Kiss me พิชิตใจ นายรุ่นพี่สายเปย์

ตอนที่ 5 : Kiss me 04 l จริงจังนะ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    3 ก.ค. 61


4
จริงจังนะ

‘Prepare your heart to wait’

(เตรียมตัวกับหัวใจไว้รอเลย)

          ความรู้สึกของฉันตอนนี้เหมือนกับว่ามีระเบิดสีชมพูวิ้งค์ลงมากลางหัวใจดวงน้อยดวงนี้อย่างไงอย่างั้นนั้น มันเต้นแรงจนเหมือนจะกระโดดหลุดออกมาจากร่างกาย สายตาคมจ้องลงมาฉันด้วยสีหน้าเชิงเจ้าเล่ห์ก่อนจะเจ้าตัวจะหมุนตัวเดินออกไปจากบริเวณเขตบ้านของฉันโดยที่ไม่ลืมเอ่ยลา


          “พี่กลับนะครับ ฝากฝันถึงพี่ด้วยนะ J


          หยอดดีจริงๆ ผู้ชายคนนี้ ><


          เหมือนสติหลุดออกไป ยืนถือกระเป๋าเป้ของตัวเองพร้อมกับยิ้มไม่เข้าไปในบ้านสักทีจนคนที่เดินผ่านไปมาเริ่มมองฉันด้วยสายตาแปลกๆ


          ไม่ได้บ้านะคะ แค่เขินคนเฉยๆ


          และในที่สุดฉันก็ยอมเข้าข้างในบ้านหลังจากที่ทนสายตาเหล่านั้นไม่ได้ กุมท้องด้วยความหิวเล็กน้อยพลางเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาของมาทำอะไรกิน พี่ณัทไม่อยู่ตอนเย็นก็ไม่รู้ว่าจะกินอะไรดีอีก อยากจะสั่งพิซซ่ามากินแต่ก็กลัวอ้วน (ช่วงนี้ไดเอทอยู่) พลันนึกคิดแต่ชื่ออาหารไปซะทุกอย่างจนเหมือนไม่อยากกิน


          หน้าหงอยปิดตู้เย็นลงพร้อมกับคว้ากระเป๋าขึ้นไปยังห้องนอน โยนเป้ลงบนเตียงพร้อมกับทิ้งตัวลงนอนตาม ฉันเกือบจะหลับแล้วแท้ๆถ้าไม่มีใครโทรมาเสียก่อน


กริ๊งงงงง~

          เอี้ยวมือหยิบโทรศัพท์ที่กระเป๋ากระโปรงก่อน มีแค่หมายเลขเบอร์ขึ้นแต่ไม่มีชื่อ เบอร์ใครกันละเนี่ย คงไม่ใช่มิจฉาชีพหรอกมั้งนะ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะตัดสินใจกดรับสาย


               [ฮัลโหลสวัสดีค่ะ]


          “นี่พี่เองนะครับ ซันวา” ดวงตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินน้ำเสียงหล่อสุดคุ้นหูดังเล็ดลอดผ่านมายังมือถือ เกือบจะกรีดร้องจนยกมือมาปิดปากแทบไม่ทัน แล้วเขามีเบอร์ของฉันได้ยังไง?


               [ไม่ต้องตกใจนะครับน้องณิช พี่ได้เบอร์มาจากไอ้ณัทนั่นแหละ]


          “อ๋อค่ะ แล้วมีอะไรหรือเปล่าคะ?” ถามด้วยน้ำเสียงปกติที่ดูคาดหวังอะไรบางอย่าง


               [ไม่มีอะไรหรอกครับ คิดถึงเฉยๆ]


บึ้ม!!!

          ปากเล็กขมุบขมิบไปมาพร้อมกับยกมือขึ้นเกาแก้มด้วยความเขิน คนในสายก็เงียบไปเช่นกัน นี่ขอถามหน่อยเถอะ นี่พี่ซันวาเป็นคนหรือขนมครก?


          ทำไมหยอดเก่งขนาดนี้? ><


               [เงียบเฉย จะวางแล้วเหรอครับ?]


          “ยังค่ะ เขินเฉยๆ” และปากมันก็ดื้อไปบอกพี่ซันวาว่าเขินอีก =_=!


