EX | KRISYEOL ft.EXO | #EX_KY

ตอนที่ 23 : EX_22 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    24 ก.ค. 62








“เฮ้อออออ”


ผมถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียงเรียกเข้าน่ารำคาญจากใครบางคนที่แม้ว่าผมจะไม่รับสายเขาก็ยังพยายามจะโทรมาซ้ำๆ และทำให้ผมตื่นได้ในที่สุด


คุณแบคฮยอน


พอเห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าจากเขาผมก็ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมเจ้าของสายถึงได้โทรจิกนัก ว่าแต่มีเรื่องด่วนอะไรถึงทำให้ต้องโทรมาจิกผมเอาตอนตีสองแบบนี้ได้วะ


“ฮัลโหลครับ”


“สวัสดีครับโทรจากโรงพยาบาลซัมซุงโซลนะครับ พอดีมีคนเจ็บชื่อบยอนแบคฮยอนประสบอุบัติเหตุแล้วมาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลของเรา ทางเราตรวจสอบเบอร์โทรออกล่าสุดแล้วพบว่าเป็นเบอร์คุณก็เลยโทรมาแจ้งให้ทราบ...”


หา เดี๋ยวนะ ว่ายังไงนะ โรงพยาบาลซัมซุงโซลโทรมาแจ้งว่าคุณแบคฮยอนประสบอุบัติเหตุงั้นเหรอ แล้วเบอร์ที่โทรออกล่าสุดก็เป็นเบอร์ผม เดี๋ยวนะ นี่เขาโทรมาตอนไหนแล้วทำไมผมถึงไม่ได้รับสายเขาวะ


“อ่า เดี๋ยวผมจะรีบไปที่นั่นนะครับ” ผมกดวางสายด้วยความร้อนใจก่อนจะรีบแต่งตัวแล้วขับรถไปที่โรงพยาบาลทันที ผมไม่รู้ว่าคุณแบคฮยอนเป็นอะไรมากมั้ย ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ว่าคนในครอบครัวหรือคนใกล้ตัวเขารู้เรื่องนี้หรือยัง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะร้อนใจขนาดนี้ทำไม รู้เพียงอย่างเดียวว่าผมต้องไปถึงที่นั่นให้เร็วที่สุด


ผมบึ่งมอเตอร์ไซค์มาถึงโรงพยาบาลในเวลาไม่ถึงสิบห้านาที คุณแบคฮยอนยังอยู่ในห้องฉุกเฉินผมก็เลยรีบแสดงตัวว่าเป็นญาติแล้วเข้าไปดูอาการเขาข้างในนั้น


ภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำผมแข้งขาอ่อนไปหมด เจ้านายตัวเล็กของผมนอนหมดสติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าเรียวเล็กซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด และถึงแม้เขาจะถูกเปลี่ยนให้อยู่ในชุดผู้ป่วยของโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วแต่ผมก็ยังมองเห็นบาดแผล คราบเลือด และร่องรอยของอุบัติเหตุอยู่บนตัวเขาอย่างชัดเจน ที่ขาขวาของเขาใส่เฝือกยาวขึ้นมาถึงหัวเข่า ส่วนที่หลังมือก็มีสายให้น้ำเกลือต่ออยู่ระโยงระยางไปหมด


“เอ่อ ขอโทษนะครับ ผมเป็นญาติของคุณบยอนแบคฮยอน” ผมออกตัวกับคุณพยาบาลที่เข้ามาดูอาการว่าเป็นญาติ เธอยิ้มรับน้อยๆ ก่อนที่จะเล่าอาการคร่าวๆ ให้ผมฟัง


คุณแบคฮยอนประสบอุบัติเหตุถูกชนท้ายทำให้รถเสียหลักไปชนเสาไฟฟ้าข้างทาง โชคยังดีที่สมองและอวัยวะสำคัญไม่ได้รับการกระทบกระเทือน จะมีก็แต่ช่วงขาที่ถูกอัดก้อปปี้กับรถจนกระดูกหน้าแข้งแตกหลายจุดเลยต้องใส่เฝือกไว้เพื่อประสานให้กระดูกติด และเนื่องจากอุบัติเหตุที่ค่อนข้างรุนแรงและบาดแผลตามตัวหลายจุดคุณเขาก็เลยหมดสติไปเพราะความอ่อนเพลีย


