[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 10 : Chapter : 10 เป็นหวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 965 ครั้ง
    25 พ.ย. 61





ได้แค่เพียงบอก ได้แค่เพียงหลอก บอกตัวเองว่าฉันไม่เสียใจ ทั้งที่ใจอยากร้องตะโกนบอก ถ้าเพียงเธอเข้าใจ...

 

ในตอนเช้าที่แสนวุ่นวาย แบคฮยอนยังคงวุ่นอยู่กับการจัดกระเป๋าที่กระทันหัน วันนี้เขาตื่นมาทำงานบ้านและทำกับข้าวตั้งแต่เช้ามืดแล้ว จากนั้นก็เก็บตัวอยู่บนห้องเหมือนนางแบบรอเข้าชิงรอบประกวดตามคำสั่งเด็ดขาดของเฮีย

เช้านี้ชานยอลมีงานต้องตรวจเช็คความพร้อมของรถอีกนิดหน่อยก่อนออกเดินทาง กางเกงขาสั้นสามตัวถูกม้วนเก็บลงกระเป๋าพร้อมกับเสื้อยืดสามตัวและชุดนอน ตอนเป็นเวลาเจ็ดโมงกว่าแล้ว ชานยอลบอกว่าจะออกรถมุ่งหน้าไปยอเซตอนเก้าโมงหลังจากที่เพื่อนๆออกไปก่อนแล้ว

ถ้าพูดถึงยอเซก็ต้องเป็นทะเล ชายหาดกับอาหารทะเลสด แบคฮยอนจำไม่ได้ว่าเขาไปเที่ยวล่าสุดเมื่อกี่มาแล้ว มันนานมากแล้วจริงๆที่แม่ไม่ได้พาไปเที่ยวที่ไหนจนตอนนี้แม่ไม่อยู่ให้เจอแล้ว แบคฮยอนแค่หวังว่าเขาจะได้ไปเที่ยวทะเลกับแม่อีกสักครั้ง

แกร๊ก

“เสร็จยัง”

เสียงทุ้มที่ดังขึ้นจากด้านหลังเรียกแบคฮยอนให้หันไปมองเจ้าของห้องที่เดินเข้ามาหยิบอะไรบางอย่างบนโต๊ะหัวเตียง เขาเกือบจะลืมไปเลยว่าต้องเอาเสื้อผ้าพี่ชานยอลใส่ไปด้วย เพราะมัวแต่เหม่อลอยแท้ๆก็เลยเผลอยัดเสื้อผ้าตัวเองไปซะเต็มเกือบกระเป๋าเลย

 “กำลังจะเสร็จแล้ว ของเฮียจะเอาไรไปมั่งอ่ะ”

“เอาที่ชารต์ไปด้วย แบตสำรอง กางเกงนอนแล้วก็แปรงสีฟัน” พอว่าเสร็จแล้วก็เดินออกไปจากห้องทันทีโดยที่ไม่คิดรอให้อีกฝ่ายได้เอ่ยปากถามอะไร

แบคฮยอนได้แต่ทำหน้ามุ่ยกับความเอาแต่ใจของนายหัวก่อนจะจัดการรื้อเอาเสื้อผ้าตัวเองออกเพื่อที่จะได้จัดเรียงใหม่ให้พอสำหรับใส่ของชานยอลด้วย เขาเดินไปหยิบเอากางเกงยีนส์มียี่ห้อที่ถูกแขวนไว้ในตู้ออกมาสองตัวพร้อมกับเสื้อยืดสีดำสามตัวและกางเกงนอน เห็นทีแบคฮยอนจะต้องจะต้องสละเสื้อผ้าเขาสักชุดแล้ว...

.

.

.

9 : 15

เวลาเก้าโมงเศษอันเป็นเวลาออกเดินทาง แบคฮยอนจัดการคล้องโซ่ที่ด้ามจับประตูเลื่อนอีกทีเป็นการป้องกันสองชั้นก่อนที่จะเก็บกุญแจใส่กระเป๋ากางเกงแล้วสวมหมวกกันน็อคให้พร้อม

เขาเดินแบกเป้หนักๆใบใหญ่ไปขึ้นดูคาติที่ถูกสตาร์ททิ้งไว้ด้วยใบหน้ายุ่ง แบคฮยอนไม่รู้เหตุผลเลยว่าทำไมเขาถึงต้องเป็นคนแบกเป้หนักๆ ทั้งๆที่อี้ชิงได้นั่งข้างหน้าโดยมีพี่คริสสะพายกระเป๋าให้แล้วนั่งซ้อนหลัง แถมอี้ชิงยังได้ไปกับฝูงผู้ชายหล่อเกือบสิบคน แต่แบคฮยอนกลับต้องไปกับพ่อหนุ่มขอนไม้ที่หน้านิ่งยิ่งกว่าอะไร

นอกจากออกคำสั่งหรือคุยธุระแล้ว พี่ชานยอลก็แทบไม่ได้คุยอะไรกับเขาเลยในเช้านี้ สีหน้าดูเครียดๆนิดหน่อย ไม่รู้ว่าลืมอึก่อนออกจากบ้านหรือเปล่า

“ไปเลยเฮีย!” เมื่อขยับก้นเข้าที่แบคฮยอนก็โน้มตัวลงไปใช้แขนกอดเอวคนด้านหน้าไว้แน่น พิงหัวที่สวมหมวกกันน็อคลงกับแผ่นหลังกว้างที่แสนอบอุ่น

รถมอเตอร์ไซค์คันดุออกตัวทันทีเมื่อผู้โดยสารพร้อมแบคฮยอนทำได้เพียงแค่เหลือบตามองดูข้างทางไปเงียบๆเพราะคิดว่าชวนคุยไปคนขับก็ไม่ได้ยินอะไรอยู่ดี หมวกกันน็อคคิตตี้ของเขาถูกนำมาใช้ครั้งแรกในการออกเดินทางเที่ยวที่ตัวเองทึกทักเอาเองว่าเป็นเดท

