[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 19 : Chapter : 19 เรื่องหมออ้อย...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 836 ครั้ง
    14 เม.ย. 58







พั่บ!

เสียงประตูตู้เย็นถูกปิดกระแทกอย่างแรงก่อนที่ร่างของเจ้าของบ้านจะย้ายตัวเองไปนั่งลงบนโซฟา นาฬิกาบนผนังบอกคริสว่าตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่มกว่าแล้ว...ไม่มีลูกน้องคนไหนมานับเงินที่บ้าน แม้แต่ชานยอลก็ยังไม่กลับมา สงสัยจะนัดกันไปปดูบอลที่ร้าน

บ้านเงียบๆที่ไร้เสียงคนทำให้คริสจิตตก ตอนนี้อาการไข้ของเขาลดลงมากแล้ว โจ๊กที่เหลืออยู่ในหม้อก็ถูกจัดการจนหมด แม้แต่โทรศัพท์อี้ชิงก็ยังต่อไม่ติด แน่นอนว่าคงถูกกักบริเวณเหมือนทุกที ทิ้งให้คริสนอนป่วยกายป่วยใจอยู่คนเดียวในบ้านเงียบๆ ขนาดแม่บ้านคนเดียวที่เป็นความหวังสุดท้ายก็ยังถูกผัวคุมเข้ม

เฮ้อ... ชีวิตมันมีอะไรดีบ้างนะ...

แกร๊ก

เสียงเปิดประตูบ้านเรียกคนตัวสูงที่นั่งกำลังหมดอาลัยตายอยากอยู่บนโซฟาให้หันไปมองเพื่อนซี้และคู่หูเงินกู้คนใหม่ที่เดินหอบถุงพลาสติกเดินเข้ามาในบ้านเต็มสองมือ คริสเห็นแบคฮยอนนำหมวกกันน็อคไปวางไว้บนชั้นก่อนจะเดินเอาถึงของมาวางไว้ตรงหน้าเขา

กลิ่นหอมของโฮต๊อกที่เป็นเอกลักษณ์และโอเด้งในถุงทำเอาท้องคริสร้องโครกคราก สาบานได้ว่าแบคฮยอนเป็นแม่บ้านที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา ถึงจะน่าเสียดายตรงที่ว่าผัวดุไปหน่อยแต่แบคฮยอนก็ยังเป็นเด็กที่ดูแลคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี

“อ่ะ หนูซื้อมาฝาก มีมะนาวโซดาด้วย แล้วก็โอปังกับยาแก้อักเสบ” แบคฮยอนเดินนำถุงของกินที่ซื้อติดมือมาจากข้างทางไปวางไว้บนโต๊ะตรงหน้าคนป่วยที่ทำสีหน้าเหมือนคนใกล้ตาย  หน้าเหงาๆของเฮียคริสพอได้เห็นแล้วก็อยากจะให้อี้ชิงมาดูกับตาตัวเองว่าแฟนตัวสูงหงอยขนาดไหนตอนที่เจ็บหนักจนต้องนอนอยู่แต่ที่บ้าน

 “หูย น่ารักว่ะ ไหนมาหอมแก้มทีดิ”

“เฮียทะลึ่งว่ะ”

“...................”

ฝ่ามือหนักๆที่วางลงบนบ่าหยุดคนตัวสูงที่กำลังจะเอื้อมมือไปรั้งคอแม่บ้านเข้ามาหอมให้หยุดลงกลางอากาศ กับแขนข้างที่ถูกยิงเพียงออกแรงบีบเบาๆคนป่วยก็ร้องโอ้ยเสียงดังลั่น คริสเกือบจะลืมไปเลยว่าชานยอลยังมีตัวตนอยู่ในนี้และแบคฮยอนไม่ใช่เด็กแรดก๋ากั่นไร้สถานะแล้ว ตัวเขาเองคงเล่นด้วยได้ลำบาก ขนาดแค่แซวยังจะถูกผัวเขาเตะเอา

“โอ้ย! รู้แล้วๆ! มึงนี่ เล่นนิดเล่นหน่อยก็ไม่ได้!” คริสว่าด้วยท่าทางหัวเสีย เขาขมวดคิ้วแน่นแล้วหยิบเอาถุงโอปังมาเป่าแทนที่จะหันไปสบตากับเพื่อนรัก ไม่ต้องเดาก็รู้เลยว่าชานยอลกำลังทำสีหน้าแบบไหน แต่คริสจะไม่สนใจหรอก

“เล่นกับตีนกูนี่ ซื้อมาให้แดกยังจะหาเรื่อง อีบี๋ เอาของไปเก็บในตู้เย็นด้วย” ชานยอลถอดถุงมือออกโยนไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินไปนั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับออกคำสั่งให้แม่บ้านเอาของสดไปเข้าตู้ และทันทีที่ซองบุหรี่ตกถึงโต๊ะคริสก็รีบเอื้อมมือมาหยิบมันไปพร้อมกับไฟแช็คทันที

“บุหรี่หมด ขอตัว”

“ออกไปสูบข้างนอก”

