FIC โอตาคริส Krislay

ตอนที่ 3 : โอตาคริส : CH.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 มี.ค. 58








หัวใจที่ทำงานหนักและอาการกระวนกระวายราวกับคนบ้าทำให้คริสเหมือนจะสติแตกเข้าไปทุกที เขามีอาการใจสั่นและเรียนไม่รู้เรื่องตลอดคาบบ่ายเพราะมัวแต่ตื่นเต้นและเอาแต่วิตกจริตเรื่องของควีนที่ห้องน้ำ อยู่ๆคนที่แอบเฝ้าฝันถึงมานานหลายปีก็มาขอคบแถมยังทำเรื่องแบบนั้นแล้วมันก็มึนๆเบลอๆเหมือนเมายา
 

ตลอดช่วงบ่ายนี้เขามีอาการใจสั่นจนเหงื่อซึมที่ไรผมและแผ่นหลังจนเพื่อนทัก คริสทั้งกังวลเรื่องเย็นนี้ที่จะต้องพาอี้ชิงไปที่บ้านในฐานะแฟน เขากังวลว่าตัวเองจะทำอะไรไม่ถูกใจ หรืออี้ชิงอาจจะไม่ชอบบ้านของเขา และที่สำคัญเรื่องห้องก็ด้วย ถ้าเกิดว่าแฟนเขาอยากจะเข้าห้องจะทำยังไง
 

เรื่องแบบนั้นมันมาเร็วฉับไวเหมือนกับจิตใจที่ล่องลอย คริสยังจำสัมผัสที่นุ่มและอุ่นของฝ่าเท้าขาวๆได้
 

มันทำเอาแทบคลั่ง....
 

“วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้อย่าลืมเอางานมาส่งด้วยนะ” เสียงอาจารย์อาวุโสที่หน้าห้องบอกเลิกชั้นเรียนเมื่อสั่งการบ้านเสร็จและเห็นว่าอีกแค่สิบนาทีโรงเรียนก็จะเลิกแล้ว
 

นักเรียนในห้องลุกขึ้นทันที สะพายกระป๋าวิ่งข้ามโต๊ะออกไปอย่างไม่ใส่ใจทำความเคารพหรือเก็บเก้าอี้เพราะเดี๋ยวแม่บ้านก็มาทำความสะอาด
 

คนตัวสูงสะพายกระเป๋าพร้อมกับหยิบแฟ้มเดินออกจากห้องไปเพื่อไปรอก่อนเวลานัดหมาย ใจเขามันกังวลทุกเรื่อง ทั้งเรื่องที่กลัวว่าจะถูกเอาไปซุบซิบนินทาถ้ากลับบ้านพร้อมกับควีนของเซปัน เสียงเจี๊ยวจ๊าวของเพื่อนๆที่นัดกันจะไปนั่งคุยที่สวมหย่อมหน้าประตูโรงเรียนทำให้คริสเครียดมากขึ้นไปอีกเพราะถ้าเป็นแบบนั้นพวกนั้นต้องเห็นแน่
 

“เฮ้ย เมื่อเช้าไปไหนมาวะ เห็นไปซะนานกลับมาเหงื่อแตกผลั่ก” ชานยอลที่นั่งเรียนข้างหลังเพื่อนโอตาคุเอ่ยถามเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องคาใจอยู่ เมื่อคาบเช้าเจ้าเพื่อนตัวสูงของเขามีท่าทางแปลกๆตลอดตั้งแต่กลับจากห้องน้ำ แถมตอนบ่ายก็กระวนกระวายผิดสังเกต
 

“เปล่าครับ จะรีบไปธุระ ขอโทษนะครับ” คริสก้มหัวเล็กน้อยแล้วเร่งจังหวะเดินแซงเพื่อนร่วมห้องไป ตอนนี้จิตใจเขามันไม่พร้อมจะหาคำตอบอะไรทั้งนั้น ในหัวมีแต่เรื่องที่ว่าจะต้องไปยืนรอแฟนที่ได้มาสดๆร้อนที่หน้าโรงเรียน
 

ตอนนี้นักเรียนห้องอื่นยังไม่ปล่อย ถ้าไปรอก่อนจะต้องดูดีขึ้นมาแน่...

