EX | KRISYEOL ft.EXO | #EX_KY

ตอนที่ 9 : EX_08 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    9 ก.พ. 62
















หลังจากวันนั้นที่ผมระเบิดอารมณ์ใส่เขาไป พี่คริสก็ไม่กล้ามาตามตอแยอะไรผมอีกเลย ผมเริ่มกลับมาใช้ชีวิตแบบสุขสบายในออฟฟิศได้อีกครั้ง บวกกับที่เริ่มปรับตัวได้ชีวิตพนักงานใหม่ก็เลยดูเหมือนจะลงตัวขึ้น


มันก็ดีเหมือนกันนะกับชีวิตที่ไม่มีแฟนเก่าอย่างเขามาตามกวนใจ แต่อีกนัย ไอ้การที่เขาหายไปมันก็แปลได้ง่ายๆ ว่าเขามันก็ยังเป็นไอ้คนที่ไม่แม้แต่จะมีเยื่อใยให้ผมเหมือนเดิม แว้บแรกผมแอบดีใจที่พี่คริสยังตามสืบเรื่องของผมเหมือนอยากรู้ความเป็นไป แอบหวังว่าเขาจะอยากให้เรากลับไปคืนดี แต่การที่เขาหายไปวันนี้มันก็ชัดเจนแล้วว่านอกจากอยากเอาชนะพี่คริสก็ไม่ได้ต้องการอะไรจากผมอีก


ผมบอกเขาไปอย่างชัดเจนแล้วว่าต้องการมูฟออน เพราะงั้นสิ่งที่ต้องทำตอนนี้ก็คือต้องเดินไปข้างหน้าอย่างที่ปากพูด คนแพ้คือคนที่เอาแต่พูดถึงอดีตแต่ผมไม่ใช่ เพราะงั้นจากวันนี้ไปมันจะไม่มีเรื่องของเราออกมาจากปากผมอีก


สาบานด้วยเกียรติของปาร์คชานยอลเลย

 

“ชานยอลจ๊ะ พี่ยูจินให้ไปพบหน่อยน่ะ” ผมต้องหยุดความคิดเคียดแค้นเอาไว้แค่นั้นเพราะพี่ซอนอาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องหัวหน้าฝ่ายเดินมาตาม และผมก็ตอบรับอย่างแข็งขันตามประสาพนักงานใหม่ก่อนจะรีบลุกไปตามที่เธอบอก


ก๊อกๆๆ


การเคาะประตูก่อนเข้าห้องคนอื่นจะเป็นสิ่งที่ผมจะจำและทำไปจนวันตาย ผมจะไม่ยอมให้เรื่องที่เกิดในห้องทำงานไอ้พี่คริสวันนั้นกลับมาเกิดซ้ำอีกแน่นอน


“อ้าวชานยอล นั่งก่อนสิจ๊ะ” พี่ยูจินยิ้มรับแล้วออกปากชวนผมนั่งอย่างเป็นกันเอง จะว่าไปที่นี่ก็ดีเกือบทุกอย่างนะ ผมมีหัวหน้าที่ใจดี มีรุ่นพี่ที่น่ารัก มีสิ่งแวดล้อมในที่ทำงานที่ดี สิ่งที่ไม่ดีอย่างเดียวของที่นี่ก็คือประธานบริษัท


“พี่ยูจินเรียกผมมาพบมีอะไรเหรอครับ”


“อาทิตย์หน้าพี่ต้องไปดูงานที่ญี่ปุ่นกับท่านประธาน เห็นว่าเราพูดภาษาญี่ปุ่นได้ก็เลยจะให้ไปช่วยเป็นล่ามให้ อีกอย่างเราเพิ่งเข้ามาทำงานใหม่จะได้ไปเรียนรู้อะไรใหม่ๆ เกี่ยวกับแผนกHRด้วย” ผมพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ พยายามอย่างหนักที่จะไม่แสดงสีหน้าผิดหวังออกไปให้หัวหน้าแผนกเห็น การไปดูงานที่ต่างประเทศสำหรับพนักงานใหม่ถือเป็นโอกาสอันดีที่จะได้แสวงหาความรู้ ได้พัฒนาตัวเอง และได้ไปเปิดหูเปิดตาในสถานที่ใหม่ๆ และผมก็คงจะดีใจถ้าไม่มีไอ้ประธานโรคจิตนั่นร่วมทริปไปกับเราด้วย


