สัพเพเหระของข้าพเจ้า

ตอนที่ 15 : ราเอล มอร์เวนน่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 มี.ค. 59




Application 





"เฮ้อออ หืม.. เหะ เอ๊ะ?! อะไร?! เห้ย!!!!!!! *ตกหน้าผา* "



บทตัวละคร :: รุ่นพี่


ชื่อ-นามสกุล ::  ราเอล มอร์เวนน่า | Rael Morwenna


ชื่อเล่น :: ราเอล | Rael


ชั้นปีที่เรียน :: ปี 4


วิชาที่สอน :: -


สายเลือด :: เทพเจ้า


ไม้กายสิทธิ์ :: ไม้ซิลเวอร์ไลม์ ยาว 12 1/2 นิ้ว แกนกลางบรรจุเอ็นหัวใจมังกร ยืดหยุ่นเล็กน้อย


สัตว์เลี้ยง :: นกแก้วมาคอร์ ชื่อ 'เบคแฮม' ตั้งตามชื่อนักฟุตบอลชื่อดังของสโมสรฟุตบอลฝั่งยุโรป เพราะมันร้องดังมากตอนที่ 'เดวิด เบคแฮม' ปรากฏตัวในจอทีวีของมักเกิ้ล เขาเลยตั้งชื่อนกแก้วมาคอร์ตามชื่อของเดวิด เบคแฮม


บ้านในฮอกวอตส์ :: บ้านสลิธีลิน


ลักษณะนิสัย :: เป็นคนดีมีศีลธรรม.. จบ ไม่ใช่ละ อะแฮ่ม! ในเวลาปกติแล้วนั้นเป็นคนดีมีศีลธรรม ใจดี รักทุกคน โกรธยากหายง่าย แม่พระพ่อพระยกให้เป็นศาสดา ชอบเล่นดนตรีใต้ต้นไม้เพื่อให้ทุกคนที่ได้ยินมีอารมณ์ดีมีความสุข มีเวลาว่างชอบทำขนมให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆลองชิม วันไหนที่อากาศดี จะออกไปเดินรับลมตลอด ไม่ชอบนอนอุดอู้อยู่ที่เตียง ชอบเดินไปทั่ว บางครั้งเพื่อนๆก็ตกใจว่าหายไปไหน เพราะฮอกวอตส์กว้างใหญ่มากหาไม่เจอ และเมื่อกลับมายังหอแล้วนั้นจะต้องมีแผลตลอด ไม่หัวแตกเลือดไหลซิบๆ ก็มีแผลถลอกตามตัว ซุ่มซ่ามที่สุด เดินเพลินจนไม่ได้ดูทางข้างหน้า แต่คนดีก็ใช่ว่าจะดีได้ตลอด เด็กสลิธีลินทุกคนไม่ใช่คนดี แต่ไม่ใช่คนเลว เขาก็เช่นกัน เวลามีคนมากวนโมโหจนทนไม่ไหว หรือทำเรื่องเดือดร้อนมากๆให้ตัวเอง อีกด้านที่เก็บซ่อนไว้มักจะออกมาเสมอ คำพูดคำจา หน้าตาไม่เป็นมิตร พร้อมกับชักไม้กายสิทธิ์ เวลามีอาการแบบนี้เขามักจะไม่รู้ตัวเสมอ เหมือนขาดสติ แต่ด้านนี้ของเขานั้นมีไว้เพื่อขู่เฉยๆ ไม่เคยเสกคาถาใส่ใครจริงๆจังๆสักครั้ง เพราะเขาดึงสติตนเองได้ทันเวลา คนส่วนมากมักจะสงสัยว่าทำไมคนอย่างเขาถึงมาอยู่สลิธีลิน เขาก็พอจะรู้ตัวว่าทำไม และหมวกคัดสรรก็น่าจะรู้ว่าทำไมถึงเลือกให้เขาอยู่บ้านนี้ และเขาคิดว่าบ้านสลิธีลินนี่แหละเหมาะกับเขาที่สุด... 


