Fix App บอสครับ! ผมทำงานอยู่

ตอนที่ 1 : FIX 1st : อีโมจิรูปหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

FIX 1st : อีโมจิรูปหัวใจ

อยากเปิดตัวแบบพิเศษให้แตกต่างจากนายเอกนิยายวายทั่วไป แต่เพราะคนธรรมดาอย่างผมดันไม่มีอะไรพิเศษเลย งั้นผมจะขอแนะนำตัวแบบง่ายๆ ละกัน ผมชื่อนายศตวรรษ นิธิปาวสาน ม๊าตั้งชื่อเล่นให้ว่าปลาทอง และมีพี่สาวชื่อหมีน้ำตาล เราสองพี่น้องเกิดและโตที่จังหวัดหาดใหญ่ เอ๊ะ ไม่สิ จังหวัดสงขลา แต่ก็อำเภอหาดใหญ่นั่นแหละ ก่อนจะมาเรียนที่กรุงเทพฯ ตอนเข้ามหาวิทยาลัย พอเรียนจบก็ทำงานที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง 

อ่านแล้วรู้สึกว่าน่าเบื่อใช่มั้ย? 

อือ… ผมก็คิดอยู่ว่ามันน่าเบื่อเหมือนกัน

ก่อนจะเบื่อกันไปมากกว่านี้ คนระดับไม่ธรรมดาที่จะทำให้เรื่องของผมดูไม่น่าเบื่ออีกต่อไปก็ทักแชทมา ที่มุมเล็กๆ ด้านล่างขวามือของผมบนหน้าจอโน้ตบุ๊คโชว์ข้อความในกรุ๊ปรวมของที่ทำงาน

HIM : ผมดูกราฟของวันนี้แล้วนะ Active User เพิ่มขึ้นจาก New Feature มากเลยนะ

HIM : เก่งมาก

ผมมองตัวเลขที่บอกเวลาที่หน้าจอที่อยู่ด้านล่างลงมาอีกหน่อย

01.37

ใครจะไปตอบท่านซีอีโอตอนนี้วะ 

ในกรุ๊ปนั้นประกอบไปด้วยคอมมูฯเมเนเจอร์ พี่ฝ่ายมาร์เกตติ้ง ซีทีโอที่เป็นหัวหน้าของผม และก็โมบายล์แอปเดปตัวเล็กๆ อย่างผมเอง ***CTO ย่อมาจาก Chief Technology Officer = ประธานฝ่าย IT

แล้วเดี๋ยวเชื่อมะ ไม่เกินห้านาที แชทส่วนตัวผมต้องดังแน่นอน 

01.39

HIM : ปลาทอง

HIM : แล้วตัวฟีเจอร์ใหม่ที่พี่สั่งไป

HIM : เป็นไงบ้าง?

ผมน่าจะลองไปเป็นหมอดูนะ อาจจะรุ่งกว่าทำงานเป็นโมบายล์แอปเดปเวลอปเปอร์ที่แม้แต่ตอนตีหนึ่งก็ยังต้องนั่งตอบแชทซีอีโออยู่ อเนจอนาถเหลือเกินชีวิตปลาทองตัวน้อย

P L A T H O N G : ยังไม่มีเวลาดูเลยครับ

P L A T H O N G : ขอโทษนะครับคุณฮิม

เอาจริงป้ะ ฟีเจอร์ใหม่เพิ่งเสร็จเมื่อวาน มาถามอันใหม่กันเลยเหรอวะครับคุณฮิม เอาเวลาที่ไหนทำอะ ตอนนี้ยังนั่งแก้บั๊คเก่าอยู่เลย…

HIM : คิดว่า

HIM : เสร็จเมื่อไหร่

เริ่มละ ไอ้คำพูดจาห้วนๆ ที่ดูเหมือนทุกอย่างมันสามารถเสกขึ้นมาได้ง่ายๆ มันเริ่มมาแล้ว!

