EX | KRISYEOL ft.EXO | #EX_KY

ตอนที่ 18 : EX_17 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 507
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    24 พ.ค. 62








“เดี๋ยวอาทิตย์นี้เราไปเที่ยวกันนะ”


เรานั่งอยู่ด้วยกันในวีไอพีโซนของรูฟท็อปบาร์ในไนต์คลับสุดหรูแห่งหนึ่ง เราดื่มไวน์ชั้นดีด้วยกัน ศีรษะของผมซบอยู่บนไหล่ของพี่คริสส่วนมือของเขาก็โอบอยู่รอบเอวผมแทบจะตลอดเวลา แต่แล้วคำชวนไม่มีปี่มีขลุ่ยของเขาก็ทำให้ผมตกใจจนต้องละศีรษะออกมาจากไหล่เพื่อจะจ้องหน้าเขา


“ไปปูซานกัน”


“หา” แล้วมันก็ยิ่งน่าตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อเขายังยืนยันคำเดิม ปูซานเลยเหรอ ไกลกว่าที่คิดแฮะ


“พี่อยากไปเที่ยวกับนาย”


“แต่...”


“เถอะน่า วันอาทิตย์เป็นวันเดียวในสัปดาห์ที่เราจะได้ใช้เวลาด้วยกันแล้ว” เขาพูดเสียงอ่อนแล้วจ้องมองผมด้วยแววตาอ้อนวอนนิดๆ มันก็จริงอย่างที่พี่คริสพูดแฮะ นอกจากวันอาทิตย์มันก็แทบไม่มีวันไหนที่เราได้ใช้เวลาด้วยกันแล้ว ในวันธรรมดาเขาทำได้แค่แอบซื้อขนมซื้อกาแฟมาให้ ส่งข้อความสั้นๆ มาหา หรืออย่างมากก็โทรคุยกันก่อนนอนซึ่งมันก็นานๆ ครั้งเท่านั้น


เพราะงั้นผมก็เลยค่อนข้างเห็นด้วยกับคำพูดของเขา ยิ่งมาเจอแววตาอ้อนวอนกับท่าทางอ้อนๆ ตอนพี่คริสเอียงหัวลงมาซบไหล่ผมก็ยิ่งใจอ่อนเข้าไปใหญ่เลย


“ครับ”


“ตกลงนะ”


“ครับ ไปปูซานกัน”


“ขอบคุณครับ” คนอายุมากกว่าว่าพลางเอื้อมมือมาโอบไหล่แล้วรั้งร่างผมเข้าไปกอดแนบอก จะมาขอบคุณผมทำไม ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย พี่คริสนี่นะขยันทำเกินเรื่องให้ผมเขินจริงๆ ผมทิ้งตัวลงในอ้อมกอดของเขาก่อนที่พี่คริสจะก้มลงมาจูบเบาๆ บนกลุ่มผม ก่อนที่สายเรียกเข้าจากใครบางคนจะเข้ามาขัดจังหวะทำให้ผมต้องหยิบมันขึ้นมาดู


ตืด ตืดด


“ไอ้ฮุนโทรมาครับ” ถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วเพราะผมยังอยู่ในอ้อมกอดเขาและเพียงแค่ยกโทรศัพท์ขึ้นมาเขาก็มองเห็นแล้วว่าใครโทรมาแต่ผมก็ยังเงยหน้าขึ้นไปเพื่อบอกให้เขารู้


“รับสิ” บอกให้ผมรับนะแต่ก็ยังกอดผมไม่ปล่อย ให้ตายสิพี่คนนี้เกเรจริงๆ


“เออมึง”


อยู่ไหน


ผมแอบได้ยินพี่คริสหัวเราะฮึเบาๆ แสดงว่าคงได้ยินที่ไอ้ฮุนพูดหมดแล้วล่ะสิท่า


“มากินข้าวกับพี่ที่ทำงาน” ผมไม่ได้โกหกนะ นี่ก็มากินข้าวกับพี่ที่ทำงานจริงๆ แค่พี่คนนี้เป็นพี่ที่สนิทมากหน่อยก็แค่นั้น


