[reborn] จุดจบแห่งสายรุ้ง yaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 213 Views

  • 6 Comments

  • 29 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8

    Overall
    213

ตอนที่ 1 : จุดเริ่มต้นที่1 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 เม.ย. 62




ตู้มมม


"ออกมาซะมิดไนท์วันนี้ฉันจะฆ่าแกเอาเลือดแกไปสังเวยให้พี่น้องพวกฉันที่ถูกแกฆ่าไป"

"ออกมา" 


"ใช่ๆออกมา"

เสียงของพวกคาคัสโซ่แฟมิลี่ที่ยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนรบกวนการนอนของมิดไนท์เข้า ชั่งไม่รู้อะไรเลยจริงๆในความคิดพวกลูกน้องของแบล็คชาโดว์ที่รู้จักบอสของพวกตนดีนั้นได้แต่สมเพชในความโง่เขลาของคาคัสโซ่แฟมิลี่ซะจริง


"วิชเกิดอะไรขึ้น"

เสียงทุ้มหวานของร่างสูงโปร่งที่ทั้งสวยทั้งหล่อในคนๆเดียวกันเอ่ยถามเจ้าระบบAIที่ชื่อว่าวิชหลังจากเกิดเหตุระเบิดที่หน้าคฤหาสน์ที่รบกวนการนอนของเจ้าตัวด้วยอาการหัวเสียแบบสุดๆก็นี่เวลานอนของเค้านะเค้าเพิ่งจะได้นอนเองอย่าให้รู้ว่าใครมากวนเวลานอนนะพ่อจะเอาไปให้เคร์เบรอสกินให้หมดสัตว์เลี้ยงของเค้าคงชอบน่าดู


"น่าจะเกิดเหตุระเบิดที่หน้าคฤหาสน์ครับบอส"

ไอ้ระบบนี่มันกวนตีนผม


"ไอ้เกิดระเบิดหน่ะผมรู้แล้วแต่เกิดเพราะอะไรหล่ะ"

ก็อกๆๆ แกร็ก

"มีอะไรคริส"

ร่างบางเอ่ยถามร่างโปร่งบางที่ยังดูมีความเป็น

ผู้ชายมากกว่าเค้านิดหน่อยมีผิวที่ขาวจนออกซีด ผมสีแดงเพลิงสีตาออกแดงประกายส้มที่ตัดกันกับผมสีแดงเพลิงอย่างเข้ากันกับใบหน้าออกแนวสวยไปทางเดียวซ่ะมากกว่าหวานทำให้รับกับเค้าโครงหน้าได้พอดีในชุดสูทสีดำ


"คาคัสโซ่แฟมิลี่บุกมาครับบอส"หื้มมคาคัสโซ่แฟมิลี่

"มีแฟมิลี่ชื่อนี้ด้วยเหรอ?"


ทั้งคริสทั้งวิชต่างถอนหายใจอย่างปรงๆให้กับความขี้เล่นของบอสตนแต่หารู้ไม่ว่าบอสของพวกเค้าลืมแฟมิลี่นี้ซ่ะสนิท==


"แฟมิลี่ที่บอสให้ไปถล่มเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไงครับ"

อ่อแฟมิลี่ที่หน้าด้านมาขอแฟมิลี่กับคฤหาสน์ของเค้านั่นเองนึกว่าหายสาปสูญไปแล้วซะอีกอุ้ยไม่ใช่อืมมผมสั่งไปแบบนั้นเหรอนึกไม่ออกเลยเหะจำได้ว่าพูดว่าอืมมผมไม่อยากให้มีที่ตรงนั้นอีกไม่ได้สั่งให้ไปถล่มซ่ะหน่อยนะ555แต่ชั่งเถอะ


"บอสจะให้ผมทำยังไงครับ"
ร่างสูงโปร่งเอ่ยถามร่างบางก่อนจะต้องเสียวสันหลังแทนคาคัสโซ่แฟมิลี่เมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของบอสตนพลางคิดว่าต่อไปคาคัสโซ่แฟมิลี่คงไม่มีลูกหลานไว้สืบต่อหน้าประวัติศาสตร์อันยาวนานเพราะสัตว์เลี้ยงของบอสตนเป็นแน่


