Wieder • Junhwan

ตอนที่ 9 : Wieder | 08 | Your song [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61







Title : Wieder | 08 | Your Song [100%]

Pairing : JunHwan

Rated : PG

Genre : Romantic, Dramatic


 

 

 

 

 



                “เฮ้ยจุนฮเว กล่องนี้เอาไว้ไหนวะ”

 

                เสียงตะโกนถามของยุนฮยองดังมาจากโซนห้องนั่งเล่นตอนที่จุนฮเวกำลังจัดของในห้องนอนอยู่

 

                คอนโดที่เพิ่งซื้อใหม่ตกแต่งเสร็จหมดแล้ว ไม่ได้มีอะไรมากมายสำหรับห้องของชายโสดอายุ 26

 

เขาหลงรักในความเรียบง่ายมากกว่าความหรูหราฟุ้งเฟ้อ หรือการตกแต่งแบบมีสไตล์มากมายน่าปวดหัว จริงๆขอแค่สะอาดก็เป็นอันใช้ได้แล้ว เพราะงั้นเลยใช้เวลาไม่นานนัก ห้องของเขาก็ตกแต่งจนเสร็จดี

 

                โชคดีที่วันนี้เป็นวันว่างของยุนฮยอง จุนฮเวจึงมีคนมาช่วยขนของเข้าห้อง

 

                มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย แค่กระเป๋าเสื้อผ้าไม่กี่ใบ ของใช้ส่วนตัวอีกสองลัง หน้าที่หลักๆของเพื่อนสนิทดูเหมือนจะเป็นการจัดของทั้งหมดนั่นให้เข้าที่เข้าทางมากกว่า และมันก็ใช้เวลาไม่มากนักเพราะห้องนี่ก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมากมาย

 

                “กล่องไหน”

 

                “ก็กล่องใส่ เอ่อเทปคลาสเสท? เดี๋ยวนะ มึงยังฟังเทปอยู่อีกหรอวะ?”

 

                 จุนฮเวขมวดคิ้วเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามันคืออะไร และมันค่อนข้างเป็นของสำคัญมากทีเดียว

 

ขายาวก้าวออกไปตรงโซนนั่งเล่นที่ไม่ได้อยู่ไกลจากห้องนอนนัก เห็นเพื่อนสนิทกำลังหยิบเทปในกล่องขึ้นมาดูทีละอัน

 

                “จะว่าไปเหมือนกูเห็นเครื่องเล่นเทปอยู่อีกลังนึงด้วยนี่หว่า โหลุงว่ะ ใครจะคิดว่าช่างภาพคนดังของ VAZIA จะมีรสนิยมแบบนี้เนอะ”

 

                “จินฮวานให้กูมานานแล้ว”

 

                “อ่อ

 

                ยุนฮยองรีบเก็บเทปทั้งหมดใส่กล่องปิดฝาแล้วยื่นให้เพื่อนในทันทีเมื่อตระหนักได้ว่ามันสำคัญกับจุนฮเวมากขนาดไหน

 

                “พวกมึงนี่แปลกนะ เป็นคู่อื่นเลิกกันไม่คืนก็ทิ้งไปแล้วแหละของพวกนี้ ใครจะเก็บไว้ให้แทงใจ”

 

                จุนฮเวทำเพียงยักไหล่หลังจากรับกล่องนั้นมาก่อนจะวางมันลงกับโต๊ะกระจกหน้าโซฟา เขาจำได้ว่าเอาเครื่องเล่นเทปมาด้วย และแม้จะไม่ได้เปิดใช้มานานแต่ก็หวังว่ามันจะยังใช้ได้ มือหนายกเครื่องเล่นมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบเทปออกมาดูทีละตลับเพื่อที่จะพบว่ามันสร้างรอยยิ้มได้ง่ายเพียงใดตอนที่เห็นลายมือยุกยิกน่ารักที่เขียนอยู่บนตลับเทป

 

                “กูก็ไม่เข้าใจพวกที่ทำแบบนั้นเหมือนกันแล้วมันก็ไม่ได้แทงใจอะไร”

 

                ออกจะเป็นความทรงจำที่ดี

 

                มันไม่สมเหตุสมผลสำหรับเขากับจินฮวานที่จบกันด้วยดี น้องเองก็ไม่ได้หอบข้าวหอบของอะไรที่เขาเคยให้มาคืนเหมือนกัน

 

                เราเก็บไว้เพราะมันคือความทรงจำ คือสิ่งที่แสดงให้รู้ว่ามันเคยเป็นส่วนหนึ่งในความรักที่สวยงาม

 

