Fix App บอสครับ! ผมทำงานอยู่

ตอนที่ 21 : ตอนพิเศษ FIX APP

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

ตอนพิเศษ FIX APP : ขอขมาครั้งที่ 100

[MHEE-NAM-TARN’s side]

หมอนั่นยังไม่ยอมกลับ ฉันได้แต่เซ็ง มองมาจากดวงอาทิตย์ที่เป็นศุูนย์กลางจักรวาลยังรู้เลยว่าที่มันยังอยู่นี่คือจ้องจะงาบไอ้น้องชายจอมแบ๊วของฉันอย่างไอ้ปลาทอง ที่ฉันยอมเปิดโอกาสให้มันได้คุยกับน้องของฉันสองต่อสองก็ต้องนับว่าเป็นความใจดีมากๆ ของฉันแล้ว ซึ่งถ้าไม่ใช่เพราะปลาทองขอด้วยตัวเอง ต่อให้ข้ามศพฉันไปแล้ว ชาตินี้มันก็คงไม่ได้คุยกับน้องชายของฉันหรอก เพราะฉันจะเป็นผีตามมาขัดขวางมันต่อไป

ขณะที่ฉันยืนกอดอกจ้องมองผู้ชายที่เพิ่งบุกรุกเข้าบ้านของฉันในยามวิกาลอยู่ ปลาทองเดินยิ้มนำมาก่อน แน่นอนว่ามันน่ารัก แต่ฉันชินแล้ว แต่ที่ไม่ชินคือมีไอ้หนุ่มมาก้อร่อก้อติด แถมไอ้หนุ่มนี่ยังเคยมีคดีกับฉันมาก่อน

ไอ้ฮิมชาติชั่ว ชั่วทั้งชาตินี้และชาติหน้า… ฉันจำได้ไม่เคยเลย ตอนเรียนอนุบาล ไอ้ฮิมเป็นเด็กผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าและหาเรื่องแกล้งฉันได้ทุกวี่ทุกวันด้วยการบีบต้นแขนจนมันเป็นรอยเขียว ฉันทนได้ไม่นาน พอมันรู้ว่าฉันจะวิ่งไปฟ้องครู มันก็มักจะดึงหางเปียฉันไว้เสมอ เกลียดมันนัก ไม่รู้มายุ่งวุ่นวายอะไรกับน้องชายฉันนักหนาก็ไม่รู้ 

ลองทุบมันอีกสักทีมันจะเลิกยุ่งกับปลาทองมั้ย?

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยอยู่อย่างนี้ก็ไม่รู้อะไรอยู่ดี ไปลองทุบเลยดีกว่า พอเดินอาดๆ เข้าไปหาชายหนุ่มตัวสูงที่หลบอยู่หลังน้องชายตัวเล็กตัวน้อยของฉันถึงที่ มันก็ยกมือไหว้ใส่จนฉันต้องคลายแขนที่กอดอกอยู่อย่างไปไม่เป็น

“ไหว้ทำไม?” ถามมันน้ำเสียงสะบัด ตั้งใจทำหน้าหงิกใส่ด้วย วันนี้วันศุกร์แทนที่จะได้เป็นคืนพักผ่อนอันยาวนานของฉันแต่กลับต้องมาเจอหน้ามันเพราะต้องมาอยู่นั่งเฝ้าน้องชาย เพราะไอ้บ้านี่คนเดียวเลย น่าเบื่อจริง

“จะมาฝากตัวกับคุณพี่สาวของแฟนครับ” ไอ้ฮิมส่งยิ้มมาให้ฉัน ฉันรู้ว่าหน้าตามันหล่อ ซึ่งยิ้มมันก็ดูดีแหละ แต่สิ่งที่มันพูดช่างสะดุดหูของฉันเหลือเกิน

“แฟนอะไร ปลาทองไปคบกับมันหรอ?” ปลายประโยคฉันหันขวับไปที่น้องชาย สายตาของฉันอาจดูไม่เป็นมิตรนักแต่รับรองได้ว่าบนโลกนี้ไม่มีใครหวังดีกับปลาทองได้เท่ากับพี่สาวแสนสวยอย่างฉันคนนี้อีกแล้ว น้องชายตัวเล็กตัวน้อยของฉันยิ้มแห้งก่อนจะพุ่งตัวมากอดแขนฉันไว้

“ใจเย็นๆ น้าพี่สาวคนดีของปลาทอง” 

“ให้ใจเย็นอะไรอีก พี่ไม่อนุญาต หน้าอย่างไอ้นี่เนี่ยนะจะมาจริงใจอะไรกับเราอะ ไม่มีทาง!” ฉันประกาศกร้าวก่อนจะยกมือชี้หน้าไอ้ตัวต้นเรื่อง “คุณก็เลิกยุ่งกับปลาทองมันได้แล้ว มันส่งจดหมายลาออกให้แล้วไม่ใช่เหรอ พอ… เลิก-ยุ่ง ฟังภาษาไทยรู้เรื่องนะคุณ”

แต่ไอ้ฮิมนี่กลับส่ายหน้า แม้จะไม่ได้พูดตอบอะไรแต่ฉันกลับรู้สึกอารมณ์เสียหนักขึ้นมากกว่าเดิม ก็เพราะไอ้ท่าทางยียวนกวนประสาทของมันนั่นแหละ นี่ไม่อยากเป็นแค่คู่ปรับสมัยอนุบาลอย่างเดียวใช่ปะ อยากเป็นศัตรูกันตอนนี้ด้วยใช่มั้ย ได้! ขอทุบมันวันนี้สักทีเหอะ

อั้ก!

