คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic reborn วันวุ่นๆของเหล่าวองโกเล่ และ พันธมิตร[All27]

โดย Kirei Amaki

เมื่อวันสำคัญกำลังจะมาถึงพร้อมกับสึนะเกิดเบื่อจึงคิดอยากจะแกล้งพวกเมะ(!) เรื่องราวจะจบในรูปแบบไหนกันนะ?

ยอดวิวรวม

1,438

ยอดวิวเดือนนี้

29

ยอดวิวรวม


1,438

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


36
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ส.ค. 61 / 16:38 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
...เมื่อสึนะเกิดนึกสนุกขึ้นมา...
...และจู่ๆอาวุธและของสำคัญของทุกคนหายไป...
...แต่แล้วทุกคนก็เริ่มนึกหาตัวต้นเหตุ...
...แต่ตัวต้นเหตุนั้นดันเป็นคนที่พวกเขาไว้วางใจมากที่สุด...
...บทลงโทษจึงเริ่มขึ้น....
....ใครจะเป็นคนก่อเหตุกันนะ...
...เลื่อนลงไปอ่านสิคะรออะไร...




สวัสดีค่ะไรท์เจ้าเก่าเจ้าเดิมมิยูโนะชอบค้างงานมาแล้วค่ะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นมาเพราะว่าไรท์ดันนึกเรื่องวิปริตออกมาได้ซะงั้น
ไรท์เลยอยากลองแต่งดูค่ะ 555+
ส่วนฟิคอีก 2 เรื่อง...หึๆ ตอนนี้ไรท์ทำพล็อตเรื่องหายซะงั้น!
ไรท์เลยพยายามแต่งเนื้อเรื่องต่อใหม่ทั้งหมดค่ะ
รอหน่อยล้ะกันนะคะ
Love love ค่าาาาาาาาาาา
อืม...ลืมไป...อ่านแล้วเม้นหน่อยก็ดีนะคะ
ไรท์อยากรู้ว่าเรื่องที่ไรท์มโนแบบวิปริตมันสนุกรึเปล่าอ่ะค่ะ
55555+
เม้นๆๆ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 9 ส.ค. 61 / 16:38

บันทึกเป็น Favorite


เมื่อคนมันว่างจะทำอะไรก็ได้...


#สึนะ


Writer part


ณ ปราสาทวองโกเล่ [อิตาลี]


     "น่าเบื่อจัง..."ร่างบางพูดพร้อมมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไม่มีจุดหมายก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างออก

     "อืม~ถ้าเป็นแบบนั้นหล่ะก็...หึๆๆพวกนายเส

ร็จฉันแน่"ร่างบางว่าพลางแสยะยิ้มก่อนที่จะติดสปีดเดินออกจากห้องไป

     "จะไปไหนเจ้าห่วย?"รีบอร์นว่าพลางยืนกอดอกอยู่ข้างกำแพงประตู ร่างบางที่เห็นดังนั้นจึงสดุ้งโหยงก่อนที่จะยิ้มแห้งๆให้ก่อนที่จะเดินไปหาร่างสูง

     "มีอะไร?"ร่างสูงถามอย่างสงสัยเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างบางมองมาทางตนพร้อมกับยิ้มจนแก้มแทบปลิ

     "เลออน...อยู่ที่เดิม...รึเปล่า?"ร่างบางถาม

     "อืม...ก็ไม่มีที่ให้มันอยู่นี่- - ถามทำไม?"ร่างสูงถามอย่างสงสัยเล็กน้อยเพราะร้อยวันพันปรก็ไม่เห็นถาม

     "อ้อ!เปล่าหรอ...แล้วเจอกันนะ^ ^"แล้วร่างบางก็รีบตัดบทก่อนที่จะวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

     "ก๊ากๆหน้ารีบอร์นอย่างเอ๋อเลยอ่ะ 555+"แล้วร่างบางก็รีบวิ่งไปที่ๆเลออนอยู่ทันที

     "เลออน~~~~~~"เจ้ากิ้งก่าคาเมลอนได้ยินเสียงที่แสนคุ้นเคยเรียกก็เดินออกมาจากที่ส่อน

     "เลออน~มานี่หน่อยสิ๊~"ว่าจบเจ้ากิ้งก่าก็เดินมาหาร่างบางแบบง่ายๆ

     "ช่วยเล่นเกมส์เป็นเพื่อนหน่อยสิเลออน^ ^"ร่างบางพูดพร้อมกับรอยยิ้มปกติ แต่เลออนก็พยักหน้ารับปากบอกว่าจะเล่นด้วยโดยง่าย

     "ซุบซิบๆๆๆๆๆๆๆ"ร่างบางกระซิบจนจบทำให้เจ้าเลออนถึงกับจิตตกแต่ก็ยอมเล่นด้วยเพราะเห็นว่ามันน่าสนุกดี

     "งั้นเอาตามนี้นะ^ ^"ร่างบางว่าจบเจ้าเลออนก็เดินออกไปจากที่ตรงนั้นพร้อมๆกับร่างบางที่เดินไปทำตามแผนต่อ

     "เป้าหมายต่อไป...ปราสาท...วาเรีย...บรื๋~แค่พูดชื่อก็ขนลุกแล้ว!แต่แผนต้องดำเนินต่อไป!Fight!!!!"ว่าจบร่างบางก็ขับแอร์ไบค์ออกไปจากปราสาทโดยที่ถูกสายตาคู่หนึ่งแอบมองอยู่

     "เจ้าสัตว์กินพืชนั่นคิดแผนอะไรกันนะ...หึ!จะไม่ไปบอกใครแล้วกัน..."ว่าจบร่างโปร่งสูงของผู้พิทักษ์เมฆาแห่งวองโกเล่เดชิโม่ก็เดินลับเข้าไปในป่า


ณ ปราสาทวาเรีย


     "ตุบ!ตุบ!ตับ!ตับ!"เสียงการต่อสู้ดังเข้ามาในโสตปราสาทของร่างบางหลังจากที่พวกลูกน้องปลายแถวของเหล่าวาเรียได้พาเขาเข้ามาข้างใน

     "ขอบคุณที่มาส่งนะครับ^ ^"ร่างบางว่าพร้อมกับมอบรอยยิ้มละลายให้กับเหล่าลูกน้อง

     "ครับบอส!แต่บอสระวังหน่อยก็ดีนะครับ..."ลูกน้องปลายแถว a

     "ไม่เป็นไรหรอกครับ...ผมรู้จักคนพวกนี้มานานไม่(น่าจะ)เป็นอะไรหรอกครับ^ ^"ร่างบางว่าพร้อมกับเหงื่อที่เริ่มออกเพราะความกลัวนิดๆ

     "ก๊อกๆๆๆๆ"เสียงเคาะประตู

     "โว้ย!!!!เข้ามา!!!!"และเสียงของสควอโล่ก็ดังขึ้นทำให้ร่างบางที่ได้ยินถึงกับสดุ้งโหยงก่อนที่จะกล่าวอนุญาตแล้วเดินเข้าไปข้างใน

     "สะ...สวัสดีครับทุกคน'^ ^"ร่างบางทำได้แต่ใจดีสู้เสือยิ้มทักทายทั้งๆที่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าตอนนี้ตัวเองเข้าถ้ำเสือชัดๆ

     "ชิชิชิ เจ้าหญิง?"เบล

     "สึนะโยชิคุง?"ฟราน

     "ไอ้สวะสึนะโยชิ?"×2 แสนศักดิ์ เอ้ย! แซนซัสและสควอโล่พูดขึ้น

     "ไม่เจอกันนานเลยนะครับ เบล ฟราน แซนซัส สควอโล่^ ^"