                ทุกครั้งที่มองไปที่ของเหล่านี้มันไม่ได้ทำให้เรารู้สึกแย่ ไม่รู้สิ จุนฮเวไม่ได้รู้สึกแย่ แต่เขาไม่รู้ว่าจินฮวานรู้สึกอย่างไร

 

                หากท้ายที่สุดไม่ว่าจะยังไง มันไม่มีประโยชน์กับการที่จะทำให้ทุกอย่างว่างเปล่าเพียงเพราะเราไม่สามารถไปต่อในฐานะคนรักได้อีกแล้ว

 

                “แล้วเมื่อวานมึงไปไหนวะ ไมไม่ไปกินเหล้ากับพวกกู ดงฮยอกแม่งบ่นชิบหายมากเวลาเพื่อนมาไม่ครบ”

 

                “ไปหาจินฮวาน”

 

                ยุนฮยองเลิกคิ้วสูงในทันที นั่นไม่ใช่คำตอบที่คาดการณ์เอาไว้เลย บางทีช่วงนี้เขาอาจจะพลาดอะไรไป

 

                “มึงกลับไปคุยกับน้องหรอ ทำไมกูตกข่าว ไหนบอกซิเพื่อนรัก มีอะไรที่มึงไม่เล่า”

 

                “ก็ว่าจะเล่าอยู่”

 

                ว่าอย่างขอไปทีเมื่อจุนฮเวไม่ได้เงยหน้าเพื่อมองคู่สนทนาเลยแม้แต่นิด คนตัวสูงเลือกเทปมาหนึ่งตลับ ใส่มันลงในเครื่องเล่นก่อนจะกดเปิด รอยยิ้มถูกวาดขึ้นตรงมุมปากเมื่อพบว่ามันยังคงเล่นได้ เสียงอินโทรกีตาร์เพลง Dare you to move ของ switchfoot ดังขึ้นหลังจากสายเทปเริ่มหมุน

 

                เขาเลือกตลับนี้เพราะจำได้ดี

 

                มันเป็นตลับแรกที่จินฮวานให้เขามา

 

                เริ่มจากบ่ายวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิที่เราแค่นั่งรถไฟฟ้าไปเที่ยวเล่นกันแบบคู่รักทั่วๆไป หลังจากกินข้าวเที่ยงแล้วเราก็ตกลงกันว่าจะไปงานนิทรรศการภาพถ่ายที่อยู่ห่างไปไม่กี่สถานี

 

คิมจินฮวานกำลังนั่งฟังเพลงในไอพอดเครื่องบาง ในขณะนั้นจุนฮเวนึกสงสัย เมื่อเคยได้ยินมาว่าเพลงในเครื่องเล่นมักจะบ่งบอกความเป็นตัวตนของเจ้าของเครื่องได้ไม่มากก็น้อย

 

                เขาเพียงแต่อยากรู้จักจินฮวานให้มากขึ้นในตอนนั้น

 

                ฟังอะไรอยู่น่ะ?’

 

                ‘อ่อ Ben Howardฮะ พี่ฟังด้วยกันมั้ย?

 

                สาบานได้เลยว่าจุนฮเวพยายามจะโฟกัสกับดนตรีในเครื่องเล่นนั่นจากสายหูฟังข้างหนึ่งที่ถูกสวมเข้ามาแล้วจริงๆ แต่รอยยิ้มเล็กๆของจินฮวานยามหลับตาพริ้มและดำดิ่งไปกับเสียงดนตรีแบบนั้นดึงความสนใจทั้งหมดไปได้อย่างง่ายดาย

 

                และจุนฮเวก็ได้คำตอบว่ามันไม่ได้สำคัญเลยว่าเพลงในเครื่องจะเป็นแบบไหน

 

                จินฮวานที่เขาได้รู้จักผ่านมุมมองตรงนี้เรียบง่าย อบอุ่น และชัดเจนโดยไม่ต้องพยายามทำความรู้จักอะไรให้ลึกลงไปกว่านี้อีก

 

                แววตาสุกใสเป็นประกายที่แสดงความรู้สึกออกมาอย่างซื่อตรงตอนที่เราเดินดูรูปถ่ายในนิทรรศการน่าหลงใหลจนเขาอยากจะเก็บภาพในช่วงเวลานั้นเอาไว้

 

                เก็บให้มันคงอยู่ตรงนั้นให้เป็นความงดงามที่จะคงอยู่ตลอดกาลในภาพถ่าย

 

                พี่จุนฮเว มาแลกเพลงฟังกันมั้ย

 