มันก็เหมือนใช่ไหมล่ะ ไปเที่ยวที่ไกลๆด้วยกันสองคนแถมจะได้พักที่เดียวกันด้วย แบคฮยอนคิดว่าสิ่งเดียวที่พี่ชานยอลยังไม่ได้ทำคือรักเขาและขอเป็นแฟน ที่เหลือมันก็เกินกว่านั้นไปมากแล้ว แต่แบคฮยอนก็อดรนทนรอได้ ตราบใดที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนมาแย่งที่ไปก่อน

ดวงตาเรียวรีหลับลงช้าๆในขณะที่แขนยังกอดรัดช่วงเอวของคนตัวหนาแน่น แบคฮยอนปิดกระจกหมวกกันน็อคลงเมื่อรถขับเร็วขึ้นและเสียงลมตีทำให้เขากลัว

ก่อนหน้านี้ชานยอลบอกว่าการขับรถจากโซลไปยอเซใช้เวลาเกือบห้าชั่วโมงรวมเวลาแวะจุดพัก และนี่เพิ่งจะออกจากบ้านไม่ถึงห้านาที เขาคงจะต้องหลับยาวจนกว่าจะถึงจุดพักหรือลืมตามาชมวิวเมื่อขับเข้าเขตต่างจังหวัด


-


มอเตอร์ไซค์ดูคาติสีดำคันใหญ่วิ่งเลียบไปตามถนนที่ข้างทางเป็นป่าชื้น ชานยอลลดความเร็วลงเมื่อต้องขับรถด้วยมือข้างเดียว เขาใช้มือข้างนึงจับทับมือแบคฮยอนที่เกาะอยู่ตรงช่วงเอวเอาไว้ กันไม่ให้คนตัวเล็กเผลอคลายมือจนกลิ้งตกลงไปเพราะเมื่อกี้อยู่ๆแบคฮยอนก็สะดุ้งเหมือนจะตกใจตื่นจนเขาตกใจไปด้วย ทำเอาเบรครถเกือบคว่ำทั้งคัน

ตอนนี้ชานยอลขับรถออกจากโซลมาได้เกือบสองชั่วโมงแล้วหากกะเอาจากความรู้สึก ที่หลักกิโลเมื่อกี้เขาเห็นผ้าสีดำผูกไว้เป็นสัญลักษณ์ที่บอกว่าพวกคริสขับรถผ่านทางนี้ไปแล้ว ระยะทางจากโซลไปยอเซใกล้กว่าที่คิดมาก เพราะตอนนี้เขามาเกือบครึ่งทางแล้ว อาจแวะพักสัก 45 นาทีที่ปั๊มน้ำมันแล้วค่อยไปต่อ

รถคันหรูค่อยๆชะลอความเร็วลงช้าๆ ชานยอลเปิดไฟเลี้ยวตีเข้าเลนซ้ายก่อนที่จะจอดลงบริเวณข้างทาง เขายันขาตั้งลงปลุกแบคฮยอนให้ตื่น แล้วเดินลงจากรถ หายเข้าป่าข้างทางไปเพื่อหาที่ยิงกระต่าย ในใจก็นึกหงุดหงิดร่างกายที่ทนให้ถึงปั๊มหน่อยก็ไม่ได้

“เฮีย...”

แบคฮยอนที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นขยับขานั่งทรงตัวบนรถด้วยท่าทางลำบาก เขากลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ก่อนที่จะก้าวขาลงจากรถช้าๆ เดินเขย่งปลายเท้าไปนั่งลงที่ขอบถนน เป้ใบใหญ่ยังคงหนักอึ้งเหมือนเดิมและมันทำให้แบคฮยอนปวดหลังไปหมด

“จะฉี่?” พอจัดการธุรส่วนตัวเสร็จ ชานยอลก็รูดซิปกางเกงขึ้นพร้อมกับหันไปถามอีบี๋น้อยที่ทำหน้าบึ้งตึงนั่งหงอยอยู่ที่ข้างทาง เขาเห็นแบคฮยอนส่ายหน้าปฏิเสธไปมาแต่ว่าก็ไม่ยอมกลับไปขึ้นรถ ดูจากสีหน้าแล้วแบคฮยอนเหมือนคนไม่ไหวเต็มที

“หึ”

“แล้วเป็นไร”

“...............” คนตัวเล็กขมวดคิ้วเงยหน้าขึ้นมองคนถามด้วยสีหน้าลำบากใจก่อนที่จะก้มลงมองเป้ากางเกง แบคฮยอนไม่รู้ว่าเขาควรจะบอกพี่ชานยอลดีหรือเปล่าว่าตัวเองทนนั่งมอเตอร์ไซค์ต่อไปไม่ไหวแล้ว อยากนั่งพักสัก 15 นาทีแล้วค่อยไปต่อ

“เป็นไร”

“เจ็บจิ๋มอะ (;_;)”

“ห้ะ? มึงเจ็บอะไรนะ?”

“เจ็บจิ๊มิโกะ”

“มึงมีจิ๋มให้เจ็บด้วยหรอ?” ชานยอลนิ่วหน้าถามเสียงเครียด เขาไม่รู้ว่าแบคฮยอนกำลังพูดถึงอะไรกันแน่ แต่ดูจากสีหน้าคงทรมานเต็มทน

“เจ็บขาหนีบกับก้นอะ กางเกงมันบาด หนูไม่อยากนั่งรถแล้ว” เบะปากทำหน้างอพร้อมกับถอดหมวกกันน็อคออกโดยที่ไม่รอฟังคำตอบจากเจ้าของทริป

แบคฮยอนทนนั่งรถต่อไปไม่ไหวจริงๆ เขารู้สึกเหมือนเลือดจะไหลออกมาจากเป้ากางเกงให้ได้ มันทั้งทั้งแสบยิ่งนั่งสีมากับเบาะรถก็ยิ่งเจ็บ คนตัวผอมก้นตอบอย่างชานยอลคงไม่เข้าใจ

