Peach J (Dojae Taejae Johnjae)

ตอนที่ 22 : mochi mochi ; taejae

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

ก็หนูน่ะนุ่มนิ่มปุ๊กปิ๊กกุ๊กกิ๊กงุ้งงิ้งไปทั้งตัวเลย








ปวดแก้ม


นั่นเป็นความรู้สึกแรกยามที่แจฮยอนตื่นขึ้นมาในห้องพักของโรงแรมที่ฟุกุโอกะ


ร่างโปร่งขยับกายนั่งบนเตียงด้วยดวงตาปรือปรอย ยกนิ้วเรียวขึ้นเกาแก้มนิ่มที่ปวดแปลบแทบทุกครั้งที่ขยับใบหน้า ผิวเนื้อท่อนบนเปลือยเปล่าปะทะกับฮีทเตอร์ภายในห้องนอน แต่ไม่ได้เรียกความสนใจของเขาได้มากกว่าท่อนแขนแข็งแรงของใครบางคนที่ตกลงมาบนตักตามแรงโน้มถ่วง


ดวงตาหวานมองไล่ตั้งแต่ปลายนิ้วมือไปจนถึงท่อนแขนที่มีเส้นเลือดขึ้นชัดเจน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ตัวหนังสือสีดำที่สลักลึกอยู่เหนือข้อศอก


แจฮยอนมุ่ยหน้า อยากขยับตัวออกเพื่ออาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อย แต่ติดอยู่ที่อีกฝ่ายกลับพลิกตัวมากอดรัดเอวเขาไว้แน่นเหมือนรู้ว่ากำลังจะลุกหนี


ใบหน้าหล่อเหลาของแทยงที่ตอนนี้เห็นเพียงแค่เสี้ยวหน้า ขยับซุกไซ้อยู่แถวสะโพกราวกับกำลังหาท่านอนเหมาะๆ แต่สุดท้ายก็ผงกหัวขึ้นมาจากกายอุ่น สบสายตากับเจ้าโมจิที่กำลังทำหน้าตางอแง


คนอายุมากกว่ายกยิ้มกริ่ม ผิดกับผู้เป็นน้องที่เบะปากจนมันดูบู้บี้ไปหมด แทยงมองแก้มนุ่มสีชมพูจางๆที่เขาหอมฟัดไม่รู้กี่รอบอย่างเอ็นดู


แทยงขยับตัวขึ้นมาหนุนตักอุ่นก่อนจะยกนิ้วขึ้นเขี่ยปากนิ่มสีสดของแจฮยอนอย่างที่ชอบทำ แต่พอนิ้วร้ายกาจทำท่าจะวนมาเล่นแก้มของน้องดังใจหวัง ก็ต้องร้องออกมาดังลั่นเมื่อโดนเจ้าโมจิกัดนิ้วเข้าให้


"พี่เจ็บนะ" แทยงลุกขึ้นนั่งแล้วแกล้งเบ้หน้าทำเป็นเจ็บ เด็กตัวนุ่มสะดุ้งตัวโยนพร้อมกับยอมปล่อยให้นิ้วเป็นอิสระ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองตกหลุมพรางตื้นๆที่แทยงสร้างไว้


แล้วหมาป่าตัวร้ายก็จัดการขย้ำลูกหมูด้วยการโถมตัวเข้าหาจนน้องหงายหลังลงไปบนเตียงนุ่ม ร่างกายแข็งแรงไม่รอช้า ขึ้นคร่อมเด็กตัวหอมก่อนก้มลงฟัดจูบแก้มอิ่มที่นุ่มนิ่มยิ่งกว่าเยลลี่ที่ชอบ


"อื้ออออ ไม่เอานะ" แจฮยอนร้องอื้ออึงในลำคอพยายามเบี่ยงหน้าหนีริมฝีปากร้ายกาจที่จู่โจมเข้ามาไม่หยุด แต่มีหรือที่แทยงจะยอมฟัง


"หอม" คนพี่ที่โดนความนุ่มความหอมเข้าครอบงำกดจูบลงบนแก้มนิ่มสีระเรื่อของอีกฝ่ายอย่างเอาแต่ใจ ไม่สนใจเสียงอแงเลยสักนิด


"พี่แทยง ไม่เอาแล้ว เจ็บบบบ" แจฮยอนทนไม่ไหวเลยร้องประท้วงปนเสียงสะอื้น คนอายุมากกว่าถึงได้หยุดการกระทำแล้วผละใบหน้าออกมามอง