     "มาที่นี่ทำไม?"แล้วก็เป็นสควอโล่ที่ถามขึ้น

     "ก็...ผมคิดถึงทุกคนนี่ครับ ผมมาหาพวกคุณไม่ได้หรอ?"ร่างบางตอบด้วยน้ำเสียง+กริยาท่าทางใสซื่อ สมกับเป็นร่างบางที่ตอนที่ตอบไม่ได้คิดอะไร ก็เขาคิดถึงพวกวาเรียจริงๆนี่น่า~ไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้วอ่า-3-

     "ถ้าไม่มีธุระก็กลับไป"แล้วก็เป็นแซนซัสที่เอ่ยปากไล่

     "ก็ผมคิดถึงพวกคุณนี่...ฮึก...ผมมาไม่ได้หรอ?...ฮึก...ก็ได้...ผมจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกแล้ว!"แล้วก็เป็นร่างบางที่เกิดงอนขึ้นทาจากตอนแรกที่กะจะเริ่มแผนแกล้งพวกวาเรียกลับต้องมานั่งงอนพวกนี้แทนซะเนี่ย!หึ่ย!นึกแล้วอารมณ์เสีย!

     "เห้ย!ไอ้เปี๊ยก!"แล้วสควอโล่ก็เป็นคนเดินตามไปง้อคนแรกพร้อมกับรีบเดินตามร่างบางจนทันก่อนที่จะคว้าข้อมือบางนั่นแล้วดึงร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด

     "อ๊ะ!ผมบอกให้ปล่อย!"ร่างบางว่าพลางดิ้นพล่านในอ้อมกอดของร่างสูง

     "หยุดทำตัวเป็นเด็กได้แล้วไอ้เปี๊ยก"สควอโล่ว่าก่อนที่จะกอดร่างบางแน่นกว่าเดิมโดยไม่สนสายตาของลูกน้องที่เดินผ่านเลยแม้แต่น้อย

     "เรียกไอ้เปี๊ยกๆๆๆๆอยู่นั่นหล่ะ!ผมก็มีชื่อนะ!ปล่อยผมด้วย!"ร่างบางว่าก่อนที่จะพยายามผลักร่างสูงออกแต่ก็ไม่สามารถทำให้ร่างสูงขยับได้เลยแม้แต่น้อย ไม่มีความเจ็บเลยซักนิด หึ!

     "สึนะโยชิ...ฉันบอกให้นายหยุด..."สควอโล่พูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงทำให้ร่างบางชงักก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับร่างสูงอย่างหวาดๆเหมือนเพิ่งรู้ว่าตัวเองเพิ่งทำอะไรไป แต่ก็ต้องหลบตาเพราะยังไงพวกเขาก็เป็นฝ่ายผิด!ไม่ใช่ผม!(เดี๋ยวนะ...แกใช่สควโล่แน่หรอ!?:มิยูโน)

     "หันหน้ามานี่สึนะโยชิ"สควโล่ว่าพลางเชยคางขึ้นทำให้ร่างบางต้องยอมหันมาสบตากับร่างสูงพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มคลอนิดๆ

     "ผม...ผมไม่หายงอนหรอกนะ!หึ!"แล้วร่างบางก็หันหน้าหนีอีกครั้งพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มไหลรินออกมา ทำให้สควอโล่ทำตัวไม่ค่อยถูกจึงรีบเช็ดน้ำตาให้ร่างบางทันที

     "หยุดร้องได้แล้วเจ้าเด็กขี้แย...ต้องทำยังไงถึงจะหายงอนพวกฉันเนี่ยห๊ะ?"สควอโล่ถามขึ้นเพราะเขาก็ไม่อยากถูกร่างบางงอนนานๆเหมือนกัน

     "งั้น...คุณไปนอนที่ปราสาทวองโกเล่ได้ไหม?"ร่างบางถามและทำหน้าต้องการคำตอบแบบสุดๆ

     "อืม...ก็ได้เลิกงอนได้รึยังหล่ะหืม?"สควอโล่

     "ไม่!จนกว่าผมจะเห็นคุณอยู่ในปราสาท-)3-"ร่างลางว่าก่อนที่จะเบือนหน้าไปอีกทาง

     "อืม....คืนนี้เจอกันที่ปราสาทวองโกเล่แล้วกันนะ"ว่าจบสควอโล่ก็ประทับริมฝีปากลงก่อนที่นะผละออกโดยไม่ลุกล้ำอะไรเพราะว่าไม่อยากเห็นคนตัวเล็กในอ้อมกอดเข่าอ่อนจนลุกไม่ขึ้น

     "เจอกันที่ปราสาทครับ...คุณสามี^///^"ร่างบางพูดพร้อมผลักร่างสูงออกแล้วรีบวิ่งออกไปจากปราสาททันที ถ้าไม่เป็นเพราะเขายอมปล่อยง่ายๆร่างบางตรงหน้าอย่าหวังว่าจะออกไปจากอ้อมกอดเขาง่ายๆนะ อืม...ถูกต้องแล้วหล่ะ...หลังจากที่สึนะฟื้นขึ้นมาหลังจากจบศึกทรูรีนีเซนต์พวกเขาก็ตกลงกันว่าจะขอร่างบางแต่งงานในวันเกิดครบรอบ 24 ปี(คือจริงๆแล้วศึกทูรีนีเซนต์เนี่ยจบตอนสึนะอายุ 25 ปีค่ะ แต่ทว่าเห็นใจพวกวาเรียเล็กน้อยจึงย่นอายุลงมาให้ รวมถึงแรมโบ้ที่เปลี่ยนจสกอายุ 15 มาเป็น 18 ปีเพื่อไม่ให้เกิดคดีพรากผู้เยาว์ค่ะ 555:มิยูโนะ)ซึ่งแน่นอนว่าร่างบางตอบตกลง...แต่ทว่าสามีของร่างบางนั้นเยอะเหลือหลายมีทั้ง เอ็นมะ รีบอร์น โคโรเนโร่ เบียคุรัน(ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้) อิริเอะ สปาน่า พวกผู้พิทักษ์ เขา บอส ไอ้เบล และฟราน ประมาณว่าพวกเราก็แชร์คุณภรรยาโดยมีการแก่งแย่งกัน(ไม่)เล็กน้อยเกิดขึ้นจะว่าไปนี่มันก็จะครบรอบ 1 ปีที่พวกเขาได้แต่งงานกับร่างบาง ยังไม่ได้ซื้อของขวัญให้ด้วยแฮะ ร่างสูงคิดก่อนที่จะเดินเข้าไปที่ห้องเดิมเงียบๆโดยนั่งคิดว่าจะซื้ออะไรเป็นของขวัญให้เจ้าตัวแสบของพวกเขาดี(ใช้ศัพท์เหมือนลูกเลยเนอะ อืม...เอาเป็นว่าสึนะในฟิคนี้แสบใช่ย่อยเลยหล่ะค่ะ:มิยูโนะ)

     "อืม...ขอกลับซื้ออะไรไปหน่อยดีกว่าไหม๊นะ?"ร่างบางคิดก่อนที่จะขับแอร์ไบค์ออกไปจากปราสาทวาเรีย


กลับไปทางด้านวาเรีย

 

     "ผบ.เป็นอะไรหน่ะเงียบไปเลยนะ ชิชิชิ"เบลถามขึ้นเมื่อเห็นว่าสควอโล่นั่งเงียบเพราะส่วนใหญ่จะเห็นเจ้าตัวแหกปากอยู่ตลอดเวลา