พี่ยูจินยื่นเอกสารเกี่ยวกับการดูงานในทริปนี้ให้ในขณะที่ก็พูดบรีฟรายละเอียดคร่าวๆ ให้ผมฟังไปด้วย ผมพยายามฟังอย่างตั้งใจ และห้ามปากตัวเองเอาไว้ไม่ให้มันเผลอโพล่งถามออกไปว่านี่เป็นแผนการของพี่คริสด้วยหรือเปล่า เขาต้องจงใจให้ผมไปเพื่อจะเอาผมไปเป็นทาสรับใช้ในทริปนี้แน่ๆ


“มีอะไรสงสัยหรือเปล่าจ้ะชานยอล” คงเพราะไอ้หนังหน้าไม่รักดีมันเผลอแสดงความสงสัยออกไปพี่ยูจินถึงได้สังเกตเห็น และเธอก็ถามออกมาทันทีตามประสาหัวหน้าแผนกที่ใจดีอย่างกับนางฟ้า


“ปะ เปล่าครับ ผมแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย งั้นผมขอเอาเอกสารนี้ไปอ่านต่อนะครับ จะได้เตรียมตัวถูก”


“ตามสบายเลยจ้ะ ถ้ามีอะไรสงสัยก็โทรมาถามพี่ได้เลยนะ”


“ครับผม”



มันจะมีใครในโลกนี้ที่เสียใจพอได้รู้ว่าตัวเองจะได้ไปต่างประเทศบ้างวะ ญี่ปุ่นนี่มันเมืองในฝันของผมเลยนะ และผมก็คงจะดีใจจนกระโดดขึ้นหลังคาไปแล้วถ้าไม่ติดที่ว่าต้องมีเพื่อนร่วมทริปเป็นไอ้แฟนเก่า ผมเพิ่งจะบอกตัวเองไปเมื่อเช้าว่าจะไม่พูดถึงเรื่องเก่าๆ ระหว่างเราอีก แต่บรรยากาศแม่งก็ช่างเป็นใจให้ผมต้องเข้าไปพัวพันกับเขาซะเหลือเกิน ถ้าสวรรค์เบื้องบนจะกำลังลองใจก็อยากจะบอกให้รู้ไว้เลยว่าอย่ามายุ่งกับผมเลยครับท่านเทพเจ้าทั้งหลาย แค่นี้ชีวิตผมก็วุ่นวายพอละ ผมไหว้ล่ะ ขอร้องงงง


ผมเดินโซเซออกมาจากห้องพี่ยูจินวางเอกสารเฮงซวยไว้บนโต๊ะอย่างไม่ใยดีก่อนจะพาตัวเองเดินเรื่อยเปื่อยออกไปที่สวนด้านข้างบริษัท ต้นไม้ใบหญ้าเขียวๆ อาจจะทำให้จิตใจที่ห่อเหี่ยวกลับชุ่มชื้นขึ้นมาได้ แต่ดูเหมือนเบื้องบนจะยังไม่สาแก่ใจและคงอยากเล่นงานให้ผมตายห่าไปภายในวันนี้เลย เพราะแทนที่จะได้ออกมาพักผ่อนหย่อนใจ ผมกลับต้องออกมาเจอกับไอ้หัวหน้าเวรตะไลอีกแล้ว


“ไง” เขาเอ่ยทักในขณะที่ผมก้มหัวให้แล้วรีบหันหลังกลับ ถ้าตรงนี้มีเขาอยู่ต้นไม้ใบหญ้ามันก็คงไม่ได้ช่วยจรรโลงใจอะไรอีกแล้ว ทุกที่ที่มีพี่คริสมันก็คือมลพิษสำหรับผม “จะหนีหน้ากันไปตลอดเลยใช่มั้ย”