                ยามเย็นบนริมฟุตบาท ดวงอาทิตย์เริ่มจะอ่อนแรงจนถดถอยลงไปใต้เส้นขอบฟ้าหลังจากที่มันทำหน้าที่ของตัวเองมาตลอดทั้งวัน ปล่อยให้แสงไฟของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลส่องสว่างแทนต่อไป ร้านรวงรอบข้างเริ่มเปิดไฟ กระทั่งตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยแสงระยับ

 

                คิมจินฮวานหยุดฝีเท้าลงพร้อมกับเอ่ยประโยคนั้นเมื่อเราเดินมาถึงร้านขายเทปเพลงเล็กๆร้านหนึ่ง น้องส่งยิ้มที่สั่นคลอนหัวใจคนมองตลอดมาให้เขา ก่อนจะดึงมือเขาเข้าไปในร้าน

 

                จุนฮเวไม่ได้พูดอะไรตอนที่กำลังมองอีกคนตั้งอกตั้งใจเลือกเทปซักตลับให้เขา ทุกสีหน้าและท่าทางของจินฮวานสำหรับเขานั้นเป็นภาพที่ชวนให้มองด้วยความเพลินตาเสมอ

 

                เจอแล้ว เก่าไปหน่อย เป็นเพลงแรกที่พ่อสอนผมเล่นกีตาร์ด้วยนะ

 

                จินฮวานยื่นตลับเทปนั่นให้กับเขา มันเป็นซิงเกิลเทปเพลงของวงอัลเทอร์เนทีฟร็อควงหนึ่ง และจุนฮเวจำได้ว่าเขาเคยฟังมัน ก็ประมาณตอนอายุ9ขวบได้

 

                ผมอยากให้พี่เก็บไว้ จะไม่ฟังก็ได้ถ้าไม่ชอบ แค่ลองดูก่อน

 

                จริงๆเคยฟังแล้ว โชคดีที่พี่ชอบ ขอบใจนะ

 

                ไม่รู้สิ ก่อนหน้านั้นก็ไม่แน่ใจว่าชอบมั้ย แต่พอจินฮวานบอกว่ามันเป็นเพลงแรกที่ฝึกเล่นกีตาร์ พอน้องบอกว่าอยากให้เขาเก็บมันเอาไว้ จุนฮเวก็จัดมันเข้าไปในลิสต์เพลงโปรดทันที

 

                ก็เพราะว่าเขาชอบจินฮวานมากไปและนั่นก็พอแล้วที่จะลองเปิดใจกับดนตรีแบบที่ไม่ได้คิดจะเปิดฟังบ่อยๆจนกระทั่งมันกลายเป็นเพลงโปรดของเขาเข้าจริงๆ

 

 

 

                กูจุนฮเวคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้นมากทีเดียว

               

                เขาถึงไม่เคยคิดจะทิ้งของพวกนี้เลยแม้ว่าเราจะจบกันไปนานแค่ไหนก็ตาม

 

                “ยุนฮยอง

 

                “หืม?”

 

                ซงยุนฮยองหันมองเพื่อนที่เอนหลังพิงโซฟา พาดคอลงกับขอบพนัก สองตาจดจ้องอยู่บนเพดานสีขาว มันไม่ได้มองหน้าเขาซักนิดตอนที่เอ่ยเรียก แต่เขาก็ชินชาเสียแล้วกับนิสัยเข้าใจยากแบบนั้น

 

                “ถ้าเป็นมึงถ้ามึงเป็นจินฮวานมึงจะให้โอกาสกูอีกครั้งมั้ยวะ?”

 

                “ไม่”

 

                กูจุนฮเวหลุดขำออกมาเบาๆเมื่อเพื่อนสนิทสวนคำตอบมาแบบที่ไม่ต้องใช้เวลาคิด

 

                “พูดแบบซีเรียสนะ ไม่ได้อยากแทงใจดำมึง”

 

                “พูดเหอะ”

 

                “ก็นั่นแหละแค่เหตุผลที่เลิกกันยังให้ไม่ได้เลย จะให้เขากลับไปหามึงง่ายๆหรอ บ้าป่ะ”

 

                “…แล้วกูควรทำไง”

 

                ไม่บ่อยนักที่จุนฮเวจะเอ่ยปากถามคำนี้กับเพื่อนสนิท

 

                แต่คำตอบเมื่อคืนของจินฮวาน

 

                คำตอบของคำถามที่แสนจะเปราะบางนั่น

 

                จุนฮเวไม่แน่ใจอะไรอีกต่อไปแล้วหลังจากได้ยินคำตอบนั้นของน้อง

 

                “ทำไม? แค่นี้ปอดแล้วหรอ?”

