EX | KRISYEOL ft.EXO | #EX_KY

ตอนที่ 25 : EX_24 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    21 ส.ค. 62








ความสัมพันธ์ของผมกับพี่คริสยังคงดำเนินต่อไป มันไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้หวือหวา แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยว่าจะนิยามมันว่ายังไง พี่คริสยังคงเป็นแฟนที่ดีถึงแม้ว่าจะต้องแบ่งเวลาจากผมไปรับส่งน้องชายคนสนิทของเขา เขาไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกขาดแต่ในขณะเดียวกันมันก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่ผมคิด เหมือนอย่างวันนี้ที่ผมต้องรอให้พี่คริสพาน้องชายคนสนิทของเขาไปทำกายภาพบำบัดก่อนที่จะแวะมารับผมไปกินข้าวเย็น


“มึง...”


“...”


“เฮ้ย”


“...”


“เชี่ยปาร์ค”


“เออ ว่าไง”


“มึงเหม่อเชี่ยไรเนี่ย หลายทีแล้วนะ” พอได้ยินอย่างนี้แล้วถึงได้รู้ตัวว่าไอ้ฮุนเรียกผมมาตั้งสามครั้งแล้วแต่ผมไม่ได้ตอบ


“เออ ก็ได้ยินแล้วไง มีไรก็พูดมา”


“กูซื้อบาร์บีคิวมาฝาก”


“เออ” ผมตอบรับแต่ก็ไม่ได้เดินไปกิน ยังคงยืนเหม่ออยู่อย่างนั้นจนไอ้ฮุนต้องเดินเข้ามากดดันอีกรอบ


“ไปกินก่อนเถอะ กว่าไอ้พี่คริสจะมารับมึงได้หิวตายห่าพอดี” ผมกำลังหิวจนใกล้จะตายห่าจริงๆ อย่างที่ไอ้ฮุนพูดนั่นแหละ แต่แค่มันกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนลืมที่จะสนใจตัวเอง “พักนี้มึงเป็นแบบนี้บ่อยนะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า” แล้วพักนี้ผมก็เหม่อแบบนี้บ่อยๆ อย่างที่ไอ้ฮุนบอกจริงๆ ผมคิดเรื่องพี่คริสจนลืมคิดถึงตัวเอง ลืมสนใจว่าตัวเองกำลังเหี่ยวเฉาลงทุกวันๆ และคงจะไม่รู้ตัวเองต่อไปถ้าไอ้ฮุนไม่พูดขึ้นมา 


“ไอ้พี่นั่นมันทำอะไรมึง”


“เปล่า”


“แล้วมึงเป็นเชี่ยอะไร”


“กูก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย”


“กูเพื่อนมึงนะไอ้ปาร์ค” แค่คำนี้คำเดียวมันก็ง้างปากผมได้แล้ว ผมจะโกหกใครในโลกนี้ก็ได้แต่ผมจะโกหกเพื่อนสนิทที่แทบจะรู้จักผมมากกว่าตัวผมเองอย่างไอ้ฮุนไม่ได้เด็ดขาด


“พี่คริสเขาไม่ได้ทำอะไร เขาก็ทำหน้าที่ของเขาได้ดี แต่ปัญหามันอยู่ที่กูนี่แหละ กูแม่งคาดหวังกับเขามากไปก็เลยไม่สบายใจซะเอง” ผมยอมพูดออกไปในที่สุด แล้วก็พบว่าเพียงแค่ได้ระบายให้ใครซักคนฟังมันก็ทำให้ผมสบายใจขึ้นเยอะเลย


“แล้วทำไมไม่บอกเขา”


“ก็เขาไม่ผิด พี่คริสไม่ได้ทำอะไรผิดเลย มีแค่กูที่ปัญญาอ่อนไปเองไงเข้าใจป่ะ แล้วจะให้กูไปงอแงกับเขาได้ไง” ผมบ่นพึมพำเหมือนกำลังพูดกับตัวเอง โดยมีไอ้ฮุนเป็นสักขีพยานรับรู้ มันไม่ได้ขัดคอไม่ได้ออกความเห็นไม่ได้พูดอะไรเลยนอกจากแค่ทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดีเท่านั้น


