เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 17 : บทที่ 6 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

“เอาไงดี จะโทรหาแม่ตอนนี้ก็กลัวเขาได้ยินเสียง งั้นส่งข้อความไปทิ้งไว้ก่อนแล้วกัน” โรสพึมพำแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมออกจากตู้เสื้อผ้ามาเตรียมไว้ด้วย

หญิงสาวรีบจัดการพิมพ์ข้อความเท่าที่จำเป็นแล้วกดส่งไปให้มารดาที่ต่างแดน จากนั้นจึงหยิบของที่เตรียมไว้แล้วเดินออกไปรอเจ้านายหนุ่มที่ห้องรับแขก ทั้งที่ใจจริงเธออยากได้เวลาตอนที่เขาไม่อยู่รื้อค้นเอกสารภายในห้องนอนของอรรณพอีกรอบ

“ไปกันเถอะ” อรรณพบอกแล้วเขาก็เดินนำออกไปก่อน

ร่างใหญ่กำยำที่อยู่ในชุดว่ายน้ำแล้วถูกสวมทับด้วยเสื้อคลุมสีขาวตัวใหญ่ที่มีความยาวของชายเสื้ออยู่บริเวณเข่าของเขา เผยให้เห็นช่วงขาแข็งแรงที่มีขนปกคลุมตามแบบฉบับชายชาตรี แผ่นหลังของเขาก็ดูแข็งแกร่ง...แกร่งจนน่าซบมิใช่น้อย...คนเดินตามหลังแอบพลางนึกชื่นชมในบุคลิกที่ดูแล้วสมาร์ทของอรรณพอยู่ในใจ

เจ้านายหนุ่มพาลูกน้องสาวไปเลือกซื้อชุดว่ายน้ำที่ร้านค้าด้านล่างของคอนโดหรู อรรณพถึงกับประหลาดใจที่สาวน้อยกล้าเลือกชุดว่ายน้ำแบบทูพีชสีชมพูหวานมาสวมใส่ เขาคิดว่าเธอจะเลือกแบบชิ้นเดียวที่มิดชิดเสียอีก

“ไปล้างตัวแล้วก็เปลี่ยนชุดสิ ห้องน้ำอยู่ทางโน้นนะ” บอกพลางชี้นิ้วไปยังตำแหน่งที่ห้องน้ำตั้งอยู่

“อือ” โรสรับคำสั้นๆ แล้วผละจากไป

อรรณพเดินเลี่ยงไปหามุมที่เหมาะสมแก่การนอนอาบแดดและสามารถชื่นชมวิวทิวทัศน์ที่สวยงามได้ด้วยในเวลาเดียวกัน หลังจากได้จุดที่เหมาะสมเขาก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงยาวที่ทางคอนโดจัดไว้บริการลูกบ้านชั้นดี

ร่างใหญ่ที่อยู่ในกางเกงว่ายน้ำตัวเดียวนอนเอนกายอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาสีเข้มปิดลงช้าๆ เพื่อหลบแสงแดดที่เริ่มจัดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ครู่หนึ่งผ่านไปเขาต้องเบิกตาขึ้นมองรอบกายเพราะเสียงผู้ชายที่นอนอาบแดดอยู่ไม่ห่างไปอุทานเป็นภาษาอังกฤษให้พอแปลความได้ว่า

“แม่เจ้า...ผู้หญิงไทยสวยจริงๆ ดูสินั่น ทรวงทรงองค์เอว”

“จุ๊ๆ หล่อนเดินทางนี้แล้ว เบาเสียงหน่อย” เพื่อนต่างชาติอีกคนกระซิบเตือน

อรรณพเลยต้องลืมตาขึ้นเพื่อมองหา ‘ผู้หญิงไทย’ ที่ชายคนนั้นพูดถึง...

“โอ้ว! โรส” ชายหนุ่มอุทานพลางดีดตัวขึ้นนั่งทันควัน

สาวสวยเรือนร่างสมส่วน ผิวนวลเนียนจนน่าลูบไล้สัมผัสคนนั้นกำลังเดินตรงมาที่เขา ชุดว่ายน้ำสีชมพูที่มีลวดลายสีขาวเล็กๆ ประดับแต่งแต้มยิ่งขับให้ผิวขาวใสดูผุดผ่องมากขึ้น ผมยาวสยายถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ไหล่บางกลมกลึงรับกับช่วงตัวที่ได้สัดส่วน สะโพกผายกลมมนในชุดว่ายน้ำที่ปิดบังของสงวนส่วนที่สำคัญเท่านั้น ปลีน่องขาวเรียวขางามจนใครๆ ก็ต้องอิจฉา ยิ่งช่วงบนของลำตัวเธอด้วยแล้วมันเป็นส่วนที่ใครๆ ก็พากันตาร้อนมากที่สุด