     "อืม...วันนี้วันที่เท่าไหร่?"สควอโล่ถามขึ้นในระดับเสียงปกติ(ว๊าก!!!สควอโล่พูดแบบคนปกติเป็น!!!!!:มิยูโนะ)

     "25.10.2XXX หน่ะ ชิชิชิ"เบลตอบพร้อมกับหัวเราะอันสยิวกิ้ว

     "อีก 2 วันคือวันอะไรหรอ?"สควอโล่หันมาถามต่อ

     "วันที่ 27.10.2XXX ไง ชิชิชิ วันที่...27 เห้ย!วันครบรอบแต่งงานนี่นาาาาา"เบลทำหน้าเหวอเมื่อรู้ว่าอีก 2 วันคือวันอะไร

     "อืม...ใช่แล้วครับ me ลืมไปแล้วนะเนี่ย~"ฟรานพูดหน้าตายแต่จิตใจไม่ได้ตายเหมือนหน้า me ยังไม่ซื้อของขวัญให้เลย

     "ทำไมมันเร็วจังวะ?"แซนซัสถามทั้งๆที่เจ้าตัวยังคงหลับตาอยู่

     "จะไปรู้ไหม๊ฟร้ะ!?!?!?"สควอโล่ถามกลับด้วยเสียงที่ดังฉบับของตัวเอง

     "..."แล้วทุกคนก็กลับมาเงียบกันอีกครั้ง

     "แล้วไปคุยกับเจ้าหญิงเป็นยังไงบ้างหล่ะ ชิชิชิ"เบลถามเมื่อนึกเรื่องนี้ออกทำลายรวามเงียบทิ้ง

     "มันก็งอนดิวะถามได้!!!!!!!"สควอโล่ตอบ

     "แล้ว me จะทำยังไงให้สึนะโยชิคุงหายงอนได้หล่ะครับเนี่ย?"ฟรานพูดขึ้น

     "มันบอกว่า...ให้พวกเราไปค้างที่ปราสาทถ้าไม่เห็นเราที่นั่นก็จะไม่หายงอน"สควอโล่ตอบทั้งๆที่ไม่มีคนถาม(เอาไงกันเเน่วะ!!!!:สควอโล่)

     "แค่ไปค้างสินะ ชิชิชิ ดีเหมือนกัน"เบลว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

     "อืม...me ก็คิดถึงสึนะคุงเหมืนกันนะครับ"ฟรานออกความเห็น แซนซัสไม่พูดอะไรได้แต่พยักหน้าพร้อมกับหน้าที่ขึ้นสีเล็กน้อย

     "งั้นเอาเป็นว่าเราไปนอนที่ปราสาทวองโกเล่กัน!!!!!!!"สิ้นเสียงคำประกาสิทธ์จากตอนแรกที่มีคนเต็มห้องตอนนี้ทุกคนรีบวิ่งไปเก็บของกันแล้ว


...ด้านร่างบางที่ตอนนี้ได้กลับปราสาทไปแล้ว...


     "รุ่นที่ 10 ไปไหนมาครับ?พวกผมตามหากันแทบแย่"เมื่อหมารับใช้ผู้ซื่อสัตย์(?)อย่าง โกคุเดระ ฮายาโตะ รีบวิ่งเข้ามาหาเจ้านาย(?)

     "ไปหาพวกวาเรียมาหน่ะ"ร่างบางตอบพลางแย้มยิ้มตามปกติ

     "พวกวาเรียหรอครับ!?ท่ารเป็นอะไรหรือเปล่า?!มันได้ลังแกท่านไหมครับ!?ถ้ามันทำผมจะไปบึ้มเข้าให้"ร่างสูงพูดพร้มกับควักไดนาไมต์ออกมาเพื่อที่จะเตรียมตัวไปบึ้มพวกวาเรีย

     "อ่า~ไม่เป็นไรหรอกฮายาโตะ"ร่างบางว่าพลางดันแขนขิงร่างสูงลง โกคุเดระที่เห็นดังนั้นจึงยอมเก็บไดนาไมต์ลงแต่โดยดี

      "รุ่นที่ 10 เข้าไปข้างในเถอะครับพวกผมกำลังตามหารุ่นที่ 10 กันให้ควั๊ก กลัวว่าจะมีคนมารอบทำร้ายท่านเหมือนคราวที่แล้ว"ร่างสูงว่าก่อนที่จะจูงมือร่างบางเข้าไปด้านในปราสาท

      "เมื่อไหร่กันนะที่ฮายาโตะจะเรียกชื่อของฉันบ้าง?"ร่างบางพูดขึ้นอย่างเหม่อลอยทำให้ร่างสูงชงักก่อนที่จะหันหน้าไปหาร่างบางที่อยู่ด้านหลัง

      "อืม...มันไม่ค่ยชินหน่ะครับ...ขอโทษด้วยแต่ผมจะพยายามนะครับ!"ร่างสูงว่าหนักแน่นเรียกรอยยิ้มจากร่างบางได้ ก่อนที่ร่างสูงจะยิ้มกลับแล้วจูงมือร่างบางเข้าไปในห้องโถงต่อ

      แอด~

      "ไปไหนมาหรอครับสึนะโยชิคุง...พวกผมตามหากันใหญ่เลยนะครับ เดี๋ยวเหตุการณ์ก็เกิดเหมือนตอนนั้นอีกหรอก พวกผมเป็นห่วงกันแทบแย่เลยนะครับ คุฟุฟุ"พอเปิดประตูเข้าไปก็เจอกับร่างสูงของโรคุโด มุคุโร่กำลังเปิดฝาถังขยะ(?)อยู่

      "ฉันก็ไม่เป็นอะไรแล้วนี่นาเห็นไหม๊?ไม่มีแผลเลยนะดูสิๆๆๆ"ร่างบางว่าพลางชูแขนให้ดูเพื่อบอกว่าไม่มีแผลจริงๆจนเกือบจะถอดเสื้อผ้าออกแต่ก็ถูกมุคุโร่ห้ามไว้

      "พอเถอะครับไม่ต้องถอดหรอกรอคนอื่นๆในห้องนี้ไปก่อนแล้วกันนะครับ เดี๋ยวผมไปหาอะไรมาให้ทาน"ร่างสูงว่าแต่ ร่างบางไม่พูดอะไรเพียงแต่พยักหน้าตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้ ร่างสูงที่เห็นดังนั้นก็ยิ้มรับแล้วเดินออกไป

      "แล้วทำไมรุ่นที่สิบถึงต้องไปหาพวกวาเรียด้วยหล่ะครับ"โกคุเดระถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบลง

      "ความลับจ้า!"ร่างบางตอบอย่างร่าเริง

      "ครับ...ถ้ารุ่นที่ 10 ว่าอย่างงั้น"แต่ก็เป็นฝ่ายร่างสูงเสียเองที่ไม่อยากเซ้าซี้ร่างบางมากเกินไปเพราะอาจจะทำให้ร่างบางรำคาญได้...ซักพักนึงมุคุโร่ก็เดินเข้ามาพร้อมๆกับถาดขนมปังหลากหลายอย่างรวมถึงกาแฟ ที่ถูกจัดอย่างสวยงาม

       "ขอโทษที่หามาได้แค่นี้นะครับ^ ^"ร่างสูงว่าพร้อมกับนำถาดขนมปัง+กาแฟมาวางไว้ด้านหน้าร่างบาง

