กระดังงาไร้ราคี

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 เรื่องจริง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    21 ก.พ. 60

บทที่ 2เรื่องจริง

 

 

        หญิงสาวเดินกลับเข้าบ้านแล้วปิดประตูอย่างแน่นหนา แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มืดค่ำ แต่ว่าการอยู่คนเดียวทำให้เธอต้องระมัดระวังตัวมากขึ้น แม้ว่าหมู่บ้านนี้จะค่อนข้างปลอดภัยอยู่แล้วก็ตาม แต่ใครจะรู้ว่าเราอาจจะเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็ได้ ฉะนั้นทางที่ดีที่สุดก็คือการป้องกันเอาไว้ก่อน

        พีรดาวางถ้วยอาหารที่ได้มาจากบ้านข้างๆ ลงบนโต๊ะอาหาร มือของเธอหันไปหยิบรีโมทโทรทัศน์ขึ้นมาแทน

        “ข่าวซุบซิบไฮโซวันนี้ คงหนีไม่พ้นเรื่องของชายหนุ่มสุดหล่อเจ้าของร้านเพชรชื่อดังที่ไม่ว่าจะหันไปทางไหนใครๆ ก็พูดกันให้สนั่นเมืองนะคะท่านผู้ชม....”

        ติ๊ด!

        เสียงรีโมทกดปิดดังขึ้นทันทีตั้งแต่นาทีแรกที่หญิงสาวเปิดมันขึ้นมา จากนั้นมันก็ถูกโยนเบาๆ ให้ไปอยู่ห่างจากตัวเธอ

        นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมสังคมถึงให้ความสนใจกับเรื่องของเธอและสามีไฮโซมากเหลือเกิน มากเสียจนพีรดารู้สึกว่าเธออึดอัดกับการใช้ชีวิตประจำวันมากขึ้นเรื่อยๆ

        ทั้งที่หญิงสาวพยายามทำตัวให้ปกติ ไม่ให้สัมภาษณ์สำนักข่าวไหน แม้ว่าจะมีการติดต่อเข้ามาหลายต่อหลายครั้ง ไม่ทำแม้กระทั่งจะโพสต์ข้อความระบายอารมณ์หรือความรู้สึกเสียใจใดๆ ของเธอลงใน Facebook ส่วนตัว เพราะหญิงสาวรู้อยู่แล้วว่าจะต้องเป็นที่จับตามองอย่างไม่ต้องสงสัย

        “เฮ้อ!” เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบาๆ

        อาการหิวที่มีอยู่ก่อนหน้าหายเรียบ อาการเซ็งคืบคลานเข้ามาหาเธอตัวโตเท่าคฤหาสน์ของสามี เอ๊ะ! ไม่ใช่สิ ต้องใช้คำว่าอดีตสามีหรือเปล่า พีรดาถามตัวเอง

        เธอเองก็ชักไม่แน่ใจในสถานะของตนเองกับกรณ์

        เลิกกันแล้วหรือว่ายังไม่เลิกกันนะ....

        พีรดาใคร่ครวญเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงเรียกของโทรศัพท์แผดเสียงขึ้นมาทำลายสติและความเงียบภายในบ้าน

        “สวัสดีค่ะคุณแม่” หญิงสาวกดรับสายแล้วกรอกเสียงลงไป เธอพยายามทำเสียงให้สดใสมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

        “ทานข้าวหรือยังคะลูกสาวคนสวยของแม่” มารดาเอ่ยถามเป็นประโยคแรก

        “ยังเลยค่ะคุณแม่ แต่รดาทำกับข้าวเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วล่ะคะ กะว่าอีกสักพักถึงจะทานค่ะ”

        “วันนี้คนสวยของแม่มีอะไรทานจ๊ะ” นางถามต่อด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

        “รดาทำเต้าหู้ทรงเครื่องค่ะ แล้วก็มีต้มยำปลาทูจากบ้านคุณยายมาด้วยค่ะ คุณแม่ละคะ เย็นนี้ทานอะไรกันค่ะ” เธอถามกลับบ้าง

        “แม่มีคั่วกลิ้งหมูของโปรดของรดาจ้า แล้วก็ผักหวานผัดน้ำมันหอยด้วย...”