 

                “

 

                “มึงเคยทำให้เขารักมึงแล้วครั้งนึงนี่ก็ทำอีกครั้งดิวะ”

 

                และเพื่อนอย่างยุนฮยองคงมีคำแนะนำที่ดีที่สุดให้เพียงแค่นี้

 

                “อืม...ขอบใจ”

 

                ทุกอย่างหลังจากนี้มันขึ้นอยู่กับกูจุนฮเวแล้วว่าอยากได้จินฮวานกลับมาเป็นท้องฟ้าของตัวเองอีกครั้งมากแค่ไหน

               

                บางที

 

                จุนฮเวอาจจะต้องลองเสี่ยงดูแล้วจริงๆ

 

 

 

.

.

.

.

.

 

                ‘ผู้ชายคนนั้นน่ะชอบเขามากรึเปล่า?

               

                ทำไม

 

            ถึงถามออกมาแบบนั้นกันนะ

 

                “เหม่ออะไรเนี่ยตัวเล็ก”

 

                คิมจินฮวานสะดุ้งไหวเมื่อกระป๋องน้ำอัดลมเย็นๆแตะลงข้างแก้มด้วยฝีมือของซงมินโฮ ริมฝีปากบางพึมพำขอบคุณก่อนจะรับน้ำอัดลมที่คนเป็นพี่แวะซื้อมาให้ หลังจากที่เห็นเขาเอาแต่ทำเพลงอยู่ในห้องอัด พี่มินโฮจึงอาสาไปซื้อน้ำซื้อขนมมาแทน

 

                “มีอะไรให้คิดนิดหน่อยครับ”

 

                “อยากเล่ามั้ย”

 

                รอยยิ้มบางเบาผุดให้เห็นบนมุมปากเล็กๆของคนที่มินโหเอ็นดูอย่างน้องชายแท้ๆ

 

                มันดูออกง่ายดายสำหรับซงมินโฮ หากเวลาไหนที่จินฮวานกำลังไม่สบายใจ

 

                และน้องก็ไม่ใช่คนที่ชอบเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว กับคนที่ไว้ใจ อย่างเขาหรือฮันบิน จินฮวานมีอะไรก็เล่าให้ฟังเสมอ

 

                “จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไรหรอกพี่แค่

 

                คิมจินฮวานขบริมฝีปากล่างๆเบาๆก่อนจะยกกระป๋องน้ำอัดลมขึ้นจิบหนึ่งครั้ง

 

                “เรื่องพี่จุนฮเวน่ะแต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”

 

                ซงมินโฮเลิกคิ้วสูง

 

                “ไอ้จุนฮเวมันทำไม? มันทำอะไรเรา? บอกพี่มาเลย พี่จะไปเคลียร์กับมันเอง”

 

                รุ่นน้องตัวเล็กหลุดหัวเราะออกมากับท่าทีออกนอกหน้าเกินไปของพี่ชายคนสนิท

 

                จินฮวานเพียงส่ายหน้าเบาๆก่อนจะถอนหายใจ

 

                “พี่จุนฮเวไม่ได้ทำอะไรหรอก เมื่อวานเราคุยกันนิดหน่อย แล้วเขาก็ถามอะไรแปลกๆ

 

                “กลับไปคุยกับมันหรอ?”

 

                “อืมก็พี่น้องกันอ่ะ”


                คราวนี้พี่ชายตัวโตหรี่ตา จนต้องย้ำอีกครั้ง

 

                “พี่น้องจริงๆ”

 

                “ก็ไม่ได้ว่าอะไร จะกลับไปคบกันยังได้”

 

                ซงมินโฮไหวไหล่ เขาไม่ใช่คนที่จะไปออกความเห็นเพื่อแทรกแซงการตัดสินใจของใคร น้องว่าดีเขาก็ว่าดี เอาตรงๆก็เชื่อในการตัดสินใจของจินฮวานมาตลอดอยู่แล้ว

 

                พ่อแม่ของมินโฮกับพ่อแม่น้องน่ะสนิทกันมานาน มินโฮมองจินฮวานไม่ต่างไปจากน้องชายแท้ๆ

 

                เขาเป็นห่วงจินฮวานอยู่เสมอไม่ว่าเมื่อไหร่ แต่น้องก็ไม่ใช่เด็กๆแล้ว และจินฮวานน่ะเข้มแข็งกว่ารูปลักษณ์ที่เห็นภายนอกเป็นไหนๆ ไม่มีอะไรให้กังวลเลยซักนิด

 

                “มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้ว...พี่จุนฮเวเค้าก็คงแค่อยากกลับมาคุยด้วยเฉยๆแหละ”

               

                “จริง?”