 

-


 

เดินจากอาคารเรียนมาอยู่ที่หน้าประตูก็ใช้เวลาแค่ห้านาที แต่เวลาที่ยืนอยู่ตรงนี้มันจะเกินครึ่งชั่วโมงแล้ว นักเรียนบางส่วนที่เลิกเร็วก็ทยอยกลับบ้าน ในขณะที่สายวิทย์-คณิตยังไม่เลิก คริสได้แต่ยืนรออย่างใจจดใจจ่อมองคนนั้นคนนี้ที่ไม่ค่อยคุ้นหน้า
 

ทั้งๆที่อี้ชิงบอกว่าสามโมงแต่นี่ก็เลยไปครึ่งชั่วโมงแล้วเจ้าตัวยังไม่มาสักที สายตาแปลกๆของบางคนเริ่มมองมาที่เขาและสร้างแรงกดดันมากขึ้น ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะหนีหายไปให้ไกลๆเลย
 

“คริส!
 

“อะ..อ้าว...” เสียงเรียกจากด้านข้างพร้อมกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารักที่เดินเข้ามาหาทำให้คริสดีใจเก้อ ไอซาวะหรือไอจังนักเรียนลูกครึ่งเพื่อนสนิทคนเดียวของเขากำลังโบกมือให้พร้อมกับเดินมาทางนี้
 

จะเรียกว่าเพื่อนสนิทก็ไม่เชิงแต่คริสไม่มีเพื่อนเท่าไหร่หรือมีก็แค่ผิวเผินอย่างเพื่อนร่วมห้อง ไอจังเรียนที่ญี่ปุ่นตอนประถมต้นมาพร้อมเขาแล้วก็ย้ายตามมาทีหลังตอน ม.3 แถมยังชอบอะไรคล้ายๆกันก็เลยคบๆกันได้
 

“มารอใครหรอ เห็นมายืนตั้งนานแล้ว”
 

“เอ่อ... มารอเพื่อน เดี๋ยวสักพักก็คงลงมา” คริสยกมือขึ้นเกาท้ายทอยแก้เขินเมื่อถูกจับได้ว่ามายืนรอที่นี่ตั้งนานแล้ว เขายกนาฬิกาขึ้นดูอีกครั้งแต่ก็ได้แต่มองดูเท่านั้น ทั้งๆที่ห้อง 11 เลิกเรียนสามโมงแต่ทำไมอี้ชิงยังไม่ลงมาอีก
 

“เพื่อนอยู่ห้องไหนหรอ ตอนนี้ห้องเก้าถึงห้องสิบสองเลิกหมดแล้วนะ ถ้านัดกันไว้ไม่ใช่กลับบ้านไปแล้วหละมั้ง”
 

“ไม่หรอก ก็เขาบอกให้มารอนี่ คิดว่าเดี๋ยวก็คงลงมา”
 

“ไม่ใช่ว่าถูกแกล้งให้รอเก้อหรอ ไปซื้อขนมกับไอจังเถอะ เดี๋ยวค่อยกลับมาก็ได้” ไอซาวะพูดอย่างร่าเริงพร้อมกับฉุดแขนเพื่อนตัวสูงให้ไปที่โรงอาหารใต้อาคารใกล้ๆโดยที่ไม่ถามความสมัครใจ
 

คริสได้แต่อ้ำอึ้งเมื่อถูกดึงให้วิ่งตามอย่างไม่ทันตั้งตัว ตาเขายังหันไปมองที่หน้าประตูรั้วเพื่อดูว่าอี้ชิงจะลงมาหรือยัง แต่พอก้าวขึ้นบันไดชั้นโรงอาหารไปผนังก็บังจนหมด
 

“คริสจะกินอะไรไหม ไอจังเลี้ยงเอง” เด็กสาวเดินไปเลือกขนมที่หน้าร้านพร้อมกับหยิบเอาช๊อคโก้พายที่เพื่อนตัวสูงชอบติดไปด้วยสองอัน เธอจำได้ว่านอกจากช๊อคโก้พายแล้วคริสก็ยังชอบกินขนมปังโคร็อกเกะอีกด้วย แต่น่าเสียดายที่เกาหลีไม่มีขาย

“ไม่เป็นไร เรากินไปแล้ว”
 

“งั้นซื้อไอ้นี่ไปให้นะ”
 