ผมนั่งเฝ้าคนเจ็บอยู่ข้างเตียงด้วยความเป็นห่วงในระหว่างที่รอให้แพทย์สังเกตอาการก่อนจะย้ายไปยังห้องพิเศษ ผมควรต้องบอกให้คนในครอบครัวหรือคนใกล้ตัวเขารู้ถูกไหม เพราะคนที่ควรต้องอยู่กับคุณแบคฮยอนในเวลานี้คือคนในครอบครัวเขาไม่ใช่ผม ผมตัดสินใจกดเปิดโทรศัพท์คนเจ็บอย่างถือวิสาสะก่อนจะต่อสายหาเบอร์ที่ถูกบันทึกไว้ว่าแม่...รอสายอยู่ไม่กี่อึดใจปลายสายก็กดรับสายในที่สุด


“สวัสดีครับผมเซฮุนนะครับเป็นเพื่อนคุณแบคฮยอน”


จ้ะเซฮุน น้ำเสียงที่ฟังดูค่อนข้างมีอายุตอบรับอย่างใจดี และยิ่งคุณแม่ของคุณแบคฮยอนไม่รู้อะไรแบบนี้มันก็ยิ่งยากสำหรับผมที่จะบอกข่าวร้าย


“คุณแม่ทำใจดีๆ ไว้นะครับ ตอนนี้คุณแบคฮยอนประสบอุบัติเหตุอยู่ที่โรงพยาบาล”


ตายจริง แล้ว เขาเป็นอะไรมากไหม ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลอะไร แม่จะไปเดี๋ยวนี้เลย


น้ำเสียงที่เคยอ่อนโยนกลับร้อนรนขึ้นมาทันทีที่ได้ยินข่าวร้าย และผมก็ต้องรีบบอกอาการคุณแบคฮยอนออกไปเพื่อให้เธอคลายความกังวล


“คุณแบคฮยอนโดนชนท้ายแล้วรถไปชนเสาไฟฟ้าแต่โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก จะมีก็แต่เอ่อ กระดูกหน้าแข้งแตกนิดหน่อยน่ะครับ ตอนนี้คุณหมอใส่เฝือกให้แล้วก็ให้การรักษาเบื้องต้นจนปลอดภัยแล้ว กำลังรอย้ายไปห้องพิเศษครับ” ผมบอกอาการกับคุณแม่เขาอย่างใจเย็น และถึงแม้เธอจะรู้แล้วว่าลูกชายปลอดภัยแต่หัวอกคนเป็นแม่ก็ยังคงไม่สบายใจอยู่ดี


ขอบใจมากนะเซฮุน แม่ฝากดูแลเขาด้วย แล้วแม่กับพ่อจะรีบตามไป ฝากแบคฮยอนด้วยนะจ๊ะ


“ได้ครับ คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วง” ผมกดวางสายและเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่คนเจ็บได้สติขึ้นมาพอดี คนตัวขาวพยายามขยับตัวแล้วก็ต้องเบ้หน้าเพราะความเจ็บ ดูเหมือนเขาจะยังไม่รู้ตัวนักว่าตลอดเวลาที่เขาหมดสติไปเกิดอะไรขึ้นบ้าง


“อ่า เจ็บจัง” คุณเจ้านายพูดออกมาได้แค่นั้นก่อนจะก้มลงมองสำรวจสายน้ำเกลือ ผ้าพันแผลตามตัว และเฝือกที่ขาด้วยความตกใจ “นี่ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย รถชนเหรอ”


“คุณโดนชนท้ายแล้วรถก็เสียหลักไปชนเสาไฟฟ้า กระดูกหน้าแข้งแตกนิดหน่อยครับ”


“นิดหน่อยเองเหรอ แล้วทำไมฉันเจ็บมากเลยล่ะ” นี่สินะคุณแบคฮยอนตัวจริงเสียงจริง ขนาดว่าเขาบาดเจ็บรุนแรงขนาดนี้แต่ก็ยังจะมีแรงบ่น


“เจ็บก็อย่าเพิ่งขยับตัวมากสิ นอนนิ่งๆ ก่อน”


“ไปนอนที่อื่นได้มั้ย ที่นี่เสียงดังวุ่นวายมากเลย”