 

                “พี่มินโฮ” จินฮวานทอดเสียงอ่อนพลางถอนหายใจ “ผมคุยกับพี่อินกุกอยู่”

 

                พี่ชายผิวเข้มโคลงหัวไปมา

                “ถามจริงๆนะจิน...กับอินกุกนี่ชอบเขาจริงจังใช่มั้ย พี่หมายถึงในอนาคตคือคบกันแน่ๆน่ะ ใช่มั้ย?”

 

                จินฮวานยิ้มขำเมื่อคำถามของพี่มินโฮดูคล้ายกับคำถามของจุนฮเวเมื่อวานซะเหลือเกิน

 

                มันเป็นธรรมชาติของพวกพี่ชายสินะ

 

                ก็คงต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว

 

                ก็แค่พี่ชายที่เป็นห่วงน้องชายนั่นแหละ

 

                พี่แค่อยากรู้เฉยๆนะ ไม่ต้องตอบก็ได้

 

                เขาจำสีหน้าของพี่จุนฮเวได้ ท่าทีของอีกฝ่ายดูสบายๆ แต่แววตาไม่ได้บอกแบบนั้นและเขาไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าอะไร

 

                หากสุดท้ายจินฮวานก็ตัดสินใจตอบออกไปตามตรงพร้อมกับรอยยิ้มบางเบาที่มีให้จุนฮเวเสมอมา

 

                พี่เขาก็เป็นคนดี เราเข้ากันได้หลายๆอย่าง อยู่ด้วยแล้วก็สบายใจดีน่ะครับต้องชอบอยู่แล้วสิ

 

                คำตอบของเขาที่ทำให้บรรยากาศระหว่างจินฮวานกับพี่ชายอดีตคนรักถึงกับนั่งเงียบกันไปหลายนาที

 

                และในขณะนั้นจินฮวานพอจะรู้แล้วว่าตะกอนที่ตกค้างในความรู้สึกของเราสองคนคืออะไรกันแน่

 

                “ตกลงว่าไงจิน เหม่ออีกแล้วเนี่ย ไอ้เด็กคนนี้นี่”

 

เรียวนิ้วยาวของซงมินโฮที่ดีดลงมาเบาๆ เรียกให้จินฮวานกลับมาโฟกัสกับปัจจุบันอีกครั้ง

 

                “หือ? อ่อก็ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็คงคบแหละครับ”

 

                หากพี่ชายผิวเข้มกลับขมวดคิ้วเข้าหากันกับคำตอบของน้องชายตัวเล็ก

                               

                “ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดนี่คือ?”

 

                ยังไม่ทันที่จินฮวานจะได้ตอบอะไร เสียงเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของคนอายุน้อยกว่าก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน หน้าจอสว่างวาบปรากฏชื่อเจ้าของข้อความไม่อาจหลุดพ้นไปจากสายตาคมของคนที่นั่งข้างๆได้ ถึงแม้ว่าจินฮวานไม่ได้คิดจะปดปิดอะไรก็เถอะ

 

                ‘Junhoe Hyung’

 

                จินฮวานหันมามองประมาณว่าขอตัวไปคุยข้างนอกก่อนจะเดินออกจากห้องอัดไป ทิ้งให้มินโฮมองตามด้วยความรู้สึกติดใจในอะไรบางอย่างแบบแปลกๆ พ่วงด้วยความมึนงงอีกนิดหน่อย

 

                และไม่นานน้องก็กลับเข้ามาอีกครั้ง พร้อมประโยคที่ว่า

 

                “พี่มินโฮเดี๋ยวผมกลับก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกันครับ”

 

                คนเป็นพี่ก็ทำได้แค่พยักหน้าตอบกลับ ไม่รั้ง ไม่ถามไถ่ ไม่ไล่ต้อนอะไรน้องไปมากกว่านั้น เพราะเข้าใจได้ว่าสาเหตุที่น้องออกไปก็คงเป็นเพราะปลายสายเมื่อกี้นี้

 


                ตอนนั้นเองที่มินโฮคิดว่าไม่จำเป็นต้องได้ยินคำตอบอะไรจากน้องชายอีกต่อไปแล้ว

 

บางทีเขาก็ควรนัดจุนฮเวไปกินเหล้าด้วยกันเสียหน่อย….

 

ดูท่าแล้วมีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยล่ะ

               

 

T

B

C.

