how much sassy? รักนี้..ร้ายเท่าไหร่? krisyeol hunyeol

ตอนที่ 7 : HMS #6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    16 พ.ย. 56




HMS#6




“ชานยอลมีอะไรรึป่าว พี่เห็นเราทำท่าทางแปลกๆตั้งแต่เข้ามาแล้ว” เจ้าของงานเลี้ยงต้อนรับในคืนนั้นตะโกนแข่งกับเสียงดนตรีอึกทึกในผับเพื่อจะถามน้องชายคนสนิท ด้วยเพราะตั้งแต่ย่างกรายเข้ามาในสถานบันเทิงแห่งนี้เจ้าตัวก็เอาแต่ชะเง้อมองหาอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ายังมีอะไรสำคัญกว่างานเลี้ยงต้อนรับในคืนนี้อีก



น้องชายของเค้าน่ะชักจะทำตัวแปลกๆขึ้นทุกวัน



“เจอศรัตรูน่ะพี่”



“หา! ศรัตรู พี่ไม่ยักรู้ว่าเรามีศรัตรูกับเขาด้วย”



“ก็เพิ่งจะมีเนี่ยแหละ...”



“แต่เรา จะไม่หนีพี่ไปเหมือนอย่างเมื่อกลางวันอีกใช่ไหม”



“ผมไม่รับปากอ่ะ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ งั้นผมก็ขอโทษพี่ไว้ก่อนเลยละกันถ้าจะต้องเสียมารยาทหนีไปอีก”



“เมื่อไหร่เราจะเลิกใจร้อนซะทีฮึปาร์คชานยอล” พี่ชายนอกสายเลือดพูดขึ้น ทอดสายตามองคนเป็นน้องอย่างอ่อนใจ



“เลิกไม่ได้หรอกครับ คงต้องใจร้อนไปจนแก่” ชายหนุ่มตอบกลับก่อนจะยกบรั่นดีรสนุ่มในมือกรอกลงคอรวดเดียวหมด



“แล้วที่บอกว่าศรัตรูน่ะ ใครกัน?



“อู๋อี้ฟาน!” ดวงหน้าหวานหันมองไปทางศรัตรูที่ว่า สายตาคมจับจ้องอยู่อย่างนั้นไม่วางตาราวกับว่าถ้าละสายตาออกไปเพียงนิดเพลย์บอยหน้าเหงือกกับอีหนูของเขาจะหายตัวไปอย่างนั้นแหละ



ด้วยเพราะฤทธิ์ของน้ำเมาแก้วแล้วแก้วเล่าที่ร่างโปร่งกรอกลงคอไปทำให้ความโกรธที่เริ่มจะดับมอดไปแล้วกลับคุกรุ่นขึ้นอีกครั้ง สติสัมปชัญญะที่เคยอยู่ครบถ้วนก็ค่อยๆหรอยหรอ จนในที่สุดปาร์คชานยอลก็ไม่เหลือสติที่จะควบคุมตนเองอีกต่อไป



เมื่อความเมาเข้าครอบงำปาร์คชานยอลฝ่ายอธรรมก็ออกทำงาน จากที่นั่งสังเกตการณ์อย่างใจเย็นร่างโปร่งก็เริ่มทนดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้าไม่ไหว ภาพที่อู๋อี้ฟานว่าที่สามีของพี่ชายกำลังเริงรักอยู่กับผู้ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นชู้ มันช่างบาดลึกไปถึงขั้วหัวใจของคนเป็นน้องที่ต้องมาทนเห็นคนเป็นพี่ถูกสวมเขาอยู่ต่อหน้า...



ไม่ไหวแล้วโว้ย ปาร์คชานยอลจะไม่ทน!




คิดได้เท่านั้นปาร์คชานยอลก็พาร่างโปร่งที่เริ่มสูญเสียการทรงตัวเดิมดุ่มๆไปยังฟลอร์ที่อู๋อี้ฟานและชายชู้ของเขาเริงรักกันอยู่แล้วลงมือกระทำการโดยขาดสติทันที...