“ขาหนีบก็เรียกขาหนีบสิ ไม่ใช่จิ๋ม” ชานยอลว่าเสียงดุ เขาเดินไปหยิบกระเป๋าที่แบคฮยอนปล่อยให้มันกลิ้งมาสะพายเอาไว้เองพร้อมกับฉุดแขนคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นเพื่อที่จะได้ออกเดินทางต่อ อีกแค่ครึ่งกิโลพวกเขาก็จะไปถึงจุดพักรถแล้ว แบคฮยอนคงต้องทนเอาหน่อย

“หนูไม่ไหวแล้วเฮีย (;_;)”

“ทนอีกนิด มานั่งข้างหน้า เดี๋ยวไปถึงจุดพักแล้ว”

“เฮียไปก่อนแล้วกลับมารับหนูไม่ได้หรอ” คนตัวเล็กยังคงแสดงอาการดื้อด้านยื้อแขนไม่ยอมให้อีกฝ่ายฉุดตัวขึ้นไป ตอนนี้ทั้งขาหนีบและก้นของเขามันเสียดสีกันจนเจ็บไปหมดแล้ว ไหนจะความชื้นจากเหงื่อที่ทำให้แสบด้วย แบคฮยอนขอนอนกลางป่าดีกว่าถ้าต้องทนนั่งรถ่อไปอีก

“มึงนี่มัน ปัญหาเยอะจริง เอากางเกงนอนมาหรือเปล่า”

“เอามา”

“งั้นก็ไปเปลี่ยนในป่า ถอดกางเกงในออกด้วย” ชานยอลทำเสียงฮึดอัด นั่งลงเปิดกระเป๋าเพื่อรื้อหากางเกงสำหรับใส่นอนของแบคฮยอนออกมาให้คนตัวเล็กเปลี่ยน สาบานได้ว่าเกิดมาชานยอลไม่เคยต้องมาดูแลหรือตามใจใครมากขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงฉุดขึ้นรถให้ไปต่อถึงแม้อีกฝ่ายจะบอกว่าไม่ไหวก็ตาม

“เฮียห้ามแอบดูนะ”

“กูอยากดูตายแหละ” ว่าแล้วก็ปากางเกงขายาวผ้าลื่นใส่อีเด็กบี๋ก่อนจะล้วงเอาบุหรี่ในกระเป๋าเสื้อนอกกับไฟแช็คขึ้นมาจุดสูบ ชานยอลรูปปิดซิปกระเป๋า สะพายมันขึ้นบ่าแล้วขึ้นไปนั่งบนรถรอแบคฮยอนเปลี่ยนกางเกงให้เสร็จ เป็นโชคดีที่ถนนบริเวณนี้ค่อนข้างโล่งไม่งั้นรถที่ขับผ่านไปมาได้จอดถามแน่

“เฮีย หนูต้องถอดกางเกงในออกไหมอะ”

“ถอดออกให้หมด”

“ห้ะ?”

“เออ ถอดไปเหอะ เดี๋ยวมึงก็เจ็บอีก” ตอบปัดอย่างไม่ใส่ใจพร้อมกับสูดเอาควันสีเทาเข้าปาก เพียงไม่นานแบคฮยอนก็เดินขาถ่างออกมาพร้อมกับกางเกงยีนส์และชั้นในสีสดที่ถืออยู่ในมือ

แบคฮยอนรู้สึกโล่งขึ้นมากถึงแม้จะยังไม่สามารถเดินหุบขาได้แต่มันไม่รู้สึกเจ็บเสียดตอนที่เดินมากแล้ว เขาเดินนำกางเกงในไปยัดไว้ที่กระเป๋าข้างพร้อมกับกางเกงขาสั้นก่อนจะก้าวขาขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ตรงที่นั่งคนขับ ส่วนชานยอลก็ต้องเป็นฝ่ายเขยิบตัวไปนั่งด้านหลังแทน

“ถ้ามีปัญหาอีกกูจะทิ้งไว้ข้างทางเลย” เจ้าของรถขู่เสียงแข็ง เขาสวมหมวกกันน็อคให้แบคฮยอนแล้วสตาร์ทรถเพื่อขับไปยังจุดพักทันที ป่านนี้พวกคริสคงไปถึงแล้ว เผลอๆออกจากจุดพักแล้วด้วย ชานยอลแค่อยากจะแวะซื้อน้ำหรือขนมให้แบคฮยอนเท่านั้น ถ้าเป็นไปได้เขาก็อยากจะขับไปให้ถึงที่พักเลย

“หนูหลับได้ไหมอ่ะ” พูดเสียงอู้อี้ผ่านหมวกกันน็อคแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ยิน

แบคฮยอนหมอบตัวลงกับถังน้ำมัน เปิดกระจกหมวกกันน็อคออกเพื่อให้อากาศเข้า ตาทั้งสองข้างของเขายังคงปรือทำท่าเหมือนจะหลับและแบคฮยอนเชื่อว่าเขาจะต้องหลับอีกแน่

 

 

รถยังคงขับไปเรื่อยๆตามป้ายบอกทางที่ถูกติดไว้เป็นระยะ ชานยอลขับรถเลยจุดพักมานานมากแล้วเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนเอาแต่นอนหลับ เขาใช้แขนข้างนึงกอดเอวคนตัวเล็กเอาไว้กันไม่ให้แบคฮยอนเอนตัวจนตกรถ ถนนที่โล่งในเขตต่างจังหวัดทำให้การขับขี่มอเตอร์ไซค์ด้วยมือข้างเดียวง่ายขึ้น

อีกแค่ไม่ถึง 100 กิโลฯพวกเขาก็จะไปถึงยอเซแล้ว กลิ่นอากาศบริสุทธิ์ทำให้ชานยอลต้องเปิดกระจกหมวกกันน็อคออก ตัวปัญหาอย่างแบคฮยอนเองก็คงจะได้กลิ่นนี้ด้วยเช่นกัน อีกแค่ไม่นานก็จะไปถึงที่พักแล้วแบคฮยอนคงได้นอนเต็มที่โดยที่ไม่ต้องมาทนปวดหลังอยู่บนมอเตอร์ไซค์


 

 

 