“ถ้ามันเหนื่อยก็ถอยออกมา มึงก็จำได้หนิว่าการทนมันทำให้มึงเคยเจ็บปวดยังไง ถ้าไม่ไหวก็อย่าทนให้ตัวเองต้องเจ็บอีก ยังไงก็ยังมีกูอยู่ตรงนี้ทั้งคน” ผมไม่รู้ว่าไอ้ฮุนเดินมายืนข้างๆ ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มันเอื้อมมือมาจับไหล่แล้วผมก็โผเข้าไปกอดมันโดยไม่รู้ตัว


“กูแม่งเหนื่อยว่ะ แทนที่ได้เขากลับมาแล้วจะมีความสุขแต่แม่งเหนื่อยชิบหาย ทั้งที่พี่คริสก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เขาทำหน้าที่แฟนที่ดี ดูแลกูดีทุกอย่างแต่กูก็ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างอยู่ดี กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองแม่งเป็นอะไร” ผมไม่ได้อยากอ่อนแอนะโว้ย ต้องโทษไอ้ฮุนนั่นแหละที่ทำให้ผมสติแตกจนต้องหาที่พึ่งพิงเป็นอ้อมกอดของมัน แต่ก็ต้องขอบคุณมันเหมือนกันเพราะเพียงแค่ได้บ่นขิงข่าแล้วก็ได้กอดปลอบใจในช่วงเวลาสั้นๆ แค่นั้นก็ทำให้ผมสบายใจขึ้นมากแล้ว


“มึงจะทำอะไรก็ช่างมึง แต่จำไว้อย่างเดียวว่าอย่าทำให้ตัวเองเหนื่อย แล้วก็ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกูจะอยู่ข้างมึงเสมอ”


“เออ ขอบใจมาก มึงแม่งเป็นเพื่อนที่ดีจนกูดูเหี้ยไปเลยอ่ะ” ผมหัวเราะออกมาได้ในที่สุด ไอ้ฮุนมีพลังงานแปลกประหลาดบางอย่างที่มักจะทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นได้เสมอไม่ว่าจะเจอเรื่องเฮงซวยอะไรมา แล้วที่ผ่านมามันก็ช่วยผมมาตลอด กลายเป็นผมซะอีกที่แทบไม่เคยมีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุณมันเลย ก็ได้แต่หวังว่าซักวันผมจะมีโอกาสได้ช่วยอะไรมันบ้าง


ตืดด ตืดดด


“อ่ะ สงสัยพี่คริสมาแล้ว กูไปก่อนนะ อยากกินอะไรป่ะเดี๋ยวซื้อมาฝาก” เสียงโทรศัพท์ทำให้ผมที่เริ่มอารมณ์ดียิ่งอารมณ์ดีเข้าไปใหญ่ ผมกำลังไม่สบายใจและการมาของพี่คริสก็ทำให้ใจฟูขึ้นมาทันที


“ไม่เอาอ่ะ มึงไปเหอะ”

 

#EX_KY

 

ครับพี่คริส...


ไม่ต้องขึ้นมาหรอกครับ เดี๋ยวผมลงไปเอง


รอแปบนึงนะครับ


ผมยังยืนอยู่ริมระเบียง ฟังเสียงที่ไอ้ปาร์คกำลังรับสายจากไอ้พี่คริสที่ค่อยๆ ห่างออกไป จนในที่สุดห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ


เงียบจนแม่งได้ยินเสียงถอนหายใจของตัวเองเลยโว้ย


ตลอดระยะเวลาหกปีที่คบกันมาผมเสนอหน้าเป็นกระโถนให้มันตลอด คอยรับฟัง อยู่ข้างๆ สนับสนุนมัน ครองตำแหน่งเพื่อนที่ดีมาตลอดหกปีซ้อนและคงจะเป็นตลอดไป ไม่ว่ามันจะเจอปัญหาอะไรผมก็อยู่เคียงข้างมันเสมอ ไม่เคยทอดทิ้ง ไม่เคยต่อว่า ไม่แม้แต่จะทำให้มันเจ็บช้ำน้ำใจ แต่ต่อให้จะทำดีแค่ไหนผมก็ไม่เคยก้าวผ่านคำว่าเฟรนด์โซนไปได้ เพราะอยู่ข้างๆ มันมากไปก็เลยไม่เคยได้อยู่ในสายตามันซักที


