เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 18 : บทที่ 6 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 ก.ย. 63

สุดท้ายเขาก็เห็นว่าร่างสมส่วนในชุดว่ายน้ำสีชมพูกำลังแหวกว่ายไปทางไหน ร่างใหญ่ว่ายตามไปทางทิศนั้นด้วยความว่องไวไม่แพ้กัน

“นี่แน่ะ แม่ตัวแสบจับได้แล้ว” อรรณพคว้าจับปลายเท้าขาวเรียวของโรสเอาไว้ได้คามือ

“อ๊าย!” เจ้าของเท้าหวีดขึ้นเมื่อถูกดึงขากลับทำให้เธอไม่สามารถว่ายน้ำไปต่อได้

“กลับขึ้นห้องแล้วไปคุยกันให้รู้เรื่องเลยนะโรส” อรรณพจับร่างสมส่วนให้กลับมายืนในบริเวณที่น้ำไม่ลึกมากแล้วบอกเสียงเข้ม

“อือๆ” สาวน้อยส่ายหน้าปฏิเสธทันควันเธอยังอยากว่ายน้ำเล่นต่อไป

“มีสิทธิ์อะไรมาขัดคำสั่งผม เธอเป็นลูกน้องนะโรส ถ้าไม่ขึ้นไปตอนนี้ก็เตรียมของเก็บของแล้วออกไปจากคอนโดผมได้เลย ผมไม่จ้างหรอกนะลูกน้องที่อวดดีอย่างนี้” อรรณพเปลี่ยนเป็นขึงขังจนโรสประหลาดใจ

เธอมองเขานิ่งแล้วสุดท้ายก็ยอมพยักหน้าด้วยแววจาสลดลงอย่างคนสำนึกผิด ทว่ามันก็เป็นแค่ละครฉากหนึ่งที่โรสแสดงให้อรรณพดูเท่านั้นเอง เธอไม่ได้เศร้าจริงซะหน่อย

“ตามมา” อรรณพเสียงห้วนแล้วรีบขึ้นจากสระท่ามกลางสายตาสงสัยและใคร่รู้ของผู้คนบริเวณนั้น

‘ทำไมดุขึ้นมาได้ล่ะ แค่แกล้งยั่วนิดยั่วหน่อย หรือกินน้ำตาลเข้าไปมากเลยนิสัยเปลี่ยน’ สาวน้อยคิดอย่างขบขันขณะเดินตามเขากลับขึ้นห้องไป

อรรณพเดินนำหน้าเข้าไปในคอนโด ชายหนุ่มเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาแล้วหันมาสั่งโรสเสียงดัง

“มายืนตรงนี้เลย ทั้งชุดนั้นนั่นแหละ ไม่ต้องเข้าไปเปลี่ยนหรอก ไหนๆ ก็อยากโชว์อยู่แล้วนี่”

โรสชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าห้องนอนของเธอกึก ดวงตางามหันมองเจ้านายหนุ่มอย่างตกใจ นี่เขากำลังจะคุยกับเธอทั้งที่ยังใส่ชุดว่ายน้ำอยู่หรือนี่ ล่อแหลมเหลือเกิน

“ไม่ต้องใส่เสื้อคลุมด้วยดีมั้ย จะใส่ไปทำไม ทีตอนอยู่ที่สระน้ำเห็นเปิดโชว์เขาไปทั่วคอนโดแล้วนี่ แน่จริงก็ถอดออกเลยแล้วกัน” อรรณพประชดประชัน

‘แหม อย่าคิดว่าฉันไม่กล้านะคุณณพ อยู่เมืองนอกฉันก็ใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้’ โรสท้าทายในใจ

แล้วถ้าเธอเกิดบ้าจี้ถอดเสื้อคลุมจริงๆ อรรณพจะเป็นอย่างไรหนอ? สาวน้อยคิดอย่างอุตริ

“กล้ามั้ยล่ะ อ้อ! ไม่ต้องถามสินะ เพราะเมื่อครู่เธอก็ทำให้เห็นแล้วว่ากล้ามาก” เขายังไม่วายต่อว่าเรื่องเดิม

นัยต์ตาเข้มจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าไม่ให้คลาดสายตาแล้วจู่ๆ สาวน้อยหน้าใสวัยกระเตาะในความคิดของอรรณพก็สลัดเสื้อคลุมอาบน้ำออกจากตัวอย่างไม่ใยดี

ร่างสมส่วนในชุดว่ายน้ำสีหวานสดใสยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม อรรณพถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น โรสยืนเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่ในชุดทูพีชที่ปิดบนนิดปิดล่างหน่อยยิ่งบริเวณส่วนบนด้วยแล้วมันแทบจะล้นทะลักออกมาจากเนื้อผ้าอยู่รอมร่อ

‘ยั่วให้เป็นบ้าตายไปเลย ชอบนักใช่มั้ยผู้หญิงสวยๆ งามๆ เนี่ย’ โรสคิดแล้วแสร้งเมินหน้าหนีไปทางอื่น

“หยิบเสื้อคลุมขึ้นมาใส่เดี๋ยวนี้เลยนะโรส ไม่ต้องมาทำเป็นแก้ผ้าประชด” อรรณพสั่งเสียงดุอีกครั้ง