      "อืม~ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็น่ากินตลอดเลยนะห๊อม~หอม~"ร่างบางว่าพลางสูดดมกลิ่นขนมปังที่ร่างสูงนำมาให้(ชักหิว...แต่กินไม่ได้!หมอห้ามกิน!//นั่งเศร้า+โดนลากไปเก็บ:มิยูโนะ)

      "อืม...ตอนนี้ผมทำได้แค่นี้หล่ะครับ ไม่อยากให้คุณรอนาน"ร่างสูงว่าก่อนที่จะนั่งเก้าอี้ฝั่งซ้ายของร่างบางโดยมีโกคุเดระขนาบขวาอยู่

      "แกได้ใส่ยาพิษรึเปล่าเหอะ!"โกคุเดระว่า

      "อืมถ้าไม่เชื่อผมจะกินให้ดูก็ได้ครับ แต่อย่ามาโวยวายใส่ผมที่หลังนะครับ^ ^"มุคุโร่ตอบก่อนที่จะสูดดมกลิ่นขนมปังที่ตนเป็นคนทำ"อืม~จะว่าไปก็หอมนะครับเนี่ย~ผมขอซักชิ้นได้ไหม๊ครับ? คึหึหึ"ร่างสูงว่าย่างรอคำตอบ

      "อืม!ได้สิ!นายทำมาตั้งหลายอย่าง!ทั้งเค้กโรว คุกกี้ ชีสเค้ก พายสตอเบอรี่ เอแคร์ เซียบัสตา ครัวซองต์ เบเกิล ทรัฟฟเฟิล ทอร์ทิย่า นาน ชาลลา เพทเซล ฯลฯ นี่นายไปแค่แป๊บเดียวเองนะ"ร่างบางว่าอย่างตื่นเต้นพร้อมมองขนมในถาดอย่างไม่วางตา(ทูน่าจ๋า~นี่มันคือการทำร้ายไรท์ทางอ้อมนะ!ตอนนี้ไรท์ถูกหมอสั่งให้งดน้ำงดอาหารนะเธอ~อย่าเพิ่งฆ่าช้าน~//โดนลากไปเก็บต่อ:มิยูโนะ)

      "ก็ผมแอบอู้งานที่ต้องตามหาคุณมานั่งทำขนมปังพวกนี้นี่ครับ"(ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ปล่อยให้ชาวบ้านเค้าหาแต่แกมานั่งทำขนม ดอกกกกกกก(ขอหยาบซักติ๊ด):มิยูโนะ)

      "แกนี่มันเลวจริงๆที่แอบอู้งาน!แล้วเมื่อไหร่จะกินฟร้ะ!!!!"โกคุเดระว่าอย่างหัวเสียนิดๆพร้อทกับมองมุคุโร่อย่างรำคาญ

      "จะกินแล้วครับคุณเลขาหมา"มุคุโร่ว่าพลางจ้องร่างบางที่ตอนนี้กำลังทานเซียบัสต้าอย่างเอร็ดอร่อย พอเห็นว่าร่างบางกินจนเกือบจะหมดแล้วร่างสูงจึงใช้โอกาสนี้งับเซียบัสต้าที่ร่างบางทานจนจะหมดแล้วแต่กับกลายเป็นว่าไปกระตุกต่อมหึงของคนร่วมห้องเข้าให้(อืม~เดี๋ยวนะ...เลขาหมา?มันคุ้นๆ:มิยูโนะ)เพราะมันก้เหมือนว่ามุคุโร่กำลังจูบร่างบางของเขา(?)อยู่หน่ะสิ!!!!

     "ทนไม่ไหวแล้วเห้ย!แกทำอะไรรุ่นที่ 10 อยู่ห๊ะ!"โกคุเดระที่เหลืออดกับมุคุโร่ตะโกนขึ้นมา ทำให้ร่างสูงผละออกมาก่อนที่จะเบ้ปากลงเล็กน้อย ร่างบางที่รู้ว่าถูกร่างสูงจูบก็หน้าแดงจนไปถึงใบหูทำให้ฟางเสนสุดท้ายของโกคุเดระ"แก๊!!!ไปตายซะเถอะ!!!"ว่าจบร่างสูงก็เปิดกล่องของแฟรมแอโรวออกมาแล้วยิงไปทั่วโดยที่มุคุโร่หลบได้ทุกครั้ง

      "ฮายาโตะ!หยุดได้แล้ว!ผมต้องเสียเงินซ่อมคฤหาสอีกแล้วหรอเนี่ย"ร่างบางบอกหยุดก่นที่จะพึมพำประโยคสุดท้ายเบาๆซึ่งทำให้โกคุเดระหยุดทำทุกอย่างก่อนที่จะเก็บเฟรมแอโรวเก็บเข้ากล่อง

      "ขอโทษครับท่านรุ่นที่ 10 ผมจะไม่ทำอีกแล้วหล่ะครับ"โกคุเดระพูดก่อนที่จะกลับไปนั่งที่เดิมรวมถึงมุคุโร่ด้วย

     "เอะอะโวยวายอะไรกันไม่ทราบหาเจ้าห่วยเจอแล้-"สัญญานขาดช่วงเมื่อร่างสูงของรีบอร์นเห็นร่างบางที่กำลังทานขนมปังอย่าเอร็ดอร่อย

     "อ่าวรีบอร์น!ฉันกลับมาแล้วนะ!"ร่างบางว่าทักทาย(?)ก่อนที่จะกินเอแคร์ชิ้นสุดท้ายหมดแล้วหันไปหยิบชีสเค้กกินต่อ

     "แกไปไหนมาหน่ะห๊ะ!คนอื่นเค้าตามหาแกกันให้ทั่ว!"ร่างสูงที่ได้สติก็ถามร่างบางทันทีก่อนที่จะเดินเข้าไปนั่งข้างๆมุคุโร่

     "ไออาอ่าดอาเอียอาอั๊บ!(ไปปราสาทวาเรียมาครับ!"ร่างบางตอบทั้งที่ชีสเค้กยังอยู่เต็มปาก

     "จะทานก็ทานเลยนะครับผมไม่ว่า สึนะโยชิคุงก็ไม่น่าจะทานหมดด้วย"มุคุโร่ว่าก่อนที่จะหยิบเค้กโรวขึ้นมาทาน

     "ค่อยๆทานสิเดี๋ยวได้ติดคอตายหรอก"รีบอร์นว่าก่อนที่จะหยิบบราวนี่ขึ้นมาทาน

     "อู้อู่แอ้วอ่า(รู้อยู่แล้วน่า) แค่กๆๆๆ"ร่างบางตอบก่อนที่จะสำลักชีสเค้กออกมาแล้วรีบยกกาแฟขึ้นมาดื่มจนหมดอย่างรวดเร็ว

     "เห็นไหม๊?พูดไม่ทันขาดคำ"×3 ร่างสูงทั้งสามว่าแกมตำหนินิดๆ

     "งั้นเดี๋ยวผมจะไปชงชาให้ดีกว่านะครับ ถ้ากินกาแฟไปแบบเมื่อกี้อีกคงตะขมคอตาย"ว่าจบมุคุโร่ก็เดินออกไปจากห้อง

     "เกือบสำลักตาย"ร่างบางว่าก่อนที่จะเช็ดปากรัวๆ

     "ถ้ามีคนบอกว่าวองโกเล่รุ่นที่ 10 สำลักเค้กตายรู้ถึงไหนอายถึงนั่น"ผู้เป็นอาจาร์ยกล่าวก่อนที่จะกินเค้กกาแฟต่อ

     "รู้แล้วน่า"ร่างบางพูดออกแกมงอนนิดๆก่อนที่จะนั่งทานเค้กต่อ


...เวลาล่วงเลยไปถึงตอนเย็น...

