[FIC UP10TION] OS , SF All couple ♥ - IN THE BOX -

ตอนที่ 1 : sf : Soybean Milk [ weigyeol ] - 1 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 ก.ค. 59

  
 

sf : Soybean Milk [ weigyeol ] - 1 -



.........หรือว่าน้ำเต้าหู้จะแพ้ให้น้ำอ้อย ?........






     "พี่โย่ง น้ำเต้าหู้ถุงนึง ไม่เอาลูกเดือยนะ"




     “โย่งพ่อง"

     

     อย่างกูไม่เรียกโย่ง เค้าเรียกหุ่นนายแบบเว้ย!


     


     อีซองจุนจิ๊ปาก พร้อมมองหน้าคนสั่งเจ้าประจำ มันเป็นเด็กดูแลร้านเกมที่อยู่ติดกับร้านของเขา ร้านน้ำเต้าหู้ตระกูลอีเป็นกิจการที่เปิดมายาวนานจากรุ่นสู่รุ่น จากอากงอาม่าอาแปะอาเจ๊กจนมาถึงรุ่นเตี่ยม๊าและซองจุน จริงๆเขาก็ไม่ได้มาขายทุกวันหรอก จะขายเฉพาะตอนเย็นๆหลังจากกลับจากมหาวิทยาลัย บางวันไม่มีเรียนก็มาช่วยเตี่ยขาย แต่ตอนนี้ปิดเทอม(2อาทิตย์) เตี่ยกับม๊าเลยยกให้เขาดูแลร้านไปยาวๆเลย ส่วนเตี่ยกับม๊าก็ออกไปลั้นลากันสองต่อสอง เที่ยวนู่นเที่ยวนี่ แต่เตี่ยกับม๊าจะรู้มั้ยว่าขี้เกียจเว้ย อยากไปเที่ยวหลีสาวบ้าง ต้องมานั่งตักน้ำเต้าหู้ขายทั้งวี่ทั้งวันเนี่ย !


     "35บาท ถ้าทีหลังมึงเรียกกูโย่งอีกนะคยูจิน กูจะเดินไปตัดสายปลั๊กเน็ตร้านมึง"


     "โหเฮียอย่าเลยผมล้อเล่น"

     

     คนตัวสูงส่งถุงน้ำเต้าหู้ให้คยูจินแบบกึ่งปากึ่งโยน โดยที่ไม่สนว่านั่นเป็นของเหลว จนคยูจินเกือบรับไม่ทัน รับเสร็จก็รีบจ่ายตังแล้ววิ่งออกมาทันที


     หลังจากลูกค้าคนล่าสุดออกไปแล้ว ซองจุนก็ว่างทันที ร่างโปรงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หน้าทีวีรุ่นเก่ากึ่ก แถมไม่มีกล่องรับสัญญาณ เตี่ยเพิ่งเอามาตั้งไว้ บอกว่ากลัวลูกเหงา

     นิ้วเรียวกดเปิดทีวีอย่างเบื่อหน่าย มือขาวๆแดงไปหมดจากความร้อนของน้ำเต้าหู้


     โอ้โห!! เตี่ยซื้อทีวีแบบสามมิติมาให้ด้วยหรอ!!

     

     ซองจุนตื่นตาตื่นใจเมื่อเปิดช่อง3 ตัวหนังสือที่ปรากฎอยู่บนจอมีอีกตัวซ้อนขึ้นมา หน้าสรเยะผู้ประกาศข่าวมีอีกร่างอยู่ข้างๆอย่างกับแฝด เบิกตาดูอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจแรงๆ

     

     ....สามมิติพ่อง นี่แม่งทีวีเสียละ!!