“วืดดดดดด”


ร่างโปร่งแทรกตัวเข้าตรงกลางระหว่างอู๋อี้ฟานและเสี่ยวลู่หาน ลำแขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอของเพลย์บอยหน้าหล่อโดยอัตโนมัติราวกับต้องการจะพันธนาการร่างสูงตรงหน้าไม่ให้หนีไปไหน ร่างบางโถมเข้าหาร่างแกร่งทั้งตัวด้วยเพราะเริ่มสูญเสียการทรงตัวมากขึ้นไปทุกขณะ เสียงเพลงที่ดังอึกทึก ผู้คนมากมายที่เบียดเสียดกันอยู่รายรอบ แล้วไหนจะสติสัมปชัญญะที่เหลือน้อยลงไปทุกขณะทำให้ปาร์คชานยอลในตอนนี้ช่างเปราะบางเสียเหลือเกิน หากไม่ได้ร่างสูงของอู๋อี้ฟานเป็นหลักให้ยึดเกาะก็คงล้มลงบนพื้นไปแล้วเป็นแน่




“เจอกันอีกแล้วนะครับพี่คริส” ร่างโปร่งเหยียดยิ้ม ดวงตาปรือฉ่ำหวานช้อนมองคนตัวสูงตรงหน้าอย่างท้าทาย




“ปะ ปาร์คชานยอล” คนตัวสูงที่ถูกจู่โจมยืนตัวเกร็งอย่างทำอะไรไม่ถูก เด็กแสบจอมก๋ากั่นจู่ๆก็กลายร่างเป็นนางแมวยั่วสวาทแบบนี้ไปได้ยังไงกัน ใบหน้าน่ารักที่ฉายแววเอาเรื่องอยู่ตลอดเวลา ในตอนนี้ช่างหวานหยดย้อย น่ารักเสียจนเพลย์บอยอย่างเขาอดเคลิบเคลิ้มไม่ได้ ยิ่งได้อยู่ใกล้ชิดแบบคลุกวงในชนิดเนื้อแนบเนื้อเช่นนี้ อู๋อี้ฟานคนกามไม่อยากจะคิดต่อเลยครับว่าเรือนร่างภายใต้เสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่เอนซบเขาอยู่นี้จะน่าค้นหาสักเพียงใด




“ใช่ ผมเองทำไมหรือครับ” ร่างโปร่งยืดตัวขึ้นกระซิบข้างหูร่างสูง จงใจพ่นลมหายใจอุ่นร้อนรินรดลำคอแกร่งให้เจ้าของได้สยิวเล่น



“จะ จะทำอะไร?!” อู๋อี้ฟานร้องถามออกมาไม่เป็นศัพท์ เมื่อจู่ๆปาร์คชานยอลเด็กแสบก็ทำในสิ่งที่เขาคาดไม่ถึง ลำแขนเรียวที่เคยโอบรอบคอของเขาบัดนี้เริ่มเปลี่ยนตำแหน่งมาซุกซนอยู่แถวแผงอกแกร่ง นิ้วมือเรียวจงใจลากไล้ผ่านจุดไวสัมผัสเพื่อจะปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของร่างสูง แล้วก็คลอเคลียอยู่อย่างนั้นจนร่างสูงเริ่มรู้สึกอึดอัดช่วงล่างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก



“น้องแว่นเมาแล้วก็กลับบ้านไปกินนมนอนเถอะครับ” อู๋อี้ฟานรวบรวมสติเฮือกสุดท้ายดึงตัวเองออกมาจากห้วงอารมณ์หวิว มือแกร่งยกขึ้นรวบข้อมือบางของเด็กแสบไว้เพื่อจะหยุดการกระทำบ้าๆ




“พี่คริสก็กลับไปกับผมสิฮะ” เด็กแสบยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดการกระทำงี่เง่านี้ง่ายๆ มือบางทั้งสองข้างถูกพันธนาการไปแล้วหากแต่ใบหน้าหวานยังเป็นอิสระปาร์คชานยอลจึงเลื่อนใบหน้าหวานขึ้นสูดความหอมอย่างชายแท้จากซอกคอขาวของร่างสูงเพื่อจะยั่วให้ทั้งอู๋อี้ฟานคนกามและชายชู้ของเขาได้หงุดหงิดเล่น



“นะ นายตั้งใจจะทำอะไร?!




“ก็ระรานไง สร้างความร้าวฉานน่ะรู้จักไหม คุณแอบมาเล่นชู้กับผู้ชายอื่นสองครั้งสองคราในหนึ่งวันแบบนี้น่ะไม่หน้าด้านไปหน่อยหรือ?