ขนาดว่าไอ้แฟนเฮงซวยของไอ้ปาร์คทิ้งมันไปตั้งหลายปีและตลอดระยะเวลาสองปีผมก็พยายามทำคะแนนมาตลอด แต่ก็ไม่เคยได้คะแนนสงสารจากมัน จนไอ้ปาร์คกลับมาคืนดีกับไอ้พี่คริสอีกครั้ง จนสถานการณ์ระหว่างทั้งคู่กำลังสั่นคลอนอีกหน ผมก็ยังคงไม่ตัวตนในสายตาไอ้ปาร์ค และที่น่าโมโหไปกว่านั้นก็คือต่อให้จะโดนเมินอีกซักกี่ครั้งผมก็ยังเสนอหน้าเป็นพระรองด้วยความเต็มใจ


ผมเพิ่งจะบอกไอ้ปาร์คไปว่าไม่อยากให้มันเหนื่อยเพราะไอ้พี่คริสอีก หลังจากที่สังเกตเห็นว่าตั้งแต่ที่พี่คริสต้องไปดูแลเทียวรับเทียวส่งคนขาหักอย่างคุณแบคฮยอน เพื่อนสนิทของผมก็ดูนอยด์ไปถนัดตา ผมไม่รู้หรอกว่าระหว่างสองคนเป็นยังไง ทั้งคู่อาจจะไม่มีปัญหาอะไรกันก็ได้ แต่ที่ผมรู้คือไม่มีใครทนเห็นแฟนตัวเองไปดูแลเอาใจใส่คนอื่นได้หรอก และไอ้ปาร์คก็คงทนไม่ได้ ถึงปากจะบอกว่าไม่เป็นไรแต่ในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิทกันมานานไอ้อาการที่ใจลอยบ่อยๆ แบบนั้นน่ะดูก็รู้ว่ากำลังน้อยใจไอ้แฟนเฮงซวยอยู่ แถมยังเป็นความน้อยใจที่ไม่กล้าบอกให้เขารู้ แล้วไอ้แฟนเซ้นส์ต่ำอย่างไอ้พี่เวรนั่นก็ดันไม่รู้ตัวด้วยว่ากำลังทำแฟนน้อยใจอยู่


ถ้าเป็นที่ผ่านมาผมคงจะไม่ก้าวก่าย และปล่อยให้สองคนเขาแก้ปัญหากันไปส่วนผมก็มีหน้าที่แค่สังเกตการณ์อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ แต่กับครั้งนี้ผมคงยอมไม่ได้ ผมคงทนเห็นไอ้ปาร์คเสียใจเพราะคนๆ เดิมซ้ำๆ ซากๆ ไม่ได้อีกแล้ว


เพราะงั้นผมก็เลยเสนอตัวเป็นตัวสำรองให้มัน ถึงไอ้พี่คริสจะทิ้งขว้างแต่ผมจะไม่ทิ้งมันไปไหน ถ้ามันเหนื่อยที่จะทนกับคนอย่างไอ้พี่คริสเมื่อไหร่ ผมนี่แหละจะอาสาดามใจให้มันเอง เพราะที่ผ่านมามัวแต่สงวนท่าทีไง ผมก็เลยไม่เคยมีโอกาสได้พิชิตใจไอ้ปาร์คเลย เพราะฉะนั้นครั้งนี้ผมจะไม่สงวนท่าทีอีกต่อไป