ถ้ากลับมาแวะซื้อน้ำมาด้วย น้ำกินหมดแล้ว


“เออๆ ได้”


ทำไมไปกินข้าวกับพี่ที่ทำงานได้วะ โอกาสพิเศษอะไรเหรอ


พี่คริสอมยิ้มมุมปากอีกครั้งเมื่อได้ยินคำถามเชิงจับผิดจากไอ้ฮุน ก่อนจะก้มลงมาหอมแก้มผมฟอดใหญ่แล้วพอผมหันไปค้อนใส่พี่แกก็ลอยหน้าลอยตาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“ก็พอดีเลิกงานช้า พี่เขาก็เลยพาไปเลี้ยง” ผมโกหกอีกครั้งแล้วก็ได้รับรอยยิ้มล้อเลียนกลับมา ก่อนที่คนอายุมากกว่าจะก้มลงมาหอมแก้มซ้ายขวารัวๆ ผมย่นคอหนีสัมผัสชวนจั๊กจี๋แล้วโวยวายเบาๆ แต่แทนที่เขาจะหยุดคนแก่จอมเกเรกลับยิ่งกดใบหน้าลงมาแล้วใช้สันจมูกคมคลอเคลียไปมาอยู่ที่แก้มผมไม่ได้หยุด


“อื้อ”


หะ ว่าไงนะมึง


“แค่นี้นะมึง ขึ้นรถก่อน” ผมรีบตัดบทแล้ววางสาย ในเมื่อพี่คริสไม่เลิกแกล้งงั้นผมเลิกคุยเองก็ได้ไม่เห็นจะยากเลยโถ่


“พี่คริส!” ผมแหวใส่แล้วก็ฟาดเขาไปหนึ่งผัวะเพื่อจะลงโทษคนที่ทำเกินเรื่อง แค่ลำพังตอนนี้ผมก็โดนไอ้ฮุนเพ่งเล็งมากพอแล้วไงพี่คนนี้ยังจะมาสร้างประเด็นใหม่ให้มันยิ่งสงสัยผมเข้าไปอีก


“เซฮุนไม่รู้เรื่องนี้เหรอ” พอเห็นผมเริ่มงอแงคนแก่กว่าก็รู้ตัวแล้วหยุดแกล้ง เขายังเซ้นส์ไวเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ใจดีขึ้น


“ครับ”


“ทำไมไม่บอกเขาล่ะ”


“แล้วพี่ล่ะครับ ทำไมไม่บอกคุณแบคฮยอน” ผมย้อนถามกลับบ้างเพราะเขาเองก็ยังไม่ได้บอกคุณคนนั้นเหมือนกัน ไอ้ฮุนเป็นแค่เพื่อนถึงมันจะรับรู้หรือไม่รู้เรื่องนี้มันก็ไม่มีผลกระทบกับการคบกันของเรา แต่คุณแบคฮยอนคือคนรู้ใจของเขา และถ้าเขาคิดจะเดินหน้ากับผมต่อไปเขาต้องบอกให้คนเก่าอย่างคุณแบคฮยอนรู้ตัว


“พี่ยังไม่เจอเขาเลย ไม่อยากบอกเลิกทางโทรศัพท์อ่ะ มันดูไม่เป็นลูกผู้ชาย”


“ไม่เจอกันเลยเหรอครับ พี่คบกันภาษาอะไร” ผมไม่ได้ร้ายนะ ไม่ใช่เพราะความแค้นเก่าก็เลยต้องมาแขวะเขาเพื่อเอาคืน คนคบกันแต่ไม่เจอหน้ากันมันแปลกมั้ยล่ะ มันก็น่าสงสัยจริงๆ ป่ะว่าคบกันภาษาอะไร


“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้คบกับเขา เรานี่นะ” เขายกมือขึ้นโคลงหัวผมเบาๆ ก่อนจะยิ้มออกมาเพราะอ่อนใจกับความขี้สงสัยแบบเด็กๆ ของผม “ก็ดูใจกันแบบผู้ใหญ่ ว่างตอนไหนก็เจอกันตอนนั้น” แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังตอบคำถามผมอยู่ดี


