[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 21 : Chapter : 21 เฮีย Gwiyomi!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 837 ครั้ง
    3 เม.ย. 58







ในตอนเช้าเวลาแปดโมงที่บ้านเงียบสนิท เสียงไดร์เป่าผมอันเล็กดังเบาๆตามแรงหมุนของใบพัด ตอนนี้แบคฮยอนกำลังทำการจ่อไดร์เป่าผมลงกับส่วนโคนของหูแมวมุ้งมิ้งที่ถูกยึดติดกับหมวกกันน็อคด้วยกาวใส ลูกกระดิ่งที่ติดอยู่กับกำไลสีพาสเทลอันใหม่ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งตามข้อมือที่ขยับไปมา
 

เจ้าของผลงานตัวเล็กหัวเราะคิกกับความน่ารักฟรุ้งฟริ้งที่แสนจะไม่เข้ากันกับหมวกสุดเท่ ตอนนี้หมวกกันน็อคสีดำสนิทของเฮียถูกติดหูแมวสีชมพูเพิ่มเข้าไปบริเวณด้านบนเรียบร้อยแล้ว ถึงแบคฮยอนจะรู้ว่าตัวเองต้องถูกด่าแน่แต่เขาก็แค่อยากทำอะไรตอบแทนเฮียเป็นการขอบคุณสำหรับกำไลอันใหม่เท่านั้น

อันที่จริงเมื่อคืนแบคฮยอนเห็นแล้วว่าเฮียซื้อของมาฝากแต่เขาง่วงมาก พอดูหนังจบก็หลับไปบนโซฟาโดยที่ไม่ทันได้ดูว่าอะไรอยู่ในถุง ตื่นเช้ามาอีกทีก็เห็นกำไลนี่อยู่บนข้อมือ แค่นึกว่าพี่ชานยอลเป็นคนเอามาแอบใส่ให้ตอนนอนแบคฮยอนก็เขินจนไขมันแตก
 

ไม่รู้ว่าเฮียหัดเป็นคนมุ้งมิ้งตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เวลาที่คนเถื่อนๆพยายามจะทำอะไรให้มันน่ารัก มันก็ดูน่ารักใช่ไหมล่ะ...
 

อ่า... พี่ชานยอลของเขาชักจะน่ารักเกินไปแล้ว...
 

วื้ด...
 

เสียงไดร์เป่าผมดังเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่มันจะถูกปิด แบคฮยอนวางหมวกกันน็อคทิ้งไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินไปถอดปลั๊กและม้วนเก็บสายไดร์เป่าผมก่อนที่เฮียจะลงมาด่า คนตัวเล็กใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่ขำหมวกราคาสามพันห้าของเฮียที่ซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นหมวกแอ๊บแบ๊วคาวาอี้ไปแล้ว
 

ในขณะที่กำลังทำลายหลักฐานนั้น ไม่ทันจะขาดความคิดดีเสียงกระแอมไอเบาๆที่ดังมาจากมุมบันไดก็ทำเอาแบคฮยอนถึงกับหูตั้ง ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าพี่ชานยอลจะรู้แน่ว่าใครทำแต่แบคฮยอนก็ไม่ได้หมายความว่าอยากให้เฮียมาเห็นคาตาแบบนี้สักหน่อย
 

สงสัยจะถูกด่าแต่เช้าก็คราวนี้ล่ะ...

“ทำอะไรอ่ะ” ชานยอลที่เพิ่งเดินลงมาจากบันได ทำหน้านิ่วหรี่ตามองดูหมวกกันน็อคของตัวเองที่ตั้งอยู่บนโต๊ะหน้าทีวีสลับกับมองหน้าแม่บ้านตัวเล็กที่ยืนส่งเสียงหัวเราะแห้งๆมาให้เขา
 

คนตัวสูงเดินตรงเข้าไปจับหูแมวนุ่มนิ่มสีชมพูที่ติดอยู่บนหมวกกันน็อคสีดำด้วยความฉงนใจ ชานยอลไม่แน่ใจว่าเขากำลังรู้สึกยังไงระหว่างงงกับไม่พอใจ แต่จะบอกว่าโกรธก็ไม่ใช่ ชานยอลแค่ไม่ชอบหูแมวนี่ บวกกับความสงสัยที่ว่าทำไมอยู่ๆแบคฮยอนถึงได้คิดจะเล่นกับหมวกเขาทั้งๆที่ร้อยวันพันปีเจ้าตัวไม่เคยคิดจับ
 

หาเรื่องซนจนได้ อยู่ดีไม่ว่าดี

“น่ารักแมะ หนูทำให้เฮียเองแหละ”
 

“เล่นอะไรเนี่ย หาเรื่องโดนด่านะมึง” ชานยอลขมวดคิ้วว่าเสียงเครียดพลางเหลือบตาขึ้นจ้องมองคนตัวเล็กด้วยสายตาคาดโทษ ทั้งๆตัวเองทำความผิดแท้ๆยังจะมีหน้ามาถามอีกว่าน่ารักไหม แบคฮยอนช่างเป็นเด็กที่ไม่เข้าใจสถานการณ์เอาซะเลย
 

 “แล้วเฮียว่ามันน่ารักไหมล่ะ”
 

“ไม่... เลอะเทอะ” ตอบออกไปแค่นั้นแล้วก็เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบเอาน้ำเปล่าออกมาโดยที่ไม่คิดจะสนใจมันสักนิด ถึงแม้ตอนแรกชานยอลจะบอกว่าอีกฝ่ายหาเรื่องโดนด่าแต่พอเอาเข้าจริงๆเขาก็ไม่ได้ดุอะไรอย่างที่ปากว่า นอกเสียจากทำหน้าเอือมระอากับความซนของแฟนเด็ก
 

