เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 21 : บทที่ 7 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ก.ย. 63

ที่สำคัญเขาเริ่มรู้สึกแปลกใจและสงสัยในตัวสาวน้อยคนนี้เสียแล้ว เธอเป็นใครกันแน่  เรื่องจริงไม่น่าจะใช่อย่างที่โรสได้เล่าให้เขาฟังล้านเปอร์เซ็นต์มันฟังแล้วเหมือนนิยายเกินไปเมื่อนำมาเปรียบเทียบเหตุและผลอย่างถี่ถ้วน

ทว่าสิ่งที่เขาสงสัยมากที่สุดในยามนี้คือสาวน้อยผู้เปลือยเปล่าคนนี้มีจุดประสงค์อะไรถึงพยายามจะเข้ามาพัวพันในชีวิตเขา เพราะเมื่อลองมาคิดทบทวนดีๆ แล้วโรสมีพิรุธหลายอย่างเหลือเกิน รวมทั้งเรื่องที่เธอบอกว่า ‘เป็นใบ้’ด้วย

“ลืมตาสิโรส แล้วมองผม” อรรณพก้มลงไปใกล้ใบหูแล้วกระซิบเสียงซ่าน

“อือๆ” เสียงปฏิเสธดังออกมาเบาๆ พร้อมกับการเบี่ยงศีรษะหนีของคนที่กำลังจะโดนชายหนุ่มกัดกินใบหู

“ไม่ลืมตาขึ้นมองผมใช่มั้ย” เขาถามพลางฝังจมูกลงบนซอกคอขาวว่องไวราวงูฉก

“อ๊าย!” เสียงกรีดร้องของโรสดังขึ้นเป็นจังหวะเดียวกัน

“ลืมตาสิ ถ้าไม่ลืมตาผมจะกัดคอให้เลือดไหลเชียว” อรรณพขู่ เขาไม่ได้ต้องการจะกัดให้เลือดไหล แต่เขาต้องการกัดให้เป็นรอยแดงมากกว่า

ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า เมื่อเห็นว่าโรสยังคงหลับตาปี๋อยู่อย่างเดิมเขาลงมือรุกรานเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ เริ่มจากซอกคอขาวเนียนจมูกโด่งและปากอุ่นของอรรณพค่อยๆ ไต่ไล่ขึ้นไปตามใบหูเล็กๆ ที่มีกลิ่นหอมจางๆ ติดอยู่

เขาสูดดมความหอมจากซอกหู ไล่ไปตามเรือนผมก่อนจะวกกลับมาที่หน้าผากกลมมนอย่างเชื่องช้าและอ้อยอิ่ง ราวต้องการสำรวจตรวจตราและเก็บภาพความทรงจำเหล่านี้ให้ตรึงใจ ทว่าแม่กุหลาบขาวพราวเสน่ห์ก็ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นสู้กับดวงตาคมกริบของเขา อรรณพเลยต้องเปลี่ยนเป็นใช้มาตรการขั้นสูงสุด

“โรส อย่าทำให้ผมอดใจไม่ไหวนะ” อรรณพกระซิบบอกกลิ่นกายของเธอเป็นดั่งตัวกระตุ้นที่ดีเลิศให้เขาเริ่มรู้สึกอยากค้นหาเธอให้ลึกซึ้งกว่านี้

อารมณ์ด้านมืดในตัวบุรุษเพศก่อเกิดได้ง่ายกว่าในสตรี ยิ่งเนื้อแนบเนื้อสนิทชิดกันเช่นนี้ด้วยแล้ว จะแปลกอะไรหากอรรณพจะไม่สามารถควบคุมอารมณ์ในตัวเขาได้อีกต่อไป 

ปากอุ่นกลับมาประกบแนบชิดเรียวปากนุ่มอีกครั้ง แล้วก็ต้องประหลาดใจอีกหนเมื่อโรสไม่ขัดขืนแต่เธอกลับตอบรับเขาด้วยการเลื่อนสองแขนกลมกลึงขึ้นไปโอบรอบคออย่างลืมตัว รสจูบที่ไม่คุ้นเคยสร้างอารมณ์วาบหวามให้ก่อเกิดขึ้นภายในชายหญิงคู่หนึ่ง สุดท้ายมันก็แปรเปลี่ยนเป็นพายุอารมณ์ที่ยากจะดับลงด้วยการข่มใจ แต่ต้องจำยอมให้เลยเถิดไปตามวิถีทางที่ควรจะเป็นเพื่อความสุขสันต์ของทั้งคู่ที่มีร่วมกันคล้ายว่าจะเต็มใจทั้งสองฝ่าย!

“โอ้ว....สาวน้อย” ชายหนุ่มเรียกหญิงสาวเสียงหลง

“อื้อ...” เธอก็ลากเสียงยาวคล้ายจะขานรับเขา

“ผม...ไม่ไหวแล้วนะโรส ไม่...ไม่ไหวจริงๆ” อรรณพบอกในขณะที่ความเป็นชายของเขากำลังผงาดโชว์ให้อีกฝ่ายได้เห็นถนัดตา

“อือ...” เธอตอบรับคล้ายจะเข้าใจ

“เป็นของผมเถอะนะโรส เป็นของผมเถอะ” เขาพร่ำบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

หญิงสาวพยักหน้าที่กำลังแดงก่ำของเธออย่างช้าๆ หลังจากนั้นแค่เสี้ยววินาทีชายหนุ่มก็ไม่รีรอที่จะจัดการกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างตะกละตะกรามราวกับเขาหิวโซมานานนับปี

พายุอารมณ์สงบเงียบลงเหมือนดั่งคลื่นโถมมากระทบฝั่งแล้วจางหายไป ทิ้งไว้แต่ร่องรอยความเปียกชื้นของน้ำทะเลบนพื้นทราย เสียงหายใจที่ไม่เป็นจังหวะก่อนหน้าของทั้งคู่เริ่มกลับสู่ภาวะปกติ โรสนอนหันหลังให้อรรณพโดยปราศจากคราบน้ำตาบนใบหน้า เธอไม่ได้ร้องไห้กับสิ่งที่สูญเสียไปแม้แต่น้อย จนชายหนุ่มเองก็รู้สึกแปลกใจ

“โรส” อรรณพเรียกชื่อเธอเบาๆ พร้อมกับแตะหัวไหล่ขาวเนียน

“อือ” สาวน้อยขานรับแต่ไม่ได้หันหน้ากลับไปมอง

“ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย ผม...ขอโทษนะ” อรรณพเอ่ยเบาๆ อย่างรู้สึกสำนึกผิดตามมา

ร่างสมส่วนที่นอนหันหลังให้เขาไม่หือไม่อืออีกเลย ชายหนุ่มเลยไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า แต่ถ้าให้คาดเดาอรรณพก็มั่นใจว่าหญิงสาวที่เขาเพิ่งพรากพรหมจรรย์ของเธอมาเมื่อครู่ต้องกำลังคิดมากอยู่

มีนิยายโรมานซ์แนวfeel good ออกใหม่จัดโปรเรื่อง ทวงใจสามีที่รัก เหลือแค่ 59 บาทนะคะ ไปตำกันเลยค่ะ ฝากอุดหนุนนักเขียนไร้ชื่อเสียงคนนี้ด้วยน๊าาาา งานขายไม่ค่อยดี แต่ก็อยากเขียนค่าาาา 555 เธอชื่อโรสก็จัดโปรราคาค่าาา

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzAxNDcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTMxNjM5Ijt9

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น