ถ้าไอ้พี่คริสพลาดเมื่อไหร่ พระรองอย่างผมนี่แหละจะพิชิตหัวใจไอ้ปาร์คเอง  






50%





เพราได้คำพูดดีๆ และกอดปลอบใจจากไอ้ฮุนผมก็เลยอารมณ์ดีและสบายใจขึ้นมากจนดูเหมือนว่าชานยอลคนที่ยืนเหม่ออยู่ที่ริมระเบียงเมื่อบ่ายไม่มีอยู่จริง ยิ่งได้เจอหน้าพี่คริสได้คุยกันและเขาก็เล่าหลายๆ เรื่องให้ฟังทำให้ยิ่งมีความสุข แต่ทันทีที่แจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของพี่คริสดังขึ้นและแจ้งเตือนนั้นมาจากคุณแบคฮยอนความน้อยใจที่ถูกลืมไปก็กลับมาอีกครั้ง


“อาหารมาครบหรือยัง” พี่คริสที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำถามอย่างอารมณ์ดี และเพราะสีหน้าผมคงไม่ค่อยดีเขาก็เลยรู้สึกได้ “มีอะไรหรือเปล่า”


“คุณแบคฮยอนไลน์มาครับ”


“เหรอ ไลน์มาว่าอะไรล่ะ”


“ผมไม่ได้อ่าน”


“พรุ่งนี้หมอนัดทำกายภาพสิบโมงนะครับ” เขาอ่านข้อความนั้นออกเสียงดังๆ แบบตั้งใจให้ผมรู้ด้วย แต่การแสดงความบริสุทธิ์ใจของเขาก็ไม่ได้ทำให้ผมสบายใจขึ้นอยู่ดี มันโอเคนะที่เขาจะทำให้ผมเชื่อใจแต่เพราะปัญหามันไม่ใช่ความไม่เชื่อใจไง ปัญหามันอยู่ที่ความน้อยใจของผมเอง “เป็นอะไรหืม น้อยใจพี่เหรอ” และในที่สุดความน้อยใจของผมก็ส่งไปถึงพี่คริสซะที


“นิดหน่อยครับ” ผมพูดออกไปตามที่รู้สึก คิดว่ามันคงดีที่สุดถ้าเราจะพูดกันตรงๆ และหาทางออกกร่วมกัน ไม่ใช่เมินเฉยเหมือนที่เราคบกันเมื่อก่อน


“ไม่เอาน่า พี่คริสรักชานยอลจะตาย อย่าน้อยใจสิครับ” เขาไม่ได้โกหกหรอกผมรู้ เพราะที่เขาทำอยู่ทุกวันมันก็เป็นอย่างที่พูดจริงๆ อย่างที่บอกแหละว่าปัญหามันไม่ได้อยู่ที่พี่คริสไง เพราะฉะนั้นคนที่ต้องปรับมันก็ต้องไม่ใช่เขา “ไม่ชอบให้พี่ไปรับไปส่งเขาใช่มั้ย”


“ครับ” พี่คริสยิ้มเอ็นดูออกมาทันทีที่ได้ยิน คงจะชอบใจใช่มั้ยที่เห็นผมหวงเขาแบบนี้


“แบคใกล้จะหายแล้ว ที่ต้องรีบพาเขาไปทำกายภาพบำบัดก็เพราะอยากให้เขาเดินได้ไวๆ พี่จะได้ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาอีกไงครับ อีกอย่างที่บอกว่าไปรับไปส่งก็แค่รับส่งจริงๆ พี่ไม่ได้ทำนอกเหนือจากนั้นเลยนะ” นอกจากคำพูดที่หนักแน่นพี่คริสยังยื่นมือมากุมมือผมไว้แล้วบีบมันเบาๆ เพื่อให้ผมมั่นใจในตัวเขาด้วย


แล้วพอเห็นคำพูดหนักแน่นกับแววตาที่ใสซื่อจริงใจผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องเชื่อมั่นในตัวเขา ต้องใจเย็น ต้องเป็นผู้ใหญ่ และต้องให้โอกาสพี่คริสได้พิสูจน์ตัวเอง


แล้วก็ได้แต่หวังว่าความหนักแน่นของพี่คริสจะมากพอให้ผมเชื่อใจและเลิกน้อยใจเขาได้ซักวัน...