      คนตัวสูงรีบกดปิดทีวีทันที เขายังไม่อยากตาเขตอนนี้



     "เตี่ยน้อเตี่ย เอาทีวีดีๆให้ลูกหน่อยก็ไม่ได้"


     "บ่นอะไร"


     เสียงของม๊าสุดที่รักของซองจุนดังมาจากหน้าร้าน ก่อนจะเดินเข้ามาพร้อมกับถุงใบใหญ่ซึ่งไม่รู้ว่าซื้ออะไรมาในนั้น แต่ตามสเตปก็คงของกินแหละ เตี่ยกับม๊าชอบกินจะตาย ดูขนาดตัวดิ กรั่กๆ (ลูกเลว)



     “ม๊าาาา ดูเตี่ยดิ เอาทีวีอะไรมาให้จุนนี่ดูไม่รู้ หน้าสรเยะนี่ซ้อนกันจนนึกว่าหนังเรื่องแฝดสยองอะม๊า จากที่มีสี่ตากลายเป็นแปดตาเลยอะม๊า"


     ( จุนนี่เป็นสรรพนามที่ครอบครัวใช้เรียกซองจุนและซองจุนเรียกแทนตัวเอง )



     พอเห็นม๊าเดินเข้ามาก็รีบลุกไปกอดม๊าตัวเองทันที จริงๆเป็นคนขี้อ้อนมากนะ ฮี่ๆ


     “ลื้ออย่าบ่น คราวก่อนอั๊วะซื้อวิทยุให้ลื้อฟังตอนเบื่อๆลื้อก็ทำพังไปแล้ว” ฝ่ายเตี่ยเมื่อเดินตามเข้ามาเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทำงอแง ก็อดหมั่นไส้ไม่ได้จนต้องบ่นอุบกลับไป



     “โหเตี่ย ก็มันสัญญาณไม่ดีอะ แถมเดี๋ยวนี้ใครเขาฟังวิทยุกันอะ เขาฟังเพลงในโทรศัพท์กันทั้งนั้นแหละ”


     “แต่ดูดิ.. จุนนี่มีแต่โนเกีย3310อะ เตี่ย!!นี่มันยุค2016แลัวนะ เมื่อไหร่เตี่ยจะซื้อไอโฟนให้จุนนี่สักทีอ่าา”


     ซองจุนเปลี่ยนเป้าหมายจากม๊ามาเป็นเตี่ยทันที หัวกลมๆซุกอยู่ที่พุงของเตี่ย คนเป็นพ่อเห็นแบบนี้ก็เอ็นดู แต่เขาถูกเลี้ยงมาอย่างเข้มงวด เพราะฉะนั้น ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆสำหรับตระกูลอี !!!


     "ถ้าลื้อขยันเปิดร้านทุกวัน ขายให้ได้เยอะๆ อั๊วะจะซื้อให้”


     “จริงหรอเตี่ย!!” ซองจุนตาวาวขึ้นมาทันที เวลาไปเรียนนี่น่าอับอายจริงๆ คนอื่นเขามีโทรศัพท์ไว้ถ่ายรูปอัพลงโซเชียลกัน ส่วนเขามีแค่เกมงูไว้เล่น!!



     “ถ้าลื้อทำให้ร้านเราขายได้ดีกว่าร้านอาโกหน้าบ้าน อั๊วะจะรีบซื้อให้ทันทีเลย”



     “โหเตี่ยยยยย”



     ซองจุนงอแงทันทีเมื่อเตี่ยยื่นมาอีกข้อเสนอ จะให้เขาเรียกลูกค้าให้มากกว่าร้านโกน้ำอ้อยหน้าบ้านน่ะหรอ? เขาไม่เอาหรอก แต่ถ้าจะให้รวมกิจการ ก็อยากอยู่นะ ก็แหม….




     ……..ลูกเจ้าของร้าน น่ารักสุดๆไปเลยน่ะสิ แฮ่กๆ





*********




     เท้าขาวๆกับรองเท้าช้างดาวสุดคลาสสิคของซองจุนพามาหยุดอยู่ตรงร้านคู่แข่งหน้าบ้านแต่เช้า ก็แบบว่าอยากจะมาสอดแนมอะนะว่าทำไมเขาขายดี นี่ทำไปเพราะป๊าบอกจะซื้อโทรศัพท์ให้หรอกนะ ไม่ได้มีไรแอบแฝงจริ๊งๆ !