 

-Spoil -

 

You have 1 new message from YUNHYEONG

 

จินฮวาน ช่วยอะไรพี่หน่อยได้มั้ย ตอนนี้พี่ติดประชุมอยู่ ไอ้ซึงฮุนมันโทรมาให้ไปรับไอ้จุนฮเวที่ร้านหน่อย เหมือนจะไม่ไหวแล้ว สติสตังค์ไม่เหลือเลย ช่วยไปรับมันให้พี่ทีนะครับ ขอร้องล่ะ

.

.

 

 

ก่อนอื่นต้องขอโทษจริงๆค่ะที่มาอัพไม่ได้ตามสัญญา เราเองก็รู้สึกแย่เหมือนกัน แต่บอกตามตรงว่าเราไม่อยากกดดันตัวเองจนเขียนออกมาไม่ดี ยังไงก็อย่าเพิ่งทิ้งกันเลยนะคะ ;___;

ตอนนี้อาจดูเหมือนไม่มีอะไร แต่เราก็ได้รู้คำตอบของน้องกันแล้ว เพิ่มในส่วนของความรู้สึกนึกคิดของน้องอีกนิดหน่อย

ส่วนพี่อินกุก ถ้าน้องไม่ชอบก็ไม่ให้เป็นคนคุยตั้งแต่แรกอยู่แล้วล่ะเนอะ คนรักเก่าก็พยายามต่อไปค่ะ55555555

 

ตอนที่เหลือต่อจากนี้จะค่อนข้างดำเนินเรื่องเร็วขึ้นกว่าครึ่งแรกแล้วค่ะ บอกไว้ก่อนเนอะ จะไม่เอื่อยเฉื่อยแล้วล่ะ : )

ยังไงก็มาพูดคุยแสดงความคิดเห็นกันได้ที่เดิมที่  #ficwieder เนาะ


แล้วเจอกันซูนๆค่ะ

เริ้บ

M i s s c o z y

 

 





STAR




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #139 Chacole (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 14:59
    สู้ๆนะคะไรท์ ถึงตอนนี้ก้ยังรอนะคะ สงสารพี่จุนฮเวจับใจแล้วค่ะ ฮือออ
    #139
    0
  2. #135 anisagolf (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 15:50
    ยังคงต้องเอาใจช่วยพี่จุนฮเวต่อไป น้องจินฮวานยังต้องการความชัดเจน แต่ถ้าพี่จุนฮเวยังช้าและแสดงออก น้องก้อคงจะยังไม่กล้าเปิดรับความรู้สึกของพี่จุนฮเวในครั้งนี้ โดยเฉพาะตอนนี้น้องเองก้อมีอีกคนที่รู้สึกดีด้วย งือ ๆ เป็นกำลังใจให้ไรท์และรอติดตามนะคะ
    #135
    0
  3. #134 Fueled me (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:16
    เรื่องนี้บรรยากาศมันอบอุ่นมากเลยอะ ภาษาดีมากจนรับรู้ความรู้สึกของสองคนได้เลย คือพี่ฮเวเขาจะแบบโหยหาอะไรดิมๆ อารมณ์แบบกลับมาได้มั้ย กลับมารักกัน ฮือออออออ กลัวใจน้องมาก คนเก่าก็ดีนะหนูใจอ่อนให้พี่เขาบ้างนะ ส่วนพี่อินกุกปล่อยเขาไปเจอคนอื่นดีกว่าเนอะ5555555555555555555555 พี่ฮเวสู้ๆนะ ตอนหน้าไหนๆก็เมาแล้วก็บอกน้องไปซะว่ายังรักอยู่อะ
    #134
    0
  4. #133 จิลลง' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 11:36
    ชอบบรรยากาศแบบนี้จังเลย ออกแนวหม่นๆ ให้ฟีลหน่วง ฮรืออออ คือเน่ก็ยังดูรักจินอยู่มากกกแต่ทำไมถึงเลิกกันละ (ถามทุกตอนอะ555) ไม่น่าปล่อยจินไปเลย ชอบคำพูดที่ยุนบอกว่า เคยทำให้เขารักได้ ก็ทำให้รักอีกรอบสิ มันดีมากอะ ไม่ใช่คำปลอบโยนที่หวือหวา แต่ความเป็นจริงก็ต้องทำอย่างงั้นจริงๆ ถ้ายังรักน้องอยู่ก็ต้องทำให้ได้อะ สู้ๆนะเน่