               [รู้สึกดีจังเลยทำคนเขิน ฮ้าาาาาา]


          “พี่ซันวาอ่ะ ทำไมต้องแกล้งณิชคนเดียวด้วยล่ะ ผู้หญิงสวยๆก็มีเยอะนะคะ” ไหนๆตั้งความหวังไว้แล้วก็ต้องตั้งต่อไปค่ะ ส่วนสิ่งที่ได้กลับมานั้นมันคือความเขินมากมาย ><


               [ก็น้องน่ารักนี่ครับ]


          เมี๊ยววววว!~ #โหมดแมวเข้าสิง


          “พี่ซันนนน!


               [ไม่แกล้งแล้วก็ได้ครับ งั้นฝันดีนะครับ โทรมาแค่นี้แหละ] ไม่รู้คนทางฝั่งนั้นเป็นยังไงบ้าง แต่ตอนนี้หมอนที่ตั้งอยู่บนเตียงฉันจับโยนลงพื้นไปหลายใบแล้ว


          “แต่ตอนนี้มันเพิ่งหนึ่งทุ่มเองนะคะ”


               [ก็พี่อยากโทรมาบอกฝันดีตอนนี้อ่ะ เผื่อณิชเป็นเด็กดีนอนเร็วงี้ พี่เองก็อยากได้คำฝันดีเหมือนกันนะครับ]


          นั่นไง! ไม้ตายเสียงหล่อสุดอ้อนวอนมาแล้วพร้อมทำฉันสลบเหมือดเสมอ U///U


          “จะให้ดีไหมน้าาาา?~” เกิดเป็นผู้หญิงต้องเล่นตัวสักหน่อย #ใช่เหรอ?


               [ณิชน่ะ ขอหน่อนสิครับบบบบ]


          “งั้น


               [อือหือ!]


          “ฝันดีนะคะพี่ซันวาของณิช~


[ต่อ]


               [ขอบคุณมากๆเลยนะครับ แบบนี้ค่อยฝันหวานหน่อย ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ] ไม่วายรอให้ฉันได้เอ่ยปากพูดอะไร คนในสายก็วางไปเสียแล้ว หัวใจดวงน้อยค่อยๆเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ฉีกยิ้มจนหาไม่รู้ไม่ว่าสามารถหุบได้อีกทีเมื่อไร


          ถ้าฉันตบหน้าตัวเองแรงๆตอนนี้ จะเจ็บหรือเปล่า? พระเจ้าบอกที นี่ไม่ใช่ความฝัน


          “อร๊ากกกกก พี่ซันวาคนบร้าาาาา” ฉันฟุบหน้าลงไปบนหมอนใบใหญ่โตที่เมื่อกี้ไม่ได้ขว้างลงพื้นไปด้วย เกิดมาเพิ่งเคยโดนผู้ชายบอกฝันดี (ยกเว้นพี่) ใครไม่ฟินก็แม่ชีแล้วมั้งคะ ><


          ในหัวสมองเต็มไปด้วยเสียงบทสนทนาที่ได้พูดคุยกันเมื่อกี้แล่นเข้ามาในหัว ลักษณะคุยกันนี่ถ้าให้ฉันมโนเบอร์ 10 ก็คงเป็นเลเวลที่ไว้ใช้คุยกับแฟนอ่ะ เดี๋ยวคุยกับแฟน


          “อร๊ากกกกก”


          คืนนี้ฉันคงฝันดีแบบเกินคาดแน่นอน

 


วันรุ่งขึ้น

          “ณิช! วันนี้พี่ไม่ทำข้าวเช้าไว้ให้อ่ะ กินที่โรงเรียนได้ป่ะ?” ฉันที่เพิ่งเดินลงมาจากบนบ้านด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พยักหน้าให้กับพี่ณัทที่เจ้าตัวทำสีหน้าไม่ค่อยดี “ไม่เป็นไรหรอกพี่ วันนี้ณิชจะไปกินข้าวเช้ากับพี่ซันวา”


          “หืม? กับใครนะ?”