...ณ บัดนี้ร่างบางได้นั่งทำงานหัวงกๆอยู่ในห้อง...

 

     "อีกไม่กี่..ก๊อง!!!!!!"ร่างบางพูดให้กำลังใจตัวเองก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมามองเอกสารที่เห็นแล้วร่างบางกรีดร้อง

     "เงียบๆไปเหอะน่าฉันก็มาช่วยนายแล้วไง"ร่างสูงนามฮิบาริ เคียวยะเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารที่เกือบเสร็จแล้ว

     "งานจะเสร็จแล้วหรอครับเคียวยะ?"ร่างบางถามทั้งๆที่ตัวเองยังก้มหน้าก้มตาพยายามทำงานต่อไป

     "อืม...ใช่ใกล้แล้วหล่ะ แบ่งของคุณมาสิ"ร่างสูงว่าขณะที่กองงานเมื่อกี้ในตอนนี้เหลืออยู่อีก 2-3 เล่ม

     "เกรงใจจังครับ"ร่างบางว่าก่อนที่จะทำงานต่อ

     "ไหนเอางานมาให้ผมดูหน่อยสิ๊!"ว่าจบร่างสูงก็เดินมาฉกเอกสารไปอ่าน"มีแต่งานช้างๆเลยนี่น่า ไม่น่าหล่ะคราวนี้คุณถึงทำงานช้านัก"ว่าจบร่างสูงก็เอกสารไปครึ่งนึง

     "อ๊ะ!ผมทำเองก็ได้ครับ!"ร่างบางว่าแล้วพยายามวิ่งตามร่างสูงไปที่โซฟา

     "พอได้แล้ว คุณหน่ะทำงานโต้รุ่งมา 2-3 วันแล้ว ให้ผมช่วยซะ ไม่งั้นผมกดคุณจมเตียงแน่"ร่างสูงเย้าก่อนที่จะยกยิ้มเล็กน้อยแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ

     "เคียวยะหื่น!!!แบร่!!!;p"ร่างบางด่าร่างสูงจบก็เดินไปทำงานแต่โดยดีแล้วก็แอบเหลือบมองร่างสูงอยู่เล็กน้อยก่อนที่จะตั้งใจทำงานต่อ


...ซักพักร่างลางก็เผลอหลับคากองงาน...

...ที่ยังทำไม่เสร็จ...

...เพราะร่สงกายที่เริ่มอ่อนล้าจากการอดนอน...

...มาหลายวันแล้ว...


     ร่างสูงที่เห็นว่าร่างบางได้หลับไปแล้วก็เดินไปเอาผ้ามาห่มให้ร่างบางพร้อมกับพูดว่า...

     "Good night my honey"ก่อนจะจูบไปที่หน้าผากมนต์แล้วเอาเอกสารของร่างบางไปทำต่อ

     แล้วเมื่อร่างสูงเซ็นเอกสารสุดท้ายเสร็จในเวลาต่อมาอยู่จดหมายก็ร่วงออกมาจากเอกสาร พร้อมกับจ่าหน้าซองไว้ว่า To Vongola Decimo ร่างสูงที่กลัวว่ามันจะเป็นจดหมายที่พวกศัตรูส่งมาเพื่อให้ร่างบางของพวกเขาไปเจอลับๆจึงรีบแกะซองออกมาอย่าปราณีตเพื่อไม่ให้ร่างบางตื่น+ซองจะได้ไม่ถูกทำลายมากจนผิดสังเกต แล้วร่างสูงก็เปิดจดหมายขึ้นมาอ่านแต่มันกลับไม่ใช่จดหมายอย่างที่เขาคิด กลับเป็นจดหมายสั่งของซะได้ ซึ่งข้างในได้เขียนไว้ว่า...




------------------มาต่อให้แล้วค่ะ-----------------

*****ขอให้สนุกนะคะ*****

^^^^^อืม...รู้สึกว่าจะเป็นเรื่องสั้นที่ไม่สั้น^^^^^

#####นอกเรื่องล้ะต่อกันดีกว่า#####

----------------------------------------------------



#ต่อๆๆๆ#


'To Vongola Decimo(Boss)

          ตามที่ท่านได้สั่ง(ขอร้อง)พวกเราเอาไว้...เรื่องการจัดส่งของ สถานที่ ฯลฯ พวกกระผมได้ทำหน้าที่ของพวกผมให้ถึงที่สุดแล้ว...ดังนั้น...แผนการในครั้งนี้ขอให้ท่านทำสำเร็จด้วยนะครับ!!!

Form พวกเราลูกน้องโคตรปลายแถว'


     "อืม...จะบอกเจ้าพวกนั้นดีไหม๊นะ?"ร่างสูงชักเริ่มสงสัยในแผนการของร่างบางอันโคตรมีพิรุด(เขียนไงวะ!!!!!//ยกโต๊ะ:มิยูโนะ)"อืม...แล้วถ้าไม่บอกก็คงจะสนุกใช่ย่อย..."ร่างสูงว่าก่อนที่จะยกยิ้มมุมปากแล้วเดินเอาจดหมายไปสอดไว้ที่เดิมก่อนที่จะอุ้มร่างบางในท่าเจ้าสาวเดินไปบนเตียงแล้ววางร่างบางแล้วถือสิทธิ์นอนลงข้างๆสึนะและดึงคนตัวเล็กกว่าเข้ามากอดก่อนที่จะเข้าสู่ห่วงนิทรา(เข้าขั้นอวยสมาการ 1827 แล้วค่า!!!!!:มิยูโนะ)


Tsuna part


    ผมตื่นขึ้นมาก็พบกับหน้าของเทพบุตรหล่อโคตรๆนอนกอดผมอยู่แต่พอนึกได้อีกทีก็...

    "กรี๊ด(?)!!!!!!!!"กลิ้งจนตกเตียงไปซะแล้ว...ตุบ!!!

    "อืม...เป็นอะไรของคุณหล่ะสึนะโยชิ?"และคนที่ถูกปลุกก็ตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่ถูกขัดใจเล็กน้อยก่อนจะก้มมองคนที่ตกเตียงก้นจ้ำเบ้า+หัวที่มีรอยปูดอยู่ตรงพื้นด้วยท่าทีขำๆ

     "ก็แค่...ตกใจที่เห็นเคียวยะนอนกอดนี่นา"ผมพูดพร้อมกับขึ้นไปนั่งบนเตียงอีกครั้งแต่ตอนนี้ผมนั่งหันหลังให้เขา

     "แค่นี้ทำตกใจไปได้...อืม...มากกว่านี้ก็เคยเห็นแล้วนี่"ผมไม่รู้ว่าตอนนี้เคียวยะทำสีหน้ายังไงแต่ที่เคียวยะพูดเมื่อกี้มันทำให้นึกถึงอดีตชัวปวดสะโพกเนี่ยสิ!นึกแล้วเจ็บT_T

     "ช่างเหอะ...ผมง่วง...อย่ากวนหล่ะ..."ว่าจบเสียงของเคียวยะก็เงียบไป และผมก็หันไปดูก่อนที่จะเห็นเขาหลับไปแล้ว