“โถ่ คนเค้าอุตส่าห์ทำให้อ่ะ” คนตัวเล็กทำปากยู่อมลมแก้มป่องก่อนจะหยิบเอาหมวกที่ตัวเองเพิ่งแต่งเติมเสร็จขึ้นมาสวม เงาที่สะท้อนออกมาจากจอทีวีที่ยังไม่ถูกเปิดทำแบคฮยอนถึงกับอมยิ้มออกมากับความน่ารักของมัน
 

ทั้งๆที่หมวกออกจะน่ารักขนาดนี้ พี่ชานยอลนี่ช่างไม่เข้าใจคำว่ามุ้งมิ้งเอาซะเลย ข้อมือที่ซื้อมาให้เมื่อวานเลือกเองหรือเปล่าก็ไม่รู้
 

“ไม่ได้ขอให้ทำเลย”
 

“แล้ววันนี้เฮียจะไปไหนอ่ะ ไปทำงานข้างนอกอ่อ” ใส่ได้ไม่ทันไรหมวกกันน็อคใบใหญ่ถูกถอดออกวางไว้ที่เดิม แบคฮยอนสะบัดผมไปมาพร้อมกับเขยิบที่นั่งให้เฮียมานั่งลงข้างๆ
 

เขาเห็นแล้วว่าพี่ชานยอลใส่กางเกงยีนส์เหมือนจะออกไปไหน แต่แบคฮยอนไม่แน่ใจว่าไปทำงานหรือเปล่า เพราะนี่มันเพิ่งจะแปดโมงเช้าเอง เฮียคริสคงยังไม่ตื่น เผลอๆไม่มีใครตื่นสักคน
 

“ไปหาพี่”
 

“ที่ไหนอ่ะ หนูไปด้วยดิ” ไม่ทันจะได้รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะไปที่ไหนคนตัวเล็กก็รีบเอ่ยปากขอร่วมทางไปด้วยทันทีโดยที่ไม่สนว่ามันจะเป็นธุระกงการหรือแค่สังสรรค์เล็กๆ แบคฮยอนแค่เบื่อที่จะอยู่บ้านคนเดียวตอนเฮียไม่อยู่
 

เขาอยู่ที่ไหนก็ได้ เข้ากับใครก็ได้ เพื่อนเฮียไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของแบคฮยอน
 

“อือ ก็ไปด้วยกันเนี่ย ไอ้คริสก็ไป ไปแต่งตัวเลย ใส่ขายาวด้วย ถ้าไม่ก็อด” ชานยอลว่าเสียงหนักเป็นการย้ำเตือนว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นคือสิ่งที่แบคฮยอนต้องทำหากเจ้าตัวคิดจะไปด้วย
 

อันที่จริงแล้วชานยอลเองก็ไม่อยากพาแฟนเขาไปลำบากเท่าไหร่เพราะนอกจากอากาศจะร้อนแล้วกิจกรรมที่จะไปทำกันก็ไม่มีอะไรเลยที่แบคฮยอนสามารถร่วมทำได้ ถึงไปก็คงได้แต่ไปนั่งร้อนอยู่ในโรงรถเพราะมันแน่อยู่แล้วว่าชานยอลไปแต่งรถ
 

แต่ถึงอย่างนั้นการจะทิ้งให้คนตัวเล็กอยู่บ้านคนเดียวมันก็ใจร้ายเกินไป เพราะแบคฮยอนเหงาหงอยมาหลายวันแล้วเนื่องจากชานยอลต้องออกไปทำงานกับคริสจนกว่าเพื่อนสนิทจะหายดี
 

 “เย้! งั้นรอหนูแป๊บนึงนะ” เมื่อได้รับคำตอบคนตัวเล็กก็ร้องออกมาเสียงดังด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบวิ่งออกจากโซฟาขึ้นบันไดไปชั้นสองเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที
 

ถึงแม้ว่าจะต้องใส่กางเกงขายาวที่ร้อนแสนร้อนในวันที่อากาศอบอ้าวยิ่งกว่าอะไรแต่มันก็ยังดีกว่านอนเอื่อยเฉื่อยอยู่บ้านนั่นแหละ อย่างแบคฮยอนน่ะยิ่งคนเยอะๆเขาก็ยิ่งชอบ การได้เกาะรถไปกับพี่ชานยอลในฐานะแฟนเนี่ยสุดยอดเลย!
 

“รีบเข้านะ จะไปแล้วเนี่ย”
 

“จ้ะ!!!


 

.
 

.
 

.
 

.

 

ใช้เวลาขับรถเพียง 45 นาทีจากบ้านมาหมู่บ้านใกล้ๆ ชานยอลก็มาถึงอู่รถเก่ากลางแจ้งที่ท้ายซอย มอเตอร์ไซค์ดูคาติสีดำสนิทถูกขับเข้าไปจอดลงบริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ที่มีรถจอดอยู่แล้วสองคัน
 

คนตัวสูงดับเครื่องยนต์พร้อมกับถอดหมวกกันน็อคออกวางไว้บนถังน้ำมันก่อนจะลงจากรถ แต่ไม่ทันที่ขาจะได้แตะพื้นเสียงหัวเราะที่แสนคุ้นเคยก็ทำให้ชานยอลนึกเซ็งแต่เขาก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ
 

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเซฮุนกำลังหัวเราะอะไรถ้าไม่ใช่หมวกกันน็อคแต๋วแตกบายแม่บ้านบี๋ของเขา...

