พาหัวใจไปใกล้รัก

ตอนที่ 29 : หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61



" ลุกมาทานข้าวก่อนไหมครับ "


ร่างบางรู้สึกตัวกระเด้งตัวขึ้นนั่งเธอมองค้อนร่างสูงที่เข้ามาแบบไม่ให้สุ่มให้เสียงไม่พอยังจะขโมยจูบเธออีก


" วางไว้ตรงนั้นแล้วออกไปได้เลยค่ะ "  ลัลน์ลลิตบอกธนบดีเสียงสะบัดตามอารมณ์ร่างสูงยอมล่าถอยออกไปยืนมองร่างบางตาละห้อยตรงประตูไม่กล้าหาเรื่องกลัวสาวเจ้าไม่คุยด้วยเลยต้องทำตัวสงบเสงี่ยมก่อนร่างบางลุกจากที่นอนมานั่งหน้าถ้วยลาดหน้าที่ร่างสูงเอาเข้ามาให้ร่างบางตักขึ้นมาคำแรกความคลื่นเหี่ยนก็ตีขึ้นมาจนเธอต้องวิ่งไปโก่งคออ้วกในห้องน้ำ


" อ้วก โอ๊กกก "  


 ลัลน์ลลิตอ้วกออกมาจนหมดไส้แต่ยังไม่หายจากความคลื่นเหี่ยนที่ตีขึ้นมาอีกละลอกธนบดีวิ่งตามร่างบางเข้ามาในห้องน้ำตอนนี้น้องน้อยน้ำตาคลอเบ้าไม่มีแรงลุกจากชักโครก


 " ลลิน เป็นไงบ้าง ดีขึ้นบ้างไหมพี่ว่าไปหาหมอเถอะ "  


ธนบดีแม้จะรอบยิ้มและภาวนาในสิ่งที่คิดให้เป็นจริงแต่ก็อดสงสารคนตัวเล็กไม่ได้


 " หู้ย แค่อาหารเป็นพิษกินยาเดี๋ยวก็หายค่ะ "


 "ไม่คิดว่าอย่างอื่นจะทำพิษบ้างหรอของเขาแรงนะ "


 คนตัวโตยิ้มมุมปากไม่ได้รู้สึกอายในสิ่งที่พูดไปสักนิดผิดกับคนที่กำลังโก่งคออ้วกก็พยายามใช้ความคิด หรือเธอจะท้องยาคุมก็กินแล้วจะท้องได้ยังไงคิดได้ไม่นานตัวก็ลอยขึ้นคงไม่ต้องถามว่าลอยขึ้นได้ไงเพราะคนเอาแต่ใจคนนั้นไง

ธนบดีไม่ปล่อยเวลาให้ลัลน์ลลิตคิดนานช้อนตัวรางบางขึ้นพาไปที่รถและขับออกไปทร่ามกลางรอยยิ้มของคนที่รอฟังข่าวอย่างบิดาและมารดาของชายหนุ่มคนตัวเล็กฟุบหน้าอยุ่ตรงประตูผิดกับอีกคนที่มีรอยยิ้มตลอดการขับรถเขากุมมือร่างบางไว้ตลอดอย่างกับกลัวจะหาย


" พี่อาร์ตยิ้มอะไร  ห้ามยิ้ม "


" มีเรื่องน่ายินดีแบบนี้พี่ก็ต้องยิ้มสิครับ "


" ฟังนะ ลลินไม่ได้ท้อง ลลินแค่ไปกินปลาดิบมาเมื่อคืน "


ร่างสูงก็ยังคงยิ้มยิ้มแบบที่เธอหมั่นไส้จนอยากจะยื่นมือไปบิดคนตัวโต


" อ่า ฮะ พี่จะฟังหมอเท่านั้นพี่ไม่เชื่อลลิน "


" ระวังจะยิ้มค้างนะ เฮอะบอกไว้ก่อนว่าลลินกินยาที่พี่อาร์ตซื้อมาให้จนครบทุกเม็ดแบบนี้ไม่มีทางท้องแน่นอน "