        “โห...ของอร่อยทั้งนั้นเลย” หญิงสาวพูดแทรกตั้งแต่มารดายังพูดไม่จบด้วยซ้ำ

        “มาทานข้าวกับแม่ไหมล่ะ”

        “ให้นั่งเครื่องไปตอนนี้เลยไหมคะ แล้วให้พี่พลอยไปรอรับรดาที่สนามบินนะคะ” พีรดารับมุกทันควันเช่นกัน

        “มาเลยลูก” นางชวนต่อแล้วหัวเราะตามมา

        “ไว้ปีใหม่เลยดีกว่าค่ะคุณแม่ อีกไม่ถึงสัปดาห์แล้วค่ะ เดี๋ยวเราก็จะได้เจอกันแล้วนะคะ” หญิงสาวตอบกลับไปตามสถานการณ์จริง

        อีกไม่กี่วันเธอก็จะได้กลับไปบ้านเกิด...กลับไปหาคนที่รักเธออย่างแท้จริงที่นั่น

        “คราวนี้หนูกลับมาบ้านกี่วันนะลูก” นางถามลูกสาวคนเล็ก

        ส่วนลูกสาวคนโตของนางนั้นกำลังนั่งอยู่ไม่ห่างจากนางไปมากนัก

        “อาทิตย์นึงค่ะคุณแม่” พีรดาตอบ

        “ดีๆ มาหลายๆ วันนะลูก ยัยฟ้าใสบ่นหาน้ารดาจะแย่อยู่แล้ว” นางบอกลูกสาว

        “แล้วตอนนี้ฟ้าใสทำอะไรอยู่ค่ะคุณแม่” พีรดาถามถึงหลานสาว

        “หลานกำลังนั่งทำการบ้านอยู่กับแม่เขาแน่ะ รดาจะคุยกับหลานหรือเปล่าลูก”

        “ถ้าอย่างนั้นให้หลานทำการบ้านก่อนดีกว่าค่ะ ฝากบอกฟ้าใสด้วยนะคะว่าน้ารดาก็คิดถึงฟ้าใสเหมือนกัน” หญิงสาวฝากความคิดถึงให้หลานสาวคนเดียวผ่านไปทางมารดา

        “ได้จ๊ะ เดี๋ยวแม่บอกให้นะ แต่ตอนนี้รดาไปทานข้าวก่อนดีกว่าลูก เย็นมากแล้วนะ แล้วเดี๋ยวยังไงดึกๆ แม่โทรหาหนูอีกทีแล้วกันนะ” นางบอกลูกสาวด้วยความห่วงใย

        “ค่ะคุณแม่ คุณแม่ก็ไปทานข้าวด้วยนะคะ แล้วเดี๋ยวคุยกันตอนดึกๆ ค่ะคุณแม่” หญิงสาวบอกกลับไปก่อนจะวางสาย

 

        “น้องเป็นยังไงบ้างคะแม่” พลอยพรรณถามมารดาทันทีทันใดที่นางวางสายจากพีรดา

        “ก็...ไม่รู้สิ เหมือนจะไม่เศร้านะ” นางตอบแต่ตัวเองแววตาเศร้าหม่นอย่างเห็นได้ชัด

        “น้องอาจจะเก็บความรู้สึกเก่งก็ได้นะคะแม่ ปกติรดาเขาก็ไม่ใช่คนที่จะฟูมฟายหรือโวยวายอะไรอยู่แล้ว” พี่สาวคิดแทนน้องสาว