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ หมวกกันน็อคน่ารักว่ะเฮีย” เซฮุนที่เดินละออกจากฝูงเพื่อนมารับเจ้านายถึงกับหัวเราะตัวงอเมื่อเห็นหมวกหูแมวของเฮียที่ดูจะไม่เข้ากับหน้าเถื่อนๆเลยสักนิด แค่เห็นก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครทำ เพราะชานยอลคงไม่ผีเข้าเอาหูแมวมาติดหมวกตัวเองแน่
 

“เงียบปากไปมึง”
 

“ฮ่าๆๆๆๆ พี่อินซองถามหาอยู่ ฮ่าๆๆๆๆ” ในขณะที่พูดไปเซฮุนก็ยังไม่หยุดหัวเราะเหมือนกับคนบ้า เขาเดินไปจับหูแมวนิ่มๆบนหมวกกันน็อคเฮียก่อนจะหยิบมันขึ้นมาสวมแล้วหันไปส่องกับกระจกรถคันข้างๆ
 

พอเห็นตัวเองในกระจกรอยยิ้มจางๆก็ระบายขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา อันที่จริงแล้วพอเซฮุนใส่มันก็ดูหล่ออยู่หรอก แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่เข้ากับหน้าเฮียจริงๆ

“โหย ใส่แล้วหล่อชิบหายเลยว่ะเฮีย ฮ่ะๆๆ”
 

เสียงหัวเราะของเซฮุนยังคงดังให้ได้ยินเบาๆแต่ชานยอลก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ เขาพาแบคฮยอนเดินเข้าไปในโรงรถที่มีซุปเปอร์คาร์รุ่นใหม่ล่าสุดจอดอยู่ โดยที่เจ้าของกำลังนอนเล่นกับมันอยู่ใต้ท้องรถ
 

ทันทีที่เดินเข้าไปในกลุ่มคน สายตาดุดันก็กวาดไปรอบๆตัวเพื่อมองหาคนไม่รู้จัก แต่แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อเด็กที่อยู่ที่นี่เป็นสายเงินกู้ของเขาทั้งหมด ไม่มีใครอื่นมาแจมเลยซึ่งแน่นอนว่าแบคฮยอนรู้จักทุกคนแถมยังคุ้นเคยกันดีด้วย ไม่ว่าจะเป็นจงอิน  เทา ลู่หาน จงแด คิบอม หรือแม้แต่คริส...

ไอ้การที่มีแต่คนรู้จักอยู่ในวงด้วยมันก็ดีสำหรับแบคฮยอนหรอก แต่คงไม่ใช่สำหรับสถานการณ์ตอนนี้แน่...
 

“อ้าว~ พระเอกกูมาแล้ว”
 

“พี่อินซอง หวัดดีครับพี่ เป็นไงมั่ง คันเนี้ยหรอ รถที่พี่ยองแจว่าจะให้เคาะสีอ่ะ”
 

เสียงพี่อินซองที่ร้องทักมาแต่ไกลเรียกให้ชานยอลหันไปก้มหัวให้รุ่นพี่คนสนิทที่สุดแสนจะเคารพรัก
 

อินซองยังเป็นคนเสียงดังและยิ้มสดใสเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด เขาไม่ได้เจอพี่อินซองมาเกือบปีเศษแล้วหลังจากที่เจ้าตัวย้ายไปอยู่ปูซานจนเมื่อคืนที่กลับมาพร้อมกับพี่ยองแจและรถซุปเปอร์คาร์คันใหม่ แถมยังเรียกให้ทุกคนมาช่วยกันยำ งานนี้มีหรือชานยอลจะพลาด เรื่องรถเป็นของถนัดของเขาอยู่แล้ว
 

 “เออ ก็เรื่อยๆ แหม ไม่เจอกันนานเดี๋ยวนี้สมบูรณ์ขึ้นนะมึง เมื่อก่อนมีแต่กล้าม ตอนนี้มีเนื้อหนังกับเค้ามั่งแล้ว ดูเป็นผู้เป็นคนเลย เป็นไงมั่งงานการ มีลูกมีเมียยัง” คนอายุมากกว่าเอ่ยแซด้วยท่าทางอารมณ์ดีพลางเอื้อมมือไปบีบกล้ามแขนของรุ่นน้องตรงหน้า อินซองคิดว่าชานยอลจะฟิตแต่กล้ามจนลืมความสมบูรณ์ที่สมดุลไปซะแล้ว
 

“ก็ดีครับพี่ ผมสบายดี พี่...”

“อ้วนดิพี่ เมียเลี้ยงดี เมื่อก่อนกินข้าวถุงไม่เจริญอาหาร”
 

ไม่ทันจะได้พูดคุยทักทายอะไรกันดี สถานการณ์ที่ชานยอลคิดไว้แล้วว่าจะต้องเกิดมันก็เกิดขึ้นจริงๆจนได้ คนตัวสูงได้แต่กัดฟันปั้นหน้ายิ้ม แล้วคาดโทษเซฮุนเอาไว้ในใจเพราะไม่อยากเตะลูกน้องโชว์ใครให้เสียบรรยากาศ
 

เขาไม่รู้ว่าเซฮุนเป็นอะไรกับแบคฮยอนนักหนา แต่ก่อนหน้านี้ชานยอลก็เคยมีเมีย ไม่เห็นมีใครตามแซวล้างผลาญเหมือนตอนนี้ อะไรก็ได้ขอให้ได้พูดได้เหน็บ เซฮุนจะทำทั้งหมด และไม่ใช่แค่เซฮุนแต่ยังรวมถึงคงอื่นๆที่คอยให้ท้ายไอ้เด็กเกรียนนี่ด้วย
 

“อ๋อ มีเมียแล้วดิ คนนี้ใช่ไหม แล้วนี่กำไลเหี้ยไรของมึงเนี่ย แฟชั่นหรอ” อินซองหัวเราะรัวพร้อมกับหันไปส่งยิ้มทักทายให้กับเด็กตัวเล็กข้างๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับกำไลหินของรุ่นน้องที่มีทั้งจี้ปลาโลมาและดาวพริบพราวห้อยอยู่ด้วย
 

เขาไม่ยักรู้เลยว่าชานยอลมีรสนิยมแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่อินซองพอจะเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมชานยอลถึงโดนเซฮุนเอามานินทา
 

“ของแฟนผมพี่”
 

“แหน๊ เดี๋ยวนี้มีใส่กำลงกำไล ไอ้ห่า ระวังติดคุกนะมึง” คนมีอายุมากกว่าส่งเสียงหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินไปหาเพื่อนอีกคนที่นอนอยู่ใต้ท้องรถ ปล่อยให้ชานยอลยืนทำหน้าบึ้งกับสายตากรุ้มกริ่มจากคนรอบข้างต่อไป
 

