how much sassy? รักนี้..ร้ายเท่าไหร่? krisyeol hunyeol

ตอนที่ 11 : HMS #10 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,459
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    10 ธ.ค. 56





 

HMS#10

 


หลังโศกนาฏกรรมทางริมฝีปากระหว่างอู๋อี้ฟานและปาร์คชานยอลจบลง ร่างสูงยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เก้าอี้ที่เกิดเหตุ ภาพบทจูบแสนอ่อนหวานไหลย้อนกลับเข้ามาในห้วงความคิด ทุกความรู้สึก ทุกสัมผัสแม้ไม่ได้เป็นไปเพราะความสมยอมหรือโอนอ่อนผ่อนตามเหมือนบทจูบทุกบทที่เพลย์บอยมากประสบการณ์เคยพบพานมา หากแต่กลับติดตรึงและชัดเจนในความรู้สึกกว่าครั้งไหนๆ ร่างสูงคิดพลางยกนิ้วมือเรียวสวยขึ้นไล้ริมฝีปากหยักไปพลาง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้น พลันก้อนเนื้อในอกก็เกิดสั่นไหวขึ้นมาแบบไม่มีสาเหตุ...               

 

ดื้อแต่น่ารัก...

 


ก๊อกๆๆ


เสียงเคาะประตูเป็นจังหวะฉุดเพลย์บอยรูปงามออกมาจากห้วงแห่งความรู้สึกอ่อนไหว ร่างสูงเบนสายตาคมไปยังบานประตูหนาแล้วก็พบว่าผู้มาเยือนคือบุคคลที่เคยเข้ามาขัดจังหวะก่อนหน้านี้...


“อ่า คุณหนูครับ...”


“ว่าไงครับเลขาชอย”


“ผมเอาเอกสารสรุปการประชุมมาให้ คุณหนูจะดูเลยไหมครับ”


“เอามาสิ”


“แล้ว...คุณหนูจะไม่ตามไปดูคุณนายน้อยหน่อยหรือครับ”


“ไม่เป็นไรหรอกครับ เค้ากำลังโมโหปล่อยให้ใจเย็นก่อนแล้วค่อยตามไปดูดีกว่า ขืนตามไปตอนนี้ดีไม่ดีอาจได้กลับมาอีกหมัดสองหมัดนะผมว่า”


“ดุแบบนี้เองนะครับถึงได้ถูกใจคุณหนู”


“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับเลขาชอย...” แม้ว่าปากจะปฏิเสธหากแต่ใบหน้าที่พยายามซ่อนความเขินอายกลับทำให้เลขาชอยอ่านขาดถนัดว่าคุณหนูของเขากำลังรู้สึกเช่นไร


“เอ๊ะ นั่นคุณหนูกำลังเขินหนิครับ” ชายสูงวัยก้มลงมองสำรวจใบหน้าหล่อคมด้วยสายตาจ้องจับผิด และอู๋อี้ฟานรีบเบี่ยงใบหน้าคมหลบเป็นพัลวัน ยิ่งทวีความมีพิรุธขึ้นอีกเป็นเท่าตัว


เลขาชอยดูออก...


กว่ายี่สิบปีที่ดำรงตำแหน่งเลขาประจำตระกูลอู๋มา ตั้งแต่ท่านประธานใหญ่ยังมีชีวิตจนท่านประธานใหญ่จากไป กระทั่งล่วงเลยเข้าสู่ยุคของท่านประธานน้อย เลขาชอยได้เห็นพัฒนาการของท่านประธานน้อยคนนี้มาโดยตลอด คุณหนูของเขาเป็นคนเจ้าชู้ ใช้ชีวิตคุ้มค่า เรื่องงานทุ่มเต็มที่ เรื่องรักรึก็เต็มที่ไม่แพ้กัน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่กว่าห้าปีที่ก้าวขึ้นมาดำรงตำแหน่งประธานบริษัทแทนผู้เป็นบิดาอู๋อี้ฟานจะเปลี่ยนคู่ขามาแล้วกว่ายี่สิบราย และในยี่สิบรายก็เคยผ่านตาชายสูงวัยมาแล้วแทบทุกคนหากแต่ไม่เคยมีครั้งที่สอง อู๋อี้ฟานไม่เคยควงใครซ้ำเป็นครั้งที่สอง ความสัมพันธ์ฉาบฉวย ครั้งเดียวแล้วก็จบกัน เพลย์บอยรูปงามไม่เคยมีความรู้สึกลึกซึ้งกับใครแม้คนเดียว แต่กับคุณนายน้อยคนนี้ ความรู้สึกเขินอายที่เพิ่งได้เห็นช่างแตกต่างกับความสัมพันธ์ครั้งไหนๆที่ผ่านมา...



เสียท่าซะแล้วล่ะคุณหนูของผม...



“ไม่เอาละ ทำงานดีกว่า...” เพลย์บอยหน้าหล่อแสร้งเบือนหน้าหนีเหมือนเด็กๆ มือไม้เกะกะพลิกแฟ้มเอกสารในมือไปพลาง ชายสูงวัยได้แต่มองแล้วก็คลี่ยิ้มอ่อนโยนออกมาด้วยความเอ็นดู

 



ปล่อยตัวเองให้จมดิ่งอยู่ในห้วงแห่งความจริงจังจนกระทั่งเวลาล่วงเข้าสี่ทุ่ม อู๋อี้ฟานยังคงนั่งเคลียร์งานอยู่ที่โต๊ะประจำตำแหน่งและไม่มีทีท่าว่าจะลุกไปไหน จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นน่ะแหละถึงได้ดึงตัวเองออกมาจนได้


“ฮัลโหลพี่...”


“เออ มีไรไอ้ฮุน”


“พี่ว่างมั้ย ออกมาเจอผมหน่อยดิ่”


“ว่างดิ่”


“สะดวกที่ไหนพี่”


“ร้านแบคฮยอน...”

 


 

ปาร์คชานยอลตัวแสบนั่งเผชิญหน้าอยู่กับหน้าจอไอแพดท่ามกลางความเงียบภายในห้องรับแขกกว้างที่บัดนี้มีสิ่งมีชีวิตอยู่เพียงสิ่งเดียวคือตัวเขาเอง ร่างโปร่งกรีดนิ้วมือเรียวสไลด์หน้าจอไอแพดขึ้นลงด้วยความเบื่อหน่าย ภาพเบื้องหน้าคือหน้าจอไอแพดหากแต่ภาพในหัวกลับเป็นภาพบทจูบแสนอ่อนหวานระหว่างเขากับอู๋อี้ฟานเมื่อหัวค่ำ และแม้ว่าจะพยายามควบคุมสายตาให้จับจ้องอยู่ที่หน้าจอไอแพดหากแต่จิตใจนั้นไม่ได้เชื่อฟังเลย จิตใจของเขา...คล้ายกับว่ามันกำลังล่องลอยไปที่ไหนสักแห่ง



ท่าจะบ้าไปแล้วครับกู ==^

 


สี่ทุ่มแล้ว...