ดวงตาหวานที่ฉ่ำไปด้วยหยดน้ำตามันสวยเสียจนแทยงใจกระตุก ไหนจะใบหน้าหวานที่แก้มทั้งสองข้างกลายเป็นสีชมพูกับริมฝีปากอิ่มที่เผยอหอบหายใจ


จากที่ใจแป้วเพราะน้องสะอื้น กลับยิ่งทำให้แจฮยอนดูน่าแกล้งมากกว่าเดิมเสียอีก


นิ้วเรียวปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความเจ็บปวดอย่างลวกๆ พร้อมกับเบนหน้าหนีไปอีกทางอย่างแสนงอน แต่ก็โดนฝ่ามือใหญ่ค่อยๆประคองแก้มชมพูเอาไว้แล้วดึงให้หันมาสบตากัน


"เจ็บหรอคะ" แทยงใช้ปลายนิ้วโป้งสากเกลี่ยแก้มนุ่มอย่างเบามือ มองแจฮยอนที่นอนสูดจมูกฟึดฟัดอยู่ใต้ร่าง


"เจ็บสิถามได้ ก็พี่ดึงแก้มผมจะยืดไปหมด แล้วพี่เมเนบอกไปตั้งกี่รอบแล้วว่าอย่าเล่นอะไรแบบนี้หน้ากล้องอ่ะ พี่ไม่เห็นจะฟังเลย" เด็กตัวหอมงอแงจนปากบู้บี้


"ก็หนูน่ารักนี่คะ"


"พอพี่ทำ เมมเบอร์ก็พากันล้อ :( "


"ใครเขาล้อ เขามีแต่เอ็นดูหนูทั้งนั้น" แทยงยิ้มกว้างแล้วโน้มลงมาคลอเคลียปลายจมูกเชิดรั้นสีแดงจางๆของแจฮยอนด้วยปลายจมูกตัวเอง


"อื้อออ พี่เลิกยุ่งกับผมสักทีได้มั้ย" แจฮยอนเบนหน้าหนีเพราะตัวเองเอาแต่สูดน้ำมูกไม่หยุดกลัวว่าจะไปเปื้อนอีกฝ่ายเข้า


"อย่าใจร้ายกับพี่สิคะ ก็หนูนุ่มนิ่มไปทั้งตัวเลยนี่นา" แต่คนพี่ก็ทำหูทวนลม เปลี่ยนจากปลายจมูกเป็นริมฝีปากบางสีอ่อนที่เริ่มแวะสำรวจและประทับจูบไปทั่วใบหน้าหวาน ตั้งแต่หน้าผาก เปลือกตา ลากยาวมาถึงริมฝีปากอิ่ม


เสียงจูบดังขึ้นซ้ำๆเมื่อแทยงเอาแต่กดจูบลงมาแล้วผละออกไปอยู่หลายรอบไร้ซึ่งการรุกล้ำ แกล้งทำเป็นจะจูบไม่จูบ จนแจฮยอนทั้งมุ่ยหน้าและหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ คนอายุมากกว่ามองเจ้าแมวขี้งอแงที่ตอนนี้ยิ้มหวานจนแก้มใสมีรอยขีดจางๆเหมือนหนวดแมว


ไม่ทันได้สังเกตอะไรไปมากกว่านั้น ท่อนแขนเรียวก็ยกขึ้นมาคล้องคอกันเสียก่อน น้องออกแรงดึงให้คนพี่โน้มหน้าลงไปใกล้จนริมฝีปากทั้งสองสัมผัสกันอย่างแนบแน่นกว่าเดิม


แทยงผละมือข้างหนึ่งออกจากแก้มนิ่มในจังหวะที่ค่อยๆแทรกลิ้นเข้าไปสำรวจ สอดท่อนแขนแข็งแรงโอบรัดเอวนุ่มเปลือยเปล่าที่แนบชิดอยู่กับเตียง ขยับดึงให้น้องขึ้นมานั่งทับตักตัวเองอย่างชำนิชำนาญ ผลัดกันป้อนจูบจนริมฝีปากเปรอะเปื้อน แทบหลอมละลายเป็นเนื้อเดียว


คนพี่ผละจูบออกมาแต่ยังคงเงยหน้าคลอเคลียคนที่นั่งทับตักอยู่ไม่ห่าง พร้อมกับกดจูบแก้มนุ่มสีชมพูอ่อนอย่างแผ่วเบา