“ทำไมวะ? ทำไมสูบในนี้ไม่ได้?” นิ้วเรียวยาวที่กำลังหยิบบุหรี่เข้าปากชะงักค้างกลางอากาศ คริสขมวดคิ้วนิ่วหน้ากับคำสั่งแปลกประหลาดที่ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยได้ยินเพื่อนซี้พูดคำนี้ ถึงชานยอลจะเป็นพวกจู้จี้แต่ที่แน่ๆไม่ใช่เรื่องสูบบุหรี่ในบ้านแน่เพราะเจ้าตัวเองก็ทำประจำ แล้วตอนนี้นึกจะรักสุขภาพอะไรขึ้นมาถึงได้ห้ามสูบบุหรี่ในบ้าน

“เออเหอะ ไปสูบข้างนอก”

“มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย” คริสไม่ยอมฟังคำสั่ง เขาจุดไฟที่ปลายบุหรี่แล้วสูบควันเข้าปากก่อนจะปล่อยมันออกมาผ่านรูจมูกจนควันสีเทาลอยฟุ้งไปทั่ว ถึงแม้ว่าชานยอลจะนั่งมองอยู่ตรงหน้าแต่คริสก็หาได้ใส่ใจ นี่ก็บ้านเขาเหมือนเขา อีกอย่างชานยอลไม่ได้แพ้หรือเกลียดกลิ่นบุหรี่ด้วย

“................”

“เฮีย! ทำไมสูบบุหรี่ในบ้านอ่ะ! มันเหม็นนะ หนูบอกว่าอย่าสูบๆอ่ะ!

เสียงตะโกนของแม่บ้านที่ดังมาจากในครัวทำเอาคริสถึงกับสะดุ้ง เขาเหลือบตาไปมองชานยอลที่นั่งหัวเราะหึอยู่อย่างเยาะเย้ยเหมือนจะบอกว่า กูบอกมึงแล้วแต่คริสก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเขาจะต้องฟังแบคฮยอนด้วย

“เดี๋ยวนี้เชื่อฟังแม่บ้านหรอวะ”

“ออกไปสูบข้างนอก ไป เมียกูสั่ง” ชานยอลขยำกระดาษใบเสร็จปาใส่คริสจนอีกฝ่ายต้องลุกหนีเดินออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกด้วยสีหน้างงๆทั้งๆที่นี่เป็นบ้านตัวเองแท้ๆ

อันที่จริงแล้วชานยอลก็แอบเห็นด้วยกับการสูบบุหรี่ข้างนอกเพราะบ้านเขาใช้เครื่องปรับอากาศ แถมไม่มีช่องระบาย พอสูบแล้วควันก็ลอยอยู่ในบ้านเพียงแต่ว่าเมื่อก่อนใครๆก็ทำกันจนติดเป็นนิสัย และคริสมักเปิดประตูบ้านและพัดลมไว้เสมอเวลาที่ลูกน้องมานับเงินตอนกลางวัน

ชานยอลลุกจากโซฟาเดินไปเปิดเครื่องเล่นเกมพร้อมกับเปลี่ยนโทรทัศน์ให้กลายเป็นโหมด AV แล้วหยิบจอยบนชั้นติดมือกลับไปนั่งที่โซฟา เกมฟีฟ่าถูกเปิดเป็นโหมดเล่นแบบเดี่ยว ชานยอลจัดการเลือกทีมของเขาในขณะที่แม่บ้านไปจัดการตู้เย็น และเพื่อนรักออกไปสูบบุหรี่

-

“โถ่ เฮียเล่นแพ้อีกแล้วว่ะ กากอ่ะ”

เสียงเย้ยถากถางยังคงดังไม่ขาดเหมือนเป็นการตัดกำลังคู่ต่อสู้ทางอ้อม ศึกฟีฟ่าออนไลน์เกมที่สองจบลงแล้วด้วยผลประตูที่คริสแพ้ตามเคยเหมือนกับเกมแรก ส่วนคนถูกเยาะเย้ยก็ได้แต่เบ้ปากทำหน้าทำตากับคำพูดเย้ยเยาะของแม่บ้านหน้าอ่อนที่นั่งซบผัวอยู่บนโซฟา

มันก็ต้องแพ้แน่อยู่แล้วสิ... แขนคริสเจ็บจนขยับไม่ถนัดแถมคู่แข่งมีกำลังใจมานั่งซบตัดกำลังกันอยู่ตรงหน้า เห็นแล้วหัวใจอ่อนแอชะมัด...

“ไม่เล่นละแม่ง” จอย PSP สีดำถูกโยนลงบนโซฟาก่อนที่คนป่วยจะมุ่ยหน้าลุกจากเบาะนุ่ม หยิบซองบุหรี่เดินหันหลังกลับขึ้นชั้นสองไปทันทีโดยที่ไม่สนใจฟังเสียงเรียกของใคร เขารำคาญอีแม่บ้านปากมากกับผัวมันเต็มทนตั้งแต่ตอนที่ชานยอลเล่นโหมดซิงเกิ้ลแล้ว

ถ้าเป็นใครก็ต้องชนะทั้งนั้นแหละ ก็ชานยอลเล่นเอาแขนกอดรั้งเมียไว้ข้างนึง อิงซบเล่นเกมไปด้วยกัน พอเห็นแบบนั้นแล้วคนที่แฟนถูกกักบริเวณอย่างคริสก็ห่อเหี่ยวใจ เขาจะขึ้นไปนอนดีกว่า ก่อนที่จะได้กระโดดถีบแม่บ้านตูดใหญ่