     "หลับง่ายเหมือนเดิมเลยแฮะ...คนๆนี้"ผมพูดขึ้นลอยๆพลางมองไปที่ใบหน้าเรียวนั่น...คนอะไรหล่อชมัด...คิดเองก็เขินเอง...ผมมันบ้าเนอะ"ผมขอไปทำตามแผนก่อนนะครับ...อืม...งั้นขอคุณเป็นคนแรกนะ...ขออนุญาตนะคร๊าบ"ผมว่าก่อนที่จะจูบไปที่ขมับของเคียวยะก่อนจะแอบจิ๊กทอนฟาของรักของหวงของเจ้าตัวแล้วรีบวิ่งออกจากห้องไปเลย

     "อืม...เล่นแผนนี้เลยหรอ?"ฮิบาริที่แกล้งหลับได้ลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะมองไปรอบๆพบว่าตอนนี้ทอนฟาของเขาได้หายไปจริงๆ"ชักสนุกซะแล้วสิหึๆๆ"ร่างสูงแสยะยิ้มชั่วร้าย ถึงจะเริ่มเดาแผนการของร่างบางออกแต่เขาก็จะไม่บอกใคร จะคอยดูแผนการนี่อยู่ห่างๆ คิดได้ดังนั้นก็เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี ผมจะยอมให้คุณยืมก่อนล้ะกัน...


Writer part


     ร่างบางที่แอบจิ๊กทอนฟาของร่างสูงมานั้นก็รีบวิ่งเอามันไปเก็บในที่ซ่อนก่อนที่จะเดินลงไปที่ห้องอาหารโดยจะมีลูกน้องที่เดินผ่านทำความเคารพตลอดทาง ถึงร่างบางจะบอกซักกี่ครั้งๆว่าไม่ต้องทำก็ห้ามไม่ได้อยู่ดีเลยให้พวกเขาทำต่อไปเพื่อให้พวกเขาสบายใจ

     "อรุณสวัสดิ์(ครับ)สึนะ(×2)/คุณสึนะ/รุ่นที่ 10/เจ้าห่วย/สึนะโยชิ/สึนะโยชิคุง(×3)/เจ้าหญิง/วองโกเล่(×2)/เจ้าปลาทูน่า(×2)"ทุกคนเอ่ยขึ้นพร้อมกันเมื่อเห็นร่างบางเดินเข้ามาด้านใน

     "อรุณสวัสดิ์ครับ^ ^"ร่างบางว่าพร้อมส่งรอยยิ้มให้พวกร่างสูง ก่อนที่จะนั่งประจำตำแหน่งแล้วทานข้าวกันอย่างเงียบๆโดยที่ร่างบางแอบเหล่มองฮิบาริเล็กน้อย

     "อืม...วันนี้ผมมีภารกิจให้ทุกคนทำกันครับ!^ ^"ร่างบางกล่าวขึ้นทำลายความเงียบ+ทุกคนทานอาหารเสร็จแล้วทำให้พวกร่างสูงงงกันเล็กน้อยเพราะว่าจริงๆแล้ววันนี้เป็นวันหยุดหน่ะสิ!?

     "ภารกิจอะไรของแกอีกวะ!?"แซนซัสถามขึ้นเพราะตารางวันนี้ของเขานั้นสำคัญมาก!นั่นก็คือการนอน!!!!!!(?)

     "มันก็แค่ภารกิจให้พักผ่อนหน่ะครับ เป็นเกมส์สนุกๆแต่ก่อนที่ผมจะอธิบายทุกอย่างนั้น...ทุกคน...กรุณาเปลี่ยนเป็นชุดลำลองด้วยครับ!!!!"ร่างบางพูดขึ้น เมื่อนึกถึงกิจกรรมที่เขาจะเอาให้พวกร่างสูงทำแล้วมัน...คงจะไม่เหมาะกับชุดสูทผูกเน็กหรอกนะ...

     "ตามใจ!"แซนซัสว่าก่อนที่จะไปเปลี่ยนชุดตามด้วยคนอื่นๆ


20 นาทีผ่านไป


     เหล่าเมะเดินมาพร้อมกับชุดที่เปลี่ยนกันหมดแล้ว ร่างบางที่เห็นพวกร่างสูงใส่ชุดเล่นก็ถึงกับหน้าแดงไปถึงใบหู ไม่วาจะชุดทางการหรือชุดเล่นไอ้เจ้าบ้าพวกนี้ก็ดูดีไปหมดเลยอ่า!ฉันหล่ะอิจฉา! รีบอร์นที่อ่านความคิดได้ก็ถึงกับยกยิ้มมุมปากแต่ก็ยังคงเงียบๆเอาไว้


(ชุดของรีบอร์น)

(นี่ชุดลำลองแกรึ!!!!!:สึนะ)


(ไม่ว่าจะชุดอะไรเคียวยะก็หล่ออออออออออ:สึนะ)


(นายก็หล่อไม่เบาเลยนะแรมโบ้~:สึนะ)


(...//สลบ:สึนะ)


(นิยามคำว่าสบายๆของนายนี่มันสบายจริงๆแต่ก็...หล่ออยู่ดีอ่ะ-///-:สึนะ)


(พวกนายนี่ไม่ว่ายังไงก็หล่อกันซะจริงๆ_///_:สึนะ)(อืม...ไรท์ชักขก.แทรกรูป...เอาไปแค่นี้ล้ะกันนะ 5555:มิยูโนะ)

     หลังจากที่สติจองร่างลางได้กลับเข้ามาสิงสธิต(?)เข้ามาในร่างดั่งเดิมร่างบางก็เริ่มอธิบายกิจกรรมทั้งหมดทำให้ร่างสูงที่ได้รู้ว่ากิจกรรมเป็นยังไงถึงกับชักสีหน้าก่อนที่จะยอมทำตามแต่โดยดี

     "ยังไงก็...ห้ามพกอาวุธรวมถึงแหวนด้วยไปนะครับ...กรุณาเอาอาวุธของทุกคนไว้ที่ห้องนอนของตนด้วย^ ^"ร่างบางว่าด้วยสีหน้าเปื้อนรอยยิ้ม แต่กระนั้นคนที่รู้แผนแล้วอย่างฮิบาริ เคียวยะถึงกลับตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเก่าว่า หลังจากจบกิจกรรมแล้วพวกเขากลับมาที่นี่...อาวุธของแต่ละคนคงหายลับไปจนหมดเหมือนทอนฟาของตนที่โดนร่างบางเอาไปก่อนหน้าคนอื่น

     "ทำไมต้องให้ผมไปทำกิจกรรมนี่ด้วยหล่ะสึนะโยชิคุง?"เบียคุรันเอ่ยปากถามขึ้นอย่างสงสัย

     "อืม...ก็พวกคุณชอบทะเลาะกันหน่ะ คิดซะว่าเป็นกิจกรรมกระชับมิตรไปด้วยเลยนะครับ^ ^"ร่างบางว่าพร้อมรอยยิ้มสดใส พวกร่างสูงที้ได้ยินคำตอบก็ยอมจำนนแต่โดยดีแล้วเดินทางออกจากปราสาท เหลือเพียงแต่ฮิบาริ เคียวยะ ร่างสูงเดินตรงมาที่ร่างบางก่อนที่จะกระซิบข้างๆหูของร่างบางว่า...