มอเตอร์ไซค์คันสีดำสนิทขับเข้าไปจอดในลานจอดรถที่ถูกเตรียมไว้ให้สำหรับแขกที่เข้าพักในบ้าน ชานยอลก้าวขาลงจากรถพร้อมกับปลุกแบคฮยอนให้ตื่นขึ้น เขาสูดเอากลิ่นไอเกลือจากทะเลตรงหน้าเข้าเต็มปอด ก่อนที่จะเดินไปยังบ้านที่เหมือนกับป้อมหลังเล็กๆเพื่อรับกุญแจบ้านพัก

“ชานยอลครับ ปาร์คชานยอล ที่จองไว้” ชานยอลหยิบเอาบัตรประชาชนส่งให้คนในป้อมตรวจสอบก่อนจะรับกุญแจบ้านมา เขาหันไปเห็นแบคฮยอนเดินขาถ่างเหมือนลูกเป็ดตามมาช้าๆจนอดหัวเราะไม่ได้

บ้านของคริสกับเพื่อนอยู่ห่างออกไปจนเกือบสุดท้าย ส่วนบ้านชานยอลอยู่หลังแรกๆ เดินห่างจากป้อมไปไม่มากชานยอลก็เจอบ้านหมายเลข 03 ที่ตัวเองจองเอาไว้ เขาขึ้นบันไดไปไขกุญแจพร้อมกับถอดรองเท้าไว้หน้าห้องก่อนจะเดินเข้าไปทันที

“เฮีย~ ง่วงอ่ะ~”

“ง่วงก็ไปนอน”

ไฟในบ้านหลังเล็กถูกเปิดเผยให้เห็นเนื้อที่ภายในขนาดปานกลางที่ไม่เล็กและไม่ใหญ่มากเกินไป ชานยอลเดินนำกระเป๋าไปวางไว้ที่มุมห้องพร้อมกับสับสวิตช์แอร์ให้ทำงาน ตอนนี้พวกของคริสเองก็คงจะนอนพักอยู่เหมือนกัน คงไม่มีใครบ้าลงไปเล่นทะเลทั้งๆที่เพิ่งเดินทางมาเหนื่อยๆ

“เมื่อย~” ส่งเสียงร้องยานคางออกมาพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียงสีขาวขนาดใหญ่ด้วยอาการเมื่อยล้า แบคฮยอนรู้สึกได้เลยว่าหลังของเขามันแข็งไปหมดแถมงอจนจะเป็นรูปถังน้ำมันรถ หัวก็ชุ่มเหงื่อจากการที่ต้องใส่หมวกกันน็อคต่อกันหลายชั่วโมง

มันไม่มีอะไรดีไปกว่าการในพักในห้องแอร์เย็นๆแบบนี้อีกแล้ว

“จะหลับก็หลับ มาปิดประตูห้องด้วย”

“เฮียจะไปไหนอ่ะ”

“ไปหาไอ้คริส เดี๋ยวตอนเย็นมาปลุก” ชานยอลตอบอย่างไม่ใส่ใจ เขาถอดถุงมือขับรถและหมวกกันน็อคออกวางไว้บนชั้นวางของก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้แบคฮยอนนอนพักผ่อนอยู่คนเดียวบนเตียง

ตอนนี้นาฬิข้อมือของเขาบอกเวลาบ่ายสองกว่าๆแล้ว ชานยอลมีธุระหลายอย่างต้องทำถึงส่วนใหญ่จะเป็นแค่การพูดคุยก็เถอะ เขายังไม่ได้ไปดูเลยว่ามีผู้หญิงคนไหนมาเพิ่มในทริปบ้าง อย่างน้อยก็แค่ไปรู้จักกันไว้เวลาอยู่ในวงเหล้าจะได้ไม่อึดอัด...

“เชอะ” แบคฮยอนที่ถูกทิ้งไว้บนเตียงคนเดียวสบถเบาๆกับความชานยอลที่แสนจะอินดี้ เขายกก้นขึ้นเพื่อถอดกางเกงนอนออกแล้วสะบัดมันไปไว้ข้างเตียง เวลาที่ขาหนีบโดนกางเกงบาดแบบนี้ใครที่ไหนเค้าใส่กางเกงนอนกันหรอก

แอร์เย็นๆภายในบ้านทำให้ร่างกายของแบคฮยอนรู้สึกผ่อนคลายอีกครั้ง เขาหลับตาลงปล่อยตัวเองให้หลับไหลไปกับเตียงนุ่มๆและอากาศเย็นๆ ถึงแม้ว่าท้องจะรู้สึกหิวแต่ร่างกายกลับต้องการการนอนมากกว่า เอาไว้มื้อเย็นมาถึงเมื่อไหร่แบคฮยอนจะจัดการเต็มที่เลย!

.

.

.


“อีบี๋ ตื่น ไปกินข้าว

สุ้มเสียงทุ้มและแรงเขย่าเบาๆที่ตัวปลุกแบคฮยอนให้ลืมตาตื่น เพียงแค่ขยับกายเล็กน้อยความรู้สึกเมื่อยที่แผ่นหลังก็แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย คนตัวเล็กนิ่วหน้า ยันกายขึ้นบนเตียงช้าๆ เขาเห็นพี่ชานยอลอยู่ในชุดลำลองสบายๆเดินไปเปิดตู้เย็นเล็กเพื่อหยิบเอาห่ออะไรบางอย่างออกมา

ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่ถ้าให้เดาแสงอาทิตย์ที่เคยเห็นอยู่รำไรตอนนี้คงมืดแล้ว

“กี่โมงแล้วอะ”

“สองทุ่ม นอนตอนนี้เดี๋ยวกลางคืนมึงก็ไม่หลับ” ชานยอลหยิบเอาไส้บารากุในห่อฟอล์ยมาถือไว้ก่อนที่จะเดินไปเข้าห้องน้ำ อันที่จริงแล้วเขาไม่อยากทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าแบคฮยอนเท่าไหร่ แต่ถ้าพวกฮันเกิงจะสูบมันก็ช่วยไม่ได้ ชานยอลคงทำได้แค่ห้าม