“ต้องรอสังเกตอาการก่อนครับ อีกครึ่งชั่วโมงถึงจะย้ายไปห้องพิเศษได้” พอได้ยินอย่างนั้นคนเจ็บที่กำลังงอแงเป็นเด็กๆ ก็ยอมนอนลง เขาผ่อนลมหายใจเข้าออกหนักๆ เพื่อระงับความเจ็บปวด และไอ้การที่เขาไม่บ่นไม่โวยวายระบายความเจ็บปวดออกมาแบบนั้นมันก็ยิ่งทำให้ผมสงสารเขาจับใจ “ผมขอโทษนะครับที่ไม่ได้รับสายคุณ คงจะโทรมาหาให้ผมไปรับใช่ไหม เป็นเพราะผมไม่รับสายคุณก็เลยต้องขับรถเองแล้วก็เลยประสบอุบัติเหตุแบบนี้ ขอโทษจริงๆ ครับ”


“เฮ้ย ไม่เป็นไรน่า ฉันผิดเองแหละที่ปล่อยให้ตัวเองเมามากขนาดนั้น แล้วอีกอย่างฉันก็ยังไม่ตายซักหน่อย ไม่เห็นต้องรู้สึกผิดขนาดนั้นเลย” คุณแบคฮยอนยังคงมองโลกในแง่ดีแม้ในสถานการณ์ที่ตัวเองกำลังเจ็บเจียนตายแบบนี้ก็ตาม และนั่นก็ทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าอะไรที่ทำให้คนมองโลกในแง่ดีอย่างเขาต้องดื่มจนเมาไม่ได้สติแบบนี้


“ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นเหรอครับถึงต้องกินเหล้าจนเมาขนาดนั้น”


“เฮ้อ ฉันไม่อยากพูดถึงมันเลยอ่ะ”


“ถ้าอย่างงั้นไม่เล่าก็ได้ครับ”


“แต่ในฐานะที่นายอยากรู้ฉันจะเล่าให้ฟังก็ได้ เพราะฉันก็มีเรื่องที่ต้องถามนายเหมือนกัน” ผมเป็นคนไม่ค่อยมีเซ้นส์กับอะไรแต่คำพูดของคุณเขากลับทำให้ผมสังหรณ์ใจแปลกๆ เรื่องอะไรที่ทำให้เขาต้องเฮิร์ตแล้วเรื่องอะไรล่ะที่คุณแบคฮยอนจะต้องถามผม


อย่าบอกนะโว้ยว่าเรื่องไอ้พี่คริส


“พี่คริสทิ้งฉันแล้วแหละ เขาทิ้งฉันไปคบกับแฟนกำมะลอของนาย ปาร์คชานยอลเพื่อนสนิทของนายแฟนเก่าของพี่คริสแล้วก็พนักงานใหม่ที่บริษัทเขาอ่ะ” ผมพูดอะไรไม่ออกเลย คุณแบคฮยอนรู้ความจริงหมดแล้ว เขารู้แล้วว่าผมรวมหัวกับไอ้ปาร์คหลอกเขา รู้ว่าที่จริงเราเป็นอะไรกัน รู้แม้กระทั่งว่าไอ้ปาร์คเป็นแฟนเก่าของแฟนปัจจุบันของเขาด้วย


แล้วผมต้องทำหน้ายังไง ต้องพูดอะไรก่อนวะ ผมแม่งโกหกตาใสหลอกเขามาได้ตั้งนานว่าเป็นแฟนกับไอ้ปาร์ค แถมยังช่วยมันปกปิดความจริงเรื่องไอ้พี่คริส แล้วสุดท้ายก็โดนเขาจับได้ว่าโกหก ไม่อยากจะคิดเลยโว้ยว่าคุณเขาจะโกรธผมขนาดไหน ถ้าไม่มีเฝือกเกะกะกับสายน้ำเกลือระโยงระยางนั่นพนันได้เลยว่าคุณแบคฮยอนคงจะจับผมหักเป็นสองท่อนแล้ว


“นายเองก็รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ นายเองก็รวมหัวกับพวกเขาหลอกฉันด้วยใช่มั้ย นี่ฉันเป็นคนโง่อยู่คนเดียวหรือไง ไม่แฟร์เลย” คุณแบคฮยอนไม่ได้พูดมันในเชิงต่อว่าหรือตำหนิผม แต่น้ำเสียงนั้นของเขาฟังดูแล้วเหมือนจะกำลังตัดพ้อเสียมากกว่า แล้วก็เป็นเพราะเขาไม่โวยวายไงมันเลยทำให้ผมยิ่งรู้สึกผิด