 

#EX_KY

 

ความอดทนไม่เคยทรยศใคร และเวลาก็พิสูจน์คนได้จริงๆ


ผมนึกขอบคุณพี่คริสที่เขาแสดงความหนักแน่นจริงใจให้ผมเห็นได้อย่างสม่ำเสมอ ส่วนผมก็ใจเย็นและอดทนมากพอที่จะรอเขา จนในที่สุดผลลัพธ์ของความอดทนก็ออกมาเป็นที่น่าพอใจ


พี่คริสเพิ่งจะโทรมาบอกว่าคุณหมอบอกว่านี่จะเป็นการทำกายภาพบำบัดครั้งสุดท้าย และหลังจากนี้ไปคุณแบคฮยอนจะสามารถเดินด้วยตัวเองได้แล้ว พี่คริสกำลังจะเป็นอิสระ เวลาของเขาจะกลับมาเป็นของผม ความรักของเรากำลังจะกลับมาเป็นของเราอย่างแท้จริง และจะไม่มีใครมาแทรกแซงความรักของเราได้อีก


แค่คิดก็ดีใจจนแทบอดใจรอการฉลองในคืนนี้ไม่ไหวแล้ว...


เราจะไปกินข้าวเย็นด้วยกันและหลังจากนั้นผมตั้งใจว่าจะให้รางวัลเขาเป็นน้องชานยอลผูกโบว์ พี่คริสต้องเหนื่อยกับการเทียวรับเทียวส่งน้องชายคนสนิทของเขามาหลายสัปดาห์ ส่วนผมเองก็ต้องเหนื่อยกับการน้อยใจและคิดถึงเขามาตลอดเหมือนกัน เพราะฉะนั้นคืนแรกที่ได้เป็นอิสระมันก็ต้องตบรางวัลให้กันและกันซะหน่อย


ตืด ตืดด


“พี่คริส” ผมกดรับสายด้วยหัวใจพองโตทันทีที่เห็นว่าสายเรียกเข้าเป็นพี่คริสแต่แล้วในเวลาไม่ถึงวินาทีมันก็ต้องเหี่ยวเฉาลงทันตาด้วยฝีมือของเขาอีกเช่นกัน


แม่แบคชวนพี่ไปกินข้าว


“เหรอครับ”


ไม่อยากไปเลย


“ก็ไม่ต้องไปสิครับ”


ปฏิเสธผู้ใหญ่จะดูไม่ดีสิชานยอล


ผมจำใจต้องทำเป็นเข้าใจทั้งที่ยังนึกเถียงใจในว่าไม่เห็นจะเป็นไรเลย ไม่อยากไปก็แค่ปฏิเสธหรือถ้ากลัวว่าจะดูไม่ดีก็โกหกว่าไม่ว่าง ติดงาน หรืออะไรก็ได้ ไม่เห็นต้องเกรงใจเลยหนิ


“งั้นก็ไปเถอะครับ” ผมไม่ได้ประชดนะ ก็ในเมื่อพี่คริสพูดถึงขนาดนั้นแล้วผมจะเอาอะไรไปรั้งเขาได้ ผมจะไปเข้าใจนักธุรกิจใหญ่กับหุ้นส่วนคนสำคัญของเขาได้ยังไงล่ะ ที่ต้องไปกินข้าวด้วยอาจจะเพราะรักษาน้ำใจในฐานะหุ้นส่วนทางธุรกิจก็ได้ เพราะงั้นผมจะช่างแม่งไปละกัน ส่วนไอ้ที่ตั้งใจว่าจะให้ของขวัญก็ไม่ต้องเอาแม่งละกันพี่คริส


ไม่ได้ประชดนะ


ก็ถ้าจะพูดขนาดนั้นก็ไม่ต้องแคร์ความรู้สึกผมแล้วโว้ย


“ครับ ไปเถอะ” หลังจากที่ตอบไปแบบนั้นผมก็ไม่ได้พูดอะไรอีก จะมีก็แต่พี่คริสที่พยายามทำเสียงงุ้งงิ้งไม่สมวัยเพื่ออ้อนให้ผมสบายใจขึ้น แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอะไรนอกจากหมั่นไส้เขา


อยากไปก็ไป แต่ถ้าไปทำตัวเกเรเมื่อไหร่ กลับมาผมเอาตายแน่โว้ย!!!