ลักษณะการพูดจา :: พูดจาไพเราะ น้ำเสียงสดใส ไม่ชอบพูดคำหยาบราวกับแม่พระมาเกิด 

                                 "วันนี้อากาศดีที่สุดเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เห้ยยยยยยยย!!!" *ลื่นตกน้ำ*

                                 "เฮ้ออออ บรรยากาศแบบนี้จะหาได้อีกที่ไหนนะ โอ๊ย!!!!!!" *เดินชนกิ่งไม้*

                                 "นายลองชิมอันนี้ไหม? ฉันทำเองกับมือเลยนะ นายต้องชอบแน่ๆ ถ้าไม่อร่อยแสดงว่าลิ้นนายพัง"

                                 "พูดจาไม่เพราะเลยนะ ตบปากตามอายุเดี๋ยวนี้"

                                   แต่เฉพาะในเวลาอารมณ์ปกติเท่านั้น...


                                   เวลามีใครมาทำให้อารมณ์เสียปุ๊ป

                                   "เห้ย!!!!! ไอ้ปัญญานิ่ม!!!!!! ฉันจะเสกแกให้เป็นคางคก แล้วฉันจะเหยียบแกให้ไส้แตกเลยคอยดู!!!!!!!!!"

                                   "บังอาจมากนะ ระวังตัวไว้เถอะ ฉันจะเอาไม้กายสิทธิ์แทงหน้าแกให้เละเลย"

                                   "อย่ามายุ่งกับฉันจะได้ไหมมมมมมมมมม เดี๋ยวถีบตกผาเลยนิ!!!!!!!!"

                                   เมื่อกี้ฉันไม่มีสติ มันไม่ใช่ฉันนะ ฮืออออ...


รูปร่างหน้าตา :: ผมยาวประบ่าสีทองสีทองหม่นถูกมัดรวบไว้ ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าเรียว ผิวขาว รูปร่างเพรียวสมส่วน


ส่วนสูง/น้ำหนัก :: 173/56


ประวัติ :: เป็นพี่คนโตของตระกูลมอร์เวนน่า มีน้องชายอีกคนหนึ่งที่อายุห่างกัน 2 ปี 'ริแกน มอร์เวนน่า' เป็นตระกูลที่มีทรัพย์สมบัติมากพอสมควร แต่ไม่ได้ถึงขนาดล้นฟ้าล้นมหาสมุทร ท่านพ่อและท่านแม่ต่างก็เป็นคนมีหน้ามีตาในสังคมผู้วิเศษเช่นกัน ทั้งสองชอบเอาเขาออกงานด้วยเสมอเพราะอยากเปิดตัวลูกชายคนโตของตระกูล ส่วนลูกคนเล็กนั้นนั่งยันนอนยันยังไงก็ไม่ยอมเข้าสังคมเด็ดขาด บางทีก็อยากจะลากเด็กบ้านั่นออกมาเหมือนกัน แต่ทำไงได้ ตัวใหญ่กว่าเขาอีก อายุน้อยกว่าแท้ๆ ท่านพ่อท่านแม่มักจะบอกว่าทั้งที่ริแกนติดราเอลมากซะขนาดนี้ ทำไมถึงไม่ยอมมาออกงานด้วยกันนะ.. เอ่อ ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ครอบครัวนี้มักจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันเมื่อมีเวลาว่าง มักจะทำขนมสูตรใหม่ๆ อาหารประหลาดๆ ที่กินได้บ้าง หรือกินแล้วถือว่าเป็นเมนูต้องห้ามบ้าง เมนูไหนที่กินได้จะจดไว้ในสมุดบันทึก และบางเมนู ราเอลจะนำไปให้เพื่อนๆที่ฮอกวอตส์ลองชิมดูเสมอ


พลังของสายเลือด :: เป็นบุตรของอพอลโล ซึ่งอพอลโลเรียกได้ว่าเป็นบุรุษหนุ่มรูปงาม ราเอลก็เช่นกัน มีความสามารถในการมองเห็นอนาคต หรือทำนายโชคชะตาของคนอื่นได้เพียงแค่มองดวงตา พลังนี้ใช้ได้กับทุกคนยกเว้นตัวเอง และยังมีพลังในการรักษาบาดแผลอีกด้วย 


ชอบ :: ร้องเพลง เล่นดนตรี ทำขนม อ่านหนังสือ เดินชมนกชนไม้ 


ไม่ชอบ/เกลียด :: -


แพ้/กลัว :: กลัวเวลาตัวเองอารมณ์เสีย ไม่มีสติทุกทีเลย


เพิ่มเติม :: รับไว้พิจารณาเถอะค่าาาาาาาาาา





©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น