    ตกลงน้องชอบอินกุกจริงๆอะ ToT เหมือนจะเป็นพี่น้องกับเน่ แต่ข้างในยังรู้สึกใช่ไหมม เปิดโอกาสให้พี่เขาหน่อยนะ
    รอไรท์มาต่อนะคะ ค้างมากกก อยากรู้เหตุผลที่เลิกกันอะ
    #133
    0
  5. #132 Noey No Ey (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 10:37
    น้องน่ารักมากกกหวังว่าจุนเน่จะทำสำเร็จทำให้จินรักิกครั้ง
    #132
    0
  6. #131 Valentine9792 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 21:53
    น้องก็ต้องชอบเขาประมาณนึงจริงๆแหล่ะ ไม่งั้นคงไม่คุย แต่ที่ไม่คบกันมันเพราะอะไรล่ะ น้องคิดว่าความรู้สึกมันยังไม่มช่รึเปล่า ยิ่งตอนนี้จุนฮเวกลับมาแล้วด้วย น่าจะทำให้หวั่นไหวอยู่นะ
    จุนฮเว สู้เขาเด้อ เอาน้องกลับมาให้ได้นะ พี่เชียร์อยู่
    #131
    0
  7. #130 bobjun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 07:18
    หน่วงอีกแล้วอ่ะ ;-;
    #130
    0
  8. #129 nxhps (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 03:08
    แงงงง้มาแล้วววว รักความเป็นจินฮวานของเรื่องนี้จังงงง ส่วนคุณแฟนเก่าก็สู้ๆต่อไปเน้อะะ555555
    #129
    0
  9. #128 Mheejin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 02:40
    รอจุนเน่เมา รอจริงจริงงง ฮือออออออ
    #128
    0
  10. #127 lwbieexkjh (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 00:49
    สงสารคุณแฟนเก่า
    ปล.รอเสมอค่ะไรท์ ไม่หายไปไหนแน่นอนคั้บ!
    #127
    0
  11. #126 Pantakarn-auau (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 23:33
    สู้ๆนะคะไรท์ มันตันๆก็พักสมองแล้วกลับมาต่อได้เลย รอเสมอ อิอิ
    #126
    0
  12. #125 FAMMILY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 23:13
    นี้เหมือนน้องยังลังเลกับพี่อินกุก รึเปล่า ดังนั้นพี่ฮเวต้องสู้ๆนะ. ไรท์ด้วยนะคะสู้ๆ
    #125
    0
  13. #124 iaaooa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 14:14
    แต่อ่านพาร์ทอดีตตอนที่ยังรักกันนี่แบบโคต รดีอะ อยากให้กลับมารักกันอีก รอพี่จุนฮเวชนะใจน้องให้ได้อีกครั้งนะ
    #124
    0
  14. #123 iaaooa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 14:13
    พี่จุนฮเวให้เหตุผลน้องมาก่อนนน
    #123
    0
  15. #122 from mars (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:59
    น้องตอบว่าอะไรนะ
    อ่านแล้วอยากรู้ด้วยว่าเหตุผลสำหรับการเลิกกันคืออะไร

