Wieder • Junhwan

ตอนที่ 3 : Wieder | 02 | Letter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    26 พ.ค. 61





Title : Wieder | 02 | Letter

Pairing : JunHwan

Rated : PG

Genre : Romantic, Dramatic

 

 

 

 

 

 


                จุนฮเวยังคงนั่งอยู่บนเตียงในตอนที่เพิ่งวางสายโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

 

                โต๊ะข้างหัวเตียงมีการ์ดรูปท้องฟ้าสีม่วงวางอยู่ยามที่ได้อ่านเนื้อความในการ์ดนั้น จุนฮเวราวกับได้ยินเสียงเจ้าของการ์ดดังออกมา เสียงเล็กใสเป็นเอกลักษณ์ของคิมจินฮวานที่ชัดเจนยิ่งกว่าคือเขารู้สึกได้ว่าจินฮวานต้องเขียนมันด้วยรอยยิ้มแน่ๆ



 

Congrats!!!

ยินดีด้วยนะพี่จุนฮเว เห็นมั้ยล่ะ สุดท้ายก็เรียนจบจนได้ถึงพี่จะบ่นว่าเหนื่อยแค่ไหนก็เถอะ : )

แต่ถ้าไปทำงานแล้วคงจะเหนื่อยกว่าตอนเรียนเยอะเลยใช่ม้า

ยังไงก็สู้ๆนะ ผมคงไม่ได้เอาช่อดอกไม่ไปให้พี่ตามที่เคยบอกเอาไว้ล่ะ ขอโทษนะ

ตอนนี้ผมได้ทุนเรียนที่บอสตันแล้วนะ ผมสัมภาษณ์ผ่านด้วยล่ะ เก่งใช่มั้ยล่ะ อิอิ

ผมต้องขึ้นเครื่องก่อนวันที่พี่รับปริญญาไม่กี่วัน ตลกดีอ่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอก ถือว่าผมแสดงความยินดีแล้วเนอะ

พล่ามมาตั้งเยอะแน่ะ ไม่รู้พี่จะได้อ่านมั้ย พี่ออกจะฮอตนี่นา คงได้การ์ดเป็นร้อยใบสิท่าㅋㅋㅋㅋ

อืมไม่รู้จะเขียนอะไรอ่ะ บรรทัดสุดท้ายนี่เขียนยากตลอดเลย ㅜㅜ

ยังไงก็มีความสุขนะพี่จุนฮเว บางครั้งถ้าสมองโล่งพอผมอาจจะคิดถึงพี่บ้าง

 

จินฮวาน

 

 

 

 

                เขาไม่สามารถหุบยิ้มได้เลยตลอดเวลาที่นั่งอ่านการ์ดใบนั้นวนไปวนมา แม้ว่าขอบตาจะร้อนผ่าว

 

                เขาไม่เคยนึกภาพตัวเองที่ต้องมานั่งน้ำตารื้นกับอะไรแบบนี้ขนาดหนังที่ว่ากันว่าเศร้าจนรีดน้ำตาคนทั้งประเทศมาแล้วก็ยังไม่อาจทำอะไรเขาได้

 

                แต่แค่การ์ดเรียบๆกับลายมือยุกยิกน่ารักเพียงไม่กี่บรรทัดกลับทำให้จุนฮเวอ่อนแอได้ถึงขนาดนี้

 

                พวกเพื่อนเขาจะต้องไม่มีใครเชื่อแน่ว่าคนที่เคยเจ้าชู้จนน่าเอือมระอาอย่างเขาจะมาแพ้ทางให้กับแค่ผู้ชายตัวเล็กๆคนเดียว

 

                แต่เชื่อเถอะว่าคิมจินฮวานมีค่าพอที่จะเปลี่ยนเขาได้จริงๆ

 

                และจริงอย่างที่จินฮวานบอก มีการ์ดถูกส่งมาให้เขามากมายแต่มีเพียงใบเดียวที่ไม่ต้องเสียเวลาเปิดดูชื่อก็รู้แล้วว่าเป็นของใครการ์ดรูปท้องฟ้าสีม่วง

 

                ท้องฟ้าสีม่วงที่ครั้งหนึ่งจินฮวานเปรียบมันเป็นตัวเขา

 

                แล้วผมล่ะ สำหรับพี่ผมเป็นท้องฟ้าสีอะไร

 

                ทุกสีเลย

 

                เอ้า ทำไมอ่ะ

 

                ก็ถ้าเป็นเรา สีอะไรพี่ก็ชอบ

 

                ตอนนั้นที่ประภาคาร

 

                เป็นครั้งแรกที่จุนฮเวได้เห็นผ่านแสงไฟน้อยนิดบนยอดประภาคารในยามที่ผืนฟ้าด้านบนถูกระบายทับด้วยสีน้ำเงินเข้มเขาเห็นสีแดงระเรื่อระบายเป็นริ้วอยู่บนท้องฟ้าของเขา

