Wieder • Junhwan

ตอนที่ 6 : Wieder | 05 | Weekend

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    26 พ.ค. 61




Title : Wieder | 05 | Weekend

Pairing : JunHwan

Genre : Romantic, Dramatic

Rated : PG,R


 

 

 

 

 

 .



                เครื่องเล่นแผ่นเสียงเครื่องเก่าของพ่อกลับมาใช้ได้แล้วหลังจากที่พ่อเคยบ่นเมื่อคริสต์มาสปีก่อนว่ามันพังและร้านไหนๆก็ไม่มีอะไหล่จะเปลี่ยนให้แล้วเพราะมันเก่าเกินไป ก็นะมันแก่พอๆกับเบ็ตตี้ (Volk swagen คันเก่งของพ่อนั่นไง) แต่พ่อก็ยังเก็บมันไว้ พ่อบอกว่าบางอย่างไม่ใช่ว่าเราจะซื้อใหม่ได้ทุกครั้งที่มันพัง ของบางอย่างมีค่าเกินกว่าจะทิ้งไปอย่างง่ายดาย ซึ่งโอเค จินฮวานเห็นด้วยกับพ่ออย่างไร้ข้อกังขา

 

                “พ่อเจอร้านที่ซ่อมได้แล้วหรอ”

 

                “อ่อ ใช่ พอดีมีคนแนะนำมาน่ะ”

 

                พ่อบอกพร้อมกับวางผ้าที่ใช้เช็ดทำความสะอาดมันลงกับโต๊ะ แล้ววางแผ่นเสียงลงไป

 

                อ่านั่นมัน…Sam Cooke และอัลบั้มนั่นก็ตั้งแต่ปี63 บางทีของสะสมทุกอย่างของพ่อคงมากพอที่จะเปิดพิพิธภัณฑ์ได้เลยล่ะมั้งนั่น

 

                จินฮวานเดินเข้าไปนั่งข้างๆพ่อที่กำลังนั่งทำความสะอาดแผ่นเสียงอยู่ พ่อเป็นพวกคลั่งไคล้เสียงดนตรีมากพอๆกับเขา เราเป็นคู่พ่อลูกที่เหมือนกับเพื่อนสนิทเจ๋งๆซักคู่ที่จะสามารถคุยจ้อถึงหัวข้อเดียวได้ทั้งวัน และแน่นอนว่าการที่จินฮวานมุ่งมั่นที่จะทำงานเพลงนั่นเป็นเรื่องที่พ่อจะไม่มีวันขัดใจ แม้ว่าการปล่อยให้ลูกชายไปอยู่ไกลบ้านถึง 4 ปีจะเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยาก แต่นั่นแหละพ่อจินฮวานเขาไม่มีวันที่จะพูดออกมาหรอกว่าไม่ยอมให้ไป

 

                พ่อจะไม่มีวันทำลายความสุขของเขา

 

                “แล้วนี่ยังไงหืม? ช่วงรอรับปริญญาแบบนี้น่าจะหาเวลาไปเที่ยวซะหน่อยนะ จะทำงานเลยรึไง?”

 

                เป็นแม่เดินออกมาจากครัวพร้อมพายเชอรี่ของโปรดตลอดกาลของจินฮวาน กลิ่นหอมของมันชวนให้นึกถึงวัยเด็ก ในวันที่ห่วยแตกที่สุดมันปลอบใจได้เสมอเลย ไม่แปลกใจว่าทำไมร้านขนมของคุณนายคิมตรงหัวมุมถนนถึงโด่งดังติดปากคนไปทั่วแบบนั้น แม้ว่าแม่ตั้งใจที่จะทำมันเป็นงานอดิเรก แต่ช่วยไม่ได้เพราะจินฮวานคิดว่าขนมของแม่มันอร่อยเกินไปนั่นแหละ ทุกวันนี้ถึงได้ต้องขยายร้านและทำมันเพิ่มถึงสองสาขา

 

                “ครับ ไม่อยากอยู่ว่างๆน่ะอา คิดถึงพายแม่จัง”

 

                เด็กชายจินฮวานวัยยี่สิบสองยังคงน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของคุณนายคิมอยู่เสมอ แม้ว่าลูกชายคนเดียวของเธอจะทำท่าทางไม่น่ารักอย่างการเคี้ยวไปพูดไปแบบนั้นก็ตามที

 

                “แล้ววันนี้จะออกไปไหนรึเปล่า?”