สมรู้ร่วมคิดกับไอ้ปาร์คปกปิดความจริงเรื่องที่มันกำลังแอบคบกับไอ้พี่คริสทำให้แฟนตัวจริงอย่างคุณแบคฮยอนต้องโดนทิ้งจนเฮิร์ทหนัก ต้องไปพึ่งแอลกอฮอล์แล้วสุดท้ายก็ต้องมาประสบอุบัติเหตุเพราะความเมา แบบนี้ก็นับว่าผมเป็นต้นเหตุที่ทำให้คุณเขาต้องบาดเจ็บด้วยป่ะ แล้วต้นเหตุตัวจริงของเรื่องนี้อย่างไอ้ปาร์คกับไอ้พี่คริสล่ะจะรู้ตัวหรือยัง


ถ้ายังแล้วผมควรบอกให้พวกเขารู้ไหม...


50%



“แบคฮยอน เป็นยังไงบ้างลูก” ยังไม่ทันที่ผมจะได้คิดอะไรต่อจากนั้น ยังไม่ทันจะได้เคลียร์กับคุณแบคฮยอนให้รู้เรื่องด้วยซ้ำไป เสียงของผู้มาใหม่ก็เรียกความสนใจให้ทั้งผมและคนเจ็บต้องหันไปมอง


“คุณแม่” แล้วก็เป็นคุณแม่ของเขานี่เอง


“เซฮุนใช่มั้ยจ้ะ ขอบคุณมากนะที่อยู่เป็นเพื่อนแบค” เธอกล่าวคำขอบคุณเสียยกใหญ่ในขณะที่ผมพอก้มหัวทักทายเธอเสร็จก็รีบลุกจากเก้าอี้เพื่อให้คนที่คุณแบคฮยอนคงอยากเจอมากกว่าผมในตอนนี้ได้เข้าไปหาเขา


ผมปล่อยให้คุณพ่อคุณแม่ได้แสดงความห่วงใยที่มีต่อลูกชายอย่างเต็มที่ ส่วนตัวเองก็ปลีกตัวออกมาเงียบๆ


ความคิดเดิมที่คิดไว้ก่อนที่คุณแม่ของคุณแบคฮยอนจะมาผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ผมควรบอกให้ไอ้พี่คริสกับไอ้ปาร์ครู้ตัวไหมว่าการกระทำของทั้งคู่ทำให้ใครบางคนต้องเดือดร้อนซะแล้ว หรือผมควรเก็บเป็นความลับต่อไปแล้วปล่อยให้พวกเขาไปรู้ด้วยตัวเองดี


หรือบางทีผมอาจจะไม่ต้องคิดมากแล้วว่ะ เพราะว่าไอ้พี่คริสแม่งวิ่งมานู่นแล้ว


“เซฮุน แบคล่ะ”


“อยู่ในห้องฉุกเฉิน” ถึงจะเคยเกลียดขี้หน้าเขาแค่ไหนแต่จังหวะนี้คงต้องสงบศึกชั่วคราวแล้วล่ะ เพราะตอนนี้ศักดิ์ศรีคงไม่สำคัญเท่าอาการของคุณแบคฮยอนอีกแล้ว “แต่ผมว่าพี่อย่าเพิ่งเข้าไปเลย”


“...” เขาหยุดฝีเท้าพร้อมกับหันมามองด้วยสายตาตั้งคำถามและแววตาที่ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้น


“พ่อกับแม่เขาอยู่ข้างใน” ผมบอกแค่นั้นแล้วก็คิดว่าไอ้พี่คริสคงเข้าใจดีว่าเวลานี้ไม่ควรเข้าไป ก็หักอกลูกเขาจนต้องเจ็บปางตายให้เสนอหน้าเข้าไปตอนนี้ก็ได้โดนพ่อแม่เขาฆ่าตายน่ะสิ


“แล้วนายมาที่นี่ได้ไง”