     “มาทำอะไร”



     ซองจุนสะดุ้งโหยงเมื่อมีบุคคลปริศนาเดินมาจากด้านหลังในขณะที่เขากำลังด้อมๆมองๆภายในร้านอยู่



     “นะ...น้องมินซู”



     “อะไร”



     ซองจุนจ้องคนตรงหน้าแบบตาไม่กระพริบ แหมพอมาเห็นใกล้ๆแบบนี้ น่ารักชห ปากหยุมหยิมแดงระเรื่อ ใบหน้าได้รูป ลักยิ้มที่แต้มอยู่บนแก้มขาวๆ ยิ่งตอนนี้มินซูอยู่ในชุดนักศึกษา ทำเอาหัวใจคนตัวสูงเต้นเป็นจังหวะคุณและคุณเท่านั้นแบบรีมิกซ์สามช่าเลย ตอนเด็กๆหน้าตาน่ารักอยู่แล้ว โตมานี่ดับเบิ้ลน่ารักเลย



     “อ่อ...เอ่ออ...อ้อ ! มาหาน้องมินซูไง!”



     “หืม ? มาหาผมทำไม?”



     มินซูขมวดคิ้วสงสัยที่อยู่ดีๆลูกชายเจ้าของร้านน้ำเต้าหู้ตรงข้ามกับร้านของเขามาบอกว่ามาหาเขา ร้อยวันพันปีไม่เคยจะคุยกัน คุยกันครั้งล่าสุดก็ตอนประถมนู่น นี่อะไร อยู่ดีๆมาหา แถมมาแต่เช้าด้วย สมองผิดปกติแล้วปะเนี้ย ?



     “เอ่อ..คือ …”



     “คือ ?”



     “คือร้านพี่จะขายน้ำอ้อยเพิ่มน่ะ เลยอยากจะมาปรึกษามินซู”



     “ห้ะ!! จะบ้าหรอ แย่งลูกค้ากันรึไง”



     ซองจุนแอบเขกหัวตัวเองหนึ่งที พูดอะไรออกไปเนี้ยหวังจะมาสานสัมพันธ์เพื่อสอดแนม จะกลายเป็นหักความสัมพันธ์แทนมั้ยล่ะเนี่ย ก็มันคิดไม่ออกนี่ว่าจะพูดอะไร น้องมินซูอย่าโกรธพี่เลยนะ TT



     “เปล่านะพี่ไม่ได้จะแย่งลูกค้า พี่แค่จะมาปรึกษาว่าทำยังไงถึงจะให้มันอร่อยน่ะ”



     “ไม่! กลับบ้านไปเลยปะ”



     มินซูรีบเดินเข้าไปเปิดประตูบ้าน แต่ซองจุนเอามือดักไว้ก่อน มินซูถึงกับชะงักหันมามองตัวโย่งๆของซองจุนทันที ไวใช่มั้ยล่ะ ? เห็นติ๋มๆอย่างนี้เคยเป็นนักบาสของโรงเรียนนะเว้ย! พาลูกหลบปรู๊ดปร๊าด วิ่งไวดั่งสายลม แค่ขวางน้องมินซูแค่เนี้ย จิ๊บๆ



     “ทำไร ออกไปดิจะเข้าบ้าน”



     “ไม่อะ ขอเบอร์ก่อน”



     “เบอร์ ?..อ่อ”



     มินซูพยักหน้าเข้าใจพร้อมสอดมือเข้าไปในกระเป๋าสะพายที่พกมา หยิบกระดาษโพสอิทกับปากกาออกมา แล้วจดยิกๆ ก่อนจะยื่นส่งให้ซองจุน



     “อะ”



     ซองจุนรับมาอย่างตื่นเต้น ยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบ32ซี่ แหม มินซูแอบชอบพี่ซองจุนใช่มั้ยล่ะ ขอเบอร์ก็ให้ง่ายๆแบบนี้เลย คนมันหล่อก็งี้แหละ



     “หืม…”



     กวาดสายตาเลื่อนอ่านตัวเลขในโพสอิทที่อยู่ในมือแล้วก็ต้องขมวดคิ้ว อะไรเนี้ย นี่เบอร์โทรศัพท์ประเทศไหน ทำไมมันมีหลายตัวจัง อีซองจุนงง



     “งวดนี้น่าจะออกแบบนี้แหละ เพิ่งไปถามแม่หมอท้ายซอยมา แม่นมากนะ ถูกไปหลายรอบแล้ว เลือกๆดู ดีนะเนี่ยที่ผมยังจำได้”



     “เอ่อ…….....คือนี่เบอร์ ?..........หวยหรอ?”