          “พี่ซันวาไง” เสียงฉันสั่นลงเมื่อพี่ณัทจ้องเขม่งมายังฉันอย่างน่ากลัว ก่อนจะพยักหน้าให้อย่างเนือยๆ


          “เดี๋ยวนี้สนิทกับแล้วเหรอ?”


          “อื้อ พี่ซันวายังขอให้หนูไปกินข้าวเช้าเป็นเพื่อนเลย” ตอบด้วยเสียงใสพร้อมกับเขย่าแขนพี่ณัทด้วยความเขินสุดฤทธิ์จนลืมสังเกตสีหน้า เอ่อมองบนเป็นแปดตลบ “ทำไมเหรอ?”


          “เปล่า” ตอบด้วยเสียงแข็งก่อนจะเดินออกไปด้วยสีหน้าที่เดาไม่ได้


          ทำไมเหมือนโดนงอนอย่างไงอย่างงั้นเลยอ่ะ?


 

ณ โรงเรียน

          “วันนี้ณิชกินข้าวมาหรือยังครับ?” ทันทีที่เจ้าตัวเดินมายังโต๊ะประจำของเราสองคน (ตอนไหน?) ก็ถามขึ้นทันที หลบสายตาของหน้าจอโทรศัพท์เงยขึ้นไปสบตาคนตัวสูงที่ดูสดใสราวกับดีใจที่ได้มากินข้าวเช้ากับฉัน


          “ยังเลยค่ะ ว่าแต่พี่จะกินอะไรคะ? ณิชจะได้ไปซื้อมาให้”


          “นั่งลงเถอะครับ น้องนั่นแหละบอกมาว่าอยากกินอะไร เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้เอง” พี่ซันวารีบผลักไหล่ให้ฉันหดนั่งลงตามเดิม ฉันเบ้หน้าเล็กน้อยแต่ด้วยสายตาขี้อ้อนปนเจ้าเล่ห์ของร่างสูงตรงหน้าทำให้ฉันใจอ่อนตามเคย “เอาข้าวผัดก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ”


          “ครับ เดี๋ยวมานะ”

 


10 นาทีผ่านไป

          “ขอโทษนะครับที่นานไปหน่อย พอดีคิวมันข้อนค่างแน่น” ฉันส่ายหน้าเชิงว่าไม่เป็นไรก่อนจะยื่นแก้วน้ำโคล่าใส่น้ำแข็งไปให้พี่ซันวาที่เพิ่งจะนั่งลงยังโต๊ะข้างๆ “ให้พี่เหรอครับ?”


          “ค่ะ พี่ซันวาซื้อข้าวแล้วหนูก็ต้องซื้อน้ำมาบ้าง” อีกคนยิ้มร่าพร้อมกับยื่นมือเข้ามาขยี้หัวฉันเบาๆ จะว่าไปถ้าเกิดมีผู้ชายที่เป็นรุ่นพี่มายีหัวเรา แสดงว่าเขาเอ็นดูเราอยู่


          งั้นพี่ซันวาก็เอ็นดูฉันอยู่อ่ะเหรอ? อรั้ยยยยย ><


          “พี่ถามจริงๆนะครับน้องณิช”


          “คะ?” ฉันเงยหน้าละสายตาจากหน้าจอมือถือไปปะทะกับเจ้าของเสียงอย่างจังๆ จนอีกคนเหล่สายตาไปทางอื่นคล้ายกับว่าหลบซ่อนอะไรบางอย่าง


          “ทำณิชถึงชอบพี่อ่ะครับ?”


               


          กินจุดไปสิ อร่อยดี #ใช่เหรอ?


          “เอ่อ” ฉันเหล่สายไปมา ไม่ใช่ว่าฉันหลบซ่อนหรือไม่อยากบอกอะไรหรอกนะ แต่คือยิงคำถามใส่มาแบบนี้ ใครจะไปตั้งตัวทันกันล่ะคะสุดหล่ออออ? ฉันตอบคำถามไม่ถูก แถมยังไปต่อไม่เป็นอีกต่างหาก “ไม่รู้สิคะ พี่หล่อมั้ง ก็เป็นปกติไม่ใช่เหรอคะ? ที่ผู้หญิงจะชอบผู้ชายหล่อๆ”