 

#EX_KY

 

ผมใช้เวลาหลังจากที่นัดล่มไปกับการเล่นเกมส์ จนหกโมงเย็นที่ไอ้ฮุนเลิกงานกลับมามันก็ชวนออกไปหาข้าวกิน ไอ้ฮุนดูตกใจที่เห็นผมยังอยู่ที่ห้องในเย็นวันนี้ แต่พอผมบอกเหตุผลไปมันก็เข้าใจในทันที


เราเลือกร้านประจำที่พักหลังๆ ไม่ค่อยได้ไปเพราะผมติดพี่คริสอย่างกับอะไร ส่วนไอ้ฮุนก็ถูกผมทอดทิ้ง เพราะงั้นวันนี้ก็เลยเป็นโอกาสอันดีที่เราจะได้ออกมากินข้าวด้วยกัน


เราคุยกันไม่หยุดเหมือนไม่ได้เจอหน้ากันมาซักสิบปี แล้วพลังบวกของไอ้เพื่อนสนิทก็ทำให้การถูกเทของผมไม่ได้แย่อย่างที่คิด กลับกันการได้คุยกับมันทำให้ยิ่งมีความสุขและช่วยทดแทนเวลาจากพี่คริสได้เป็นอย่างดี


“โอ้ย อิ่มชิบหาย” ผมเอนหลังผึ่งพุงกับเก้าอี้ทันทีที่จัดการอาหารตรงหน้าหมด แล้วก็คงจะนั่งย่อยไปอีกซักพักก่อนจะเรียกเจ้าของร้านมาเก็บเงิน


“ไอ้ปาร์ค มึงบอกว่าไอ้พี่คริสมันไปไหนนะ” และในระหว่างที่ผมกำลังนั่งย่อยอาหารไอ้ฮุนที่กำลังไถโทรศัพท์ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวลจนทำให้ผมใจคอไม่ดีไปด้วย


“อะไรวะ”


“มึงดูนี่” มันว่าก่อนจะยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าและภาพตรงหน้าก็ทำให้ผมต้องรีบเพ่งสายตาเพื่อดู


ภาพที่ว่าถูกอัพโหลดในแอพพลิเคชั่นที่ชื่อว่าอินสตาแกรม และแค่ชื่อเจ้าของแอคเคาท์ก็ทำเอาผมตัวชาวาบ ยิ่งพอเลื่อนสายตาลงมาดูรูปเซลฟี่ที่ในนั้นประกอบด้วยคุณแบคฮยอนกับชายหญิงสูงวัยท่าทางใจดีสองคน และชายหนุ่มอีกหนึ่งคนที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดีก็คือพี่คริส แค่เขายกเลิกนัดผมเพื่อจะไปกินข้าวกับคนบ้านนั้นแถมยังไปเซลฟี่กับคุณแบคฮยอนและคุณพ่อคุณแม่ของเขาด้วยท่าทางสนิทชิดเชื้อแบบนั้นก็ทำเอาผมโกรธจนตัวสั่นแล้ว แต่ยิ่งได้อ่านคอมเม้นจากผู้ติดตามของเขายิ่งทำโกรธเข้าไปใหญ่

 

รีเทิร์นเหรอคะ

ดามขาเสร็จแล้วก็ได้คนดามใจต่อเลยเหรอ

ไปเจอพ่อแม่กันแล้วด้วย

สงสัยจะมีข่าวดีแฮะ

 

ข่าวดีบ้าบออะไรล่ะ ข่าวร้ายล่ะสิไม่ว่า โถ่โว้ยยยยยยยยยยยย


ผมได้แต่ก่นด่าอยู่ในใจแต่ถึงจะไม่ได้โวยวายออกไปสีหน้าที่บึ้งตึงของผมก็สื่อสารอารมณ์ได้ทั้งหมดแล้ว


“ที่ยกเลิกนัดมึงเพราะจะไปเจอพ่อแม่คุณแบคฮยอนหรอกเหรอ อุตส่าห์ให้โอกาสแล้วนะแทนที่จะหายเหี้ย ก็ยังเหี้ยเหมือนเดิมอ่ะ” จริงด้วย อุตส่าห์ให้โอกาสกลับมาคิดว่าจะปรับปรุงตัว ที่ไหนได้...ยังเหี้ยเหมือนเดิม “โทรไปเลยมึง”


“ไม่อ่ะ” ไอ้ฮุนช่วยหาทางออกซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนผมก็คงจะหุนหันโทรไปอาละวาดใส่เขาแล้วหรือไม่ก็อาจจะบึ่งไปที่นั่นแล้วไปจัดการเขาด้วยตัวเองแล้ว แต่กับครั้งนี้ไม่...