“ปะ เปล่าครับ ผมแค่นึกขึ้นได้ว่ามีงานค้างอยู่” เพราะที่นี่มันคือบริษัทไง ผมจะก้าวร้าวกับเขาเหมือนที่ร้านเหล้าวันนั้นไม่ได้ ในฐานะพนักงานใหม่ผมต้องสุภาพกับเขา


“รู้เรื่องที่จะไปดูงานที่ญี่ปุ่นหรือยัง” ผมคงจะเดินหนีไปแล้วถ้าพี่คริสไม่พูดเรื่องการไปดูงานที่ญี่ปุ่นขึ้นมา พูดดักคอขึ้นมาเองแบบนี้แสดงว่าต้องมีส่วนรู้เห็นเรื่องที่ให้ผมติดสอยห้อยตามไปด้วยแน่ๆ และไอ้เลวๆ อย่างเขาน่ะจะเอาผมไปด้วยทำไมถ้าไม่ได้ต้องการกลั่นแกล้ง “ถ้าจะคิดว่าเป็นความคิดของฉันน่ะ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าไม่ใช่ พี่ยูจินของนายเป็นคนเสนอให้นายไปเอง”


“ผมไม่ได้ถามซะหน่อย”


“แค่เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าอยากรู้” ผมล่ะเกลียดคนรู้ทันอย่างเขาจริงๆ ตั้งแต่เรื่องคืนนั้นที่ร้านเหล้าที่เขาเอาแต่พูดปาวๆ เรื่องผมกับเซฮุน คิดดูว่าผมต้องพยายามปั้นหน้าแค่ไหนไม่ให้เขาจับได้ว่ากำลังโกหก แล้วผมต้องแข็งใจแค่ไหนให้ตอบโต้เขาไปได้แบบนั้น แล้วก็มาวันนี้อีกที่เพียงแค่เห็นหน้าผมพี่คริสก็รู้แล้วว่าผมกำลังหัวเสียกับเรื่องที่กำลังจะต้องไปดูงานที่ญี่ปุ่น และสาเหตุที่ทำให้ผมต้องเป็นแบบนี้ก็คือเขา ผมกำลังสงสัยว่าเขาคือคนบงการเรื่องทั้งหมด


“คิดไปเองแล้วครับ”


“เลิกคิดว่าฉันจะกลั่นแกล้งนายได้แล้ว”


“ผมไม่เคยคิดเรื่องท่านประธานอยู่แล้วครับไม่ต้องเป็นห่วง ขอตัวนะครับผมมีงานค้างอยู่” ผมไม่รู้อีกแล้วว่าพี่คริสต้องการจะบอกอะไร ไม่สนว่าเขาจะรู้สึกยังไง ไม่แม้แต่จะหันไปมองหน้าเขาด้วยซ้ำ  ผมกำลังพยายามมูฟออนไปเจอสิ่งใหม่ ผมสัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่พูดเรื่องของเราอีก ถ้าพี่คริสกำลังพยายามที่จะแก้ตัวหรือรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ ผมก็จะทำให้เขาเห็นว่าผมไม่ต้องการมัน


พี่คริสจะไม่มีวันได้รับโอกาสจากผมอีกอย่างแน่นอน



50%



“เลิกทำหน้าเป็นหมาหงอยได้แล้วน่า” ผมแม่งหงอยเหงาจนเกือบเข้าขั้นซึมเศร้ามาตลอดสองอาทิตย์จนขนาดถึงวันที่จะขึ้นเครื่องก็ยังไม่หาย จนไอ้เพื่อนรักอดเป็นห่วงไม่ได้ต้องมาดูใจถึงสนามบิน


“กูรู้สึกเหมือนว่ากำลังจะถูกส่งไปเชือด” ผมอาจจะเป็นปาร์คชานยอลคนเข้มแข็งในสายตาใครๆ แต่กับไอ้ฮุนผมก็ยังคงเป็นเด็กชายปาร์คจอมงอแงเหมือนเดิม