 

                คนที่กำลังเคี้ยวพายเชอรี่ตุ้ยๆส่ายหัวให้ผู้เป็นพ่อ ก่อนจะกลืนพายชิ้นนั้นลงคอแล้วรับน้ำผึ้งมะนาวของแม่มาดื่ม

 

                “วันนี้วันหยุดนะ แล้วผมก็มี Sam Cooke กับพายเชอร์รี่ด้วย จะให้ไปไหนได้”

 

                มันเป็นวันหยุดที่จินฮวานหลงรักมากที่สุด จะมีอะไรดีไปกว่านี้คำตอบคือไม่เขารักที่จะได้นอนเอกเขนกและขี้เกียจอย่างถึงที่สุดบนโซฟา มองแม่ลองทำขนมสูตรใหม่ๆเข้าร้าน และพ่อที่ขนของเก่าๆของตัวเองออกมานั่งประคบประหงม และบางทีจินฮวานคิดว่าตอนบ่ายๆเขาอาจไปนั่งอยู่ตรงชิงช้าในส่วนเดซี่ และเขียนเพลงออกมาซักเพลงสองเพลง หรือร้องเพลงไร้สาระเพื่อกวนประสาทเจ้าพิกซี่ โกลเด้นตัวผู้ที่ชอบนอนขี้เกียจอยู่ในสวนก็ได้

 

                เป็นวันหยุดที่วิเศษที่สุดเท่าที่ครอบครัวของเราจะมีเวลาให้กัน

               

                หมายถึงมันก็ไม่ใช่บ่อยครั้งที่จะมีช่วงเวลาแบบนี้ พ่อต้องไปดูแลโรงแรมที่ปูซานบ่อยๆ แม่ก็ยุ่งกับร้านขนม เพราะงั้นถ้าจินฮวานไม่ทำงานล่ะก็ เขาอาจจะต้องเฉาตายอยู่ที่บ้านอย่างแน่นอน

 

                เพราะงั้นถึงได้ตัดสินใจตกลงคำตอบรับชวนเข้าไปทำงานในค่ายเพลงของรุ่นพี่มินโฮที่รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ จินฮวานชอบไปขลุกอยู่ในสตูดิโอกับพี่มินโฮและพี่แทฮยอนบ่อยๆ มีขนมให้กินเยอะแยะ จินฮวานรักสตูดิโอของพี่มินโฮมากพอๆกับพายเชอร์รี่ของแม่เลยล่ะ

 

                กลับเกาหลีเมื่อไหร่เราต้องมาอยู่ค่ายพี่เท่านั้นเลยรู้มั้ย พี่ไม่ยอมให้นายไปอยู่ที่อื่นแน่นอน

 

                อ่ามันก็ไม่เชิงคำชวนหรอกมั้ง ประโยคแบบนั้น

 

                แต่ถึงยังไงต่อให้พี่มินโฮไม่ให้ไปเขาก็จะกอดขาพี่ไม่ปล่อยอยู่ดีนั่นแหละ

 

                พี่มินโฮกับพี่แทฮยอนบอกชอบเพลงที่เขาแต่ง ตอนอยู่ที่นั่นเขาแต่งเพลงเยอะมากๆ และส่งมาให้พวกพี่ๆที่สตูที่โอฟัง พวกเขาบอกว่ามันเจ๋งดี และนั่นถือเป็นโชคดีที่จินฮวานไม่จำเป็นต้องไปขวนขวายหางานแบบคนอื่นๆ

 

                เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้นในตอนที่จินฮวานกำลังนั่งขัดสมาธิดูสารคดีสัตว์ขั้วโลกเหนือบนโซฟา ปกติจะเป็นแม่ที่คอยรับ แต่ตอนนี้แม่ออกไปซื้อของเพื่อมาทำอาหารเย็นวันนี้ ส่วนพ่อกำลังเช็คสภาพเบ็ตตี้อยู่ที่โรงรถ มีแค่จินฮวานที่กำลังนั่งไร้ประโยชน์อยู่ตรงนี้เพราะงั้นแน่นอน ถึงจะไม่ค่อยชอบคุยกับใครก็ตามที่ไม่คุ้นเคย คิมจินฮวานก็ต้องเดินไปรับอยู่ดี

 

                “คิมจินฮวานพูดครับ”

 

                “

 