ผมนิ่งจนไอ้ฮุนยังแปลกใจว่านี่ใช่เพื่อนสนิทคนเดิมของมันหรือเปล่า


“เดี๋ยวเจอกันแล้วค่อยเคลียร์” จริงอยู่ว่าผมทั้งโกรธทั้งน้อยใจทั้งอยากได้คำอธิบายจากเขา แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้แล้วว่าการเอาแต่วิ่งชนกับปัญหาโดยใช้แต่อารมณ์มันไม่เวิร์ค แล้วก็เป็นเพราะผมขี้เหวี่ยงแบบนั้นไงเราถึงได้จบกันไม่สวย และจากประสบการณ์ในครั้งนี้หลังจากที่เรากลับมาดีกันและพี่คริสทำให้ผมเห็นว่าเขามีเหตุผลและเป็นผู้ใหญ่ เพราะฉะนั้นผมก็ควรใจเย็น


“มึง โอเคป่ะเนี่ย”


“โอเคดิ่ ป่ะ ไปหาเบียร์กินกันต่อดีกว่า กูเลี้ยงเอง” ผมยิ่งย้ำคำว่าโอเคด้วยการยักคิ้วใส่มันแล้วชวนไปกินเบียร์ต่อ นานๆ ทีเราจะได้ออกมาข้างนอกด้วยกัน และเพื่อเป็นการชดใช้ที่ผมเอาแต่ทิ้งมันไปอยู่กับพี่คริส วันนี้ผมจะชดเชยเวลาให้ไอ้เพื่อนสนิทให้สมกับที่มันดีกับผมมาตลอด


ส่วนเรื่องไอ้พี่คริสน่ะนะ ยังมีเวลาให้คิดบัญชีอีกเยอะ!





TBC



50% talk : รับโดเนทไฟแช็คค่ะไรท์เตอร์กำลังหมดไฟ

100% talk : ถ้าเคยอ่านฟิคฉันประจำก็จะรู้ว่าดราม่าไม่เคยมีครั้งเดียว เตือนแล้วนะ!!! 5555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

717 ความคิดเห็น

  1. #616 krisyeolo627 (@naal) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:22
    ทำไมต้องเกรงใจคนอื่นด้วยอ่ะ เกรงใจแฟนตัวเองสิ // ไม่เอาดราม่าแล้ววววววว เกียมทิชชู่
    #616
    0
  2. #611 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 07:59

    อ่าวพี่คริสมาเคลียร์กับน้องด่วนๆเลยนะ ระวังคราวนี้จะเสียน้องไปแบบไม่ห้วนกลับมาจริงๆด้วย ถ้าพี่โดนมาทำแบบนี้บ้างจะรู้สึกยังไง!!!!! ถ้าไม่มาเคชียร์กับน้องเราจะยกน้องให้คนอื่นแล้วพาน้องไปซ่อนไม่ให้เจออีกเลยนะ คนนิสัยไม่ดี เลิกเป็นคนดีได้แล้วมั้งพี่ สงสารน้องหน่อย!!!
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #611
    0
  3. #610 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 21:35

    รู้ว่าพี่คริสไม่คิดอะไรกับแบคแน่ๆ แต่แบคน่ะสิน่ากลัว แล้วเซฮุนจะเป็นคนแบบนี้จริงดิ เฮ้ออออขอให้พี่คริสหลุดพ้นจากแบคเร็วๆ
    #610
    0
  4. #609 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 09:31
    โอ๊ยยยย พี่คริสโง่อีกแล้วอ่ะ ทำไมเป็นงี้วะ เกรงใจไรกับคนอื่น เมียน้อยใจจนจะแย่แล้ว คนรอเสียบก็อยู่ข้างๆ ตลอดนะ จะสมน้ำหน้าให้
    #609
    0
  5. #607 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 02:27
    เซฮุนก็ขยันสุมไฟนะ
    #607
    0
  6. #606 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 23:17