อินซองไม่สงสัยเลยว่าทำไมเซฮุนถึงเอาเรื่องชานยอลกับเมียมาโม้ให้เขาฟังตั้งแต่มาถึงทั้งๆที่อายุอย่างชานยอลจะมีแฟนก็ไม่แปลก ถ้าเป็นเขาเองก็คงจะขำเหมือนกันที่อยู่ๆเจ้านายที่แสนสุขุม นุ่มลึก มาดเท่ เปลี่ยนแนวมาใส่กำไลหินเพราะแค่เมียสั่ง
 

ดูยังไงมันก็น่ารักปนขำพิลึก

“แล้วพี่จะเคาะสีทั้งคันเลยไหม หรือจะทำอะไร” ถึงจะถูกทิ้งระเบิดตูมใหญ่ไว้ให้แต่ชานยอลก็เลือกที่จะทำเป็นไม่ใส่ใจ
 

เขาเดินเข้าไปจับประตูปีกนกของ Lambroghini LP610-4 ด้วยความตื่นเต้น ดูท่าทางแล้วรถคันนี้ถูกปรับแต่งเสริมความหล่อมาหลายอย่างพอดูทั้งประตูและไฟหน้า ชานยอลไม่เห็นว่ายังมีตรงไหนที่ไม่หล่อยกเว้นสีเขียวของมัน

“เออ จะทำสี ถึงเรียกมึงมาช่วยนี่ไง” อินซองตอบในขณะที่ส่งไขควงให้เพื่อนที่นอนอยู่ใต้รถ ถ้าเป็นเรื่องบิ๊กไบค์หรือซุปเปอร์คาร์แล้วชานยอลไว้ใจได้มากที่สุด ที่เหลือก็แค่เรียกมาเป็นลูกมือและพบปะกันตามประสาคนรู้จักเท่านั้น อีกอย่างเขาไม่ชอบทำงานเหงาๆ คนอยู่กันเยอะๆสิดี

“ได้พี่ งั้นแกะโครงออกเลย”

 

.
 

.
 

.

 

14 : 52
 

เวลาบ่ายสองโมงกว่าใกล้จะสามโมง ภายในโรงรถใต้รังคาไวนิล รถซุปเปอร์คาคันหรูถูกถอดชิ้นส่วนออกจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม อากาศร้อนๆและการใช้แรงทำเอาลูกมือแต่ละคนเพลียไปตามๆกัน บ้างก็นั่งพักอยู่ติดกำแพง บ้างก็ออกไปสูบบุหรี่ข้างนอก ส่วนชานยอลก็นั่งพักอยู่บนเก้าอี้โดยมีแม่บ้านส่วนตัวคอยพัดให้อยู่ใกล้ๆแถมเดินออกไปซื้อเป๊บซี่ใส่น้ำแข็งมาให้อีกต่างหาก
 

ตอนนี้ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว กรรมวิธีลอกสีเพิ่งจะเริ่มและคงต้องทำไปยาวๆจนกว่าจะเย็น ซึ่งแน่นอนว่ากินเวลาหลายวัน แต่ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ชานยอลชอบคนตัวสูงก็ไม่เกี่ยง
 

“เฮียร้อนมะ”
 

“ร้อนสัส”
 

“หัวมีแต่เหงื่ออ่ะ มา เดี๋ยวหนูมัดผมให้” แบคฮยอนยื่นมือไปปาดเหงื่อบนหน้าผากให้เฮียก่อนจะยื่นพัดไปให้คนตัวสูงถือไว้แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ไปยืนด้านหลังเตรียมตัวเปลี่ยนหน้าที่เป็นช่างทำผมส่วนตัวอีกหนึ่งตำแหน่ง
 

แบคฮยอนล้วงเอายางมัดผมสีส้มออกมาจากกระเป๋าตัวเองพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างรวบผมยาวๆที่ปรกหน้าของเฮียขึ้น ก่อนจะจัดการรัดมันจนแน่นแล้วถอดกิ๊บเปาะแปะสีชมพูลายสตอเบอร์รี่ของตัวเองไปติดที่ผมด้านข้างด้วยการจับมันทัดกับหูยาวๆแล้วติดกิ๊บเสยทั้งสองข้าง เป็นอันเสร็สรรพ
 

ตอนนี้ผมที่เคยปรกใบหน้าของพี่ชานยอลถูกเก็บเรียบร้อยหมดแล้วด้วยกิ๊บแต๋วแตกและยางมัดผมรูปส้ม แบคฮยอนตบมือสองทีให้กับผลงานตัวเองก่อนจะกลับไปนั่งที่แล้วหยิบเอาพัดมาพัดต่อ
 

เสียงดังแสกสากของการขัดกระดาษทรายเข้ากับผิวรถยังคงดังอยู่ในหูชานยอล หลังจากที่แบคฮยอนมัดผมให้เขารู้สึกโล่งมากถึงมันจะดูทุเรศไปหน่อยก็เถอะ เอาเป็นว่าชานยอลแค่รู้สึกเฉยๆ จะว่าชินก็ชิน หรือจะเรียกว่าปลงก็ได้ เพราะเวลาอยู่บ้านแบคฮยอนชอบสระผมให้เขาเป็นงานประจำ
 

พอว่างๆก็ชอบมานั่งไดร์นั่งหวีแล้วก็จับมัดผม ถึงแรกๆจะรู้สึกรำคาญแต่พักหลังชานยอลเอือมเกินกว่าจะปฏิเสธแล้ว ในอากาศร้อนๆแบบนี้มัดผมมันก็ดีเหมือนกัน ถ้ากิ๊บมันไม่ได้หวานแหวนขนาดนี้น่ะนะ...