                ปลายสายเงียบซะจนจินฮวานคิดว่าบางที่มันอาจเป็นปัญหาเครือข่าย หากว่าเขาไม่ได้ยินเสียงหายใจและเสียงของเพลงอินดี้ที่เปิดคลอเบาๆนั่น

 

                “โทรผิดรึเปล่าครับ”

 

                [เอ่อไม่ คิดว่าถูกแล้วล่ะ]

 

                อานั่นมันเสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์แบบนั้น

 

                คิมจินฮวานกระพริบตาปริบๆสองสามครั้งก่อนจะสูดหายใจ

 

                นอกจากความประหลาดใจที่เกิดขึ้นในแว้บแรก สิ่งที่ตามมาหลังจากนั้นคือความไม่เข้าใจ

 

                “พี่จุนฮเว?”

 

                [อ่าฮะ]

 

                เอาล่ะตอนนี้คิมจินฮวานมีข้อสงสัยหลักๆอยู่หนึ่งข้อในใจ

 

                พี่จุนฮเวมีเบอร์บ้านของเขาและ

 

                ตลอดสี่ปีมานี้พี่เขาติดต่อพ่อกับแม่มาตลอดงั้นหรอ?

               

                “ใครโทรมาหรอลูก?”

 

                จินฮวานหันไปมองแม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านพร้อมตระกร้าใส่ของที่ซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ต

 

                และสีหน้าแบบนั้นของคนเป็นลูกชายนั่นเองที่เป็นคำตอบให้กับคิมจินอา

 

                โทรมาถูกจังหวะจริงๆเลยนะ กูจุนฮเวเนี่ย

 

                [เฮ้ เรายังอยู่ในสายรึเปล่า]

 

                “ครับ อยู่พี่จะคุยกับแม่ใช่มั้ย แม่มาพอดี”

 

                จินฮวานคิดว่าเขาจะเอาไว้ถามแม่ทีหลังใช่ หลังจากที่เราทานมื้อเย็นกันแล้วเรียบร้อย

 

                [ไม่เอ่ออันที่จริงพี่โทรมาเพราะไม่แน่ใจว่าเราเปลี่ยนเบอร์รึยังคือ…]

               

                “อ่าพี่จะโทรมาขอเบอร์ผมกับแม่”

 

                [ก็ประมาณนั้น]

 

                “แม่ไม่เห็นบอกว่ายังติดต่อกับพี่อยู่หลังจากที่เราเลิกกัน”

               

                คิมจินอายิ้มเจื่อนให้ลูกชายก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัวทิ้งให้จินฮวานส่ายหน้าและถอนหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน

                แต่ก็เท่านั้นไม่มีเหตุผลที่จะไปโกรธแม่ซักหน่อยมันก็แค่ความไม่เข้าใจ ไม่ใช่ความโกรธ

 

                ก็นะบางทีมันก็คงยากสำหรับแม่ที่จะบอกกับเขาว่า จินฮวาน พ่อกับแม่ยังติดต่อกับแฟนเก่าของลูกอยู่เลยจ้ะ บางครั้งแม่ก็ชวนเค้ามากินข้าวที่บ้านด้วยล่ะ หรืออะไรทำนองนั้น มันก็คงไม่ใช่เรื่องจริงๆนั่นแหละ

 

                “ช่างเถอะพี่จะเอาเบอร์ใช่ป่ะ เตรียมจดนะ”

 

                [รอเดี๋ยวนะโอเค ว่ามา]


              เสียงของพี่จุนฮเวดูตื่นเต้น ซึ่งนั่นมันตลกดี พี่เขาทำอย่างกับว่าเราเป็นคนแปลกหน้า

 

                ใช่...อันที่จริงจินฮวานไม่เข้าใจหรอกไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ดีๆพี่จุนฮเวถึงเอาตัวเองเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้งแต่

 

                มันไม่ได้หมายความว่าเขาต้องปิดกั้นตัวเองจากอีกฝ่าย

 

                เรื่องมันนานมาแล้วความรู้สึกของเขาเองก็เปลี่ยนไปแล้วด้วย

 

                ไม่มีเหตุผลที่เราจะต้องไม่คุยกันเสียหน่อยเรื่องราวครั้งนั้นไม่ได้สร้างบาดแผลให้กับเขา และ

 

                บางทีพี่จุนฮเวอาจจะคิดเหมือนกันถึงได้กลับมาอยู่ในความสัมพันธ์ของเราอีกครั้ง

 

                บางทีเราอาจจะเป็นพี่น้องกันได้ใช่มั้ยล่ะ?