“แล้วคุณเขาไม่คิดถึงพี่แย่เหรอครับ”


“ไม่รู้เขาสิ” คำตอบขอไปทีของเขาทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง แต่แล้วก็ได้เห็นเพียงแววตาอบอุ่นจริงใจที่มองกลับมา เขาไม่ได้โกหกหรือตอบเพื่อให้ผมสบายใจ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้จริงๆ “ตอนอยู่ด้วยกันเราไม่พูดถึงเรื่องคนอื่นดีกว่ามั้ย”


“แต่ถ้าพี่อยากจะเดินหน้ากับผมจริงก็ต้องรีบเคลียร์ตัวเองนะครับ” ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมก็คงจะตามใจและเลิกพูดเรื่องคุณแบคฮยอนตามที่พี่คริสขอ แต่กับตอนนี้ไม่ ผมจะจบได้ยังไงในเมื่อเขายังไม่ชัดเจนแบบนี้


“ครับ พี่คริสจะจัดการให้เร็วที่สุดเลย”


“อย่าทำให้ผมต้องผิดหวังในตัวพี่อีกเป็นครั้งที่สองนะครับ” ผมเคยบอกตัวเองว่าไม่คาดหวังแต่พอเราเดินหน้ากันมาจนถึงจุดนี้ผมก็เริ่มรู้สึกแล้วว่ามันต้องคาดหวังอะไรซักอย่างจากเขาบ้างแล้ว


ถ้าพี่คริสพร้อมจะจริงจังกับผม ผมก็พร้อมที่จะลืมอดีตแล้วเดินหน้าไปกับเขา เพราะงั้นนี่คือการแสดงจุดยืนว่าผมจริงจังและผมกำลังยื่นคำขาดให้เขารีบจัดการตัวเองแล้วเดินหน้าในความสัมพันธ์ของเราอย่างจริงจังซะที


ผมชัดเจนขนาดนี้ หวังว่าพี่จะไม่ทำให้ผมผิดหวังอีกนะครับ...



50%




“กลับช้าได้ใช้มั้ย ไม่รีบไปไหนใช่ป่ะ” คุณแบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาเพื่อถามผม มือขวาของเขาถือไอแพด มือซ้ายถือapple pencil และตอนนี้ก็กำลังใช้มันดันแว่นตาทรงกลมที่ตกลงมาอยู่ที่ปลายจมูกให้กลับไปอยู่ที่เดิม


“ได้ครับ” เราวุ่นๆ กับการถ่ายเครื่องประดับกันมาตั้งแต่ช่วงบ่ายและผมก็พอทำนายได้ว่างานในวันนี้จะต้องยืดเยื้อแน่ แล้วสุดท้ายมันก็เป็นอย่างที่คิดจริงๆ


“แฟนไม่ห่วงใช่ป่ะ” ผมเลิกลั่กเมื่อโดนทวงถามถึงแฟน ในขณะที่ผมเองลืมไปแล้วว่าเคยไปช่วยปลอมตัวเป็นแฟนกำมะลอให้ไอ้ปาร์คเพื่อตบตาไอ้พี่คริส แต่คนตัวเล็กยังจำได้เป็นอย่างดีและอยู่ๆ วันนี้ก็ถามเรื่องแฟนผมขึ้นมา


“ก็ไม่อ่ะครับ เขารู้ว่าผมทำงาน” ผมตอบปัดๆ ให้มันผ่านไปเพราะไม่อยากให้เขามาโฟกัสกับเรื่องนี้ ผมโกหกไม่เก่งก็เลยไม่อยากพูดอะไรมาก กลัวพูดไปพูดมาแล้วจะโป๊ะแตกซะเอง


“ถ้างั้นเช็ครูปไปก่อนนะ ฉันไปโทรศัพท์ก่อน”