P L A T H O N G : เดี๋ยวผมแจ้งนะครับ

ตอนแรกกะจะพิมพ์โยนไปที่ท่านซีทีโอแทน แต่คิดไปคิดมา ไม่เอาดีกว่า คุณฮิมซีอีโอกับคุณเมื่อยซีทีโอเขาเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยเรียน โนๆๆๆ เอ็งอย่าหาทำ เดี๋ยวจะซวยเปล่าๆ ก็เลยลบข้อความทิ้งแล้วพิมพ์ตามด้านบน ขณะที่ช่องแชทของผมขึ้นว่า กำลังพิมพ์... ก็ทำเอาผมลุ้นจนตัวโก่ง ยังไงดี หนีไปนอนตอนนี้ได้มั้ย แล้วแกล้งบอกว่าใครไม่รู้มาพิมพ์หรือละเมอพิมพ์ ได้เปล่าหว่า

HIM : ชอบคุณมาก

HIM : (อีโมจิรูปหัวใจ)

ดะเดี๋ยวก่อน... ท่านซีอีโอพิมพ์อะไรมาหาผมวะเนี่ย ผมไม่ชอบคุณฮิมแน่ๆ อะ ผมเป็นผู้ชายแล้วเขาก็ผู้ชาย ถึงผมจะไม่เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงมาก่อนเลย แต่ผมก็ไม่คิดจะมีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน ไม่ๆๆๆ แฟนคนแรกของผมจะเป็นผู้ชายไม่ได้ ไม่สิวะ แฟนของผมเนี่ยจะเป็นเพศชายไปไม่ได้หรอก

ระหว่างที่ผมนั่งช็อกตาตั้งยิ่งกว่าเห็นผีในบ้านตัวเองก็มีข้อความเด้งขึ้นมาตามหลัง

HIM : ส่งผิด

ผมเผลอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกแล้วพิมพ์ตอบกลับอย่างว่องไว

P L A T H O N G : ไม่เป็นไรครับ

HIM : เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมเข้าบ.

HIM : อยากให้เตรียมอัปเดต Flow ของตัวใหม่ให้ดูหน่อย

ปลาทองธรรมดาอย่างผมจะบอกอะไรได้อีกนอกจาก...

P L A T H O N G : ครับ

HIM : นอนเถอะ

ผมกดสติกเกอร์ที่หน้าง่วงนอนส่งไปให้ท่านซีอีโอของบริษัทผมไปหนึ่งตัว 

บรื๋อ! นี่ผมเพิ่งทำงานที่นี่ได้หนึ่งเดือนเองนะ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคุณฮิมถึงแชทมาหาตอนตีหนึ่ง เขาคงทำแบบนี้กับพนักงานใหม่มั้ง แบบสร้างความสนิทสนมไรงี้อะ แต่เป็นเพราะผมเป็นพนักงานใหม่คนเดียวในรอบสองปี ผมก็ไม่รู้จะไปถามใครดีว่าทุกคนเคยโดนแบบผมก่อนใช่ไหม มันก็แปล่งๆ อะ จะเดินไปสะกิดไหล่แล้วพูดว่า ‘นายๆ นายเคยโดนซีอีโอทักตอนตีหนึ่งเหมือนกันเปล่าอะ’ คือถ้าคำตอบมันใช่อะก็คงไม่มีอะไร แต่ถ้าคำตอบมันไม่ใช่ล่ะ… อืมม เพราะงั้นไม่ถามดีกว่าเนาะ

เอ๊ะ หรือคุณฮิมอยากทดสอบความสามารถเราวะ แบบถ้าทำงานไม่คุ้มเงินเดือนจะได้ไล่ออกให้จบๆ

ถ้าชีวิตผมมีปุ่มแสดงสีหน้าได้ ตอนนี้ผมจะเลือกกดปุ่มสยองให้ตัวเอง 

โอ๊ย พอแล้ว ไม่คิดแล้ว ปิดคอมฯ แล้วไปนอนดีกว่า เดี๋ยวพี่หมีน้ำตาลมันตื่นมาตอนตีสี่แล้วเห็นว่าผมยังไม่น้อยก็จะมาบ่นๆ จนผมหูชาอีก ไม่เอาละ ผมไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์นั้นอีกแล้ว

“ไอ้ปลาทองโว้ย ยังไม่นอนอีกเหรอ!!!”

เสียงทะลุผ่านประตูห้องนอนของผมเข้ามา บ้านทาวเฮาส์หลังนี้ผมอยู่กับพี่มันสองคน ก็ต้องเป็นเสียงของผู้หญิงคนนั้นนั่นแหละ

“เออ รู้แล้วๆ กำลังจะปิดไฟพี่!”

“นอนได้แล้ว ถ้าพรุ่งนี้ไม่ยอมตื่นจะเอาน้ำมาราดนะ!”