“อือ แล้วแต่” คริสได้แต่เออๆออๆไปอย่างไม่กล้าขัดขืน เขาไม่ค่อยกล้าปฏิเสธใครเพราะกลัวว่าจะถูกไม่ชอบและโดนแกล้ง เขาเห็นไอจังหยิบขนมในตะกร้าใส่ถุงก่อนจะจ่ายเงินแล้วเดินมาจับแขน แค่ละจากหน้ประตูมาไม่กี่นาทีเขากับอี้ชิงคงจะไม่คลาดกัน
 

“ไปกันเถอะ คริสยังไม่ได้บอกเลยนะว่ามารอใคร”
 

“อื้อ”
 

ในขณะที่ตอบคำถามก็ก้าวยาวๆเดินไปด้วย คริสไม่กล้าโกหว่าเป็นเพื่อนแต่ก็ไม่อยากบอกให้รู้ เขาเดินลงบันไดจากอาคารมองไปเห็นใครบางคนผ่านกรอบแว่นที่ยืนรออยู่ตรงที่ที่เพิ่งจะเดินมาไม่กี่นาที พอเห็นแบบนั้นก็รีบสาวเท้าให้ไวขึ้นจนทิ้งห่างเพื่อนสนิท
 

รู้ดีว่าควีนเป็นคนขี้หงุดหงิด.... ถึงจะแค่ไม่กี่นาทีแต่ลงมาแล้วไม่เจอก็อาจจะไม่พอใจได้ง่ายๆ...
 

“รอไอจังด้วยสิ!” ไอซาวะรีบวิ่งตามเพื่อนสนิทไปพร้อมกับถุงขนม ยิ่งคริสเดินใกล้ประตูมากขึ้น ความสงสัยก็ผุดขึ้นในใจปนกับความฉงน
 

หน้าประตูโรงเรียนไม่มีใครนอกควีนแห่งเซปันที่ยืนอยู่อย่างไม่มีใครกล้าเข้าใกล้... ทำไมคริสถึง...

 

“...เพิ่งเลิกหรอครับ...”
 

สีหน้าที่แสดงออกถึงความเฉยชาทำให้คริสพูดไม่ออก มันเหมือนมีลูกกรมาจุกอยู่ที่ลำคอจนพูดลำบากเหลือเกินในตอนนี้
 

คนที่นัดหมายมายืนนิ่งอยู่ตรงหน้า สายตาเย็นชาไม่บ่งบอกว่ารู้สึกยังไง สองมือถือไอศครีมโคนใหญ่รสมะนาวกับวนิลาที่เริ่มละลายจนย้อยลงมือแล้ว คริสทำตัวไม่ถูกกับใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกของควีน เขาเริ่มสัมผัสได้ถึงความกดดันที่มากขึ้นทั้งจากคนตรงหน้าและสายตาจากเด็กนักเรียนรอบๆ
 

ปกติก็ไม่ชอบเข้าหาใครอยู่แล้ว พอมาอยู่ในสถานการ์แบบนี้มันยิ่งไม่ค่อยจะเข้าท่าไปกันใหญ่
 

“อ้า... คริสมารออี้ชิงหรอ ว้า ไม่รู้มาก่อนเลยนะว่ารู้จักกันด้วย” ไอซาวะทำตาโตด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนตัวสูงเดินตรงเข้าไปทักควีนที่น้อยคนอยากจะเข้าใกล้ ทำไมคนที่ติ๋มอย่างคริสถึงมารู้จักได้
 

“ฉันจำได้ว่าบอกให้นายมารอที่นี่...” เจ้าของใบหน้าที่นิ่งเฉยกล่าวด้วยน้ำเสียงธรรมดาแต่กลับสร้างความกดดันให้กับชายหนุ่มมหาศาล ทั้งๆที่สั่งให้รอแต่กลายเป็นว่าตัวเองต้องเป็นคนมายืนรอ... ทำไมถึงไม่ทำตามคำสั่ง

“คือ...คือผม....ขอโทษครับ” คริสอึกอักเมื่อไม่รู้จะอธิบายอะไรดี ถ้าเขาบอกว่าทิ้งแฟนให้ยืนรอเพราะไปซื้อขนมก็กลัวว่ามันจะแย่กว่าเดิมเลยได้แต่ขอโทษออกมา