“ครับ” ผมตอบแล้วก็ก้มหน้าลงจดจ่อกับหน้าจอแม็คบุ๊คต่อ ไม่ได้อยากรู้และไม่ได้สนใจว่าคุณแบคฮยอนไปโทรศัพท์หาใคร จนแม้กระทั่งเขากลับมาผมก็ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองเลย


“นี่เซฮุน เดี๋ยวเสร็จงานไปส่งฉันที่สถานีรถไฟใต้ดินหน่อยนะ”


“อ้าว รถคุณล่ะ” คราวนี้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปคุยกับเขาจริงๆ แล้ว คุณแบคฮยอนขับออดี้คันหรูมาทำงานทุกวัน แล้วอยู่ๆ วันนี้ทำไมถึงได้จะให้ผมไปส่งขึ้นรถไฟใต้ดิน


“เมื่อเช้าฉันตื่นสายเลยไม่ได้เอารถมา นั่งวินมาอ่ะ” อ้อเหรอ ผมไม่ได้สังเกตเลยแฮะว่าเมื่อเช้าเขามายังไง รู้แค่ว่าคุณแบคฮยอนมาสายไปเกือบชั่วโมงและเราก็เริ่มถ่ายงานกันไปได้ซักพักแล้ว


“ได้สิ แต่คุณจะลำบากหรือเปล่าล่ะ” ผมว่าแล้วก็เหลือบไปมองสัมภาระของเขา มันไม่ได้มากมายขนาดนั้นแต่ก็คงจะลำบากถ้าต้องแบกขึ้นรถไฟใต้ดินจริง “คอนโดคุณอยู่ไหน”


“ชองดัมดง”


“งั้นเดี๋ยวผมไปส่งเอง คุณซ้อนมอไซค์ได้ใช่มั้ย”


“ได้สิ”


“งั้นผมไปส่งดีกว่า ซ้อนมอไซค์น่าจะสบายกว่าขึ้นรถไฟใต้ดิน”  เราตกลงกันเสร็จในเวลาสั้นๆ ก่อนที่ผมจะนึกขึ้นได้ว่านี่มันธุระกงการอะไรของผมวะ แฟนเขาก็มีแถมขับเบนซ์ตัวท้อปแล้วมันเรื่องอะไรที่ลูกน้องอย่างผมจะอาสาไปส่งเขาด้วยมอเตอร์ไซค์คันเก่าๆ “ว่าแต่คุณคริสล่ะครับ”


“ไม่ว่าง ไม่อยู่ ไม่รู้ไปไหนเหมือนกัน” เขาตอบแบบเอือมระอาเต็มทนและผมก็รู้ได้ในทันทีว่าไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้อีก


“หือ”


“ช่างเขาเถอะ นายไปส่งฉันแหละดีแล้ว”


“อ่าครับ” เรากลับมาเร่งมือทำงานเหมือนเดิมแต่จิตใจผมกลับไม่ปกตินัก มันสังหรณ์ใจยังไงแปลกๆ ว่าการที่ไอ้พี่คริสหายไปในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์สองสัปดาห์ติดจะต้องมีอะไรผิดปกติ


ช่วงวันธรรมดาคุณเขาก็ทำงานทุกวันจนแทบไม่ได้เจอไอ้พี่นั่น จะมีเวลาอยู่ด้วยกันบ้างในคืนวันเสาร์อาทิตย์ไอ้พี่คริสก็ยังจะหายหัวไปอีก ไม่ได้คิดถึงหรืออยากเจอหน้าแฟนตัวเองบ้างเลยหรือไง เป็นแฟนประเภทไหนกันวะ


ว่าแล้วก็นึกถึงไอ้ปาร์คขึ้นมา คดีเก่าที่มันพาใครก็ไม่รู้มานอนที่ห้องแถมยังมาทิ้งที่หนีบเทคไนปริศนาไว้ที่โซฟายังทำให้ผมสงสัยไม่หาย และตอนนี้ผมก็ยังไม่ไว้ใจมันนัก ยิ่งมารู้ว่าไอ้พี่คริสหายหัวไปยิ่งทำให้เรด้าร์จับผิดในตัวผมออกทำงาน