     “เออสิ”




…………………


………..


……… (ขอเวลารับประทานจุด5นาที)




     ช็อคครับ .. คนหล่อช็อค….. โอ้ยให้ตายเถอะน้องมินซู นี่กวนตีนกันหรอ อยากร้องไห้ นี่ซื่อหรือไม่รู้จริงๆวะเนี้ย ตอบได้หน้าตายมาก มันน่าจับมาตีก้นสักสองสามที(บีบด้วย) T_T



     “ไม่มีไรแล้วใช่ปะ บาย”



     ร่างโปร่งเดินหลบร่างสูงเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว มือเรียวดึงลูกกรงประตูเข้าหากันเพื่อล็อก สายตายังคงจับจ้องไปยังซองจุนที่ยังคงยืนเอ๋อกับเบอร์หวยอยู่



     “กลับบ้านไปต้มน้ำเต้าหู้เถอะครับพี่ซองจุน”




     ปัง!!



     โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง !!!



     

     ประตูชั้นสุดท้ายถูกดึงเข้าหากันอย่างรุนแรง ซองจุนสะดุ้งโหยงอีกรอบ หมาทั้งซอยเห่ากันไม่หยุด รุนแรงจังวะ นักมวยปะเนี้ย



     มินซูเข้าบ้านไปแล้ว.. ซองจุนยังคงยืนเอ๋ออยู่หน้าบ้านมินซู




     ….เบอร์………….หวย……….



     เอาวะ ลองดูหน่อย น้องมินซูอุตส่าห์ให้มา ไม่อยากเสียน้ำใจ สักงวด เผื่อถูกจะได้เอาเงินไปซื้อไอโฟน8 … คิดจบก็เดินหันหลังกลับไปยังบ้านตัวเองทันที จะหกโมงละ ต้องรีบไปต้มน้ำเต้าหู้ เดี๋ยวป๊าด่า ชีวิตอีซองจุน ยิ่งกว่าละครช่อง7อีก T___________T





************



     “เฮียๆ รู้ไรปะ”



     “ไรวะ”



     คยูจินเจ้าเดิม เพิ่มเติมคือตอนนี้มานั่งมองหน้าซองจุนอยู่ที่ร้านน้ำเต้าหู้ ไม่ได้มองเพราะพิศวาสไรหรอกนะ ทั้งใจคยูจินมีแค่พี่ชางฮยอนคนดีสุดน่ารัก เจ้าของร้านตัดผมหน้าซอยแล้ว แต่วันนี้มีเรื่องเด็ดๆจะมาเล่าให้ซองจุนฟัง ก็เลยมาหา



     “พี่มินซูอะ หน้าบ้านเฮียอะ…”



     “ไมวะ” พอได้ยินชื่อมินซู ซองจุนก็ตาวาวทันที



     “เมื่อคืนเว้ย พี่มินซูทะเลาะกับแฟนเสียงดังมากอะ ผมนี่แอบดูอยู่หน้าร้านเห็นว่าพี่มินซูตบหน้าแฟนด้วยอะเฮีย!!” คยูจินเริ่มเล่าพร้อมใส่อารมณ์และสีหน้าท่าทางเข้าไปด้วย ประหนึ่งเรื่องที่เล่าคือมินซูไปฆ่าแฟนตายอย่างนั้นแหละ



     “จะบ้าหรอ คนอย่างน้องมินซูอะนะมีแฟน”



     “คนอย่างเนี้ยแหละเฮีย! เงียบๆฟาดเรียบนะจ๊ะ!” พูดพร้อมเต้นท่าเพลงของจ๊ะอาร์สยามเข้าไปด้วย



     “เอ้อ ผมได้ยินพี่มินซูบอกด้วยนะว่าอย่าบอกพ่อ โหเฮีย ผมแบบ โอ้ยยย!”