 

ใช่ดิ่! สี่ทุ่มแล้วแต่อู๋อี้ฟานเพลย์บอยตัวดียังไม่กลับบ้าน หลังจากที่มาฝากรอยจูบแสนจาบจ้วงเอาไว้ที่ริมฝีปากบางของเขาตั้งแต่ช่วงหัวค่ำแล้วร่างสูงก็เงียบหายเข้ากลีบเมฆไปเสียเฉยๆ


หรือจะรู้สึกผิด...


หรือจะยังโกรธเรื่องฮวางจื่อเทาไม่หาย...


หรือจะแอบไปกกอีหนูอยู่ที่ไหน...


นี่ไม่คิดจะมาง้อกันหน่อยเหรอไงเนี่ย!? โธ่โว้ยยย ><

 

“ช่างดิ่ ไม่ง้ออย่าง้อ ไม่เห็นจะแคร์เลย!”

 

ใช่ดิ่ ไม่แคร์เลย ไม่เห็นจะแคร์เลยสักนิด ><

 

ตู๊ดด ตู๊ดดดดด

 

แล้วนี่อะไร!? ก็ไม่ได้แคร์หรอกนะ แต่แค่กำลังต่อสายโทรศัพท์ถึงอู๋อี้ฟานอยู่ก็แค่นั้นเอง! ==^

 

[โธ่อิน้องแว่น คุณมึงจะช่วยมีทิฐิมากกว่านี่หน่อยจะได้ไหมครับ?]

 

ไม่โทรมาโทรไปเองก็ได้โว้ยยย เดี๋ยวจะหาว่าเราโดนจูบแล้วป๊อด ฮึ! แค่จูบเองไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหน

 

ตู๊ดด ตู๊ดดดดด

ไม่รับสาย...

 

ตู๊ดด ตู๊ดดดดด หมายเลขที่ท่านเรียก...

เฮ้ย ปิดเครื่อง ปิดเครื่องใส่เลยเหรอ มันจะมากไปแล้ว!

 

ช่างหัวดิ่ ไม่รับไม่โทรแล้วก็ได้...ฮึ้ยยย ><

 


 

 

 

“โทรเรียกกุมามีอะไรวะครับไอ้ฮุน” ร่างสูงที่เพิ่งเข้ามาถึงสถานบันเทิงที่คราคร่ำไปด้วยผู้คนทรุดตัวลงนั่งเผชิญหน้ากับลูกพี่ลูกน้องหน้าหล่อ รับแก้วแอลกอฮอล์สีสวยมากรอกลงคอแบบรวดเดียวหมดแล้วก็นั่งรอคำตอบจากน้องชาย


“เข้าประเด็นเลยนะพี่ ผมขอจีบอาจารย์ปาร์ค...”


“อึกกกก” อู๋อี้ฟานที่กำลังกรอกของเหลวสีสวยลงคออีกแก้วชะงักไปชั่วอึดใจ ร่างสูงลดแก้วในมือลงแล้วเพ่งมองน้องชายหน้าหล่อด้วยความสนใจ


“ว่าไงนะ...” ทั้งที่ก็ได้ยินอยู่เต็มสองหูหากแต่เพลย์บอยลูกพี่ยังอึ้งไม่หายก็เลยแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน อย่างน้อยๆก็ยังยืดเวลาแห่งความอึนออกไปได้อีกสองสามนาที


“ผมบอกว่า ผมขอจีบอาจารย์ปาร์ค”


“ก็เอาดิ่ เขาไม่ใช่ของกูอีกต่อไปแล้ว กูไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเขาแล้วล่ะ ถ้ามึงได้ยูชอนไปก็ดูแลให้ดีแล้วกัน กูเชื่อว่ามึงต้องดูแลเขาได้ดีกว่ากู...” อู๋อี้ฟานจ้องน้องชายนิ่ง ใบหน้าหล่อไม่เหลือเค้าของความขี้เล่นอีกต่อไป นัยน์ตาคมจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยของน้องชายอย่างสื่อความหมาย


“แต่อาจารย์ปาร์คดูจะเข็ดขยาดกับความรักเอามากๆเลยว่ะพี่ อาจารย์ปาร์คดูเย็นชาไม่เหมือนคนเดิม ผมว่าอาจารย์คงยังเสียใจเรื่องพี่ไม่หาย”


“เออ จะบอกว่าเป็นความผิดของกูงั้นสิ กูยอมรับก็ได้ว่ากูผิดจริง ก็นี่ไงกูกำลังพยายามลบล้างความผิดด้วยการเปิดโอกาสให้มึงจีบยูชอน เต็มที่เลยนะเว้ยกูเอาใจช่วย...”



ไร้ซึ่งบทสนทนาใดต่อจากนั้น มีเพียงคลื่นของความเงียบที่แผ่เข้าปกคลุมบรรยากาศบนโต๊ะท่ามกลางเสียงอึกทึกของดนตรีในสถานบันเทิง สองลูกพี่ลูกน้องหน้าหล่อเพียงแค่ผลัดกันกรอกของเหลวสีสวยลงคออย่างใจเย็น ต่างคนต่างก็ครุ่นคิดเรื่องของตัวเอง ไม่มีทีท่าว่าจะระบายออกมาให้อีกฝ่ายได้ฟัง


“กูขอโทษ...”


ในที่สุดก็เป็นฝ่ายลูกพี่ที่เอ่ยปากออกมาก่อน


“...” ลูกน้องหน้าหล่อเพียงแค่ละสายตาขึ้นมาจากแก้วเหล้าสีสวยแล้วจ้องมองคนเป็นพี่อย่างรอคอยประโยคถัดไป


“กูขอโทษที่แย่งยูชอนมาจากมึง ถ้าตอนนั้นกูไม่แย่งยูชอนมาเป็นของกูป่านนี้เขาก็คงได้มีความสุขอยู่กับคนที่รักเขามากอย่างมึงไปแล้ว กูขอโทษนะเว้ย...”



หล่อมากว่ะครับพี่ชายกู TT


โอเซฮุนพยักหน้ารับบางๆ เพียงเท่านั้น แล้วสองลูกพี่ลูกน้องหน้าหล่อก็กรอกของเหลวสีสวยเข้าปากโดยไร้ซึ่งบทสนทนาใดต่อ ก่อนที่จะเป็นโอเซฮุนที่ขอตัวกลับเมื่อเห็นว่าตัวเลขที่หน้าปัดนาฬิกาบอกเวลาล่วงเข้าสู่วันใหม่แล้ว...