“ผมไปห้องน้ำเดี๋ยวนะ”


“อื้อ” คุณแบคฮยอนที่ดูเหมือนจะเลิกหัวร้อนเรื่องไอ้พี่คริสไปแล้ว กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานด้วยความตั้งใจเหมือนว่าไอ้ที่เขางอแงไปเมื่อตะกี้ไม่มีอยู่จริง อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายแบบนี้น่ะเชื่อแล้วล่ะว่าเขาเป็นศิลปินจริงๆ


 

ผมตัดสินใจโทรหาไอ้ปาร์คเพื่อจะยืนยันบางอย่างในใจ ก่อนที่ผมจะตัดสินใจว่าจะปล่อยมันไปหรือตามจับผิดมันต่อ


ว่าไงมึง


“มึงถึงห้องยัง”


วันนี้กูกลับบ้านว่ะ พอดีวันนี้วันเกิดแม่


“อ่ะเหรอ”


มีไรวะ


“กูว่าจะฝากเก็บผ้าที่ระเบียงว่ะ พอดีคืนนี้เลิกงานดึก”


กูอยู่บ้านอ่ะดิ่


“เออๆ งั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวกูกลับไปเก็บเอง”


เคๆ

 


ผมกดวางสายพร้อมกับเครื่องหมายคำถามในหัว ตอนแรกผมว่าจะปล่อยไอ้ปาร์คไปแต่พอมาได้ยินว่ามันไม่อยู่ห้องเป็นอาทิตย์ที่สองในจังหวะเดียวกับที่ไอ้พี่คริสหายหัวไป ผมคงทำใจให้ปล่อยมันไปไม่ได้จริงๆ


ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนขี้จับผิดเลยนะโว้ย แต่เพื่อนทำตัวไม่น่าไว้ใจ ทำตัวเหมือนกำลังจะมีแฟนใหม่ที่ผมสังหรณ์ใจว่าจะเคยเป็นแฟนเก่ามัน


พี่คริสเคยทิ้งไอ้ปาร์คไป เคยทำให้มันเจ็บสาหัส ตอนนั้นผมสงสารมันแค่ไหนผมไม่เคยลืม และตั้งแต่ตอนนั้นจงถึงตอนนี้ผมคือคนที่อยู่ข้างมัน ช่วยดูแลจนไอ้เพื่อนสนิทหายดี แต่พอมาถึงวันนี้มันกลับคิดจะทิ้งผมไปหาคนที่เคยทำให้เสียใจงั้นเหรอวะ


ที่ผมทำดีให้มาตลอดนี่มันไม่เคยเห็นค่าเลยหรือไง ไม่เห็นค่า ไม่มีใจแล้วยังจะมาหักหน้าผมด้วยการกลับไปหาคนที่เคยทำร้ายมันไว้สารพัดอีก


มึงนี่มันใจร้ายใจดำจริงๆ ว่ะชานยอล...

 

 


“กลับกัน” อีกหน่อยผมคงได้กลายเป็นคนไฮเปอร์อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายเหมือนคุณแบคฮยอนเข้าซักวัน เหมือนตอนนี้ที่เดินขมวดคิ้วออกมาจากห้องน้ำอยู่ดีๆ แล้วก็ต้องหันไปทำหน้าร่าเริงใส่เพราะอีกคนชวนให้กลับบ้าน


“หืม”


“ฉันเสร็จแล้ว”


“แต่ผม...” แต่ผมยังไม่เสร็จไง จะเอาแต่ใจไปถึงไหนวะ


“ค่อยมาทำต่อพรุ่งนี้ก็ได้ งานนายไม่รีบ” ไม่รีบ ไม่รีบเหรอ แล้วตอนแรกใครมันเป็นคนเร่งให้ผมต้องอยู่ทำจนดึกดื่นแบบนี้วะ


“ก็ไหนตอนแรกคุณบอกว่ารีบไง”