ฉันไม่พูดบอกก่อนให้เปลืองน้ำลายแต่ตรงไปทุบหลังของไอ้ผู้ชายตัวสูงนี่ “จะกลับไม่กลับ?”

นี่ไล่แล้วนะ หน้าด้านอยู่ก็จะเกินไปละ

“ถ้าคุณทุบจนพอใจแล้วจะยอมให้ผมคบกับปลาทองมั้ย?”

“ไม่-โว้ย!” ฉันเขย่งขึ้นไปลากคอเสื้อมันจากด้านหลังแล้วเริ่มต้นลากมันไปที่ประตูบ้าน

“พะพะพี่ครับ พี่ใจเย็นก่อนน้า” ปลาทองวิ่งมาอ้อมหน้าอ้อมหลังของฉันพลางบอกให้ใจเย็นแต่น้องชายของฉันก็ไม่กล้าทำอะไรมากกว่านั้น

“คุณจะทุบผมอีกกี่ทีก็ได้นะ แต่ปลาทองจะไม่ลาออก” ระหว่างที่ทุกอย่างดูชุลมุน ฉันก็ยังใช้ความพยายามลากมันออกไปให้พ้นจากบ้าน แต่มันก็ยังมิวายพูดจากวนประสาท นี่อยากตายเรอะ!

“ถ้าฉันไม่ให้น้องไปทำงานซะอย่าง คุณจะทำอะไรได้อะ!” ฉันลากเจ้านายของน้องชายไปไว้ที่นอกรั้วได้สำเร็จแม้จะหอบแฮ่กเล็กน้อยก็ตาม ก่อนจะตะโกนถามอย่างไม่ยอมมันเช่นกัน

ให้มันรู้ซะบ้างว่าบ้านนี้ใครใหญ่ ปลาทองไม่มีทางไปทำงานได้อีกถ้าฉันไม่อนุญาต

ระหว่างที่ศัตรู่คู่อาฆาตกับฉันสบตากันอยู่ ปลาทองก็พูดขึ้นมา

“พี่ฮิมไม่ต้องช่วยแล้วก็ได้ครับ แล้วก็พี่หมี ผมลาออกก็ได้ อย่าทำอะไรพี่ฮิมเลยนะพี่”

“ไปนอนไป นี่ไม่ใช่เรื่องของแกปลาทอง” ฉันหันไปบอกน้อง เลยเห็นว่าน้องชายตัวเล็กตัวน้อยของฉันทำหน้าเบะ นี่ก็จะมาร้องไห้อะไรตอนนี้เนี่ย โว๊ะ!

“พี่โอเคครับปลาทอง” ฮิมหันไปบอกปลาทองบ้าง ก่อนจะหันมาพูดกับฉัน “ผมไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกนะคุณ วันนี้ผมอยากให้คุณนอนหลับพักผ่อนให้สบาย แล้วเจอกันใหม่วันพรุ่งนี้นะครับ ผมจะตามขอโทษจนกว่าคุณจะพอใจ” พอพูดจบมันก็โบกมือให้ฉัน และเลยไปถึงปลาทองที่ยังยืนอยู่ไม่ไกลจากฉัน รถของหมอนั่นแล่นออกไปจากหน้าบ้าน ฉันหาไปทำหน้าหงิกใส่น้องชาย

“ไปตกลงเป็นแฟนกับมันอีท่าไหนเนี่ย เล่ามาให้พี่ฟังทั้งหมดเลยนะ!”

พอฟังทุกอย่างจบฉันก็แอบเบะปาก แหม มาใกล้ชิดกับน้องชายฉันเพราะจะหาสายลับของศัตรูในบริษัทแล้วก็เกิดพบรักจนอยากจะตกลงปลงใจกับไอ้ปลาทองน้อยนี่ พล็อตอย่างกะนิยายที่เอามาทำละครหลังข่าว แต่ก็ถือว่ามีความดีความชอบเล็กน้อยที่สืบจนแน่ใจแล้วคอยระวังความรู้สึกของน้องชายฉัน แต่มีดีแค่นี้จะมากลบเกลื่อนอะไรกับเรื่องราวสมัยอนุบาลได้วะ ฉัน-ไม่-ยอม-ให้-คบ-กัน-หรอก!