“อย่าเหลวไหลน่า ถ้าเมาก็กลับบ้านไปนอน”



“ผมไม่กลับและผมไม่ได้เมา”




“แล้วทำอย่างนี้ทำไม เลิกไซร้ซอกคอกันได้แล้วน่า มันขนลุกนะ” อู๋อี้ฟานเบี่ยงตัวหนีสุดพลังหากแต่ใบหน้าหวานของเด็กแสบก็รุกไล้ตามไปได้ทุกท่วงท่า ยิ่งเบี่ยงตัวหนีร่างบางก็ยิ่งโถมตัวเข้าใส่เขามากขึ้นเท่านั้น เด็กแสบที่กึ่งเมากึ่งปกติอย่างปาร์คชานยอลน่ะจะไปรับรู้อะไร แต่ขอบอกนะครับว่าคนที่สติครบถ้วนอย่างอู๋อี้ฟานจดจำได้ทุกสัมผัส!



“ผมไม่เลิกจนกว่าคุณกับเสี่ยวลู่หานจะแตกหักกัน ผมอยากเห็นคุณสองคนจบความสัมพันธ์กันภายในคืนนี้ เดี๋ยวนี้! แล้วต่อจากนี้ไปก็อย่าได้คิดจะหักหลังพี่ชายผมอีก”



“...” อู๋อี้ฟานนิ่งงัน เหตุผลจูงใจที่ทำให้ปาร์คชานยอลกระทำการโดยขาดสติก็เพียงเพราะแค่ต้องการจะยั่วให้เสี่ยวลู่หานเข้าใจผิดแล้วตัดสัมพันธ์กับเขาเท่านี้น่ะเหรอ



ทุ่มทุนสร้างมากครับน้องแว่น



“เขี่ยผู้ชายคนนั้นทิ้งซะ ถ้าคุณไม่ทำผมจะทำเอง”



“จะทำยังไง”



“ก็ทำอย่างงี้ไง” ปาร์คชานยอลคลี่ยิ้มร้าย ปรายตามองอู๋อี้ฟานอย่างท้าทาย ก่อนที่ร่างโปร่งจะยืดตัวขึ้นใบหน้าหวานพุ่งตรงเข้าเล่นงานอู๋อี้ฟานมีเป้าหมายคือริมฝีปากหยักของร่างสูง




เชี่ยยย จะจูบกูโชว์ลู่หานงั้นเหรอ บ้าบิ่นมากครับน้อง พี่คริสคนกามคนนี้ขอคารวะ _/\_

 


สองคืบ

 


หนึ่งคืบ

 



ครึ่งคืบ

 


มะ ไม่ ไม่เหลือซักคืบ

 


ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยย!   ><


 

<<<<  50%  >>>>

 



ฟึ้บบบบบบบบบบ

 

อู๋อี้ฟานยกฝ่ามือหนาขึ้นยันใบหน้าหวานและริมฝีปากบางของเด็กแสบตรงหน้าไว้ได้อย่างทันท่วงที ช่วยให้ริมฝีปากหยักของเขารอดชีวิตจากริมฝีปากเพชฌฆาตนั่นมาได้อย่างหวุดหวิด



เกือบเสียจิ้นทางริมฝีปากให้เด็กนรกนั่นซะแล้วสิกู เด็กอะไรวะแม่งโหดสัด งืดดด แม่ครับอู๋อี้ฟานกลัว อู๋อี้ฟานจะหาแม่ TT


“ผลั่กกกกก” ยื้อยุดกันอยู่อย่างนั้นแล้วในที่สุดอู๋อี้ฟานก็ตัดสินใจออกแรงผลักหมายจะกำจัดใบหน้าหวานของเด็กบ้าบิ่นไปให้พ้นทาง แล้วก็สำเร็จ ใบหน้านวลที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ของปาร์คชานยอลหงายเงิบไปตามแรงผลัก เด็กแสบที่มึนงงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่แล้วยิ่งมึนหนักจากแรงผลักพลังควายถึกของไอ้เพลย์บอยหน้าเหงือก ปาร์คชานยอลเซถลาไม่เป็นท่า หัวสมองหมุนติ้วราวกลับโลกทั้งโลกถูกพลิกกลับ


“น้องครับเก็บตังค์ด้วย ไม่ต้องทอนนะครับเอาไปให้หมดเลย ไปกันเถอะลู่หาน” อู๋อี้ฟานคว้าข้อมือคนหน้าหวานข้างกายแล้วพาออกวิ่งทันที ราวกับฉากในหนังสยองขวัญที่พระเอกพานางเอกหนีวิญญาณร้ายที่ตามรังควานไม่มีผิด ปาร์คชานยอลที่หัวสมองยังมึนตึงไม่หายทำได้แค่มองพ่อเพลย์บอยหน้าเหงือกพาชายชู้หน้าหวานของเขาวิ่งหนีห่างออกไป ห่างออกไปจนลับหายไปท่ามกลางฝูงชนในผับ...