“แต่ตอนนี้ไม่รีบแล้วไง ไปเถอะ กลับบ้านกัน” ลองคุณเขาพูดมาอย่างนี้แล้วช่างภาพต๊อกต๋อยอย่างผมจะทำอะไรได้วะนอกจากเก็บกระเป๋า “นายกับฉันนี่เหมือนกันเลยเนอะ...โดนแฟนเท" อยู่ๆ คุณแบคฮยอนก็พูดขึ้นมา ถึงแม้ว่าน้ำเสียงนั้นจะยังคงสดใสและคุณเขาจะพูดเหมือนไม่คิดอะไร แต่ผมก็รู้สึกได้ถึงความนอยด์


ผมเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กกว่าโดยไร้ซึ่งคำพูดใดๆ แว้บหนึ่งก็เกิดความรู้สึกเห็นใจเขาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ที่ไอ้ปาร์คไม่สนใจผมเพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ ไง แต่ที่ไอ้พี่คริสไม่สนใจคุณแบคฮยอนนี่ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ะ แล้วแบบนี้คุณเขาต้องรู้สึกยังไง จะเหงาแค่ไหนที่ต้องโดนทิ้งขว้างแบบนี้


“คุณ หิวมั้ย”


“ก็นิดหน่อย”            


“งั้นแวะกินอะไรหน่อยมั้ย”


“เอาสิ”


เพราะไม่รู้จะช่วยคนโดนเทตรงหน้ายังไงผมก็เลยเลือกที่จะปลอบใจเขาด้วยการพาไปกินข้าว คุณแบคฮยอนคงไม่รู้หรอกว่านั่นคือผมกำลังพยายามปลอบใจ ดูเขาไม่ค่อยแคร์และไม่ได้ต้องการมันเท่าไหร่นัก แต่ผมก็ดูออกนะว่าคนมั่นใจอย่างเขากำลังเฟล


นี่ผมกำลังเจอกับสถานการณ์แบบไหน เพื่อนสนิทผมกำลังจะกลับไปคืนดีกับแฟนเก่า ส่วนแฟนใหม่เขาก็โดนเทให้เหงาอยู่ตรงหน้า


นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย!

 

 

TBC


50% talk : เวลาตั้งใจเขียนฟิคแล้วฟีดแบคออกมาไม่ดีนี่ก็เสียใจเหมือนกันเนอะ 5555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

710 ความคิดเห็น

  1. #591 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 22:56
    ฮุนนนนนนนน เพื่อนกำลังไปได้สวย ฮุนก็ทำใจนะ ไปปลอบใจแบคนะฮุนนะ
    #591
    0
  2. #506 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 11:14
    ฮุนนนนนนน สรุปชอบชานยอลหรอ โอ๊ยยยยย ตัดใจดีกว่าค่ะ
    #506
    0
  3. #493 หนีตามจุนซู (@bennypencass) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 11:31
    สิ่งที่เซฮุนสงสัยอ่ะถูกแล้ว แม่นเลยจ้าาา ถ้ามาเจอจะๆคาตาเลยจะโกรธชานยอลมั๊ยเนี่ย
    #493
    0
  4. #484 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:38

    คนเหงาสองคนมาเจอกันมันต้องคลิกกันสักวัน แต่พี่คริสกับชานยอลนี่ก็แสบไม่ใช่เล่นเลยนะ เอาจริงๆแอบสงสารเซฮุนกับแบคฮยอนมากๆเหมือนกันนะ เหมือนแค่คนคั่นเวลาเลย
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #484
    0
  5. #483 Rifa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:51

    อีพี่คริสนี่แทนที่จะโทรนัดเจอมาบอกตรงๆรอเจอหน้าบอกเลิกแต่ตอนไหนจะได้เจอออ สงสารเซฮุนมากแงงง

    #483
    0
  6. #482 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:59

    เซฮุน แบคฮยอนไงๆ ไม่ต้องไปมองหาชานยอลแล้ว มองคนใกล้ตัวดีกว่าค่ะ ปล่อยชานยอลไปหาแฟนเก่าที่กำลังจะกลายเปนแฟนใหม่เถอะค่ะ ^^ รอติดตามเปนกำลังใจให้นะคะ สู้ๆน๊าาา
    #482
    0
  7. #481 JaOhTara (@JaOhTara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:09
    ฮุนสายตายาวป่ะ น้องแบคนี่งัยใกล้ๆ ชานยอลปล่อยผ่านไปเถอะ
    #481
    0
  8. #480 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:28
    พี่ฮุนชอบพี่ชานเหรอ.