"บอกเจสให้เปิดประตูให้พวกมันเข้ามา"


" คงได้เวลาให้อาหาร เคร์เบรอสเสียแล้ว" 



ตัดมาทางคาคัสโซ่แฟมิลี่


"ออกมาซ่ะมิดไนท์หรือว่าบอสของแบล็คชาโดว์จะกลัวกันฮ่า ฮ่า ฮ่า" 


เสียงของพวกคาคัสโซ่ที่กำลังหัวเราะให้กับความน่าสมเพชกับแฟมิลี่ที่ก่อตั้งใหม่แต่ก็มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากตนหวังจะครอบครองแฟมิลี่ก่อตั้งใหม่นี้จึงมาเจรจาขอไปแต่แฟมิลี่ใหม่นี้กลับแข็งข้อกับตนแต่ก็แอบเสียดายที่ตนจะไม่ได้ครอบครองแฟมิลี่ที่ตอนนี้ขึ้นมาอยู่ที่อันดับ2รองจากวองโกเล่ในวงการมาเฟียภายในเวลาแค่1ปีและยังครอบคลุมเศรษฐกิจของทวีปยุโรปและเอเชียทำให้รวยติด

อันดับต้นๆของโลกแต่ก็เสียดายที่ต้องทำลายคฤหาสน์ที่แสนสวยนี่ทิ้งไปแถมบอสยังสวยอีกหึหึถ้าถล่มที่นี่เสร็จก็ค่อยจับมาทำเมียก็ได้แค่คิดก็รู้สึกดีแล้วสิ


"ใครกลัวกันครับคุณเฮล"


เสียงหวานทุ้มดังมาจากด้านหลังของพวกคาคัสโซ่แฟมิลี่แต่เสียงนี้กลับราบเรียบและเย็นเหยียบจนพวกมันกลับนึกกลัวขึ้นมาแต่จะถอยตอนนี้ก็ไม่ได้ซ่ะแล้วเพราะทางที่พวกตนเข้ามาถูกปิดตายไปซ่ะแล้ว


"นายว่าบอสจะเล่นอะไรคริส"เจสผู้พิทักษ์แห่งอัสนีเอ่ยถามเพื่อนของตนที่เป็นถึงมือขวาของบอสอย่างขอความเห็น


"เคร์เบรอส"คริสเอ่ยตอบเสียงสั่นพลางปาดเหงื่อที่ไหลย้อยมาตามใบหน้าอย่างหวาดๆ


"คะ คะ เคร์เบรอส เหรอคริสนายพูดเล่นใช่รึป่าว555ใช่ม่ะ"


คราวน์ผู้พิทักษ์พิรุณเอ่ยถามผู้พิทักษ์วายุเพื่อขอความแน่ใจถึงจะขำแต่ใบหน้าไม่ได้ร่าเริงตามเสียงออกจะหวาดกลัวซ่ะด้วยซ้ำเพราะในแฟมิลี่ใครๆต่างก็รู้กันทั้งนั้นแหล่ะว่าสัตว์เลี้ยงของบอสมันน่าหวาดกลัวขนาดไหน


"ป่าว ฉันไม่ได้พูดเล่นคราวน์"


เมื่อสิ้นเสียงผู้พิทักษ์วายุท่าทีของผู้พิทักษ์ทุกคนก็เปลี่ยนไปจนใครแถวนั้นก็สังเกตได้


"หึหึ สนใจมาเล่นเกมกับผมหน่อยมั้ยครับคุณเฮล"

ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างเรียบเรื่อยพร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมาบางๆเพื่อกดดันบุคคลตรงหน้า


"กะ กะ เกมส์อะไร! ฉันไม่เล่น!"