        “ก็อาจจะจริงอย่างพลอยว่านะลูก เฮ้อ!” นางเห็นด้วยแถมท้ายด้วยการถอนหายใจเฮือกใหญ่

        “เฮ้อ!” พลอยพรรณถอนหายใจตามอีกคน

        เด็กหญิงฟ้าใสได้แต่แหงนมองหน้ามารดาแล้วสลับไปมองหน้าคุณยายของเธอด้วยความสงสัย แต่เด็กน้อยก็ก้มหน้าก้มตาทำการบ้านของเธอต่อไปเงียบๆ

        “แม่ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องจริงเลยพลอย” สายพิณโพล่งสิ่งที่นางกำลังคิดออกมา

        “หนูก็ไม่อยากจะให้มันเป็นอย่างนั้นเหมือนกันค่ะคุณแม่” พลอยพรรณพูดพลางลูบหัวลูกสาวคนเดียวของเธอ

        “บ้านเราเป็นม่ายกันสองคนก็พอแล้วนะ อย่ามีคนที่สามเพิ่มมาเลย” นางพูดเสียงคล้ายจะสะอื้น นัยน์ตาแดงรื้น

        นางและลูกสาวคนโตตอนนี้ก็มีสถานะแม่ม่ายอยู่แล้ว อย่าให้ลูกสาวคนเล็กต้องมาตกอยู่ในสถานะเดียวกันเลย...

        หัวอกคนเป็นแม่ที่ต้องเห็นลูกสาวคนโตหย่าร้างกับคู่ชีวิตมันก็เจ็บปวดมากพอ ไม่นับรวมกับที่ตนเองก็เคยต้องประสบปัญหานี้มาแล้วเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตั้งแต่พีรดายังเป็นเด็กน้อยเสียด้วยซ้ำ

        การโดนแย่งของรักมันเจ็บปวด...นางรู้ดี

        “ไม่หรอกน่าแม่ คุณกรณ์ไม่น่าจะใช่คนอย่างนั้นไหม พลอยว่ามันต้องมีอะไรที่เข้าใจผิดกันอยู่หรือเปล่า เดี๋ยวเขาก็ปรับความเข้าใจกันได้ เชื่อพลอยสิ” พลอยพรรณปลอบใจมารดา

        “สาธุ..ขอให้เป็นอย่างพลอยว่าทีเถอะ แม่จะโล่งใจมาก” นางยกมือไหว้ท่วมหัว

        “แม่ไม่ลองถามน้องตรงๆ ไปเลยล่ะ เผื่อจะได้คำตอบที่ชัดเจน เราจะได้หายสงสัยกันไปเลย” ลูกสาวเสนอความคิด

        “อืม...แม่ว่านะ...รอให้น้องเขาพูดออกมาเองจะดีกว่าไหม แม่ไม่อยากไปถามให้น้องเขาต้องเครียด”

        “ก็แล้วแต่ค่ะ” พลอยพรรณไม่ขัดมารดา เพราะรู้ดีว่าตอนนี้สายพิณทุกข์ใจอยู่มากแค่ไหน

        คนในละแวกบ้านเองก็เริ่มจับกลุ่มนินทาจนลอยมาเข้าหูมารดาของเธอกันบ้างแล้ว แค่นี้พลอยพรรณก็รู้ว่าสำหรับคนที่เป็นแม่คนมันจะรู้สึกอย่างไรได้บ้าง

        หรือบ้านนี้กำลังจะมีสามม่ายอย่างที่คนเขาพูดๆ กันนะ...เธอคิดในใจ

       

       

        พีรดาตักอาหารใส่ปากอย่างเนือยๆ เหมือนจะแค่กินเข้าไปให้ร่างกายมันได้รับสารอาหารเท่านั้นเอง ทั้งที่กับข้าวก็รสชาติอร่อย

        ข้าวพร่องไปครึ่งจาน กับข้าวหายไปไม่มากนัก แต่ท้องของหญิงสาวกลับอิ่มตื้อ...