 
 

“กูว่าเฮียแม่งเป็นหนัก...” เซฮุนที่กำลังนั่งดูดเป๊ปซี่อยู่ในถุงหันไปกระซิบกับจงอินที่หัวเราะขำจะเป็นจะตายอยู่ข้างๆ  
 

ตอนนี้เฮียชานยอลของเขาถูกแม่บ้านจับมัดขนซะฟรุ้งฟริ้งเป็นหมาพุดเดิ้ล เซฮุนรู้สึกแปลกใจจริงๆที่แบคฮยอนสามารถเปลี่ยนสุนัขเยอรมันแชบเพิร์ทสุดโหดให้กลายเป็นชิวาวาได้ภายในสองนาทีด้วยกิ๊บฟรุ้งฟริ้งกับยางมัดผมน่ารัก ขนาดลู่หานเองก็ยังขำจนแทบจะสำลักน้ำตาย
 

เซฮุนยังนึกเหตุผลไม่ออกว่าเฮียชานสุดโหดของเขาเปลี่ยนไปขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แน่นอนว่าชานยอลยังคงเข้ม เนี้ยบและมีภาพลักษณ์ที่สุขุมเหมือนเดิมเวลาที่ทำงานหรืออยู่กับลูกน้อง แต่พออยู่กับแม่บ้านที่ไรเขาก็รู้สึกเหมือนเจ้านายจะยอมอ่อนข้อให้เมียทุกที ไม่รู้ว่าแบคฮยอนได้ทันสังเกตบ้างหรือเปล่า
 

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องที่น่ารักปนขำพิลึก...

ชานยอลเป็นพวกให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์มาก อาจจะเพราะตัวเองเป็นที่นับหน้าถือตา ทำอะไรต้องต้องมีฟอร์ม ต้องวางตัวดี ต้องนิ่งให้ลูกน้องเคารพนับถือ ไม่ใช่แค่แอคอาร์ตส่งเดชไปวันๆ
 

ชานยอลจะไม่ใส่อะไรทั้งนั้นถ้าไม่ใช่แหวนที่ชอบหรือนาฬิกาแบรนด์ดัง – เป็นพวกรักนาฬิกาแพงๆ แต่งตัวง่ายๆแต่มียี่ห้อทุกชิ้นถึงเจ้าตัวจะให้เหตุผลว่าใส่เสื้อผ้าไซส์ตลาดนัดไม่ได้ก็ตาม อีกทั้งเฮียยังไม่ชอบให้อะไรโดดออกมาเด่นนอกเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆ นั่นเป็นเหตุที่ทำให้ชานยอลมักแต่งตัวคลุมโทนอยู่เสมอ

ก็ลองนึกถึงคนที่มีบุคลิกเป็นเจ้าคนนายคน สุขุม มีมาด หน้าใหญ่ แต่อยู่ๆก็ยอมใส่กำไลหินของเมีย ยอมให้เล่นหัว จับมัดผม ติดกิ๊บน่ารักเหมือนเด็ก ป.4...

โอเค เซฮุนคิดว่ามันน่ารักดีเวลาที่ราชสีห์สักตัวจะยอมหมอบให้ใครสักคน แต่มันก็อดขำไม่ได้ อาจเป็นเพราะเขาคุ้นชินกับภาพลักษณ์ที่ดุร้ายและเป๊ะสุดๆของเฮียตลอดเวลา พอมาเห็นแบบนี้ก็เลยอดขำไม่ได้ แล้วนี่คิดจะมัดผมแบบนี้เคาะสีต่อจริงๆใช่ไหมเนี่ย
 

“ไอ้เหี้ย ตอนแรกกูก็ว่ามันมีเมียไม่แปลกนะ แต่พอเจอเองแล้วกูรู้เลยว่าทำไมเด็กแม่งพูดกัน” เฮียอินซองที่เพิ่งสูบบุหรี่เสร็จเดินปาดเหงื่อไปนั่งลงข้างๆเซฮุนที่นั่งยิ้มกริ่มมองเจ้านายทำหน้าเครียดอยู่ไกลๆ ตอนนี้เขารู้เลยว่าอะไรทำให้บารมีของชานยอลลดลงขนาดที่เด็กๆกล้าเอาเรื่องส่วนตัวมาพูดกัน

ก็ดูเจ้าตัวเล่นแสดงภาพลักษณ์ที่ควรจะใช้ในบ้านให้ทุกคนเห็นหมดแล้ว แบบนี้ใครเห็นก็อดแซวไม่ได้ทั้งนั้น ก็อย่างที่บอกว่ามันทั้งดูน่ารักและตลกไปพร้อมๆกัน
 

“โอ้ย นี่ยังเด็กนะพี่ ตั้งแต่มีเมียเสื้อนี่ไม่เคยใส่ซ้ำ ไม่เคยบ่นเลยว่าเบื่อกับข้าว ไม่รู้จะกินอะไร เดี๋ยวนี้เดินผ่านทีกลิ่นครีมนวดผมนี่หอมฟุ้งออกมาจากหัวเลย ไม่มีบ่นบ้านรกสกปรก คิดเงินเสร็จสามทุ่มไล่กลับบ้านปิดไฟนอน เมียดูแลดีมาก” เซฮุนยกนิ้วหัวแม่มือขึ้นเป็นการยืนยันคำพูดที่ว่าแบคฮยอนดูและเฮียดีมาก
 

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเถอะ เมื่อก่อนชานยอลไม่เคยใช้ครีมนวดผม แต่เดี๋ยวนี้กลับมีกลิ่นหอมแบบทรีทเม้นของผู้หญิงส่งกลิ่นออกมาตลอดเวลา เสื้อผ้าก็มีกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม ขนาดเสื้อแจ็คเก็ตที่ใส่บ่อยๆยังดูสะอาด ก็ไม่แปลกที่ชานยอลจะจอดสนิทกับแบคฮยอนในเมื่ออีกฝ่ายดูแลดีมากขนาดนี้
 

“เมียมันอายุเท่าไหร่วะ”
 