    จริงดิ
    #480
    0
  9. #479 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:25

    คิดอีกทีสงสารเซฮุนอะ ชานยอลน่าจะบอกเพื่อน รู้ทีหลังหรือจับได้เองมันเสียความรู้สึกกว่ากันเยอะเลย เราไม่รู้ว่าแบคเสียใจแค่ไหนแต่ยังดีที่มีเซฮุนคอยอยู่เป็นเพื่อนนะ
    #479
    0
  10. #478 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    โดนเทโดยไม่รู้ตัว แบคฮยอนเอ้ยยยย
    #478
    0
  11. #477 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:50
    อีพี่บอกว่ากับแบคฺยอนแค่คนคุยๆกัน ดูๆกัน แต่แบคฮยอนจะคิดแบบนั้นไหม โอยย สงสาร
    #477
    0
  12. #476 fongfabs (@fongfabs) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:27

    ยังอีกนะพี่คริส...ยังไม่ยอมทำอะไรให้มันชัดเจนถูกต้องอีก


    #476
    0
  13. #475 หยางอี้ผิง (@p-phatkat-t) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:54
    เมื่อไรอีพี่จะชัดเจนนนนน
    สงสารหนูแบคอะ
    #475
    0
  14. #474 Zalley0061 (@KOokookai5892) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:53

    อยากจะไปปูซานนนขึ้นมาเลยยย~ ชานยอลบอกๆเซฮุนไปเถ๊อะจะได้ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆโกหกกลัวเซฮุนจะรู้แบบนี้น่ะ พี่คริสก็ให้ไวนะรีบเคลียร์จัดการตัวเองให้เรียบร้อยถ้าคิดจะสานสัมพันธ์ให้คืบหน้า แต่ดูๆแล้วพี่คริสคือดูไม่รู้สึกอะไรกะแบคฮยอนเลยอ่ะ แบบคบๆไปงั้นแหละงี้!! รอติดตามนะคะ มาต่อไวๆน๊าาอยากไปปูซานนแล้วววว เปนกำลังใจให้จ้าาาา
    #474
    0
  15. #473 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 19:05
    ยังแอบคบกันอยู่อีกหรอคะเนี่ยยยยยย ชัดเจนกันสักทีเถอะค่ะ
    #473
    0
  16. #472 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:56
    ได้ทีก็ต้องฟาดๆๆๆ เนาะชานยอลเนาะ ลีลาไม่เคลียร์เรื่องแบคฮยอนซักที แต่ก็แอบสงสารแบคฮยอนอยู่นะ นางก็อาจจะรู้สึกกับพี่คริสอยู่ไม่มากก็น้อยแหละ
    #472
    0
  17. #471 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:18

    พี่คริสอย่าเห็นเรื่องที่บอกแบคเป็นเรื่องไม่สำคัญสิ ดูพี่ไม่รีบอะไรเลย ยิ่งบอกช้าแบคยิ่งเจ็บนะ อย่าละเลยรีบๆเข้า ชานยอลจริงจังมากรู้มั้ย อย่าให้น้องผิดหวังเป็นครั้งที่สองละกันนะ
    #471
    0
  18. #470 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:12

    น้องชัดเจนขนาดนี้แล้วพี่คริสก็ต้องไปเคลียร์กับแบคให้รู้เรื่องนะ เอาจริงๆน้องก็ควรไปบอกเซฮุนนะ อย่าไปเก็บไว้เลยยยยยย
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #470
    0