บอสของคาคัสโซ่แฟมิลี่เอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกักกับความกลัวและแรงกดดันจากจิตสังหารที่เริ่มกัดกินจิตใจทีล่ะนิดรางสังหรณ์ก็ร้องเตือนให้ออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุดแต่ขากลับไม่ยอมขยับซ่ะนี่เค้าไม่หน้าเชื่อคำยุยงของลูกน้องเลยไหนบอกว่ามันเป็นแฟมิลี่ก่อตั้งใหม่อ่อนแอ่ยังไงล่ะ



"อร้ากกกกกก"เสียงชั่งน่าฟังซ่ะจริง


"อ้าว รีบตัดสินใจสิครับเดี๋ยวลูกน้องของคุณก็ตายหมดซ่ะหรอกหึหึหึ"มิดไนท์


"แกกก มันไม่ใช่คน" คนเหรออ555ของแบบนั้นผมไม่ได้เป็นมันตั้งนานแล้วล่ะเพราะฉนั้นถึงคุณจะตายไปก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอะไรอยู่ดีเผลอๆเมื่อคุณตายไปจะเป็นการยกระดับแผ่นดินเสียมากกว่า


"คนอย่างคุณกล้าว่าผมได้ด้วยเหรอครับคนอย่างผมไม่ใช่คนงั้นเหรอ555แล้วคุณหล่ะเป็นอะไรคนที่ค้าเพื่อนมนุษยด้วยกันเนี่ย"มิดไนท์


"เจส คริส ผมให้พวกคุณเล่นกับคนที่เหลือเต็มที่เลย"มิดไนท์

"ขอบคุณครับบอส" เจส/คริส

"เอาหล่ะมาเล่นกันเถอะหึหึหึ"คริส

"ไหนๆบอสก็ให้ผมเล่นตามสบายแล้วงั้นมาเป็นหนูทดลองยาให้ผมหน่อยแล้วกันนะครับ" เจส


"แล้วพวกผมหล่ะบอส"คราวน์

"งั้นพวกคุณไปเอา เคร์เบรอสมาแล้วกัน"มิดไนท์


"555+ได้ยินแล้วเนอะบอสบอกให้ไปเอาเคร์เบรอส

มาหล่ะ555+"


"หัวเราะหาป้าแกเหรอ!" ×2

จะพูดไปแล้วพวกเค้าก็แอบเหงื่อตกเหมือนกันนะให้ไปเอาเคร์เบรอสมาเหมือนสั่งให้พวกเราไปตายชัดๆ


'แล้วพวกเค้าจะไปเอา เคร์เบรอสยังไงโดยไม่ตายเนี่ยบอสนะบอส'


"พะ พะ พวกกะ แก มันปีศาจ"บอสของคาคัสโซ่แฟมิลี่พูดออกมาหลังจากเห็นลูกน้องของตัวเองโดน

ฆาตรกรรมหมู่โดยผู้พิทักษ์ทั้งสองของแบล็กชาโดว์แฟมิลี่ไปซึ่งเป็นภาพที่เยาว์ชนไม่ควรมองอย่างยิ่งไหนจะโดนแทงไส้ทะลักเอยไหนจะโดนจับกรอกยาพิษเอยอืมมมขนาดบอสอย่างเขายังไม่อยากจะมองเลยจริงๆนะไม่อยากมองเลยจริงจริ๊งงง


"หึแล้วใครบอกผมเป็นเทวดากันครับ"นั่นสิเพราะถ้าเป็นเทวดาคงฆ่าคุณไม่ได้

"ลาก่อนครับคุณเฮล"

"ยะ ยะ อย่าอร้ากกกก" 

"เจสเก็บกวาดให้เรียบร้อยด้วยผมจะไปอาบน้ำ"

"ครับบอส"



"เจส  แห่กๆ บะ บอส แห่กๆ ไปไหน"เสียงคราวน์เอ่ยถามเจสที่กำลังสั่งงานลูกอยู่อย่างคนไม่มีแรง


เจสเมื่อได้ยินเสียงคนเรียกจึงละจากลูกน้องก่อนจะหลุดขำออกมานิดๆเมื่อเห็นสภาพของแต่ล่ะคน