"กลับก่อนนะพี่...”


“เออ แล้วเจอกันโว้ย”


“แล้วพี่...จะนั่งคนเดียวอย่างงี้เหรอ”


“ใครว่าล่ะ โน่นไงคู่ขากุมานู่นแล้ว...” ว่าพลางพยักพเยิดไปทางชายหนุ่มร่างบางเจ้าของใบหน้าน่ารักที่ฉายแววเปล่งประกายท่ามกลางความมืดและแสงสลัวของสถานบันเทิง ที่กำลังเดินตรงมายังชายหนุ่มทั้งสอง


“พี่แบคฮยอน...”

 

 



01:30 น.


เวลาล่วงเข้าสู่วันใหม่แล้ว หากแต่ปาร์คชานยอลก็ยังข่มตาให้หลับลงไม่ได้ ร่างบางเอาแต่นอนดิ้นไปดิ้นมา พลิกตะแคงตัวอยู่ทุกสองชั่วโมง ดวงตากลมโตชำเลืองมองไปที่ระเบียงอยู่อย่างนั้น มันคล้ายกับว่า...กำลังรอคอยการกลับมาของใครคนนั้น

 

ไม่ใช่ !!!

 

ไม่ใช่ว่ารอคอย ไม่ใช่ว่าเป็นห่วงอะไรหรอกนะ ก็แค่สังหรณ์ใจว่าเพลย์บอยตัวร้ายอาจจะแอบไปทำตัวเกเรอยู่ที่ไหนสักแห่งก็แค่นั้นเอง!

 

เย็นไว้ปาร์คชานยอล...หายใจเข้าลึกๆ...หายใจออกยาวๆ...ข่มตานอนให้ได้...ไม่มีอะไรหรอกนะ...จะไม่มีอะไร...พุทโธ...ธัมโม...

 

ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยย ! ><

 

[คุณชานยอล]

“เด็กเอ๋อนายอยู่ไหน”


เอาอีกแล้วปาร์คชานยอลปากก็เอาแต่บอกว่าไม่แคร์แต่ท้ายที่สุดก็ต้องมาลงเอยแบบนี้ทุกทีไป…


คือทิฐิกุหายไปอยู่ไหนหมดครับเนี่ยย ==^


[ผมเหรอ อยู่บนทางด่วนครับ คุณชานยอลโทรหาผมมีอะไรหรือเปล่า]


“เรื่องพี่ชายของนาย...”


[อ้อ พี่คริสอยู่ที่ร้านคุณแบคฮยอนน่ะครับ]


ปรี๊ดดดดดด ร้านแบคฮยอนอย่างงั้นเหร๊อ!?


“หมอนั่นไปทำอะไร”


[ผมเป็นคนนัดพี่คริสเองล่ะครับ พอดีมีธุระด้วยนิดหน่อย แต่ตอนนี้ผมคุยธุระของผมเสร็จแล้วก็
เลยกลับก่อน ส่วนพี่คริสเห็นว่ายังไม่อยากกลับก็เลยขออยู่ต่อน่ะครับ...
]


“แสดงว่าตอนนี้หมอนั่นก็อยู่กับแบคฮยอนน่ะสิ”


[คงงั้นมั้งครับ นี่คุณชานยอลกำลังหึงอยู่เหรอครับเนี่ย]


“ไม่ๆ ชั้นไม่ได้หึง แค่...”


[ถ้าเป็นห่วงก็ตามไปดูสิครับ]


“ปัดโธ่โว้ยไอ้เด็กเอ๋อ บอกว่าไม่ได้หึงไม่ได้ห่วงไม่เข้าใจหรือไง”


[อ่าๆ เข้าใจแล้วครับผม]


“ชั้นน่ะ...ก็แค่อยากทำลายล้างก็เท่านั้นแหละ!


[ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด]



กดวางสายจากโอเซฮุนเพียงเท่านั้นพร้อมกับแผนการทำลายล้างที่เพิ่งผุดขึ้นมาในหัว สายตาคมหวานของคนตัวแสบมีประกายแพรวพราวขึ้นมาโดยพลัน ร่างบางผุดลุกขึ้นจากที่นอนมุ่งหน้าไปยังห้องแต่งตัว เลือกเสื้อผ้าที่ดีที่สุดในตู้ ประโคมเมคอัพบางๆหากแต่ขับให้ใบหน้าดูโดดเด่นเป็นพิเศษ จัดแต่งผมสลวยสีน้ำตาลอ่อนให้เข้าทรง ฉีดพรมน้ำหอมกลิ่นใหม่ที่แสนดึงดูดและเย้ายวน คว้ากุญแจรถคู่ใจแล้วออกเดินทาง


ไม่นานปาร์คชานยอลก็พาร่างสูงระหงมาถึง ณ สถานที่แห่งนี้

 


[[ The Lounge 69 ]]

 

เพียงก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้ามาในสถานเริงรมย์แห่งนี้ร่างโปร่งก็ตกเป็นเป้าสายตาของบรรดานักท่องราตรีทั้งหลายโดยพลัน


ด้วยเรือนร่างสูงระหงในชุดเครื่องแต่งกายชั้นดี เสื้อกล้ามสีขาวตัวบางถูกคลุมทับด้วยเสื้อสูทร่วมสมัยสีครีม เข้าชุดกับกางเกงยีนส์ผ้าเนื้อดีสีเข้ม เครื่องประดับน้อยชิ้นหากแต่ขับให้ร่างโปร่งยิ่งดูโดดเด่น ดวงหน้าเรียวเล็กที่ถูกแต่งแต้มไปด้วยเมคอัพบางๆส่องประกายท่ามกลางแสงไฟสลัว ยิ่งใบหน้าหยิ่งยะโสและสายตาฉ่ำเยิ้มที่ปรายตามองไปยังหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่รอบข้างยิ่งทำให้คนที่จับตามองอยู่แทบคลั่งตาย และในทันทีที่ทิ้งตัวลงนั่งก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีมาเสนอตัวขอนั่งเป็นเพื่อนโดยพลัน...


“นั่นใครน่ะ น่าสนใจชะมัด” แบคฮยอนเจ้าของร้านคนสวยพยักพเยิดไปทางร่างโปร่งบางของผู้มาใหม่อย่างปาร์คชานยอลโดยไม่รู้ว่าเจ้าของเรือนร่างดึงดูดนั่นมีความสัมพันธ์อะไรกับอู๋อี้ฟาน


“หืมมม” ใบหน้าคมละขึ้นมาจากซอกคอขาวของคนตัวเล็กในอ้อมกอดก่อนจะทอดสายตามองไปยังผู้มาใหม่ที่ว่าอย่างไม่ใส่ใจ หากแต่เพียงแค่ปรายหางตาที่มองเห็นก็รับรู้ได้ทันทีถึงรังสีบางอย่าง...