ใบหน้างามหันขวับมามองคนสั่งทันที! อ้าว! ไม่ได้อยากดูหรอกหรือ เธออุตส่าห์จะโชว์ซะหน่อยสาวน้อยจ้องหน้าเจ้านายหนุ่มค้างอยู่ร่วมสิบวินาทีจากนั้นจึงกระพริบถี่ๆ ราวกับไม่เข้าใจการกระทำของเขา

“บอกให้ใส่เสื้อคลุม ไม่ได้ยินเหรอ” อรรณพตะคอกซ้ำ

โรสยืนนิ่งเป็นกระต่ายขาเดียว เธอไม่ทำตามราวกับต้องการยั่วโมโหเขาแล้วมันก็ได้ผลจริงๆ ซะด้วยสิ อรรณพผุดลุกจากโซฟาแล้วใช้ปลายเท้าแตะเสื้อคลุมของโรสจนมันลอยละลิ่วไปตกอยู่อีกมุมห้อง

“บอกให้ใส่แล้วไม่ใส่ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องใส่มันแล้ว เธออยากลองดีใช่มั้ยโรส ได้! เดี๋ยวจัดให้” อรรณพย่างสามขุมเข้าหาลูกน้องตัวแสบอย่างว่องไว

‘เอ๊ย! เขาโกรธจริงๆ เหรอเนี่ย’ โรสรีบถอยหลังกรูดแต่ก็ไม่ไวไปกว่ามือใหญ่ของอรรณพที่เอื้อมมากระชากไหล่บางจนปลิวตามแรงนั้น

“อ๊าย!!” เสียงกรีดร้องลั่นห้อง

ครั้นจะตะโกนบอกว่าอย่าทำอะไรเธอก็ไม่ได้ จะร้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นๆ ในคอนโดก็ไม่ได้อีก ทำไมถึงได้ซวยขนาดนี้หนอโรสผู้น่าสงสาร

“อยากโชว์มากก็มานี่เลยมา ถอดออกให้หมดไปเลยจะเหลือไว้ทำไมอีกแค่สองชิ้นเอง ปิดอะไรก็ไม่ได้อยู่แล้ว” อรรณพบอกพลางกระชากลากถูกร่างสมส่วนเข้าไปในห้องนอนของเขาด้วยอารมณ์ที่เดือดพล่าน

“อ๊าย!!” โรสส่งเสียงร้องไม่เป็นภาษาอีกครั้ง อารมณ์กลัวเริ่มกระโจนเข้าใส่ทันควัน

เมื่อความกลัวเกาะกุมเธอจึงต้องสู้ โรสพยายามต่อสู้โดยใช้ทั้งมือและขาเตะ ถีบ ต่อยใส่อรรณพชนิดไม่ยั้งมือแต่ก็ไม่สะเทือนร่างใหญ่นั้นเลยแม้แต่น้อย ยิ่งพอเธอออกแรงสู้มากเข้า อรรณพก็จับร่างบางแบกขึ้นบ่าแล้วเดินลิ่วเข้าห้องพร้อมกับโยนสาวน้อยในชุดว่ายน้ำลงไปนอนกองอยู่บนเตียง

“ฤทธิ์มากนักนะโรส เก่งจริงก็เอาตัวรอดให้ได้สิ” อรรณพท้าทาย

โรสรีบดีดตัวเตรียมจะลุก สองตาเริ่มมองหาสิ่งของที่อยู่ใกล้มือมากที่สุด ดูท่าว่าถ้าเธอไม่สู้วันนี้คงไม่รอดเป็นแน่แท้ ดูสายตาอรรณพในเวลานี้สิ เขาเปลี่ยนเป็นคนละคนไปแล้ว!

‘คุณบังคับให้ฉันต้องสู้เองนะคุณณพ’ โรสบอกเขาในใจ

มือบางเอื้อมไปหมายจะคว้าโคมไฟที่วางอยู่หัวเตียงอย่างรวดเร็วแต่เพียงแค่เธอยื่นมือออกไปเท่านั้นแหละ ร่างใหญ่ของชายหนุ่มก็กระโจนขึ้นทับร่างสมส่วนเสียจนจุกไปทั้งตัว

“โอ๊ย!” สาวน้อยอุทานเบาๆ

“เจ็บเหรอ ดี! จะได้สำนึกผิดซะบ้าง” อรรณพบอกในขณะที่เขาคร่อมร่างเธอไว้จนไม่สามารถจะกระดิกตัวได้เลย แต่มือของโรสก็ยังเคลื่อนไหวได้อยู่

หญิงสาวตวัดกงเล็บไปที่หน้าหล่อเหลาเต็มแรง!

“โอ๊ย!” คราวนี้อรรณพอุทานบ้างโรสเองก็ชะงักมือกึกเมื่อเห็นรอยแดงปรากฏเป็นทางยาวที่แก้มชายหนุ่ม เลือดไหลซิบๆ ออกมาให้เห็นตามรอยที่เธอข่วนอย่างชัดเจน

 

       แแจ้งเพื่อทราบนะคะ ตอนนี้ไรต์มีนิยายออกใหม่ และนิยายที่จัดโปรลดราคาอยู่หลายเรื่อง 

      เรียนเชิญที่ Meb ได้เลยนะคะ ขอบคุณค่ะ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น