“เอ้า หนูนึกว่าจะปลุกหนูตอนเย็นนะเนี่ย” คนตัวเล็กลุกขึ้นจากเตียง ก้มลงไปหยิบกางเกงนอนที่ตัวเองถอดทิ้งไว้ขึ้นมาสวม ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองจะถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาทำกับข้าวซะอีก แต่กลายเป็นว่าตื่นมาก็ได้กินเลย สงสัยจะได้กินหมูกะทะหรือปิ้งย่างอะไรทำนองนี้

แบคฮยอนบิดกายไปมาเล็กน้อย เขาได้ยินเสียงคนกดชักโครกพร้อมกับเสียงกลอนประตูก่อนที่คนตัวสูงจะเดินออกมา ใบหน้าของชานยอลขึ้นสีเลือดฝาดเล็กน้อย อาจจะตั้งวงกินเหล้ากันแถมในมือยังถือไส้ยาสูบไว้ด้วย

“ไปเร็ว” ชานยอลไม่รอช้า เขาคว้าแขนแบคฮยอนให้เดินออกไปด้วยกันทันที วันนี้พวกเขาได้รับอนุญาตให้ก่อกองไฟและตั้งเตาได้ ข้างนอกเลยมีเตาปิ้งย่างสองเตาเล็กๆไว้ตั้งสังสรรค์กันสำหรับคืนนี้

“ทำไมเฮียไม่ปลุกให้หนูขึ้นมาช่วยอะ”

“ก็เห็นมึงนอนอยู่”

ไม่รู้ว่าควรจะเขินดีหรือเปล่า แต่พอคิดว่าพี่ชานยอลอาจจะเป็นห่วงเขาแบคฮยอนก็รู้สึกดีขึ้นมาแปลกๆ – เขาถูกจูงให้เดินไปเข้าวงเตาปิ้งย่างโดยมีที่นั่งข้างอี้ชิงแล้วอีกฝั่งก็เป็นพี่ชานยอล มีเตาบารากุสองอันแล้วก็เหล้ากับของมึนเมาด้วย

แบคฮยอนเข้าใจว่านี่คือการฉลองและทุกคนก็โตกันหมดแล้วแต่เขาไม่ชอบเลยเวลาที่ต้องอยู่ในวงคนเล่นควัน นอกจากบุหรี่แล้วแบคฮยอนมองว่าของมีควันอื่นๆเป็นสารเสพติดทั้งหมด อีกอย่างเขาก็ไม่ค่อยอยากให้พี่ชานยอลกินเหล้าเท่าไหร่

“อีแบค ถ้วยมึง” อี้ชิงจัดการยัดถ้วยใบเล็กให้เพื่อนที่นั่งงงอยู่ข้างตัวพร้อมกับคีบเนื้อที่ถูกย่างเสร็จเรียบร้อยใส่ให้แบคฮยอนด้วย เขาหยิบเอาแก้วเปล่ามารินโค้กส่งให้เพื่อนตัวเล็ก่อนที่จะหันไปเอาเนื้อชุดใหม่ขึ้นมาย่างบนเตาต่อ

วันนี้อี้ชิงรู้สึกหงุดหงิดเหลือเกิน ซึ่งที่จริงเขาก็เขาหงุดหงิดมาตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าจะมีชะนีอื่นๆมาร่วมทริปด้วยแล้ว...

เมียใครสักคนก็ไม่ใช่แต่อยากจะมาเที่ยวในที่ที่มีแต่ผู้ชาย นังพวกนี้เป็นคนแบบไหนกัน

“แต๊งกิ้วที๊เชอร์” แบคฮยอนยิ้มรับแล้วเริ่มลงมือจัดการกับมื้อเย็นตรงหน้า เสียงผู้หญิงสามคนที่นั่งอยู่ในกลุ่มยังคงดังไม่เลิก และดูเหมือนว่าผู้หญิงที่ใส่เสื้อแขนยาวสีดำจะเริ่มเมาแล้ว ส่วนคนอื่นๆน่าจะยังมีสติดีแต่เขาไม่ได้ใส่ใจนัก

ในระหว่างที่กำลังเอร็ดอร่อยกับเนื้อย่างและอาหารทะเล แบคฮยอนก็ยังเหลือบตามองพี่ชานยอลที่เอาแต่นั่งดื่มเบียร์และสูบบารากุเป็นระยะ สิ่งหนึ่งที่เขาเพิ่งได้รับรู้ด้วยตัวเองวันนี้คือพี่ชานยอลเป็นคนสุภาพพอสมควร มันก็คงจะจริงที่ว่าเฮียด่าแค่เขาคนเดียว กับคนอื่นๆก็พูดดีด้วยหมด

แต่มันก็น่าหมั่นไส้ตรงที่พี่ชานยอลคุยกับผู้หญิงดีมาก คำก็ครับสองคำก็ครับ ขออะไรก็หยิบให้แต่ทีกับเขาใช้ให้ไปหยิบนู่นหยิบนี่ ไม่คิดจะแลตามองดูสักนิดเดียว

เฮ้อ... สุดท้ายถึงจะได้มาด้วยกัน พักด้วยกัน แต่ก็ต้องเที่ยวรวมกับคนอื่นอยู่ดี แบคฮยอนรู้สึกตัวเล็กลงจนไม่รู้จะเล็กยังไงแล้ว... ได้แต่นั่งหน้างออยู่ในมุมมืดของวงบริเวณที่คนอื่นมองไม่เห็น อีหมวยเองก็ดูท่าทางอารมณ์ไม่ดีและระบายออกด้วยการปิ้งย่างเนื้อมายัดเยียดให้เขาไม่หยุดจนพูนจาน

“นี่ แดกเข้าไป แดก”

“มึง แถวนี้มีเซเว่นไหมวะ อยากออกไปซื้อขนมว่ะ” แบคฮยอนหันไปสะกิดเพื่อนตัวเล็กให้หันมาฟังสิ่งที่พูด เขาวางจานเนื้อย่างเอาไว้แล้วหยิบแก้วโค้กขึ้นมาดื่ม ที่จริงแล้วแบคฮยอนแค่รู้สึกอึดอัดนิดหน่อยกับการไม่เป็นที่รู้จักของใครเลย เขาอยากออกไปที่ไหนซักที่แล้วค่อยกลับมาใหม่