“15 มั้ง จะจบ ม.3 อ่ะ น่าจะประมาณนี้ แต่เมียเขาสระผมให้ด้วยนะเว้ย ก็คิดดูว่าเฮียมันจะไปไหนรอด” เซฮุนยกยิ้มก่อนจะหยิบเอาบุหรี่ในกระเป๋าขึ้นมาจุดสูบ เขากล้าบอกเลยว่าถ้าเรื่องนี้ถึงหูใครก็ต้องกลายเป็นที่โจษจันทั้งนั้น ขนาดคนที่ไม่ค่อยยุ่งเรื่องของใครอย่างพี่อินซองยังพูดเลย
 

“โถ๊ไอ้สัส เห็นยองแจบอกจะเอาเมียมาด้วยกูก็นึกว่าจะพามาตบโชว์ ที่ไหนได้ นั่งเป็นหมาให้เค้าหวีขนเลย ถุ๊ย” อินซองนึกอยากจะหัวเราะให้ฟันหลุดกับรุ่นน้องที่ยังนั่งหน้านิ่งอยู่บนเก้าอี้โดยที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกนินทา แต่พูดก็พูดเถอะ หน้าเครียดๆโหดๆของชานยอลกับกิ๊บติดนี่ผมมันน่ารักจริงๆ
 

ไม่ได้น่ารักในแบบนิยามของคนทั่วไป เป็นความน่ารักในแบบของชานยอลเอง
 

“แหม... ก็... ”
 

“ดูๆๆๆ ดูนั่น” ไม่ทันที่เซฮุนจะได้พูดอะไรจงอินก็ร้องขัดขึ้นมาพร้อมกับชี้นิ้วไปยังผู้เป็นนายที่นั่งเกาหัวเมียอยู่บนเก้าอี้ ดูเหมือนว่าแบคฮยอนจะง่วงหรืออะไรสักอย่าง อาจจะเพลียแดดหรือแค่อยากอ้อนเฉยๆ แต่อยู่ๆชานยอลก็รั้งไหล่แบคฮยอนเข้าไปกอดแล้วจับหัวซบไหล่เฉย แถมยังมีการใช้มือเกาหัวเบาๆ ก้มหน้าก้มตาลงไปซุบซิบอะไรกันสองคน
 

นี่คิดว่าอยู่ที่บ้านกันหรือไง... ปากก็บอกว่าไม่อยากให้ใครยุ่ง ใครถาม แต่ตัวเองกลับทำเรื่องที่ตรงข้ามซะเอง
 

จะว่าไปเฮียก็เคยพูดอยู่บ่อยๆว่าทำอะไรไม่เคยปิดบัง แต่แค่ไม่อยากให้ก้าวก่าย บางทีมันคงหมายถึงการสวีทกันโชว์ชาวบ้านแต่ไม่อยากให้ถามว่าเป็นแฟนกันหรออะไรแบบนี้
 

“หู้ย ไอ้สัส ฆ่าคนโสดให้ตายด้วยสายตาเดียว” เซฮุนยิ้มร้ายในขณะที่ตายังจ้องมองนายหัวที่เอียงคอลงไปฟังเสียงซุบซิบจากเมีย ถ้าเขาไม่เห็นว่าเป็นเจ้านายล่ะก็ป่านนี้เซฮุนเดินไปนั่งทำงานขัดจังหวะใกล้ๆแล้ว หมั่นไส้นัก
 

“มึงลองแกล้งเดินไปหยิบขงหยิบของแถวนั้นดิ กูอยากรู้เฮียจะทำไง” จงอินหัวเราะขำ เขาอยากรู้จริงๆว่าถ้าเซฮุนแกล้งเดินไปหยิบเครื่องมือแถวนั้นเฮียจะทำหน้าแบบไหน ไม่ใช่เผลอๆกลับบ้านไปเซฮุนถูกไล่ออกจากสายข้อหากวนตีน
 

“มึงปล่อยเค้าไปเห๊อะ อย่าหางานมาให้กูเลย”
 

“ไอ้เหี้ย ไม่ใช่กูเดินไปหยิบของจริงๆแล้วโดนตีนนี่งงเลยนะ” ลู่หานทำหน้าแหยพลางเหลือบตามองดูกล่องเครื่องมือที่วางอยู่ตรงขาเก้าอี้ของชานยอล เขากำลังคิดเลยว่าจะลุกไปทำงานก่อนแต่ตอนนี้คงไม่กล้าเดินไปหยิบกล่องเครื่องมือแล้ว
 

ขืนเดินเข้าใจผิดมีหวังถูกหาว่าเป็นกบฏเหมือนเซฮุนชัวร์ๆ
 

“มึงก็ลองดูดิ... โดนตืบเดี๋ยวกูเข้าไปช่วยเอง”
 

 


 

ลมที่พัดผ่านโรงรถเบาๆทำให้ชานยอลรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยถึงจะเป็นเพียงแค่วูบเดียวเท่านั้น ตอนนี้ลูกน้องเขาพักงานกันหมดแล้ว ไอ้สามลูกสมุนแสบก็ไปนั่งนินทาอยู่กับพี่อินซอง อย่าคิดว่าชานยอลไม่เห็นล่ะ เขาเห็นเต็มสองตาเลยเพียงแต่ไม่ได้ใส่ใจเท่านั้น
 

ตอนนี้นาฬิกาข้อมือบอกเวลาบ่ายสามเศษแล้ว ดูเหมือนแบคฮยอนจะเพลียแดดและต้องการพักเต็มทีแต่คงอีกนานกว่าจะได้กลับ เสียงบ่นงุ้งงิ้งของคนตัวเล็กที่ดังไม่หยุดอยู่ที่ข้างหูทำให้ชานยอลนึกสงสาร แต่เขาคงทำได้แค่บอกให้เจ้าตัวทนอีกนิด เดี๋ยวแดดก็ร่มแล้ว
 

“หนูร้อนอ่ะ เสื้อหนูเปียกหมดแล้วเนี่ย” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นไปพูดเสียงหงุงหงิงใส่แฟนตัวสูงที่ยังคงทำหน้านิ่วอยู่เพราะอากาศที่อบอ้าว เขาเอาคางวางเกยไว้กับไหล่หนา ใช้ตาแป๋วๆจ้องมองดวงตาดุดันที่หันมามองด้วยสีหน้าลำบากใจพอกัน
 