“มันงอนเลย มึงอ่ะ ไปว่ามัน” ชานยอลหัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับใช้จอยเกมในมือโขกหัวคนข้างตัวโทษฐานปากดีทำเพื่อนซี้ของเขางอนตุ้บป่องจนขึ้นห้องไปเลย ยิ่งช่วงนี้คริสสุขภาพจิตย่ำแย่ พอเห็นแล้วมันก็อดสงสารไม่ได้

“หนูยังไม่ได้ว่าไรเลย ก็เฮียเค้าเล่นแพ้ตั้งสองตา วิ่งก็ผิดๆถูกๆ”

“ก็มันเจ็บแขน”

“เค้าอ้างหรอก” แบคฮยอนยังคงเถียงข้างๆคูๆเพื่อให้แฟนตัวเองชนะอย่างบริสุทธิ์ ที่จริงแล้วเขาดูเกมแทบไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ รู้แค่ว่าทีมเฮียสีแดงและของเฮียคริสสีน้ำเงิน พอเล่นเกมจบก็มีสรุปคะแนนให้ แต่ดูท่าทางพี่คริสจะเล่นได้ไม่เต็มกำลังเท่าไหร่ เห็นทำหน้าโอดโอยอยู่หลายครั้ง

“มึงนี่ก็นะ”

“หนูก็ต้องเข้าข้างแฟนหนูดิ”

ชานยอลไม่ได้เถียงอะไรตอบกลับไป เขากดเลือกเกมใหม่และขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกเมื่อย อันที่จริงแล้วชานยอลเชื่อจริงๆว่าแบคฮยอนอวยทุกอย่างที่เป็นตัวเขา ขนาดด่ายังชอบ ตะคอกใส่ก็ยังชอบ จนชานยอลเผลอนึกไปว่าบางทีแบคฮยอนอาจเป็นพวกชอบความรุนแรง

“อีเด็กแก่แดด”

“ใช่ที่ไหน หนูอายุจะ 16 แล้วนะ”

“หมXยยังไม่ขึ้นก็มีผัวซะแล้ว นี่แหละเขาเรียกแก่แดด”

“ไม่ต้องขึ้นหรอก ไม่อยากมี” คนตัวเล็กหัวคิกแล้วแกล้งรูดซิปเปิดกางเกงในดูของสงวนตัวเองเพื่อเช็คดูว่าจิมิโกะของเขามีผมหรือยัง แต่ว่าถึงจะโตกว่านี้แบคฮยอนก็ไม่อยากมีหรอก อี้ชิงบอกว่ากินยาคุมแล้วมันจะไม่ขึ้น แบคฮยอนไม่อยากมีผมดกดำรุงรังเหมือนเฮีย มันดูแมนเกินไป

“ทะลึ่ง”

“แหมะ แล้วตอนจูดี้เฮียมีผมครั้งแรกเฮียโกนผมไฟให้มันแมะ”

“คือไรวะ?” ชานยอลถึงกับนิ่วหน้าพร้อมกับหันไปมองแฟนตัวเล็กกับคำถามแปลกๆที่เหมือนจะฟังรู้เรื่องแต่ก็ไม่รู้เรื่อง แน่นอนว่าเขาอายุมากกว่าแบคฮยอนและชานยอลรู้จักผมไฟแน่ แต่เขาไม่เข้าใจคำถามโดยรวมของมัน

“ก็ตอนขึ้นครั้งแรกขนมันจะอ่อนๆใช่ปะ แต่ของเฮียมันหนาอ่ะ ก็เหมือนผมไง ตอนเด็กๆพ่อแม่ก็โกนผมให้ โตมาลูกจะได้ผมหนา แล้วของเฮียโกนปะ”

“ถามเหี้ยไรจังไร ไปถามพ่อมึงนู่น” คนถูกถามตอบปัดเสียงเขียว เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าทำไมขนมันหนา แล้วทั้งชีวิต 27 ปีมานี้ชานยอลก็ไม่เคยไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับหมออ้อยด้วย แบคฮยอนเป็นเด็กที่ขี้สงสัยได้น่าตบจริงๆ

“ถามพ่อทำไมอ่ะ”

“นี่กวนตีนใช่ไหม?”

“เอ้า ก็หนูถามเฉยๆ แล้วทำไมเฮียไม่ตัดหมXยมาแปะหัวอ่ะ”

“เอาแปะหน้ามึงนู่น”

ชานยอลใช้จอยเครื่องเล่นเขกหัวอีบี๋ขี้สงสัยแรงๆอีกหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ จะมีเด็กที่ไหนกวนประสาทได้เท่าแบคฮยอนไม่มีอีกแล้ว ไหนจะถามเรื่องของสงวนแถมยังบอกให้เอาขนตรงนั้นไปแปะหัวอีก สาบานได้ว่าถ้าตอนนี้แบคฮยอนไม่ใช่แฟนเขาชานยอลจะจัดการอัดให้ติดกำแพงเลย

“เอามาแปะหน้าทำไม หนูไม่อยากมีหนวด”