“ไม่รู้ว่ะ เดี๋ยวถามเฮียแป๊บ” พอว่าแล้วอี้ชิงก็ลุกจากเก้าอี้เดินไปหาแฟนตัวสูงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้างกับกลุ่มเพื่อนโดยปล่อยให้แบคฮยอนรออยู่ที่เดิม

ในขณะที่รอเพื่อนตัวเล็กไปคุยธุระกับแฟนหนุ่ม แบคฮยอนก็สังเกตุเห็นว่าเฮียชานของเขาเริ่มจะเมาได้ที่แล้วถึงจะยังพูดคุยรู้เรื่องก็ตาม ดูจากสีหน้าที่นิ่งมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า คงจะเป็นอาการเมาอย่างหนึ่งหรือไม่ก็กำลังคิดอะไรอยู่

“เฮีย เมายังอ่ะ” คนตัวเล็กยกแก้วโค้กไปแนบแก้มแดงๆของคนเมาเป็นเชิงหยอกก่อนจะดึงเอาแก้วเบียร์ออกจากมือหนา ตอนนี้ไม่ใช่แค่ชานยอลที่เริ่มจะเมาแต่ทุกคนก็เมากันหมดแล้ว เขาคิดว่าเฮียควรจะเลิกกินแค่นี้เพราะปริมาณขวดเปล่ามันมากเกินไปแล้ว ไม่รวมเหล้าอื่นๆที่ชงกินกันด้วย

“ยัง จะกินก็กินไป”

“แต่เฮียหน้าแดงแล้วนะ พอแค่นี้เหอะ”

“เป็นห่วงไง?”

“ก็ห่วงสิ เพิ่งรู้ไงล่ะ” แบคฮยอนนิ่วหน้าใส่คนอายุมากกว่าด้วยความแปลกใจกับความถามแปลกๆที่ฟังดูเลี่ยนพิลึก

ตอนนี้เขายิ่งกว่ามั่นใจอีกว่าพี่ชานยอลเมาแล้วแน่นอน เพราะถ้าเป็นชานยอลเวอร์ชั่นปกติจะไม่มีทางถามคำถามเลี่ยนๆแบบนี้แน่

“หึ”

“ขำอีก เมาแล้วก็พอ เดี๋ยวหนูมานะ แป๊บนึง”

“ไปไหน”

ไม่ทันที่จะได้ลุกขึ้นยืนข้อมือเล็กก็ถูกมือหนาคว้าเอาไว้ แบคฮยอนพยักพเยิดหน้าไปทางบ้านพักเป็นเชิงบอกว่าเขาจะไปที่นั่นแล้วแขนก็ถูกปล่อย

ในหัวของแบคฮยอนยังมีความคิดพิเรนท์แอบอยู่ลึกๆในใจ เขาอยากรู้ว่าตอนพี่ชานยอลเมาจะมีอาการแบบไหนหรือปากจะเบาขึ้นบ้างหรือเปล่า บางทีเขาอาจมอมเหล้าเฮียได้ จากนั้นค่อยหลอกล่อให้เฮียคลายความในใจออกมาให้หมด แต่พอนึกแล้วมันก็ดูตลกไปหน่อย อย่างชานยอลเนี่ยหรอจะยอมหลงกลแล้วท่าทางก็ไม่ได้เมาหนักขนาดนั้นด้วย

เฮ้อ... ไม่รู้ต้องถอนหายใจอีกเท่าไหร่ พอคิดแล้วมันก็ท้อแท้ใจ แบคฮยอนก็พยายามบอกตัวเองอยู่หรอกว่าเขาไม่เสียใจ แบคฮยอนคนนี้ไม่ได้เสียใจเลยกับการถูกมองข้ามหรือไม่มีสถานะในตัวเอง

หันหลังไปมองยังวงเหล้าที่เดินห่างมาได้ไม่ไกล ผู้หญิงที่เคยนั่งอยู่ห่างไปก็เดินถือโทรศัพท์เข้าไปหาชานยอล จากนั้นก็พูดคุยอะไรกันนิดหน่อย อาจจะขอเบอร์หรืออะไรสักอย่างแต่มันไม่ใช่เรื่องของแบคฮยอนสักนิด เขามีหน้าที่รักชานยอลไม่ได้มีสิทธิ์แสดงความเป็นเจ้าของ

แบคฮยอนไม่ได้เสียใจสักหน่อย... มันไม่ใช่ความรู้สึกที่อยากจะร้องไห้หรือหน่วงหัวใจจนอยากจะหนี เป็นแค่ความรู้สึกตัดพ้อเล็กๆในใจผสมกับน้อยใจตัวเองนิดๆ แต่ก็นั่นแหละ... ในความเป็นจริงมันไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือต้องฟูมฟายขนาดนั้น เป็นความรู้สึกสีเทาจางๆ ไม่มากไม่น้อยและไม่ถึงกับทรมาน


แล้วมันก็คล้าย เรื่องเดิม หนึ่งคนใส่ใจ อีกคนกลับไม่เห็นค่า เรื่องคับคล้าย คับคลา ว่าตัวฉัน ต้องเสียใจ...'

 



 

 “อีแบค!” อี้ชิงตะโกนเรียกเพื่อนตัวเล็กเสียงดังลั่น เขาถือเอากุญแจรถวิ่งไปหาแบคฮยอนที่กำลังจะเดินเข้าไปในบ้าน สุดท้ายก็อ้อนเอากุญแจรถออกมาจนได้ แต่แบคฮยอนคงต้องหาคนขับเอาเองเพราะดูคาติคันใหญ่ขนาดนี้เจ้าตัวขี่ไม่ไหวแน่

“ได้มาละ? ไปเปลี่ยนกางเกงแป๊บนึง”

“เออ แต่มึงต้องไปคนเดียวนะ เฮียให้ยืมรถเฉยๆ รถมันนั่งได้สองคนอ่ะ”