     คำพูดถูกตัดลงทันทีและแทนที่ด้วยเสียงโอดโอยของคยูจินเพราะซองจุนใช้กระบวยตักน้ำเต้าหู้เคาะหัวคยูจินเข้าไปหนึ่งที



     “มึงนี่ชอบเสือกจังวะ มันเรื่องของน้องเขาปะวะ”



     “เฮียก็รู้ ผมเนี้ยฉายา ฮันคยูจินคนชอบเสือก”



     คนคิ้วเข้มยืดอกทำหน้าภูมิใจ พร้อมยิ้มจนตีนกาขึ้น ซองจุนได้แต่ส่ายหน้าอย่างหน่ายๆกับไอ้เด็กคนนี้ เวลามีเรื่องเม้าท์อะไรกันในซอย ไอ้เนี้ยก็รู้คนแรก แถมมาบอกเขาก่อนตลอด เพราะรู้ว่าเขาคงไม่ไปบอกใคร.......ควรดีใจมั้ยยังไง



     “กลับร้านไป จะปิดร้านละวันนี้ เดี๋ยวต้องไปมหาลัย”



     “อ้าวไปไมวะเฮีย ไหนบอกปิดเทอม”



     “เรื่องของกู”



     ต้องไปทำจิตอาสาน่ะ ขนาดปิดเทอมยังจะให้ทำอีก ปิดแค่สองอาทิตย์แท้ๆ ทำจิตอาสาอาทิตย์นึง งี้ไม่ต้องปิดแล้วดีมั้ย ?


     

     ซองจุนยกกระบวยขึ้นอีกรอบด้วยความโมโหเรื่องจิตอาสา คยูจินเห็นก็รีบลุกขึ้นเตรียมหนีทันที โหดตลอดอะ น้องคยูจินคนดีทำอะไรผิด ทำไมพี่ซองจุนต้องทำแบบนี้ ต้องกวนตีนสักหน่อยก่อนกลับ



     “ไปละพี่โย่ง!!”



     คำเรียกที่ซองจุนเกลียดที่สุดถูกยกขึ้นมาอีกครั้ง คนตัวสูงรีบลุกขึ้นวิ่งตามคยูจินพร้อมถือกระบวยไล่ตาม แต่ไอ้เด็กกวนตีนนี่มันไวกว่า รีบวิ่งเข้าร้านพร้อมล็อกประตูทันที ยังไม่วายหันมาแลบลิ้นใส่ซองจุนให้โมโหเล่นอีกด้วย



     “เด็กเวร”



     บ่นกับตัวเองให้อารมณ์เสียเล่น เด็กนี่มากวนตีนเขาได้ทุกวัน ถ้าฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายนะ เขาจะฆ่าไอ้คยูจินนี่คนแรกเลย คิ้วเข้มไม่พอยังกวนตีนอีก เห็นว่าไปเต๊าะเจ้าของร้านตัดผมหน้าซอยมาเป็นแฟน เหนื่อยใจแทนแฟนมันจริงๆ


     เดินเข้าร้านตัวเองได้สองก้าวก็ต้องชะงักหันหลังกลับมามองบ้านตรงข้ามอีกที ความคิดชั่วร้ายเริ่มผุดขึ้นมาในหัวซองจุนช้าๆ





     …..ห้ามบอกพ่อหรอ ?




*******************************************************************************************************


- Talk -

เย้!!!!
เอาตอนแรกไปก่อนเนอะกับคู่แรก เวย์โค้ก ของเรานั่นเอง! สั้นไปมั้ยงะ55555
ฟิคเรื่องนี้เกิดจากการบนไว้ค่ะ เลยมาแก้555555555
ฮี่ฮี่ ยังไงฝากติดตามกันด้วยนะคะ ถ้าใครว่างๆก็ไปสกรีมในทวิตเตอร์ผ่านแท็ก #ฟิคในกล่อง ให้ไรท์ชื่นใจหน่อยนะคะ อิอิ

3 ความคิดเห็น

  1. #3 ImMildDy (@mir_oku) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 15:08
    น่าติดตามมากข่าาา รออยู่นะคะ กำไม้พายแน่น
    #3
    0
  2. #2 HyukJewel (@chovysilver) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 17:37
    เรารอน้าาาาาา 
    คู่เรื่อผีของเราาา
    #2
    0
  3. #1 ล็อคดาวน์ (@migthiez) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 11:10
    รออยู่นะคะะะ เลิ้ฟๆ
    #1
    0