รังสีอำมหิตของปาร์คชานยอล!


“เจ้าเด็กแสบ...”


“หืม ตะกี้พี่คริสว่าอะไรนะครับ”


“แบคฮยอน เดี๋ยวพี่คริสมานะครับ” ว่าแล้วร่างสูงก็ผละออกจากคนตัวเล็กแล้วมุ่งหน้าไปยังโต๊ะที่ปาร์คชานยอลนั่งอยู่ทันที



จะมาก่อเรื่องอะไรอีกครับอิน้องแว่น ==?


ภาพเบื้องหน้าที่เด็กแสบนั่งพูดคุยหยอกล้ออยู่กับคู่ขาหน้าใหม่ที่เพิ่งพบกันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า ท่านั่งหมิ่นแหม่ ใบหน้าหื่นกามของไอ้หนุ่มหน้าแปลกที่จงใจแนบชิดกับใบหน้านวลของคนน่ารักจนเกินจำเป็น แล้วไหนจะใบหน้าคมหวานของเด็กแสบที่ถูกแสงสลัวขับให้ดูดียิ่งกว่าวันไหนๆที่เชิดไปมานั่นอีก

 

ยั่ว!!!

 

อย่างนี้มันยั่วกันชัดๆ!

 

“ปาร์คชานยอล!


อา มาได้ซะทีสินะอู๋อี้ฟาน


“...”

ไม่สนใจ คนน่ารักไม่แม้แต่จะเงยขึ้นไปมองคนตัวสูงเจ้าของเสียงเรียก หนำซ้ำยังจงใจเบียดกายเข้ากับกายแกร่งของไอ้คู่ขาหน้าหื่น พลางเอียงลำคอระหงเปิดทางให้ริมฝีปากอุ่นร้อนของไอ้หนุ่มหน้าแปลกเข้ารุกรานได้โดยง่ายอีกด้วย


มันชักจะมากไปแล้วนะปาร์คชานยอล...


“นี่ ปล่อย ปล่อยเดี๋ยวนี้แล้วก็เอาหน้าหื่นๆของแกออกไปจากซอกคอเมียของชั้นด้วย”


“มะ เมีย เมียอย่างงั้นเหรอ?” บยอนแบคฮยอนคู่ขาคนสนิทของอู๋อี้ฟานที่ตามมาสมทบกับร่างสูงเมื่อได้ยินดังนั้นก็นิ่งงัน ประโยคที่เพิ่งออกจากปากของอู๋อี้ฟานราวกับคมมีดนับร้อยที่ทิ่มแทงบาดลึกลงกลางใจ...


มีแต่คำถาม มีแต่ความสงสัยที่อัดแน่นอยู่ในหัวสมองจนหนักอึ้งไปหมด...



เด็กคนนี้...เมียของพี่คริส...หมายความว่ายังไงกัน?



“นี่มันอะไรกันวะเนี่ย” ชายหนุ่มหน้าแปลกละริมฝีปากออกจากซอกคอขาวหอมกรุ่นแสนยั่วยวนอย่างหัวเสีย หากแต่ก็ถูกฝ่ามือเรียวของปาร์คชานยอลรั้งใบหน้าหล่อให้กลับไปปฏิบัติภารกิจต่อให้เสร็จ


“ช่างเถอะ อย่าสนใจเลย...” คนน่ารักเอ่ยออกมาทั้งที่เปลือกตาสีสวยยังคงปิดสนิท ริมฝีปากบางเผยอขึ้นน้อยๆอย่างคนที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสหวามที่คลอเคลียอยู่แถวซอกคอ ก่อนจะส่งเสียงครางหวานหูออกมาเบาๆ เสียงครางที่ทำให้คนฟังแทบอกแตกตายเสียให้ได้


ยั่วขนาดนี้บอกตรงๆว่าพี่จะไม่ทนนะครับ!



“ปาร์คชานยอลกลับบ้าน!” ไม่ไหวอีกแล้ว อู๋อี้ฟานทนมองภาพของคนช่างยั่วเบื้องหน้าไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ร่างสูงตรงเข้าหาร่างบางอย่างสิ้นสติ ฝ่ามือหนารั้งข้อมือของเด็กแสบให้ลุกตามขึ้นมาแล้วออกแรงกระชากลากให้เด็กแสบยอมเดินตามออกไปด้วยกัน



และอู๋อี้ฟานเลือกมุมสงบมุมหนึ่งหลังร้านเป็นสังเวียนในการจัดการกับเด็กแสบช่างยั่วอย่างปาร์คชานยอล


“ทำบ้าอะไรของนาย”



“ไม่ได้ทำบ้าอะไรเสียหน่อย ผมก็แค่เหงา ก็เลยออกมาหาความสุขเล็กๆน้อยๆก็แค่นั้น”


“ออกมาหาความสุขอย่างงั้นเหรอ ถ้าอยากมีความสุขมากนักทำไมไม่บอก ชั้นจะได้จัดให้อย่างงามเลย อยากสุขแค่ไหนล่ะว่ามาสิ” ฝ่ามือหนาที่กำแน่นอยู่ที่ข้อมือขาวบางของเด็กแสบยิ่งออกแรงบีบมากขึ้นจนปลายมือของคนตัวแสบซีดเพราะขาดเลือด ใบหน้าหล่อจ้องมองใบหน้านวลนิ่ง สายตาคมฉายแววอำมหิตอย่างน่ากลัว



ที่เป็นอยู่นี่เค้าเรียกว่าหึงจนบ้าคลั่งได้หรือเปล่าครับ!? ไม่มีวันซะล่ะหึงอิน้องแว่นนิสัยเสียเนี่ยนะครับ แค่คิดก็หลอนจนแทบสิ้นสติ ==^


“ก็ทีคุณยังออกมาหาความสุขกับชู้หน้าหวานคนนั้นได้เลย แล้วทำไมผมจะทำบ้างไม่ได้”


“นายจงใจยั่วชั้น”


“จริงๆก็ไม่ได้ตั้งใจยั่วนะ แต่ถ้าคุณจะมองว่าผมยั่วก็ได้ไม่ว่ากัน” ปาร์คชานยอลว่าพลางจงใจคลี่ยิ้มทรงเสน่ห์ไปเล่นงานอู๋อี้ฟาน สายตาคมหวานฉ่ำเยิ้มของเด็กแสบมองช้อนขึ้นไปสบกับดวงตาคู่สวยของเพลย์บอยหน้าหล่ออย่างยั่วเย้า