แบคฮยอนรู้ว่าเฮียก็ร้อนไม่ต่างจากเขา แต่ระดับความอึดคนเรามันต่างกันมาก เห็นทีเขาคงต้องทนไปจนกว่าจะกลับบ้านนั่นแหละ
 

“หายร้อนยัง” ชานยอลเป่าลมจากปากใส่หน้าคนตัวเล็กจนผมหน้าม้าแตกกระจายก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนทำหน้าบึ้งมากกว่าเก่า
 

มันก็ช่วยไม่ได้ ตอนนี้พัดอันเดียวเริ่มจะเอาไม่อยู่แล้ว พัดไปก็มีแต่จะเมื่อยแขน พัดลมเพดานด้านบนก็ดูดเอาความร้อนจากหลังคาเป่าลงมาข้างล่าง จนตอนนี้มันร้อนยิ่งกว่าพัดลมระบายความร้อนของแอร์เสียอีก อย่างเดียวที่พอจะช่วยได้ก็คงเป็นการกินน้ำกับรอให้แดดร่มเท่านั้นล่ะนะ
 

“เหม็นกลิ่นบุหรี่” คนตัวเล็กทำปากยู่พร้อมกับหันหน้าหนีออกไปทางประตูโรงรถเพื่อรับลมธรรมชาติที่นานๆจะพัดผ่านมาสักที หัวของเขายังคงพิงอยู่กับไหล่พี่ชานยอลแม้มือจะเริ่มอยู่ไม่สุขแล้ว
 

แบคฮยอนกำลังเบื่อ... เขาไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี โทรศัพท์ก็ไม่มีใช้ ไม่มีอะไรให้ทำสักอย่าง
 

“ยังไม่ได้สูบเลยสักมวน พูดไปเรื่อย” ชานยอลแกล้งใช้คางกดลงกับหัวคนตัวเล็กด้วยความหมั่นไส้เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำเบ้ปากแล้วเบือนหน้าหนี วันนี้ชานยอลยังไม่ได้สูบบุหรี่เลยสักมวน แบคฮยอนก็พูดไปเรื่อย
 

“หนูเบื่ออ่ะ ร้อน อยากนอนแล้ว”
 

“งั้นให้คนไปส่งบ้าน”
 

“ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากกลับ”
 

“แล้วจะเอาอะไร” กำปั้นใหญ่ทุบลงบนศีรษะทุยเบาๆหลายๆที ชานยอลไม่รู้ว่าแบคฮยอนอยากได้อะไร จะให้กลับบ้านก็ไม่กลับ แต่อยู่นี่ก็บ่นร้อนอะไรก็ไม่เอาสักอย่าง ต่อไปคงเหลือแต่ของกินแล้ว
 

“ไม่อยากเอาอะไรอ่ะ”
 

“มาแล้วงอแงว่ะ”
 

“ก็หนูแค่บ่นเองอ่ะ ไม่ได้อยากได้อะไรสักหน่อย” แบคฮยอนทำหน้ามุ่ยก่อนจะทิ้งตัวอ่อนยวบลงไปนอนบนตักเฮียด้วยความอ่อนเพลีย ตอนนี้แบคฮยอนไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ไม่อยากทำอะไรเลย อยากทำหน้าบึ้งอย่างเดียว
 

“แล้วพี่ลุกไปทำงานจะนอนยังไง”
 

“ไม่รู้อ่ะ...”
 

“ง่วงแล้วใช่ไหมเนี่ย”
 

“งือ...”
 

“ไปนอนในรถไป เดี๋ยวเปิดรถไอ้เทาให้”
 

“หึ...”
 

“งั้นไปช่วยกันขัดสี อย่านั่งเฉยๆ ห้ามทำพังด้วย ไม่มีปัญญาซื้อใช้เขา เข้าใจไหม”
 

“อื้อ~”
 

ชานยอลได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆกับน้ำเสียงยานคางเหมือนคนใกล้จะหลับเต็มทีของแบคฮยอน เขาชอบจริงๆเวลาที่คนตัวเล็กมีสภาพงัวเงียหรืออยู่ในอาการซึม ดูเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย พอเห็นแล้วก็อยากพูดดีๆด้วยไม่เหมือนตอนตื่น อะไรก็เถียงรั้นตะแบงไปหมด พอพูดด้วยทีไรก็ของขึ้นทุกที อยากจะตบให้ไขมันแตก
 

“งั้นลุก จะพาไปทำ เร็วเข้า...”
 

 “ไม่อยากทำแล้วอ่ะ หนูยืมโทรศัพท์เล่นเกมหน่อยดิ”
 

“จะเล่นอะไร ไม่มีเกมอะไรให้เล่น”
 

“เดี๋ยวหนูโหลดเองก็แด้ะ หนูขอยืมหน่อย” มือเล็กๆยกขึ้นกำชายเสื้อยืดสีดำสนิทด้วยท่าทางออดอ้อน แบคฮยอนยังคงทำหน้ามุ่ยเพราะอากาศที่ร้อนจัด แต่แล้วก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเฮียยอมควักโทรศัพท์ออกมาให้เขาแถมยังปลดล็อคให้เสร็จสรรพ
 

ชั่ววินาทีหนึ่งแบคฮยอนรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างแว้บเข้ามาในหัว เขาไม่รู้เลยว่าเฮียแพ้คนขี้อ้อนด้วย สงสัยจะตกม้าตายก็คราวนี้แหละ... แค่พูดเสียงน่ารักๆทำตัวงุ้งงิ้งพอออกปากจะเอาอะไรพี่ชานยอลก็ให้หมด แถมยังพูดเพราะๆด้วย ดูเหมือนว่าแบคฮยอนจะจับทางเฮียได้แล้ว ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะพลาดเรื่องง่ายๆไปได้
 

สงสัยต้องลองทดสอบดูสักหน่อยแล้ว...