“เรื่องของมึง” ตอบออกไปอย่างเย็นชาทำทีไม่สนใจกับคำถามอัปรีย์จากแฟนขี้สงสัย ชานยอลไม่ใช่ผู้เชี่ยวชานเรื่องขนหรือผม อีกอย่างเขาคิดว่าแบคฮยอนแค่อยากจะหาเรื่องกวนประสาทไปอย่างนั้นแหละ

 “เมื่อไหร่เฮียจะไปอาบน้ำอ่ะ หนูง่วงแล้ว” หัวทุยๆซุกไซ้ไปตามแผ่นอกกว้างที่นอนอิงอยู่ด้วยท่าทางออดอ้อน แบคฮยอนเหยียดขาไปจนสุดแล้วค่อยๆขยับไถลตัวลงไปเรื่อยๆจนเรื้อยไปหนุนอยู่บนตักเฮีย

ตอนนี้นาฬิกาบนผนังบอกเวลาเพียงสองทุ่มเศษแต่แบคฮยอนง่วงมาก วันนี้เขาเหนื่อย เพลียแดด รู้สึกเหมือนตาจะหลับให้ได้เพียงแค่ผิวหนังได้สัมผัสกับแอร์เย็นๆ แถมดูท่าวันนี้เฮียไม่ขึ้นห้องง่ายๆด้วยเพราะถ้าจะขึ้นคงไปอาบน้ำคิดบัญชีตั้งแต่กลับมาแล้ว อาจจะอยู่เล่นเกมสยองขวัญอีกนานเหมือนทุกที

“จะขึ้นไปนอนก็ไป เดี๋ยวขึ้นไปอาบน้ำแล้วจะลงมาเคลียร์เกม” ชานยอลตอบอย่างไม่ค่อยใส่ใจ ถึงเขาจะรู้ว่าแบคฮยอนอยากให้ไปนอนด้วยแต่วันนี้ชานยอลมีภารกิจเคลียร์มิชชั่น เพราะงั้นวันนี้เขาถึงได้ให้ลูกน้องไปคิดเงินที่อื่น

ชานยอลตั้งใจจะเล่นเกมตั้งแต่สองทุ่มแล้วยิงยาวจนกว่าจะง่วง ถ้าปล่อยให้พวกนั้นมาบ้านคงเที่ยงคืนกว่าจะกลับ และแน่นอนว่าแบคฮยอนจะต้องไม่มานั่งอยู่ด้วยแน่ ไม่งั้นเขาคงเล่นเกมไม่รู้เรื่อง

“เล่นอีกแล้วอ่อ หนูอยู่ด้วยดิ” พูดไปตาก็ปรือจนแทบจะหลับสนิท แบคฮยอนยกขาก่ายหมอนอิงขยับท่าเตรียมนอนโดยที่หัวก็ยังหนุนอยู่บนตักเฮีย ถึงปากจะบอกว่าอยากอยู่ดูด้วยแต่สภาพคนตัวเล็กตอนนี้ไม่เอื้ออำนวยเลย เผลอๆหลับก่อนจะได้อาบน้ำ

“ไม่ต้องสะเหร่อเลย อยู่ด้วยแล้วก็ร้องกรี๊ดๆ กูเล่นไม่รู้เรื่อง”

“งั้นหนูหลับเป็นเพื่อนข้างล่างนะ เฮียจะขึ้นห้องแล้วปลุกหนู”

“ก็บอกให้ขึ้นไปนอนก่อนยังจะรั้นอีก...”

แบคฮยอนไม่ได้สนใจเสียงพูดของเฮียอีกต่อไป ตาของเขาหลับสนิทและร่างกายกำลังดำดิ่งสู่ช่วงพักผ่อนเต็มกำลัง ถึงหูจะยังได้ยินเสียงเกมอยู่จางๆแต่ตอนนี้หัวสมองแบคฮยอนกำลังปิดการรับรู้ แอร์เย็นๆและท้องที่อิ่มแน่นทำให้เขารู้สึกง่วงเป็นเท่าตัว เดี๋ยวถ้าพี่ชานยอลจะขึ้นไปนอนก็คงปลุกเองนั่นแหละ ตอนนี้ขอหลับก่อน

“....................”

“พูดได้ยินไหมเนี่ย บอกให้ขึ้นไปนอน” ดวงตากลมโตยังคงจ้องมองไปยังจอโทรทัศน์ตรงหน้า เสียงที่เงียบไปเรียกให้ชานยอลเหลือบตามองดูคนตรงหน้าเพียงแว้บเดียวก่อนจะละสายตาออก สุดท้ายแบคฮยอนก็หลับจนได้ถึงจะแกล้งมึนทำเป็นหลับตอนนี้แต่เดี๋ยวสักพักก็คงจะหลับจริงๆ

แม่บ้านบี๋นี่เป็นตัวปัญหาสุดยอดของชานยอลเลย

“เฮ้อ....”

.

.

.


‘You have no choice....