ก็อยากมาบอกว่าเรายั่ว ก็ยั่วให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยเป็นไง


“ปาร์คชานยอล...” อู๋อี้ฟานเค้นเสียงทุ้มผ่านลำคอแกร่งออกมาอย่างยากลำบาก เพลย์บอยไฟแรงสูงอย่างเขาได้ขึ้นชื่อว่าเครื่องฟิตสตาร์ทติดง่ายอยู่แล้วยิ่งมาเจอ วิชามารการยั่วขั้นเทพของเด็กแสบอย่างปาร์คชานยอลเข้าไปอีกความอดทนที่น้อยแสนน้อยก็ยิ่งหมดลงโดยง่าย ทุกขณะที่เด็กแสบปรายสายตาคมหวานมองเขา ทุกขณะที่ร่างบางของเด็กแสบจงใจบดเบียดเข้าหากายแกร่งของเขาจนเกินความจำเป็น ทุกขณะที่ใบหน้าขาวนวลนั่นเชิดไปมาอวดความน่ารักในระยะประชิด และทุกขณะที่ลำคอระหงจงใจเปิดทางให้เขาได้เห็นร่องรอยสีสวยที่ถูกไอ้หนุ่มหน้าแปลกกระทำไว้ก่อนหน้า เห็นแล้วมันอยากจะดูดกลืนรอยเก่าแล้วฝังรอยรักใหม่ลงไปเสียจริง!



นับหนึ่ง...

นับสอง....


นับสาม......




พี่จะไม่ทนอีกต่อไป!


 

[[ 50% ]]

 

เส้นบางๆที่กั้นระหว่างความอดทนขาดผึงลงในที่สุด ใบหน้าคมคายของเพลย์บอยสิ้นสติพุ่งตรงเข้าเล่นงานซอกคอขาวของเด็กแสบช่างยั่วในทันที มีเป้าหมายเป็นรอยรักเดิมที่ไอ้หนุ่มหน้าแปลกทำไว้ อู๋อี้ฟานดูดเม้มผิวเนื้อนวลของเด็กแสบแรงๆเพื่อลบรอยเก่าและฝังรอยรักใหม่ของเขาเข้าไปแทนที่ ปาร์คชานยอลตัวลอยหวืออย่างไม่ทันตั้งตัว สัมผัสอุ่นซ่านที่ซอกคอกระตุ้นสันชาตญาณภายในให้ปะทุขึ้นมาทั้งที่ไม่ต้องการให้เกิด มือบางปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังแกร่งอย่างหาที่พึ่ง สองขาที่เคยยืนได้อย่างมั่นคงกลับอ่อนแรงจนถูกต้นขาแกร่งของอู๋อี้ฟานแทรกแซงเข้ามาได้โดยง่าย ส่วนร่างบางก็ถูกทาบทับเข้ามาโดยร่างแกร่งสนิทแนบแน่นจนร่างแทบจะทะลุผนังเข้าไปเสียให้ได้


“อื้อ พะ พอ พอแล้วว” ริมฝีปากบางที่ยังเป็นอิสระร้องขอเพลย์บอยหน้าหล่ออย่างเลื่อนลอย น้ำเสียงหวานขาดเป็นห้วงๆเนื่องด้วยเพราะพิษของสัมผัสหวามทำให้การควบคุมลมหายใจผิดปกติ


“ใครเค้าจะพอง่ายๆกันล่ะ นายพลาดตั้งแต่บังอาจมายั่วชั้นแล้วล่ะปาร์คชานยอล”


“อืมม พะ พอแล้ว มะ ไม่ยั่วอีกแล้วว อื้อออ” ทั้งที่พยายามควบคุมสติเพื่อที่จะตอบโต้กับเพลย์บอยคนกามแล้วหากแต่แรงดูดเม้มที่ซอกคอกลับทำให้เสียวซ่านจนไม่สามารถควบคุมการสื่อสารให้เป็นปกติได้ ปาร์คชานยอลจึงทำได้แค่ตอบโต้กลับไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า และตอบสนองต่อสัมผัสหวามนั่นด้วยเสียงครางหวานหูที่ช่างกระตุ้นอารมณ์คนคุมเกมส์อย่างอู๋อี้ฟานได้ดีซะเหลือเกิน


เสียท่าไอ้หื่นหน้าเหงือกซะแล้วสิกู TT


อู๋อี้ฟานยังคงเล่นสนุกอยู่กับซอกคอของปาร์คชานยอลเหมือนเด็กเห่อของเล่นชิ้นใหม่ต่อไป และเพียงไม่นานที่ริมฝีปากหยักของเพลย์บอยรูปหล่อได้รุกล้ำเข้าไปสำรวจในพื้นที่ลับนั่นอู๋อี้ฟานก็ฝากรอยรักสีกุหลาบเอาไว้หลายจุดจนกลืนกินรอยรักน่ารังเกียจของไอ้หนุ่มหน้าแปลกนั่นไปจนหมดสิ้น


รอยแดงทั้งหมดที่คอของปาร์คชานยอลเป็นฝีมือพี่ เป็นของพี่แต่เพียงผู้เดียว โฮ่ๆๆ #ชนะแล้วกู TT



ลบรอยรักจากชายหนุ่มหน้าแปลกออกไปได้แล้ว อีกทั้งเด็กแสบจอมพยศก็รู้สำนึกแล้วด้วย ถึงตอนนี้ก็ควรจะพอได้แล้วสินะ...

แต่ทำไมกัน? เสียงเรียกร้องของสันชาตญาณทางกายในส่วนลึกกลับเรียกร้องและสั่งการให้ริมฝีปากหยักยังคงดูดกลืนครอบครองผิวเนื้อนวลนั่นต่อไป หนำซ้ำความร้ายกาจของมันยังสั่งการให้ครอบครองมากกว่าซอกคอขาวหอมกรุ่นนั่นอีกด้วย ว่าแล้วริมฝีปากหยักก็เบนเป้าหมายจากซอกคอขาวไปเล่นงานริมฝีปากอวดดีต่อในทันที


อู๋อี้ฟานกำลังเล่นนอกเกมส์ กำลังเอาเปรียบเด็กแสบอย่างปาร์คชานยอล…


ก็รู้ว่ามันผิดนะครับ แต่มันอดไม่ได้จริงๆนี่นา ช่วยไม่ได้เด็กน้อยในอ้อมกอดของเขาอยากยั่วเก่งเองมันก็สมควรได้รับบทลงโทษแบบนี้ล่ะ