“อ้าว ให้ยืมรถแล้วใครจะขับล่ะ ถ้ารถล้มกูไม่มีปัญญาใช้นะ” แบคฮยอนทำหน้าเหวอ เขารับกุญแจรถมาถือไว้ด้วยท่าทางงงๆแม้จะยังไม่รู้ว่าจะขับออกไปยังไงก็ตาม เห็นทีแบคฮยอนจะต้องสละที่นั่งตัวเองให้อี้ชิงไปกับสารถีประจำตัวแทน เพราะตั้งแต่แรกตัวเองก็ไม่ได้อยากออกไปซื้ออะไรอยู่แล้ว

“งั้นเอากุญแจรถมาก่อน เดี๋ยวรอแป๊บ เดี๋ยวไปถามมาให้ว่าใครว่างพาออกไป” อี้ชิงคว้ากุญแจที่เพิ่งส่งให้แบคฮยอนมาถือไว้ก่อนที่จะวิ่งกลับไปที่วงเหล้าเพื่อหาคนไปส่งแบคฮยอนที่ร้านสะดวกซื้อ ถ้าหากจะให้ใครสักคนพาไปส่งอี้ชิงก็คิดว่ารถของคริสคงไม่จำเป็นอีกเพราะทุกคนมีรถกันหมด

“ไรวะ”

คนตัวเล็กที่ถูกทิ้งให้ยืนงงกับการกระทำที่แสนปุ่บปั่บสบถเบาๆอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก แบคฮยอนเดินขึ้นไปบนบ้านแล้วปิดงับประตู ก่อนที่จะตรงไปรื้อกระเป๋าเพื่อหากางเกงขาสั้นออกมาใส่ ถึงแม้ว่าเขาจะยังรู้สึกเจ็บที่ขาหนีบแต่แบคฮยอนไม่ใส่กางเกงนอนออกไปแน่

เสื้อตัวแล้วตัวเล่าถูกรื้อออกมาวางกระจายเต็มพื้น ไหนๆแบคฮยอนก็ต้องเป็นคนนำมันเข้าตู้อยู่แล้วจะรื้อออกมาคงไม่เป็นไร ในใจก็ยังคงปลอบตัวเองว่าอย่างน้อยเขามาที่นี่ในฐานะแม่บ้านส่วนตัวก็พอจะดูดีอยู่บ้าง

แบคฮยอนอาจต้องเป็นคนทำกับข้าวพรุ่งนี้หรือไม่ก็ต้องจัดการเรื่องเล็กๆน้อยๆของชานยอล แต่มันไม่ใช่การมาเที่ยวกันสองคนแบบที่คิดเพราะคนที่ชวนเขามาไม่เห็นมีท่าทางจะสนใจเลยสักนิด เหมือนเอาติดรถมาด้วยงั้นๆแหละเผื่อได้ใช้งาน พอมีผู้หญิงแท้ๆสวยๆมาอยู่ในวงก็ลืมตัวแทนจนมองไม่เห็นหัว

ฮึ่ม! นึกแล้วมันก็น่าหมั่นไส้ อยากโกรธก็ไม่รู้จะไปโกรธเขาเรื่องอะไร แบคฮยอนชักรู้สึกอยากจะกลับบ้านซะแล้วสิ อย่างน้อยที่บ้านก็มีแค่เขากับเฮียที่อยู่ด้วยกัน

แอ๊ด...

“เป็นไง ตกลงได้คนไปส่งไหมล่ะ” เอ่ยถามออกไปเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูพร้อมกับเงาคนที่เดินเข้ามาภายในห้อง

แบคฮยอนไม่ได้สนใจว่าอี้ชิงจะได้คนขับรถไปส่งเขาหรือไม่ ตอนนี้แบคฮยอนเข้ามาอยู่ในบ้านพักแล้ว ถ้าอยากหลีกหนีบรรยากาศน่าอึดอัดก็แค่ไม่ต้องกลับออกไปก็สิ้นเรื่อง

“อยากให้ใครไปส่งล่ะ”

เสียงทุ้มของเจ้ากรรมนายเวรสุดหินที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาแบคฮยอนถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอแล้วหันไปมองเจ้าของเสียงช้าๆ

ไม่ผิดแน่ เขาเห็นพี่ชานยอลยืนหน้านิ่งอยู่หน้าประตู แววตาไม่บ่งบอกว่ารู้สึกอะไรแต่ฟังจากคำพูด ชานยอลมาหาเรื่องแน่นอน...

“หึ ไม่อยากไปแล้ว ตอนแรกหนูว่าจะออกไปซื้อยาแต่คิดว่านอนพักเอาก็ได้” แบคฮยอนตอบด้วยท่าทางสบายๆเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายหาเรื่องมาพูดเสียดสีได้ เขากำลังเจอชานยอลโหมดรับมือยากซะแล้ว ตอนมีสติกับตอนเมาจะต่างกันแค่ไหนนะ

“พอรู้ว่ากูจะไปส่งก็ไม่อยากไปเลย?”

นั่นไง...

“เปล่า~ ก็หนูคิดว่ามันไม่จำเป็นแล้ว เฮียเมาอยู่เฮียจะขับรถออกไปให้มันเสี่ยงทำไมล่ะ” พยายามพูดอย่างใจเย็นก่อนที่จะยืนขึ้นนำผ้าที่พับลวกๆไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้า ทำทีเป็นไม่สนใจคำพูดจับผิดนั้น หวังให้คนตัวสูงหยุดไปเอง

“แล้วทำไมไม่บอกกู ไปบอกอีหมวยให้อีหมวยวิ่งไปหาคนให้พาไปส่ง จะให้กูเชื่อมึงหรอว่าอยากจะออกไปซื้อของ” ชานยอลเดินไปฉุดแขนคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยความความไม่พอใจเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายกำลังหลบหน้าหรือพยายามจะไม่พูดด้วย เขาอุตส่าห์ขึ้นมาหวังจะพาแบคฮยอนออกไปซื้อของแต่คนตัวเล็กกลับมาเป็นซะอย่างนี้จะให้ชานยอลคิดยังไง