ร่างบางเชิดหน้าขึ้นอย่างเย้ยหยันคนตัวโตแต่อีกคนกับหัวเราะชอบใจไม่ว่าเธอจะพูดอะไรไปเขาก็ไม่สลดจนตอนนี้เธอเบื่อที่จะคุยแล้วอาการคลื่นเหี่ยนกลับมาอีกครั้งครั้งนี้ร่างบางข่มตาแน่นพยายามยกยาดมขึ้นมาดมและเอาพิมเสมขึ้นมาทา


" ดีมากคนสวยแบบนี้แหละดีเลย  "  


เป็นไปตามแผนเป๊ะร่างสูงตบเข่าอย่างดีใจอยากจะร้อง ไชโยดังๆ ถ้าไม่กลัวว่าร่างบางจะโกรธ

ธนบดีขับรถไปจอดที่จอดรถแล้วร่างสูงก็เดินอ้อมมาอุ้มร่างบางเข้าไปตรวจที่ห้องตรวจเขาดทรมานัดคุณอาหมอประจำตะกลูไว้เรียบร้อยแล้วพร้อมเล่าอาการให้อาหมอฟังลัลน์ลลิตอายที่เขาเดินอุ้มเธอผ่านคนมากมายกว่าจะมาถึงห้องตรวจร่างบางซุกหน้าลงกับอกแกร่งเพื่อซ่อนความอาย


" อาการตามที่ผมโทรมาเล่ากับอาหมอเลยครับช่วยเช็คให้ละเอียดอีกทีด้วยนะครับ  "


" ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวอาจะเช็คให้ละเอียดเลยแหละ  "  


ร่างบางไหว้คุณหมออธิปเธอเหลือบมองคนตัวสุงที่นั่งรออยู่ข้างหลัง ยัง ยัง ยังไม่หุบยิ้มอีก


" ชื่ออะไรครับ  "


 ลัลน์ลลิต วัฒนะเมธานนท์  ค่ะ  "


" อาเจียนมากี่วันแล้ว มีอาการอย่างอื่นอีกไหมช่วงนี้   "


" อาเจียนมาสองวันค่ะ ก่อนหน้านี้มีเวียนหัวกับหน้ามืดเป็นมาประมาณ 5-6 วันค่ะ  "


" ประจำเดือนมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่พอจำได้ไหม "


" วันที่ 8 ธันวา ค่ะ "


" วันแรกของประจำเดือนใช่ไหม "  ลัลน์ลลิตพยักหน้าตอนนี้ในใจเริ่มกลัวแล้ว  " วันนี้วันที่ 18 มกรา รอบเดือนขาดไป 10 วันแล้วไปตรวจปัสสวะกับพยาบาลก่อนนะแต่อาหมอว่าชัดแหละแต่เพื่อความแน่ใจ "  


สิ้นเสียงนายแพทย์พยาบาลก็เดินเข้ามาพาเธอไปเก็บปัสสวะ


" ปัสสวะใส่กระป๋องนี้นะคะแล้วเดี๋ยวรอผลครึ่งชั่วโมงแค่นี้ก็เรียบร้อยแล้วค่ะ พี่ชื่อแคทนะคะ ตื่นเต้นไหมคะ  "


" ชื่อลลินค่ะ ตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะ  "


แคทยื่นมือไปจับมือลลินเธอรู้สึกเอ็นดูสาวน้อยคนนี้จังอาการตื่นตระหนกแต่พยายามห้ามใจไม่ให้ตื่นเต้นเธอเลยชวนคุยเพื่อคลายความกังวลให้กับคนไข้กลัวเธอจะเป็นลมไปก่อน


" มือเย็นจังแบบนี้ไม่นิดหน่อยแล้วมั่งคะ ตอนพี่ท้องลูกสาวนะคะมือพี่เย็นแบบนี้เลยแต่ไม่มีอะไรน่ากลัวค่ะทำตัวให้สบายดีกว่า "