     

     'ผมยอมรับในแผนของคุณนะ...มันแยบยลจริงๆแต่กลับมาผมจะขอค่าปิดปากเรื่องแผนนี้แล้วกันนะ'


     เมื่อพูดจบร่างสูงก็เดินจากไปทำให้ร่างบางยืนนิ่ง เขารู้ เคียวยะรู้แผนการทั้งหมดของเขา...แบบนี้แผนเซอร์ไพรส์ก็ไม่เซอร์ไพรส์แล้วสิ...ถ้าเคียวยะไปบอกใครหล่ะก็นะ... แต่ร่างบางยังคงดำเนินแผนการต่อไปโดยการเดินไปห้องของเหล่าเมะแต่ละคนแล้วหยิบแหวน+อาวุธ/ของรักของหวงของพวกนั้นมาก่อนที่จะนำพวกมันไปซ่อน

     "บอสครับ  สถานที่และอุปกรณ์จัดเสร็จหมดแล้วครับ พรุ่งนี้พวกเราจะเตรียมอาหารให้อย่างสุดฝีมือ!ขอให้แผนในครั้งนี้ประสบความสำเร็จด้วยนะครับ"ลูกน้องท่สึนะไว้ใจที่สุดเดินมารายงานเรื่องเซอร์ไพรส์ ร่างบางเพียงพยักหน้าตอบก่อนกล่าวขอบคุณแล้วเดินจากไป อืม...เคียวยะจะบอกไหมนะ? คิดไปก็เท่านั้นเราทำตามแผนของเราให้เสร็จๆไปเลยเเล้วกัน!!!


รุ่งขึ้น


     บันดาร่างสูงได้นั่งรถกลับมาถึงตั้งแต่เมื่อวานตอนเที่ยงคืน พอเข้าไปในห้องก็พบว่าอาวุธของพวกเขาได้หายไปแล้ว มีเพียงแค่ฮิบาริที่ทำท่าทางเฉยชาจนคนอื่นเริ่มจับผิด เพราะว่าทอนฟาแสนรักของตัวเองหายไปทั้งทีกลับทำท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย

     "เห้ย!ฮิบาริ!ทอนฟาแกหายทั้งทีทำไมไม่หาวะ!?"และก็เป็นโกคุเดระที่เปิดฉากคุยเรื่องนี้ทำให้ฮิบาริที่นั่งอ่านหนังสือตรงขอบหน้าต่างบริเวณมุมห้องต้องเงยหน้าขึ้นมามอง

     "ก็เพราะผมรู้ว่ามันอยู่ไหนไง- -"ฮิบาริตอบอย่างไม่ใส่ใจก่อนที่จะกลับไปสนใจหนังสือของตนต่อ

     "ถ้าแกรู้ทำไมไม่คิดจะบอกพวกฉันหน่อยวะ!!!!!"

     "ผมรอให้ถึงเวลาที่เขาคนนั้นจะยอมให้บอก"ฮิบาริตอบแต่ก็ยังคงเมินๆอยู่

     "เขาคนนั้นนั่นใครวะ!?หมอนั่นมันเป็นใคร!?ฉันจะไปตื้บมัน!!!"โกคุเดระโวย ทำให้ร่างบางที่กำลังจะเปิดประตูห้องนั่งเล่นที่พวกเขาอยู่กันถึงกับสดุ้งตัวโหยง

     "หึ!ผมเชื่อว่าคุณไม่กล้าทำหรอก..."ฮิบาริว่าอย่างไม่ใส่ใจ

  ก๊อกๆๆ

     เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างบางที่ตอนนี้หน้าตาเริ่มซีดเพราะกลัวว่าความลับที่เขาแอบเอาอาวุธของพวกสามีไปซ่อนจะแตกเพราะเคียวยะ

     "เป็นอะไรไปหล่ะสึนะโยชิ?"ฮิบาริเงยหน้าขึ้นมาถามหลังจากที่ไม่ได้ยินเสียงพูดของคนที่เปิดประตูเข้ามา

      "ปะ...ป่าวครับ ไม่มีอะไร"ร่างบางตอบก่อนที่จะเดินไปนั่งโซฟาตัวข้างๆที่ฮิบารินั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง หลังจากนั้นทั้งหมดก็เงียบกันจนเริ่มผิดปกติ

      "รุ่นที่ 10 พักผ่อนไม่เพียงพอหรอครับ?หน้าซีดเชียว"โกคุเดระถามขึ้นเมื่อปุ่มเป็นห่วงนายเริ่มทำงาน

     "ปะ...ป่าวหรอก"ร่างบางตอบพร้อมกับส่งยิ้มแห้งๆไปให้ก่อนที่จะปรับตัวให้เป็นปกติ"ละ...แล้วกิจกรรมเมื่อวานเป็นยังไงบ้างหรอครับ?"ร่างบางถามขึ้นเมื่อนึกถึงกิจกรรมที่ให้เหล่าเมะไปทำ

     "ก็สนุกกว่าที่ me คิดไว้เยอะครับ ด่านเยอะดี me ชอบ แต่ว่านะพอพวก me กลับมาถึงปราสาทของๆพวก me ก็หายไปหมดเลยหล่ะครับ สึนะคุงพอจะรู้ไหมครับว่าของ ของพวก me มันอยู่ที่ไหน?"ฟรานร่ายยาวทำให้ร่างบางถึงกับฟังแทบไม่ทัน

     "ก็...ไม่รู้สิครับ...เอาเป็นว่ามื้อเช้าผมจะทานข้างบนนะครับ..."ว่าจบร่างบางก็ลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินออกจากห้องไป ตามด้วยฮิบาริที่ตอนนี้กำลังเดินตามร่างบางอยู่จนทันก่อนที่จะคว้าคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด

     "คะ...เคียวยะ!?"ร่างบางรู้สึกตกใจเล็กน้อยที่อยู่ๆร่างสูงก็ดึงตนเข้าไปกอด

     "อะไรกัน...ตกใจขนาดนี้เชียว?"ร่างสูงแกล้งถาม

     "ก็ตกใจหน่ะสิครับ...แล้วก็ปล่อยผมได้แล้วนะ"ร่างบางว่าพลางพยายามดันตัวร่างสูงออกแต่ก็ไม่ได้ผล

     "แผนของคุณ...ผมยังไม่บอกใครหรอกนะ..."ฮิบาริพูดพร้อมกะบกระชับกอดให้แน่นขึ้น

     "ผมคิดว่าคุณบอกไปแล้วซะอีก..."ร่างบางพูดพร้อมกับหลบสายตาของร่างสูง

      "ผมบอกไปแล้วไม่ใช่หรอว่า...ผมจะคิดค่าปิดปากหน่ะ?"ร่างสูงแกล้งถามทำให้ร่างลางหน้าแดงขึ้นเล่นๆ"อะไรกัน?คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย?"