ถึงคนถามจะพูดด้วยสีหน้านิ่งไม่ได้ตะคอกหรือทำท่าโมโหแต่มันก็ยังทำให้คริสอึดอัดอยู่ดี ไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงตอนนี้ อี้ชิงจะต้องกำลังไม่พอใจแน่ๆ
 

“ไอจังพาคริสไปซื้อขนมเองค่ะ ซื้อช๊อคโก้พายมาด้วย อ่ะนี่ ของคริสนะ” ไอซาวะหยิบเอาช๊อคโก้พายสองอันที่ซื้อมายัดใส่มือคนตัวสูงที่เอาแต่ยืนอึ้ง ทั้งๆที่อี้ชิงก็ไม่ได้ทำท่าเหมือนจะโกรธสักหน่อยแต่ทำไมคริสถึงไม่ยอมพูด
 

“ขอบคุณ แต่ว่า...”
 

“นายชอบกินช๊อคโก้พายหรอ...” คนตัวเล็กมองไปยังเด็กสาวท่าทางร่าเริ่งสลับกับคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ที่หายไปและไม่ทำตามที่บอกก็เพราะไปซื้อขนมกินเล่นกัน
 

มือบางประคองโคนไอศกรีมที่เหลวจนไหลเปรอะมือด้วยความรู้สึกที่อยากจะบีบมันให้แตก ดูเหมือนว่าคริสจะไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดไปเมื่อตอนเช้า
 

“ครับ”
 

“นึกว่าจะชอบไอติมของฉันซะอีก....”

 

 

 

!!!

 

 


 

ไอศกรีมสองแท่งที่เริ่มจะเหลวถูกปาใส่หน้าชายหนุ่มอย่างจังก่อนจะร่วงลงบนพื้นท่ามกลางความตกใจของนักเรียนบริเวณนั้น หลายคนเริ่มหันซุบซิบกันกับความรุนแรงของควีนที่ทำกับผู้ชายตัวสูงท่าทางไม่สู้คน
 

ไอซาวะเองที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตะลึงเพราะไม่คิดว่าจะถูกทำขนาดนี้ เธอควักผ้าเช็ดหน้าส่งให้เพื่อนสนิทที่ยังยืนก้มหน้าอยู่อย่างไม่กล้าพูดอะไรแต่ก็โดนปฏิเสธเมื่อคริสใช้มือปาดเศษไอศกรีมบนใบหน้าแทน
 

“ทำแบบนี้เกินไปหรือเปล่าคะ ถ้าไม่ชอบฉันก็น่าจะบอกมาดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย“ เด็กสาวขมวดคิ้วพูดด้วยเสียงที่ดังขึ้นกว่าเดิมเมื่อรู้สึกว่าคนตรงหน้าจะได้ใจมากเกินไป ถึงผู้ชายมีราคาหลายคนจะยอมก้มห้วให้ก็ไม่ใช่ว่าจะเที่ยวทำแบบนี้กับใครก็ได้

“ฉันไม่ชอบทุกคนที่มายุ่งกับคนของฉัน” ดวงตาเรียวรีตวัดมองไปยังแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยแววตาแข็งกร้าว อี้ชิงไม่สนว่าใครจะพูดยังไง ถ้าเจ้าตัวบอกว่าจะยอมทำทุกอย่างเขาก็มีสิทธิ์ทำทุกอย่างกับคนของเขา
 

“แต่ว่า....”
 

“ขอโทษครับ...” คนตัวสูงเอ่ยคำพูดที่คิดว่าดีที่สุดในเวลานี้ออกมา เขารู้สึกอับอายและกลัวสายตาคนรอบข้างแต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความกลัวที่ว่าคนตรงหน้าจะหายไป ทั้งๆที่อุตส่าห์เดินเข้ามาให้จับมือเอาไว้ แต่ถ้าปล่อยไปคริสทำไม่ได้ คริสกลัวว่าอี้ชิงจะไม่พอใจเขาแล้วเลิกสนใจไป
 

“นายชอบช๊อคโก้พายหรอ...”
 

“ไม่ครับ”
 

“งั้นอยากกินไอติมที่ฉันซื้อให้หรือเปล่า”
 

“ครับ”
 

“เก็บมันขึ้นมากินสิ...”
 

“................”
 