ลัลน์ลลิตพยักหน้าและเดินเข้าไปเก็บปัสสวะในห้องน้ำไม่นานเธอก็ออกมาพร้อมกับกระป๋องปัสสวะร่างบางวางกระป๋องลงในตะกร้าที่ให้วางและล้างมือยืนทำใจไม่นานก็เดินตามพยาบาลออกมาเธอว่าเธอตื่นเต้นแต่อีกคนกลับตื่นเต้นยิ่งกว่าเดินไปเดินมาไม่หยุดหย่อนจนเธอต้องร้องห้าม


" หยุดเดินได้ไหมคะเวียนหัว "


" พี่ตื่นเต้นทำไมครึ่งชั่วโมงนานจัง "


" งั้นก็เดินไปนะคะ "


พูดจบร่างบางก็เดินออกมาเธอตรงไปที่ศูนย์อาหารของโรงพยาบาลตอนนี้เธอเริ่มหิวขึ้นมาแล้วคงไม่ดีถ้าจะปล่อยให้หิวแบบนี้คนที่เดินเป็นหนูติดจั่นเมื่อหันมาไม่เห็นลลินเขาก็เดินตามหารอบๆนั้นแต่ก็ไม่เจอร่างสูงเดินไปเรื่อยๆไม่นานสายตาคมก็ไปเจอเป้าหมายที่คอยมองหาเข้าแต่ไอ้คนที่เธออยู่ด้วยน่ะสิมันทำให้เขาความร้อนขึ้น

ลัลน์ลลิตเดินมาถึงโรงอาหารร่างบางก็สั่งอาหารมาทานขณะที่กำลังทานอาหารอย่างตั้งใจอยู่นั้น


" สวัสดีครับ คุณลลิน "


" อ้าว คุณบาสเตียน "


" ไม่สบายหรอครับถึงได้มาโรงพยาบาล "


" ไม่สบายนิดหน่อยค่ะ แล้วคุณบาสละคะมาที่โรงพยาบาลทำไม "


" มาเยี่ยมพี่สาวน่ะครับแล้วเกิดหิวเลยลงมาหาอะไรทาน ขอนั่งด้วยคนนะครับ "  


บาสเตียนนั่งลงตรงข้ามกับลัลน์ลลิตเขารู้สึกดีใจที่เจอร่างบางที่นี่เขาเคยเจอเธอผ่านตามาบ้างเธอเป็นรุ่นน้องที่มหาลัยเขาแอบมองเธอมานานแต่ไม่กล้าเข้าไปทักทายเพราะตอนนั้นเธอสวยและเรียบร้อยเกินกว่าที่ผู้ชายแบบเขาจะเข้าถึงจนเมื่อเวลาผ่านไปการได้กลับมาพบกันอีกครั้งทำให้เขาอยากจะลองเสี่ยงดูแม้ได้เป็นแค่คนที่เธอรู้จักก็ยังดี


" อ่อ เชิญนั่งค่ะ  "   ร่างบางพูดกับชายหนุ่มทั้งๆที่ยังคงตักอาหารเข้าปากอย่างอร่อยคนที่นั่งตรงข้ามมองลัลน์ลลิตด้วยสายตาอ่อนโยน


" อร่อยไหมครับ ลลินทานน่าอร่อยจัง "


" อร่อยค่ะ หิวด้วยมั่งค่ะ  "  ร่างบางหัวเราะให้กับคนตรงหน้า


ภาพหัวเราะต่อกระซิกของคนตรงหน้ากับชายอื่นทำให้ธนบดีทนไม่ไหวเขาสาวเท้าเข้าไปอย่างไวร่างสูงรีบเข้าไปขัดขว้างเมื่อบาสเตียนส่งมือถือมาให้ลัลน์ลลิตกดอะไรสักอย่าง


" ทำอะไรกันน่ะ "