ร่างโปร่งสะบัดศีรษะแรงๆสามสี่ครั้งเพื่อขับไล่ความมึนที่เกาะกุมหัวสมองจนหนักอึ้งออกไปให้พ้น แล้วพาร่างที่เสียการควบคุมวิ่งตามออกมาอย่างไม่คิดชีวิต



ไอ้เพลย์บอยหน้าเหงือกแกหนีชั้นไม่พ้นหรอก!!

 

 



 

The Noble Revo Condo

ปาร์คชานยอลลอบตามอู๋อี้ฟานและเสี่ยวลู่หานมาจนถึงจุดหมายปลายทางในที่สุด คอนโดหรูริมแม่น้ำที่ปาร์คชานยอลคาดเดาว่านี่คงเป็นรังรักของคนทั้งสอง ร่างบางวิ่งตามไปห่างๆอย่างไม่ยอมแพ้ ระหว่างนี้มือเรียวก็กดโทรศัพท์ต่อสายหาพี่ชายสุดที่รักไปด้วยใจรุ่มร้อน



ตู้ดดด ตู้ดดดดดดด


“...ว่าไงชานยอล” น้ำเสียงงัวเงียของปาร์คยูชอนบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าของเสียงคงเข้านอนแล้วและสายจากปาร์คชานยอลคงกำลังรบกวนการนอนหลับของพี่ชายอยู่ แต่ให้ทำไงได้ ในเมื่อศึกครั้งนี้มันใหญ่หลวงนักปาร์คชานยอลน่ะไม่มีทางให้เลือกมากนักหรอก


“พี่ยูชอนพี่ฟังผมนะ ผมเจอพี่คริสอยู่กับชู้ ที่the noble revo condo พี่รีบมาด่วนเลยนะ มาดูให้เห็นกับตาว่าว่าที่สามีของพี่กำลังทำอะไร” ทันทีที่พี่ชายรับสายปาร์คชานยอลก็พรั่งพรูความอัดอั้นทั้งหมดออกไปรวดเดียวจบจนเกือบลืมหายใจ



“ดะ เดี๋ยวนะชานยอล นะ นี่มันเรื่องอะไรกัน” ปาร์คยูชอนเอ่ยเสียงติดขัด เสียงหวานปลายสายสั่นเครือแสดงออกถึงความทั้งตกใจและเสียใจอย่างปิดไม่มิด



“อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลยนะครับ รีบมาที่นี่เถอะ มาดูให้เห็นกับตาว่าว่าที่สามีของพี่น่ะเลวแค่ไหน”



“ดะ ได้ พี่ พี่จะไปเดี๋ยวนี้แหละ” น้ำเสียงหวานตอบกลับมาอย่างกล้าๆกลัวๆ ปาร์คยูชอนรวบรวมความกล้าครั้งสุดท้ายตัดสินใจพาตัวเองลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วมุ่งหน้าไปยังจุดหมาย
ปลายทางที่น้องชายของเขาบอกด้วยใจสั่นระรัว



กลัวเหลือเกินกับสิ่งที่กำลังจะต้องเผชิญ
 

กลัวเหลือเกินกับภาพที่กำลังจะได้เห็น
 

กลัวเหลือเกินกับการที่จะต้องเผชิญหน้ากับความจริง

และเหนือสิ่งอื่นใดกลัวเหลือเกินว่าจะต้องเสียอู๋อี้ฟานไป...