“อย่านะเว้ย เนี่ยนอนจริงๆ แล้ว!!!” ผมรีบตะโกนห้ามแล้วดับไฟ ปรับอุณหภูมิห้องให้เป็น 27 องศาแล้วล้มตัวลงนอน แย่หน่อยที่เป็นคนขี้หนาว ถ้าลืมปรับแล้วนอนตากแอร์ที่อุณหภูมิต่ำกว่านั้นพอตื่นมาพรุ่งนี้เช้าผมจะป่วย

เอี้ยด…

เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับที่ผมแกล้งมุดเข้าไปใต้ผ้าห่มทำเหมือนว่าหลับไปแล้ว แต่ที่จริงยังเงี่ยหูฟังเสียงต่างๆ อยู่ จะเป็นใครไปไม่ได้อีกแล้วนอกจากพี่สาวของผมนั่นแหละที่เป็นคนเข้ามา พี่มันชอบเดินมาเช็กว่าผมหลับจริงหรือเปล่าและเหมือนมันจะรู้ทันว่าผมยังไม่หลับเพราะพี่หมีน้ำตาลขู่อีกทีว่า “ถ้าไม่ตื่นจะไม่รอนะพรุ่งนี้”

ประตูปิดลงพร้อมกับที่เจ้าของเสียงดุๆ น่าจะกำลังเดินกลับไปห้องนอนของตัวเอง

ไอ้พี่หมีน้ำตาลนี่ดุฉิบหายยย ชื่อหมีแต่ดุเป็นเสือเลย

ผมได้แต่บ่นในใจแล้วโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มผืนหนาของตัวเอง ก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว คืนนั้นผมฝันไปว่าจู่ๆ ผมก็ได้เข้าไปที่บ้านหลังใหญ่ราวคฤหาสน์หลังหนึ่ง มีคนรับใช้ คนสวน และมียันเชฟสำหรับทำอาหารโดยเฉพาะ ผมไม่คุ้นเคยกับอะไรแบบนี้ ก็บอกแล้วไง ผมเป็นคนธรรมดาๆ ป๊าม๊าเลี้ยงมาแบบธรรมดาตั้งแต่เด็กยันโต เรียนจบมาผมก็ยังเลือกทำงานแบบธรรมดาเหมือนๆ กับที่เพื่อนในรุ่นของผมหลายคนเขาทำกัน ในฝันผมตื่นเต้นเสียยกใหญ่เพราะมีแต่อาหารหน้าตาน่ากินเต็มไปหมดทั้งปูผัดผงกระหรี่ ล็อบสเตอร์อบเนยกระเทียม ข้าวต้มเป๋าฮื้อ หรือจะเป็นซี่โครงหมูบาบีคิวก็ดีไปเสียทุกอย่าง ขณะที่ผมเพลินกับการกินในฝันอยู่นั้นก็มีคนหนึ่งเดินเข้ามา มีแสงรอบๆ ตัวเขาเหมือนในการ์ตูน ผมจึงเห็นเพียงเงาเลือนลาง ก่อนที่แสงนั้นจะหายไปและผมนั่งอ้าปากค้าง ถึงกับเผลอปล่อยช้่อนเสียงดังเพล้ง!

“ค...คุณ..คุณฮิม!”

คุณฮิมในเสื้อยืดสีขาวและสวมสูทสีกรมทับอีกชั้นไม่พูดอะไร แต่ส่งยิ้มมาให้ นอกจากนั้นผมก็รู้สึกเตะตากับรองเท้าผ้าใบเขาเล็กน้อย เพราะมันเป็นรองเท้า Adidas รุ่น Stan Smith สีเขียว อ่า… ผมไม่ได้เป็นพวกบ้ารองเท้าหรอกนะ แต่รู้รุ่นได้ก็เพราะว่าเป็นรุ่นที่ผมเองก็มีอยู่คู่หนึ่ง ผมไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงทำอย่างนั้นในฝัน แต่ผมก็ลุกจากโต๊ะที่เต็มไปด้วยสารพัดอาหารแล้วถามเขาว่า

“คุณฮิมชอบผมเหรอ?” แล้วผมก็ตื่นจากแรงเขย่าตัวของใครสักคนซึ่งก็ไม่พ้นจากพี่สาวของผมเอง…

“ตื่นว้อยยยยย!!!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น