[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 12 : Chapter : 12 สัญญาแหกท่อหมื่นที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,031 ครั้ง
    25 พ.ย. 61





“เก็บไว้ในใจมั้ง...”


บึ้ม!!!!!


แบคฮยอนรู้สึกเหมือนหัวสมองตัวเองถูกระเบิดจนกระจุยกระจาย คำพูดของพี่ชานยอลยังคงวนซ้ำไปซ้ำมาในหัวเหมือนเครื่องเล่นเพลงที่ไม่สามารถกดหยุดได้

ใบหน้าของเขาร้อนเห่อจนคิดว่าถ้าส่องกระจกจะต้องเห็นหน้าแดงๆที่ขึ้นสีระเรื่อแน่ ส่วนเจ้าตัวก็เอาแต่นั่งหัวเราะหึๆอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางน่าหมั่นไส้ แบคฮยอนคิดว่าพี่ชานยอลของเขาอาจจะเมาค้างก็ได้ อยู่ๆก็มาหยอดกันแบบนี้ทั้งๆที่ปกติพูดเป็นอยู่หน้าเดียวแท้ๆ คราวนี้นอกจากหยอดแล้วยังทำท่าทางเจ้าเล่ห์อีก

“เฮียบ้า! เมาค้างหรือไง มาทำหยอดให้ความหวังหนู!” ตะวาดออกไปเสียงดังพร้อมกับทิ้งตัวซุกหน้าลงกับหมอนทำท่าดัดจริตเหมือนสาวแรกรุ่นที่ถูกสารภาพรัก

ไม่มีใครเข้าใจแบคฮยอนหรอก ก็ลองคิดดูว่าผู้ชายหน้าตาดีมาก หุ่นแน่น ฟอร์มดีที่ปกติแค่ทำตัวโหดเถื่อนก็น่าหลงไหลอยู่แล้ว พอมามีท่าทางเหมือนคนเจ้าชู้ช่างหยอดมันก็ยิ่งน่าเขินไปกันใหญ่ แต่จะว่าไปชานยอลก็เป็นคนมีอารมณ์ขันแฝงอยู่เหมือนกัน ถึงหลังๆจะไม่ค่อยได้เห็นก็เถอะ... แต่ว่านะ อารมณ์ขันกับท่าทางเจ้าชู้มันก็คนละเรื่องกันนั่นแหละ!

“หยอดอะไร? ก็ถามก็ตอบ มึงนั่นแหละคิดไปเอง”

“ก็เฮียทำให้คิดอะ!

“มั่วแล้ว” คนปากแข็งยังคงไม่ยอมรับอะไรทั้งสิ้นแถมยังลุกขึ้นเดินหนีไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นอีกต่างหาก

แต่ไหนแต่ไรแบคฮยอนก็ช่างเพ้อ คิดอะไรไปเองคนเดียวอยู่แล้ว ชานยอลไม่เห็นจำเป็นต้องมารับผิดชอบสิ่งที่คนตัวเล็กคิดเกินเลยกว่าที่เขาสื่อเลย

“เฮียก็ว่าหนูมั่ว หนูมโนตลอด เฮียนั่นแหละชอบมาเรียกร้องความสนใจ” มือเล็กๆตบลงกับโซฟาหนังสีเหลืองนวลด้วยท่าทางขัดใจ แบคฮยอนนึกอยากจะบ้ากับความปากแข็งของเฮียที่มาถึงขนาดนี้ก็ยังไม่ยอมรับอีกว่าเขาน่ะเป็นของสำคัญที่หวงมาก!

“อะไรๆ ไอ้คริสบอกอะไรมาเนี่ย บ้าใหญ่แล้ว” ชานยอลเดินนำกระป๋องเบียร์วุ้นเย็นๆ ไปแนบแก้มคนตัวเล็กที่ยังทำเป็นนั่งฟึดฟัดอยู่บนโซฟา ตอนนี้เขาชักอยากจะรู้จริงๆแล้วว่าคริสเป่าหูแบคฮยอนเรื่องอะไรมา เจ้าตัวถึงได้คิดอะไรไปเองเป็นตุเป็นตะขนาดนี้

“เฮียอะ เมื่อไหร่จะรับรักหนูสักทีเนี่ย เรื่องรักเอาไว้ทีหลังไม่ได้หรอ ขอหนูเป็นแฟนก่อนดิ”

“กูไม่ได้จีบมึง จะไปขอมึงเป็นแฟนเรื่องอะไร” นี่เป็นครั้งแรกที่ชานยอลหัวเราะออกมาจริงๆจังๆด้วยความรู้สึกขำจากเนื้อแท้ มันก็จริงใช่ไหมล่ะ เขาไม่ได้ไปจีบแบคฮยอน ไม่ได้ขอให้มาอยู่ด้วยสักหน่อย จะให้ขอเป็นแฟนเรื่องอะไร

“งั้นถ้าหนูขอเป็นแฟนอะ”

“..................”

“เป็นแฟนหนูเถอะเฮีย หนูไม่มีอะไรจะให้แล้วเนี่ย มีตังค์สิบบาท เอาแมะ” ไม่ว่าเปล่า แบคฮยอนล้วงเอาเหรียญสิบในกระเป๋าออกมายื่นให้คนตรงหน้าพลางตีหน้าเศร้าเล่าความรัก เขาเห็นพี่ชานยอลเหลือบตามองเหรียญในมือด้วยสายตาเอือมระอาแต่ก็ไม่หยิบมันไป เหมือนจะปฏิเสธ... พอเห็นแบบนี้แล้วหัวใจมันก็ห่อเหี่ยว

“................”