        เธอพยายามบอกตัวเองไม่ให้คิดมากกับทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนนี้...

        เพราะเดี๋ยวมันก็จะผ่านไป...

        ใจคิดไปต่างๆ นานา มือก็เผลอไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอพพิเคชั่นหนึ่งที่มีไว้สำหรับการแชทคุยกัน

        ว่างเปล่า....

        ไม่มีข้อความใดๆ จากสามีของเธอเลย พีรดาตัดสินใจเปิด Facebook ขึ้นมาดูทั้งที่ใจหนึ่งก็ไม่อยากจะเปิดมันขึ้นมาเลย

        ยอมรับว่าตอนนี้หญิงสาวก็เริ่มกลัวกระแสในโซเซียลไม่น้อย เพราะมันมีทั้งคนที่สนับสนุนเธอและคนที่เข้าข้างฝ่ายโน้น...

        ผู้หญิงที่มีข่าวฉาวกับสามีของเธอมาพักใหญ่ๆ แล้ว! แต่พีรดาก็เลือกที่จะนิ่งเฉย

        เธอนิ่งมาตั้งแต่หลายเดือนก่อน...ที่เริ่มระแคะระคาย ตั้งแต่เริ่มเห็นความผิดปกติของสามี นั่นเลยทำให้พีรดาตัดสินใจแยกบ้านออกมาอยู่เพียงลำพังในบ้านหลังนี้

        และนั่นก็ทำให้เธอกับกรณ์ยิ่งเหมือนจะห่างกันออกไปเรื่อยๆ...

        หญิงสาวขยับนิ้วเรียวเพื่อเลื่อนดูข้อความ แล้วน้ำใสๆ ก็เอ่อขึ้นในดวงตาเธอโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย เมื่อเห็นภาพจากสำนักข่าวหนึ่ง

        ภาพดาราสาวที่หน้าตาสะสวยคนหนึ่งกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับสามีของเธอภายใต้บรรยากาศแสงเทียนสุดหวานฉ่ำ...โรแมนติกเหลือเกิน

        พีรดาจ้องภาพนั้นไม่กระพริบ...แม้ตาจะเริ่มพร่ามัว แต่เธอก็ยังแข็งใจเปิดในส่วนของการแสดงความคิดเห็นขึ้นมาอ่าน

        : เป็นถึงดารา ยางอายน่ะมีไหม รู้ทั้งรู้ว่าเมียเขาก็มี อย่างนี้มันต้องฟ้องให้เสียให้เข็ด # ทีมเมียหลวงค่ะ

        : คำว่าชู้ รู้ทั้งรู้ แต่ยังชอบ

        : อย่ามาโทษแต่ฝ่ายนี้เลย เมียหลวงเขาก็ต้องมีอะไรบกพร่องบ้างแหละ ไม่อย่างนั้นผู้ชายมันจะนอกใจเหรอ

        สารพัดความคิดเห็น มีทั้งที่เห็นใจเธอ และสมน้ำหน้า!

        พีรดาปาดน้ำตาที่หยดแก้ม แล้วตัดสินใจไม่อ่านต่อ เธอคว่ำโทรศัพท์ลงกับโต๊ะอาหาร

        หญิงสาวหลับตาลงแล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอตัดสินใจเก็บจานอาหารไปเทส่วนที่รับประทานไม่หมดทิ้งแล้วล้างทำความสะอาดจนเรียบร้อย

        ชีวิตเหงาๆ เพียงคนเดียว ที่มันดำเนินแบบนี้มาหลายเดือนแล้ว ตอนแรกก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรมากนัก แต่พอเริ่มกลายเป็นกระแสสังคม พีรดาถึงรู้ว่ามันรบกวนจิตใจเธอได้มากปานนี้

        แต่เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป....หญิงสาวบอกตัวเองอีกครั้ง