ต่อ

ทั้งสองคนยังคงถือมือถือค้างไว้อย่างั้นโดยไม่มีคนพูดอะไรร่างสูงจึงยื่นมือไปดึงมือถือส่งคืนให้กับบาสเตียน


"  ทำอะไรกันทำไมต้องนั่งใกล้กันขนาดนั้น  "


บาสเตียนถอนหายใจเขาไม่คิดว่าจะต้องมาเจอธนบดีที่นี้เพราะงั้นวันนี้คงต้องกลับไปก่อนยังไงก็ชวนลัลน์ลลิตไปงานที่ไร่เขาได้สำเร็จแล้วเธอคงไม่ใจร้ายและไม่เทเขาหรอกนะ


" งั้นผมไปก่อนนะครับคุณลลิน เดี๋ยวผมโทรหา "


หลังจากหย่อนระเบิดแล้วบาสเตียนก้เดินออกไปลัลน์ลลิตยังคงไม่ตอบคำถามร่างสูงเธอก้มหน้าก้มตาทานอาหารที่อยู่ในจานธนบดีหน้าตูมเมื่อเขาเห็นว่าลัลน์ลลิตยังโกรธอยู่ก็ไม่เลยหาเรื่องให้ร่างบางต้องหนักใจ


" พี่ถามทำไมไม่ตอบล่ะครับ คนดีตอบพี่หน่อยน้า "


ธนบดีขยับไปนั่งข้างๆร่างบางอย่างเอาใจเอาคางสูงเกยไหล่มล


" ไปค่ะลลินอิ่มแล้ว "  ร่างบางลุกขึ้นทันทีทำให้ค้างของคนที่เกยอยู่ตรงไหล่ตกร่างบางสาวเท้าออกไปโดยไม่ได้หันกลับไปมองคนตัวสูงเธอยังคงโกรธเขาที่เขาทำตัวไม่มีมารยาทกับคุณบาสเตียนไม่รู้กี่ครั้งแล้ว เฮ้อ วัวแก่ดัดยากและเธอเบื่อที่จะพูด

ทั้งคู่เดินมาถึงห้องตรวจแต่ยังไม่ทันที่จะนั่งก็มีเสียงเรียกชื่อสะก่อน


" เชิญคุณลัลน์ลลิต วัฒนะเมธานนท์ ที่ห้องตรวจค่ะ  "


ร่างบางยังคงยืนนิ่งถึงแม้จะอยากรู้แต่ตอนนี้เธอก็รู้สึกกลัว กลัวว่าจะรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ไหวร่างสูงเห็นท่าทีลังเลของว่าที่ภรรยาเขาจึงเดินเข้าไปจับมือเล็กของเธออย่างมาดมั่นมือเกร่งที่ยื่นมาคล้ายให้กำลังใจร่างบางเงยหน้ามองเขาที่ตอนนี้มีรอยยิ้มประดับใบหน้าเขาพยักหน้าและออกแรงดึงมือเธอให้เดินตามมาแม้ไม่มีเสียงอะไรหลุดออกมาจากเขาแต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจสองร่างเคียงกันเดินเข้ามานั่งลงตรงหน้าของนายแพทย์อธิป


" ผลออกมาแล้วนะ อายินดีกับอาร์ตด้วยหนูลลินตั้งครรภ์ได้ 6 Week แล้วช่วงนี้เด็กในครรภ์ก็จะเริ่มมีพัฒนาการต่างๆที่เราจะสามารถสัมผัสได้  " 


 มือของทั้งสองคนที่จับกันอยู่เมื่อได้ฟังคำตอบจากอาหมอแม้จะคาดการไว้แล้วธนบดีก็อดจะตื้นตันไม่ได้น้ำตาที่ไหลออกมาจากความปลื้มปิติร่างสูงหันไปมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้นั่งนิ่งไม่ไหวติงฝ่ามือหนากระชับแน่นขึ้นอย่างให้กำลังใจแม้เธอจะไม่หันมาแต่เขาก็เห็นประกายวูบไหวจากดวงตาเธอ ดีใจเหมือนกันใช่ไหมลลิน    