“มากเกินไปแล้วนะ จะให้เก็บของที่ตกลงพื้นไปแล้วมากินได้ยังไงกันคะ!” ไอซาวะตะโกนเสียงดังลั่นหวังให้นักเรียนแถวนั้นเข้ามาช่วยกันสมทบ แต่ก็ได้รับเพียงแค่สายตาแห่งความสงสัย ถึงใครจะบอกว่าจางอี้ชิงเป็นราชินีแต่ก็ไม่ได้มีสิทธิ์ในความเป็นจริงเลย
 

“.................”

“ไม่อยากกินหรอ? ไม่อยากกินก็ตามใจ” คนตัวเล็กเลือกที่จะไม่สนใจคำพูดที่เหมือนจะปกป้องคุณธรรมของเพื่อนแฟน เขาส่งสายตาเย้ยหยันไปให้ทั้งยังมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างดูถูกก่อนจะเดินหันหลัง
 

ภายในใจมีแต่ความโกรธแค้น เจ็บใจ เสียหน้าอัดสุมอยู่จนเหมือนกับไฟเผา
 

อุตส่าห์ซื้อไอศกรีมมาให้ ทั้งๆที่บอกให้ยืนรอห้ามไปไหนแต่ก็ไม่ยอมทำสักอย่าง... เกลียดพวกไม่เชื่อฟังคำสั่งที่สุด....
 

“เดี๋ยวก่อนครับ... ผม...จะกิน...เอง...” คริสเงยหน้าขึ้นเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ด้วยหัวใจที่วูบไหว ไม่รู้ว่าอะไรสั่งให้พูดออกไปแบบนั้นหลังจากที่ยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่นาน แค่เห็นว่าคนตรงหน้าหันหลังและกำลังจะเดินไปคริสก็รู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบ เขาคิดแค่ว่าจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นแค่จางอี้ชิงไม่เดินหนีไป...
 

“อ้อหรอ แต่ฉันไม่อยากจะดูแล้ว” หันกลับมาพูดด้วยท่าทางถือไพ่เหนือกว่าพร้อมยืนกอดอกปลายตามองไปยังเด็กสาวด้วยความรู้สึกชนะ แค่นี้แหละที่เขาต้องการ คนที่เชื่อฟังและทำตามทุกอย่าง แบบนี้สิถึงจะดี
 

“.....อย่า...โกรธเลยนะครับ ขอโทษครับ... ขอโทษครับ” คริสได้แต่พูดขอโทษซ้ำไปมาหวังจะทำให้คนตรงหน้าลดความไม่พอใจลงบ้าง ทั้งๆที่อุตส่าห์ได้รับความสุข ความสำคัญจากคนตรงหน้ามากมายขนาดนี้ แค่กินไอติมที่ตกลงพื้นมันจะไปตายอะไร
 

“ช่างมันเถอะ เอาขนมไปทิ้งขยะแล้วกลับบ้านกัน” คนตัวเล็กยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจเมื่อรู้สึกว่าตนเองพอใจแล้ว อี้ชิงเดินออกหน้าประตูโรงเรียนนำไปก่อนในขณะที่คริสวิ่งเอาขนมไปทิ้งขยะแล้วจึงเดินตามไปโดยที่ไม่สนใจเพื่อนตัวเล็กที่ยืนน้ำตาคลออยู่จนเกือบจะร้องไห้
 

ไอซาวะได้แต่มองแผ่นหลังของเพื่อนที่เธอคิดว่าสนิทที่สุดเดินตามหลังราชินีคนนั้นไป... คนไร้ค่าแบบนั้น... คนที่ไม่เคยเห็นศักดิ์ศรีของคนอื่น ทำไมคริสถึงได้...
 

มันจะต้องไม่ปกติแน่...

 

 

 
 

“วันนี้ฉันเกือบจะหงุดหงิด คราวหลังถ้าบอกให้ยืนรอก็คือยืนรอเข้าใจไหม ห้ามไปไหน ถ้ามีคราวหลังก็ไม่ต้องมาให้เห็นหน้า”
 

“ครับ สัญญาครับ” คริสเหมือนเป็นหุ่นยนต์ที่ได้แต่รับปากและไม่กล้าขัดคำสั่ง เขาดีใจที่อี้ชิงไม่โกรธและยอมคุยด้วยแถมยังไม่หลงเหลืออาการไม่พอใจ ถ้ามันแลกกับแค่เสื้อเปื้อนเล็กๆน้อยๆก็ถือว่าดีมาก
 

