เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 26 : บทที่ 8 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 ก.ย. 63

“กลับไปใช้คอมพิวเตอร์ที่ห้องโน้นดีกว่า” โรสบอกตัวเอง

ร่างสมส่วนเดินออกจากห้องของอรรณพพร้อมกับโทรศัพท์ของเธอ จากนั้นหญิงสาวก็เดินวกไปใช้บันไดหนีไฟแทนการลงลิฟท์ เธอเดินลงไปด้านล่างสองชั้นจากนั้นจึงไปหยุดอยู่หน้าห้องพักห้องหนึ่ง มือเรียวหยิบกุญแจขึ้นมาไขแล้วเปิดเข้าไปด้านในอย่างว่องไว

“โอ๊ย! ค่อยรู้สึกว่าหายใจคล่องปอดหน่อย” โรสพึมพำแล้วเดินไปเปิดเครื่องปรับอากาศ

“ขอนอนพักสักสิบนาทีนะ อยู่ห้องโน้นรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักโทษยังไงอย่างนั้น” หญิงสาวบอกตัวเองแล้วทิ้งร่างลงบนโซฟาตัวยาวอย่างรู้สึกผ่อนคลาย

“ขอเพลงสากลสบายๆ หูอีกนิดแล้วกัน” พูดจบก็เอื้อมไปหยิบรีโมทคอนโทรลเพื่อจะเปิดเครื่องเสียงชั้นเยี่ยม

โรสนอนฮัมเพลงอยู่บนโซฟาตัวยาวอย่างมีความสุขครู่ใหญ่ผ่านไปเธอจึงลุกขึ้นมาเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อหาข้อมูลบางอย่างรวมทั้งเช็คข่าวสารต่างๆ ไปด้วย

“อืม นายอำนาจจะไปเป็นประธานในพิธีเปิดสวนสาธารณะแห่งใหม่วันศุกร์นี้เหรอ” โรสอ่านข่าวแล้วนั่งขมวดคิ้ว เธอจะทำอย่างไรให้ได้เข้าไปใกล้ชิดบิดาของอรรณพกันนะ

“อะไรเนี่ย จะสี่ทุ่มแล้วเหรอ ทำไมเวลาเดินเร็วจัง” โรสอุทานเมื่อหันมองนาฬิกาที่ผนังห้อง

มือเรียวรีบปิดอุปกรณ์ต่างๆ อย่างรวดเร็วจากนั้นเธอจึงวิ่งกลับขึ้นไปที่ห้องพักของอรรณพด้วยอาการเร่งรีบ ชั่วอึดใจสาวน้อยก็กลับมานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นตามที่ควรจะเป็น

คลิก!

เสียงไขประตูจากด้านนอกดังขึ้นหลังจากเธอกลับมาไม่ถึงสิบนาที โรสหันขวับไปมองแล้วเสียวสันหลังวาบ เจ้าของห้องกลับมาเร็วกว่าที่เขาบอกไว้ค่อนข้างมาก

“อ้าว! หายดีแล้วเหรอถึงมานั่งอยู่ตรงนี้ได้ แล้วนั่นเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าตื่นๆ” อรรณพถึงกับประหลาดใจที่เห็นสาวน้อยของเขามานั่งคล้ายอาการคนลิ้นห้อยอยู่ที่โซฟา

จะไม่ให้เธอหน้าตื่นได้อย่างไร เล่นโผล่มาแบบฉิวเฉียดอย่างนี้เป็นใครก็ต้องช็อกเป็นธรรมดาโรสนั่งพักยังไม่ทันหายเหนื่อยเลยด้วยซ้ำ

“อือๆ” สาวน้อยส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน

อรรณพเดินเข้ามาใกล้ๆ เขายกมือแข็งแรงขึ้นจากนั้นจึงใช้หลังมือแตะที่หน้าผากโรสเบาๆ เพื่ออังดูอุณหภูมิในร่างกายของคนป่วย

“ไม่ได้เป็นอะไรก็ดีแล้ว ไปนอนเถอะ สี่ทุ่มกว่าแล้ว นอนดึกเดี๋ยวไข้ก็กลับมาอีกหรอก” เขาบอกกึ่งออกคำสั่ง

“อือ” โรสพยักหน้าหงึกแล้วลุกเดินหนีเข้าห้องนอนของเธอไปอย่างรวดเร็ว

‘ดูทำท่าเข้าอย่างกับคนไปทำความผิดอะไรมา พิรุธเยอะนะเรา อย่าให้จับได้แล้วกัน จะเอาให้น่วมเชียวแม่สาวน้อยผู้ใสซื่อ’ อรรณพบอกตัวเองเงียบๆ

“อ้อ! โรส เดี๋ยว” เสียงทุ้มเรียกขัดจังหวะก่อนที่สาวน้อยจะปิดประตูห้องนอนพอดิบพอดี

‘อะไรอีกเนี่ย’ โรสหันขวับมามองหน้าคนเรียกคล้ายจะรำคาญ

“อย่าล็อคห้องนะ อาบน้ำเสร็จผมจะเข้าไปนอนด้วย” เขาบอกพลางยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ที่รีบกลับมาคอนโดก็เพราะการนี้แหละ

ปัง! 

เสียงประตูถูกกระแทกปิดอย่างแรงเมื่อชายหนุ่มพูดจบประโยค โรสเกือบพลั้งปากด่าอรรณพออกไปด้วยซ้ำ นี่เขาเห็นเธอเป็นอะไร พูดออกมาได้

‘ฉันไม่ใช่โสเภณีนะ จะได้เปิดประตูห้องนอนไว้ยั่วผู้ชาย’ โรสตะโกนตอบในใจแล้วมือบางก็กดล็อคประตูห้องนอนในบัดดลเช่นกัน

“อ้าว! บอกว่าอย่าล็อค ก็ล็อคทันทีเชียวนะ หึๆ” อรรณพหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วจึงเดินเข้าห้องนอนของเขาไปบ้างอย่างสบายอารมณ์

ทว่าใครอีกคนกลับนอนอยู่ในห้องของตัวเองอย่างกังวลใจด้วยกลัวว่าอรรณพอาจจะใช้กุญแจสำรองไขเข้าในห้องนอนของเธอตอนไหนก็ได้ แต่ก็แปลกที่สุดท้ายเขาก็ไม่ทำอย่างที่โรสคิด

E book จัดโปรอยู่นะคะขอบคุณค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzAxNDcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIwMjY0Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น