 

                จินฮวานขึ้นเครื่องไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้ถามถึงมึงซักคำเลยว่ะ

 

                ยุนฮยองบอกเขามาแบบนั้นตอนที่ต่อสายตรงจากสนามบินมาหาจุนฮเว

 

                มันสนิทกับฮันบินเพื่อนจินฮวาน ถือว่ามันเองก็เป็นส่วนนึงที่ทำให้เขากับจินฮวานได้รู้จักกันด้วย

 

                แล้วก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีเสมอแม้ในเวลาที่ย่ำแย่ที่สุดของเขาอย่างตอนนี้

 

                แม้ในตอนที่จุนฮเวตัดสินใจทำเรื่องที่โง่ที่สุดในชีวิต มันก็ยังอยู่ข้างๆเขา

 

                เขารู้ดีว่าด้วยเหตุใดคนตัวเล็กถึงไม่ถามหาเขากับยุนฮยองจินฮวานเป็นเด็กฉลาดและแสนดีเกินกว่าจะพูดอะไรที่ทำให้คนอื่นลำบากใจ

 

                จุนฮเวไม่มีความคิดที่จะไปเจอจินฮวานเป็นครั้งสุดท้ายเขาขี้ขลาดและหวาดกลัวเกินไป

 

                กลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ได้ที่จะดึงจินฮวานเข้ามากอดแรงๆมันคงทุเรศน่าดูหากเขาทำแบบนั้น เพราะคนที่เลือกจะหันหลังมันเป็นเขาเองตั้งแต่แรก

 

                จนถึงตอนนี้จุนฮเวก็ยังคงคิดถึงแต่ความรู้สึกของตัวเอง

 

                ใช่เพราะแบบนั้นเขาถึงได้เลือกจะทำสิ่งที่โง่ที่สุดอย่างการปล่อยให้ท้องฟ้าของตัวเองหลุดลอยไป

 

                “พี่ก็จะคิดถึงเราเหมือนกัน

 

                เขาได้แต่พูดมันออกมากับความว่างเปล่ารอบตัว

 

                หากถ้อยคำนั้นไม่มีวันส่งไปถึงจินฮวาน















                “ไหนบอกจะมารับกูที่สนามบิน”

 

“กูขอโทษว่ะเพื่อน กูติดประชุมจริงๆมึง”

 

                “ไอ้เวร”

 

                กูจุนฮเวสบถสั้นๆ ก่อนจะถอดรองเท้าแล้วลากกระเป๋าเดินทางแทรกตัวเข้าไปในห้องของเพื่อน ที่เขามาใช้พักอาศัยอยู่ชั่วคราวเนื่องจากเขาเพิ่งจะซื้อคอนโดใหม่และยังตกแต่งไม่เสร็จดี

 

                “นิวยอร์คเป็นไงมั่งวะ”

 

                ซงยุนฮยองเอ่ยถามหลังจากปิดประตูห้องแล้วเดินตามเข้ามาพร้อมถุงกระดาษโลโก้แบรนด์เสื้อผ้าราคาแพงที่จุนฮเวยื่นให้พร้อมบอกสั้นๆว่าของฝาก

 

                “ก็ดี แต่ไม่ค่อยมีไรน่าตื่นเต้นเท่าไหร่ กูไม่ชอบถ่ายงานรันเวย์มึงก็รู้”

 

                ร่างสูงเอ่ยเนือยๆเมื่อเพื่อนถามถึงงานแฟชั่นวีคที่จุนฮเวได้มีโอกาสไปเก็บภาพมาเมื่ออาทิตย์ก่อน

 

                คนตัวสูงทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาโดยไม่ลืมที่จะหยิบกล้องคู่ใจขึ้นมาเลื่อนดูภาพที่เขาไปเก็บได้มาจากการเดินงานนิทรรศการที่บอสตัน เนื่องจากหลังเสร็จงานเขายังพอมีเวลาที่จะไปเที่ยวอยู่บ้าง

 

                “แล้วไอ้ก็ดีที่ว่านี่คืออะไร? นางแบบ?”

