื่องใหญ่”

คำพูดตอบปัดที่ฟังดูเหมือนไม่ใส่ใจของคริสทำให้แบคฮยอนหงุดหงิดมากขึ้นเป็นเท่าตัว ทว่าสุดท้ายเขาก็ไม่มีทางเลือกต้องเดินกระแทกเท้าตึงไปหยิบกุญแจรถที่แขวนอยู่ที่ข้างประตูบ้าน ก่อนจะตรงไปขึ้นรถประจำตำแหน่งแล้ว สตาร์ทฉึ่งขับกลับไปหาคุณชายที่บ้านทันที

ถ้าบอกให้รีบไปก็จะไปมันทั้งชุดนอนเนี่ยแหละ ยังไงในเมื่อข้าวของเขาอยู่ที่นี่แบคฮยอนก็ต้องได้กลับมา
 

 

ใช้เวลาขับรถแค่ไม่ถึงแปดนาทีมอเตอร์ไซค์คันเล็กก็ถูกขับมาจอดไว้ที่หน้าบ้าน คนตัวเล็กจอดรถแอบไว้ที่ข้างประตูโรงรถก่อนจะรีบสาวเท้าเดินเข้าบ้านไปทันที เครื่องปรับอากาศที่ไม่ถูกเปิดทำให้แบคฮยอนรู้ว่าเฮียอยู่บนห้อง ขาเล็กๆก้าวเดินขึ้นบันไดไปทีละสองขั้นด้วยหัวใจที่แสนหงุดหงิด

ทันทีที่มายืนอยู่หน้าห้องนอน มือบางก็เอื้อมไปบิดลูกบิดเย็นๆก่อนที่บานประตูจะค่อยๆถูกเปิดออก ทั้งที่ตอนแรกบอกกับตัวเองว่าจะมาทุบเฮียแท้ๆแต่พอเอาเข้าจริงๆแบคฮยอนกลับอยากให้เฮียหลับไปซะมากกว่า...

เสียงประตูห้องถูกปิดลงเบาๆ คนตัวเล็กเดินฝ่าความมืดคลานขึ้นไปบนเตียงโดยที่ไม่คิดจะเปิดไฟ เขาได้ยินเสียงเฮียขยับตัวเล็กน้อยแต่ก่อนจะได้คิดอะไรร่างกายก็ถูกดึงรั้งจับกดลงกับเตียงโดยที่สองแขนถูกตรึงไว้ข้างใบหน้า

เพราะสายตาที่ยังไม่ชินกับความมืดดีทำให้แบคฮยอนมองอะไรไม่เห็น แต่แรงตบเบาๆที่ปากก็ทำให้เขารู้ตัวว่าถูกเฮียจับได้ซะแล้ว

“ในโทรศัพท์ใครปากดี” ชานยอลใช้มือบิดปากจุ๋มจิ๋มของแม่บ้านจนมันยืดติดมือด้วยความหมั่นเขี้ยว เขาจับแขนเล็กๆทั้งสองข้างของแบคฮยอนขึ้นไปรวบเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวที่เหนือหัว ชานยอลอยากรู้จังเลยว่าแม่บ้านที่ทำปากดีในสายโทรศัพท์เมื่อสามสิบนาทีก่อนตอนนี้ยังจะเก่งอยู่หรือเปล่า

“อื้ออ...อะไรอ่ะ หนูยังไม่ได้ทำไรเลย” แบคฮยอนส่ายหน้าไปมา เขาพยายามจะแอ่นสะโพกหนีเมื่อถูกเฮียฟาดตูดเสียงดัง ปั่บ!’ แต่ไม่ทันไรก็ถูกรั้งเข้าไปกอดแน่นแถมยังตามมาด้วยขายาวๆที่ยกขึ้นก่ายเอวและขาจนดิ้นไม่ได้

แบคฮยอนครางงื้อในลำคอเมื่อถูกกดใบหน้าลงกับอก เฮียยังคงตีตูดเขาด้วยมือที่หนาเหมือนใบบัวจนไขมันที่ก้นพากันกระเพื่อมและแตกตัวเป็นโมเลกุลเล็กๆ ถ้าก้นแบคฮยอนเหลวขึ้นมาก็ไม่ต้องหาตัวการเลย มีเฮียคนเดียวนี่แหละ

“ปากดี หมั่นไส้”

“แล้วเฮียเรียกหนูมาทำไมอ่ะ ถ้าไม่มีอะไรจะกลับแล้วเนี่ย” พูดจาเสียงฟึดฟัดใส่ทำเหมือนงอนทั้งๆที่รู้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ง้อ แบคฮยอนพยายามจะดิ้นให้ตัวเองหลุดออกจากพันธนาการ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งขยับมาขึ้นเท่าไหร่ เฮียก็ยิ่งกอดเขาแน่นขึ้น

“เรียกมาเฉยๆไม่ได้ไงล่ะ”

“เฮียอยากนอนกอดหนูอะดิ”