" อยากเห็นตัวเล็กไหมป่ะเราไปอัลตราซาวด์กันดีกว่าเดี๋ยวอาจะอธิบายให้ฟัง "


สองคนที่เคียงข้างกันลุกเดินตามกันมาแม้ไม่มีเสียงอะไรหลุดออกจากปากเขาและเธอเมื่อเธอเดินมาถึงก้นอนลงบนเตียงที่เตรียมไว้แล้วเปิดเสื้อขึ้นจนถึงใต้ราวนมพยาบาลละเลงเจลลงบนหน้าท้องแบนราบไม่นานเมื่อคุณหมอเอาเครื่องมือมาถูลงตรงที่ละเลงเจลแล้วหน้าจอที่เคยมืดสนินก็เกิดภาพขึ้นมาจนถึงตอนนี้สองมือก็ยังไม่ปล่อยจากกันแม้ตอนนี้จะชื้นเหงือก็ตาม


"  ที่เห็นนี่คือถุงตั้งครรภ์นะตรงนี้เห็นไหมหัวใจเต้นปกติ ขนาดตัวเด็กตอนนี้เท่าเม็ดถั่วเขียวแต่ในช่วงสามเดือนนี้เราต้องดูแลเป็นพิเศษช่วงนี้กำลังเจริญเติบโตสร้างแขนสร้างขาอวัยวะต่างๆ  " 


  คุณอาหมอยังคงเล่าตามสิ่งที่เห็นแต่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ยังคงมองตามหน้าจออย่างตั้งใจภาพที่เห็นทำให้ลัลน์ลลิตน้ำตาซึมแต่ยังไม่แค่นั้น 


  "แต่เดี๋ยวนะเหมือนจะมีถุงตั้งครรภ์สองถุงขออาฟังเสียงก่อนนะ  "  


" มีอะไรผิดปกติหรอครับ อาหมอ "  


ธนบดีตกใจกับสิ่งที่ได้ยินเขากลัวร่างบางจะเป็นอันตรายเพราะถ้าให้เลือกเขาก็อยากให้เธอมีความสุขมากกว่าเจ็บปวด


" โอ้ ไม่มีปัญหาอะไรหรอกอาร์ตแต่หลานสะใภ้อากำลังท้องหลานแฝดดีใจด้วยนะ ทีเดียวได้สองคนเลย " 


" ได้ผลดีเกินคาด ไม่เสียแรงที่พี่ทั้งเน้นทั้งย้ำ หึหึ  "


ธนนบดีก้มลงไปกระซิบข้างหูคนตัวเล็กแม้จะพูดเบาๆแต่ในห้องเงียบมากทั้งอาหมอและพยาบาลก็ได้ยินไปด้วยทั้งสองคนอมยิ้ม 

ร่างสูงยิ้มอย่างดีใจก็แน่สิเขาทั้งย้ำทั้งเน้นได้ผลดีเกินคาดยิ้มอย่างภูมิใจได้ไม่นานก็ต้องจุกลัลน์ลลิตกระทุงศอกใส่หน้าท้องชายหนุ่มอย่างแรงทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ยังยิ้มหน้าบานได้ทั้งๆที่เธออายจนแทบจะแทรกแผ่นดีหนีอยู่แล้ว

ได้คำแนะนำจากอาหมอเรียบร้อยทั้งคู่เดินตามพยาบาลไปเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อฝากครรภ์เดินมาถึงห้องเจาะเลือดลัลน์ลลิตมองเห็นความผิดปกติของธนบดีจากคนปากเก่งแต่ตอนนี้กลับหน้าซีดไม่พูดไม่จา


" ลลินกลัวเข็มไหมไม่ต้องกลัวนะพี่อยู่ด้วยทั้งคน "


