เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 19 : บทที่ 7 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ก.ย. 63

บทที่ 7

 

“โรส เธอทำอะไรลงไป กล้าข่วนหน้าผมจนเลือดไหลเลยเหรอ” อรรณพตะคอกเสียงดังแต่ร่างใหญ่ก็ยังคงคร่อมร่างสมส่วนเอาไว้อย่างเก่า เขายกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองแล้วพบว่าเลือดสีแดงสดติดปลายนิ้วมาด้วยเล็กน้อย

คนทำก็ตกใจไม่น้อยแต่เธอก็ทำเพื่อปกป้องตัวเองเช่นกัน สาวน้อยยังคงดิ้นขลุกขลักแม้ว่าจะทำอะไรอรรณพไม่ได้เลย

“ไม่ต้องดิ้นเลยโรส คิดเหรอว่าจะหนีรอด ทำอะไรเอาไว้รับกรรมที่ตัวเองก่อเถอะ” อรรณพใช้หลังมือเช็ดเลือดลวกๆ แล้วเขาก็ผลักอกสาวน้อยให้ลมตึงลงไปบนเตียงอีกครั้ง

“อ๊าย!!” โรสได้แต่ร้องด้วยคำเดิมๆ สองมือยกขึ้นเตรียมจะข่วนอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับโดนอรรณพคว้าจับได้ทันแล้วก็ตรึงแน่นแนบกับที่นอนนุ่มซึ่งโรสไม่ได้อยากนอนเลยสักนิด

“อือๆ” สาวน้อยทำเสียงอืออาเหมือนจะบอกเขาว่าอย่าทำอะไรเธอนะ เธอกลัวแล้ว

“ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลยโรส มันสายไปแล้ว รับโทษทัณฑ์ของเธอซะดีๆ” อรรณพคำรามพลางก้มหน้าลงที่ซอกขาวเนียนของหญิงสาว

“อ๊าย!!” เสียงกรีดร้องยังดังไม่ขาดสาย

นั่นเลยทำให้อรรณพตัดสินใจเบี่ยงใบหน้าจากซอกคอขาวเป็นปากจิ้มลิ้มแทน! ส่งเสียงร้องดีนัก เขาจะปิดให้ร้องไม่ออกสักคำเลยทีเดียวแต่จะทำให้เธอครวญครางอย่างรัญจวนใจแทน

โรสเบิกตากว้างเมื่อเธอถูกอรรณพกลืนกินเสียงกรีดร้องจนหายไป หญิงสาวพยายามจะดิ้น ใจหนึ่งก็อยากตะโกนออกไปให้เขาได้ยินว่า ‘อย่าทำอะไรเธอนะ’ แต่ใจหนึ่งก็ยังห่วงแผนที่สู้อุตส่าห์ลงทุนลงแรงมาก่อนหน้า

แล้วจะทำยังไง? เธอจะทำอย่างไรดี...สาวน้อยคิดไม่ตก แต่ใครอีกคนกลับถือโอกาสที่โรสกำลังใจลอยคิดเรื่องอื่นรุกรานอิสรภาพสตรีมากขึ้นเรื่อยๆ จนร่างสมส่วนปราศจากเสื้อผ้าที่มีอยู่ก่อนหน้าถึงสองชิ้น มันถูกปลดอย่างชำนาญด้วยฝีมือชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเพลย์บอยแห่งเมืองพัทยา

ดวงตางามเริ่มหลับพริ้มลง...เอาเถอะ คิดซะว่าเสียตัวเพราะงานก็แล้วกัน!

เพื่อบิดา เพื่อการแก้แค้นให้ผู้บังเกิดเกล้า เธอจะยอม...โรสตัดสินใจนอนนิ่งๆ ราวกับว่าเธอกำลังจะสมยอมให้เขาง่ายๆ

อรรณพเริ่มเอะใจที่จู่ๆ สาวน้อยที่ดิ้นเป็นพัลวันกลับยอมนอนเฉยให้เขาได้สำรวจตรวจตราความงดงามบนเรือนร่างเธอโดยไม่ยอมต่อสู่อีกต่อไป จะว่าเคลิบเคลิ้มก็ยังไม่น่าจะใช่ มันรวดเร็วไปสำหรับอารมณ์นั้น ชายหนุ่มผู้เชี่ยวชาญอย่างเขารู้ดีว่าผู้หญิงจะอารมณ์เตลิดจนยั้งตัวเองไม่ได้กันตอนไหนบ้าง แล้วตอนนี้มันก็ไม่น่าจะใช่!

“ทำไมสิ้นฤทธิ์ซะแล้วล่ะ จะมาไม้ไหนอีก” อรรณพหยุดการกระทำทุกอย่างแต่ยังคงคร่อมร่างของเธอไว้เพื่อป้องกันการหนีแล้วจึงถามออกไป

โรสลืมตาขึ้นมองเขาอีกครั้ง...

เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย สู้ก็หาว่าฤทธิ์เยอะ ยอมให้ก็ยังหาว่าจะมาไม้ไหน ผู้ชายนี่เป็นอะไรกัน เข้าใจยากกว่าผู้หญิงเสียอีก โรสถอนหายใจเสียงดัง

“ทำไมต้องถอนหายใจด้วย หรือว่าเสียดายที่ผมไม่ทำต่อ” อรรณพถาม แต่เป็นคำถามที่เหมือนจงใจจะตบหน้าอีกฝ่ายโดยที่เขาไม่รู้ตัว

‘อีตาบ้า นี่นายหาว่าฉันใจง่ายอย่างนั้นเหรอ’ โรสแอบด่าในใจทว่าสีหน้าก็พอจะแสดงให้อรรณพเห็นว่าเธอโกรธเขามิใช่น้อย

“โกรธเหรอ? หน้าแดงเชียว แต่รู้อะไรไหมโรส ตอนเธอโกรธเนี่ย เธอน่ารักมากเลยนะ”

ชายหนุ่มจ้องมองหน้าหญิงสาวที่เขากำลังทับร่างเธอไว้อย่างถี่ถ้วนคล้ายจะพินิจพิเคราะห์อะไรสักอย่าง สายตาของเขาละต่ำลงเรื่อยๆ จนเจอเข้ากับประติมากรรมชิ้นงามของหญิงสาว

มีนิยายโรมานซ์แนวfeel good ออกใหม่จัดโปรเรื่อง ทวงใจสามีที่รัก เหลือแค่ 59 บาทนะคะ ไปตำกันเลยค่ะ ฝากอุดหนุนนักเขียนไร้ชื่อเสียงคนนี้ด้วยน๊าาาา งานขายไม่ค่อยดี แต่ก็อยากเขียนค่าาาา 555 เธอชื่อโรสก็จัดโปรราคาค่าาา

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzAxNDcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTMxNjM5Ijt9

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น