เวลาเที่ยงคืนกว่า เสียงพากย์เกมยังคงดังเรื่อยๆในความเงียบ จนถึงตอนนี้ก็กินเวลากว่าเกือบห้าชั่วโมงแล้วที่เขานั่งมาราอนเกมนี้จนแทบลืมดูเวลา แบคฮยอนที่กำลังหลับก็ยังคงนอนหนุนตักอยู่ท่าเดิมและชานยอลอึดพอจะทนไหวถึงจะมีบ้างที่ขาชาจนเป็นเหน็บ

เขายังคงวิ่งวนไปรอบๆรอบโรงพยาบาลเพื่อหาของบางอย่างตามเนื้อเรื่องของเกม เสียงวิทยุสื่อสารที่ดังแสกสากบอกชานยอลว่ามอนส์เตอร์กำลังจะเข้ามาในไม่ช้าและเขาต้องหาที่หลบก่อนเพราะเฟิร์สเอดหมดแล้ว และหลอดเลือดชานยอลมีไม่พอจะสู้

“งืม....” เสียงครางเครือเบาๆเรียกคนตัวสูงให้ละสายตาออกเพียงชั่วครู่ ดูเหมือนแฟนตัวเล็กของเขาจะถูกเอฟเฟคเสียงเกมปลุกให้ตื่น คงถึงเวลาต้องส่งแบคฮยอนขึ้นไปนอนบนห้องสักที

“ตื่นยัง...ตื่นแล้วก็ขึ้นไปนอนรอข้างบน เดี๋ยวพี่ขึ้นไป” แกล้งใช้ศอกกดหัวคนตัวเล็กที่ยังสะลึมสะลือก่อนจะหันไปสนใจเกมในจอต่อ  บรรยากาศเครียดๆทำให้ชานยอลลุ้นจนใจเต้นไปหมด ไอ้ตัวพีรามิดเฮดเดินลากมีดด้ามใหญ่ผ่านล็อกเกอร์ที่เขาใช้ซ่อนตัวไปอย่างช้าๆ

มันเปิดประตูนั้น ปิดประตูนี้ดังปึ้งปั้ง...ชานยอลได้แต่หวังว่าตัวเองจะไม่ถูกพบ

“งืม....”

“งืมไร บอกให้ขึ้นไปนอน”

“อืออ...หนูรอขึ้นไปพร้อมเฮียอ่ะ...” ครางตอบเสียงงึมงำพร้อมกับไสหน้าลงกับหน้าตักไปมา แบคฮยอนพลิกร่างนอนตะแครงหันหน้าเข้าหาหน้าท้องแฟนตัวสูง มือเล็กๆยกขึ้นขยุ้มชายเสื้อยืดไว้แน่นอย่างลืมตัว

เพียงไม่นานเสียงแบคฮยอนก็เงียบหายไปเหลือเพียงเสียงลมหายใจเบาๆกับเกมที่ยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ...

ชานยอลกดเปิดหน้าไอเท็มเอาไว้ก่อนจะขยับตัวไปหยิบเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มาคลุมให้คนตัวเล็กที่ไหลลงไปในห้วงนิทราไปอีกครั้ง ปากจุ๋มจิ๋มของแบคฮยอนที่เหมือนกับตัวชีอึดทำให้ชานยอลอดหมั่นไส้ไม่ได้ พอนึกถึงปากนี้ที่เอาแต่พูดมากจนน่ารำคาญก็นึกอยากจะดึงมันให้ยืดติดมือหรือตัดทิ้งไปซะ

นอกจากเป็นเด็กสลิดแล้วแบคฮยอนยังซื่อบื้อ ซื่อจนดูเหมือนโง่แถมยังขี้น้อยใจช่างตัดพ้ออีกต่างหาก ซึ่งอันที่จริงแล้วชานยอลไม่ค่อยใส่ใจคนแบบนี้เท่าไหร่ จะเรียกว่าไม่สนใจเลยก็ได้แต่มันต่างกันระหว่างคนทั่วไปกับแบคฮยอน เขาเองก็ไม่ใช่พวกตามเอาใจผู้หญิงนัก แต่บางครั้งชานยอลก็หงุดหงิดที่แบคฮยอนไม่รู้อะไรจริงๆไม่ใช่แกล้งไม่รู้ให้ต้องเอาใจ จะทิ้งไว้ให้เข้าใจผิดก็ดูค้างคา

ถ้าไม่ติดว่าแบคฮยอนมีนิสัยชอบคุย ชอบหยอกกับผู้ชาย ชานยอลก็คิดว่าแบคฮยอนอาจเป็นหนึ่งในสเป๊คเขา ทำงานบ้านก็ได้ ไร้เดียงสา ไม่มีพิษภัย แต่ชานยอลก็เกลียดนักเวลาที่อีบี๋แฮ่นอ่อยผู้ชายตามสัญชาตญาณแรดไม่ว่าจะจงใจหรือไม่ก็ตาม

“บอกให้ขึ้นไปนอนก็ยังดื้อ พี่ปวดขาหมดแล้วเนี่ย...” ได้แต่สบถพึมพำพร้อมกับถอนหายใจออกมาหวังให้คนตัวเล็กลุกขึ้นเดินกลับไปนอนบนห้อง แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเพียงความเงียบจากอีกฝ่าย สุดท้ายชานยอลก็ต้องตัดใจวางจอยเกมลง กดพักเอาไว้ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นอุ้มแม่บ้านเจ้าปัญหาพาขึ้นไปนอนข้างบนก่อนที่ขาตัวเองจะทรุดไปมากกว่านี้

ขายาวก้าวขึ้นบันไดช้าๆอย่างระมัดระวัง ชานยอลเดินไปเปิดประตูห้องด้วยมือข้างเดียวก่อนจะนำร่างอีบี๋อ้วนไปวางไว้บนเตียงโดยที่ก่อนออกจากห้องก็ไม่ลืมเปิดเครื่องปรับอากาศเอาไว้ให้ด้วย ตอนนี้คอของเขาเริ่มปวดเมื่อยเต็มที เห็นทีว่าอีกไม่นานชานยอลก็คงต้องระเห็จตัวเองขึ้นมานอนบ้างแล้ว


-

2:23

โครม!’