“อื้อออออ” ปาร์คชานยอลทำได้แค่ส่งเสียงครางประท้วงอย่างคนที่กำลังจะขาดใจตาย เมื่อริมฝีปากหนาของร่างสูงเพิ่มดีกรีความร้อนแรงในการบดขยี้ริมฝีปากบางของตนตามความปรารถนาที่ค่อยๆทวีความรุนแรงมากขึ้น สัมผัสในครั้งนี้รุนแรงและเร่าร้อนกว่าครั้งก่อนจนปาร์คชานยอลรู้สึกเหมือนริมฝีปากบางของตนแทบจะถูกร่างสูงดูดกลืนเข้าไปเสียให้ได้ ยิ่งปล่อยให้สัมผัสดังกล่าวยิ่งรุกล้ำมากขึ้นก็ยิ่งรู้สึกเสียดุลทางกาย คิดได้เท่านั้นร่างกายเริ่มก็ต่อต้านการกระทำอันจาบจ้วงของคนตัวสูงตรงหน้าอย่างหนัก ฝ่ามือบางขย้ำเสื้อเชิ้ตผ้าเนื้อดีของร่างสูงแน่นจนเกิดรอยยับย่นหลายจุด สมองส่วนต่อสู้สั่งการให้ปล่อยเข่าแหลมเข้าเล่นงานลูกชายไอ้เพลย์บอยหน้าเหงือกจอมหื่น แต่ก็ยังไม่ทันได้กระทำการตามใจ พลันปรายหางตาก็เหลือบไปเห็นร่างขาวบางของบยอนแบคฮยอนที่บังเอิญตามมาเห็นเหตุการณ์เข้า...


จากที่ตั้งใจจะหยิกอู๋อี้ฟานให้หนังถลอกได้เลือดมือบางทั้งสองข้างก็เลื่อนขึ้นไปโอบรอบคอของร่างสูงแทน คนตัวแสบยังไม่วายออกแรงรั้งศีรษะสวยได้รูปนั่นให้เคลื่อนเข้าบดเบียดกับใบหน้านวลของตนมากขึ้น เข่าแหลมที่ตั้งใจจะกระแทกใส่ลูกชายของอู๋อี้ฟานให้เสียสภาพกันไปข้างกลับแยกออกเปิดทางให้ต้นขาแกร่งแทรกเข้ามาได้สะดวกขึ้น อีกทั้งริมฝีปากอิ่มที่เคยเม้มแน่นก็กลับเผยอออกและตอบสนองต่อจูบของร่างสูงอย่างว่าง่าย ท่าทีสมยอมของปาร์คชานยอลทำให้อู๋อี้ฟานผิดสังเกต เพลย์บอยหน้าหล่อละริมฝีปากออกจากริมฝีปากหอมหวานของเด็กช่างยั่วแล้วก็นั่นแหละ ทันทีที่ถอนใบหน้าออกมาภาพที่เห็นก็คือ...


บยอนแบคฮยอน!



นี่สินะสาเหตุที่ทำให้เด็กแสบอย่างปาร์คชานยอลยอมโอนอ่อนให้เขา...


แค่ต่อหน้าบยอนแบคฮยอน



“พี่คริส!


“ต่อสิครับที่รัก กำลังสนุกเลย อ่าาาา...” ในขณะที่บยอนแบคฮยอนแผดเสียงใส่อู๋อี้ฟานอย่างเหลืออด ปาร์คชานยอลเพียงแค่ส่งเสียงครางกระเส่าออกมาเพื่อกระตุ้นอารมณ์ร่างสูงเท่านั้น มือบางปัดป่ายลูบไล้ไปทั่วแผงอกแกร่งหากแต่ก็ถูกมือหนาของอู๋อี้ฟานหยุดการกระทำนั่นไว้ซะก่อน


“แบคฮยอน...” ร่างสูงสลัดร่างโปร่งของเด็กแสบตัวร้ายที่เคยหลงใหลอยู่เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้าออกให้พ้นทางแล้วพุ่งตรงไปหาคนตัวเล็กที่มาใหม่อย่างบยอนแบคฮยอนทันที


“เพี้ยะ เพี้ยะ!” เพลย์บอยดวงตกทำได้แค่เอ่ยชื่อ ทำได้เพียงเท่านั้น ยังไม่ทันที่จะได้แก้ตัวหรือเอ่ยอะไรต่อริมฝีปากหยักก็ถูกหยุดไว้โดยฝ่ามือเรียวของคนตัวเล็กซะก่อน บยอนแบคฮยอนสะบัดฝ่ามือฟาดลงไปบนใบหน้าหล่อคมเต็มแรงจนอู๋อี้ฟานเห็นดาวจากทั้งกาแลกซี่มาลอยวนอยู่บนหัว คนตัวเล็กที่แสนบอบบางของเขาพอถึงคราวสวมบทโหดแล้วกลับอำมหิตได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ


พิษรักแรงหึงนี่มันช่างร้ายแรงยิ่งนัก!


“ดะ เดี๋ยว เดี๋ยวสิแบคฮยอนเรื่องนี้พี่อธิบายได้นะ”


“ออกปากเรียกเด็กนั่นว่าเมียได้เต็มปาก แถมยังมาเล่นบทรักให้ผมเห็นต่อหน้าแบบนี้ พี่ยังจะอธิบายอะไรอีก ภาพที่ผมเห็นมันยังไม่ชัดเจนพอหรือไง!?”  คนตัวเล็กเอ่ยถามเสียงแข็ง ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยพิษของความโมโห ฝ่ามือเรียวกำเข้าหากันแน่น กำปั้นนั้นสั่นน้อยๆราวกับเรียกร้องต้องการจะพุ่งไปเล่นงานใบหน้าใครซักคน และคงจะไม่ใช่ใครอื่นไกลนอกเสียจากอู๋อี้ฟาน


มีแววว่าจะสูญเสียสวัสดิภาพบนใบหน้าอีกแล้วสิกู TT


“แต่แบคฮยอน...”


“อย่าเข้ามา อย่าเอาเนื้อตัวสกปรกของพี่มาใกล้ผม!” ร่างเล็กถอยหนีพลางสะบัดลำแขนเรียวหนีฝ่ามือหนาของอู๋อี้ฟานเต็มแรง


“แบคฮยอนฟังพี่คริสก่อน ขอร้องล่ะ” เพลย์บอยหน้าหล่อยังคงตามตื้ออย่างไม่ลดละ อู๋อี้ฟานไม่ฟังเสียงเอ่ยห้ามของคนตัวเล็กหนำซ้ำยังเดินเข้าหาอย่างไม่กลัวเกรงกำปั้นที่กำลังสั่นเทาของบยอนแบคฮยอนแม้แต่น้อย


“ก็บอกว่าอย่าเข้ามาไง!” ร่างเล็กยกฝ่ามือบางขึ้นผลักอกแกร่งของอู๋อี้ฟานด้วยแรงโทสะ “ถ้าพี่มีเจ้าของอยู่แล้วก็อย่ามายุ่งกับผม ผมไม่อยากเป็นไอ้โง่ให้ใครหลอกแล้วก็ไม่อยากเป็นรองต้องกินของเหลือจากใครด้วย!