“ทำไมถึงไม่ใส่เสื้อคลุมเดินมานะ เล่นเดินโทงๆ มาแบบนี้ก็เป็นอาหารตาให้ผู้ชายทั้งคอนโดน่ะสิ” อรรณพเริ่มฉุนเมื่อมองไปรอบๆ แล้วเห็นว่าสายตาของผู้คนบริเวณนั้นต่างจับจ้อง ‘แม่บ้านของเขา’ ไม่วางตา

ร่างใหญ่ผุดลุกจากเตียงที่เขานอนอยู่แล้วรีบสาวเท้าตรงไปหาร่างสมส่วนที่กำลังเดินเฉิดฉายไม่รู้ร้อนรู้หนาวราวกับเธอกำลังอยู่ในช่วงประกวดนางงามเสียอย่างนั้น

“โรส ใส่เสื้อคลุมเดี๋ยวนี้!” เขาสั่งเสียงต่ำเมื่อเดินเข้าไปใกล้เธอ

“หือ?” สาวน้อยทำเสียงสงสัย

“จะเดินโชว์คนทั้งคอนโดหรือยังไง ใส่เสื้อคลุมซะ” เสียงดุดังตามมาอีกครั้ง

โรสหันมองเจ้านายหนุ่มแล้วยิ้มหวานส่งให้ แต่เธอก็ยังไม่ทำตาม ตบท้ายด้วยการโปรยยิ้มอันทรงเสน่ห์เผื่อแผ่ไปยังคนอื่นรอบๆ สระน้ำอย่างคนอัธยาศัยดี

“โรส เธอกำลังขัดคำสั่งผมนะ” อรรณพเสียงต่ำลงเพราะผู้คนเริ่มหันมอง

สาวน้อยหันกลับมามองหน้าชายหนุ่มด้วยแววตาใสซื่อ แล้วทำราวกับไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร ปากบางยังคงยิ้มระรื่นอยู่อย่างเดิม จน...อรรณพอยากจับมาบดขยี้ให้อายคนเสียจริงๆ

“ใส่เสื้อคลุมเดี๋ยวนี้” เขาจ้องตานิ่งแล้วบอก ดั่งจะสื่อให้รู้ว่าดุจริงๆ แล้วนะ

โรสยื่นเสื้อคลุมที่เธอถือไว้มาตรงหน้าอรรณพ ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เขาไม่แน่ใจว่าโรสยื่นมาให้ด้วยเหตุผลใด หรือว่าเธอต้องการให้เขาสวมเสื้อคลุมให้หรือยังไงกัน

มือใหญ่ยื่นมือไปรับเสื้อคลุมมาถือท่ามกลางสายตาประชาชนที่จ้องคนทั้งคู่มากกว่ายี่สิบดวง ทันทีที่เสื้อถูกรับไปจากมือ โรสน้อยก็กระโจนลงสระพลัน

ตูม!

เสียงน้ำในสระแตกกระจายตามแรงที่โดนกระแทกลงมาอย่างรวดเร็ว ผู้คนบริเวณนั้นต่างยิ้มอย่างพอใจ บางคนถึงกับหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข แต่อรรณพรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก

โรสลงไปแหวกว่ายอยู่ในสระน้ำอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้เจ้านายหนุ่มกัดฟันกรอดด้วยความโกรธทันที เขาเหวี่ยงเสื้อผ้าของเธอไปกองบนเก้าอี้ริมสระน้ำโดยไม่ได้สนใจว่ามันจะเรียบร้อยหรือกระเด็นไปคนละทิศทาง

“โรส แสบมากนะเธอ” เขาคำรามเบาๆ แล้วกระโจนลงน้ำตามไปอีกคน

มัจฉาน้อยเมื่อเห็นว่าอรรณพกระโดนตามลงมาด้วยเธอรีบดำลงไปใต้น้ำแล้วว่ายหนีอย่างว่องไว นั่นยิ่งทำให้ผู้คนสนใจมากยิ่งขึ้นว่าหนุ่มสาวคู่นี้กำลังจะทำอะไรกัน

“คิดจะหนีเหรอโรส อย่าหวังว่าจะรอด แกล้งฉีกหน้าผมกลางผู้คนขนาดนี้” อรรณพเห็นผู้ต้องหาของเขาหายวับไปกับสายน้ำร่างใหญ่เลยต้องใช้สายตาควานหาอย่างรวดเร็ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น