“เขาโทรหาผม” ไอ้พี่หน้าหล่อเลิกคิ้วเป็นเชิงว่าอย่างผมเนี่ยนะ สำคัญอะไรคุณแบคฮยอนถึงได้โทรหาเวลาที่เดือดร้อน ก็ไม่ได้สำคัญอะไรหรอกโว้ยแต่เป็นเบ้ไง เป็นคนที่เขาจะนึกถึงเวลามีเรื่องให้รับใช้เขาถึงได้เลือกโทรหา อีกอย่างคนสำคัญของเขาอย่างพี่ก็ดันหักอกเขาแบบไม่มีชิ้นดี แบบนี้จะให้เขาไปพึ่งใคร “ก็พี่ทิ้งเขาไม่ใช่หรือไง เขาไม่มีใครให้พึ่งถึงต้องโทรหาผม” คนอายุมากกว่ามีสีหน้าสลดไปทันตาเมื่อได้ฟังเหตุผลที่แท้จริงว่าตัวเองนั่นแหละที่เป็นสาเหตุของอุบัติเหตุทั้งหมด “เพราะพี่ทิ้งเขาคุณแบคฮยอนถึงได้ไปกินเหล้าจนเมาแบบนี้ เขาโทรหาเพราะจะให้ผมไปรับแต่ผมดันหลับเขาก็เลยต้องขับรถกลับบ้านเอง ก็เลยประสบอุบัติเหตุจนได้”


“แล้วแบคเป็นอะไรมากหรือเปล่า”


“ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วครับ แต่กระดูกหน้าแข้งหัก คงต้องพักฟื้นอีกยาว” สีหน้าไอ้พี่คริสดูสบายใจขึ้นนิดหน่อยแต่ก็ยังไม่ได้ผ่อนคลายซะทีเดียว ก็แหงล่ะ ตัวต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดคือเขา ถึงอุบัติเหตุจะเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพี่คริสเป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมดอยู่ดี


ผมปล่อยให้ไอ้พี่คริสได้สงบสติอารมณ์ ไม่ได้ปลอบใจหรือซ้ำเติมอะไรเขาหรอก ผมก็แค่ รอเวลาให้คุณแบคฮยอนออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้วจะได้กลับห้องไปนอนเสียทีเพราะนี่มันก็เกือบจะตีสี่แล้ว


เป็นโชคดีของผมที่ไม่ต้องรออยู่ตรงนี้กับไอ้พี่คริสนานนักเพราะนั่งรอได้ไม่ถึงสิบนาทีคุณแบคฮยอนก็ถูกเข็นออกมาจากห้องฉุกเฉิน


“แบค...”


“คุณแบคฮยอน” เราเรียกชื่อคนเจ็บออกมาแทบจะพร้อมกัน และคุณแบคฮยอนที่ดูเหมือนจะสดชื่นขึ้นกว่าเมื่อตะกี้ก็รีบหันมามอง


“พี่คริสก็มาด้วยเหรอครับ” ถึงไอ้พี่คริสจะทำให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจแถมยังทำให้เขาต้องบาดเจ็บปางตายแต่คุณแบคฮยอนก็ยังทักทายเขาด้วยสีหน้าแจ่มใจอยู่ดี


“เป็นยังไงบ้าง”


“เจ็บขาครับ”


ผมยืนมองอดีตคนรักแสดงความเป็นห่วงเป็นใยต่อกันอยู่ห่างๆ พี่คริสจับมือคนเจ็บเอาไว้และเขาก็ดูเหมือนจะหายเจ็บไปถนัดตาเพียงแค่ได้รับสัมผัสอ่อนโยนจากคนรักเก่า


“คริส เดี๋ยวไปคุยกับแม่ที่ห้องหน่อยนะ” บรรยากาศโรแมนติคระหว่างคนรักเก่าถูกทำลายลงด้วยแม่ของคนเจ็บ คุณแม่ของคุณแบคฮยอนเธอก็ยังดูเป็นผู้หญิงที่ใจดีและอ่อนโยนเหมือนเดิมแหละ แต่ถึงท่าทีของเธอจะไม่ได้ดุดันแต่ประโยคนั้นมันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเธอกำลังไม่พอใจ


ผมเดินตามเปลนอนของคนเจ็บไปเรื่อยๆ จนมาถึงห้องพิเศษ ไม่ได้ตั้งใจจะมาส่งคุณเขาหรอกนะแต่แค่ยังหาโอกาสบอกลาไม่ได้ กะว่าคนเจ็บถึงห้องพิเศษเมื่อไหร่ค่อยหาจังหวะลาเขา


“คริสเลิกกับน้องแล้วเหรอ” แต่พอได้ยินคำถามนั้นของคุณแม่ผมก็รู้แล้วล่ะว่าคงจะหาโอกาสบอกลาไม่ได้ง่ายๆ


“เอ่อ ครับ”


“ทำไมล่ะลูก”