เพียงแค่คิด...แค่คิดเท่านั้นหัวใจดวงน้อยก็กระตุกวูบ ก้อนแห่งความเสียใจตีขึ้นมาจุกอยู่ที่อกและไม่นานก็ถูกผลักดันออกมาเป็นน้ำตาที่ไหลรินอาบสองแก้ม ปาร์คยูชอนขับรถไปก็ร้องไห้ไปอย่างไม่อาย มือบางทั้งสองข้างที่เกาะกุมอยู่ที่พวงมาลัยรถสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้ ร่างบางกำพวงมาลัยแน่นอย่างหาที่พึ่ง ดวงตาคู่สวยทั้งสองข้างเริ่มพร่ามัวด้วยพิษของน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาแบบไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ความกลัวที่ถาโถมเข้าจู่โจมหัวใจที่แสนเปราะบางระลอกแล้วระลอกเล่าทำให้ร่างบางรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งหัวใจ  เจ็บเหลือเกิน



“....” ใช้เวลาทำใจอยู่นานในที่สุดปาร์คยูชอนก็ตัดสินใจลงจากรถ เขาพร้อมแล้ว พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความเป็นจริงไม่ว่าความจริงนั้นจะทำให้เจ็บปางตายสักเพียงใด



“พี่ยูชอนทางนี้ครับ” ปาร์คยูชอนเดินตรงมาหาน้องชาย ไม่มีคำพูดใดจะเอื้อนเอ่ยออกมาอีกแล้วเพราะในตอนนี้เพียงแค่ประคองร่างที่แสนเปราะบางให้เดินมาได้อย่างเป็นปกติก็ยังทำได้ยาก



ใบหน้าซีดเซียวของพี่ชาย ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววสดใสเหมือนประกายแดดยามเช้าหากแต่ในตอนนี้กลับหม่นแสง ดวงตาคู่นั้นทั้งบวมและแดงช้ำจากพิษของน้ำตาที่คงเล่นงานพี่ชายของเขามาตั้งแต่บนรถ ปาร์คชานยอลรับรู้ได้ในทันทีว่าหัวใจที่แสนบอบบางของพี่ชายสุดที่รักกำลังแตกสลายไม่มีชิ้นดี และถึงแม้มันจะดูเลวร้ายที่ต้องปล่อยให้คนที่กำลังบาดเจ็บเพราะพิษของความเสียใจต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่อาจทำให้เจ็บเจียนตาย แต่มันก็เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้พี่ชายของเขาได้หลุดพ้นจากวงจรอุบาทของไอ้เพลย์บอยจอมเห็นแก่ตัวเสียที



“พี่คริสอยู่ไหน” ปาร์คยูชอนเอ่ยถามเสียงเรียบอย่างพยายามข่มความเสียใจหากแต่ก็ทำไม่ได้นานเมื่อในท้ายที่สุดร่างบางก็ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาอย่างห้ามไม่อยู่



“อยู่ข้างในครับ เอ่อ พี่ยูชอนครับ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นสัญญากับผมได้ไหมว่าพี่จะเข้มแข็ง อย่างน้อยๆก็แค่ตอนนี้...แค่ต่อหน้าอู๋อี้ฟาน อย่าปล่อยให้คนเลวๆที่มันเหยียบย่ำหัวใจของพี่ได้เห็นพี่ในจุดที่แย่ที่สุดเลยนะครับ สัญญาได้ไหม...”

ปาร์คชานยอลพูดพลางกระชับฝ่ามือทั้งสองที่เกาะกุมมือของพี่ชายอยู่ให้แน่นขึ้น พยายามถ่ายทอดความเข็มแข็งทั้งหมดที่มีให้แก่พี่ชายสุดที่รัก ในใจก็ได้แต่ขอพรจากพระผู้เป็นเจ้าให้ท่านช่วยประทานความเข้มแข็งให้แก่พี่ชายของเขา และได้แต่ภาวนาขอให้พี่ชายของเขาผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายทั้งหมดไปได้ด้วยดี



“อื้ม พี่สัญญา” ปาร์คยูชอนหันมายิ้มให้น้องชายแทนคำสัญญา ร่างบางสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอดเพื่อรวบรวมความกล้าแล้วตัดสินใจเคาะประตู

พร้อมแล้วไม่ว่าจะต้องเจอกับเรื่องอะไรก็ตาม



“ก๊อกๆๆ”



วืดดดดดดด
 

รอคอยอยู่เพียงไม่กี่อึดใจบานประตูหนาก็ถูกเปิดออก ปรากฏเป็นร่างสง่างามของอู๋อี้ฟานอยู่หลังบานประตู ร่างกายสมส่วนเต็มไปด้วยมัดกล้ามสีสวยค่อยๆโผล่พ้นบานประตูออกมา อู๋อี้ฟานเปลือยท่อนบนหากแต่ท่อนล่างยังสวมกางเกงยีนส์ เม็ดเหงื่อจางๆผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้าหล่อเรื่อยลงมาจนถึงซอกคอแกร่ง บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่ากิจกรรมที่ร่างสูงกำลังทำเบื้องหลังบานประตูนั้นคงทำให้ต้องเสียเหงื่อไม่น้อย