     "ปะ...ป่าว...ปล่อยได้แล้วน่า"ร่างบางทุบลงที่อกแกร่งของร่างสูงเบาๆเพื่อบอกให้ปล่อย

     "อืม...เคร"ร่างสูงยอมเอามือออกโดยง่ายแต่ก่อนที่ร่างบางจะชิ่งก็รีบคว้าข้อมือบางนั่นมาประกบริมฝีปากก่อนจะผละออก สึนะที่รู้ว่าถูกจูบโดยที่ยังไม่ทันตั้งตัวก็รีบวิ่งออกไปจากร่างสูงพร้อมตะโกนด่าเป็นระยะๆ


ตกเย็น


     อ่า~ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง! สึนะนึกพร้อมๆกับบิดขี้เกียจไปพลางก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปเตรียมของต่อ ร่างบางเดินแปะกระดาษตามทางเดินซึ่งกระดาษได้เขียนไว้ประมาณว่า'ถ้าอยากรู้ว่าอาวุธของพวกคุณอยู่ที่ไหนพวกคุณลองเดินตามที่ลูกศรชี้สิ'ก่อนที่จะเริ่มแปะกระดาษที่เป็นลูกศรแทนที่สิ้นสุดของลูกศรนี้คือ...สวนชมซากุระที่เขาสร้างไว้ดูซากุระกับพวกเมะในเวลาว่างๆเป็นส่วนใหญ่

     โกคุเดระที่เดินตามทางเดินอย่างเซ็งๆเมื่อพบกับกระดาษแผ่นนี้ถึงกับวิ่งแจ้นรีบไปรายงานรีบอร์นทันที

     "เอาเป็นง่าตัวปัญหาของเรื่องนี้ทั้งหมดให้เราเดินตามลูกศรเพื่อที่จะให้ไปหาอาวุธของเราคืนงั้นหรอ!?"รีบอร์นพูดขึ้น

     "ไม่รู้ครับผมเจอกรัดาษแผ่นนี้อยู่ตรงทางเดินแล้วก็เจอลูกศรบอกให้เดินต่อไปอีกด้วย"โกคุเดระตอบตามตรง ทุกจึงลงมติว่าจะยอมเดินตามลูกศรนั่นไปจนไปถึงสวนซากุระ ซึ่งป้ายด้านหน้าเขียนไว้ว่า


'มาถึงกันแล้วสินะ...เดินเข้ามาข้างในสิครับ^ ^'


     พวกร่างสูงเดินเข้าไปด้านในพร้อมกันก็พบกับความตะลึงเพราะตอนนี้ ด้านหน้าของพวกเขา...เป็นปาร์ตี้ขนาดหย่อมๆกำลังพอดี สไตล์การจัดถือว่าเหมาะกับสวนนี้เป็นอย่างมาก แต่ก็ต้องตกใจเมื่อตาของพวกเขาไปสะดุดเข้ากับป้ายที่ติดอยู่ด้านบน มันเขียนไว้ว่า...


Buon 1 ° anniversario del matrimonio.

(สุขสันต์วันครบรอบ 1 ปีของการแต่งงาน)


     "มากันเร็วจังนะครับ...ทุกคน^ ^"บรรดาร่างสูงหันไปมองทางต้นเสียง

     "นาย/แก/คุณ..."ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

     "ฮิๆมาปาร์ตี้กันเถอะครับ...ส่วนอาวุธของทุกคน...ผมคืนแล้วนะ^ ^"ร่างบางว่าด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะเดินไปทางฮิบาริ

     "ขอบคุณที่ไม่บอกแผนนี้ให้ใครรู้นะครับเคียวยะ^ ^"ร่างบางว่าก่อนที่จะเขย่งปลายเท้าขึ้นไปหอมแก้มร่างสูง(ช่วยไม่ได้คนมันเตี้ยนิน่า:สึนะ)

     "ช่างเถอะ"ร่างสูงไม่พูดอะไรต่อเพียงแต่มองไปรอบๆ"ก็จัดสวยดีนะ..."

     "ค่อยสใกะบที่ออกแบบหน่อย~"ร่างลสงว่าอย่างดีใจ ก่อนที่จะเริ่มปาร์ตี้


ขณะกำลังปาร์ตี้อยู่นั้น (22:56 น.)


     ฮิบาริเดินไปหาร่างบางที่ตอนนี้ไม่น่าเชื่อว่าแอบโดดปาร์ตี้มายืนชมจันทร์เงียบๆคนเดียวอยู่แบบนี้

     "ทำไมคุณไม่เข้าไปข้างในหล่ะ?"ร่างสูงเป็นฝ่ายถาม ร่างบางหันมาสบตาก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์อีกครั้งก่อนที่จะตอบ

     "อืม...แค่คิดว่าคืนนี้พระจันทร์สวยเลยกะว่าจะมาดูซักหน่อยหน่ะครับ..."ร่างบางตอบก่อนที่จะส่งยิ้มให้ร่างสูง แล้วทำท่าจะเดินกลับเข้าไปในงานแต่ก็ถูกร่างสูงคว้าข้อมือเอาไว้ก่อน

     "มีอะไรอีกรึเปล่าครับ?"ร่างบางเอียงคอถามอย่างเคยชิน

     "ผมยังไม่ได้ค่าปิดปากเลยนะ"ร่างสูงว่าพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ร่างบางที่เห็นดังนั้นก็เกิดกังวลขึ้นมาเล็กน้อย

     "ค่าปิดปาก...คงไม่ใช่แบบที่ผมคิดนะ"

     "อืม...น่าจะใช่นะ"ว่าจบร่างสูงก็จัดการอุ้มร่างบางในท่าเจ้าสาวแล้วเดินกลับไปที่คฤหาสเมฆาซึ่งเป็นที่ๆเขาอยู่

     "ไม่เอานะๆๆๆๆๆๆๆ"ร่างบางพูดตลอดทางแต่ก็ไม่อาจหยุดร่างสูงได้อยู่ดีเพราะว่าตอนนี้ร่างสูงได้จัดการวางเขาไว้บนฟูกพร้อมกับขึ้นคร่อมเขาแล้วหน่ะสิ!!!!!

     "ยังไงคืนนี้คุณก็ไม่รอดหรอก ซาวาดะ สึนะโยชิ"ว่าจบบทเพลงแห่งรักในยามค่ะคืนก็เริ่มขึ้น....



ไรท์ค่อนข้างเชื่อว่ามีคนอยากอ่าน NC ใช่รึเปล่า?


ถ้าอยากอ่านหล่ะก็...รอไรท์แต่งก่อนล้ะกันนะ แล้วไรท์ก็จะเอาไปลงในเพจของไรท์นะจ๊ะ


Fic Reborn All27 by miunochang

(ชื่อเพจไรท์เอง)

ฝากติดตามเพจด้วยนะคะะะะะะ

เม้นด้วย~

เม้นๆๆๆๆๆๆ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Kirei Amaki จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:23
    ฮืมมมมมมมม
    #6
    0
  2. #5 สาวกสาววาย (รีบอร์น)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 14:09

    มุคุโร่จะเรียกสึนะว่า 'วองโกเล่'ไม่ใช่หรอค่ะ ตอนมาอ่านครั้งแรกนึกว่า อิริเอะคุง เป็นคนพูด

    (สึนะผัวเยอะชิป อิจฉาโว้ย เกือบกรื๊ดตอนสคอวโล่คุงกอด)กรื๊ด!!!!!!!!

    #5
    1
    • 24 สิงหาคม 2561 / 14:10
      ก็สนิทแล้วไงคะถึงเรียก...//อิจเหมือนกันค่าาาา
      #5-1
  3. #4 มาย
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 20:29

    มาต่อดิ ไรท์ทททททททททททท

    #4
    0
  4. วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 04:49
    สนุกมากไรต์ ว่าแต่ไปทำไรที่โรงบาล?(ไม่ตอบก็ได้)
    #สู้ๆค่าาาา^∆^
    #3
    3
    • 5 สิงหาคม 2561 / 14:37
      สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะขอให้หายเร็วๆ(เพื่อมาอัพนิยา--เอ๊ย!ไม่ใช่ๆ)ขอให้โชคดีนะคะ
      #3-2
    • #3-3 miunochang (@miunochang) (จากตอนที่ 1)
      7 สิงหาคม 2561 / 08:12
      ค่ะ5555
      #3-3
  5. วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 18:05
    รออออออยู่ค่าาาาาา
    #2
    1
  6. วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 05:33

    คือไรท์กำลังแก้ไขเนื้อหาอยู่รอก่อนนะคะ

    #1
    0