“ผมคิดกับแบคแค่น้องครับ” ทั้งที่เรื่องราวมันมีมากกว่านั้นแต่ผมว่าพี่คริสก็ตัดสินใจถูกแล้วที่ให้คุณแม่ได้รับรู้แค่นั้น


“แม่ไม่ว่านะถ้าคริสจะทิ้งน้อง แต่น้องเสียใจมากจนประสบอุบัติเหตุขาหัก ในฐานะแม่ถ้าใครมาทำให้ลูกแม่เสียใจแม่ก็ต้องโกรธเป็นธรรมดาคริสเข้าใจใช่มั้ย” อย่าว่าแต่ไอ้พี่คริสเข้าใจ ผมก็เข้าใจเหมือนกัน ทิ้งลูกเขาจนต้องประสบอุบัติเหตุขาหัก ถือว่าคุณแม่ใจเย็นแล้วนะที่ยังคุยกับพี่คริสดีๆ แทนที่จะลงไม้ลงมือ


“ครับแม่ ผมขอโทษครับ” พี่คริสยอมรับผิดแล้วโค้งขอโทษซ้ำๆ อย่างลูกผู้ชาย จะว่าไปเขาก็ดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นจริงๆ แฮะ ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมเพื่อนรักของผมถึงได้กลับไปตกหลุมรักเขาอีกครั้ง


“แม่จะไม่ขอให้คริสกลับมาคืนดีกับแบคนะ แต่ในฐานะที่ทำน้องเจ็บหนักขนาดนี้แม่อยากให้คริสแสดงความรับผิดชอบต่อเรื่องนี้หน่อย” ผมยืนฟังอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ ส่วนคนเจ็บก็นอนไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ในห้อง ไม่ได้เผือกนะโว้ยแต่จุดนี้ก็อยากรู้อยู่เหมือนกันว่าไอ้พี่คริสมันจะเป็นผู้ใหญ่จริงอย่างที่เพื่อนสนิทผมโม้ให้ฟังหรือเปล่า แล้วผมสมควรจะไว้วางใจให้คนเลวๆ อย่างมันได้ดูแลไอ้ปาร์คเพื่อนรักผมอีกครั้งมั้ย


“ผมจะดูแลน้องจนกว่าขาจะหายครับ” เขายืดอกแสดงความรับผิดชอบอย่างลูกผู้ชาย และผมก็อดชื่นชมอยู่ในใจไม่ได้ว่าเขาตัดสินใจได้ดีจริงๆ


“แม่ดีใจนะที่ได้ยินแบบนี้ เข้าไปหาแบคเถอะลูก เขาคงอยากคุยกับคริสแย่แล้ว” เมื่อสองแม่ลูกเขาเคลียร์ปัญหากันเสร็จก็ถึงเวลาของคนนอกอย่างผมที่จะขอตัวกลับ


“เอ่อ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณแม่”


“ขอบคุณมากนะลูกที่มาอยู่เป็นเพื่อนแบคแล้วก็ขอโทษด้วยที่รบกวนเวลานอน” คุณแม่เดินมาจับไหล่แล้วพูดขอบคุณผมอย่างใจดี หมดหน้าที่ของเบ้อย่างผมแล้ว


ได้เวลากลับไปนอนซะที ส่วนที่เหลือจะเป็นยังไงก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของไอ้พี่คริสก็แล้วกัน

 

TBC


50% talk : ถ้าพวกเทอคิดว่าเซฮุนกับแบคฮยอนจะได้กันง่ายๆ บอกได้เลยว่าคิดผิด ถ้าไม่หักมุมมันก็ไม่ใช่ฟิคของชั้นน่ะสิจริงมั้ยย555555555

100% talk : อีพี่เครสสสแกรมันนังทรัวเดดดดดดดดดดดดดดดดด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

710 ความคิดเห็น

  1. #664 SAY! H (@pepeach05) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 19:58
    ฮุนแบค!! ขอร้องเลย
    #664
    0
  2. #602 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:00
    แสดงความรับผิดชอบด้วยการมาดูแล เหอะ!!!
    #602
    0
  3. #570 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 07:36
    เฮ้อออออออ พี่คริสต้องมาดูแลแบคอีกนานแค่ไหนล่ะ น้องจะโอเคมั้ยเนี่ย
    #570
    0
  4. #559 NaliNsr (@NaliNsr) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 18:16
    เห็นเค้าลางที่จะมาหาน้องชานยอล...
    #559
    0
  5. #558 aeiya0607 (@aeiya0607) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 23:23
    ไม่ใช่สิ เห็นแก่(ลูก)ตัวเองต่างหาก
    #558
    0
  6. #557 aeiya0607 (@aeiya0607) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 23:22
    คุณแม่เห็นแก่ตัวว่ะ
    #557
    0
  7. #556 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 22:25