        ติ๊ง! เสียงข้อความเข้ามาในมือถือของหญิงสาว พีรดาหยิบมันขึ้นมาดู แล้วจึงรู้ว่ามาจากเพื่อนสนิทของเธอตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษานั่นเอง

        ธัญญา : Hello

        พีรดา          : ว่าไงจ๊ะ

        ธัญญา        : ว่างไหมคุณหมอ

        พีรดา          : คุยได้จ้า

        ธัญญา        : งั้นเดี๋ยวฉันโทรหาแกนะ

        พีรดา          : จ้า

        พีรดาตอบเพื่อนไปไม่นานนัก อีกฝ่ายก็เรียกสายเข้ามาเป็นลักษณะวิดีโอคอลแทน

        “มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะญา” พีรดาถามอีกฝ่ายออกไปก่อน

        “รดา ประโยคนี้ฉันควรจะถามแกมากกว่าไหม ไหนบอกว่าไม่มีอะไรไง แต่ทำไมตอนนี้ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เจอแต่ข่าวสามีแกกับแม่ไลลาอะไรนั่นเต็มไปหมด” ธัญญาถามกลับมาเชิงต่อว่าเพื่อนสนิทไปด้วย

        “อืม...ไม่รู้สิญา”

        “อ้าว! ทำไมตอบแบบนี้ล่ะแก” ธัญญาเสียงตกใจ

        “ก็...ฉันไม่รู้จริงๆ” หญิงสาวตอบอีกครั้ง

        “อย่ามาบอกว่าแกไม่รู้เลยรดา แกจะไม่บอกมากกว่า ใช่ไหม แกจะไม่บอกแม้กระทั่งกับฉันเลยเชียวเหรอรดา” ธัญญาถามเสียงห่วงใย

        “ญา...ฉันยังไม่พร้อมจะพูดจริงๆ นะ” พีรดาเสียงนิ่ง

        “.....” อีกฝ่ายนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่

        “แกอยู่บ้านใช่ไหม” ธัญญาถามต่อ

        “อืม” พีรดารับคำสั้นๆ

        “เดี๋ยวฉันเข้าไปนอนด้วยนะ” อีกฝ่ายบอกโดยไม่รอให้เจ้าของบ้านอนุญาต

        “แฟนแกไม่ว่าเอาเหรอ” พีรดาถามต่อ

        “ไม่หรอก วันนี้เขาเลิกงานดึกด้วย”

        “ก็...ตามใจแกนะ” พีรดาคล้อยตามเพื่อน

        “งั้นเดี๋ยวฉันเข้าไปไม่เกินหนึ่งชั่วโมง”

        “จ้า ขับรถดีๆ นะญา” พีรดาบอกเพื่อน

        “ขอบใจจ้ารดา เดี๋ยวเจอกันนะจ๊ะ” ธัญญาบอกแล้วชิงตัดสายไปก่อนปล่อยให้พีรดาถือโทรศัพท์ค้างอยู่อีกครู่ใหญ่

        มีธัญญามานอนเป็นเพื่อนด้วยก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็จะได้ไม่เหงา ซึ่งปกติแล้วเพื่อนคนนี้ของพีรดาจะแวะเวียนมาคุยด้วยอยู่เป็นประจำแต่ไม่เคยมานอนค้างด้วยเท่านั้นเอง

       

 

        อีกมุมหนึ่งของเมืองใหญ่ ภายในคอนโดหรูสูงเสียดฟ้า บนเตียงนอนสีหวานเย็นตาทว่าอุณหภูมิภายในร่างกายของคนทั้งคู่ที่อยู่บนเตียงกลับร้อนระอุเกินจะบรรยาย