 “คิดถึงอีอ้วน...” ว่าแล้วก็บีบมือเค้นก้นที่แสนเต็มไม้เต็มมือของแม่บ้านอย่างแรงด้วยความหมั่นไส้ จริงๆแล้วชานยอลไม่ได้มีธุระด่วนเรื่องสำคัญอะไร เขาแค่นอนไม่หลับ เป็นความรู้สึกหงุดหงิดใจเล็กๆที่ทำให้นอนไม่ลง มันเหมือนไม่เคยชินกับความว่างเปล่าทั้งๆที่เมื่อก่อนก็นอนคนเดียวได้แบบสบายๆ

ไม่ถึงขนาดนอนไม่ได้แต่ชานยอลแค่รู้สึกหงุดหงิดใจจนไม่อยากหลับ

“หนูมาแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวกลับแล้วเนี่ย”

“ไม่ต้องกลับ ให้ไอ้คริสไปเฝ้าแล้วจะกลับไปทำไม”

“แล้วเฮียเขาจะดูอีหมวยได้ไหมล่ะ ไม่ใช่พากันเป็นไข้ไปหมดทั้งคู่”

“เมียมัน มันดูแลได้หรอก” ชานยอลยังคงพูดอย่างเอาแต่ใจเพื่อดึงให้แบคฮยอนยู่กับเขาที่นี่ ถึงคริสไม่ใช่พวกที่ดูแลใครได้ดี แต่แค่ป้อนข้าวป้อนยาก็น่าจะทำได้อยู่หรอก

“แต่ของหนูอยู่นู่นหมดเลยนะ โทรศัพท์ก็ไม่ได้เอามา”

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ให้คริสเอากลับมาให้”

“เฮียอ่ะ นิสัย บอกให้หนูไปค้างได้แต่ก็เรียกกลับมากลางดึก” คนตัวเล็กทำได้แค่บุ้ยปากทำหน้ายุ่ง บ่นเสียงงุ้งงิ้งในความมืดในขณะที่ร่างกายยังถูกกอดเอาไว้แน่น พี่ชานยอลของเขาช่างเป็นคนที่เอาแต่ใจจริงๆ อายุขนาดนี้แล้วยังจะติดแฟนอยู่อีก เป็นลักษณะนิสัยเฉพาะตัวของเฮียหรือเปล่านะ

“เงียบ”

“ไม่ต้องมาเนียนเลย”

“ไม่ให้ไป ถ้าไปไม่ให้เข้าบ้าน” ชานยอลส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆหลังจากที่พูดล้อเล่นเชิงขู่ออกไป ในเมื่ออี้ชิงมีคริสดูแลอยู่แล้วทั้งคนจะให้แบคฮยอนไปอยู่ด้วยทำไมอีก ไข้ก็ลดแล้วแค่เช็ดตัวกินยาคริสทำได้อยู่แล้ว

“ขี้หวง”

“เพิ่งรู้หรือไง”

“ขี้งอนด้วย”

“นั่นมึงแล้ว”

“คนแก่หัวล้านขี้ใจน้อย คิดถึงก็บอกว่าคิดถึงสิ” ถึงปากจะพูดไปแบบนั้นแต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับหนีไปไหน

 แบคฮยอนปล่อยตัวเองให้นอนจมอยู่ในอ้อมกอดของเฮียเหมือนคนไม่มีทางสู้ แอร์เย็นๆกับกอดอุ่นๆทำให้เขาง่วงจนบอกไม่ถูก  ถ้าหากว่าเฮียบอกคิดถึงเขาในสายโทรศัพท์ป่านนี้ก็รู้เรื่องขับรถมาหาตั้งแต่ห้าทุ่มแล้ว

แบคฮยอนไม่เคยทนคำร้องขอของเฮียได้ แต่ไม่เห็นต้องบังคับให้มาหาแล้วทำเป็นกักตัวไว้เลย เป็นพวกชอบขู่บังคับหรือไง

“ปากดี”

“เฮียอ่ะรีบตัดสาย หนูยังไม่ได้บอกฝันดีเลย”

“รำคาญว่ะ”

“แหนะ มาแล้วก็ด่า พอไม่มาก็คิดถึง”

“.....................”

ส่งเสียงบ่นงึมงำต่อไปคนเดียวแม้ว่าคนตัวสูงจะเงียบไปแล้ว แบคฮยอนคิดว่าเฮียช่างเป็นคนที่ปากแข็งและเข้าใจยากเหลือเกิน นอกจากขี้เก๊ก ปากหนักแล้วยังติดแฟนอีก คราวหลังถ้าเฮียว่าเขาแรงๆแบคฮยอนจะหนีไปให้ไกลโพ้นเลย

“เฮียง่วงยัง”

“..................”

“แหนะ ไม่พูดก็ไม่ต้องพูด นิสัย”

“.................”

“เงียบอีก”

“................”