 

เพี๊ยะ !!!

 

“นี่สำหรับความเห็นแก่ตัวของพี่ เราจบกันแค่นี้แล้วต่อจากนี้ไปก็อย่าได้มาพบเจอกันอีกเลย คนเลว!” ปล่อยฝ่ามือพิฆาตออกมาเล่นงานใบหน้าหล่อคมให้ต้องเจ็บแสบ ก่อนจะตามมาด้วยคำบอกลาสุดเชือดเฉือนที่กรีดหัวใจของเพลย์บอยหน้าหล่อให้เป็นแผลยับเยินไม่มีชิ้นดี เพียงเท่านั้น...แล้วคนตัวเล็กใจร้ายก็สะบัดหน้าพรืดแล้วเดินจากไปอย่างผู้มีชัยทันที ทิ้งให้อู๋อี้ฟานยืนสมองตายอยู่ท่ามกลางซากของความบาดเจ็บและปวดหน่วงแบบแปลกๆอยู่เพียงผู้เดียว

 

เสียกิ๊กหมายเลขสองไปอีกรายแล้วสิกู TT*

 

อีน้องแว่น !!!!!

 



“คิกๆๆ” อู๋อี้ฟานหันใบหน้าหล่อที่ชาไปครึ่งซีกด้วยเพราะฤทธิ์ฝ่ามือพิฆาตมารของอดีตชู้รักอย่างบยอนแบคฮยอนไปหาเสียงหัวเราะกวนประสาทช้าๆ แล้วก็พบว่าเจ้าของเสียงหัวเราะคือเด็กแว่นนิสัยเสียต้นตอของโศกนาฏกรรมบนใบหน้าของเขาเมื่อครู่นี้เอง


“หัวเราะอะไร!?


“หัวเราะเพลย์บอยตกอับน่ะสิ โดนทิ้งแถมยังโดนตบจนหน้าชาอีกด้วย โถๆๆน่าสงสารชะมัด”


“นายร้ายกว่าที่ชั้นคิดนะปาร์คชานยอล”


“ผมยังร้ายได้มากกว่าที่คุณคิดอีก”


“งั้นก็ดี เพราะชั้นก็จะบอกว่า...”


มันมาอีกแล้วครับผม สายตากามอำมหิตแบบนี้ มาพร้อมกับพฤติกรรมคุกคามร่างกายส่วนล่างนั่น จะล่วงละเมิดทางเพศอะไรกูอีกครับอีพี่เหงือกคนกามTT


รังสีแห่งความอำมหิตหื่นกามแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ ราวกับสัญญาณเตือนถึงความไม่ปลอดภัยในพรหมจรรย์ของปาร์คชานยอล อู๋อี้ฟานเพียงแค่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ยกสองมือขึ้นยันกำแพงโดยมีเด็กแสบยืนอยู่ระหว่างลำแขนแกร่งนั่น ใบหน้าหล่อก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูของเด็กแสบ จงใจเป่าพ่นลมหายใจอุ่นร้อนนั่นรินรดจุดอ่อนไหวทางอารมณ์ให้เด็กแสบต้องแข้งขาอ่อนเล่น เด็กแสบไม่รอให้บรรยากาศชวนเพลี่ยงพล้ำไปมากกว่านี้รีบแหวใส่เพลย์บอยกามแรงสูงเพื่อขัดจังหวะทันที


“จะบอกว่าอะไร!?


“ชั้นก็ยังหื่นได้มากกว่าที่นายคิดเหมือนกัน”


สาบานกับกูสิ หื่นกว่านี้ก็เข้าขั้นกามวิปริตแล้วล่ะอีพี่เหงือกเอ๋ย



“ป้ะ กลับบ้านกันเถอะเบ่บี๋ เรายังมีกิจกรรมสานสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาให้ทำอีกเยอะ”


“กิจกรรมบ้าบอคอแตกอะไร แล้วใครเค้าจะไปทำกับคุณไม่ทราบ”


“ก็นายไง”


“พูดเหมือนว่าผมจะยอมคุณง่ายๆอย่างงั้นแหละ”


“ยอมไม่ยอมไม่รู้ แต่ที่รู้ๆทุกครั้งที่ชั้นเล้าโลมนายก็มีอารมณ์ตลอดไม่ใช่เหรอ...” ยังคงอยู่ในท่าเดิมแต่เพิ่มดีกรีความสยิวมากขึ้นอีกแปดเท่า ท่าทางสุ่มเสี่ยง สายตาฉ่ำเยิ้มแสนเย้ายวนที่มองสะกดอยู่ในระยะประชิด แล้วไหนจะสัมผัสอุ่นซ่านที่ไล้ลงมาตั้งแต่กกหูจนถึงซอกคอขาว และ...และคงจะไม่หยุดอยู่เพียงแค่นั้นแน่ ต่อไปก็คงจะเป็น...ริมฝีปากสินะ



“โธ่โว้ย หยุดพูดจาสกปรกๆซะทีเถอะ ขยะแขยง!” ปาร์คชานยอลยกทั้งมือทั้งเท้าขึ้นผลักไสกายแกร่งของเพลย์บอยจอมหื่นให้พ้นทางก่อนจะพาตัวเองวิ่งหนีเอาชีวิตรอดออกมาจากสถานการณ์สุ่มเสี่ยงต่อการเสียตัวดังกล่าวทันที และเพลย์บอยหน้าหล่อไม่แม้แต่จะรั้ง...