เสียงกรงเหล็กที่สั่นเพราะมอนส์เตอร์กระโดดลงมาบนลิฟท์ส่งเสียงดังสนั่นไปทั่ว ชานยอลใช้ก้านจอยเลื่อนโฟกัสแล้วกระหน่ำยิงใส่หัวมันจนเสียงปืนดังติดๆกันไม่หยุด เพียงไม่นานเลือดมันก็สาดกระเซ็นไปทั่วแล้วเกมก็ตัดเข้าคัทซีนเนื้อเรื่องตามที่เดาเอาไว้ไม่ผิด

“เฮีย...”

เสียงเรียกเล็กๆที่ดังมาจากหน้าบันไดดึงความสนใจของชานยอลออกจากจอเกมตรงหน้า เขาหันไปมองแบคฮยอนที่เดินหอบหมอนลากผ้าห่มลงมาเต็มสองแขน แถมยังทาแป้งหน้าขาวเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ คนตัวเล็กเดินลากผ้าห่มมาทิ้งตัวนอนลงบนโซฟาข้างๆเขาก่อนจะดึงผ้าขึ้นคลุมร่างกายเตรียมตัวเข้านอนอีกครั้ง

ทั้งๆที่ชานยอลอุตส่าห์หอบแบคฮยอนไปส่งบนห้องแล้วทำไมคนตัวเล็กถึงกลับลงมาอีก

“ลงมาทำไม?” ชานยอลถามหน้านิ่วในขณะที่เขยิบตัวไปชิดพนักพักแขนด้านข้างเพื่อที่แบคฮยอนจะได้นอนเหยียดขาได้มากขึ้น ตอนนี้แฟนเขาใส่ชุดนอนสีฟ้าลายโคนัน แถมทาแป้งหอมฟุ้งแสดงว่าอาบน้ำมาเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่รู้จะลงมาข้างล่างทำไมอีก

“ก็อยากขึ้นไปนอนพร้อมเฮียอ่ะ หนูตื่นมาอาบน้ำ เหนียวตัว แล้วก็เลยเอาผ้าลงมานอนข้างล่าง”

“มึงนี่พูดไม่ฟังเนอะ จะนอนก็นอน ถ้าเสียงดังอย่าบ่นแล้วกัน”

“อื้อ... เฮียเล่นไปเหอะ หนูจะหลับแล้ว...”

“เฮ้อ... มึงนี่นะ...”



 





 

ในตอนใกล้สางที่เหมือนจะสดใสของคริส คนตัวสูงเดินนุ่งผ้าขนหนูลงมาจากบันไดหลังจากที่ได้อาบน้ำอุ่นในช่วงที่อากาศหนาว ตอนนี้เพิ่งตีห้าเศษ คริสปวดแผลจนต้องตื่นขึ้นมากินยา แล้วจากนั้นเขาก็นอนไม่หลับเลยลุกไปอาบน้ำซะเลย

ขายาวๆก้าวลงจากบันไดช้าๆ คริสชะงักเท้าเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ว่าแอร์ข้างล่างยังเปิดอยู่ ไหนจะทีวีที่เปิดเข้าจอพัก สงสัยชานยอลจะเล่นเกมจนหลับไปซะแล้ว

“อื้ออ...เฮียอย่า....”

“ชู่วว...”

เสียงแปลกๆที่ดังมาจากหน้าทีวีทำเอาคริสถึงกับตัวแข็งไม่กล้าแม้แต่จะโผล่ออกไปจากบันไดเพื่อดูว่าเพื่อนซี้กำลังทำอะไรอยู่ เสียงยวบของโซฟาและเสียงครางเครือทำคริสขนลุกเกรียวด้วยความรู้สึกพิศวง เขาค่อยๆชะโงกหน้าออกไปจากกำแพงที่กลั้นบันไดเพื่อแอบดูว่ามีใครกำลังทำอะไรอยู่ แต่แล้วเสียงหัวเราะดังๆก็ทำให้คริสต้องหดหัวกลับ

“ฮ่ะๆๆๆ”

“งือ...”