 

                “เออ”

 

                “ตลอดอ่ะมึงอ่ะ”

 

                ยุนฮยองไม่ได้แปลกใจกับคำตอบของเพื่อน ใครๆก็รู้ว่าช่างภาพกับนางแบบสวยๆน่ะยิ่งกว่าแม่เหล็กคนละขั้วที่ดูดเข้าหากันเสียอีก

 

                นับประสาอะไรกับช่างภาพหนุ่มหล่ออายุ 26 จากนิตยสารดังอย่างกูจุนฮเวนางแบบทั้งหลายทั้งแหล่มีแต่จะส่งส่ายตาผ่านเลนส์กล้องนั่นเพื่อหวังว่าจะไปไปต่อกันซักคืนทั้งนั้น

               

                “หุ่นดีแถมเด็ดด้วย ก็พอจะหักล้างกับงานที่ไม่ค่อยชอบได้บ้าง”

 

                “เออ ไอ้คนหล่อ ได้กินแต่ของดีๆนะมึงเนี่ย”

 

                กูจุนฮเวหัวเราะในลำคอตอนที่โดนค่อนขอด แต่มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆนี่เขาใช่คนเชิญชวนก่อนซะเมื่อไหร่

 

                แต่ถ้าเสนอมาก็ไม่อยากจะขัดข้องให้เสียน้ำใจล่ะนะ : )

 

                “อ่าว แล้วนี่รูปที่ไหนวะ”

 

                ตากลมมองภาพในกล้องของจุนฮเวด้วยความสนใจเมื่อมันไม่ใช่ภาพที่เก็บมาจากงานแฟชั่น แต่เป็นภาพวาดสีน้ำ และรูปปั้นต่างๆ

 

                “นิทรรศการที่บอสตัน นั่งเครื่องจากนิวยอร์คไปแป๊บเดียว ก็เลยไปดูมา”

 

                ยุนฮยองพยักหน้า กำลังจะหันไปหยิบถุงกระดาษต่างๆนาๆขึ้นมาดูของแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้พอจุนฮเวพูดถึงบอสตัน

 

                “เออ จุนฮเว”

 

                “หืม”

 

                เสียงทุ้มขานรับในลำคอ หากแต่สายตายังคงจดจ่ออยู่กับกล้องในมือ

 

                “มึงพูดถึงบอสตันกูเลยนึกขึ้นได้”

 

                “อะไรวะ”

 

                “จินฮวานกลับมาแล้วนะ”

 

                “

 

                มือที่กำลังเลื่อนดูรูปภาพเพลินๆหยุดชะงักทันทีเมื่อได้ยินคำนั้นจากปากของเพื่อน

 

                อันที่จริงตอนที่ไปถึงบอสตันเขาก็คิดว่ามันจะมีโอกาสที่เขาจะได้เจอจินฮวานบ้างหรือไม่

 

                แต่เส้นเวลาของเรามักเหลื่อมกันอยู่เสมอ จุนฮเวอาจจะลืมไปว่าตอนนี้มันก็ผ่านมาสี่ปีแล้ว

 

                สี่ปีแล้วที่ไม่ได้เจอกันเลยไม่แม้แต่โปสการ์ดซักใบหรืออีเมลล์ซักฉบับที่ติดต่อกัน

 

                ข้อความสุดท้ายจากจินฮวานยังคงมีเพียงการ์ดอวยพรที่จุนฮเวเก็บรักษาเอาไว้อย่างดีมาตลอดสี่ปี

 

จินฮวานจะเติบโตเป็นจินฮวานในแบบไหนกัน

 

จะยังเป็นจินฮวานที่น่ารักและแสนดีเหมือนเดิมอยู่รึเปล่า

 

                “เห็นฮันบินบอกว่ากลับมาตั้งแต่เมื่อวันก่อน”

 

                “หรอ”

 

                “เหมือนพวกเพื่อนๆน้องจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับที่คลับของพี่ซึงฮุนอ่ะ กูก็ว่าจะไปนะ กูแค่บอกมึงเฉยๆ”

 

                จุนฮเวหัวเราะเบาๆตอนได้ยินประโยคนั้น ฟังดูก็รู้ แปลอีกทีมันก็หมายความได้ว่า ถ้ามึงอยากเจอจินฮวานมึงก็ไป

               

 

                แต่ก็นะ              

 

                บางครั้งจุนฮเวก็แค่อยากรู้เท่านั้น

 

                “ไปวันไหนอ่ะ เผื่อกูว่าง”

 

                เขาอาจแค่อยากเห็นกับตาว่าจินฮวานใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแค่ไหน

 

               

               

 

               

T

B

C.