รอดที่นี่ก็ไปเสร็จพี่ที่บ้านอยู่ดีแหละน้องเอ้ย ฮึๆๆ

 

[[ chapter10 completed ]]

มาต่อให้จบแล้วนะคะ อะไรคือยิ่งดึกยิ่งคึก อะไรคืออารมณ์แต่งฉากสวีตพรั่งพรู  อะไรคือเขียนจริงชั่วโมงเดียวที่เหลืออีกสามชั่วโมงนั่งจิกหมอน 555  สปอยนิด แชปหน้าก็ยังคงมีฉากจิกหมอนให้ได้ฟินกันอย่างต่อเนื่องนะคะ เด็กแสบทำให้พี่เหงือกของเราต้องสูญเสียประชากรกิ๊กไปแล้วถึงสองรายด้วยกัน  ถ้าจะไม่โดนสั่งสอนซะบ้างก็จะดูไม่สมน้ำสมเนื้อนะคะ  เนอะ  ??     ร้ายมาก็หื่นไป ร้ายมากก็หื่นมาก สมเหตุสมผลจะตายรีดเดอร์ว่าไหมคะ 5555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

858 ความคิดเห็น

  1. #822 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 01:53
    มีหึงด้วยยยย ไรอะ ชอบน้องแว่นละหรอ อิอิ
    #822
    0
  2. #784 nu_kets (@nu_kets) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 07:27
    แสบกว่านี้มีอีกไหมอะแบบว่าเอาเฮียอู๋หึงได้แสบจริงเลยน้องยอล แถมมีเลือดพุงแบบค้างๆอีกปะกลับไปต่อที่ห้องกัน
    #784
    0
  3. #743 1NightKY (@ampiga_ss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 17:09
    ยอลแสบบบบมาก อพค.นี่ก็จะจูบอย่างเดียว สงสารแบคไม่รู้เรื่องไรเลย 
    #743
    0
  4. #511 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 19:19
    55555555555 เริ่มหวั่นไหวกันแล้ววววว
    #511
    0
  5. #439 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 23:05
    สะใจ หมดไปอีกรอย ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #439
    0
  6. #358 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 04:04
    ชานยอลอย่ายอมพี่คริส จัดการต่อยอัดหน้าเลย 555555 โถ่อาจารย์ปาร์คอย่ากดดันตัวเองมากนักเลย โอเซฮุนรุกมากกว่านี้หน่อยสิ!
    #358
    0
  7. #226 กิมจิ "รสส้ม" (@14111996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 23:24
    เสร็จ เสร็จแน่อั๋วว่าเสร็จ ฮ่าๆๆๆ สะใจเฮียโดนตบก๊ากกกก ให้มันได้แบบนี้ดิโว้ยยยยย
    #226
    0
  8. #208 nan'sp (@nansp2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 15:11
    คนที่สองไปอีกแล้ว แบคแกน่าตะตบเอาให้หน้าหลุดไปเลยนะ 55555
    #208
    0
  9. #171 AMinH Choi (@wongwirakhun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:41
    คู่นี้น่าย๊าาากกกอ่าาา แรงมาแรงกลับ หยอยให้มันได้อย่างงี้ลูก อย่ายอมแพ้ อพค.น้าาาา
    #171
    0
  10. #155 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 21:06
    อพค. โคตรกามอ่ะ...! 55555 น่ารักอ่ะ คู่นี้
    #155
    0
  11. #95 mlion (@lionnkk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 21:47
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากจิบ้าตายหน้าคอม กลับถึงบ้านอย่าให้น้องยอลรอดไปได้นะอิพี่คริส 555555
    #95
    0
  12. #94 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 00:03
    น้องแว่นทำดีมากจ้ะ ทำดีแล้วแต่ไม่น่าหลงไปกับสัมผัสของคริสเลยนะ 555
    แต่แอบเคืองคริสนิดหน่อยนะ ทำไมตอนที่แบคมาเห็นฉากที่กำลังจูบกับชานยอล คริสทำไมต้องง้อแบคด้วยต่อหน้าชานยอลเลยนะ ทำเหมือนแคร์แบคมากอ่ะ ถ้าเป็นน้องแว่นนะจะกระโดดเตะเลย 555
    #94
    0
  13. #91 fchk (@fonch) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 09:43
    อ้ากกกกไรท์มาต่อแล้ววว
    กรี๊ดดดพี่คริสแกหื่นจริง
    เยี่ยมชานยอลเด็ดจริงงง
    #91
    0
  14. #89 MilwKY (@masmaromumu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 02:11
    อ๊ากกกกกกกก ค้างตัวใหญ่ 0,,,0 อยากรู้อ่ะว่าตัวแสบจะยั่วเพลย์บอยยังไง
    พ่อเพลย์บอยก็ขี้หึงเหลือเกินถึงขนาดลืมคู่ขาไปเลยเหรอ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    แสดงว่าเริ่มติดใจยอลแล้วสิเนี้ย อร๊ายยยยยยยยยยยย มาต่อเร็วๆน่ะค่ะไรท์
    #89
    0
  15. #81 NNLCY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 23:15
    อ๊ากกกกก ก ค้างค้าบ

    ไรท์เตอร์ช่างโหดร้าย เจอแบบนี้อิพี่คริสคนกามก็เงิบสิคับแหม !
    #81
    0
  16. #79 mlion (@lionnkk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 20:26
    ไม่รอดแน่น้องแว่นเอ้ยยย เล่นยั่วซะขนาดนั้น
    #79
    0
  17. #78 Peachy// (@pepeach05) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 20:13
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ! คนอ่านก้จะไม่ทนเหมือนกัน !
    ค้างป่ะให้ทาย ? จะบอกว่ามากก คริสยอลน่ารักเกินไปล่ะ หึงกันก้รักสิ <3
     อยากอ่านแล้วอ่ะเจรงงงง #KY #HY #เฟ้ดดมาต่อเหอะ ^o^!
    #78
    0
  18. #76 Koolykool (@koolykool) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 17:24
    อ๊ากกกกกก ถูกไรด์ทำร้ายตัดฉับตอนอารมณ์พุ่งสูงสุด 555 อยากรู้จริงๆ ว่าพี่คริสทนไม่ได้แล้วน้องยอลจะโดนไรบ้างหน่า พี่จะนัดหนักนอ้งหรือเปล่าเนี้ยในข้อหายั่วดีจังเลย อิอิ
    #76
    0
  19. #75 fchk (@fonch) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 16:58
    อ้ากกกกกชอบบต้องงงี้
    ซิชานยอลลยั่วให้เด็ดไปเลย
    ให้พี่คริสขาดไม่ได้ไปเลย
    #75
    0
  20. #74 lovekyhh (@lovekyhh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 16:41
    แงๆๆๆๆๆๆๆ ค้างเติ่งเลย อยากรู้ว่าบทยั่วของยัยแสบ ทะลวงใจเพลย์บอยไฟแรงสูงได้ขนาดไหนอ่าาาาา
    พี่แกเครื่องติดแล้วก็ไม่ทนแล้วด้วย เด็กยั่วต้องโดนลงโทษ เอ๊ะแต่คนที่หนีเมียมาเที่ยวกับกิ๊กก็ต้องโดนลงโทษด้วยใช่ปะ งุ่ยงุ่ยงุ่ย


    เอาเลยๆๆๆๆๆ รีดเดอร์ซาดิสสสสส ร้ายมาก็หื่นกลับ สมน้ำสมเนื้อดี 555555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 ธันวาคม 2556 / 19:43
    #74
    0