          “อาครับ แต่คนหล่อในโรงเรียนก็มีนะครับอย่างไอ้แทนไทงี้ พี่ว่าไม่น่าจะใช้เหตุผลอันนั้นนะ”


          นั่นไง! เจอกับชีวิตจริงแล้วค่ะ กับการโดนคนที่ตัวเองชอบถามเหตุผล T^T


          “ก็พี่ซันวาเล่นบาส แล้วตอนนี้พี่ก็หล่อมาก จำได้ไหมคะ? ตอนที่พี่วิ่งมาชนหนูน่ะ พี่โคตรหล่อเลยนะ แถมคนเล่นบาสก็เป็นหนึ่งในสเปคหนูด้วย” จริงๆประโยคมันยังไม่สิ้นสุดหรอก แต่ว่าเขินคนที่ตั้งหน้าตั้งตาฟังฉันต่างหากล่ะ ><


          “พี่แม่งโคตรใช่อ่ะ!


[ต่อ]


          ผู้ชายตรงหน้าเงียบไป แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่ดูตกใจหรืออย่างไร กลับฉีกยิ้มกว้างมาให้ พี่ซันวาก้มหน้าหงุดพร้อมกับเกาท้ายทอยเล็กน้อย ฉันที่พูดประโยคเมื่อกี้ไปรีบหดตัวกลับมาพร้อมกับกัดหลอดจนมันจะเป็นรู้เข้า


          “นี่ณิชทำพี่เขินนะเนี่ย ลงโทษยังไงดี?” เสียงทุ้มพูดขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มนั่น รอยยิ้มที่ฉันคิดว่ามันเป็นอะไรที่หล่อมาก ฉันขบริมฝีปากของตัวเองเบาๆก่อนจะเงยหน้าประชันกับร่างสูงตรงๆ “ตามใจเลยค่ะ อยากโดนลงโทษแล้วววว”


          “ขี้หยอดจริงๆ” ฝ่ามือหนาทาบลงมาวางแหมะอยู่บนหัวของฉันก่อนจะยีเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว ฉันเองก็เพิ่งสังเกตว่าข้าวในจานของพี่ซันหมดเกลี้ยงและพร้อมที่จะเอาไปเก็บเต็มที ฉันหยิบทิชชู่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตัวเองเช็ดปากพร้อมกับยัดมันลงไปในแกวโคล่าที่ไม่เหลือแม้แต่น้ำแข็ง


          “พี่จะเอาจานไปเก็บเหรอคะ?”


          “ครับ เอาแก้วน้ำมาด้วยก็ได้เดี๋ยวพี่ไปทิ้งให้” ฉันหยิบยื่นแก้วโคล่าทั้งสองแก้วส่งไปให้ร่างสูงที่แบมือมารอพร้อมกับฉีกยิ้มร่าให้ “งั้นหนูไปก่อนนะคะ”


          “ครับ J


          ยิ้มแบบนี้อีกแล้วนะ โคตรพ่อเลย


          พ่อของลูก! >///<

 


          “เฮ้ยณิช!! เดี๋ยวๆ!” ฉันเลิกคิ้วเมื่อเจ้าตัวดูขัดขืน พี่ซันทำหน้าตื่นตกใจพร้อมกับค่อยๆดันมือของฉันออก ก็แหงสิ! ตรงนี้เป็นหลังตึก 6 มันค่อนข้างเปลี่ยว ฉันเลยถือวิสาสะลากพี่ซันมาตรงนี้และจัดการให้มือทั้งสองข้างยันผนัง


          ในเมื่อพี่เขาเปิดใจแล้ว ฉันจะเป็นสายรุกให้ดู!!


          “ทำไมคะ? ตรงนี้มันก็ไม่มีใครแล้วนี่”


          “พี่ยังไม่พร้อมนะ อย่าเพิ่งปล้ำพี่สิ” เมื่อเขาพูดด้วยน้ำเสียงเชิงร้องขอ ฉันเลยต้องจำใจปล่อยมือให้พี่เขาเป็นอิสระแล้วมากอดอกแทน “แล้วจะให้ปล้ำตอนไหนล่ะคะ ก็ณิชชอบพี่นี่นา”


          “พี่รู้ว่าชอบครับ แต่” กลับกันอีก ทว่าพี่ซันเป็นฝ่ายโน้มหน้าลงมาใกล้ๆฉัน เหมือนกันตอนที่อยู่สนามบาส ฉันกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอพร้อมกับจ้องตอบ


          “พี่เป็นผู้ชายให้พี่ทำก่อนสิ J

 


“ณิช!