        ร้อนรุ่มเพราะไฟแผดเผา...ไฟสวาท...ที่มิอาจมีผู้ใดมาทัดทานหญิงชายคู่นี้ได้อีกแล้ว

        “คุณกรณ์ขา...” ฝ่ายหญิงส่งเสียงกระเส่า

        “ไล...ลา...” อีกฝ่ายเรียกชื่อเธอกลับมาเช่นกัน

        “คุณทำให้ผมมีความสุข” เขาบอกตามมา

        “คุณก็เหมือนค่ะ คุณทำให้ไลมีความสุขมาก” ฝ่ายหญิงพูดพลางซบลงบนอกหนาของเขาอย่างคนที่หมดเรี่ยวหมดแรง

        หญิงสาวยังคงอยู่ในท่าคร่อมชายหนุ่มไว้เหมือนเดิม แต่ปากของเธอเริ่มขยับพูดหลังจากซบกับอกเขาอยู่พักใหญ่

        “คุณเห็นข่าวแล้วใช่ไหมคะกรณ์” ไลลาถามขึ้น

        “อืม...” ชายหนุ่มตอบรับด้วยเสียงในลำคอ

        “คุณจะให้ไลตอบนักข่าวว่ายังไงดีคะ นักข่าวโทรศัพท์มาถามผู้จัดการของไลหลายรอบแล้วนะคะ” เธอผงกศีรษะขึ้นจ้องหน้าเขาในความสลัว

        “แล้วคุณคิดคำตอบไว้ว่ายังไงเหรอครับ” กรณ์ย้อนถามดาราสาวกลับ

        “ไลกะว่าจะให้เขามารอฟังจากปากคุณเองมากกว่าค่ะ”

        “หมายความว่ายังไงครับ” เขาดันร่างเธอให้ลงจากตัว ก่อนจะลุกขึ้นมานั่งอยู่ในลักษณะเอนกายพิงหัวเตียงแทน

        “ไลอยากให้คุณแถลงข่าวนะคะ มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับไลตอนนี้แล้ว ไม่เห็นเหรอคะ ใครๆ ก็หาว่าไลไปแย่งคุณมาจากเมียของคุณทั้งนั้น” ไลลาเสียงจริงจังมากขึ้น

        ดาราสาวก็โดนกระแสในโซเซียลเล่นงานหนักเช่นกัน แถมคำด่าแต่ละคำก็ช่างแสบสันต์จนแทบจะหาที่เปรียบได้ยาก

        ไม่รู้ว่าแต่ละคนไปขุดคำด่าพวกนี้มาจากไหน แล้วเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนพวกนั้นจะต้องไปเข้าข้างพีรดาด้วย เข้าข้างเสียจนไลลาคิดว่าเป็นญาติฝ่ายไหนของพีรดาเข้ามาด่าแทนด้วยซ้ำ

        “แต่ผมก็บอกคุณแล้วนะไลลา ว่าอย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อ รอให้ผมกับรดาเคลียร์กันให้จบจริงๆ ก่อน คุณก็ไม่ฟัง” เขาต่อว่าเธอกลายๆ

        “คุณกรณ์ไลทนมาเป็นปีแล้วนะคะ ทนเป็นเมียเก็บให้คุณ เอ๊ะ! ไม่ใช่สิ ปีกว่าเลยด้วยซ้ำไป คุณเองก็ไม่ยอมเคลียร์กับนังเมียของคุณให้จบเสียที” ดาราสาวเริ่มหงุดหงิด

        “ไล...” กรณ์เสียงอ่อนลงพลางดึงร่างอรชรเข้ามากอดอย่างต้องการปลอบประโลม

        แม้จะโกรธที่ฝ่ายหญิงแกล้งปล่อยภาพต่างๆ ให้หลุดออกไปเพื่อหวังว่าเขากับพีรดาจะตัดขาดกันไปเลย

        แต่เหตุการณ์ตอนนี้เหมือนมันจะวุ่นวายมากกว่าที่คิดไว้ เพราะไม่ว่าสื่อสำนักไหนก็ต่างสนใจกันให้ควั่ก และเสียงส่วนใหญ่ก็รุมด่าเขาและไลลากันทั้งนั้น