กลั้นหายใจด้วยความลุ้นระทึกจนกระทั่งเสียงทุกอย่างเงียบลง คริสค่อยๆโผล่หัวออกไปดูคู่รักที่เหมือนจะยังไม่นอนอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าชานยอลหลับไปแล้วรวมถึงแบคฮยอนก็ด้วย และเสื้อผ้าของเพื่อนรักเขายังอยู่ครบดี คงจะแค่หยอกล้อกันตามประสา แต่เสียงที่ได้ยินเมื่อกี้ทำเขาขนลุกชะมัด

คริสเดินออกมาจากบันไดแล้วตรงไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำมาดื่ม เขาได้ยินเสียงโซฟาขยับเล็กน้อย คงจะเป็นชานยอลที่ลุกขึ้นมาดูหรือใครแต่คริสไม่ได้ใส่ใจ เมื่อได้ของที่ต้องการแล้วเขาก็รีบเดินผ่านทีวีกลับขึ้นห้องไปทันทีโดยที่ไม่สนใจรังสีอาฆาตที่ถูกแผ่ออกมาจางๆ

“คริส...”

เหอะ โดนจนได้...

“ว่า...”

“มึงลงมาทำไร” ชานยอลถามเสียงแข็ง เขายันตัวลุกขึ้นนั่งโดยที่ผ้าห่มยังคลุมท่อนล่างเอาไว้อยู่ สายตาดุจเหยี่ยวจ้องมองไปยังแผ่นหลังเพื่อนตัวสูงที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่ตรงบันได ชานยอลชักจะไม่คิดแล้วสิว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญเกินไปตั้งแต่ตอนที่คริสไปเปิดประตูห้องเขา แล้วตอนนี้ก็เดินดุ่มๆมากินน้ำตั้งแต่ตีห้าอีก

อย่างคริสเนี่ยหรอตื่นตีห้า

“มากินน้ำ” คริสหันไปชูขวดน้ำเปล่าขวดใหญ่ในมือให้เพื่อนตัวสูงดูเป็นการยืนยันคำตอบ เขาไม่ได้มาดูหรือมาแอบดูอะไรทั้งนั้น หรือต่อให้บังเอิญลงมาเห็น บนโซฟาก็ไม่ใช่ที่ๆคู่รักจะมาเล่นจ้ำจี้กันอยู่ดี ถ้าชานยอลจะแค่หยอกเมียก็ทำไปสิ จากที่ตอนแรกว่าไม่สงสัยอะไร ตอนนี้คริสชักจะคิดจิงจังแล้ว

“เดินไปปิดทีวีให้หน่อย” สั่งแค่นั้นแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟาต่อ เดือดร้อนเพื่อนแขนเดี้ยงต้องเดินไปปิดทีวีให้

คริสนึกอยากจะกระแทกเท้าปาข้าวของเป็นการบ่งบอกว่าเขากำลังงอนมาก ไม่รู้ว่าเพื่อนรักเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ถึงจะพูดว่าเปลี่ยนไปมันก็ไม่เชิงนัก ชานยอลยังคงเป็นชานยอลคนเดิมตามปกติเวลาทำงาน พูดคุย เล่นเกมหรืออะไรก็ตาม จะต่างไปก็แค่ตอนที่อยู่กับแบคฮยอนเท่านั้น

มันคงดีถ้าชานยอลจะชัดเจนให้มากกว่านี้... เขาเหมือนคนที่ได้แต่เฝ้ามองการเจริญเติบโตของความสัมพันธ์เงียบๆ คริสยอมรับว่าตัวเองเจ้าชู้และเขาเป็นเซียนเรื่องสาวๆ

แบคฮยอนอยู่ในช่วงเยาว์วัยและไร้เดียงสา เป็นเด็กที่อ่อนไหวและถูกหลอกล่อได้ง่าย มันคงไม่แปลกถ้าแบคฮยอนจะรู้สึกหวั่นไหวหรือทึกทักไปเองว่าชอบคนนั้นคนนี้เพียงแค่โดนหยอดนิดๆหน่อยๆ ซึ่งมันก็ช่วยไม่ได้... คริสแค่กลัวว่าสักวันนึงจะมีใครสักคนที่มีลักษณะคล้ายชานยอลแต่คารมดีกว่า รู้จักทางสาวมากกว่ามาตกแบคฮยอนไป พอถึงวันนั้นเพื่อนปากหนักของเขาคงเจ็บใจตัวเองตาย

แบคฮยอนตกหลุมพรางได้ง่ายกว่าที่คิด... สำหรับคริสแล้วแฟนเพื่อนเขาเหมือนหมูที่รอถูกเคี้ยวเข้าปาก ชานยอลพูดไม่ผิดว่าคริสเหมือนเสือ และดูจากลักษณะนิสัยของแบคฮยอนถึงมีแฟนแล้วการจะทำให้หวั่นไหวและหลอกให้หลงเชื่อก็ไม่ใช่เรื่องยากแต่คริสไม่ได้เลวขนาดนั้น ซึ่งถ้าหากมองกลับกันมันก็ดีแล้วแหละ...

แบคฮยอนอยู่กับชานยอล ผัวดุเหมือนหมา คงไม่มีใครกล้าเข้ามาหยอดแม่สาวอ้อยจอมแป้นแล้นที่คิดว่าผู้ชายบนโลกหยอดตัวเองเพียงเดินผ่าน

แบคฮยอนเป็นเด็กที่แรดจริงๆ...