“คิดซะว่าได้ไปเที่ยวน่า อย่าไปสนใจแม่งเลย พี่ยูจินก็ไปด้วยมันทำอะไรมึงไม่ได้หรอก”


“กูก็ขอให้เป็นแบบนั้นแล้วกัน” ผมฝืนยิ้มเจื่อนๆ เพื่อให้ไอ้ฮุนสบายใจทั้งที่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าถ้าไอ้พี่คริสคิดจะเล่นงานผมแล้วใครหน้าไหนก็ช่วยชีวิตผมไว้ไม่ได้หรอก ขนาดเป็นที่นี่ที่ๆ ผมมีเพื่อนอย่างมันคอยช่วยเหลือเขายังหาเรื่องมาแกล้งผมได้ นับประสาอะไรกับที่ญี่ปุ่นที่ผมจะไม่มีองครักษ์อย่างไอ้ฮุนมาคอยช่วยเหลือแล้ว


“ชานยอลมานานหรือยังจ๊ะ” เราต้องหยุดบทสนทนาเอาไว้เพียงเท่านั้นเมื่อพี่ยูจินกับไอ้ท่านประธานมาถึง ผมก้มหัวทักทายผู้อาวุโสกว่าทั้งสองตามมารยาทก่อนจะหันไปบอกลาไอ้ฮุนเพราะใกล้เวลาเดินทางเต็มทีแล้ว


“มึงกลับเหอะ กูอยู่ได้”


“กูรอส่งมึงเข้าเกตเลยดีกว่า เพื่อความสบายใจ” และเมื่อไอ้ฮุนยืนยันอย่างนั้นผมก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้ ดีซะอีกที่มีมันมาอยู่เป็นเพื่อนอย่างน้อยๆ ก็ยังพอให้อุ่นใจจนกว่าจะถึงเวลาที่ต้องเดินทางจริงๆ


ไอ้ฮุนปล่อยให้ผมได้เข้ามาเช็คอินกับผู้ร่วมทริปอีกสองคนและทำเพียงแค่ยืนสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ และพอพ้นจากสายตามันมาได้พี่ยูจินผู้ไม่รู้อะไรก็กล่าวชมเชยตามประสาผู้ใหญ่ขึ้นมาทันที


“เพื่อนน้องชานยอลน่ารักจังเลยนะคะ มารอส่งจนถึงเวลาขึ้นเครื่องเลย” ผมแอบเห็นพี่คริสเบะปาก คงจะหมั่นไส้เราสองคนมากใช่ไหม ดี หมั่นไส้เข้าไป หมั่นไส้ให้อกแตกตายไปเลยได้ยิ่งดี


“ครับ มีกันอยู่แค่สองคนก็เลยต้องดูแลกันดีๆ”


“คุณยูจินเคาน์เตอร์เช็คอินว่างแล้ว รีบไปกันเถอะครับ” และเขาก็ยังคงรักษาความเสียมารยาทไว้ได้เป็นอย่างดี เมื่อจู่ๆ ก็พูดขัดขึ้นมากลางวงหน้าตาเฉย ผมล่ะเกลียดจริงๆ ไอ้การกระทำย้อนแย้งของเขา ทำเป็นหึงหวงผมกับคนใหม่ หวงก้างเหมือนไม่อยากให้ผมไปรักใคร แต่ก็ไม่ได้อยากจะคืนดีกับผม ทำไมวะ แค่อยากเอาชนะหรือไง ที่ทำผมไว้คิดว่ามันไม่เจ็บปวดพอเหรอถึงต้องกลับมาซ้ำให้ผมต้องเจ็บยิ่งกว่าเดิมแบบนี้ แม่งเลวสมบูรณ์แบบ เลวแบบไม่มีที่จะเปรียบเลยจริงๆ


“ชานยอล ชานยอลจ๊ะขอพาสปอร์ตหน่อย”