“แล้วก็ ฉันไม่ชอบเพื่อนนาย ถ้าเห็นอยู่ด้วยกันอีกฉันจะเลิกสนใจนาย”
 

“......ครับ”

“โลกของนายมีแค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว....เอาเป็นว่าถ้าถึงบ้านจะใช้คืนก็แล้วกัน ห้องของนายฉันอยากเห็น” คนตัวเล็กหยุดเดินเมื่อถึงป้ายรถหน้าโรงเรียน เขาไปสืบมาแล้วว่าคริสนั่งรถประจำทางกลับบ้านทุกวันแทนที่จะให้คนมารับ เพราะงั้นมันก็ดีหน่อยที่ไม่ต้องเจอคนในบ้าน
 

“ห้องผมทำผนังอยู่ ไปนั่งเล่นที่ห้องรับรองได้ไหมครับ”
 

“หื้อ? เสียดายจังนะ ฉันอุตส่าห์อยากเห็นว่าในห้องมีอะไรบ้าง”
 

“มีแค่พวกหนังสือครับ ไม่มีอะไรน่าสนใจ” คริสรู้สึกโล่งใจเมื่ออี้ชิงไม่ได้รบเร้าอะไร เขาพอจะเข้าใจได้บ้างแล้วว่าสิ่งที่ห้ามทำคืออะไรและอะไรที่ทำได้บ้าง แต่ว่า...จะว่าไปก็ยังไม่เคยเรียกชื่อคนตรงหน้าเลยแหะ...
 

“อื้อ งั้นจะไม่เข้าก็ได้” พูดออกไปพร้อมกับหันหลังยกยิ้มด้วยความรู้สึกสนุกในใจ
 

ทำไมคริสถึงน่าสนใจ? ทำไมถึงคิดว่าเหมาะสม?....พอดีเขามันเป็นพวกซุกซน เจ้าหนูช่างค้นซะด้วย ขอดูแค่นิดเดียวก็คงคงจะไม่เป็นไรมาก..





 