“โถ่... เฮียอะ” สุดท้ายก็เหมือนหัวใจที่ให้ไปจะได้รับคำตอบมาเป็นความว่างเปล่า

แบคฮยอนก็รู้หรอกว่าเขามีต้นทุนไม่มาก แต่นั่นก็เป็นทั้งหมดที่เขามีแล้ว แม้มันจะเล็กน้อยสำหรับชานยอลแต่กับแบคฮยอนนั่นคือหมดทุกอย่างแล้วจริงๆ

กับบางคนที่มีใจ 100 และให้ได้ 50 – ถ้าต้องเลือก มันคงไม่แปลกที่ชานยอลจะเลือกคนที่ให้ได้มากกว่าและเมินหัวใจดวงเล็กของเขา แบคฮยอนเองก็ไม่รู้ว่าจะไปหาหัวใจมาเพิ่มได้จากที่ไหน ถึงจะเพียงพอที่จะเทียบเท่าคนอื่นๆได้

“แรด เป็นเด็กเป็นเล็กขอผู้ใหญ่เป็นแฟนได้ไง” ชานยอลยกประป๋องเบียร์ในมือขึ้นกระดกก่อนจะวางเอาไว้บนโต๊ะตรงหน้า แบคฮยอนจะให้เขาตอบรับคำขอเป็นแฟนจากคนที่เด็กกว่าได้ยังไง มีผู้ชายที่ไหนให้เพศที่อ่อนแอกว่ามาขอเป็นแฟนกัน มันเสียศักดิ์ศรีจะตาย

“หนูไม่ถือหรอก (;_;)”

“แต่กูถือ”

“เฮียนี่! เล่นตัวจริง! ให้ขอเป็นแฟนก็ไม่ทำ พอคนอื่นเขาขอก็ไม่รับ!” คนตัวเล็กส่งเสียงฮึดฮัดด้วยท่าทางไม่พอใจแล้วกระแทกแผ่นหลังลงกับพนักโซฟาจนคนด้านข้างหันมามองตาขวาง ทำเอาแบคฮยอนถึงกับต้องลุกขึ้นนั่งใหม่แล้วค่อยๆเอนตัวแนบแผ่นหลังลงกับโซฟาอีกครั้ง เหมือนเป็นการบอกกลายๆว่าเมื่อกี้หนูไม่ได้ตั้งใจใส่อารมณ์นะ

“อย่าขึ้นเสียง”

“จ้ะ

“มึงยังไม่ต้องรีบหรอก มีเวลาให้คิดอีกนาน” ชานยอลไม่ได้มีทีท่าเหมือนคนที่เก็บเรื่องพวกนี้ไปคิดแต่อย่างได เขายังคงสบายๆเหมือนคิดไว้แล้วว่าจะถูกถามคำถามนี้ แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เจ้าตัวดูเป็นคนลึกลับน่าค้นหามากขึ้นไปอีก

“นานแค่ไหนอะเฮีย หนูต้องท้องกับเฮียก่อนมะ”

“นานจนกว่ามึงจะเบื่อนั่นแหละ”

พูดเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่คนฟังกลับสัมผัสได้ถึงความนัยที่แฝงอยู่ในประโยค – มันคงจะจริงอย่างที่พี่คริสบอก เรื่องที่เฮียปลงตกกับการถูกเบื่อจนไม่คาดหวังอะไรกับการมีแฟนหรือสถานะคนรักแล้ว แม้กระทั่งเขาเองก็ยังรู้สึกเลยว่าพี่ชานยอลดูเหมือนคนไม่เรียกร้องอะไร แต่บางครั้งก็แสดงออกเหมือนต้องการเรียกร้องความสนใจ

นอกจากรอให้เวลาพิสูจน์แล้วจะมีวิธีไหนบ้างนะที่แบคฮยอนจะสามารถเอาชนะใจพี่ชานยอลได้ในเร็ววัน

อืม...

“แต่หนูก็น้อยใจเหมือนกันนะเฮีย กับคนอื่นเขาไม่ได้ทำไรเลยเฮียก็ยังพูดดีทำดีกับเขาอะ แต่กับหนูกว่าจะพูดเพราะสักคำนึงก็ต้องทำตั้งหลายอย่าง บางทีเฮียเหมือนจะหยอดแต่ก็กั๊กไว้อะ รู้ว่าหนูเพ้อเจ้อก็มาทำให้คิดอีก”

ไม่รู้ว่าชานยอลแพ้มุกน่าสงสารหรือเปล่า แต่ก็อยากลองดู

“มึงมันได้คืบจะเอาศอก ได้ศอกจะเอาวา ไม่พูดดีด้วยอะดีแล้ว”

“เอามาทำไมศอก หนูอยากได้แฟนหรอก”

“เฮ้อ...”

“นะๆ เป็นแฟนหนูเหอะ นะๆๆ” ว่าแล้วก็พุ่งเข้าไปกอดเอวหนาๆซบหน้าลงกับหน้าขาของคนตัวสูงแนบแน่น วินาทีนี้ให้แบคฮยอนงัดมุกอะไรออกมาก็ได้ทั้งนั้น เขารู้สึกจริงๆว่าอีกนิดเดียวก็จะไปถึงเส้นชัยแล้ว ชานยอลไม่ใช่คนเลวร้ายแถมติดจะใจดีด้วย อย่างน้อยแค่ให้อีกฝ่ายแสดงท่าทีลังเลออกมาแบคฮยอนก็พร้อมพุ่งชนเต็มที่

“..............”

“นะๆๆ หนูจะเป็นเด็กดีเชื่อฟังเฮียมากที่สุด ไม่ขัดคำสั่ง จะทำงานบ้านอย่างดี  ไม่เอาเงินด้วย” พูดไปก็ไถหน้าลงกับหน้าขาแน่นๆอย่างออดอ้อน ณ ตอนนี้แบคฮยอนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเฮียอีกแล้ว ถ้าหน้าจะด้านมันก็ต้องด้านให้สุด ไม่มีอะไรมาปิดกลั้นความพยายามของแบคฮยอนได้

“..............”

“เฮีย~”

“เงียบ”

ราวกับคำสั่งเด็ดขาดได้ฟาดเปรี้ยงลงกลางใจ แบคฮยอนถึงกับทำหน้าหงอเมื่อถูกสั่งให้หยุดพูดจารบเร้า แม้ในใจจะแอบหวั่นแต่คนตัวเล็กก็ยังปลอบใจตัวเองว่าไม่เป็นไร พี่ชานยอลไม่ได้ใจร้ายมากขนาดนั้นสักหน่อย คงไม่พูดจาทำร้ายน้ำใจถ้าไม่ได้โกรธ

“..............”