 

 







 

#ฟิคแฮ่น












 

แถม

illus peepanggy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ว๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย นังบี๋ตัวแสบ หมั่นเขี้ยว นังไขมันร้ายกาจ ช่างกล้าอ้อนเฮีย หมั่นไส้จุง แง ขอบคุณแฟนอาร์ตจากน้อง peepanggy ด้วยงับ น่ารักฝุดๆ ถ่อหน้าไปรีเควสมาเลย ฮือออ น่ารักมาก หมั่นหน้านังบี๋

ตอนนี้ภาษาป่วงๆแปลกๆเราก็อภัยนะคะ เนื่องจาตอนนี้ป่วยเป็นโรคพิษสุนัขบ้าเนื่องจากอากาศร้อน นั่งอาบเหงื่อพิมพ์ไปอารมณ์ก็ขุ่นไป ฮ่า ขอบคุณที่อ่านค่ะ :D เจอคำผิดบอกได้นะคะ

เอ็นจอยรีดดิ้ง! :D






 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
COCO:']MUSiC CA'fe
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 837 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15643 เจ้าไดโนเสาร์แบคฮยอน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 เมษายน 2564 / 02:25
    ร้ายกาจจจจจ
    #15,643
    0
  2. #15584 bbaekbhyun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:19
    เฮียก็พูดเพราะเฉพาะตอนน้องง่วงอ่ะน้ออ คนปากแข็งง~😆😆😆
    #15,584
    0
  3. #15516 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:40
    เจ้าตัวแสบจะโดนพี่ชานบ่นแน่5555
    #15,516
    0
  4. #15449 Vibrance (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:36
    เนี่ยยมันจะไม่หยุดโดนด่าก็เพราะแบบนี้ตัวแสบเอ้ยย55555มันแสบทุกเรื่องจริงๆ ยอมเค้าเลย
    #15,449
    0
  5. #15360 weiliin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:08
    น่ารักจริงๆ เอ็นดูที่ยอมให้น้องมัดผมให้ 555555
    #15,360
    0
  6. #15271 เอ็มเจ ทิงเกอร์เบล (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:50
    พูดพี่บ่อยๆ สิชานนน ชั้นชอบบบ 5555555
    #15,271
    0
  7. #15136 xxxlilly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:12
    จับไต๋ได้แล้ว555555 เวลาพูดดีๆกันก็น่ารักจะตายคู่นี้
    #15,136
    0
  8. #15106 Minbom Taesumon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:43
    ชอบที่แทนตัวเองว่าพี่ แม้จะนานๆครั้งพูดทีแต่ก็ทัชใจมากเลยฮับบ กลับมาอ่านหลายรอบแล้ว ชอบมากก
    #15,106
    0
  9. #15098 เล็กน้ำตก-// (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:39
    กลับมาอ่านกี่ทีก็ชอบ ตลก 5555555555
    #15,098
    0
  10. #15086 kiku_zz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:53
    รักเค้ามากอ่ะเฮียยยยย
    #15,086
    0
  11. #14937 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 03:21
    ตอนน้องง่วงนะ แทนตัวเองว่าพี่หมั่นไส้
    #14,937
    0
  12. #14251 heykiki (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:45
    คนอื่นอ้อนอาจจะโดนตบ แต่นี่เป็นอิบี๋แงะ อ้อนนิดอ้อนหน่อย ให้หมดตัว โดยเฉพาะตอนน้องง่วงมาก ๆ นะ พี่อย่างงู้นพี่อย่างี้ น่าหมันไส้โว้ยย น่ารักด้วยยย
    #14,251
    0
  13. #14186 realkan4 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 19:56
    เหม็นฟามร้ากกกกก
    #14,186
    0
  14. #14183 kiku_zz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 04:42
    ตอนนี้น่ารักกกกก
    #14,183
    0
  15. #14151 tuntiiz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 14:15
    วุ้ยยยยยยย เมียเด็ก
    #14,151
    0
  16. #13895 BezT25 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 11:26
    แหมมทำเป็งดุเมียแต่ก็ยอมเค้าาา น่ารักๆๆๆๆๆ เมียเด็กจับทางได้ละเฮียโดนอ้อนหนักแน่55555555555
    #13,895
    0
  17. #13631 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 23:46
    พลาดแล้วเฮียเมียเด็กจับทางได้แล้ว
    #13,631
    0
  18. #13543 Yehet ~ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 21:51
    เฮียชานกลายเป็นคนมุ้งมิ้งไปแล้ว 55
    #13,543
    0
  19. #13449 imfade (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:35
    ไมรูปไม่ขึ้น งืออ มีมัดจุกด้วย555555555 ฆ่ากันเลอ
    #13,449
    0
  20. #13346 sweetpss (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 16:23
    มุ้งมิ้งไปดิ้! อิจฉาโว้ยยยย
    #13,346
    0
  21. #13232 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:22
    โอ้ยยยยย ซีนฆ่าคนโสดอ่ะ.. มุ้งมิ้งงุ้งงิ้งกัอยู่สองคน.. ถึงขนาดเซฮุนไม่กล้าเข้าไปใกล้ก็คิดดูละกันว่าเฮียโหดแค่ไหน
    #13,232
    0
  22. #13152 PINKLAND (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 14:40
    คือดี คือความน่ารัก มุ้งมิ้ง งู้ยยๆๆ
    #13,152
    0
  23. #13019 DreamBH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 20:16
    ง่าาาาาาา
    #13,019
    0
  24. #12548 Kimji_sag (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:22
    ตอนนี้เป็นตอนแรกที่เราสัมผัสความมุ้งมิ้งของพี่ชานได้ ...อาเมน
    #12,548
    0
  25. #12361 gonjung (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 09:38
    55555555เฮียน่ารักอ่ะตามใจบี๋ด้วย ก็บี๋ดูแลดีขนาดนี้เฮียจะไปไหนพ้น5555
    #12,361
    0