แล้วทุกๆ วันหลังจากวันนั้นฉันก็มักจะได้พบหมอนั่นรออยู่ที่บ้านตอนเย็นเสมอๆ ครั้งต่อมาจากวันนั้นมีกระเช้าซุปไก่สกัดยี่ห้อดัง อีกสามวันถัดมาเป็นกระเช้ารังนกขนาดมโหฬารที่ฉันไม่สามารถถือคนเดียวไหว และจากนั้นอีกสองวันก็เป็นอาหารจากร้านโปรดของฉัน ซึ่งเดาได้ไม่ยากว่ามันได้รับความช่วยเหลือจากน้องชายฉันนี่แหละ ส่วนครั้งต่อๆ จากนั้นก็มีสารพัด ทั้งช่อดอกไม้ พวงมาลัยสด ต้นไม้กระถางสำหรับประดับบ้านก็ยังอุตส่าห์ขนใส่บีเอ็มเอามาให้ และมาวันนี้ ไอ้คุณฮิมนี่จัดหนักกว่าเดิม เพราะคงเข็ดที่โดนไล่กลับไปเหมือนหมูเหมือนหมาทุกรอบ

พานชุดใหญ่วางตั้งอยู่ตรงหน้าของฉันบนโต๊ะรับแขก ของที่อยู่ตรงหน้านี้คือพานธูปเทียนแพดอกไม้สด อันประกอบไปด้วย พาน ดอกไม้สด ใบตอง แน่นอนต้องมีธูปกับเทียนด้วย ฉันขมวดคิ้วมองสิ่งของชิ้นนี้ มันเอามาขอขมาฉันเหรอ ได้แต่คิดและหรี่ตามอง หรือมันตั้งใจเอามาทำพิธีขอปลาทองแต่งงาน?

“เอามาทำไมอะ” ฉันไม่เคยพูดดีกับมันสักวัน แต่ไอ้ฮิมนี่ก็ยังคงมา พอเห็นมันตั้งใจมาขอโทษต่อกันเรื่อยๆ แบบนี้ความโกรธก็มลายหายไปกว่าครึ่ง ถึงมันจะช้าไปหลายสิบปีก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะใจอ่อนให้มันหรอกนะ ถ้าไม่ติดว่าน้องชายตัวเล็กของฉันคอยลุ้นปฏิกิริยาของฉันทุกครั้งที่ฮิมเอาสารพัดของมาขอโทษและจะทำหน้าสลดทุกครั้งที่ฉันไล่เขากลับไป แค่นั้นเลยที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำตัวเป็นครอบครัวของจูเลียตจากเรื่องโรมิโอจูเลียต แน่นอน น้องชายฉันคือจูเลียต และหมอนั่นคือโรมิโอ 

ขอเล่นตัวอีกหน่อยแล้วกัน แต่คิดว่าวันนี้จะยอมให้คบกันแล้วก็ด้ะ…

“มาขอโทษคุณพี่สาวครับ” หมอนั่นยิ้มหล่อ ซึ่งฉันหมายถึงแค่ในสายตาของน้องชายฉัน ส่วนฉันเห็นแล้วก็ยิ่งหมั่นไส้มากกว่า

“ไม่ต้องยิ้มเอาใจเลย เห็นแล้วรำคาญตา จะทำไรก็รีบๆ ทำ”

ปลาทองนั่งลุ้นตัวโก่งอยู่ข้างๆ ฉัน แล้วจู่ๆ ฮิมก็คุกเข่าลงไปนั่งพับเพียบที่พื้น มันพนมมือขึ้นมา ฉันมองพร้อมทำตาโต ไหว้ฉันทำไมยะ ฉันไม่ได้แก่กว่านายสักหน่อย ไอ้บ้านี่

“ยกโทษให้เรื่องในอดีตเถอะนะครับ แล้วอนุญาตให้ปลาทองคบกับผมด้วยได้ไหมครับ” 

เห็นมาขอร้องได้เกือบทุกวันแบบนี้ก็น่าให้อภัยอยู่นิดนึงอะล่ะ เฮ้อ จะมาเป็นตัวมารขวางความรักของน้องชายนานๆ ก็กระไรอยู่ แต่ขอเล่นตัวอีกสักหน่อยดีกว่า สนุกดี ถือว่าเอาคืนเรื่องตอนอนุบาล

“เรื่องอดีตน่ะหรอ… อืม ตอนนี้ฉันเจ็บแขนมากเลยนะ จะให้มายกโทษง่ายๆ นี่มันก็...” พอพูดทิ้งไว้แบบนี้ ฮิมก็โพล่งตอบกลับมาทันที

“หรือจะให้ทำอะไรเพิ่มอีกไหมครับ เอางี้มั้ย ผมให้บีบแขนคืนเลยอะ” มันพูดพร้อมยื่นแขนมาตรงหน้าฉัน ฉันปรายตามอง เห็นแววตามุ่งมั่นก็ต้องคอยสะกดจิตตัวเองให้กลั้นยิ้มเอาไว้

“เอาไงดีน้า” ฉันแกล้งหันหน้าหนีไปยิ้ม แกล้งคนนี่มันสนุกจังโว้ย!

 

____________

เหลือตอนพิเศษอีก 1 ตอนนะคะ 

จะเป็นพาร์ทที่คุณฮิมไปเยี่ยมบ้านปลาทองที่หาดใหญ่ค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น