“บอกไม่ดื้อแล้วรบเร้าทำไม” ชานยอลตวัดมือตีก้นนุ่มของเด็กจอมรบเร้าดังเพี๊ยะจนคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งพร้อมกับส่งเสียงร้องงื้อออกมา ไม่รู้ว่าอะไรดลบันดาลให้อยู่ๆแบคฮยอนก็ตื้อรบเร้าอยากจะเป็นแฟนเขาขึ้นมาทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ยังวางท่ารักษาความเหมาะสมอยู่เลย

มันก็เป็นซะแบบนี้... พอได้คืบจะเอาศอก หยอกหน่อยก็อยากจะได้มากกว่าเดิม แบคฮยอนเป็นเด็กที่น่าหมั่นไส้จริงๆ

“ก็หนูไม่รู้จะทำไงอะ หนูก็เสียใจเหมือนกันนะ หนูรอ หนูคิดไม่ได้แปลว่าหนูไม่รู้สึกอะไรสักหน่อย เฮียอะชอบบอกแต่ว่าหนูแรดแล้วก็โกรธ ทีตัวเองไปคุยกับผู้หญิง พูดดีกว่าหนู หนูเสียใจ หนูยังไม่เอาหนังยางดีดเฮียเลย”

“แล้วไง”

“ไม่ต้องมาแล้วไงเลย! เวลาหนูหวงจะให้หนูทำยังไงอะ บอกเฮียว่าหนูเป็นแม่บ้านนะ ห้ามเฮียคุยกับผู้หญิงคนอื่น งี้อ่อ มันต้องบอกว่าเป็นแฟนดิเฮียมันถึงจะฟังขึ้น” คนตัวเล็กยังคงไม่ยอมแพ้ ถึงแม้จะถอดใจกับความพยายามครั้งนี้ไปเกินครึ่งแล้วก็ตาม ถึงครั้งนี้จะผิดหวังแต่มันจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแน่ แบคฮยอนไม่เลิกง่ายๆหรอก

คำว่าแฟนเป็นเป้าหมายของเขา แต่ที่อยู่กับพี่ชานยอลทุกวันนี้ก็เพราะใจล้วนๆเลย...

“หึง?”

“ก็ใช่สิ!

“หึๆ....”

“โถ่เอ้ย หนูเบื่อคนปากหนักจริงๆเลย งั้นเฮียห้ามไปคุยกับผู้หญิงอื่นนะ ถ้าเขินไม่ต้องรับปากก็ได้แต่ห้ามทำนะ นี่ หนูแปะโป้งไว้เลยถ้าเฮียผิดสัญญาต้องกินเข็มพันเล่ม” แบคฮยอนไม่ว่าเปล่า เขายันตัวขึ้นนั่ง จับมือพี่ชานยอลขึ้นมาเกี่ยวก้อยแล้วเอานิ้วโป้งแปะกันไว้โดยที่คนตัวสูงก็ไม่ได้แสดงท่าทีขัดขืน

ใบหน้าหล่อๆของชานยอลยังคงนิ่งสนิทเหมือนไม่คิดจะพูดอะไร แต่อยู่ๆก็เจ้าตัวก็อ้าปากพูดออกมาทำเอาแบคฮยอนถึงกับทำตัวไม่ถูก

“ได้... แต่ถ้ามึงแรดจะโดนแหกท่อหมื่นครั้ง”

แบคฮยอนแทบไม่เชื่อหูตัวเองเมื่อชายโฉดตรงหน้ายอมลดตัวลงมาทำเรื่องไร้สาระกับเขา อย่างชานยอลเนี่ยหรอรับปากสัญญาเกี่ยวก้อยกินเข็มพันเล่มแบบเด็กๆ วันนี้นายหัวของเขาชักจะแปลกเกินไปแล้ว ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าก็ไม่รู้

“หมื่นเลยหรอเฮีย... ทยอยแหกวันละสองทีได้ไหม หนูกลัวเครื่องหลวมอะ...”

“อยากป็นเมียก็ต้องทน”

“เฮีย หนูถามไรคำเดียวได้ไหม เฮียต้องตอบตรงๆนะ หนูอยากรู้ว่าเฮียรำคาญหนูไหมอะ หนูวุ่นวายหรือเปล่า ถ้าเฮียอึดอัดเฮียบอกหนูนะ”

คำถามที่ฟังดูเหมือนตัดพ้อของแบคฮยอนทำให้ชานยอลต้องชั่งใจคิดก่อนที่จะตอบ เขาไม่รู้จะถนอมน้ำใจแบคฮยอนยังไง... ชานยอลรู้ว่าแบคฮยอนน่ารัก ซื่อตรง เป็นเด็กซื่อๆที่ไม่มีพิษภัยแต่แบคฮยอนก็มีบางอย่างที่ชานยอลไม่ชอบเหมือนกัน

แต่ไหนแต่ไรเขาไม่ชอบคนวุ่นวาย เจ๊าะแจ๊ะ ไม่ชอบผู้หญิงเยอะอยู่แล้ว สำหรับแบคฮยอนแล้วมันก็เหมือนกับเอาผู้หญิงที่ชานยอลไม่ชอบสิบคนมามัดรวมกัน

เสียงดัง เจี๊ยวจ๊าว พูดมาก ไม่ค่อยมีสาระ คิดน้อย เป็นเด็กและไม่ค่อยมีเหตุผล...