“อ่ะ อ้อครับ” ผมส่งพาสปอร์ตให้พี่ยูจินแบบเงอะๆ งะๆ แล้วก็พบว่ากำลังโดนพี่คริสจับตามองอยู่ เขาคงเห็นหมดแล้วว่าผมทำสีหน้าแบบไหนออกไป แถมแสนรู้อย่างเขาน่ะจะต้องรู้แล้วด้วยแน่ๆ ว่าที่หน้าตาผมไม่รับแขกแต่เช้ามันก็เพราะเขานั่นแหละ


แค่เริ่มต้นทริปยังอึดอัดขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ ว่าอีกหกวันที่เหลือต่อจากนี้จะเป็นยังไง ได้แต่ภาวนาให้ตัวเองเข้มแข็งและเป็นผู้ใหญ่พอที่จะต่อสู้และข้ามผ่านเรื่องร้ายๆ ที่ไอ้แฟนเก่ามันทำให้ และมีชีวิตรอดกลับเกาหลีโดยสวัสดิภาพก็พอ

 

#EX_KY

 

ผมบอกลาเซฮุนอย่างไม่เต็มใจ และตอนนี้ก็กำลังนั่งถอนหายใจอยู่บนชั้นbusiness classของเครื่องบินลำใหญ่ที่กำลังจะพาเรามุ่งหน้าไปยังประเทศญี่ปุ่น เป็นเพราะไม่อยากไปดูงาน เมื่อคืนก็เลยนอนไม่หลับ ผมก็เลยหลับไม่รู้เรื่องตั้งแต่เครื่องยังไม่เทคออฟด้วยซ้ำ โชคยังดีที่ที่นั่งของbusiness classกว้างขวางและเป็นส่วนตัวพอให้พักผ่อน และที่สำคัญก็พอที่จะทำให้ผมพ้นจากสายตาจ้องจับผิดของไอ้หัวหน้าได้


เป็นเพราะหลับตลอดผมก็เลยไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าเขาทำอะไรกันบ้าง มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่พี่คริสเอื้อมมือมาสะกิดให้ตื่นกินข้าว แล้วก็เป็นเพราะง่วงบวกกับอ่อนเพลียนิดๆ ผมก็เลยยอมตื่นกินข้าวแบบไม่งอแงแล้วก็หลับต่อทันทีที่กินเสร็จ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เรากำลังจะแลนดิ้งลงสู่สนามบินฮาเนดะแล้ว


ผมไม่รู้ว่าภูมิประเทศกับสภาพอากาศจะทำให้นิสัยคนเปลี่ยนไปมั้ย แต่พี่คริสกำลังเปลี่ยนไปเพียงแค่เราก้าวเท้าเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น เขากลายเป็นคนใจดีที่เดินนำหน้าผมไปเงียบๆ หันมาสะกิดบางครั้งเวลาที่ผมเผลอมองนู่นนี่ด้วยความสนอกสนใจจนลืมมองทาง แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจนกระทั่งเรามาถึงโรงแรม


เรามีเวลาพักในช่วงเย็นวันนี้ก่อนที่การประชุมจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในเช้าวันรุ่งขึ้น และแพลนของผมก็คือการออกไปเดินเล่นแถวๆ โรงแรมเพื่อดื่มด่ำกับบรรยากาศของประเทศในฝัน พี่ยูจินเมาเครื่องเธอก็เลยทานยาแล้วนอนพักทันทีที่เราเช็คอินเสร็จ ส่วนท่านประธานก็หายเข้าไปในห้องพักของเขาเช่นกัน เพราะงั้นมันก็เลยเป็นโอกาสอันดีที่ผมจะได้ไปเที่ยวคนเดียวอย่างอิสระ


ผมสะพายกระเป๋ากับกล้องคู่ใจออกมาจากห้องพักด้วยความรู้สึกสบายใจแบบสุดๆ อย่างน้อยๆ วันแรกในประเทศญี่ปุ่นก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดล่ะนะ ขอเที่ยวสะสมแต้มบุญก่อนซักวันแล้วพรุ่งนี้จะโดนเล่นงานอะไรก็แล้วแต่เลย