 


          คนตัวสูงใหญ่กว่าเปลี่ยนเป็นดันไหล่ของฉันให้ติดแหง็กกับพนังกำแพงอย่างจนปัญญา ก่อนแขนแกร่งจะยกขึ้นมายันไว้ ฉันก้มจนคางติดกับคอเมื่ออีกคนค่อยๆโน้มหน้าลงมาตาม

 


“ณิช!

 


          ใบหน้าของฉันถูกประคับประคองด้วยร่างสูง ริมฝีปากสีเชอรี่ที่ของคนที่ฉันชอบกำลังย่างเข้ามาใกล้สันจมูกของฉันเรื่อยๆ จนความอุ่นที่ส่งผ่านมาจากร่างสูงทาบทามลงบนริทฝีปากของฉันเต็มที ขยับเอียงคอให้ได้องศาที่สมดุล

 


          “ณิชาธรรณ์!!” ฉันสะดุ้งพรวด ลืมตาขึ้นมาพบว่าคนตงหน้าไม่ใช่ผู้ชายตามที่ตัวเองหมายไว้ ทว่าเป็นอาจารย์สุรางคณาคนโหดยืนเท้าเอวค้ำหน้าฉันอยู่ แต่ที่หนักไปกว่านั้นคือ


          ฉันกำลังทำปากจู๋ยื่นออกไปกลางอากาศ!!!


          “ไหนลองบอกฉันมาสิว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่?” อาจารย์ขยับแว่นให้สมดุลกับสันสมูกก่อนจะใช้ไม้หวายคู่ใจตีลงมาที่โต๊ะเรียนของฉันทำให้เกิดเสียงดังจนน่าตกใจ

“เอ่อ


          “รู้ตัวหรือเปล่าว่าเมื่อกี้ฉันเรียกเธอทำไม?”


          “ไม่ค่ะ” ฉันยิ้มแห้งให้กับอาจารย์ก่อนจะหดตัวกลับมา หญิงสูงผู้เป็นอาจารย์อายุถอนหายใจยาวพรืดก่อนจะเดินกลับไปยังหน้าห้องพร้อมกับกระแทกไม้หวายเข้ากับกระดานเชิงสัญญาณว่าถามโจทย์ข้อนี้


          “ข้อนี้ตอบว่าอะไรจ๊ะณิชาธรรณ์?”


          “เอ่อ” ฉันกระอักกระอ่วนพร้อมกับกัวเหาตัวเองรัวๆ เบ้ใบหน้าพร้อมกับส่ายหัวคล้ายกับว่าไม่รู้ อาจารย์กระแทกไม้ลงอีกครั้งพร้อมกับกวักมือเรียกฉันให้ไปหน้าห้อง

ไม่น่าเลยณิชเอ๊ย!!

 


เลิกเรียน

4:39 P.M.

          วันนี้เป็นวันแรกในรอบเดือนเลยก็ว่าได้ที่ฉันไม่ไปสิงอยู่ที่สนามบาส แต่ฉันมาโผล่ที่ร้านบิงซูกับพี่ซันวา >< แปลกใจล่ะสิ พอดีตอนเที่ยงพี่เขาเดินมาบอกว่าวันนี้จะพาไปเดท ฉันก็แค่เติมหน้านิดหน่อยๆ ตบแป้งพร้อมกับทาลิปสติกสีชมพูธรรมชาติ และตอนนี้เราก็นั่งตรงข้ามกันอยู่


          “กินอะไรดีครับ?” ฉันกระพริบตาเรียกสติตัวเองกลับคืนมา พี่ซันวายื่นเล่มเมนูมาให้ฉันพร้อมกับเท้าคางมอง “เอ่อพี่ซันวาเลือกเลยค่ะ ณิชอะไรก็ได้”


          “ให้เกียรติสุภาพสตรีครับ พี่เลือกเยอะแล้ว ให้ณิชเลือกให้บ้าง” พี่เขายิ้มหล่อพร้อมกับผายมือใส่เมนูเชิงให้ฉันเลือก ก็ได้แต่ยิ้มพร้อมกับจับปอยผมของตัวเองทัดหู ก้มหน้าก้มตาตั้งใจเลือกเมนู “แล้วพี่จะณิชเหมือนณิชเลยเหรอคะ?”