แต่มันก็น่าแปลกตรงที่บางครั้งชานยอลไม่ได้รู้สึกรำคาญจริงๆ เหมือนเขาแค่แสดงท่าทางเหมือนรำคาญไปอย่างนั้นแต่ในใจไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งที่แบคฮยอนทำอยู่เป็นปัญหาหรือทำให้อึดอัดใจ สิ่งเดียวที่แบคฮยอนทำแล้วเขารู้สึกไม่ชอบคือการที่คนตัวเล็กปล่อยเนื้อปล่อยเนื้อให้ใครๆเข้าถึงได้ง่าย โดยเฉพาะผู้ชาย

“ไม่ ยกเว้นเวลาที่มึงแรด”

“งั้นหนูจะเป็นเด็กดีและ หนูจะเชื่อฟังเฮีย”

“ดีมาก”

“งั้นเฮียพิจารณาเลื่อนตำแหน่งให้หนูด้วยนะ” ยกมือขึ้นทำท่าตะเบ๊เหมือนตำรวจ ก่อนที่จะโดนคนอายุมากกว่าฉุดลงไปนอนทับบนตัว แถมยังถูกดึงกางเกงในดีดกับก้นดังเปรี๊ยะแล้วฟาดซ้ำด้วยมือหนาๆ

ดูเหมือนว่าพี่ชานยอลจะหมั่นไส้เขาเต็มทนจนทำให้เจ้าตูดเด้งดึ๋งต้องรับกรรมไปโดยปริยาย

“ตอนเย็นไปเที่ยวกัน” ชานยอลใช้แขนข้างนึงกอดเอวคนตัวเล็กเอาไว้ อีกข้างก็ใช้รัดต้นคอกันไม่ให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมาจากไหล่ วันนี้แบคฮยอนทำเขาหมั่นเขี้ยวมาก เดี๋ยวคืนนี้จะโดนแหกท่อพันครั้งรอบแรกแน่ ใครเขาสั่งเขาสอนให้พูดจาปะเหลาะกัน

“งือ... ไปไหน หนูไปด้วย”

“ไปถนนคนเดิน สักทุ่มนึง ถ้าจะไปเล่นน้ำก็ลงไปตอนนี้แล้วขึ้นมาก่อนบ่าย”

“น้ำเค้าเล่นกันตอนนี้ที่ไหนล่ะเฮีย เค้าเล่นกันตอนเย็นนู่น แดดร้อนขนาดนี้หนูไม่ลงหรอก” คนตัวเล็กพยายามจะเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหอมๆที่ชวนให้มีอารมณ์ แต่เพราะท่อนแขนแกร่งที่รั้งตรงท้ายทอยอยู่ทำให้เขาไม่สามารถผงกหัวขึ้นได้ สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้ตัวเองนอนทับอยู่อย่างนั้น โดยคิดเอาเองว่าเฮียอาจจะเขินถ้าพูดต่อหน้าเขาเลยไม่อยากให้เงยหน้าขึ้นไปสบตา

“ตอนเย็นผู้ชายเยอะสิท่า นี่ยังไม่ทันไรมึงก็แรดซะแล้ว”

“เอ้า! หนูยังไม่ได้ทำไรเลย!

แบคฮยอนถึงกับนิ่วหน้าร้องเสียงหลงเมื่อถูกหาว่าแรดทั้งๆที่ยังไม่ทันได้กระดิกตัวไปไหน ตอนนี้เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าพี่ชานยอลกลัวว่าเขาจะแรด หรือกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นคนขี้หึงกันแน่ แบคฮยอนก็แค่บอกว่าน้ำทะเลต้องเล่นตอนเย็นเท่านั้นเอง แดดร้อนเปรี้ยงแบบนี้ใครจะลงน้ำ ไม่ได้อยากเจอผู้ชายสักหน่อย

“ห้าม เถียง”

“ไม่เถียงก็ได้ (;_;)” คนตัวเล็กนึกอยากจะตะโกนคำว่าเผด็จการใส่หน้าเฮียดังๆสามครั้ง เขาไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเองหรอก แต่พอคิดดูว่าขนาดไม่ได้เป็นแฟนกันพี่ชานยอลยังขี้หวงขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นขึ้นมาจะขี้หวงขนาดไหน แค่นึกหัวใจมันก็มีฟามสุขไปหมด

“ตกลงจะไปเล่นน้ำไหม”

“ไม่ หนูอยากนอนกับแฟนหนู”

“เพ้อเจ้อ กูไปเป็นผัวมึงตั้งแต่เมื่อไหร่”

“อะไร หนูแค่บอกว่าอยากนอนกับแฟนเอง เฮียอะแหละคิดว่าเป็นตัวเองไปเอง ขี้ตู่”

“อ้าวหรอ นึกว่าอยากนอนกับแฟนจริงๆ”

“เฮียอ่า~ อย่าหยอดหนูดิ” ว่าแล้วก็ซุกหน้าลงกับซอกคอ ใช้มือขยุ้มชายเสื้อคนด้านล่างจนยับยู่ยี่ แบคฮยอนรู้สึกว่าใจเขามันเต้นแรงไปหมดจนเหงื่อจะซึมออกมาจากหน้าผาก

ในใจก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมพี่ชานยอลจะต้องหยอดเขาแค่เฉพาะตอนที่อยู่ด้วยกันสองคนหรือใกล้จะนอนแล้วกันนะ... เพราะว่าหยอดเสร็จจะได้แกล้งหลับ หรือเพราะสภาพแวดล้อมที่สร้างอารมณ์ร่วมกันแน่ แบบนี้แบคฮยอนก็นอนไม่หลับน่ะสิ...



 

 

 





 

เวลาหนึ่งทุ่มเศษภายในบ้านพักเงียบๆที่มีเพียงแค่ชายฉกรรจ์กับเด็กหนุ่มวัย 15 ขวบ... ตอนนี้คริสกับเพื่อนๆชาวบิ๊กไบค์ขับรถออกไปเที่ยวกันแล้ว เหลือแต่ชานยอลที่ยังนั่งสูบบุหรี่อยู่ในบ้าน เสียงกดชักโครกเรียกคนตัวสูงให้ลุกขึ้นเดินไปคว้ากุญแจรถที่หน้าทีวีก่อนจะหยิบกระเป๋าสตางค์เก็บใส่กางเกง

คนตัวเล็กที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำได้แต่ทำหน้างอตามหลังเจ้าของบ้านไปเงียบๆ ในใจก็นึกหงุดหงิดเสื้อแขนยาวของเฮียที่ใส่คลุมเสื้อกล้ามเอาไว้ แบคฮยอนแค่บอกเองว่าอากาศร้อน ไปเดินเบียดคนไม่อยากใส่เสื้อหนาๆ เพียงแค่นั้นเสื้อกล้ามตัวเดียวที่คิดจะใส่ไปก็ถูกคลุมทับด้วยสเวตเตอร์แขนยาวสีกรมท่า ที่สำคัญมันใหญ่อย่างกับผ้าห่ม...