แต่สุดท้ายแผนการพักผ่อนชิวๆ ของผมก็มีอันต้องล่มไม่เป็นท่า เพียงแค่ผมยืนอยู่ในลิฟต์แล้วจังหวะที่มันกำลังจะปิดพี่คริสก็แทรกตัวเข้ามา


“จะออกไปไหนเหรอ” แน่นอนว่าผมทำเป็นไม่เห็นเขาและทำเพียงแค่ยืนเฉยๆ แล้วก็แน่นอนอีกเหมือนกันที่พี่คริสรีบออกปากถามซ้ำทันที “กำลังจะไปไหน”


“เดินเล่นครับ”


“คนเดียวเหรอ”


“แล้วท่านประธานเห็นผมมากับใครล่ะครับ” ยอมรับก็ได้ว่าผมกวนตีนเขา แต่กับแฟนเก่าที่เอาแต่หาเรื่องแกล้งให้เราประสาทเสียมันก็สมควรได้รับการกระทำแบบนี้อยู่แล้วไง


“ไปด้วยดิ่” ผมมองบนจนลูกกะตาแทบจะกลับเพราะขนาดตอบไปอย่างไร้เยื่อใยขนาดนั้นพี่คริสก็ยังหน้าด้านขอตามไปด้วย แค่ผมพูดด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายขนาดนั้นมันไม่ได้ทำให้เขารู้เลยหรือไงว่าผมไม่อยากเสวนาด้วย


“อย่าเลยครับ”


“ขอไปด้วย” ผมว่าแล้วก็หันหน้าหนีแต่พี่คริสก็ไม่ละความพยายามที่จะขยับตามมา ไม่ว่าผมจะสาดคำพูดเกลียดชังอะไรไปเขาก็ทำเป็นหูทวนลมใส่และเอาแต่ตามตื้อไม่เลิก


เอาจริงๆ นะ มันน่ารำคาญยิ่งกว่าการที่เขาทำตัวร้ายๆ ใส่ผมอีก พี่คริสในโหมดขี้ตื้อทำให้ผมงงและรับมือไม่ถูก ไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหน ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร แล้วที่สำคัญก็คือไม่รู้จะไล่เขายังไงด้วย


เพราะงั้นสิ่งเดียวที่ผมทำก็คือพยายามหนี ถ้าพูดด่าก็แล้วไล่ก็แล้วแต่พี่คริสยังไม่ไป งั้นผมจะไม่พูดอะไรเลยก็แล้วกัน


ติ๊ง


เสียงเปิดของลิฟต์ทำให้ผมอุ่นใจเพราะอย่างน้อยๆ ก็จะได้ไม่ต้องอยู่ในลิฟต์กับเขาสองต่อสองให้เสียสุขภาพจิต แต่ดูเหมือนว่าผมจะไม่ได้โชคดีอย่างที่คิดแล้วล่ะ เพราะดูเหมือนว่าที่ชั้นนี้จะมีการจัดประชุมและนี่น่าจะเป็นเวลาเลิกประชุมพอดี ผู้คนก็เลยหลั่งไหลเข้ามาในลิฟต์เรื่อยๆ และผมที่เข้ามาก่อนก็ถูกดันให้ถอยหลังไปทีละนิด จนต้องไปยืนชิดด้านในสุดของลิฟต์ในที่สุด


มันทำให้ผมเริ่มหายใจติดขัดเพราะสิ่งหนึ่งที่น้อยคนนักจะรู้ก็คือ


ผมเป็นโรคกลัวที่แคบ...