          “ครับ J


          หนูอยากได้เขาาาาา ><


          “งั้นเอาบิงซูชาเขียวถั่วแดงสองถ้วยแล้วก็นมสดปั่นสองแก้วค่ะ” ฉันเงยหน้าขึ้นไปสั่งเมนูกับพนักงานหนุ่มที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกันกับฉันก่อนจะหยิบสายหูฟังออกมาจากระเป๋า “จะฟังเพลงเหรอครับ? พี่ฟังด้วยได้หรือเปล่า?”


          “ได้ค่ะได้” ฉันพยักหน้าให้พร้อมกับหยิบหูฟังอีกข้างให้พี่เขา แต่คนตรงข้ามไม่ยอมใส่หูตนสักที “ใส่ให้หน่อยสิครับ”


          โดนผู้ชายอ่อยอีกแล้วอ่ะ U^U


          ฉันยิ้มมุมปากเล็กน้อยพร้อมกับยัดใส่หูของคนตัวสูงก่อนชักมือกลับอย่างรวดเร็ว ฉันกดเปิดเพลงพร้อมกับเผ่นหน้าไปทางอื่น ฮึบไว้ ณิช! ฮึบไว้ นี้ร้านบิงซู เธอจะกริ๊ดกราดไม่ได้นะ!!


          “ผู้ชายในโทรศัพท์ณิชคือใครเหรอครับ?” สติฉันกลับมาอีกครั้ง พี่ซันวาเลิกคิ้วพร้อมกับชี้มายังรูปผู้ชายในโทรศัพท์ “คิมอินซองค่ะ ดาราเกาหลีวง SF9


          เจ้าตัวพยักหน้าพร้อมกับเบะปาก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของฉันที่มีรูปอินซองอปป้าอยู่เทียบกับใบหน้า


          “ระหว่างคนนี้กับพี่ใครหล่อกว่ากันครับ?”


          งื้อออออ ไม่เอาแบบนี้สิคะ! คนดีย์ (?)


          อย่าให้ฉันเลือกเลย~ ฉันเลือกไม่ได้~


          “แหมมมมก็ต้องพี่ซันวาอยู่แล้วสิคะ” ตนตรงหน้ายิ้มร่าเมื่อได้ฟังคำตอบที่ฉันบอกไป ยื่นมือยาวๆนั่นมาพร้อมกับวางแหมะลงบนหัวของฉันแล้วยีเบาๆ “ดีมากครับ J


          “แล้วถ้าเกิดหนูตอบว่าอินซองอปป้าล่ะคะ?”


          “ก็ต้องโดนลงโทษสิครับ”


          “อะไรเหรอคะ?” ฉันกระพริบตาปริบปรี่พร้อมกับถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ดูใสสื่อ ฉันยกแขนขึ้นมาเท้ากับโต๊ะพร้อมกับวางหน้าใบตนเองลงบนฝ่ามือแล้วจ้องมองอีกฝ่าย “บอกไม่ได้ครับ ความลับ”


          ฉันยู่ริมฝีปากใส่ และในเวลาเดียวกันบิงซูและนมสดปั่นที่ฉันสั่งไว้ก็ได้ถูกจัดเสิร์ฟวางลงบันโต๊ะในทันที ดวงตาของฉันเบิกกว้างอย่างเร็วไวเมื่อเห็นของตรงหน้าที่มันล่อตาล่อใจเหลือเกินจนพี่ซันวาแอบกลั้นขำนิดหน่อย


          “ดูท่าจะหิวนะครับเนี่ย ฮะๆ”