 “เฮีย เสื้อมันใหญ่อะ ไม่ใส่ได้ไหม” แบคฮยอนนิ่วหน้าสะบัดแขนเสื้อที่ยาวเลยแขนไปมา เสื้อกันหนาวของเฮียมันใหญ่กว่าตัวเขาตั้งเยอะ ใส่แล้วรู้สึกเหมือนกันจะหลุดลงไปกองกับพื้นเลย แขนก็ยาวรุงรัง แถมคอเสื้อจะตกไหล่ให้ได้

“จะใส่หรือจะไม่ไป?”

“ก็แค่บอกว่ามันยาวอะ”

“มาขึ้นรถ” ชานยอลไม่ยอมตอบคำถามไร้สาระแต่เรียกให้แบคฮยอนมาขึ้นรถแทน อากาศที่ยอซูถึงแม้ว่ากลางวันจะมีแดดจ้าแต่กลางคืนลมก็ทำให้หนาวได้

ชานยอลติดเครื่องสตาร์ทรถรอให้แบคฮยอนมานั่งที่แล้วถอยขับออกจากลานจอดทันทีเพื่อมุ่งหน้าไปยังแหล่งถนนคนเดิน เขาคิดว่าแบคฮยอนต้องชอบแน่ ที่ที่คนเยอะๆมีของประดับจุกจิกกับพวกของกินข้างทางแบบนี้ สาบานได้ว่าชานยอลไม่ได้อยากไปที่นี่เลย แต่เขาแค่อยากพาแบคฮยอนไปจริงๆ

“เกาะแน่นๆนะ”

.

.

.

แว้นรถจากริมทะเลมาแค่ 15 นาที รถดูคาติคันหรูก็ขับเข้าไปจอดในที่ลานคอนกรีต เสียงจ๊อกแจ๊กและคนที่เดินเบียดเสียดกันไปมาทำให้ชานยอลหงุดหงิดนิดหน่อยแต่ก็พยายามจะไม่ใส่ใจเมื่อเห็นสีหน้าตื่นเต้นของคนข้างตัว เขาจับมือแบคฮยอนให้เดินเข้าไปในทางเดินยาวๆที่มีร้านขายของเต็มสองข้างทางทั้งเสื้อผ้าและของกิน

ชานยอลไม่ได้อยากได้อะไรเป็นพิเศษในวันนี้ และเขาใส่เสื้อผ้าไซส์ธรรมดาที่ขายตามข้างทางไม่ได้ คงต้องปล่อยให้แบคฮยอนเป็นคนนำทาง

“เฮีย เฮียอยากได้อะไรไหมอะ หรือมาเดินเที่ยวเฉยๆ”

“มาเดินเฉยๆ”

“งั้นหนูเดินนำนะ” พอว่าแล้วก็ไม่รอช้า คนตัวเล็กเดินเบียดคนไปทางร้านค้าฝังซ้ายก่อนทันที ในที่ที่คนเยอะแบบนี้คนตัวสูงและไหล่กว้างแบบชานยอลดูน่าเกะกะไปทันตา

เขาพยายามจะดึงเฮียให้เดินตามให้ทัน แต่เพราะตัวที่เตี้ยแค่ 156 เซนฯก็ทำให้ตัวเองถูกเบียดไปด้วย ส่วนชานยอลก็แทรกตัวได้ช้า ถ้าไม่มีมือที่จับกันอยู่ป่านนี้แบคฮยอนคงไหลหายไปกับฝูงคน

“มานี่” ชานยอลที่ทนไม่ไหวกับความอึดอัด เดินเบียดผู้คนเข้าไปหาอีบี๋น้อยที่เกือบจะถูกคนดันหายไปกับฝูงชน

เขาดึงแบคฮยอนให้เข้ามายืนชิดตัวแล้วใช้แขนกอดเอวเอาไว้ ใช้ตัวเองเป็นเกาะกำบังกันไม่ให้คนตัวเล็กถูกเบียดจนหายไป เพราะถ้าแบคฮยอนหายไปชานยอลหาไม่เจอแน่ ก็อีกฝ่ายตัวเตี้ยขนาดนั้น แถมคนไหลเร็วอย่างกับสายน้ำ

“เฮีย ไปร้านกำไลหินกันเหอะปะ”

ท่อนแขนที่คล้องอยู่ที่เอวหลวมๆไม่ได้ทำให้แบคฮยอนเดินลำบากนัก เขาเดินพาเฮียไปยังร้านขายกำไลหินที่ถูกห้อยและวางไว้บนแผงลอยเรียงกันสวยงามภายใต้ไฟสีสวย เหนือข้อมือมีป้ายแผ่นเล็กๆติดเอาไว้บ่งบอกสรรพคุณของกำไลหินชนิดต่างๆ

สำหรับแบคฮยอนต้องเสริมดวงความรักเท่านั้น ใส่สัก 10 เส้นให้เฮียถูกดูดพลังจนหมดตัวไปเลย!

“นี่เฮีย หนูจะใส่อันนี้ สีชมพู ช่วยเรื่องความรักด้วยแหละ” ไม่ทันจะได้อ่านป้ายดี เพียงแค่เห็นว่าเป็นสีชมพูที่ตัวเองชอบและมีตัวอักษรหนาๆกำกับว่า ช่วยเสริมดวงเรื่องความรักแบคฮยอนก็รีบหยิบกำไลจากหินโรโดโครไซด์ขึ้นมาเทียบที่แขนทันที เดิมทีเขาชอบสีชมพูอยู่แล้ว ยิ่งเสริมโชคด้านนี้ก็ยิ่งถูกใจ


“แล้วแต่”

“อันนี้หินโรโดโครไซด์ลูก ช่วยเสริมความรักความสัมพันธ์ คู่รักเก่าใหม่ใส่ได้หมด ดึงดูดความรัก ใครเห็นใครชอบ เหมาะกับคนเกิดราศีพิจิก วันอาทิตย์ อังคาร พฤหัส ศุกร์ เสาร์ ผิวขาวๆนี่ใส่ยังไงก็ขึ้น” ป้าเจ้าของร้านรีบหันมาเชียร์ลูกค้าตัวเล็ก ก่อนจะหยิบเอาสร้อยต่างๆมาช่วยลองให้สลับกับหันไปเชียร์ลูกค้าคนอื่นด้วย ในวันที่คนเยอะแบบนี้ร้านกำไลหินเล็กๆก็มีคนมาเลือกดูเหมือนกัน ถึงส่วนใหญ่จะแค่ดูแล้วผ่านไปก็ตาม