-TBC-

 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

477 ความคิดเห็น

  1. #436 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 00:07
    เจอห้องพี่คริสจะช็อคไหม
    #436
    0
  2. #431 intaradear (@intaradear) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 02:19
    ห้องรับแขกหรอ งึกๆๆๆ ><
    #431
    0
  3. #387 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 21:58
    อื้อฮือ..มันดุเดือดมากๆๆค่ะ
    #387
    0
  4. #369 NaMo_K (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 11:50
    สมกับที่เค้าเรียกควีนจริงๆนั่นแหละ นางพญาเลยล่ะถึงจะเหมาะ
    #369
    0
  5. #356 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 15:37
    โหดร้ายจิงงงงงงเลย  ชิงชิง 
    #356
    0
  6. #270 Pearwapon Phanwichai (@wawa3600) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 22:54
    อี้ชิงแรงจริงๆ lol
    #270
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #132 YJ_YS_M (@cassiopeia-inw5) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 18:28
    อีกคนแอบจิตอีคนก็แรงเหมาะกันดี
    สิ่งที่อิ้ต้องการคือคนที่สนใจอิ้คนเดียวใช่ป่ะ
    งั้นก็เตรียมตกใจเหอะนะนั่นน่ะโลกของนายเลยอิ้ชิง
    #132
    0
  9. #100 |2@|_ (@real-st) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:23
    โอย~ พี่คริสสสสส
    เอาเถอะเข้าใจนะ เพราะพี่เป็นโอตาคุอี้ชิงนี่
    สงสารเพื่อนนาง~
    ดูแลควีนน่าจะเป็นคนมีปม อาจจะจิตพอๆ กัน ฮอล~
    #100
    0
  10. #96 HunHan Forever (@poppy_likes) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 17:14
    อี้ชิงผู้น่ารัก กลายเป็นนางมารไปเเล้ว 5555555555555
    #96
    0
  11. วันที่ 7 กันยายน 2557 / 16:35
    เห้ยยยยยนางร้ายมากอะ คือเพื่อนพี่ครอสเกือบร้อง พี่คริสคือแบบไม่สู้คนอะควีนโหดร้ายยยย
    #95
    0
  12. #93 Beemmeeshawol (@beemmee2542) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 15:40
    กรี๊ดดดดอี้ขี้วีนง่ะ เริ่มรุสึกติดฟิคเรื่องนี้แล้วสิ้ สู้ๆค่ะไรท์ แล้วรีมต่อนะคะ ><
    #93
    0
  13. #92 Aegyoo (@sayhuna17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 10:40
    หมั่นใส้นางงง คริสจะหงอเกินไปแล้วว ;0; ตอนที่บอกให้กินไอติมที่ตกพื้นคือแบบ เกินไปแล้วว ที่อยากไปบ้านเพราะอยากส่องห้องนอนใช่มั้ย
    #92
    0
  14. #89 SeHan (@thunradee42) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 05:47
    คริสควีนนี้จิตพอกันๆ แต่อี้ชิงอารมณ์แปรปรวน คริสจะเงียบๆ ติ๋มๆ แต่เราว่า ตอนมีเอ็นซี ตอน...กัน คริสนี้คิงเลยอ่ะ แบบเอาชิงอยู่ ที่นี้ล่ะควีนเธอตายแน่ 5555
    #89
    0
  15. #87 Zer Ben~ (@noobensocute) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 22:09
    อี้ชิง โหดร้าย
    #87
    0
  16. #86 ninimook (@mookhdwk1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 22:06
    อี้เชรงงงงงจะร้านไปไหนเนี่ยสงสารคริสบ้างเถอะะะ
    #86
    0
  17. #85 .pangcafe' (@milunwoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 20:52
    คริส นายยอมควีนเกินไปแย้วววววววววววว >O<
    #85
    0
  18. #84 kdklhhcb (@sprite1827) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 18:51
    หมั่นไส้=_____=___=_____=เฮ้ยยยยยนี่อี้ชิงปกติป่ะวะห้ะนี่โกรธแทนอ่ะหมั่นไส้นางยัยหมูเอ้ยยยยอยากตั๊นหน้านางซักตั้งจริม-0-เดี๋ยวๆ5555555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 กันยายน 2557 / 18:54
    #84
    0
  19. #81 ปอ-อุย-ปุย (@gunganya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 17:18
    ห้องพี่คริสจะมีอะไรเนี่ย
    #81
    0
  20. #80 mukpop (@mukpop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 15:17
    เด่วๆๆ มันสลับกันป่ะ เฮียแรงๆหน่อยดิ
    #80
    0
  21. #77 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 09:18
    ควีนแร๊งงงง จะให้กินขนมตกพื้นเนี่ยนะ O[]0!!!
    #77
    0
  22. #76 Jomkwan94 (@jomkwan94) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 09:11
    เกือบได้กินไอติมตกพื้นแล้ว ควีนจัดว่าเด็ด!!
    #76
    0
  23. #74 Vampire:+:หนูเล็ก:+: (@rukteukna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 08:42
    ควีน! นางคือควีนจริงๆ สินะ ต้องเป๊ะทุกอย่าง
    แต่ก็สงสารอิคริสอ่ะ นี่คิดจะให้กินไอติมตกพื้นจริงๆ ป่ะ
    ไอซาวะคิดยังไงกับอิคริสกันแน่ สงสัยๆ
    ว่าแต่ถ้าถึงบ้าน ควีนนางมีแผนง่ะ ได้เข้าห้องแน่ๆ เลย 5555
    #74
    0
  24. #73 t-t-thn (@thn-56) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 03:26
    ควีนนี่มันควีนจริงๆ เอาแต่ใจสุดๆ พี่คริสก็ยอมทุกอย่าง
    คลั่งหนักจริงๆนะ
    #73
    0
  25. #70 chompoohyun (@fairiize) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 02:22
    เฮ้ยยยเธอออ...แน่ใจหรอว่าอยากดูห้องอ่ะ ระวังจะเงิบนะ นี่น่ะโอตาคริสผู้คลั่งควีนตัวยงเลยนะระวังจะหลอนนน~ จางอี้ชิงเอาแต่ใจได้โล่ห์ นี่แหละจุดยอดสุดของพีระมิด นี่แหละศูย์กลางของจักรวาล นี่แหละ คนนี้แหละ ใช่เลยยย เชิญโอตาคริสโคจรรอบนางได้ตามสบายเลยจ่ะ เอาเลยจ่ะ 5555 รอตอนต่อไปอยุ่นะคะ หนุกอ่ะ> <
    #70
    0