คนนี้พี่จอง [APINK & SNSD & TWICE]

ตอนที่ 18 : เข้าค่าย3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ย. 59

            
      ปั้ง!!!!
 
    เสียงประตูปิดเสียงดังหลังจากชายปริศนาทั้งสามโยนพวกเธอเข้าไปในห้องอันมืดมิด เเต่ยังพอเห็นเเสงไฟเล็กๆอยู่

    "พี่โชรง!!!"เด็กสาวรีบประคองตัวคนพี่ทันทีหลังจากที่ถูกโยนมา "พี่เป็นอะไรไหม"โบมีเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นหวงนัยน์ตาเเดงก่ำไม่ใช่เพราะกลัวหรืออะไรเเต่เธอห่วงคนพี่ต่างหาก

     โชรงลืมตาขึ้นเล็กน้อยมองใบหน้าสวยใสของอีกคน เสยยิ้มให้คนน้องเหมือนจะบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วง เเต่ไม่ทันที่คนพี่จะได้พูดอะไร คนน้องก็โผล่เข้ากอดทันที ซึ่งโชรงก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เธออยากจะกอดเด็กสาวเหมือนกันเเต่เพราะเเรงของเธอดูเหมือนจะไม่มี เลยทำได้เเค่เเตะเอวของเด็กสาว

   "พี่ไม่เป็นไรนะ"เด็กสาวที่ตาเเดงก่ำเพราะร้องไห้พูดออกมาขณะที่กำลังกอดอีกฝ่ายอยู่

   "ชั้นไม่..เป็นไร เธอล่ะ"เสียงเเหบพร่าจากอีกคนตอบถำถามเด็กสาวเผื่อให้เด็กสาวสบายใจขึ้น เเต่ไม่เลย เมื่อโบมีได้ยินเสียงที่เเสนจะหมดเเรงนั้นยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม 

   คนพี่ใช้กำลังทั้งหมดที่มียกมือมาปาดน้ำตาเด็กสาวอย่างเอ็นดู เเล้วยิ้มให้เหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

   "ชั้นกลัว"เด็กสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่น

   "ไม่ต้องกลัวนะ เราจะรอดไปด้วยกัน ไม่ก็เธอคนเดียว"

    ประโยคสุดท้ายที่โชรงพูดนั้นมันทำให้ใจเธอสั่นสะเทือนเหลือเกิน 

   "ไม่นะ เราจะรอดไปด้วยกัน"โบมีพูดพร้อมกันประคองคนพี่ให้นอนตักตัวเอง

   "นั่นสินะ"ร่างเล็กยิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนที่ตัวเองจะหลับตาลงเพราะความเหนื่อย

  ผ่านไปเกือบ 2ชั่วโมง 

    ทั้งสองที่กำลังหลับอยู่นั้นก็ตื่นขึ้น โดยไม่เต็มใจเท่าไหร่ เเต่เพื่อที่จะได้หาทางหนี 

    คนพี่เดินไปที่ประตูเพื่อจะเช็คว่ามีคนอยู่เเถวนั้นไหม

   "พวกนั้นคงหลับหมดเเล้วล่ะ"ร่างเล็กหันมาพูดกับอีกคน

   "เเล้วเราจะทำไงดี"ร่างบางเดินมาหาอีกฝ่าย

   โชรงสังเกตรอบๆห้องก็เจอช่องเล็กๆช่องหนึ่งอยู่บนหลังคา คาดว่าน่าจะเป็นช่องระบายอากาศ ซึ่งห้องที่เธออยู่นั้นก็ไม่ได้ใหญ่อะไรนัก จึงสะดวกที่จะปีนออกไป

   "เอาจริงออ?"ร่างบางถามอีกฝ่าย ที่กำลังหาอะไรซักอย่างมาเพื่อปีนง่ายขึ้น

   "ไม่มีทางอื่นเเล้วล่ะ ซี้ดดด"หลังจากที่โชรงพูดนั้นเธอก็ร้องออกมาเพราะความเจ็บที่ต้นคอ

   "พี่เป็นอะไร"ร่างบางเข้าไปประคองตัวอีกคน

   "ไม่ได้เป็นอะไร รีบไปเถอะ"ร่างอายุมากกว่าเอ่ยขึ้นพร้อมจูงมืออีกฝ่าย
.
.
.
   