คราวน์ในสภาพผมยุ่งเหยิงเสื้อผ้าขาดมีแผลเล็กๆเต็มตัวไปหมดกับควินผู้หญิงคนเดียวในหมู่ผู้พิทักษ์เลือนผมสีม่วงที่ปรายผมเหมือนมีรอยไหม้เล็กๆที่ใต้ดวงตาสีอเมทิสมีรอยข่วนเล็กๆอยู่กับแผลที่หน้าท้องไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบกับเอสเทอร์ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์เมฆาที่มีแผลใหญ่ๆที่หน้าท้องที่ข้างๆมีสายจูงเคร์เบรอสอยู่แต่ไม่รู้ว่ามันไปไหนถึงมีแต่สายจูงแบบนี้


"ว้าวววนี่พวกคุณไปฟัดกับหมาที่ไหนมาล่ะครับนั่น"

เสียงของวินเซ็นต์ผู้พิทักษ์สายหมอกที่รูปประโยคเหมือนจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงแต่ติดที่น้ำเสียงที่ออกจะเย้ยหยันซ่ะเต็มประดา

"อ้าววินเซ็นต์กลับมาแล้วเหรอครับ"เจส


"ครับผมมีข่าวมาแจ้งบอสด้วย"วินเซ็นต์เอ่ยด้วยเสียงเจ้าเลห์ก่อนจะเหลือบมองพวกคราวน์แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นสายจูงของเคร์เบรอสซ่ะก่อนถามว่าเค้ารู้ได้ไงหน่ะเหรอจะไม่รู้ได้ไงในเมื่อเค้าเป็นคนใส่ให้มันด้วยตัวเองแค่คิดถึงตอนใส่ก็สยองแล้ว


"เคร์เบรอส ทำไมสายจูงเคร์เบรอสมาอยู่นี่!"วินเซ็นต์จากที่เห็นสายจูงเครเบรอสก็เก็บสีหน้าไม่อยู่เผยความหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจนแทบไม่เหลือเค้าความขี้เล่นหรือเจ้าเลห์เหลืออยู่เลย

"บอสให้เอามา และถ้าพวกนายยังคุยกันนานขนาดนี้พวกฉันคงเลือดหมดตัวก่อน"ควินตอบแทนอีกสองคนที่สภาพล่อแหล่เต็มที

"และรีบตอบคำถามพวกฉันมาได้แล้วเจส บอสอยู่ไหน"เธอเริ่มโมโหแล้วนะถ้าไม่รีบตอบเธอจะได้ไปอาบน้ำทำแผลเสียเวลาเธอหมด

"บอสไปอาบน้ำ"


'อ่อออไปอาบน้ำทั้งที่พวกเธอไปสู้กับเคร์เบรอสชั่งเป็นบอสที่ดี'


หลังจากร่างบางอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเจ้าตัวก็ลงมาที่ห้องโถงใหญ่เพื่อรับประทานอาหารและพูดคุยกับผู้พิทักษ์เล็กน้อยแม่จะไม่ครบเพราะมีคนบาดเจ็บเพราะสัตว์เลี้ยงของเค้าก็เถอะพอคุยเสร็จร่างบางจึงขอตัวขึ้นมาก่อนและไม่ลืมที่จะบอกผู้พิทักษ์เกี่ยวกับการนัดประชุดพรุ่งนี้เกี่ยวกับข่าวที่วินเซ็นต์ได้มาก่อนจะขึ้นไปพักผ่อนเตรียมพร้อมสำหรับการประชุมวันพรุ่งนี้

//////////////////


ร่างบางย่ำฝีเท้าไปยังระเบียงอย่างคนใช้ความคิดแต่ขณะที่กำลังคิดเรื่องของวันนี้อยู่นั้นก็มีเสียงเอยขึ้นขัดบรรยากาศที่กำลังเงียบสงบซ่ะก่อน


'บอสครับ' 


'มีอะไรวิช'ร่างบางเอยถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย


'หวังว่าคงไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกนะ' (ตัวเอียงคือความคิดนะค่ะ)


'พวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ'


'เป้าหมายต่อไปหล่ะ'


'ญี่ปุ่นครับ'    'ญี่ปุ่นเหรอ'


'ดูท่าน่าจะเกี่ยวกับสิ่งที่พวกวองโกเล่ครอบครองอยู่ครับ'