          “แน่นอนสิคะ ไม่ได้กินอะไรก่อนมาเลย งั้นณิชลงมือเลยนะคะ” พอสิ้นประโยคฉันก็รีบราดนมข้นหวานลงบนบิงซูถ้วยโต ไม่รอช้าตักเกล็ดนมละเอียดเข้าปากในทันที แต่คนที่นั่งตรงข้ามกลับไม่กินอะไรเลย แถมยังจ้องฉันอีก “ทำไมพี่ไม่กินล่ะคะ เดี๋ยวมันละลายนะ”


          “ณิชกินก่อนเลยครับ เห็นณิชกินพี่ก็อิ่มแทนแล้ว”


          “ตามใจนะคะ” ฉันยักไหล่เลิกคิ้วก่อนจะกลับไปสนใจของกินตรงหน้าต่อ พี่ซันวาก็คงยังไม่เลิกจ้องฉันแถมยังเลื่อนมือมาเปลี่ยนเพลงเองอีก พร้อมกับพูดประโยคหนึ่งออกมาจนหัวใจฉันแทบจะระเบิด


          “คนอะไรขนาดนี้กินเลอะปากยังน่ารักเลย J


          ไม่สลบให้มันรู้ไปค่ะ!!

- - - - - 100% - - - - -

TBC
เอาเข้าไปค่ะ เอาเข้าปายยยยยยยยยยย
ผลัดกันจีบอยู่นั่นแหละ คนแต่งฟินจนจะตายอยู่แล้ว 5555
ถ้าหยงเจอเจอคำถามแบบนี้เหมือนกับณิชนะ คือแบบ...เลือกไม่ได้ทำไงดี 5555
ใบ้ค่ะใบ้อีกแร้วววว ตั้งแต่อีพีนี้ไป...มาจับตาดูอีพรี่ซันวากันค่ะ อิอิ
ขอเม้น + กดให้กำลังใจด้วยนะคะ
ไปละ จุ๊ปๆ
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #51 - ยอจาเยริน - (@Nanareutai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 20:47

    นางฝันไปเหรอเนี่ย 55555 ยังไงพี่แกก็หยอกให้นางคอยเขินอยู่เรื่อยเลย

    #51
    0
  2. #50 EunRinKook (@EunRinKook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:54

    อีกแล้วนะพี่ซันนนน 5555

    #50
    0
  3. #49 EunRinKook (@EunRinKook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 06:22

    เขินแทนพี่แกเลย ณิชเอ๊ยยยย 5555

    #49
    0
  4. #47 - ยอจาเยริน - (@Nanareutai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 21:02
    ความในใจของน้องนาง 5555
    #47
    0
  5. #46 Nicha_Kookrinnie (@Nicha_Kookrinnie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:54

    พี่ซันวาคงยิ้มกริ่มมากสินะคะ 55555

    #46
    0
  6. #45 Ogar (@Ogar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 18:21
    ตกลงหนูเขินจริงมั่ยเนี่ย555
    #45
    0
  7. #44 bam99com (@bam99com) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 15:30
    <p>มาต่อเน้ออ~</p>
    #44
    0
  8. #43 Nicha_Kookrinnie (@Nicha_Kookrinnie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 08:31
    แหมมมมมม พี่ซันวาร้ายนักนะ แหมมมม~
    #43
    0
  9. #42 EunRinKook (@EunRinKook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:46
    แพ้ลุคคนขี้อ้อนแบบนี้~ ><
    #42
    0
  10. #41 - ยอจาเยริน - (@Nanareutai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 07:23
    โอโหหหหหห~ พี่ซันพี่รุกสุดยอดมากอ่ะ 5555
    #41
    0
  11. #39 Nanareutai (@Nanareutai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:38
    เจิมมมมมมม
    #39
    0
  12. #37 EunRinKook (@EunRinKook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:54
    เจิมมมมม อ่านสปอยล์แล้วชอบ ><
    #37
    0
  13. #35 Nicha_Kookrinnie (@Nicha_Kookrinnie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 17:03
    สปอยล์ได้ลากเลือดมากค่ะไรท์ 5555 เจิมๆๆๆๆ
    #35
    1
    • #35-1 misshyong (@misshyong) (จากตอนที่ 5)
      26 มีนาคม 2561 / 19:03
      มันก็ต้องมีบ้างแหละน่าาาาา 5555
      #35-1