    "ฮู~"เสียงถอนหายใจของคนพี่ดังขึ้นเมื่อทั้งสองช่วยกันออกจากห้องสกปรกนั้นได้"รีบไปกันเถอะ"ร่างเล็กรีบลุกขึ้นเเล้วจูงมืออีกฝ่าย

   "เฮ้ยจะไปไหนน่ะ!!!!!"เสียงชายปริศนาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นทั้งสองกำลังจะหลบหนี

   "รีบเร็ว!!!"ทั้งสองรีบวิ่งหนีชายปริศนาคนนั้นอย่างคิดชีวิต

   "กลับมาเดี๋ยวนี้นะ"ชายปริศนาคนนั้นก็รีบวิ่งตามสองฝ่ายด้วยความเร็วเหมือนกัน
.
.
.
"แฮ๊กๆ!!!"เสียงพ่นลมหายใจของทั้งสองดังขึ้นหลังจากวิ่งหนีมาได้ซักพักเเล้ว

   "ซี้ดดด โอ้ยเจ็บ"คนพี่ร้องอย่างโอดครวนเมื่อเเผลเก่าของตัวเองเริ่มมีอาการขึ้นอีกครั้ง

   "พี่เงียบๆสิ เดี๋ยวเค้าก็ได้ยินหรอก"โบมีสั่งอีกคนให้เงียบ

    "ชั้นพยายามเเล้ว เเต่มัน...เจ็บ ซี้ดดดด"โชรงเอามือไปเเตะเเผลของตัวเอง

    "ชั้นรู้นะว่าพวกเเกอยู่เเถวนี้"เสียงของใครบางคนดังขึ้นมาโดยที่ทั้งสองไม่ทันตั้งตัว

    "ชู่"โบมียกนิ้วชี้ของตัวเองมาเเตะที่ริมฝีปากเชิงสั่งให้คนอายุมากกว่าปิดปากเงียบ

    "อึก เจ็บ ซี้ดดด"คนพี่พยายามเงียบเเต่ก็ทำไม่ได้เพราะความเจ็บมันมากกว่าที่จะทนได้

    "เสียงพวกเเกใช่ไหม"เสียงชายปริศนาเอ่ยขึ้นใกล้ๆ

    "อึก ซี้ดดด"โชรงปิดปากตัวเองเเต่ก็ยังปิดไม่มิด

    "เอาวะ"โบมีเอ่ยขึ้นมาเพียงเเต่คำสั้นๆ ซึ่งโชรงก็ไม่เข้าใจความหมายนั้น จนเด็กสาวทำในสิ่งที่ตัวเองคิด "ขอโทษนะคะรุ่นพี่"

    เด็กสาวเอ่ยขอโทษก่อนจะประกบริมฝีปากบางของตัวเองเข้ากับคนอายุมากกว่า โดยที่ตัวเองนั้นตัวสั่นริกๆ 
  ส่วนคนพี่นั้นก็เบิกตากว้างเมื่อเด็กสาวประกบจูบเธอ เพื่อให้ตัวเองเงียบลงเเล้วลืมเรื่องเจ็บปวดนั้น 

    เด็กสาวหลับตาปี๋ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนเริ่มเเต่กลับตัวสั่นกว่าคนถูกกระทำเสียอีก ร่างเล็กหลับตาลงเคลิ้มไปกับรสจูบนั้นจนลืมไปเลยว่าตัวเองเจ็บเเผลอยู่

    พวกเธอจูบกันจนชายปริศนาคนนั้นได้ไปทางอื่นเรียบร้อยเเล้ว เเต่เเล้วทั้งสองก็ต้องเลิกจูบกัน เมื่อเด็กสาวเริ่มจะหายใจไม่ออก โบมีลืมตาขึ้นใบหน้าเเดงก่ำเหมือนลูกตำลึงเเถมยังคิดในใจว่า ทำไมตัวเองถึงทำเเบบนี้

   "วันนี้ชั้นปากเเห้งไปหน่อย"ร่างเล็กพูดออกมาเเบบนั้นทำให้ร่างของเด็กสาวเเดงก่ำยิ่งกว่าเดิม

   "บ้า!!"

   "เราไปกันเถอะ โอ้ยย"ก่อนที่โชรงจะลุกขึ้นนั้น เธอก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดที่คอ

   "พี่ เป็นอะไรหรือปล่าว"ร่างบางอดห่วงไม่ได้กับอาการที่คนพี่เป็น

   "เจ็บ ชั้นเดินไม่ไหวเเล้ว"เปลือกตาของโชรงเริ่มจะปิดลงเรื่อยๆ เพราะความเหนื่อยล้าเเละความเจ็บปวด "อึก!!"

  "พี่!!!"



------------------------------------------
คอมเม้น
เเละ
กดติดตาม
เพื่อเป็นกำลังใจ
ให้ด้วยนะก๊ะ

   


   

    



   

57 ความคิดเห็น

  1. #47 YBOAP (@suppharat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:04
    โบมีปิดปากพี่รงแบบนี้บ่อยๆนะ เราชอบ 5555 แต่พี่เค้าเป็นอะไรทำไมถึงเจ็บแบบนั้น
    รออัพต่อน๊าาาา
    #47
    0
  2. #46 BamBoo2002 (@BamBoo2002) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:45
    รออ่านอยู่นะค่ะไรท์.....รีบๆมาอัพนะค่ะ

    #46
    0
  3. #45 pej_apink (@por2918) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:13
    พี่โชรงจะเป็นอะไรมากรึเปล่า รอติดตามต่อนะครับ
    #45
    0