“เฮียเกิดราศีพิจิกใช่ไหม แต่เฮียไม่น่าชอบสีชมพูอะ เดี๋ยวหนูเลือกให้ใหม่ดีกว่า”

“ไม่เอา” ชานยอลรีบปฏิเสธก่อนที่กำไลหินติ๊งต๊องนี่จะขึ้นมาสวมอยู่บนข้อมือเขา สำหรับชานยอลแล้วไม่ว่าจะหินหรือตะกั่ว อะไรก็ไม่สามารถทำให้ชีวิตดีขึ้นได้นอกจากตัวเอง

“นี่ สีโอปอล์ออกชมพูนี่ก็สวย เพิ่มความรัก โรแมนติกเหมือนกัน สองเส้นป้าขาย 300 เส้นเดียว 170 บาท ซื้อมากลดมาก”

“เฮีย ดูสีเขียวนี่ดิ เนี่ย ป้องกันอุบัติเหตุ เสริมโชคลาภการงาน ช่วยเรื่องการเดินทางด้วย เฮียขับรถบ่อยอะ น่าจะใส่ไว้ หนูซื้ออันนี้นะ”

“บอกว่าไม่เอา”

“เอาเหอะ หนูซื้อให้อะ แต่เฮียจ่ายตังนะ คนละสองเส้น เฮียใส่สีเขียวกับสีน้ำเงินอันนี้ สีน้ำเงินช่วยเพิ่มพลังความเป็นผู้นำด้วย ใส่แล้วลูกน้องจะได้เกรงใจไง ของหนูชมพูสองอัน” แบคฮยอนไม่รอให้คนถูกไถ่ถามตอบรับหรือปฏิเสธ เขาหยิบข้อมือหินโอปอล์สีชมพูกับหินแห่งรักส่งให้คนขายทันที รวมถึงกำไลหินสีเขียวและน้ำเงินของพี่ชานยอลด้วย

พอส่งให้เสร็จก็ยืนรอให้คนที่มีหน้าที่จ่ายเงินควักแบงค์พันออกมาจ่าย มันก็ช่วยไม่ได้ แบคฮยอนยังไม่ได้เงินเดือนเดือนแรกเลย เขาไม่มีเงินสักบาท

“ไร้สาระ”

“ก็ซื้อมาแล้วอะ เฮียใส่เหอะ จะได้สบายใจ” คนตัวเล็กรับถุงใส่ข้อมือพร้อมกับเงินทอนมาถือไว้ ก่อนจะเดินออกจากร้านตรงไปหาของกินทันที ตอนนี้ท้องเขาเริ่มจะร้อง พี่ชานยอลก็ไม่ได้อยากได้อะไรเป็นพิเศษ เพราะฉะนั้นวันนี้แบคฮยอนจะช็อปให้เฮียเอง

“ใครสบายใจ มึงหรือกู”

“หนูสบายใจสิ เฮียขับรถเร็วอะ บอกก็ไม่เชื่อ ใส่ไว้โชคจะได้ช่วย” ถึงจะฟังดูไร้สารแต่อย่างน้อยมันก็ทำให้คนที่ไม่สามารเปลี่ยนแปลงอะไรได้สบายใจ

แบคฮยอนรู้ว่าพี่ชานยอลขับรถเร็ว บอกก็ไม่ได้ เตือนก็ไม่ฟัง เพราะอย่างนั้นให้ใส่กำไลหินนี่ไว้ดีกว่า สำหรับชานยอลมันอาจไม่ช่วยอะไรแต่กับแบคฮยอนมันช่วยให้เขารู้สึกสบายใจขึ้น

“ไม่เกี่ยวอะ ไม่ใส่หรอก”

“ซื้อมาแล้วก็ต้องใส่ดิ ไม่เห็นเป็นไรเลยอะ ใส่แล้วก็ไม่เสียหาย”

“ก็บอกว่าไม่ใส่” ชานยอลเถียงเสียงแข็ง เหตุผลเดียวที่เขายอมจ่ายเงินซื้อกำไลนี่มาก็พราะแบคฮยอนอยากได้ และชานยอลจะไม่ใส่กำไลหินติ๊งต๊องนี่แน่ ถ้าถามหาเหตุผลก็ลองนึกถึงผู้ชายตัวสูง มีรอยสักเต็มแขนใส่กำไลหินน่ารักดู

ยังไงก็จะไม่ใส่เด็ดขาด

“หนูยังใส่เลย ซื้อมาตั้งแพงไม่ใส่ได้ไง”

เดินเถียงกันไปไม่ทันไร สี่เท้าก็มาหยุดอยู่หน้าร้านขายซาลาเปาลูกใหญ่ที่ส่งกลิ่นหอมออกมาจากเตานึ่ง แบคฮยอนชูนิ้วสั่งซาลาเปาหมูสับ 2 ลูกกับขนมจีบอีก 40 บาทโดยจ่ายเงินทอนในมือ ก่อนจะเขยิบตัวไปสั่งแอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลที่ร้านข้างๆสองไม้

เขายืนรอขนมกินเล่นไม่นานก็ได้รับทั้งสองอย่างแล้วเดินกันต่อไป ยิ่งเดินลึกเท่าไหร่คนก็ยิ่งเบียดเท่านั้น แบคฮยอนนึกอยากจะถอดสเวตเตอร์ของเขาออก แถมชานยอลก็ท่าทางร้อนเต็มที สงสัยจะต้องไปที่นั่งพักกินขนมจีบกันก่อนแล้ว