    รออ่านต่อจ้า
    #122
    0
  16. #121 Junno June (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 22:31
    นั่นซิ ทั้ง ๆ ที่ก็ยังไม่ลืมกันยังรักกันิยู่เลย แต่ทำไมถึงเลิกกันอ่ะ จุนเน่เธอจะติสเกินไปและ
    #121
    0
  17. #120 Nuchzylukky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 23:49
    ดีใจอ่ะที่ไรท์มาต่อ อยากรู้อ่ะทำไมถึงเลิกกัน รอๆๆ
    #120
    0
  18. #119 IntiraBochon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 23:20
    ถ้ายังรักอยู่ แล้วจะเลิกทำไมนะ สงสัย
    #119
    0
  19. #118 Fueled me (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 18:28
    อยากรู้ว่าจินฮวานตอบว่าไง ฮืออออออออ ให้โอกาสพี่จุนฮเวเถอะนางแค่เด๋อๆอ่ะ ปล่อยจินฮวานไปได้ไง555555555555
    #118
    0
  20. #117 Noey No Ey (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 18:16
    คำตอบของน้องคืออะไรอ่ะ สงสัยยยยจุนฮเวรักน้องมากใช่ไหมทำขอเลิกน้องเเต่ไม่เปนไรเริ่มใหม่เเล้วกันอะไรจะเกิดก้อต้องเกิด
    #117
    0
  21. #116 Windowjayy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 07:37
    โง้ยยยยย ชอบจังเลยงื่ออออออ พี่ฮเวรักน้องมากเลยนะหนะ ดูคิดถึงตลอดเวลาเลยแต่อดีตก็คืออดีตปัจจุบันพี่ต้องพยายามใหม่นะเออ ว่าแต่อะไรคือเหตุผลที่เน่ทำแบบนั้นกันนะ แล้วคำตอบของน้องคืออะไรงะ ค้างข้ามตอน สู้ๆนะคะไรท์^^
    #116
    0
  22. #115 Valentine9792 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 07:22
    ยัง ยัง ยังไม่ได้คำตอบอี๊ก! ค้างจากตอนนู้นแล้วยังจะมาค้างตอนนี้อี๊ก!
    ไม่เข้าใจคุณจุนฮเวเลยค่าา ท่าทางดูชอบน้องจินฮวานม๊ากมาก ดูคิดถึงตลอดเวลา ดูมีความสุขมากเลยตอนที่ได้อยู่ด้วยกัน ไหนเหล้าสิ๊ว่าทำไมถึงบอกเลิกน้อง ถ้าเหตุผลเป็นประมาณว่า เพราะตอนนั้นน้องยังเด็กแล้วน้องก็น่ารักม่กทำอะไรก็ดีไปหมด จุนฮเวก็เลยกลัวใจตัวเองกลัวว่าจะทำอะไรน้องจนได้เข้าคุกใช่ไหม /ผิดเรื่อง คือถ้าเหตุผลอะไรแบบนี้ก็โอเคอะนะ 555555555555
    กลัวคำตอบน้องจังเลย แต่มั่นใจในตัวหัวหน้ามากค่ะว่าจะต้องไม่ทำร้ายคนอ่านอย่างเราแน่นอน(พูดกดดันไว้ก่อนฮี่ๆๆ) เราว่าน้องจินฮวานเขาก็ยังมีใจให้พี่จุนฮเวอยู่นาา แบบว่าถ้าจุนฮเวเข้ามาช้ากว่านี้ก็อาจจะช้าไป ตอนนี้ต้องเดินหน้าเต็มกำลังแล้วนะ พี่จุนฮเวจะต้องสู้! น้องท้องฟ้าต้องเป็นของพี่คนเดียวเท่านั้น !
    /อยากอ่านต่อแล้วค่า แหะๆ
    #115
    0
  23. #114 FAMMILY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 06:17
    ชอบบรรยากาศแบบนี้มาก มันออกแนวหม่นๆ เหมือนเวลานอนดูเมฆในวันที่มีเมฆเยอะเลยค่ะ. ฮืออออ น้องตอบไปว่าอะไรพี่ฮเวถึงเหมือนจะเริ่มอ่อนแรงใจลงทุกที 555555. พี่ฮเวสู้ๆ
    #114
    0
  24. #113 Mheejin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 02:39
    นุ้งงง ;-; มันมาบางๆ เบาๆ แต่ทิ้งความหนักอึ้งไว้ในใจพิมากเลยค่ะ ... พี่ฮเวเค้าโหยหาช่วงเวลาเก่าๆของเค้ากับน้องมากเลยอะ อะไรที่ทำให้เค้าติดอยู่ในวังวนของตัวเองขนาดนี้. แล้วเหตุผลที่ทิ้งน้องไป จะเป็นอะไร ยังไง แบบไหน :( นี่แบบ โอยย คำตอบของพี่ยุนก็ทำหัวใจพิกระตุก แต่ก็จริง ใครเค้าจะเสี่ยงให้โอกาสคนที่เคยทิ้งเค้าไป วนกลับมาทิ้งเค้าใหม่?? จะแน่ใจแค่ไหนว่าจะไม่ถูกทิ้งอีก เหตุผลที่ถูกทิ้งก็ยังไม่รู้เลย .. แล้วแบบ คำตอบที่น้องให้มาอะ ก็มั่นใจนะว่า น้องคงไม่พูดว่า "ชอบมาก" อะไรทำนองนั้นหรอก แต่ก็คงเป็นคำตอบที่ทำเอาจุนฮเวไปไม่ถูกเหมือนกันอะ .. ทำไมน้องท้องฟ้าของพิอ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอได้ขนาดนี้นะ รักชะมัดเลยอะ มีไทม์แมชชีนมั้ยคะ ไม่ได้อยากย้อนเวลานะ อยากข้ามไปอ่านตอนต่อไปแล้วอะ .. แต่คิดดูอีกที ก็ไม่ดีกว่า ค่อยๆอ่าน ค่อยๆมีน้องฟ้าอยู่ด้วยกัน ค่อยๆเอาใจช่วยพี่ฮเวแบบนี้ ก็ดีไม่น้อยเลย <3 ปล. นุ้งอัพดึกตามสไตล์ จริงๆพิหลับไปแล้ว สะดุ้งเสียงเตือนในเวบพอดี แวะมาเม้นก่อนเนาะ แต่คงไม่ได้ไปแสดงตัวในสกีม ไว้ พน. เนาะ ' ~
    #113
    0