ร่างสูงเห็นลัลน์ลลิตหันมามองเพราะกลัวเสียฟอร์มธนบดีพูดออกไปตามใจคิดทั้งๆที่ลอบกลืนน้ำลายอย่างยากรำบากประจวบเหมาะกับพยาบาลเดินมาลัลน์ลลิตสัมผัสได้ว่ามือหนากำลังสั่นเทารอยยิ้มที่ส่งมาให้เธอเริ่มหายไปเป็นยิ้มเจื่อนๆคนตัวเล็กรู้สึกอยากจะแกล้ง


" คุณพ่อคุณแม่ใครพร้อมแล้วมาได้เลยค่ะ "


" คะ ค่ะลลินกลัวเข็มพี่อาร์ตเจาะก่อนนะคะ "


" ครับ คะ แค่นี้สบายมากไม่ต้องห่วงมันไม่เจ็บเลย "


ธนบดีฝืนยิ้มให้คนตัวเล็กก่อนจะเดินเข้าไปที่โต๊ะเจ้าเลือดอย่างเชื่องช้า เอาว่ะเพื่อลูกเพื่อเมียลองมันดูสักตั้งให้มันรู้ไปว่าจะเอาชนะมันไม่ได้ร่างสูงนั้งลงเลิกแขนเสื้อขึ้น


" จะเจาะแล้วนะคะ  "


" เจาะได้เลยครับผมพร้อมแล้ว "   ตอบพยาบาลทั้งที่คิดในใจว่าจะบอกทำไมฟะเจาะๆไปเลยก็ได้มั่งเขาพยายามอย่างมากที่ไม่หันไปมองแขนที่ข้างที่เจาะเลือดพอคิดหัวใจเริ่มเต้นแรงเหงื่อผุดตามไรผมมือข้างขวาจิกต้นขาตัวเองอย่างแรง อย่านะโว้ยเป็นลมนี่อายเมียเลยนะ แม้จะพูดไปแบบนั้นแต่มันก็ช่วยได้ไม่มาก

ร่างบางเมื่อเห็นท่าทางของคนตัวโตเธอพยายามอย่างมาที่จะกลั้นขำแต่มันก็เก็บเสียงได้ไม่มากนักเนี้ยหรอคนที่ไม่กลัวเข็มเขาสั่นยิ่งกว่าเธอสะอีกลัลน์ลลิตขำจนไหล่สั่น


" เรียบร้อยแล้วค่ะเชิญคุณแม่ได้เลย "


" ขอบคุณครับ  "


ร่างสูงกล่าวขอบคุณและลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแต่จังหวะที่จะเดินออกมานั่นเอง


" พี่อาร์ต  / คุณคะ  "  



'







อิพี่เป็นอะไรอ่ะ  5555 +

เอาใจช่วยอิพี่ด้วยนะคะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #87 Kanokkan139 (@Kanokkan139) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:03
    เป็นน ลม555
    #87
    0
  2. #86 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 03:07
    โถๆๆ คุณพ่อลูกแฝด เป็นลมไปซะแล้ว 55555
    #86
    0
  3. #85 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 21:47
    เป็นลมป่ะอิพี่
    #85
    0
  4. #84 Water33 (@Water33) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 20:31
    ตายๆไม่น่าเชื่อว่าพี่จะกลัวเข็มเปนลมรึป่าวน่ะ55555
    #84
    0
  5. #83 Nong Farung (@farung-23) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:35
    เอาบาสเตียนไปเก็บเลยค่ะ

    สร้างความร้าวฉานให้เค้าตลอด😂😂
    #83
    0
  6. #82 Water33 (@Water33) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 12:28
    ใจเยนพี่เดวน้องงอนอีกน่ะคัยก็ได้เอาอิบาสเตียนไปเกบที
    #82
    0
  7. #81 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 11:56
    ว่าที่คุณพ่อขึ้น !!!!!
    #81
    0
  8. #80 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 11:50
    น้องไม่รู้ เฮียใจเย็นๆนะ
    #80
    0