“เฮีย ไปนั่งตรงนั้นก่อนแมะ หนูร้อนอะ เดี๋ยวค่อยเข้ามาใหม่” คนตัวเล็กนิ่วหน้า ส่งเสียงรบเร้าออกไปก่อนจะเดินเบียดเสียดผู้คนผ่านช่องว่างของร้านขายเสื้อฮู้ดลายสัตว์ไปจับจองที่นั่งตรงกระถางต้นไม้คอนกรีตขนาดใหญ่

แบคฮยอนเห็นเฮียทำสีหน้าไม่ค่อยดีนักก่อนจะถลกเสื้อ ถอดเสื้อฮู้ดออก เหลือเพียงเสื้อยืดเพรียวๆที่แผ่นหลังชื้นไปด้วยเหงื่อ ทั้งๆที่ถนนติดทะเลคืนนี้มีลมหนาวแท้ๆ แต่พอเดินในที่ที่คนแออัดเหงื่อก็ไหลออกมาอย่างกับอยู่กลางแดด

ขนาดแบคฮยอนเองยังร้อนเลย มันก็ไม่แปลกที่คนขี้ร้อนอย่างเฮียจะเหงื่อเต็มหลัง

“ร้อนชิบหายเลยว่ะ” ชานยอลสบถอย่างนึกเซ็งก่อนจะเดินไปนั่งลงบนกระถางต้นไม้ เขาไม่ได้คิดเลยว่าคนจะเยอะขนาดนี้ เดิมทีก็ไม่ชอบคนเยอะอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอกับบรรยากาศร้อนอบอ้าวที่แสนเกลียดก็ยิ่งไม่ชอบ

ในหัวเอาแต่คิดว่าเมื่อไหร่แบคฮยอนจะอยากกลับสักที ชานยอลจะบ้าตายอยู่แล้ว

“เฮียอยากกลับยังอะ จะกลับก็กลับนะ หนูไม่อยากได้อะไรแล้วอะ” พูดออกไปในขณะที่ปากก็ยังเคี้ยวซาลาเปาไม่หยุดจนแก้มตุ่ย แบคฮยอนรู้สึกขอบคุณพี่ชานยอลมากแล้วจริงๆที่อุตส่าห์พาเขามาเดินทั้งๆที่ตัวเองไม่ชอบที่แบบนี้

แค่นี้มันก็พอแล้วแหละ แบคฮยอนไม่อยากได้อะไรอีก

“ไหนๆมาแล้วก็เดินให้หมดดิ จะได้ไม่เสียเที่ยว”

“เฮียจะไม่ตายเอาหรอ กลับเหอะ หนูก็ร้อนอะ ขอกินไอ้นี่หมดก่อนละกลับกัน” ในขณะที่มือข้างนึงถือซาลาเปา มืออีกข้างที่ว่างก็หยิบกำไลหินขึ้นมาดูด้วย

แบคฮยอนคาบซาลาเปาไว้ในปากก่อนที่จะสวมกำไลสีชมพูทั้งสองอันลงที่ข้อมือข้างซ้าย ส่วนอีกสองอันเขาคงต้องเอากลับไปรบกับเฮียที่บ้านซะก่อน จะหลอกว่าใส่แล้วผมจะดกดำดีไหมนะ เผื่อเฮียจะเชื่อหรือเปล่า

“เออ งั้นก็รีบกิน”

“เฮีย กำไลหินนี่ใส่แล้วผมดกด้วยนะ ไม่อยากลองใส่หรอ”

“ไม่ต้องมาหาเรื่องหลอกด่ากู บอกว่าไม่ใส่ก็ไม่ใส่” ชานยอลยกมือขึ้นเสยผมที่มีเหงื่อเปียกชื้นเล็กน้อย ก่อนจะล้วงเอาเศษเหรียญในกระเป๋าออกมาเตรียมใช้ให้แม่บ้านไปซื้อน้ำ ตอนแรกเขาก็ว่าจะไปเองอยู่หรอก แต่พอถูกอีกฝ่ายพูดหาเรื่องขึ้นมาก็เลยนึกอยากจะใช้งานอย่างไม่มีสาเหตุ

“เออ พูดถึงเรื่องผม ปกติเฮียใช้อะไรล้างตรงนั้นอะ”

“ตรงไหน?”

“โถ่ ก็ตรงนั้นไง จูดี้อะ”

“สบู่ ถามทำไม”

“เฮียน่าจะใช้สบู่สระผมด้วยนะ มันจะได้ดกดำเหมือนข้างล่างอะ”

“อีนี่.....”

.

.

.

บนรถที่แล่นไปช้าๆบนท้องถนนที่โล่งและเงียบสนิท ชานยอลขับรถด้วยความเร็วแค่ 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยที่ข้อมือข้างซ้ายก็สวมกำไลหินน่าเกลียดเอาไว้ด้วย... สุดท้ายเขาก็ถูกแบคฮยอนตื้อให้ใส่จนต้องใส่จนได้ ส่วนตัวปัญหาก็นั่งหน้าสลอนรับลมอยู่ข้างหน้า

ชานยอลมั่นใจว่าเหตุผลเดียวที่จะทำให้รถคว่ำก็คือแบคฮยอนที่ดื้อรั้นจะมานั่งที่นั่งคนขับนี่แหละ...

“เห็นแมะ หนูบอกแล้ว ใส่กำไลหินแล้วเฮียขับรถช้าลงเลย”

ชานยอลไม่ได้ตอบโต้หรือปฏิเสธคำพูดเพ้อเจ้อที่เป็นเรื่องธรรมดาของคนตรงหน้า เขาแค่ไม่ขับรถเร็วเพราะมีแบคฮยอนนั่งอยู่ด้วยเท่านั้น เวลาตายจะได้ไม่ต้องพาใครไปตายด้วย ไม่ใช่เพราะกำไลหินสักหน่อย ถ้าตอนขับรถมายอซูแบคฮยอนตื่นมาลืมตาดูสักนิด เจ้าตัวก็จะรู้ว่าเขาไม่ได้ขับรถเร็วตั้งแต่แรก ตอนที่มาที่นี่

“กูขับช้าเพราะมึงนั่งอยู่ข้างหน้าต่างหาก ไม่ใช่เพราะกำไล”

“มันก็เหมือนกันแหละ ก็หนูเป็นคนซื้อ เวลาเฮียขับรถจะได้นึกถึงหน้าหนูแล้วไม่ขับรถไวไง”