    ชานยอลเชื่อใจพี่คริสเข้าไว้นะคะ พี่คริสรักชานยอลมากขนาดนี้ เค้าคงไม่เทรอบสองแล้วแหละค่ะ เซฮุนพระเอกจำลองเปนเพียงแค่พระรองที่ยอลมองไม่เหน โถ่ถังเปนเฟรนน่ะดีแล้วอย่าข้ามเส้นมาเปนแฟนเลยเซฮุน เชื่อเถอะความสัมพันธ์แบบเพื่อนนี่แหละดีแล้วค่ะ / พี่คริสอดรางวัลเปนน้องชานยอลผูกโบว์เลย ถถถ... #ที่บ้านแบคนี่ดูอยากได้พี่คริสจังเลยนะคะ --" /พี่คริสมาหาชานยอลให้ไวน้องรอเคลียร์อยู่ เคลียร์กันดีๆค่อยๆพูดจากันนะคะ รอติดตาม และเปนกำลังใจให้ค่าาา มาต่อไวๆน๊าากำลังเดือดผุดๆ(อารมณ์ชานยอลเนี่ย)เลยคร่าา
    #606
    0
  7. #605 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 23:14
    เปลี่ยนใจกลับมาเชียร์ฮุนดีกว่า รำ!!! อพค
    #605
    0
  8. #604 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:21
    เซฮุนจ้าาาาา ชานยอลไม่ใช่สำหรับฮุนนะคะ ชานยอลใช่สำหรับพี่คริสค่ะ มูฟออนนะคะเซฮุน
    #604
    0
  9. #598 aeiya0607 (@aeiya0607) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 06:29

    สู้ๆทั้งไรต์ทั้งชานยอลเลยน้าาา พี่คริสทำไปตามหน้าที่ลูก แค่ช่วงนี้ช่วงเดียวเท่านั้น
    #598
    0
  10. #597 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 22:36

    น้องอย่าคิดมากนะ แต่พี่คริสต้องใส่ใจน้องมากกว่านี้นะ ถึงน้องจะยอมให้พี่ไปดูแลคนอื่นแต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่คิดป่ะ แฟนตัวเองทั้งคน สมมติว่าน้องไปดูแลเซฮุนบ้าง พี่ก็คงจะรู้สึกแบบนี้เหมือนน้องใช่มั้ยล่ะ เอาจริงๆเราอยากเชียร์เซฮุนให้คู่กับน้องนะ แต่ก็แอบสงสารพี่คริสอยู่ดี แต่ที่พี่คริสทำไปทั้งหมดเพราะโดนบังคับ
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #597
    0
  11. #596 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 21:17

    ลำบากใจแทนชานยอลเลยอะ รู้ว่ามันคือหน้าที่ก็จริง ก็เป็นใครก็อดน้อยใจไม่ได้หรอก เซฮุนควรรอแบบที่รอมาแบบนี้แหละหล่อแล้วหวังว่าฮุนจะคือคนเดิมนะ
    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ
    #596
    0
  12. #595 ppcynz7r (@ppcynz7r) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 18:27
    ถ้าเป็นเรา เราก็นอยด์นะ แฟนตัวเองแต่ได้ไปดูแลคนอื่นด้วย แต่อย่างน้อยก็เชื่อใจกันอะถึงจะผ่านช่วงเวลานั้นไปได้ สู้ๆค้าบ
    #595
    0
  13. #594 Xxx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 16:28

    ส่งไฟแช็คพร้อมถังแก๊สให้เลยค่ะ

    #594
    0
  14. #593 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:05
    รอเป็นตัวสำรองได้แต่อย่าเป็นบ่างช่างยุให้เขาแตกกันก็พอนะเซฮุน
    #593
    0