        “ผมขอคิดดูก่อนนะ” เขาตอบเธอเสียงแผ่ว

        “อย่าคิดนานนะคะ” ไลลาต่อรอง

        “วันสองวันนี้แหละ ผมจะให้คำตอบคุณเอง” กรณ์ตอบด้วยน้ำเสียงและแววตาที่เป็นกังวล

        “ว่าแต่ตอนนี้อดีตเมียคุณเป็นยังไงบ้างคะ หล่อนโทรมาหาคุณบ้างหรือเปล่า” ไลลาถามถึงพีรดาเสียงเหยียดหยาม

        “ไม่นะ รดาเขาเงียบไปเลย” กรณ์พูดถึงด้วยถ้อยคำที่ยังให้เกียรติอีกฝ่ายอยู่ในที

        “ก็ดี!” ไลลากระแทกเสียงก่อนจะจบการสนทนาด้วยการลุกไปเข้าห้องน้ำแทน

        ปล่อยให้ชายหนุ่มที่ตกเป็นข่าวและโดนสังคมโจมตีอย่างหนักในเวลานี้นั่งหน้าเครียดต่อไป...

       

 

 

 

 

 

 

       


เรื่องนี้นางเอกนางสตรองนะคะไม่ต้องห่วงค่ะ แต่นางร้ายก็(หน้า)สตรองเหมือนกันค่ะ 555
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น

  1. #28 loveningyou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 10:38
    เรื่องนี้พระเอกป็นคนมักมากไช่ไหม
    #28
    0
  2. #23 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:14
    ตอนต่อไป อดใจรอแปบนึงนะคะ ^_^
    #23
    0
  3. #22 SamanthaArlan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:20
    รอตอนต่อไปคร๊า
    #22
    0
  4. #21 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:25
    อิอิ ผู้ชายมันรวยๆๆๆๆ ค่ะ มันมองไม่เห็นค่าของผู้หญิง
    #21
    0
  5. #18 kakfern23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:07
    สามีแบบนี้.....นางเป็นถึงหมอเชียวน่ะย่ะ ตรองดีๆที่คิดเอามาเป็นพันธุ์
    #18
    0
  6. #17 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:44
    เลิก ไม่ เลิก ต้องติดตามตอนต่อไปนะคะ อิอิ
    #17
    0
  7. #16 kakfern23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:09
    แสดงว่านางยังไม่ได้เลิกกะสามี อ่าวแล้วจะไร้ราคียังงัยค่ะรัย แล้วจะเลิกมั๊ย
    #16
    0
  8. #15 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:39
    บทหน้าค่าาาาาาา เจอฮีแน่นอน มาพร้อมนางร้ายยยยเลย
    #15
    0
  9. #14 Kann4455 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:26
    อยากเจออิผัวหน้าโง่จังเลยคร้าาา
    #14
    0
  10. #13 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:23
    ขอบคุณทุกคอมเมนต์นะคะ ที่ทำให้คนเขียนรู้ว่ายังมีคนอ่านค่าาาาา

    ขอบคุณคร้าบบบบบบบ
    #13
    0
  11. #12 papekajing (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:59
    ติดตามคะ
    #12
    0
  12. #11 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:50
    ขอบคุณทุกๆ ท่านนะคะ ที่พลัดหลงเข้ามาอ่านค่าาาาา

    อย่าเพิ่งหนีเค้าไปไหนน๊ะ...
    #11
    0
  13. #10 papekajing (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:36
    ตาทต่อคะ
    #10
    0
  14. #9 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:13
    ขอบคุณมากๆ คร๊าบบบบบบ
    #9
    0
  15. #8 kakfern23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:56
    เข้ามาติดตามด้วยคนค่ะ
    #8
    0
  16. #7 นางฟ้าในสายลม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:18
    Kann4455

    ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ ^_^
    #7
    0
  17. #6 Kann4455 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:51
    สนุกมว๊ากกกกกคะ รอนะคะ
    #6
    0