'งั้นเหรอ'   'พวกมันคิดจะทำอะไรกันแน่'

 

ร่างบางคิดพลางหาเหตุผลของเรื่องนี้และขอให้ข่าวที่ผู้พิทักษ์สายหมอกของเค้าได้มาจะตอบขอสงสัยของเค้าได้


วันต่อมา


"ทุกคนมากันครบแล้วใช่มั้ยครับ"


"ครบครับบอส"คริส


"งั้นเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า"


"แหม่บอส ให้ผมได้พักเหนื่อยหน่อยเถอะครับ พอบอสคนสวยติดต่อมาผมก้รีบมาตามคำสั่งทันทีเลยนะครับเหนื่อยก็เหนื่อยแต่ถ้าบอสมีรางวัลให้ผมจะหายเหนื่อยแล้วจะตั้งใจฟังเลยครับ"เสียงกวนอวัยวะเบื้องล่างดังออกมาจากปากผู้พิทักษ์สายหมอกที่ชื่อว่าวินเซนต์  คราวน์ด้วยแววตาที่เจ้าเลห์ของเจ้าตัวบวกกับน้ำเสียงกวนอวัยวะเบื้อล่างชวนให้ฝ่าเท้าของใครหลายๆคนกระดิกจะอยากเอาไปไปทาบกับใบหน้าหล่อเหลาของผู้พิทักษ์สายหมอกซะจริง





---------------70%--------------





"ปัง ปัง ปัง ตุบ ปึง ปึบ"

"นี่เอสเทอร์อย่ายิงปืนสุ่มสี่สุ่มห้าสิครับ"เจส

"นั่นสิถ้าพวกผมหลบไม่ทันทำไงครับ"วินเซ็นต์


แกน่ะตัวดีเลยเจ้าบ้า×6


"จะคุยกันอีกนานมั้ยถ้าไม่มีอะไรผมจะได้ไปพัก"เอสเทอร์


"เห้ออออเข้าเรื่องเถอะครับ เอสเทอร์เก็บปืนด้วยครับผมไม่อยากเปลืองยาในการรักษาใครโดยไม่จำเป็นนะครับ"มิดไนท์


" หึ "เอสเทอร์

'แค่คุณให้ผมไปวิ่งเล่นกับเคร์เบรอสก็เปลืองยาไปมากแล้วไม่ใช่รึไง'


เอสเทอร์ที่ดูเหมือนอย่างจะพูดความในใจให้บอสตนฟังมากแค่ไหนแต่ก็พูดไม่ได้เพราะเค้ายังรู้สึกกลัวตายอยู่


    ร่างบางเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะกวาดสายตาไปทั่วห้องเมื่อเห็นทุกคนพร้อมจะฟังแล้วจึงเริ่มอธิบายเกี่ยวกับการเรียกรวมตัวของผู้พิทักษ์ในครั้งนี้


"ที่ผมเรียกผู้พิทักษ์มาประชุมในครั้งนี้มีอยู่เหตุผลเดียวพวกมันเริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ"


เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ท่าทีของทุกคนในห้องก็เปลี่ยนไปสีหน้าขี้เล่นเมื่อครู่ของวินเซนต์กลับกลายเป็นเรียบเฉยอุณหภูมิในห้องเหมือนจะลดต่ำลงเลื่อยๆหากไม่มีใครเอ่ยพูดอะไรต่อ


"วินเซ็นต์ผมได้ยินมาว่าคุณตามสืบเรื่องของพวกนั้นอยู่"


"ครับ และผมก็ได้ข้อมูลดีๆมาด้วย"วินเซ็นต์


"พวกมันต้องการทรูรินีเซ็ตเต้มาเพื่อตามหาดวงจิตของมิคคาเอล"วินเซ็นต์


ร่างบางเมื่อได้ยินดังนั้นก็กำหมัดแน่นจนมือเรียวบางซีดขาวไปหมดเพราะไม่มีเลือดไปเลี้ยง