 

เข้าสู่ทามไลน์หลักอย่างแท้จริงแล้ววว

แต่พี่จุนฮเวเรื่องนี้ละมุนไม่สู้เรื่องก่อนหรอก บอกก่อนละกันเด่อ555555

มันก็หม่นๆหวานๆขมๆ อย่างที่เคยบอกไป แต่ไม่มีอะไรให้เครียดมาก เจงๆน้า

ยังไงก็มาส่งความรักความเอ็นดูให้น้องจินฮวานกับพี่จุนฮเวได้ใน #ficwieder นะค้าบบบ

เริ้บเสมอ

Miss cozy

               

                

STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #138 Fueled me (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 15:16
    จุนฮเวยังลืมน้องไม่ได้สินะ เนี่ยก็น้องเป็นคนที่ตัวเองรักมากอะ อยากให้กลับมาคบกัน
    #138
    0
  2. #80 Valentine9792 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:28
    กลัวจินฮวานไม่เหมือนเดิมอะ คงไม่มั้ง ฮืออ
    #80
    0
  3. #79 Valentine9792 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:28
    อ่านแล้วหน่วงกว่าเรื่องที่แล้วอีกอะ รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเลยค่ะ
    #79
    0
  4. #39 Tuktuk2515 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 20:00
    นานจังเลย กว่าจะเจอกัน คิดถึง พี่จินสู้ๆ

    #39
    0
  5. #38 paapiipang9794 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 03:26
    นี่สงสัยอีกเเล้ว สงสัยไปซะทุกเรื่อง ทำไมเหตุผลอะไรจุนเฮวถึงได้บอกเลิกกันนะ ไม่ใช่พอจินฮวานกลับมาละเปลี่ยนไปเป็นอีกเเบบนาไม่เอาเด้ออออ รอค่ะ (หัวใจ)
    #38
    0
  6. #36 งุงิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:14
    รักขนาดนี้ล้ะเลิกทำไมฮเวววว สงสัยนะเหวย
    #36
    0
  7. #34 nxhps (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 02:00
    คิดถึงก้กลับไปหาาาา โอเคนะจุนฮเวววว ชอบจินฮวานแบบนี้มากงือออ รอน้าาา
    #34
    0
  8. #33 Mheejin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 01:57
    อ่านแล้วจะร้องไห้ ทำยังไงถึงบรรยายอะไรได้หน่วงขนาดนี้ ฮืออออออ ทำไมมมมมม จินฮวานที่บรรยายผ่านมุมมองของจุนฮเวช่างแสนดีขนาดนี้ จะหยุดๆอ่านแล้วไปสกีมในทวิตกลางคันหลายทีแล้ว. (แต่ติดที่บอกลาวบ้านว่าจะไปนอนแล้ว เลยขอมารัวในเม้นก่อน5555555) ฮือออ 4 ปีผ่านไปไวก็ดีค่ะ เข้าเรื่องไวๆ ชุ้นใจจะขาดดดด <3 แต่ไม่เร่ง จะรอเสมออ เลิฟไรท์เหมือนกันนนน ซารางเงงง ไม่ละมุนเท่าเรื่องเก่าก็ไม่เป็นไรเลย ชอบอ่านเน่หลายคาแรคเตอร์ :) สู้ๆนะคะคนเก่งงงง ><
    #33
    0
  9. #32 thana1679 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 01:13
    ชอบบรอนะคะ
    #32
    0
  10. #31 Pantakarn-auau (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 20:29
    รออ่านนะคะ อยากรุ่จังทำไมจุนฮเวถึงบอกเลิกจินฮวาน
    #31
    0
  11. #30 Pantakarn-auau (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 20:29
    รออ่านนะคะ อยากรุ่จังทำไมจุนฮเวถึงบอกเลิกจินฮวาน
    #30
    0
  12. #29 anisagolf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 14:38
    จินฮวานมีความอ่อนโยนแต่สตรอง! แบดจุนฮเวแต่ไม่อยากทำร้ายกัน ภาวนาให้เขาได้เจอกันนะ ! รอติดตามนะคะ
    #29
    0
  13. #28 ggbibo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 14:27
    หน่วงมากฮื้อ ชอบฟิคแนวนี้เลย จุนฮเวจะทำยังไงต่อนะ ไรท์สู้ๆนะคะ
    #28
    0
  14. #27 Windowjayy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 12:50
    ชอบอะแงงงงงงง ไม่หวานแต่ก็ไม่ขม จุนฮเวก็มีเหตุผลของจุนฮเวแหละ จะรอนะคะ สู้ๆน้าาา^^
    #27
    0
  15. #25 iaaooa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 09:07
    โอ้ยคุณคะ รักน้องขนาดนี้มำไมถึงปล่อยน้องไปเล่าาาาาา หรือว่าอยากให้น้องไปเรียนตปทเหรอหรือว่าไง ฮือออออ จินฮวานต้องโตมาน่ารักกว่าเดิมแน่ๆๆๆ
    #25
    0
  16. #23 bobjun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 07:54
    ชอบความรู้สึกแบบนี้นะ ฮืออออ แต่ก็หน่วงนิดๆ อยากให้เขาได้เจอกันขร่ะะะะ
    #23
    0
  17. #22 FAMMILY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 05:36
    ชอบความรู้สึกแบบนี้จังค่ะ ฮืออออ เหมือนความรู้สึกไม่น้อยหรือมากเกินไป
    #22
    0