 

 

TBC


50% talk : เอาอีพี่คริสไปเข้าเครื่องประหารหัวสุนัขขขขขขข

100% talk : เธอพรรคไหน? ฉันพรรคนี้ไม่ค่อยมีใครอ่านฟิคเรย ฮื่อออออออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

717 ความคิดเห็น

  1. #625 CyL.27 (@tiraporn0031) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 02:34
    ชานยอล หนูฟังใจแค้นมาก
    #625
    0
  2. #573 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 23:11
    ทำตัวดีๆนะอิพิคริส
    #573
    0
  3. #377 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 02:21
    ชานยอลด่าเก่งมากลูก สองย่อหน่าด่าพี่คริสไปแล้วเจ็ดสิบประโยค อีคนพี่ยังรักไม่รักอยู่เลย5555555555
    #377
    0
  4. #312 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 11:32
    พี่คริส ตั้งใจตามน้องมาอ่ะดิ หึหึ ตอแยเก่งจังนะ
    #312
    0
  5. #267 Galaxy 8 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:29

    พรรคนี้พี่คริสใจดี ดีให้ตลอดนะตะ ^ ^

    #267
    0
  6. #266 hyunjaa. (@hyunjaa_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:30
    พี่คริสจะยังจำได้อยู่มั้ยนะว่าน้องกลัวที่แคบ ;-; แล้วก็ ในใจยังแอบเชียร์พี่อยู่นะ รีบรู้ตัวเร็วๆเถอะค่ะ เราว่าพี่ก็ยังรักน้องอยู่ ทำมาเปงมีฟอร์ม รีบง้อเร็วเข้า ก่อนชานยอลกับเซฮุนจะคบกันจริงๆ
    #266
    0
  7. #265 หนีตามจุนซู (@bennypencass) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:36
    สถานการณ์เป็นใจ เข้าทางพี่คริสเต็มๆ น้องกลัวที่แคบ พี่ดูแลน้องด้วยนะ
    #265
    0
  8. #264 parknamsung (@noeysung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:52

    ชานยอล ฮือออออออ น้องกลัวที่แคบ อพคต้องช่วยน้องนะ!!!

    #264
    0
  9. #263 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:45

    พี่คริสต้องการอะไรอยากรู้จริงๆค่ะ ถ้ายังรักน้องอยุ่ทริปนี้ก้ขอให้รีบทำคะแนนเด้อออ แต่ถ้าไม่รักแค่หวงก้างก้ปล่อยน้องไปเถอะไม่ต้องมาวอแวให้น้องมันเสียสุขภาพจิตค่ะ รอติดตามนะคะไรท์ เปนกำลังใจให้จ้าา
    #263
    0
  10. #262 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:20
    แค่เริ่มทริปก็สนุกแล้วจ้าาา
    #262
    0
  11. #261 kckc_012 (@kckc_012) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:14
    พี่คริส จะเอายังงัย พูดดดดดดดด
    ขอบคุณนะคะฟิค สนุกมากกกกกก
    #261
    0
  12. #260 GalaxyRose (@kimpro) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:12
    มาทำแบบนี้ต้องการอะไรหรอ อยากได้น้องละสิ ขัดใจกับความไม่แน่นอนของพี่อะ อะไรก็ไม่อะไร จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนะรอจ้าาาา
    #260
    0
  13. #259 eaipcy77 (@eaipcy77) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:46
    พี่คริสยังรักน้องแน่ๆแต่ปากแข็ง
    #259
    0
  14. #258 piarphraewa (@piarphraewa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:47
    เอาแล้าวววววววว สร้างสถานการณ์ไม่หยุดจ้าาาา แอบฟินฉากอะไนแบบนี้อะ ชอบบบบ แต่อีพี่คริสนี่ก็เหลือเกินอะ คืองงวยจะเอาไงพูดมาดีกว่า
    #258
    0
  15. #257 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:05
    พี่คริสนี่เป็นไรมากมั้ยอ่ะ? บอกว่าน้องก็แค่แฟนเก่า ไม่ได้รักน้องแล้ว แต่แบบวอแวไม่หยุดเลยยย
    #257
    0
  16. #256 ploy_pink (@cello-ploy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:55
    พี่คริสสสส จะตื๊อน้องทำไม ปล่อยน้องไปบ้าง อย่าแกล้งน้องเยอะ
    เดี๋ยวน้องฟอวส์ขาด 55555
    #256
    0
  17. #255 kobjirapat (@kobjirapat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:37
    พี่อ่ะวอแวน้องมากอ่ะคือปากแข็งอ่ะยังคิดถึงน้องใช่ไหมล่ะหึ
    #255
    0
  18. #254 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:23