“นึกถึงหน้ามึงนี่กูพุ่งลงข้างทางเลย...หมอบลง อย่าบัง” ชานยอลว่าเสียงแข็ง ใช้คางกระแทกกระหม่อมคนตัวเล็กให้หมอบลงไปกับถังน้ำมันเพื่อที่ผมจะได้ไม่บังสายตาเขา

แต่จะว่าไปแล้วพอใส่กำไลหินมันก็ทำให้นึกถึงแบคฮยอนจริงๆนั่นแหละ... อย่างน้อยก็นึกขึ้นมาได้ว่ามีเจ้าของกำไลเป็นห่วงอยู่จะได้ไม่ต้องขับรถเร็ว

เฮ้อ... ไม่รู้ว่าในหัวมีแต่เรื่องแบคฮยอนตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ถ้ามันจะคิดก็ปล่อยให้มันคิดเถอะ ชานยอลไม่ใช่พวกปฏิเสธหรือไม่ยอมรับความอ่อนไหว เขาแค่ไม่อยากเร่งให้ตัวเองรู้สึกรักหรือสร้างความรู้สึกปลอมๆขึ้นมาเพื่อแค่รองรับสถานะ ถึงยังไงตอนนั้นถ้าแบคฮยอนยังไม่หนีไปไหนมันก็ต้องมีอยู่แล้วแหละ


วันที่ชานยอลจะรู้สึกรักจริงๆ...

 

 

 

 

 



 

#ฟิคแฮ่น






ขอบคุณที่อ่านค่ะ เอนจอยรีดดิ้ง :D

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.031K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15507 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:57
    เฮียกับน้องแบคน่ารักกก
    #15,507
    0
  2. #15490 KaRToon_HH (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 07:37
    เฮียตามใจเก่งมาก รอวันนั้นเลย
    #15,490
    0
  3. #15440 Vibrance (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 17:35
    ฮืออออบิบี๋น่ารักมากเลยย เฮียเมื่อไหร่ใจอ่อนนน
    #15,440
    0
  4. #15353 weiliin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:23
    น่ารักไปหมด เฮียตามใจเก่งมาก
    #15,353
    0
  5. #15306 Tiwbyun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 22:27
    พี่ชานน่าจะใช้สบู่สระผมเนาะ55555บี๋คิดได้ไงลูกกก
    #15,306
    0
  6. #15295 vi_olet (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:37
    เอ็นดูยัยบิบี๋ตอนพูดจ๋าพูดจ้ะมาก5555 น่ารัก
    #15,295
    0
  7. #15126 xxxlilly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 06:46
    จริงๆเฮียยอมใส่เพราะคำว่าผมดกใช่มั้ย5555555
    #15,126
    0
  8. #15085 katainatnaree (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:53
    ตลกพี่ชาน 555555
    #15,085
    0
  9. #14984 CB-614 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:25
    ตลกความจะพุ่งลงข้างทาง5555555555
    #14,984
    0
  10. #14928 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:46
    ยิ่งกว่าเป็นแฟรกันอีก
    #14,928
    0
  11. #14242 heykiki (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 21:43
    โถ่เอ้ยเฮีย ตอนนี้ยิ่งกว่าแฟนอีก เทคแคร์ดูแลเก่ง แต่น้องท้อเป็นนะ ละช้านชอบเวลาเฮียหวงมาก 55555555555
    #14,242
    0
  12. #14121 somruethai1307 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 00:44
    ช้าอดนะเฮีย
    #14,121
    0
  13. #14032 &CREEPIN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:29
    จะรอวันนั้นแต่อย่าให้ช้าเกินไปนะตาลุง
    #14,032
    0
  14. #13976 IMeMoRyU (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 05:24
    แต่วันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่อะ คนเรามีความรู้สึกท้อนะ โดนแบบนี้ทุกวันไปนานเขาอาจจะท้อจนอยากจะหยุดก็ได้ จะทำอะไรก็รีบทำนะ
    #13,976
    0
  15. #13886 BezT25 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:34
    น่าร้ากกกก ขำอีเฮียบอกนึกถึงหน้า-ละกูพุ่งลงข้างทางเลย ปากร๊าย5555555.
    #13,886
    0
  16. #13843 Kimji_sag (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:01
    แงงงงงตอนนี้น่ารัก
    #13,843
    0
  17. #13737 neay60 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 02:25
    รีบๆรักน้องนะเฮียชานนน
    #13,737
    0
  18. #13718 Tan81142 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:10
    น้องบี๋น่ารักจังเลย อ่านไปยิ้มไป^^
    #13,718
    0
  19. #13686 pearlsh1294 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 00:35
    ตอนนี้อ่านแล้วยิ้มไปด้วยตลอดเลยย><
    #13,686
    0
  20. #13621 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 19:25
    รีบรักน้องไวๆนะ น้องจะรอแน่ๆ
    #13,621
    0
  21. #13524 areenachesani (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 12:09
    ก็จริงของชานยอล..ไม่เห็นต้องรีบเลย (มั้ยนะ?)
    #13,524
    0
  22. #13517 Yehet ~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 09:39
    เฮียจะทนความน่ารักของบี๋ได้สักแค่ไหน รักบี๋เร็ว ๆ น้าาา
    #13,517
    0
  23. #13440 imfade (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:44
    น่ารัก คนปากไม่ตรงกับใจ แบคฮยอนก็น่ารักแบบแฮ่นแต่ใสๆอ่ะ งื้อออ น่ารัก
    #13,440
    0
  24. #13340 grace03. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 19:40
    ชานยอลคงไม่กล้าตอบรับบี๋อ่ะ กลัวตัวเองเบื่อแล้วบอกเลิก บี๋ก็อยากเป็นแฟนกะเฮียเพราะไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร แงงอีบี๋ของแม่น่าฉงฉาน
    #13,340
    0
  25. #13330 sweetpss (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:48
    โห๊ยแบบตอนนี้มันมีหลายความรู้สึกมากอาะไม่รู้นี่อินเกินไปป่าวแต่ก้อยากให้รักกันเร็วๆนะ55555
    #13,330
    0