 

 


T

B

C.

 

จะเป็นแค่พี่น้องนี่ถามพี่ฮเวยังอ่ะจ้ะ 555555555555

เอาล่ะค่ะ ไม่มีข้ออ้างใดๆทั้งสิ้นสำหรับการหายไป ยอมให้เขกหัวได้เพราะเราตื้อมากจริงๆ;-;

ยังคงสเตปเอื่อยเฉื่อยเรียบเรื่อยและมาน้อยเช่นเคย เหะๆ

แต่หลังจากนี้คงมาบ่อยขึ้นนะคะ งานหนักแค่ไหนก็จะพยายามมาค่ะ คิดถึงทุกๆคนเหมือนกัน><

Ps. ตอนหน้าพี่อินกุกคัมแบค เตรียมจับไม้พายของทุกคนไว้ให้ดี งานนี้มีเรือสั่นแน่นอน อิอิอิอิอิ

มาส่งความรักความเอ็นดูให้กันได้ที่เก่าที่เดิมของเราที่ #ficwieder ได้นะคะ ความรักของคุณเป็นกำลังใจอย่างดีให้เราจริงๆ ;-;

เจอคำผิดก็ข้ามๆไปก่อน โคซี่กับความเบลอเป็นของคู่กันไปล้าว เดี๋ยวว่างๆเรามาแก้เนอะ 555

แล้วพบกันซูนๆค่ะ

เริ้บ

Misscozy

 

               

 

               

 



STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #86 iaaooa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 16:58
    จะคิดกับพี่เค้าแค่พี่น้องจริงอะเหรอ พี่จุนฮเวจะเสียใจนะ55555
    #86
    0
  2. #83 Valentine9792 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:03
    เรทเปลี่ยนนะ รู้สึกว่าจะมีลุ้น /คิดได้เรื่องเดียวอะคนๆนี้
    อ่านมาหลายตอนล่ะ ภาษาดีมากๆเลย อ่านลื่นมากกกก ชอบมากๆเลยค่ะ!
    พี่จุนฮเวนี่ยังไงคะ เข้าทางพ่อแม่เ-อ หูยย ร้ายนะเรา ต่อให้อินกุกมาก็ไม่กลัวหรอก(มั้ง)5555555
    #83
    0
  3. #64 kwnfah (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 05:36
    ฮือไม่พี่น้องนะ จุนเน่สู้ๆ รอนะคะ
    #64
    0
  4. #63 pcxyaek (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 20:17
    น้องจินฮวานไม่รู้สึกแล้วจริงดิ?
    #63
    0
  5. #62 bobjun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 11:09
    สงสารพี่เค้าจังเลยค่ะ อย่าใจอข็งนักเลยนะจินฮวานน
    #62
    0
  6. #61 Mheejin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 10:56
    กี้ดดด เอ็นดูพี่ฮเวววว สงสารอะ 55555555 คนเทเค้า แล้วมาวอแวเค้าเองอะ จินฮวานดูสวยไปเลยค้าาา โนสนนะจ้ะ / ลุ้นอะ เอาจริงๆ ตลกพี่ฮเว 555555 น่ารักแบบ ลุ้นตาม นี่กลั้นหายใจฉากรับสายมาก งื่ออ เคยผ่านมาก่อนน
    #61
    0
  7. #60 Pantakarn-auau (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 07:30
    ไม่รู้สึกแล้วจริงๆหรอจินฮวาน
    #60
    0
  8. #59 P0NYPILL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 02:16
    จินฮวานดูชิลๆอ่ะ ดูไม่ค่อยคิดอะไรมากเลย ความรู้สึกเปลี่ยนไปแล้วจริงๆอ่ะ??
    #59
    0
  9. #58 FAMMILY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 00:00
    จะมาจีบน้องอีกป่ะจ๊ะ55555555 นี้พี่แกรู้หัวใจตัวเองรึยัง
    #58
    0
  10. #57 Fueled me (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 23:07
    ไม่เอานะไม่เอาพี่น้อง เข้ามาแล้วก็ต้องเป็นแฟนใหม่55555555555 และแฟนคนสุดท้าย มีความเขินๆตอนขอเบอร์น่ารักจัง
    #57
    0
  11. #56 pp_anfield2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 22:55
    อนาคตค่อยเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ล่ะสิ สู้ๆนะจุนเน่ ง้อให้ได้
    #56
    0