    พี่คริสทำแบบนี้ทำไมอะ คือรู้ตัวแล้วเหรอว่ายังรู้สึกแบบเดิมกับน้องอยู่อะ คือเราดูออกนะ แต่เราก็หวังว่าการไปเที่ยวด้วยกันครั้งนี้ความสัมพันธ์คงจะดีกว่าเดิมนะ
    ปล.เรายังอ่านฟิคไรท์เตอร์อยู่นะคะ เป็นกำลังใจให้เลยค่ะ สู้ๆนะคะ
    #254
    0
  19. #253 eaipcy77 (@eaipcy77) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:30
    อิพี่วอแวกับน้องจัง
    #253
    0
  20. #252 Happinesš (@real_ann1999) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:00

    บ้าจริงตอนนี้ก็ยังเลือกทีมไม่ได้ อุแงงงง นี่ฟิคคริสยอลใช่มั้ยคะ ㅠㅠ อิตาพี่วอแวเก่งแต่ไม่ชัดเจน ของผ่านนะคะ #ทีมน้องชานยอล
    #252
    0
  21. #251 หนีตามจุนซู (@bennypencass) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:22
    เฮ้อ ถ้าพี่คริสยังไม่มีใครมันคงดีกว่านี้ บวกกับความเป็นคริสเองคือน่าปวดหัวยิ่งกว่าเดิม ชานยบอลใจแข็งนะลูก
    #251
    0
  22. #250 Zero1106 (@Zero1106) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:28
    ใครจะไม่เดินหนีแกละคริส ทำเขาไว้เยอะน้องมันคงอยากอยู่ไกล้หรอก -ที่น้องระแวงว่าแกกลั่นแกล้งก็เพราะพฤติกรรมที่ผ่านๆมาของแกอีกนั่นแหละพี่คริส ทำอะไรไว้กับเขามากขนาดไหนยิ่งเรื่องที่ทำ ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจขนาดนั้นถ้างานมันหาง่ายสาบานน้องยอลลาออกไปตั้งนานแล้ว ไม่มาทนอยู่เห็นหน้าผู้ชายเฮ็งซวยแบบนี้หรอก เกลียดตั้งแต่ตอนที่แล้วที่บอกแบคฮยอนอย่างนู้นแบคฮยอนอย่างนี้ น่ารักนู่นนี่นั่น โอ้โห ชานยอลดูเลวร้ายขนาดนั้นเลยอ๋อวะ อันนี้อยากรู้จริงๆตอนคบกับน้อง น้องมันเลวร้ายขนาดนั้นเลยอ๋อวะ
    #250
    0
  23. #249 KrisandYeol (@gad_srp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:16
    ชานยอลมูฟออนไม่ได้แน่ๆ เห้อออ ถ้าพระเอกยังเยอะสิ่งใส่แบบนี้
    #249
    0
  24. #248 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:38

    พี่คริสต้องการกลับมาคบกับชานยอลหรอ? รึยังไงรึแค่ต้องการเอาชนะ? ถ้าพี่คริสคิดได้จริงๆและอยากกลับมาคบกับชานยอลพี่คริสควรจะจัดการตัวเองให้เคลียร์ก่อนทริปไปญี่ปุ่นนาจาาา

    หวังว่าทริปไปญี่ปุ่นครั้งนี้จะทำให้ทั้งสองคนเข้าใจกันมากขึ้นนะคะ รอติดตามเปนกำลังใจให้เด้ออออ
    #248
    0
  25. #247 whalenoi (@whalenoi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:14
    พี่คริสก็คือยังหาโอกาสเข้าหาตลอด ทำมาเป็นบอกว่าพี่ยูจินเสนอ ชริ ชั้นไม่เชื่อเธอหรอก
    #247
    0