หลังจากที่แจฮยอนให้พี่เขาจูบแก้มจนพอใจ ร่างโปร่งก็ค่อยๆเลื่อนแขนไปโอบรัดแผ่นหลังกว้างของแทยงในขณะที่ขยับซุกซอกคออุ่นแล้วนิ่งไป


แทยงอมยิ้มก่อนจะกดจูบลงบนกลุ่มผมหอมๆอย่างรักใคร่ ขยับตัวไปมาเหมือนกำลังกล่อมเด็กและลูบแผ่นหลังเนียนไปด้วย



สุดท้ายก็ต้องร้องโอ๊ยออกมาลั่นห้องเมื่อไหล่ขวาเจ็บจี๊ดขึ้นมาเพราะเด็กดื้อที่คิดว่าหมดฤทธิ์ไปแล้ว กลับมาฝากรอยเขี้ยวไว้อย่างเต็มรัก จะผละตัวออกก็ทำไม่ได้เพราะโดนน้องกอดไว้แน่น



"เอาคืนหรอตัวแสบ" แทยงเอ่ยอย่างมันเขี้ยว โดนเด็กลูบคมเข้าให้ นึกว่าอะไรสุดท้ายก็ทำให้เขาตายใจนี่เอง


"ช่ายย" เด็กดื้อผละหน้าออกมายิ้มแฉ่งก่อนจะโน้มหน้ากลับไปยังที่เก่า ใช้ลิ้นอุ่นๆเลียทับรอยฟันที่ปรากฏอยู่บนหัวไหล่ราวกับปลอบประโลมจนแทยงตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก




มะ โมจิ!!!!




แทยงที่ยังคงมีแจฮยอนนั่งคลอเคลียอยู่บนตัก เอาแต่ขบคิดว่าจะแกล้งเอาคืนเจ้าเด็กแสบนี่ยังไงดี



กัดคืนบ้างดีมั้ย



หรือจะฟัดดี



หรือ หรือกดน้องไปเลย!!!




แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทำอะไรประตูห้องพักก็เปิดออกเสียก่อน


"ใกล้ถึงเวลาซ้อมแล้ว" มาร์คเดินหัวฟูเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าบู้บี้ที่ดูก็รู้ว่าเพิ่งโดนขุดออกมาจากที่นอน แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นสภาพล่อแหลมของคนบนเตียง


เด็กผมเขียวยืนค้างสติหลุดอยู่กลางห้องนอนของแทยง


แจฮยอนลุกออกจากตักเจ้าของห้องอย่างไม่เคอะเขินท่ามกลางบรรยากาศกระอักกระอ่วน พามาร์คออกไปจากห้องของคนรัก


จังหวะที่ประตูกำลังจะปิด เจ้าโมจิหันมามองคนอายุมากกว่าที่นั่งค้างเติ่งอยู่บนเตียง ก่อนจะยกนิ้วชี้ขึ้นมาจรดริมฝีปากอิ่มของตัวเอง



เออนั่นสิ



ถ้าพี่เมเนรู้ว่าเขาอุ้มแจฮยอนมานอนห้องตัวเองคงโดนเฉ่งแน่เลย




ต้องหาอะไรปิดปากเจ้ามาร์คแล้วล่ะ








the end






ไม่มีอะไรเลยนอกจากเขาหวานกัน... 

หลังจากไปคอนเมื่อวานมา ตอนนี้วิญญาณเรายังอยู่ในคอนอยู่เลยค่ะ โมเม้นแรงมาก กรี๊ดลืมตายจนคนญี่ปุ่นหันมามอง 5555555555 (คนญป.แถวๆที่เรานั่งคือไม่กรี๊ด ไม่หือไม่อืออะไรทั้งนั้น งงว่าเขาเอนจอยมั้ย.. ดูมากี่คอนก็เงียบแทบทุกคอนเลย คอนที่ไทยคือที่สุดแล้วจริงๆค่ะ)

ขอบคุณกัปตันที่ประทานโมเม้น หยิกแก้มยัยน้องไปสองรอบ อันตัวฉันจะทำอะไรได้นอกจากก้มลงกราบแทบเท้าพ่อ

ชอบไม่ชอบตรงไหนบอกกันได้นะคะ ไม่ได้แต่งฟิคมาระยะนึงภาษาน่าจะแปลกๆงงๆ ฮือ

เจอกันเรื่องหน้าค้าบ 

#Peach_Jay 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #29 julietandromeo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 08:19
    แงงง ในจินตนาการเห็นแก้ทน้องเปนโมจิจริงๆเลยต่ะะะ แก้มอ้นของแม่😭😭😭😻😻
    #29
    0