 

 

 







#ฟิคแฮ่น

รู้สึกว่าตอนนี้มัน 18+ แฮะ ทั้งๆที่เอ็นซีก็ไม่มี 55555555 บี๋นี่ขี้สงสัยจริงๆเลย สงสัยต้องให้เฮียมาสอนสุขศึกษาให้ หุหุ ขอบคุณที่อ่านค่ะ เจอคำผิดบอกได้นะคะ เอนจอยรีดดิ้ง! :D

ปล.พรุ่งนี้มีงานฟิคค่ะ (28 มีนาคม) ไปหากันได้ที่บูธ C2 นะคะ :D ฮี่ 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 836 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,651 ความคิดเห็น

  1. #15514 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:51
    สงสารพี่คริส555
    #15,514
    0
  2. #15447 Vibrance (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:20
    นังบี๋555555555ดูพูดแต่ละอย่าง ละเฮียคริสก็คือท็อปฟอร์มคนน่าสงสาร5555555555
    #15,447
    0
  3. #15359 weiliin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:55
    สงสารพี่คริส โอ้ยยย
    #15,359
    0
  4. #15133 xxxlilly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 10:09
    เฮียคริสงอนมากเลยหรอ55555
    #15,133
    0
  5. #15094 psirikwan43 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 18:42
    สงสารเฮียคริส555555
    #15,094
    0
  6. #15038 Oratai Teevaree (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 12:42
    แรดจริงๆ5555
    #15,038
    0
  7. #14992 CB-614 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:09
    คือตลกเฮียคริส ละอะไรคือด่ายัยบี๋555555555
    #14,992
    0
  8. #14249 heykiki (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:16
    คือน้องโดนด่าแฮ่นทุกตอน สมชื่อเรื่องจริง ๆ 55555555555555555555 ละคือเฮียชอบแทนตัวเองว่าพี่ตอนแบบน้องมึน ๆ ตอนอ้อน ตอนปะเหลาะ เวลาปกตินี่แบบ ฝัน
    #14,249
    0
  9. #14039 &CREEPIN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:30
    ยัยบี๋นี่ แล้วตกลงแค่หยอกใช่มั้ยย นี่ก็คิดเหมือนคริส 5555
    #14,039
    0
  10. #13893 BezT25 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 10:38
    นังบี๋นี่ทะลึ่งจริงๆ5555555
    #13,893
    0
  11. #13868 toon6104 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:10
    ชอบเวลาที่เฮียแทนตัวเองว่าพี่มาก ฟังแล้วเขิล
    #13,868
    0
  12. #13850 Kimji_sag (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:47
    ทานโทษนะคะแต่ อิบี๋จังไรมาก.. 55555555
    #13,850
    0
  13. #13629 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 22:43
    ยัยบี๋ก็อ่อยตลอดอ่ะ ความทะลึ่งตึงตังเนี่ยนะ เบาๆลงหน่อยเถอะ
    #13,629
    0
  14. #13541 Yehet ~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 16:26
    น่ารักชอบเวลาบี๋ถามเรื่องแบบนี้ แลกวนดี 55
    #13,541
    0
  15. #13447 imfade (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:24
    เห่อจริง ถามแต่เรื่องลามกนะน้องบี๋555555
    #13,447
    0
  16. #13229 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 00:22
    บี๋เอ้ยยยย ใช่เรื่องที่จะมาถามมั้ยล่ะ.. -___-
    #13,229
    0
  17. #13149 PINKLAND (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 12:15
    แต่ละคำถามของบี๋นี่แบบ5555555555
    #13,149
    0
  18. #12710 aombbdkm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 20:32
    อะไรคือเหมือนจะเห็นใจอิบี๋แล้วสุดท้ายก็ด่าว่าแรด ไม่เข้าใจเฮียคริสเลยจริมๆ
    #12,710
    0
  19. #12546 Kimji_sag (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:49
    ขำคำพูดอิบี๋ คือเราว่านไม่ได้ซื่อนะ นางโง่!! 55555555 พูดจาแบบขวานผ่าซากมาก
    #12,546
    0
  20. #12359 gonjung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 04:04
    55555555คิดได้ไงอ่ะบี๋เอ้ย นี่กวนหรือคิดจริงๆ
    #12,359
    0
  21. #12002 ทดลองเป็นน้องแบค (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 22:22
    ตอนนี้หัวเราะดังมาก ลั่นไปหลายรอบ 555555555555555555555555555555555
    #12,002
    0
  22. #11967 SpicyEiEi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 10:02
    มาอ่านใหม่อีกรอบ รอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้5555
    #11,967
    0
  23. #10479 Ferry-eiei-za (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 18:21
    ตอนฉากโซฟาแว๊บแรกนี่ขนลุกเลย
    #10,479
    0
  24. #9422 gKgif (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:50
    บางทีอีแบคก็น่าสงสารนะะะ ทั้งเรื่องเจอชมว่าแรดตลอดเลยยยยย
    #9,422
    0
  25. #8695 BiBam (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 12:23
    ทำไมต้องว่าเฮียให้เอมาแปะหัว เฮียก็แค่ผมน้อย 555555555 ขรรม

    ตอนที่บี๋มานอนโซฟาน่ารักมากเบยอ่ะ เวลาเฮียเผลอเรียกแทนตัวเองว่าพี่นี่ตายทุกรอบจริงๆ
    #8,695
    0