“ปาร์คยูชอน!” ทำไม่ได้อีกแล้ว เพลย์บอยโชคร้ายอย่างอู๋อี้ฟานไม่อาจเก็บซ่อนความตกตะลึงและพิรุธเอาไว้ได้อีกต่อไป ใบหน้าหล่อฉายแววตื่นตะลึงออกมาอย่างเห็นได้ชัด และนั่นก็ทำให้ผู้มาใหม่คาดเดาสถานการณ์ไปได้ถึงไหนต่อไป

“มะ มาได้ยังไงครับ” สายตาคมเหลือบมองแฝดพี่สลับกับแฝดน้องไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก แล้วเพลย์บอยขี้ขลาดก็ยืนนิ่งงันอยู่อย่างนั้น ไม่กล้าแม้จะเอ่ยปากพูดอะไร ไม่กล้าแม้จะเผชิญหน้า หรือแม้แต่วิ่งหนี



เขาน่ะมันก็แค่ผู้ชายขี้ขลาดใช่ไหม?



“อี้ฟานใครมาน่ะ ทำไมนายออกมานานจังฉันรอนานแล้วนะ” ชายหนุ่มร่างเล็กในชุดเสื้อกล้ามตัวบางกับกางเกงขาสั้นที่บางยิ่งกว่าปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังร่างสูง ใบหน้าหวานที่ปาร์คชานยอลแสนคุ้นเคยหากแต่สำหรับปาร์คยูชอนเป็นคนแปลกหน้า เป็นชายชู้ หรือเป็นบางสิ่งที่ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอู๋อี้ฟาน ปาร์คยูชอนไม่อาจหาคำกำจัดความใดมาขนานนามให้คนหน้าสวยใจดำตรงหน้าได้เลยจริงๆ!


“พี่คริส นี่มันหมายความว่ายังไง?!” น้ำเสียงหวานกลับแข็งกร้าวราวกับไม่ใช่ปาร์คยูชอนคนเดิมที่เคยร้องไห้เสียใจมาก่อน



“ยูชอนพี่ขอโทษ เรื่องนี้พี่อธิบายได้...”



“เพี้ยะ!!!” ปาร์คยูชอนยกฝ่ามือเรียวขึ้นประทับลงบนใบหน้าคมฉาดใหญ่ ใบหน้าหล่อสะบัดไปตามแรงตบและเจ้าตัวทำได้แค่ยืนหลับตานิ่ง ยินดีรับแรงตบที่ส่งมาจากร่างบางและยินดีรับความผิดทั้งหมดไว้แต่เพียงผู้เดียว



“ภาพมันฟ้องซะขนาดนี้แล้วยังมีอะไรต้องแก้ตัวอีกหรือ ที่ผ่านมาผมเฝ้ารักเฝ้าทุ่มเทหัวใจทั้งหมดให้กับพี่แล้วที่พี่ตอบแทนกับผมมันคืออะไร มีคนอื่น หักหลัง สวมเขา แล้วก็เล่นชู้อย่างนี้น่ะเหรอ พี่ทำได้ยังไง ทำได้ยังไงกัน ฮือออออ” ปาร์คยูชอนที่ถูกความเสียใจโหมกระหน่ำเข้าเล่นงานจนขาดสติ ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง มือเรียวยกขึ้นทุบไปที่แผงอกแกร่งของอดีตคนรักแรงๆหลายต่อหลายครั้งเพื่อจะระบายความผิดหวังทั้งหมดที่มีออกไป และเจ้าของแผงอกแกร่งทำได้เพียงยืนนิ่งให้ร่างบางได้กระทำจนกว่าจะพอใจ ในเมื่อสาเหตุของเรื่องเลวร้ายทั้งหมดเขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเองเพราะฉะนั้นเขาก็จะเป็นคนแบกรับความผิดทั้งหมดไว้เองเช่นเดียวกัน