“ก็หนูอึดอัดอะ หนูไม่ได้จะออกไปซื้ออะไรทั้งนั้นแหละ หนูแค่ไม่อยากนั่งอยู่ในวงก็เลยจะชวนอีหมวยมันไปซื้อของ แต่ตอนนี้ไม่ต้องก็ได้เพราะหนูจะไปอาบน้ำนอนแล้ว” คนตัวเล็กนิ่วหน้าว่าออกมาเสียงอ่อย ทำทีเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายเสียหาย

เขาไม่ได้กระชากเสียงประชดหรือแสดงอาการน้อยใจอะไรเลย แบคฮยอนแค่อยากจะให้ชานยอลเข้าใจเหตุผลจริงๆ เขาไม่มีอารมณ์มาประชดหรอกตอนที่เฮียอารมณ์ไม่ดีแบบนี้ โดนฆ่าตายพอดี

“แล้วทำไมต้องชวนคนอื่น กูนั่งอยู่ข้างๆมึงไม่เรียกล่ะ”

“ก็หนูอึดอัดเฮียนั่นแหละ ตอนแรกก็จะไปกับอีหมวยแต่รถมันไปได้คนเดียวหนูจะรู้ปะล่ะว่าใครจะไปส่ง”

“คราวหลังจะไปไหน จะทำอะไรก็บอกกูก่อน”

“...............”

“รู้ว่าหวงก็อย่าเยอะให้มาก จะไปอาบน้ำก็ไปเดี๋ยวจะขึ้นมานอนด้วย”









 

#ฟิคแฮ่น

 






 



ฮั่นแน่~ เมาแล้วปากเบาขึ้นนะเฮีย งี้ต้องให้บี๋มอมเหล้าบ่อยๆ หมั่นไส้จุง น้องบี๋ก็ตัดพ้อตัวเองไปเหอะ แหะๆ ใครเจอคำผิดก็บอกไว้ได้นะคะ :3 แอบตรวจเองอีกแล้ว ขอบคุณที่อ่านงับ อย่าลืมคอมเม้นและติดแท๊ก #ฟิคแฮ่น ด้วยนะคะ :D

ขอบคุณค่ะ!

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 965 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15581 bbaekbhyun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 00:36
    เฮียปากแข็งจนน้องใจเสียแล้ววววว
    #15,581
    0
  2. #15505 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:35
    เฮียปากแข็งมากอะ!!!!
    #15,505
    0
  3. #15438 Vibrance (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 12:23
    เนี่ยอิเฮียยยปากอะ มันจะอะไรนักพูดดีๆไม่เป็นรึไง คนมันเสียใจเป็นโว้ยย
    #15,438
    0
  4. #15412 ppthx26 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 17:32
    มันบั่บว่าาาา
    #15,412
    0
  5. #15404 Palmmy_Do (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 12:24
    เฮียปากแข็งเป็นที่สุดดดดด
    #15,404
    0
  6. #15351 weiliin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:56
    แงงง ตอนแรกก็น้ำตาร่วงเผาะ สงสารน้อง แต่คำว่าหวงได้ยินทีก็น้วยเลย แงงง
    #15,351
    0
  7. #15335 Boweingx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:35
    นอยด์นะแต่น้วยกว่า555
    #15,335
    0
  8. #15331 CherSis (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:46
    คือถ้าเป็นกูอ่ะกูชอบเขากูคงยืนกลั้นน้ำตามอง
    #15,331
    0
  9. #15124 xxxlilly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 05:33
    นึกแล้วก็อึดอัดไปด้วย ไปอยู่ในวงอะไรก็ไม่รู้คนที่มาด้วยก็ไม่สนใจอีก
    #15,124
    0
  10. #14973 CB-614 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:56
    เป็นบี๋ก็นอยด์อ่ะ เฮียแทบไม่สนใจ
    #14,973
    0
  11. #14926 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:03
    ขี้หวงมากกกกกกก
    #14,926
    0
  12. #14890 jokerBHPcy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 14:24
    น้ำเมาไม่เปลี่ยนนิสัยเฮียเลยนะ ยังปากเหมือนเดิมมม
    #14,890
    0
  13. #14240 heykiki (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 19:26
    โอ๊ยเขินว่ะ เฮียขี้หวง แต่เฮียชอบทำเป็นไม่สนใจอะ
    #14,240
    0
  14. #14185 realkan4 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 09:42
    โว้ยย เขินแทนบี๋555
    #14,185
    0
  15. #14142 tuntiiz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 12:43
    อิพี่ก็ทำให้เขินได้ทุกตอนจริงๆเลยนน
    #14,142
    0
  16. #14119 somruethai1307 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:21
    หวงงง อ้ากกกเขินเฮีย
    #14,119
    0
  17. #14100 miaJongin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 04:00
    แบคฮยอนน่ารักอะ เถรตรงดีจัง ชานยอลก็ขี้หวงเว่อออออออออ
    #14,100
    0
  18. #14070 kabodkt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:58
    เขินอ่ะแค่คำว่าหวงของเฮียก็เขินแล้วว
    #14,070
    0
  19. #14029 &CREEPIN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 09:10
    ฮึ่ยยย เฮียย
    #14,029
    0
  20. #14012 ArySohot (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:26
    เฮียอะ ทำเป็นนนนรรร
    #14,012
    0
  21. #13926 Kondiao ~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:51
    เฮียเมาแล้วแอบบเกรี้ยวกราดนะ มีการบอกว่าหวงซะด้วย
    #13,926
    0
  22. #13925 Kondiao ~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:51
    เฮียเมาแล้วแอบบเกรี้ยวกราดนะ มีการอกว่าหวงซะด้วย
    #13,925
    0
  23. #13911 CBY-XO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 14:18
    น้อยใจแทนอีบี๋ได้ไหม แต่ละอย่างงงโอ้ยยยมันน่าน้อยใจยิ่งนัก
    #13,911
    0
  24. #13884 BezT25 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 13:14
    แหมมมมมมม หวงเน๊อะ แต่ตัวเองเอาแต่คุยกะหญิงเดะปั๊ดตีเลย
    #13,884
    0
  25. #13852 Vmouth (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:59
    คึคึคึคึคึคึคึคึคึค
    #13,852
    0