“ตามใจ หนูนอนแล้วนะเฮีย คราวนี้เฮียกอดอ้วนแล้วเฮียนอนนะ”

แกล้งทำเป็นใช้มือตบหลังเหมือนกล่อมเด็กก่อนจะซุกหน้าลงกับอกอุ่นพร้อมกับใช้แขนกอดเอวหนาไว้แน่น คราวนี้แบคฮยอนก็จะหลับแล้วเหมือนกัน ถ้าเฮียนอนไม่หลับเพราะไม่มีเขา แบคฮยอนจะให้ไขมันมอบความอบอุ่นและสัมผัสที่นุ่มสบายให้เฮียเอง....

 
 

 

 

 

#ฟิคแฮ่น





แหะๆ ดูเป็นซิทคอมจังเลยค่ะ หมั่นนังไขมันร้ายกาจ เจอคำผิดบอกได้นะคะ :D รอแว๊บไปทำงานแล้วเดี๋ยวมาเก็บตก

อย่าลืม #ฟิคแฮ่น นะคะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ! :D เอนจอยรีดดิ้ง

 

 

 

 

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 851 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15554 BEPBEP (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:33
    เป็นน่ารักมาก ฮือ ทำไมถึงอ่านเเล้วเเฮปปี้ขนาดนี้
    #15,554
    0
  2. #15519 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:29
    อีอ้วนน่ารักกก
    #15,519
    0
  3. #15452 Vibrance (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 20:24
    รับบทเป็นอีอ้วนละนะล่าสุดดด เนี่ยยยเป็นทุกอย่างละนะเฮียย เราอะเอาไงปากแข็งจ้นนน
    #15,452
    0
  4. #15395 Mumipp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:10
    อีอ้วนนนนน
    #15,395
    0
  5. #15362 weiliin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:31
    โห... พี่ชานยอลคืออาการหนักแล้ว ห่างตัวไม่ได้เลย
    #15,362
    0
  6. #15143 xxxlilly (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 02:32
    แหมมห่างกันไม่ได้เลยนะเฮีย
    #15,143
    0
  7. #15069 mayyamcc (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:02
    คิดถึงอีอ้วน กี้ดดดดดดด
    #15,069
    0
  8. #15020 xxxdeax (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 04:29
    รักบี๋มันสุดๆแล้วอ่ะเฮีย เมียไปเฝ้าไข้เพื่อนแค่คืนเดียวถึงกับลงแดงตาย อ่านแล้วขำคนติดเมีย
    #15,020
    0
  9. #14940 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 04:47
    ติดเมียหนักมากกกกก
    #14,940
    0
  10. #14884 kiku_zz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 00:41
    เฮียอ่ะ มีความติดเมีย
    #14,884
    0
  11. #14805 fontk (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 14:25
    น่ารักเนอะ อยากให้แบคไม่อยู่ซัก2คืน

    อิอิ
    #14,805
    0
  12. #14254 heykiki (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 22:51
    เฮีบแบ่บบบบบบบบบบบ สารพัดสิ่ง ติดเมียเก่ง รำคาญโ้วยยยยยยยยยยยยย
    #14,254
    0
  13. #14211 BBYUN00 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 00:42
    อยากได้เฮียเป็นผัว ต้องทำยังไง!!!
    #14,211
    0
  14. #14153 tuntiiz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 16:08
    อิพี่ คนติดเมียที่แท้ทรู
    #14,153
    0
  15. #14128 somruethai1307 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 12:17
    คนติดเมีย งือเป็นึวามาขความรักจริงนอนกอดอ้วนน้า แค่นึกภาพก็ฟินอบอุ่น
    #14,128
    0
  16. #14075 kabodkt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 00:27
    เฮียคิดถึงอ้วนก็บอกเห๊อะะะ
    #14,075
    0
  17. #14064 purnploy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 16:09
    น้องบี๋น่าร้ากกกก
    #14,064
    0
  18. #13914 stdssn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 02:56
    ฮือตลกที่นางล้อเรื่องผมตาพี่ทุกที
    #13,914
    0
  19. #13898 BezT25 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 12:53
    แหมมมมมมมม ติดเมียนะเฮีย จะบอกคิดถึงยังจะมีเหน็บคำว่าอีอ้วน5555
    #13,898
    0
  20. #13822 ปิ้วววๆ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 17:56
    โอ้ยยยยยยยรำคาญคนติดแฟนมากเด้อ
    #13,822
    0
  21. #13745 neay60 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 14:54
    แหม่ๆๆๆๆ คิดถึงอ้วน // มีความอ้อนระดับ10000000
    #13,745
    0
  22. #13634 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 11:47
    อุ้ยยยย คิดถึงมากอะดิ อิอิ
    #13,634
    0
  23. #13553 Yehet ~ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:17
    กอดยัยบี๋คงอุ่นหน้าดู เฮียถึงต้องนอนกอดทุกคืน
    #13,553
    0
  24. #13536 areenachesani (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 19:27
    แหม่ะ คิดถึงอีอ้วนน หมั่นไส้ๆๆๆ~~
    #13,536
    0
  25. #13452 imfade (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:51
    โอ้ย เขินมาก ติดเมียแจเลยอ่ะ ขี้เก๊กด้วย
    #13,452
    0