“ตีพี่เลย ตีจนกว่าเราจะพอใจน่ะแหละ พี่ไม่อะไรจะแก้ตัวมีอย่างเดียวที่พี่อยากบอกคือขอโทษ ขอโทษที่ทำลายชีวิตของยูชอน พี่ขอโทษจริงๆ” อู๋อี้ฟานเอ่ยคำขอโทษอย่างลูกผู้ชายออกมาในที่สุดเป็นจังหวะเดียวกับที่ปาร์คยูชอนลดฝ่ามือบางลง อู๋อี้ฟานจึงรั้งร่างบางเข้ามากอดปลอบประโลมและเอ่ยคำขอโทษออกมาซ้ำๆ



“ปาร์คยูชอนพี่ขอโทษ”




“ปล่อย!” ปาร์คยูชอนเอ่ยเสียงสั่นพยายามดิ้นรนพาตัวเองออกมาจากอ้อมกอดแกร่งของคนใจร้าย “ผมบอกให้ปล่อย!” ร่างบางเอ่ยออกมาอีกครั้งอย่างเหลืออดและนั่นก็ทำให้อู่อี้ฟานยอมคลายกอดลงในที่สุด “ออกไปจากชีวิตผม ผมไม่อยากเป็นไอ้โง่ให้พี่สวมเขาอีก”


“ยูชอน...” อู๋อี้ฟานเอ่ยเสียงแผ่วราวเสียงกระซิบ นัยน์ตาคมมีแวววิงวอนอยู่ในที

 

 



“อย่ามายุ่งกับผมอีก ผมเกลียดพี่!” เอ่ยทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นแล้วปาร์คยูชอนก็วิ่งหนีออกมาจากสถานการณ์เลวร้ายตรงหน้าทันที


ฟากของปาร์คชานยอลที่ยืนสังเกตการณ์อยู่นานไม่ลืมที่จะฝากหมัดงามๆทิ้งท้ายไว้เป็นของรางวัลสำหรับเพลย์บอยใจยักษ์ที่บังอาจมาทำลายหัวใจอันบริสุทธิ์ของพี่ชายสุดที่รักของเขาก่อนจาก

“นี่สำหรับคนที่ทำลายชีวิตพี่ชายของผม”



ผั่วววววว!!!




ใบหน้าหล่อสะบัดไปตามกำลังหมัดของเด็กแสบ อู๋อี้ฟานยกหลังมือขึ้นเตะที่มุมปากแล้วก็สัมผัสได้ถึงของเหลวบางอย่างและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ความเจ็บปวดแล่นปลาบขึ้นมาในทันที สายตาคมมองตามหลังร่างโปร่งที่ค่อยๆเคลื่อนไกลออกไป คิ้วหนาขมวดมุ่น ฉับพลันแววตาเศร้าหมองก็กลับกลายฉายแววแห่งความแค้นเคืองออกมาแทนที่




ฝากไว้ก่อนเถอะปาร์คชานยอลเด็กนรก !

 




ร้อยแล้วจ๊า  !   ตอนนี้จัดมาแบบยาวไปปปป ก่อนที่ไรต์เตอร์จะลาไกลไปทำภารกิจเพื่อชาติ ! ><

พรุ่งนี้จะต้องเดินทางไปขึ้นวอร์ดแล้วค่ะ  ต้องย้ายที่อยู่ไปอยู่หอพักโรงพยาบาล

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะมี wifi ให้อัพนิยายหรือเปล่า  คืนนี้ก็เลยจัดเต็ม แบบหัวสมองพรั่งพรูไปเลยทีเดียว

##แชปนี้มันหลากหลายอารมณ์นะอ่อม   หลายคนอาจขัดใจกับความหักมุมของอิไรต์

หลายคนอาจคาดหวังให้อีพี่คริสได้คิสน้องยอล แต่เรื่องมันหักมุมนี่เนอะ ทำไงได้ 555

น้องยอลมันสร้างเรื่องจนพี่ยูชอนและอีพี่เหงือกแตกหักกันจนได้แล้ว 

และดูท่าว่าอีพี่เหงือกจะแค้นเอามาก   ยอลเอ๋ยเอ็งตายแน่ !  ><  

ฝากติดตามและเอาใจช่วยน้องยอลกันต่อไปด้วยนะคะ 'สวัสดีค่ะ'  ^/\^

 

 