"ข่าวนี้แน่ชัดเหรอ"ควิน


เสียงหวานของผู้พิทักษ์อรุณซึ่งเป็นผู้หญิงคนเดียวในหมู่ผู้พิทักษ์เอ่ยขึ้นขัดบทสนทนาของบอสและผู้พิทักษ์สายหมอกอย่างขอความแน่ชัดในข้อมูลของผู้พิทักษ์หนุ่มเพราะข่าวที่แล้วที่ผู้พิทักษ์หนุ่มได้มานั้นโดนมันหลอกเข้าเต็มเปาทำให้เธอหัวเสียเป็นอย่างมากเพราะตามข่าวลวงไปถึงขั้วโลกเหนือ

แต่กลับคว้าน้ำเหลวกลับมา


"ข่าวนี้แน่นอนครับและจุดหมายที่พวกมันเล็งคือ"วินเซ็นต์


"ญี่ปุ่น สินะ" เอสเทอร์


"ปิง ป่อง! ถูกต้องครับน้ำแข็งคุง"วินเซ็นต์


"เลิกเรียกผมด้วยศัพท์แปลกๆนั่นซะถ้าคุณยังอยากกินข้าวโดยมีปากอยู่"เอสเทอร์


"ผมแค่ล้อเล่นไม่เห็นต้องโมโหขนาดนั้นเลยหนิครับ"วินเซ็นต์


เจ้าตัวพูดไม่พอยังทำท่าล้อเลียนให้อีกฝ่ายโมโหเล่นอีกด้วย


"555+ ก็ปกติของวินเซ็นต์เค้าหนิเอสเทอร์นิสัยกวนอวัยวะเบื้องล่างแบบชวนส้นเท้ากระตุกก็มีอยู่คนเดียวนายก็ชินๆเถอะ"คราวน์


เสียงทุ้มน่าฟังของผู้พิทักษพิรุณเอ่ยขึ้นขัดบรรยากาศชวนพากันตายก่อนที่จะมีการนองเลือดเกิดขึ้นเพราะสองผู้พิทักษ์ที่ไม่เคยถูกกัน


"นี่คุณคงไม่ได้ด่าผมว่าน่าถีบหรอกนะครับคราวน์ซัง"วินเซ็นต์


"นี่ควินเธอจะไปไหนอีกรึป่าวค่ำนี้"คราวน์


"ป่าวอ่ะ ทำไม"ควิน


"งั้นเหรออป่าวหรอก"คราวน์


"นี่คราวน์ซังอย่าเมินผมสิครับ"วินเซ็นต์


"เจสฝากบอกพวกเค้าด้วยว่าให้ไปเก็บของซะเราจะไปญี่ปุ่นพรุ่งนี้เช้าตอน8โมงตรงผมว่าจะไปเคลียร์งานซักหน่อย"มิดไนท์


"ครับบอส เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ"เจส


"ฝากด้วยล่ะ"มิดไนท์


"คริสตามผมมาที่ห้องทำงานด้วยนะครับ"มิดไนท์


"ครับบอส"คริส







//////






"จัดการที่ผมสั่งให้เรียบร้อยด้วยหล่ะ"มิดไนท์


"ครับบอส แต่จะเอาอย่างนี้จริงๆเหรอครับ"คริส


คริสเมื่อเห็นว่าร่างบางไม่เอ่ยตอบคำถามของตนจึงรอบถอนหายก่อนจะก้าวถอยหลังแล้วออกจากห้องไปเงียบๆ


'ถ้าเลือกได้ผมก็ไม่อยากใช้วิธีนี้หรอก'


'แต่ถ้าไม่ทำอย่างนี้เด็กพวกนั้นคงไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไรตราบใดที่ยังมีสิ่งนั้นครอบครองอยู่ '








.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.








สวัสดีในช่วงวันสงกรานต์นะค่ะขอโทษที่หายไปนานนะค่ะใครที่กลับบ้านก็ไปกลับปลอดภัยนะค้าาา








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 thongtoem1003 (@thongtoem1003) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:50
    ส่้ๆไรท์ รออ่านอยู่นะ
    #3
    0
  2. #2 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:44

    ค่าาาา ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #2
    0
  3. #1 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 19:17
    สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ จะรออ่าน
    #1
    0