    อ่าวคุณแม่ --" โบ้ยให้พี่คริสดูแลสะงั้น ถึงพี่คริสจะทำแบคอกหักขนาดต้องกินเหล้าเมาย้อมใจ แต่คุณแม่ก็น่าจะคิดนิดนึงว่าเรื่องที่เกิดมันเกิดขึ้นเพราะความประมาทของแบคนะ รู้ว่าเมาก้ยังจะขับ เอ้อ นี่ถ้าแบคคิดจะทำอะไรๆให้ชานยอลเข้าใจผิดและรู้สึกผิดช่วงนี้ล่ะก้บอกเลยอาจจะสำเร็จแน่นอน เฮ้อ ดูๆแล้วแบคไม่ได้รักพี่คริสหรอก แบคก้แค่อยากเอาชนะ --* รอติดตาม เปนกำลังใจให้ค่า รอน๊าาา
    #556
    0
  8. #555 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:38
    คุณแม่คะ กล้าโบ้ยการดูแลลูกให้คนอื่นนะคะ เห็นเขารู้สึกผิดหน่อยไม่ได้เชียว เขาหักอกลูกคุณแม่ก็จริง แต่คนที่พาตัวเองไปกินเหล้าจนเมามายแล้วทำให้เกิดอุบัติเหตุนี่คือลูกคุณแม่เองนะคะ ขนาดอีพี่คริสมันยังรู้สึกผิดขนาดนี้แล้วชานยอลจะขนาดไหนอ่ะ
    #555
    0
  9. #554 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 15:35

    ยิ่งคุณแม่แบคมาพูดแบบนี้เอง คิดเหรอว่าพี่คริสจะไม่ทำตาม แถมยิ่งอยู่ใกล้ๆกันแบบนี้อีก ฮือเหมือนได้กลิ่นดราม่ามาแต่ไกล แต่ก็คงจะไม่มีอะไรหรอกใช่มั้ย เราเชื่อว่าน้องต้องเข้าใจพี่นะ ถ้าแบคไม่เผลอทำอะไรพิเรนทร์ๆอีกอะ
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #554
    0
  10. #553 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 14:22

    แล้วแบบพี่คริสต้องดูแลแบคจนกว่าจะหายอะ แบคจะตัดใจได้หรอ ไหนจะชานยอลอีกจะเข้าใจในสิ่งที่พี่คริสทำมั๊ย เราว่างานนี้ต้องมีเซฮุนอยู่ข้างๆด้วยแล้วอะคอยเตือนแบคหรือไม่ก็ต้องทำให้แบคไม่กลับมารักพี่คริสอีก
    #553
    0
  11. #552 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 08:13
    ดีล้ะที่ไม่ได้บาดเจ็บอะไรร้ายแรงมากนะแบคฮยอน เซฮุนดามใจแบคฮยอนเหอะเราว่าแลดูเข้าใจกันดีค่ะ // นี่ไม่ใช่ว่าชานยอลรู้เรื่องแบคแล้วเลิกกะพี่คริสเพราะรู้สึกผิดอ่ะ เฮ้ออออ... รอติดตามค่าา เปนกำลังใจให้น๊าา #แบคเข้มแข็งนะคะ
    #552
    0
  12. #551 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 21:45

    ดีแล้วที่แบคไม่เป็นอะไรมากแค่กระดูกหน้าแข้งหัก แต่ก็รอดูสองคนนี้พัฒนาความสัมพันธ์กันเลย ตอนนี้อาจเป็นแค่เจ้านายกับลูกจ้าง แต่อยู่ด้วยกันนานๆไปสถานะอาจจะเปลี่ยนก็ได้
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #551
    0
  13. #550 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 12:31

    ตอนนี้แบคฮยอนมีเซฮุนเป็นที่พึ่งเดียวนะ เค้าอ่อนแอมากๆ สงสารแบคจัง ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแต่ต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้
    #550
    0
  14. #549 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 06:51
    รับผิดชอบแทนเพื่อนไปเลยเซฮุน ดามใจให้แบคฮยอนเลย
    #549
    0