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

858 ความคิดเห็น

  1. #832 ggam897 (@ggam897) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 05:19
    ชานยอลหน้าจะโดดถีบ-พี่คริสขาคู่เลยนะ หน้าจะสะใจมากกว่า
    #832
    0
  2. #818 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 00:55
    อพคเลววว ชานยอลจัดการให้ซ่าไม่ออกไปอีกเลยนะ
    #818
    0
  3. #793 xx.lqeen (@natteryd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 11:11
    เฮ้อสมน้ำหน้าพี่คริส
    #793
    0
  4. #739 1NightKY (@ampiga_ss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 17:03
    สงสารพี่ยูชอนชะมัด อพค.ทำแบบนี้ได้ อย่างนี้ต้องเจอยอลจัดการซะ
    #739
    0
  5. #686 KrisYeol (@140244) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 16:54
    ดีมากพี่หยอย!!! จริงๆหน้าจะเอาอีกสักหมัดน่ะ-..-
    #686
    0
  6. #435 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 21:58
    เซฮุน~~~ มารับยูชอนด่วน!!! สมน้ำน่าเฮียมัน
    #435
    0
  7. #354 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 03:26
    ชานยอลควรจะระวังตัวกว่านี้หน่อย.... คราวหน้าอาจจะไม่รอดแบบนี้นะ แต่พี่คริสนี่ก็หื่นจริงๆอะ orz
    #354
    0
  8. #236 ลูกกวาดรสขม (@eyeyfactor) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 20:46
    อ้ายยน~ nc กำลังลอยมาแต่แล้วๆ... ฮือออ~ หยอดหวานๆก้โอเคนะ แต่แบบ อยากใหคำว่า 'เมีย' สมบูรณ์ไง คือเค้าไม่ได้หื่นนะ จริงๆนะ เชื่อเค้าเถอะ ^^ มาต่อเร็วน้า รอรอรอรอรอ ... รออันนั้นอ่ะ.. คือตอนต่อไปอ่ะ (อย่าคิดลึกสิ) สู้ๆค้าาาา ^^ จุ๊บไรท์ ม้วกกกกกกกก
    #236
    0
  9. #219 กิมจิ "รสส้ม" (@14111996) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 23:43
    อิพี่เงิงฮ่าๆๆๆ สมน้ำหน้า เกือบโดนชานยอลเล่นเข้าให้แล้วไง 55555555 ซะใจเว้ยยยย
    แต่สงสารยูชอนนะ เซฮุนนายอยู่ไหนนนน ออกโรงเร็ว!
    #219
    0
  10. #205 nan'sp (@nansp2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 12:40
    ยัง...ยังไม่สำนึกอีก!!!! ฮุนอยู่ไหนมาปลอมใจพี่ยูชอนด่วนนนนน
    #205
    0
  11. #151 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 20:11
    เฮีย จริงๆก็ใจดีนะ...55555 จะรอดได้อีกสักกี่คืน น้องยอลล??5555
    #151
    0
  12. #113 romeoirain (@irainromeo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 16:27
    หมัดเดียวน้อยไปนะยอล 
    น่าจะชุดใหญ่เลย 
    #113
    0
  13. #48 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 20:27
    ชานยอลน่าจะจัดอีกซักหมัดนะ หมัดเดียวยังไม่รู้สึกหรอก
    #48
    0
  14. #39 Peachy// (@pepeach05) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 20:26
    อิพี่คริสสมควรโดน -/-
    คือแกนางเอกมากน้ะยูชอนเป็นชั้นจะถีบให้ - - 
    ชานยอลภัยกำละงจะมาเยือนแล้วสิน้ะ O_O!
    #39
    0
  15. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 20:20
    แหม่เฮียคะ เด็กมันเถื่อนซะขนาดนี้ ดันบอกว่ายั่ว ไม่ใช่ม้าง เป็นที่เฮียอ่ะแหละ หื่นนนนนนนนนน ระวังโดนน้องชานศอกเข่าเข้ากลางเป้า เป็นหมันไม่รู้ด้วย :P
    #37
    0
  16. #32 fchk (@fonch) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 19:11
    สมมมอิพี่คริสสสแม่งหมั้นไส้้
    เว่ยยยยสมยูชอนนนอย่าาไป
    รักคนนแบบนั้นเลยไปหาเซฮุนนนะะ
    ยอลลลลเยี่ยมมม
    #32
    0
  17. #31 fchk (@fonch) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 22:06
    อ้ากกกกกกไรท์อะไมม ทำงี้ค้างงงงงงอ้ากกกก เอาเลยยยอลลปราบบบอืตา เจ้าาชู้นิซะะะ
    #31
    0